# data[].attributes.body
Auteur: Mirjam Mous

Uitgeverij: Unieboek | Het Spectrum

uitgave: 3 juni 2016

genre: spanning, mysterie en actie.

aantal blz: 300

# data[].attributes.body
Het boek 2C gaat over Valentijn die met haar klas op schoolreisje gaat naar de Ardennen. Toen ze nog maar net vertrokken kreeg de hele klas dreigende berichten binnen. In het bericht stond dat er een bom aanboort zou zijn in de bus. Valentijn probeert met haar vrienden te ontdekken wie de dreigende berichten heeft gestuurd. Terwel ondertussen Mila thuis verblijft en voor haar vader zorcht. Ik vind het een heel leuk boek omdat je zeg maar moet raden wie de dader is.

# data[].attributes.body
Ik denk dart valentijn bruin haar heeft omdat dat werd gezecht in het boek. Hij komt ook uit een ander land en is 14 jaar. Hij is erg vriendelijk en nieuwschierig.

# data[].attributes.body
Het gaat om de hedendaagse tijd want ze zaten in een moderne schoolbus en ze hebben allemaal een iPhone. Ongeveer in 2017

# data[].attributes.body
Er word vaak verteld over dat somege het een eng bos vinden en dat het al donker werd.

# data[].attributes.body
Ik kies de foto van de klas zelf omdat er allerlei spanningen en emoties spelen. In de beperkte ruimte van de bus ontstaan conflicten, vriendschappen en angst.

# data[].attributes.body
De bus stond al uren stil. Buiten werd het donker, de regen tikte als zenuwen tegen de ruiten. Iedereen zweeg. Zelfs Dylan.

"Wat als dit het is?" fluisterde Valentijn. "Wat als niemand komt?"

"Ze komen," mompelde Jesse, maar hij geloofde het zelf ook niet meer.

Opeens: koplampen in de verte. Fel. Bewegend. Een auto. Nee — drie. Sirenes.

De spanning brak. Sommigen sprongen op. Anderen huilden, opgelucht. De busdeur piepte open. Een agent stapte binnen, voorzichtig, hand op zijn riem.

"Zijn jullie oké?" vroeg hij.

Niemand antwoordde meteen. Toen knikte Mevrouw Dijkman. "Ze zijn geschrokken. Maar ongedeerd."

Eén voor één stapten ze naar buiten. In het natte gras, onder de zwaailichten, leken ze ineens allemaal kleiner. Jonger.

Terwijl ze naar de politiebus liepen, keek Floor nog één keer om. Naar de lege bus. Naar de plek waar alles veranderd was.

"Dat was onze laatste schoolreis," fluisterde ze.