# data[].attributes.body
Op een winterse dag in december 1939 werd er een man, genaamd Anton, opgenomen in een gesticht in Zuid Holland. Hij was overspannen, hij leefde te veel vanuit zijn hoofd. In het gesticht zaten nog meer mensen die niet veel verschilde van hoe hij was, het enige verschil was zijn kleurtje. Er was een arts aanwezig, waar ze elke week een keer mee moesten spreken. Deze arts kon hem in het begin maar moeizaam bereiken, maar later ging hij zich meer opstellen. Anton had veel geld misschien wel veel te veel geld. Dit kon hij niet combineren met alle ideeën die hij in zijn hoofd had zitten. Hij is schrijver die veel fantasie verhalen schreef en hij was het er niet mee eens hoe de Nederlandse overheid de mensen zoals hijzelf "zwart van kleur" behandelden. Anton was van kleins af aan al gefascineerd om de wereld mooier te maken. Vandaar dat hij in zijn jonge leven in de 2e wereldoorlog, zich wilde keren tegen de Duitsers. Anton had ontzettend veel dromen maar zouden al deze wel uitkomen, of waren ze toch een brug te ver?

Schrijfster van het verhaal: Karin Amatmoekrim.

# data[].attributes.body
De titel van het boek is "de man van veel" het boek heet zo omdat Anton staatsvijand was van de Nederlandse overheid en zwarte echtgenoot van de blanke Haagse Nel. Het motto van het boek is "Het was de wereld die verstrooid was en het was werk om er orde in te scheppen," dit verwijst naar de gebeurtenis van Anton die naar het gesticht ging en zijn wereld eigenlijk verstrooid was en nu moest die maar uitzoeken hoe die alles weer goed op de rit kon krijgen. Het verhaal heeft geen leidmotieven, als dit verhaal die wel degelijk had gehad dan was het verhaal nog veel spannender geworden dat dat hij nu is.

# data[].attributes.body
Het verhaal is een ik-perspectief dit kan je zien aan deze zin. " Ze komen me nu dan eindelijk halen." Zo zijn er nog veel meer voorbeeldzinnen waar je het ik-perspectief aan kun zien. De verteller is Anton de Krom dit kun je zien aan de achterkant van het boek daar staat: het verhaal gaat over Anton de Krom die zijn leven gaf voor het verzet tegen de Duitsers. De verteller is zeker betrouwbaar, op de eerste paar pagina's van het boek staat al dat het een waargebeurd verhaal is dus is het 100% betrouwbaar.

# data[].attributes.body
De man van veel gaat over de dromen van een man die te groot leken voor deze wereld. Dit plaatje van een dromenvanger weerspiegeld zijn grootste plannen die hij in gedachten had. Ook heeft deze afbeelding te maken met wat je eigenlijk in werkelijkheid kan doen waarvan we eerst droomde, je moet proberen je dromen na te streven. Je kunt ook denken van wat zou Anton de Kom allemaal hebben gedroomd toen hij naar dat Haags gesticht werd gestuurd? Hij zat letterlijk gevangen in zijn eigen dromen..... Je kan ook nog denken van wat zou ik zelf denken/dromen als ik Anton van Krom was geweest, hoe zou ik me voelen? De dromenvanger past perfect bij het leven van Anton de Kom. Ik zou graag willen weten wat er allemaal rond ging in dat vechtershoofd, waar kwam toch die gedrevenheid vandaan.

# data[].attributes.body
Als lezer is dit verhaal boeiend, met een psychisch tintje. Het hele verhaal gaat eigenlijk over een situatie die moeilijk te begrijpen/te bevatten is maar tegelijkertijd zitten er ook super mooie diepere aangrijpende momenten tussen. De jongen in het verhaal doet nooit zo leuk tegen zijn eigen ouders maar hoe hij met de rest van de buitenwereld omgaat is werkelijk waar prachtig. Als een oude mevrouw ergens moeite mee had was hij degene die meteen te hulp schoot, mensen die hem op straat aanspraken daar kon hij geweldig en netjes mee communiceren terwijl hij de laatste tijd niet zo aardig tegen zijn moeder/ouders was. Zelf vind ik dat je respect voor je ouders moet hebben, je moet maar eens kijken wat ze allemaal voor je doen en over hebben. Een beetje meer solidair zijn is helemaal niet verkeerd.

# data[].attributes.body
Dit boek maakt ze zeker te weten nieuwsgierig. In het boek staan veel momenten waar je heel erg graag meer van zou willen weten. Dit begint al op een van de eerste bladzijde van het boek, daar beginnen ze over de vader te praten maar wij weten helemaal niet hoe die heet, eruit ziet, leeftijd enzovoort. Op bladzijde 123 staat ongeveer hetzelfde "Ik heb net een man ontmoet". Wie is die man? Hoe oud is die man? Waarom is die man naar hier gekomen? Hoe zag die man eruit? Zo zijn er nog wel 100 vragen die je kan bedenken. Persoonlijk vind ik het leuker als lezer als daar iets meer over vertelt zou worden.

# data[].attributes.body
Persoonlijk vind ik dit boek best wel interessant. Er komen veel leermomenten in voor waar ik mijn hele leven lang nog mee te maken kan krijgen. In hoofdstuk 2 krijg je te zien hoe een Surinaamse man met veel verdriet in een gesticht wordt gestopt. Dit kan je natuurlijk als verdrietig ervaren, daarin tegen laten ze ook zien wat die persoon fout heeft gedaan en wat nou eenmaal de regels zijn in het betreffende land. Eigenlijk is het ook een beetje onwerkelijk, op blz. 35 staat; "Elke dag wanneer hij uit school kwam, maakte de jongen een kleine omweg door de stad. Zijn moeder wist daar niks vanaf die had gevraagd meteen naar huis te komen". Verbeeld je jezelf eens in dat iedereen die net naar de middelbare school gaat, doet waar ze zelf zin in hebben en het advies van je ouders in de wind slaat, dan wordt het mooi een puinhoop. Pubers hebben nu eenmaal regels en sturing nodig..... ;)