# data[].attributes.headline
14. W służbie Zgromadzeniu przez 36 lat #krzyż przełożeństwa #kolejne kapituły potwierdzające ją na urzędzie generalnej Kodeń/opisuje Gołąbek

# data[].attributes.subject
14. W służbie Zgromadzeniu przez 36 lat #krzyż przełożeństwa #kolejne kapituły potwierdzające ją na urzędzie generalnej Kodeń/opisuje Gołąbek

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
Matka Paula miała ogromny zmysł organizacyjny. Cieszyła się szacunkiem sióstr, dla których potrafiła być prawdziwą matką.  Urząd przełożonej generalnej pełniła 36 lat, a więc przez trzy kadencje. Potrafiła zaradzić wielu trudnościom, podtrzymywała na duchu, dodawała odwagi wątpiącym i małodusznym, ale gdy trzeba było to również, jak dobra matka, potrafiła upomnieć i zwrócić uwagę. Siostry ceniły sobie posługę Matki Pauli. Gorliwość Matki inspirowała siostry. Siostra Scholatyka Sabatowska stwierdziła, że Matka Paula była niczym "krzak gorejący" i prawdziwa "orlica Boża". W Zgromadzeniu wśród sióstr  znana była rónież po prostu jako "Babunia".  

# data[].attributes.headline
18. „Nic ponad Jezusa”  - ku chwale ołtarzy dla dobra Kościoła # czego nas uczy dziś # wierzymy, że wstawia się za nami, a zwłaszcza za nowym pokoleniem Polaków Kodeń/opisuje Łomża

# data[].attributes.subject
18. „Nic ponad Jezusa”  - ku chwale ołtarzy dla dobra Kościoła # czego nas uczy dziś # wierzymy, że wstawia się za nami, a zwłaszcza za nowym pokoleniem Polaków Kodeń/opisuje Łomża

# data[].attributes.custom_properties.Fsdp2D4g
Paula Malecka  w swoim przesłaniu "Nic ponad Jezusa" podkreśla, że Jezus powinien być fundamentem naszych myśli i działań, źródłem siły i wsparcia w trudnych momentach. Jej przesłanie wzywa młode pokolenie Polaków do czerpania inspiracji z nauki Jezusa, aby budować życie oparte na solidnych wartościach moralnych i duchowych. Wiara we wstawiennictwo Jezusa daje nam poczucie, że nie jesteśmy sami w chwilach kryzysu i próby. Matka Paula Malecka zachęca do dialogu i więzi z Bogiem i otwarcia się na Jego łaskę. Przesłanie to ma szczególne znaczenie dla młodego pokolenia, które poszukuje drogi i wartości w szybko zmieniającym się świecie. Matko Paulo - wstawiaj się za kolejnym pokoleniem Polaków, by nie utraciło w swym życiu wiary w Boga.

# data[].attributes.attachment_caption
Matka Paula  była kimś wyjątkowym dla sióstr sercanek – nie tylko jako przełożona, ale przede wszystkim jako osoba, która umiała widzieć potrzeby innych i działać z miłością, cicho, ale skutecznie. Ważne dla niej było jedno – by każde dziecko czuło się kochane, bezpieczne i miało szansę wzrastać w atmosferze dobra. Jej duch wciąż żyje wśród Sióstr Sercanek, które pielęgnują pamięć o niej. Szczególnym takim czasem pamięci o niej w domach sióstr jest 28 dzień każdego miesiąca. Matka Paula żyje w dziełach, które noszą jej imię – jakby mówiły: „Dziękujemy Ci, Matko Paulo”. I tak powstała PAULINKA – Dom Dziecka, w którym dzieci odnajdują ciepło i domowe bezpieczeństwo. Jest też przedszkole PAULA – pełne śmiechu, zabaw i kolorowych prac plastycznych. A kiedy trzeba było stworzyć miejsce odpoczynku, ciszy i regeneracji – siostry stworzyły OAZĘ MATKI PAULI. Tam każdy może na chwilę przystanąć i złapać oddech. Działa również FUNDACJA im. Matki Pauli Maleckiej SERCA SERCOM. Bo to właśnie o to chodziło Matce Pauli: by serca otwierały się na innych. Wszystkie te dzieła to nie tylko podziękowanie, ale też kontynuacja tego, co ona rozpoczęła. Dziś siostry sercanki niosą dalej to światło, które zapaliła Matka Paula – z serca dla serc.

# data[].attributes.headline
17. Pamięć o Matce w Zgromadzeniu # dzieła noszące jej imię # wzór który pozostawiła Skórzec/opisuje Lublin

# data[].attributes.subject
17. Pamięć o Matce w Zgromadzeniu # dzieła noszące jej imię # wzór który pozostawiła Skórzec/opisuje Lublin

# data[].attributes.headline
16. U schyłku życia # ostatnie lata przy nowej generalnej #przyjazd do Nowego Miasta # przejście po wieczną nagrodę Drawsko Pom./opisuje Kodeń

# data[].attributes.subject
16. U schyłku życia # ostatnie lata przy nowej generalnej #przyjazd do Nowego Miasta # przejście po wieczną nagrodę Drawsko Pom./opisuje Kodeń

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
Śmierć Ojca Honorata Koźmińskiego w 1916 roku bardzo mocno dotknęła Matkę Paulę ponieważ utraciła ona prawdziwego duchowego Ojca i kierownika sumienia. Coraz częściej przygotowywała się i ona do swojej śmierci, choć życie domagało się działania. Napisała jeszcze wskazówki dla sióstr, swój życiorys, dużo się modliła, odprawiła rekolekcje. Matka Paula uczestniczyła w czwartej Kapitule Generalnej, która miała miejsce w Warszawie i błogosławiła swojej następczyni i nowo wybranemu Zarządowi Zgromadzenia. W ostatnich już latach swojego życia przebywała w Wilnie, a potem powróciła do Nowego Miasta nad Pilicą. Tu odeszła do Pana po wieczną nagrodę w dniu 28 września 1927 roku. Została pochowana na miejscowym cmentarzu. 

# data[].attributes.headline
15. Zniweczenie Bożego dzieła przez rewolucję bolszewicką # utrata placówek # powrót sióstr z niczym # nadzieja która jest silniejsza Skórzec/opisuje Drawsko Pom.

# data[].attributes.subject
15. Zniweczenie Bożego dzieła przez rewolucję bolszewicką # utrata placówek # powrót sióstr z niczym # nadzieja która jest silniejsza Skórzec/opisuje Drawsko Pom.

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
Gdy w roku 1917 wybuchła rewolucja bolszewicka działalność sióstr na terenach Wschodu była dalej niemożliwa. Siostry były prześladowane za wiarę, zabrano im domy i zamknięto placówki. Często przeprowadzano u nich rewizje, a niektóre trafiły do więzienia. Aby przeżyć, musiały uciekać razem z dziećmi do Polski.  . Ponad 40 placówek zorganizowanych pod opieką Matki Pauli zostało brutalnie odebrane siostrom. Chociaż straciły wszystko, co materialne, nie straciły jednak ufności w  Bożą pomoc i wiary. Nie straciła wiary również Matka Paula dla której najważniejszy był Bóg. Ufała Mu nawet wtedy, gdy Sercanki utraciły wszystko. Bóg dalej był jej zabezpieczeniem i największą wartością, dla której poświęciła swoje życie. 

# data[].attributes.headline
13 Trudności polityczne# rewizje# prześladowania# aresztowania # Lublin / opisuje Łomża

# data[].attributes.subject
13 Trudności polityczne# rewizje# prześladowania# aresztowania # Lublin / opisuje Łomża

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
Około roku 1910 rozpoczęły się rewizje, spowodowane wyśledzeniem przez władze istnienia zakonów niehabitowych. Rozpoczęły się w domu Kamieńcu Podolskim, a potem miały miejsce w wielu jeszcze domach. Matka posługiwała się urzędowo przybranym nazwiskiem zmarłej siostry Heleny Weryho. Pomimo zagrożenia, siostry kontynuowały swoją pracę, zmieniały miejsca, gdzie ich działalność nie była możliwa. Wielu niebezpieczeństw udało im się uniknąć dzięki cudom Bożej Opatrzności, która nad nimi czuwała. 

# data[].attributes.headline
12. Syberia # wyjazd z 5 siostrami # próba podjęcia działalności # trudności# nadzieja na sens trudów ponad wszystko Lublin/opisuje Drawsko Pom.

# data[].attributes.subject
12. Syberia # wyjazd z 5 siostrami # próba podjęcia działalności # trudności# nadzieja na sens trudów ponad wszystko Lublin/opisuje Drawsko Pom.

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
Matka Paula Malecka była bardzo odważną kobietą. Razem z pięcioma siostrami wyjechała na Syberię, aby pomagać ludziom, którzy tam mieszkali, zwłaszcza Polakom zesłanym przez władze carskie. Podróż była trudna – zimno, daleko od domu, a władze nie były im przychylne. Mimo tych przeciwności Matka Paula i jej siostry nie poddawały się. Zakładały szkoły i żłobki, uczyły dzieci i pomagały potrzebującym. Chociaż było im ciężko, wierzyły, że ich praca ma sens. Dzięki nim wielu ludzi mogło zachować swoją wiarę, polskie tradycje, język, przywiązanie do Ojczyzny nawet w tak trudnym miejscu jak Syberia.

# data[].attributes.headline
11.Zatwierdzenie Zgromadzenia # podjęte starania #trudności wewnętrzne Zgromadzenia we wprowadzaniu reform #otrzymanie dekretu pochwalnego Łomża/opisuje Skórzec

# data[].attributes.subject
11.Zatwierdzenie Zgromadzenia # podjęte starania #trudności wewnętrzne Zgromadzenia we wprowadzaniu reform #otrzymanie dekretu pochwalnego Łomża/opisuje Skórzec

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
Matka Paula podjęła wiele starań, by Zgromadzenie zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską. W tym celu kilkakrotnie pielgrzymowała do Rzymu.  Potrzebne było również wiele reform wewnątrz Zgromadzenia, by jego reguła mogła być aprobowana. Podczas specjalnej audiencji, Matka Paula spotkała się z papieżem Piusem X, który z zaciekawieniem słuchał o pracy zakonów ukrytych na ziemiach polskich pod zaborami. Podarował Matce Pauli swoją fotografię z zapisanym błogosławieństwem. Obiecał też wydanie Dekretu Pochwalnego, które Zgromadzenie otrzymało ostatecznie w roku 1907.  Była to wielka radość dla Matki oraz całego Zgromadzenia.

# data[].attributes.headline
10. Złoty wiek działalności Zgromadzenia #Petersburg – współpraca z ks. Maleckim # dla dzieci i młodzieży polskiej na ziemiach rosyjskich # domy #zakłady # dał Bóg sierotę da i na sierotę #dla Kościoła i Ojczyzny Drawsko Pom./opisuje Gołąbek

# data[].attributes.subject
10. Złoty wiek działalności Zgromadzenia #Petersburg – współpraca z ks. Maleckim # dla dzieci i młodzieży polskiej na ziemiach rosyjskich # domy #zakłady # dał Bóg sierotę da i na sierotę #dla Kościoła i Ojczyzny Drawsko Pom./opisuje Gołąbek

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
 W latach 1894 - 1905 Matka Paula rezydowała w Petersburgu. Tu Siostry Sercanki podjęły współpracę z ks. Antonim Maleckim w opiece nad ubogimi polskimi chłopcami. Stryjeczny brat Matki Pauli, z którym żyła w serdecznej duchowej przyjaźni , martwił się o los  ubogich polskich chłopców, którzy przebywali w jego parafii przy kościele św. Stanisława w Petersburgu. Stworzył on dla  nich - niczym ks. Bosko w Turynie -ochronkę, w której mieli opiekę i zdobywali  zawód., Siostry Sercanki dawały im swoje matczyne serca. Matka Paula w tym miejscu, w wielkim ukryciu przed władzą, kierowała dalej Zgromadzeniem. Siostry nauczały i opiekowały się potrzebującymi. Ks. Antoni poświęcił dla nich kaplicę pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi, w której mogły się modlić i nabierać duchowych sił.  W roku 1905, aby mieć kontakt z o. Honoratem Koźmińskim, Matka Paula przeniosła swą siedzibę do Nowego Miasta nad Pilicą.

# data[].attributes.headline
9. Rozkwit Bożego dzieła na Wschodzie # nowe placówki #charakter pracy sióstr Skórzec/opisuje Kodeń

# data[].attributes.subject
9. Rozkwit Bożego dzieła na Wschodzie # nowe placówki #charakter pracy sióstr Skórzec/opisuje Kodeń

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
Pod kierunkiem Matki Pauli Zgromadzenie rozwijało swą działalność na Wschodzie. Nowe placówki mnożyły się w wielu miejscach, takich jak: Wilno, Kowno, Żytomierz, Mohylew,  Smoleńsk, Moskwa, Pińsk, Ługa, Kobryń, Kamieniec Podolski i wiele innych. Siostry podejmowały pod szyldem zakładów dobroczynnych pracę wychowawczą. Przyjmowały pod opiekę dzieci, które wychowywały i kształciły. Wszystko odbywało się w ukryciu. Gdy siostry zostały odkryte przez władzę, zmieniały miejsce swojego pobytu i gdzie indziej kontynuowały swą działalność. Utarło się powiedzenie, że "Gdzie sercanki, tam i dzieci być muszą". Siostry przyjmowały "Tyle sierot, ile pomieściły ściany". Nie mając żadnego zabezpieczenia materialnego ufały Bożej Opatrzności, bo jak wierzyły:  "Dał Bóg sierotę, da i na sierotę".

# data[].attributes.headline
8. Cała ufność w Maryi # powierzenie Zgromadzenia Matce Bożej w Wilnie Lublin / opisuje Drawsko

# data[].attributes.subject
8. Cała ufność w Maryi # powierzenie Zgromadzenia Matce Bożej w Wilnie Lublin / opisuje Drawsko

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
Rok 1892 łączył się dla sióstr sercanek z wieloma trudnymi wydarzeniami. Siostry, choć podejmowały się niełatwych i pełnych poświęcenia dzieł i spraw często spotykały się z niezrozumieniem nawet wśród duchownych, ze względu na brak habitu. Również prześladowanie carskie stało się silniejsze. Matka Paula postanowiła szukać ratunku i pomocy u Matki Bożej Miłosierdzia w Wilnie. Przygotowała złote serduszko z napisem, w którym ofiarowała swoje zgromadzenie Matce Bożej. To serduszko symbolizowało miłość i zaufanie do Maryi Matki Pauli i wszystkich Sercanek. Wisi aż do tej pory w Wilnie w Ostrej Bramie . Dzięki temu aktowi, siostry czuły, że Matka Boża zawsze będzie im pomagać w ich pracy i misji, aby służyć innym.

# data[].attributes.headline
7. Śluby wieczyste #skromna ceremonia i nowy etap życia zakonnego # rozszerzanie pola dalszej pracy Gołąbek / opisuje Skórzec

# data[].attributes.subject
7. Śluby wieczyste #skromna ceremonia i nowy etap życia zakonnego # rozszerzanie pola dalszej pracy Gołąbek / opisuje Skórzec

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
Dzień 1 maja 1889 roku był dla Pauli dniem przypieczętowania decyzji, by NIC PONAD JEZUSA nie było ważniejsze. W zakrystii kościoła Sióstr Wizytek,  na ręce ks. Euzebiusza Brzeziewicza, złożyła śluby wieczyste . Skromna uroczystość, w całkowitym ukryciu, a zarazem początek wielkiego, pięknego dzieła. Odtąd życie Matki Pauli upływało w ciągłych podróżach, w staraniach o rozwój Zgromadzenia i jego działalności apostolskiej dla dobra Kościoła.  

# data[].attributes.headline
6. Sercanki #otrzymanie Ustaw dla nowego Zgromadzenia nauczycielek w dniu pierwszych ślubów # kontaktowanie się z nowymi członkiniami Łomża / opisuje Kodeń

# data[].attributes.subject
6. Sercanki #otrzymanie Ustaw dla nowego Zgromadzenia nauczycielek w dniu pierwszych ślubów # kontaktowanie się z nowymi członkiniami Łomża / opisuje Kodeń

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
Siostra Paulina była bardzo odważna i posłuszna woli Ojca Honorata, który wybrał ją na Przełożoną Generalną, tworzonego przez siebie od kilku lat, Zgromadzenia Córek Serca Maryi. Paula złożyła pierwsze śluby zakonne i otrzymała przygotowane przez ojca Honorata Koźmińskiego Ustawy dla nowego Zgromadzenia Sióstr Sercanek. Została posłania do Warszawy, aby być przełożoną tworzącego się Zgromadzenia. Przyjmowała zgłaszające się do niej siostry, pracowała i mieszkała w bardzo skromnych warunkach. Siostry potrzebowały liderki, przełożonej, ponieważ od dłuższego czasu formację dla zainteresowanych życiem zakonnym prowadził sam o. Honorat. W Warszawie Matka Paula przebywała dwa i pół roku do ślubów wieczystych. Zgromadzenie Sióstr Sercanek tworzyły głównie nauczycielki, które zajmować się miały pracą opiekuńczo-wychowawczą.

# data[].attributes.headline
5. Ojciec Honorat #rekolekcje w Zakroczymiu #rozpoznanie w Pauli kandydatki na przełożoną nowego Zgromadzenia # rekolekcje przed złożeniem pierwszych ślubów Kodeń/opisuje Lublin

# data[].attributes.subject
5. Ojciec Honorat #rekolekcje w Zakroczymiu #rozpoznanie w Pauli kandydatki na przełożoną nowego Zgromadzenia # rekolekcje przed złożeniem pierwszych ślubów Kodeń/opisuje Lublin

# data[].attributes.custom_properties.Fsdp2D4g
Do Zakroczymia przybywało wielu ludzi z całej Polski. Tu przebywał Ojciec Honorat, przeniesiony siłą przez carską władzę wraz z innymi braćmi z Warszawy. Był on bardzo cenionym duszpasterzem i spowiednikiem. Paulina już od  jakiegoś czasu prowadziła z nim korespondencję, a teraz, miała się z nim spotkać osobiście, by odprawić rekolekcje i zostać siostrą zakonną w jednym z jego Zgromadzeń. Pod jego duchową  opieką przeżyła czas pełen modlitwy i ciszy, który utwierdził ją w powołaniu. Czuła, że właśnie tu jest jej miejsce – blisko Boga, w służbie i oddaniu. Kolejne dni mijały na modlitwie i pogłębianiu wiary. Aż nadszedł 8 grudnia 1886 roku – uroczystość Niepokalanego Poczęcia. Złożyła pierwsze śluby zakonne i rozpoczęła nowy etap swojego życia.

# data[].attributes.headline
4. Opuszczenie domu rodzinnego #sprzeciw rodziców #wyjazd do Zakroczymia Gołąbek / opisuje Łomża

# data[].attributes.subject
4. Opuszczenie domu rodzinnego #sprzeciw rodziców #wyjazd do Zakroczymia Gołąbek / opisuje Łomża

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
Opuszczenie domu rodzinnego to ważny moment w życiu, który często wiąże się z konfliktem z rodzicami. W przypadku Pauli Maleckiej, decyzja o wyjeździe do Zakroczymia była wynikiem potrzeby niezależności i chęci samodzielnego życia. Rodzice nie byli zadowoleni z jej wyboru, obawiając się o jej bezpieczeństwo i przyszłość. Paula jednak czuła, że musi spróbować swoich sił w nowym miejscu, aby znaleźć własną drogę. W Zakroczymiu miała nadzieję na nowe możliwości i szansę na rozwój osobisty. Mimo trudności związanych z opuszczeniem rodzinnego domu, była zdeterminowana, by udowodnić sobie i innym, że potrafi radzić sobie w życiu. Konflikt z rodzicami był bolesny, ale Paula wierzyła, że w końcu zrozumieją jej decyzję i zaakceptują jej wybór.

# data[].attributes.headline
3. Posłanniczki #poznanie życia bezhabitowego #rozpoczęcie formacji zakonnej w domu rodzinnym # Drawsko Pom. / opisuje Gołąbek

# data[].attributes.subject
3. Posłanniczki #poznanie życia bezhabitowego #rozpoczęcie formacji zakonnej w domu rodzinnym # Drawsko Pom. / opisuje Gołąbek

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
W czasie popowstaniowym na ziemiach polskich istniał zakaz przyjmowania nowych członków do Zgromadzeń. Aby wstąpić do zakonu trzeba było wyjechać za granicę. W Wilnie Paulina zetknęła się z niehabitowym zgromadzeniem, założonym przez bł. Ojca Honorata Koźmińskiego. Były to jedno z tak zwanych zgromadzeń ukrytych - Posłanniczki Serca Jezusowego. Została do niego przyjęta w tajemnicy przed rodziną i najbliższymi. Rozpoczęła swoją zakonną formację w rodzinnym domu, bo tak początkowo wyglądała organizacja zakonów niehabitowych. Podczas wyjazdów do Wilna spotykała się ze swoją przełożoną s. Felicją Czyż, dzieliła się swoimi przeżyciami, dostawała wskazówki dotyczące życia duchowego. Paulina była szczęśliwa prowadząc swoje ukryte życie zakonne.

# data[].attributes.headline
2. Głos powołania #podróże do Wilna # znajomość ze stryjecznym bratem przyszłym biskupem Antonim #poszukiwanie drogi przez konfesjonał # spowiedź generalna i postanowienie oddania się Bogu Łomża / opisuje Skórzec

# data[].attributes.subject
2. Głos powołania #podróże do Wilna # znajomość ze stryjecznym bratem przyszłym biskupem Antonim #poszukiwanie drogi przez konfesjonał # spowiedź generalna i postanowienie oddania się Bogu Łomża / opisuje Skórzec

# data[].attributes.custom_properties.lZgDLVTw
Młodość Pauliny upływała w rodzinnym domu w Sidoryszkach. Pan Bóg coraz wyraźniej pukał do jej szlachetnego serca. W wakacyjnych miesiącach spędzał tu również czas stryjeczny brat Pauliny Antoni Malecki . Odbyła z nim niejedną rozmowę o pięknie służby Bogu. Pod jej wpływem Antoni zostawił studia i wstąpił do Seminarium Duchownego w Petersburgu. Wyjazdy do Wilna w domowych sprawach stały się dla Pauliny okazją do duchowego wzrostu. Podczas jednego z nich odbyła spowiedź generalną i postanowiła poświęcić swoje życie Bogu. 

# data[].attributes.headline
1. 1. Narodziny i dzieciństwo #rodzina, #chrzest #rodzeństwo#pobożność i dobroć od najmłodszych lat# pomoc w domu #wykształcenie Gołąbek / opisuje Lublin

# data[].attributes.subject
1. 1. Narodziny i dzieciństwo #rodzina, #chrzest #rodzeństwo#pobożność i dobroć od najmłodszych lat# pomoc w domu #wykształcenie Gołąbek / opisuje Lublin

# data[].attributes.custom_properties.qMPgnDr8
W samo południe, 9 lipca 1952 roku, w litewskim majątku Sidoryszki przyszła na świat Paulina Anna Malecka. Nie była sama – bo godzinę po Paulinie urodziła się jej siostra Wirginia. Już cztery dni później bliźniaczki zostały ochrzczone w pobliskim kościele w Nidokach. Dziewczynki, gdy trochę podrosły wyglądały identycznie, miały ten sam śmiech i głos, więc mama wiązała im różnokolorowe wstążeczki, aby je odróżnić. Paulina dorastała wśród czternaściorga rodzeństwa, w domu pełnym dziecięcego gwaru i pracy. Rodzice pomimo licznego potomstwa bardzo kochali wszystkie dzieci, uczyli wiary i patriotyzmu. Od najmłodszych lat Paulina była ogromnym wsparciem dla mamy, chociaż nie była najstarsza – opiekowała się młodszym rodzeństwem, pomagała w obowiązkach i zawsze była tam, gdzie trzeba było dobrego serca. Cicha i wrażliwa, potrafiła poświęcić się dla innych. Gdy Wirginia napsociła, Paulina często zamieniała się z nią wstążkami i przyjmowała karę zamiast niej. Po wszystkim oddawała siostrze jej kolor i ani słowem nie skarżyła się nikomu. Lubiła siadać przy oknie i wpatrywać się w niebo, twierdząc, że widzi Matkę Bożą i Jezusa. Jej dziecięca pobożność była szczera i głęboka. Każdą modlitwę wypowiadała z taką uwagą, jakby mówiła do bliskiego przyjaciela. W domu była jak mały anioł – zawsze obecna, cicha, a jednak niezastąpiona. Choć dorastała wśród gwaru i codziennego zgiełku, znajdowała czas na refleksję i rozmowę z Bogiem. To dzieciństwo ukształtowało ją na całe życie – pełne miłości, poświęcenia i wiary. Paulina Malecka już wtedy była kimś wyjątkowym – promieniem światła w zwykłej codzienności. Paulina chętnie się uczyła. Język francuski znała tak dobrze, że z czasem zaczęła udzielać lekcji innym. Była sumienna, skromna i pełna wewnętrznego światła. Mimo młodego wieku potrafiła zrozumieć więcej niż niejeden dorosły. 

# data[].attributes.headline
Matka Paula Malecka - niezwykłą siostra i wychowawczyni  - PRACUJEMY NAD KSIĄŻKĄ

# data[].attributes.subject
Matka Paula Malecka - niezwykłą siostra i wychowawczyni  - PRACUJEMY NAD KSIĄŻKĄ