# data[].attributes.body
นามากัวแลนด์, แอฟริกาใต้

ในช่วงฤดูฝนตั้งแต่เดือนสิงหาคมไปจนถึงเดือนกันยายนของทุกปี บริเวณนามากัวแลนด์ในแอฟริกาใต้อุดมไปด้วยดอกไม้นานาพรรณ บรรดานักท่องเที่ยวทั้งหลายยอมเดินทางเป็นระยะทางหลายไมล์ จากพื้นที่แห้งแล้งไปยังภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเพื่อชมสีสันของดอกไม้ สถานที่ที่ดีที่สุดในการชมวิวได้แก่ อุทยานแห่งชาติ Richtersveld ซึ่งเป็นเขตอนุรักษ์ดอกไม้ป่า เปิดโอกาสให้นักท่องเที่ยวได้ชมความงดงามและออกสำรวจด้วยตนเอง

# data[].attributes.body
ทรัพยากรสัตว์ป่า ทวีปแอฟริกาเป็นทวีปที่มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อย่างชุกชุมแม้แต่ในทะเลทราย ได้แก่ ยีราฟ ม้าลาย แรด สิงโต เสือดาว ช้าง หมาไน ละมั่ง นกและแมลงต่าง ๆ อีกนับพันชนิด ปัจจุบันถึงแม้จำนวนสัตว์ป่าจะลดน้อยลงเพราะถูกล่า แต่เมื่อเทียบกับทวีปอื่น ๆ ยังนับว่ามีอยู่มากโดยเฉพาะในแถบตอนกลางของทวีป

# data[].attributes.body
เขตภูมิอากาศและลักษณะพืชพรรณธรรมชาติ ทวีปแอฟริกามีตำแหน่งที่ตั้ง อยู่ทั้งซีกโลกเหนือและซีกโลกใต้ และมีเส้นศูนย์สูตรลากผ่านเกือบกลางของทวีป ทำให้มีลักษณะ ภูมิอากาศที่คล้ายคลึงกัน เมื่อกำหนดเขตภูมิอากาศโดยนับจาก เส้นศูนย์สูตรขึ้นไปทางทิศเหนือและลงไปทางทิศใต้ จำแนกได้ ดังนี้ 1)ภูมิอากาศแบบร้อนชื้น 2)ภูมิอากาศแบบสะวันนา 3)ภูมิอากาศแบบทะเลทราย 4)ภูมิอากาศแบบกึ่งทเลทราย 5)ภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน

6)ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น 7)ภูมิอากาศแบบที่สูง

# data[].attributes.body
เป็นพีระมิดในประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงกีซา ชานกรุงไคโร สร้างโดยฟาโรห์คาเฟร[5] ผู้เป็นราชโอรสของฟาโรห์คูฟู โดยสร้างขึ้นเคียงข้างพีระมิดของพระราชบิดา และสำเร็จด้วยขนาดใกล้เคียงกัน

เนื่องจากพีระมิดนี้ ก่อสร้างอยู่บนพื้นหินที่สูงกว่า และตั้งอยู่เป็นองค์กลางของ พีระมิดทั้ง 3 แห่งกีซา ทำให้เมื่อมองด้วยตา พีระมิดคาเฟร จะมีขนาดใหญ่กว่า พีระมิดคูฟู ทั้งที่ในความเป็นจริงมีความสูงน้อยกว่า และมีขนาดฐานแคบกว่า ลักษณะสำคัญอีกอย่างหนึ่งของพีระมิดคาเฟรคือ ส่วนยอดของพีระมิดยังคงมีชั้นหินปูนขัดมัน ที่ชาวอียิปต์โบราณก่อสร้าง ปิดเป็นผิวชั้นนอกของพีระมิดหลงเหลืออยู่ หินปูนขัดมันที่เป็นผิวชั้นนอกนี้ บางก้อนมีน้ำหนัก ถึง 7 เมตริกตัน

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ทิพย์เกษร จันทรมนตรี เลขที่26 ม.2/2

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ทิพย์เกษร จันทรมนตรี เลขที่26 ม.2/2

# data[].attributes.body
สภาพภูมิอากาศของทวีปแอฟริกา ส่วนใหญ่จะมีทะเลทราย อากาศแห้งแล้ง ส่งผลต่อความเป็นอยู่ของประชากรในทวีป ส่วนมากจะอยู่ทางตอนเหนือสุดและใต้สุดของทวีป ซึ่งมีอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาอยู่บริเวณตอนเหนือ และใต้แนวศูนย์สูตร

# data[].attributes.attachment_link.description
Found on Google from wall.alphacoders.com

# data[].attributes.body
ทุ่งหญ้าสะวันน่า คือระบบนิเวศทุ่งหญ้าในเขตร้อน พบมากในบริเวณใกล้เส้นศูนย์สูตรเช่นทวีปแอฟริกาเหนือ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เราก็มีเช่นเดียวกัน โดยพื้นที่ส่วนใหญ่จะเป็นทุ่งหญ้า มีต้นไม้ขึ้นห่างกันออกไป ต้นไม้ส่วนมากจะเป็นต้นไม้ชนิดที่ปรับตัวได้ดี สามารถกักเก็บน้ำไว้ได้ จึงจะทนอยู่ในสภาพอากาศร้อนได้ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ณัฐตะวัน นามตาปี ม2/2 เลขที่24

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ณัฐตะวัน นามตาปี ม2/2 เลขที่24

# data[].attributes.body
ลักษณะสังคมของทวีปแอฟริกา

สภาพสังคมของผู้คนในทวีปแอฟริกา ดังนี้

•  สังคมของชนพื้นเมืองที่มีวัฒนธรรมดั้งเดิม มีลักษณะย่อยๆดังนี้

•สังคมชาวแอฟริกันที่อยู่ห่างไกลความเจริญหรือถิ่นทุรกันดาร เช่น เขตทะเลทรายหรือเขตป่าดงดิบแถบศูนย์สูตร มีชีวิตความเป็นอยู่ล้าหลัง ดำรงชีวิตด้วยการเก็บของปาและล่าสัตว์

•สังคมชาวแอฟริกันในเมือง ส่วนใหญ่เป็นชาวชนบทที่อพยพมาเป็นแรงงานรับจ้างในเมือง ฐานะยากจน มีรายได้น้อย และคุณภาพชีวิตค่อนข้างต่ำ

•สังคมชาวแอฟริกันมุสลิม มีทั้งชาวมุสลิม มีทั้งชาวมุสลิมที่ค้าขายกับกองคาราวานอูฐและเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนในเขตทะเลทราย พวกนี้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ส่วนชาวมุสลิมในเมืองมีวิถีการดำเนินชีวิตที่เป็นแบบแผนมากกว่า

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
รูปคนแอฟริกา

# data[].attributes.body
คิลิมันจาโร

คิลิมันจาโร (Mount Kilimanjaro) ตั้งอยู่บนยอดเขาคิลิมันจาโรในเขตประเทศแทนซาเนีย โดยเป็นภูเขาไฟยอดเดี่ยวสูงที่สุดในโลก และเป็นยอดเขาสูงที่สุดในทวีปแอฟริกาอีกด้วย โดยมีความสวยงามเป็นอย่างยิ่ง เเต่การเดินทางไปท่องเที่ยวนั้นมีความยากลำบากอยู่พอสมควร เเต่ในเเต่ละปีก็มีนักปีนเขาเเละนักท่องเที่ยวเเนวผจญภัยเข้าไปเที่ยวชมอยู่เป็นจำนวนมากเลยก็ว่าได้

# data[].attributes.body
ดวงตาแห่งสะฮารา

พื้นที่รูปทรงวงกลมขนาดใหญ่ บริเวณทะเลทรายสะฮารา ในเขตพื้นที่ประเทศมอริเตเนีย มีเส้นผ่านศูนย์กลาง ประมาณ 40-50 กิโลเมตร ซึ่งหากมองจากรูปถ่ายทางอากาศหรือภาพถ่ายจากดาวเทียม มีลักษณะเป็นวงกลมขนาดใหญ่เหมือนดวงตาท่ามกลางทะเลทรายกว้างใหญ่ โดยในพื้นที่วงกลมประกอบด้วย หินตะกอน

หินแปร และ หินอัคนี ในอดีตบริเวณนี้เกิดความดันและระเบิดออกและถูกกัดเซาะจากลมและน้ำตามกาลเวลา

# data[].attributes.headline
ด.ช.ชนาสิน สารทอง  เลขที่4 ม.2/2

# data[].attributes.subject
ด.ช.ชนาสิน สารทอง  เลขที่4 ม.2/2

# data[].attributes.body
ศาสนาของทวีปแอฟริกา

จำนวนประชากร ด้วยพื้นที่ประมาณ 30.3 ล้านตารางกิโลเมตร รวมทั้งเกาะต่าง ๆ ที่อยู่ข้างเคียง คิดเป็นพื้นที่ประมาณ 6% ของพื้นผิวโลกทั้งหมดและศาสนาของทวีปแอฟริกา มีดังนี้

คริสต์ (51%) อิสลาม (40%) พื้นเมือง (6%) ไม่มีศาสนา (2%) อื่น ๆ (1%)

# data[].attributes.headline
ด.ญ ปุญญิศา เหลือล้น ม2/2 เลขที่29

# data[].attributes.subject
ด.ญ ปุญญิศา เหลือล้น ม2/2 เลขที่29

# data[].attributes.body
คาซาบลังกา (Casablanca) : เมืองใหญ่ในโมร็อกโคที่มีลักษณะเป็นเมืองท่าเพราะอยู่ติดชายฝั่ง คำว่าคาซาบลังกาแปลว่าบ้านสีขาวในภาษาสเปน เพื่อนๆ จะสังเกตเห็นได้ว่าบ้านเรือนส่วนใหญ่ต่างก็เป็นสีขาวตามชื่อจริงๆ สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ สุเหร่ากษัตริย์ฮัสซันที่ 2 (Mosque Hassan II) สุเหร่าที่มีขนาดใหญ่ติดอันดับโลก ตั้งอยู่ริมมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นสุเหร่าที่ค่อนข้างทันสมัยเพราะมีการนำเทคโนโลยีเข้ามาใช้ในการสร้าง อย่างเช่น เครื่องทำความร้อน หลังคาเลื่อนได้ เป็นต้น จากนั้นต้องไปเที่ยวที่ย่านไอน์เดียบ (Ain Diab) ย่านที่อยู่อาศัยของคนรวย มีบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่เรียงราย ดาราฮอลลีวูดหลายคนก็มีบ้านอยู่ย่านนี้ ส่วนใครอยากจะช้อปปิ้งก็ต้องไปที่ตลาดกลาง (Central Market) ที่มีของพื้นเมืองน่ารักๆ รับรองถูกใจเพียบ

# data[].attributes.headline
ด.ช.ชาญณรงค์ เนื่องจากหนู ม.2/2 เลขที่5

# data[].attributes.subject
ด.ช.ชาญณรงค์ เนื่องจากหนู ม.2/2 เลขที่5

# data[].attributes.body
น้ำตกวิกตอเรีย (อังกฤษ: Victoria Falls) หรือในชื่อท้องถิ่นว่า โมซิ-โอวา-ทุนยา (Mosi-oa-Tunya; ควันที่ส่งเสียงร้องคำราม) หรือในซิมบับเวเรียกว่าน้ำตกมูกาบี (Mugabe Falls) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของประเทศแซมเบีย และ ประเทศซิมบับเว เป็นน้ำตกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ถูกค้นพบครั้งแรกโดย เดวิด ลิฟวิงสโตน ในปี ค.ศ. 1855 ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อน้ำตกนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียน้ำตกวิกตอเรียเกิดจากแม่น้ำซัมเบซีซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนของสองประเทศ ตกลงมาสู่แอ่งลึก น้ำตกมีขนาดกว้างกว่า 1690 เมตร สูงประมาณ 60-100 เมตร น้ำตกวิกตอเรียสามารถแบ่งเป็น 4 ส่วนย่อย ได้แก่ น้ำตกปีศาจ น้ำตกหลัก น้ำตกสายรุ้ง และน้ำตกตะวันออก ไอน้ำจากน้ำตกวิกตอเรียสามารถมองเห็นได้จากระยะทาง 20 กิโลเมตร

# data[].attributes.body
ทะเลทรายนามิบ (Namib Desert)

มีจุดเด่นที่เป็นเอกลักษณ์และน่าสนใจหลายประการ ซึ่งทำให้เป็นหนึ่งในทะเลทรายที่น่าท่องเที่ยวและศึกษามากที่สุดในโลก:

1. เนินทรายที่สูงที่สุดในโลก: ทะเลทรายนามิบมีเนินทรายที่สูงและโดดเด่น บางแห่งสูงกว่า 300 เมตร เช่น เนินทราย "Big Daddy" และ "Dune 45" ที่มีชื่อเสียงมาก

2. สีสันของเนินทราย: เนินทรายในนามิบมีสีสันที่หลากหลาย ตั้งแต่สีแดงเข้ม สีส้ม ไปจนถึงสีเหลือง ซึ่งเกิดจากการสะสมของแร่เหล็กและแร่ธาตุอื่น ๆ ในทราย

3. Sossusvlei และ Deadvlei: Sossusvlei เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีเนินทรายสีแดงที่งดงาม และทะเลสาบเกลือที่แห้ง ส่วน Deadvlei มีต้นไม้แห้งที่กลายเป็นภาพที่น่าประทับใจจากการถ่ายรูป

4. หมอกทะเล (Coastal Fog): หมอกทะเลเกิดจากกระแสน้ำเย็นของเบงเกลา ซึ่งนำความชื้นเข้ามาสู่ทะเลทราย ทำให้เกิดหมอกหนาที่ช่วยให้พืชและสัตว์สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้

5. ชายฝั่ง Skeleton Coast: ชายฝั่งที่มีชื่อเสียงจากการมีเรืออับปางมากมายและซากซากสัตว์ที่ตายจากการขาดน้ำ บริเวณนี้มีทิวทัศน์ที่สวยงามและเป็นที่น่าสนใจสำหรับนักสำรวจ

6. ทิวทัศน์ที่งดงาม: ทะเลทรายนามิบมีทิวทัศน์ที่สวยงามและหลากหลาย ทั้งเนินทราย ทะเลสาบแห้ง และหุบเขาหินที่สร้างภาพที่สวยงามและน่าทึ่ง

# data[].attributes.headline
ด.ช.อภิโชค รังสิมาการ ม2/2 เลขที่15

# data[].attributes.subject
ด.ช.อภิโชค รังสิมาการ ม2/2 เลขที่15

# data[].attributes.body
เรื่องภูมิอะกาศเเบบเมดิเตอร์เรเนียน

เป็นภูมิอากาศที่ปรากฏในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และเป็นหนึ่งในภูมิอากาศแบบเขตกึ่งเขตร้อนนอกจากดินแดนบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแล้วนั้น สหรัฐอเมริกายังเป็นอีกดินแดนหนึ่งที่มีภูมิอากาศแบบนี้ โดยส่วนมากจะอยู่บริเวณรัฐแคลิฟอร์เนีย และทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐออริกอน ภูมิอากาศแบบนี้ยังพบได้มากในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียและรัฐเซาท์ออสเตรเลีย, ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศแอฟริกาใต้, บางส่วนของเอเชียกลาง, และตอนกลางของประเทศชิลี

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ภูมิอะกาศเเบบเมดิเตอร์เรเนียน

# data[].attributes.body
ทะเลทรายสะฮารา เป็นทะเลทรายขนาดใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นบริเวณแห้งแล้งใหญ่สุดเป็นอันดับสามรองจากทวีปแอนตาร์กติกาและอาร์กติกมีเนื้อที่มากกว่า 9,000,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,500,000 ตารางไมล์

ทะเลทรายสะฮารา แม้จะได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ ที่ร้อนและแห้งแล้งที่สุดในโลก แต่ทว่าทะเลทรายแห่งนี้ก็ยังมีปรากฏการณ์หิมะตก ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่เมืองอินเซฟราในแอลจีเรีย มีหิมะตก แต่ทว่าละลายไปในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น จากนั้นอีก 37 ปีต่อมา ในปลายปี ค.ศ. 2016 ที่เมืองนี้ก็มีหิมะตกนับเป็นครั้งที่สอง โดยคราวนี้คงสภาพอยู่ได้ประมาณหนึ่งวัน ก่อนจะละลายหายไปในที่สุด

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ทะเลทรายสะฮารา

# data[].attributes.body
แอ่งกระทะ Makgadikgadi, บอตสวานา

ย้อนกลับไปเมื่อหลายล้านปีก่อนแอ่งกระทะ Makgadikgadi เคยเป็นทะเลสาบมาก่อน ปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้กลายเป็นแอ่งกระทะที่เต็มไปด้วยเกลือ ด้วยขนาดประมาณประเทศโปรตุเกสส่งผลให้สถานที่แห่งนี้เป็นแอ่งกระทะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ พื้นที่รกร้างไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปนึกถึง เมื่อทราบว่ามันตั้งอยู่ในบอตสวานา ประเทศที่มีสัตว์ป่าชุกชุม พื้นที่กว้างใหญ่ถึง 6,200 ไมล์ ทำให้ภูมิประเทศแห้งแล้งดุกว้างใหญ่จรดขอบฟ้าสีครามราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ฤดูฝนของทุกปีจะนำสัตว์ป่ามายังที่นี่ อาทิ ม้าลาย วิลเดอร์บีสต์ และนกฟลามิงโก

# data[].attributes.headline
ด.ช.ฐเดช ผริตาชยะกูร ม.2/2  เลขที่6

# data[].attributes.subject
ด.ช.ฐเดช ผริตาชยะกูร ม.2/2  เลขที่6

# data[].attributes.body
เเม่น้ำไนล์ เป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลไปทางเหนือลงไปในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในแอฟริกาและเคยเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลก แม้ว่ามีงานวิจัยโต้แย้ง ซึ่งแนะนำว่าแม่น้ำแอมะซอนมีความยาวมากกว่านิดหนึ่ง ในบรรดาแม่น้ำสายหลักของโลก

ปากน้ำ: ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

เมือง: ไคโร, คาร์ทูม, จินจา, จูบา

ต้นน้ำ: แม่น้ำบลูไนล์, แม่น้ำไวท์ไนล์, Atbarah

ความยาว: 6,650 กม.

# data[].attributes.body
เทือกเขาแอตลาส ประเทศโมร็อกโก แอตลาสเป็นเทือกเขาที่ยาวตั้งแต่ชายฝั่งโมร็อกโกไปทางประเทศแอลจีเรีย บางส่วนของเทือกเขานี้เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติตูบคาล  ซึ่งเป็นที่ตั้งของตูบคาล ยอดเขาสูงที่สุดของประเทศ (4,160 เมตร) เทือกเขาแอตลาสซึ่งสูงที่สุดในทวีปแอฟริกเหนือนี้มีกิจกรรมกลางแจ้งต่างๆ ให้ทำมากมายตลอดทั้งปี ตั้งแต่กีฬาในฤดูหนาวไปจนถึงการเดินป่าในฤดูร้อน ส่วนใครที่ต้องการปีนขึ้นไปยังยอดเขาตูบคาลสามารถเริ่มต้นจากหมู่บ้านอิมลิล (Imlil) ได้ สำหรับสถานที่น่าสนใจในบริเวณนี้จะเป็นทอดราจอร์จ (Todra Gorge) โกรกธารที่มีโขดผาสูงตลอดสองฝั่ง ซึ่งเกิดจากการกัดเซาะของแม่น้ำทอดรา (Todra River) กับแม่น้ำเดดส์ (Dades River) ที่อยู่ใกล้เคียง และใกล้กับเทือกเขาแอตลาสเป็นที่ตั้งของ ไอท์ เบน ฮาดดู (Aït Benhaddou) เมืองที่สร้างขึ้นจากอิฐดินซึ่งปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (Lawrence of Arabia) และ กลาดิเอเตอร์ นักรบผู้กล้าผ่าแผ่นดินทรราช (Gladiator) เป็นต้น

# data[].attributes.headline
ด.ญ.เกวลิน สวรรยาธิปัติ ม.2/2 เลขที่18

# data[].attributes.subject
ด.ญ.เกวลิน สวรรยาธิปัติ ม.2/2 เลขที่18

# data[].attributes.body
ภูมิอากาศแบบทะเลทราย เป็นเขตที่ร้อนแห้งแล้งมาก ไม่มีฝนตกมาก คือ ต่ำกว่า 250 มิลลิเมตรต่อปี พืชพรรณจะเป็นหญ้าบางชนิดและต้นกระบองเพชรขึ้นอยู่ประปราย พื้นที่ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยสันทรายและกรวด ส่วนมากจะอยู่ทางภาคเหนือของทวีป คือทะเลทรายสะฮาราและลิเบีย ส่วนทางตอนใต้มีทะเลทรายคาลาฮารีและนามิบ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ชาริญา หลอดทอง ม.2/2 เลขที่19

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ชาริญา หลอดทอง ม.2/2 เลขที่19

# data[].attributes.body
ลักษณะทางกายภาพของทวีปแอฟริกา

ที่ตั้ง อาณาเขต และขนาด ทวีปแอฟริกามีครึ่งหนึ่งอยู่ซีกโลกเหนือ และอีกครึ่งหนึ่งอยู่ซีกโลกใต้ โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้

– ทิศเหนือ มีอาณาเขตติดต่อเกือบเป็นแผ่นดินเดียวกันกับทวีปยุโรป และเอเชีย โดยมีช่องแคบยิบรอลตาร์เป็นแนวแบ่งทวีปยุโรปกับทวีปแอฟริกา และคลองสุเอชแบ่งทวีปแอฟริกากับทวีปเอเชีย ดินแดนทางเหนือสุด คือ แหลมบง

– ทิศตะวันออก จดทะเลแดง อ่าวเอเดน และมหาสมุทรอินเดีย เกาะของทวีปแอฟริกาในมหาสมุทรอินเดีย ได้แก่ เกาะมาดากัสการ์ และช่องแคบโมซัมบิกคั่นระหว่างเกาะนี้กับดินแดนภาคพื้นทวีป

– ทิศใต้ จดมหาสมุทรอินเดีย และแอตแลนติก ดินแดนทางใต้สุด คือ แหลมอะกะลัส

– ทิศตะวันตก จดมหาสมุทรแอตแลนติก มีอ่าวกินีทางตอนกลางทวีป ดินแดนตะวันตกสุด คือ แหลมอัลมาดีเอส

# data[].attributes.headline
กันต์ กาญจนวัฒนา เลขที่3 2/2

# data[].attributes.subject
กันต์ กาญจนวัฒนา เลขที่3 2/2

# data[].attributes.body
1อาชีพเพาะปลูก ทวีปแอฟริกา มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย ดินขาดความอุดมสมบูรณ์จะสามารถใช้ประโยชน์ ในด้านการเกษตรได้เฉพาะบริเวณที่ราบดินตะกอนปากแม่น้ำสายต่างๆ ดังนั้นผลผลิตจึงไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงประชากรภายในทวีป เขตเกษตรกรรมที่สำคัญคือ

1.1 แหล่งปลูกพืชเมืองร้อนในเขตร้อนชื้น บริเวณลุ่มแม่น้ำคองโก ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก แอฟริกาตะวันตก ปลูกโกโก้มากที่สุด นอกจากนี้มี ปาล์มน้ำมัน กาแฟ ถั่วลิสง อ้อย ยางพารา เผือก มัน

1.2 ลุ่มแม่น้ำไนล์ เขตนี้มีอากาศร้อน แห้งแล้งสามารถปลูกฝ้าย ชา อินทผลัม ข้าวฟ่าง

1.3 เขตเมดิเตอร์เรเนียน คือชายฝั่งบาร์บารี ตอนเหนือสุดของทวีป และตอนใต้สุดของทวีปปลูกส้ม องุ่น มะกอก ข้าวสาลี

1.4 เขตอบอุ่นชื้น ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของทวีป ปลูกผลไม้ ข้าวสาลี ข้าวโพด

# data[].attributes.body
วัฒนธรรมชาวอาหรับในทวีปแอฟริกา

ARABIAN CULTURE วัฒนธรรมชาวอาหรับ

DO’s and DON’Ts in Arabian Society

สิ่งที่ควรทํา และ ไม่ควรทําในสังคมชาวอาหรับ

การแต่งกาย

ควรดูความเหมาะสมเป็นเรื่องสําคัญ โดยดูตามกาลเทศะ

การนุ่งกางเกงขาสั้นมากๆ หรือผู้ชายที่ไม่ใส่เสื้อในที่สาธารณะ

เป็นการไม่สุภาพ

ส่วนการที่ชาวต่างชาติแต่งตัวด้วยชุดพื้นเมือง อาจถูกมองว่าเป็น

การล้อเลียน

มารยาททางสังคม

ควรยืนขึ้นเมื่อมีคนเข้ามาในห้อง

ถ้าเราเป็นผู้เข้ามาในห้อง ให้จับมือกับทุกคน โดยเริ่มจากคนที่อยู่

ทางขวามือของเราก่อน

ผู้ชายไม่ควรยื่นมือเพื่อจับมือกับผู้หญิงอาหรับ นอกจากว่าฝ่ายหญิง

ยื่นมือให้ก่อน หากฝ่ายหญิงไม่ยื่นมือให้ก่อน ให้ทักทายด้วยวาจาก็

ถือว่าเหมาะสมแล้ว

ผู้ชายไม่ควรชม ภรรยา, น้องสาว, และ ลูกสาวของชาวอาหรับว่า

สวย หรือ น่ารัก เพราะจะถือว่าเป็นการไม่สุภาพ

ชายมุสลิมบางคน จะไม่จับมือกับผู้หญิงที่ไม่อยู่ในครอบครัวของเขา

ชาวมุสลิมจะปฏิบัติตัวแบบอนุรักษ์นิยมในการเข้าสังคม

(Conservative Behavior) และ ถือความเป็นส่วนตัว (Privacy)

การแสดงความรักระหว่างสามี-ภรรยา จะไม่ทําในที่สาธารณะ

ในการเข้ากลุ่มสังคม, การพูดคุย หยอกล้อ และ หัวเราะ จะกระทําด้วย

เสียงที่เบา ไม่รบกวนผู้อื่น

หากมีข้อโต้แย้งในครอบครัว หรือ กับญาติ และ เพื่อนฝูง จะไม่โต้เถียง

กันต่อหน้าฝูงชนหรือผู้อื่น

ควรหลีกเลี่ยงการทําให้ผู้อื่นอาย หรือ เสียหน้า (“Save Face”

concept), และ หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า (Non-confrontational)

อย่าใช้มือซ้าย รับประทานอาหาร, ถือถ้วยชา-กาแฟ, หรือ สิ่งของ

ต่อให้ผู้อื่น

ห้ามชี้ปลายเท้าไปยังผู้อื่น หรือ สิ่งของสําคัญ

ไม่ควรนําอาหาร, เครื่องดื่ม, หรือ ของขวัญไปยังบ้านที่เขาเชิญเรา

ไปเป็นแขกผู้มาเยือน

ส่วนมากเจ้าภาพ หรือ เจ้าของบ้านชาวอาหรับจะจัดให้นั่งเป็น

วงกลมเพื่อให้มองเห็นกันทุกคน ไม่มีใครต้องมองหลังผู้อื่น

การนั่ง อาจจะนั่งบนพื้นที่ถูกปูด้วยพรมเปอร์เซีย หรือ อาจนั่งบน

เก้าอี้ แล้วแต่รสนิยมของเจ้าภาพ และ ความเหมาะสม

ชาวอาหรับจํานวนมากจะเริ่มการประชุม หรือพบปะเจรจาต่างๆ ใน

ครั้งแรกๆด้วยการพูดคุยเพียงเล็กน้อยก่อน เพื่อทําความคุ้นเคยกัน

ก่อน หากอีกฝ่ายเริ่มรุกอย่างรวดเร็วเพื่อเจรจาทางธุรกิจในทันที

อาจถูกต่อต้าน หรือ ถอยหนีเพราะความอึดอัดในการเจรจา

เป็นเรื่องปกติที่ชาวอาหรับจะไม่กล่าวคําว่า “ขอบคุณ”บ่อยๆ

ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกขอบคุณเราอยู่

นักท่องเที่ยวหญิงไม่ควรสบตาชายอาหรับ เพราะจะถูกมองว่าไม

สุภาพ

การแสดงความขอบคุณในของขวัญให้ทําแบบเรียบๆ และ ไม่ต้อง

ให้ยืดยาว อย่าแกะห่อของขวัญต่อหน้าผู้ให้

2

กาแฟ หรือ ชา

ในงานเลี้ยง ผู้ถูกเชิญควรอยู่ให้ถึงเวลา ชา-กาแฟท้ายมื้อ มิฉนั้น

จะถือว่าไม่สุภาพ

การปฏิเสธไม่รับชา-กาแฟที่เจ้าภาพเสนอถือว่าไม่สุภาพ

ชา-กาแฟ จะถูกรินใส่ถ้วยเล็กๆ ครึ่งถ้วย การเติมชา-กาแฟ ไม่

ควรเกิน 3 ถ้วย และเมื่อพอแล้ว ควรส่งสัญญาณเล็กน้อย เพื่อให้

พนักงานมาเก็บถ้วย

สวดมนต์

ชาวอาหรับจะสวดมนต์วันละ 5 ครั้ง (เช้า, กลางวัน, กลางบ่าย,

พระอาทิตย์ตก, และ กลางคืน) ครั้งละประมาณ 15 นาที

ชั่วโมงธุรกิจ (Business Hours)

ส่วนมากจะทํางานตั้งแต่วันเสาร์ – เช้าวันพฤหัสบดี

วันศุกร์เป็นวันหยุดงานเพื่อสวดมนต

การถ่ายภาพ

ห้ามถ่ายภาพบุคคลอื่น หรือ สถานที่สําคัญ โดยไม่ได้รับอนุญาต

หลีกเลี่ยงการหันกล้องถ่ายรูปไปที่ สถานีตํารวจ, เจ้าหน้าที่ตํารวจ,

สนามบิน, วัง, หรือ สถานฑูต

การดื่มแอลกอฮอล์ และ การบริโภคเนื้อหมู

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และ หมู ถือเป็นของต้องห้ามทางศาสนา

บางประเทศในกลุ่มอาหรับนี้อนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้

แต่ถ้าจับได้ว่าขับรถในขณะมึนเมา จะลงโทษเข้มงวดมาก ทั้งปรับ

และจําคุก

# data[].attributes.body
หาดโบลเดอร์ส (Boulders Beach) หาดโบลเดอร์ส ตั้งอยู่ในเขตเมืองไซมอน พื้นที่คุ้มครองทางทะเลของเขตอนุรักษ์ภูเขารูปโต๊ะ จุดเช็คอินสุดฮิตระหว่างทางไปเคปพ้อยต์ เป็นหนึ่งในชายหาดที่สวยที่สุด และมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยียนมากที่สุดและมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยียนมากที่สุดของเคปทาวน์ถึงปีละ 60,000 คนเลยทีเดียวค่ะ สถานที่แห่งเดียวบนโลกใบนี้ที่เราจะได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติของ เพนกวินแอฟริกัน (African Penguin) ทั้งฝูงแบบสุดๆ ไปเลยจ้า เพียงแค่จอดรถแล้วเดินลัดเลาะไปตามสะพานไม้ไปตามชายหาด เราก็จะได้พบกับเพนกวินน้อยใหญ่เดินต๊อกแต๊กกันเป็นฝูง บ้างก็ว่ายน้ำเล่น บ้างก็ดูแลเจ้าลูกตัวน้อยของมันอยู่ ถ้าเป็นช่วงฤดูวางไข่ ก็อาจจะได้เห็นรังของเบบี้ที่คุณพ่อคุณแม่กวิ้นกำลังทำหน้าที่ผลัดกันกกไข่อยู่ หรือน้องๆ ก็อาจจะเตาะแตะมาจ๊ะเอ๋เราตั้งแต่ที่จอดรถเลยจ้า

# data[].attributes.headline
ด.ช.ณัฐวรรธน์ ใจสะอาด เลขที่ 9

# data[].attributes.subject
ด.ช.ณัฐวรรธน์ ใจสะอาด เลขที่ 9

# data[].attributes.body
ทะเลทรายคาลาฮารี (อังกฤษ: Kalahari Desert) เป็นทะเลทรายในทวีปแอฟริกาใต้ มีเนื้อที่ 900,000 ตร.กม. (350,000 ตร.ไมล์) ครอบคลุมพื้นที่ในประเทศบอตสวานา และบางส่วนของประเทศแอฟริกาใต้และนามิเบีย มีปริมาณน้ำฝนน้อยมาก ในฤดูร้อนมีอุณหภูมิสูงมาก มีปริมาณน้ำฝนราว 3–7.5 นิ้ว (76–190 มม.) ต่อปีจากการที่พอมีฝนตกอยู่บ้าง ทำให้ทะเลทรายคาลาฮารี ได้ชื่อว่าเป็นทะเลทรายที่อุดมสมบูรณ์และเปียกชื้นที่สุดของแอฟริกา มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่มาก สภาพภูมิประเทศเป็นทุ่งหญ้าสลับกับต้นไม้ มีลักษณะคล้ายทุ่งสะวันนา ในอดีตทะเลทรายคาลาฮารีเคยมีพื้นที่กว้างขวางไปจรดถึงทะเลทรายสะฮาราทางตอนเหนือ ปัจจุบันอุณหภูมิในช่วงเวลากลางวันที่แดดร้อนจัดอาจสูงได้ถึง 70 องศาเซลเซียสบนพื้นดิน และในเวลากลางคืนก็มีอุณหภูมิถึงขั้นติดลบ

# data[].attributes.attachment_link.title
ลวดลายทรายในแสงยามเช้าตรู่

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปรเมธ ซอหนองบัว เลที่10 ม.2/2

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปรเมธ ซอหนองบัว เลที่10 ม.2/2

# data[].attributes.body
คนที่รวยที่สุดที่เคยเป็นชาวแอฟริกัน

แม้ว่าแอฟริกาจะถือเป็นทวีปที่ยากจนที่สุดในโลกในปัจจุบัน แต่เคยเป็นประเทศบ้านเกิดของชายที่ร่ำรวยที่สุดเท่าที่เคยมีมา Mansa Musa หรือ Musa I แห่งมาลีถือเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ มูซาเป็นจักรพรรดิองค์ที่สิบของจักรวรรดิมาลี ซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรซาเฮเลียนที่เจริญรุ่งเรืองซึ่งพัฒนาไปตามเส้นทางการค้าทาสของทะเลทรายซาฮาราในยุคกลางตอนหลังมานซา มูซาได้ทรัพย์สมบัติส่วนใหญ่มาจากการผลิตและการค้าเกลือและทองคำ เขาเป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายทองคำรายใหญ่ที่สุดของโลก เนื่องจากทองคำเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ที่เป็นที่ต้องการอย่างมากในขณะนั้น และเป็นตัวบ่งชี้สถานะและความมั่งคั่งที่สำคัญ ในช่วงเวลาที่เขาเสียชีวิตในปี 2480 การประเมินมูลค่าสุทธิของเขาอยู่ในช่วง 300 พันล้านดอลลาร์ถึง 400 พันล้านดอลลาร์ในดอลลาร์ที่ปรับแล้วในช่วงปลายยุค 2000อันดับ 1 : Aliko Dangote ทรัพย์สินสุทธิ: 1.21 หมื่นล้านเหรียญ (เพิ่มขึ้น) ประเทศ: ไนจีเรีย ที่มาของความร่ำรวย: ธุรกิจซีเมนต์ อันดับ 2 : Nassef Sawiris ทรัพย์สินสุทธิ: 8.5 พันล้านเหรียญ (เพิ่มขึ้น) ประเทศ: อียิปต์ ที่มาของความร่ำรวย: ก่อสร้างและการลงทุน

# data[].attributes.body
อัตราการเกิดของชาวแอฟฟริกาสูงมากประชากรล้นหลามเพราะไม่มีความรู้เรื่องการคุมกำเนิดและปัจจัยอื่นๆเช่นความเชื่อสังคมสภาพแวดล้อมคนแอฟฟริกาจึงมีอัตตราการเกิดมากและมีประชากรเยอะช่วงอายุนทองค่ามัถยฐานอายุเพียงแค่19.5แต่ถ่ามัถยฐานประเทศอื่นๆอยู่ที่31.5

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
เด็กแอฟฟริกา

# data[].attributes.attachment_caption
เมืองได้รับฉายาว่าเมืองแม่ (Mother City)และเป็นเมืองใหญ่สุดในจังหวัดเวสเทิร์นเคปและเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมหานครที่ชื่อนครเคปทาวน์ รวมถึงเป็นที่ตั้งของรัฐสภาแอฟริกาใต้ในฐานะเมืองหลวงฝ่ายนิติบัญญัติ สำหรับเมืองหลวงอีกสองแห่งของประเทศอยู่ในจังหวัดเคาเต็ง (พริทอเรีย เมืองหลวงฝ่ายบริหาร ที่ตั้งของสำนักประธานาธิบดี) และจังหวัดฟรีสเตต (บลูมฟอนเทน เมืองหลวงฝ่ายตุลาการ ที่ตั้งของศาลอุทธรณ์สูงสุด)เคปทาวน์เป็นที่รู้จักจากท่าเรือ สถานที่ตั้งทางธรรมชาติซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคพันธุ์ดอกไม้เคป (Cape Floristic Region) และสถานที่สำคัญเช่นภูเขาโต๊ะและแหลมเคป ในจำนวนประชากรจังหวัดเวสเทิร์นเคปมีชาวเคปทาวน์ถึง 49%เคปทาวน์ได้รับตำแหน่งเมืองหลวงการออกแบบโลกประจำปี 2014 โดยสภาสมาคมการออกแบบอุตสาหกรรมนานาชาติ

# data[].attributes.headline
ปัณณวิชญ์ เกษมพร ม2/2 เลขที่11

# data[].attributes.subject
ปัณณวิชญ์ เกษมพร ม2/2 เลขที่11

# data[].attributes.body
อุทยานครูเครูเกอร์

อุทยานแห่งชาติครูเกอร์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1926 มีพื้นที่ 20,000 ตารางกิโลเมตร (7,523 สแควร์ไมล์) หรือ 12,500,000 ไร่จากจุดใต้สุดถึงจุดเหนือสุดมีระยะทางประมาณ 560 กิโลเมตรสัตว์ป่าและพันธุ์พืชได้แก่ต้นไม้และพันธุ์พืช 336 ชนิด

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างน้อย 147 ชนิด นก 507 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 114 ชนิด ปลา 49 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 34 ชนิด ประชากรสัตว์ป่าแก้การสำรวจในปี ค.ศ. 2005 พบว่าอุทยานครูเกอร์มีอิมพาลา 101,000 ตัว ควายป่า 31,060 ตัว ม้าลาย 21,100 ตัว ช้างแอฟริกา 12,470 ตัว

แรดขาว 6,940 ตัว ยีราฟ 6,700 ตัว

หมาป่าไฮยีน่า ประมาณ 2,500 ตัว

สิงโต ประมาณ 2,000 ตัว เสือดาว ประมาณ 1,000 ตัว อุทยานครูเกอร์ให้สัมปทานแก่เอกชนในการบริหารจัดการพื้นที่บางส่วนของอุทยาน ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของทวีปแอฟริกา และประเทศแอฟริกาใต้

นอกจากนี้แล้วยังเป็นแหล่งอาศัยถิ่นเดียวและถิ่นสุดท้ายของสิงโตขาว ซึ่งไม่ใช่สิงโตเผือก แต่เป็นสิงโตที่มีสีผิวและขนทั้งลำตัวขาวซึ่งเป็นผลมาจากพันธุกรรม

# data[].attributes.headline
ด.ช.กฤตภาส อาจยุทธณรงค์ ม.2/2 เลขที่1

# data[].attributes.subject
ด.ช.กฤตภาส อาจยุทธณรงค์ ม.2/2 เลขที่1

# data[].attributes.body
ทะเลทรายอังกานี (Sahara Desert) เป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความกว้างประมาณ 9 ล้าน ตารางกิโลเมตร และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 9.2 ล้าน ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีขนาดใหญ่เท่ากับประเทศสหรัฐอเมริกาต่อเนื่องจากทะเลทรายอัสสัมับ

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ทะเลทรายอังกานี

# data[].attributes.body
ภัยแล้งในทวีปแอฟริกามีความรุนแรงมากกว่าทวีปอื่นๆมากเนื่องจากดินมีความชื้นต่ำเพราะพื้นที่แอฟริกาส่วนใหญ่อยู่ในเขตร้อนน้ำในดินจึงระเหยออกไปมาก ประกอบกับกวางตัวของเทือกเขาที่ขวางกันลมจากทะเลทำให้ความชื้นมาในทวีปได้น้อย รวมถึงการไหลของกระแสน้ำเย็นที่เรียบชายฝั่งของทวีปแอฟริกาเป็นแนวยาวทำให้สภาพภูมิอากาศยิ่งมีความแห้งแล้งเพิ่มขึ้น ทำทำให้ปะชาชนขาดแคลนน้ำกินน้ำใช้แหล่งผลิตทางเกษตรลดลง นำไปสู่การลุกล้ำพื้นที่ป่าเพื่อหาแหล่งน้ำและอาหาร ตลอดจนเกดปัญหาชุมชนแออัดเพราะประชาชนเข้ามาอาศัยในเขตเมืองเพื่อเข้าถึงแหล่งน้ำ วิธีป้องกัและแก้ไขทำโดย ววางแผนจดการใช้น้ำ จัดเก็บน้ำในฤดูฝนให้มากที่สุด เพื่อนำน้ไว้ใช้ในช่วงเกิดภัยแล้ง ปลูกพืชเพิ่มความชื้นในดิน

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ภัยแล้งในทวีปแอฟริกา

# data[].attributes.headline
ด.ช.กฤตภาส อาจยุทธณรงค์ ม.2/2 เลขที่1

# data[].attributes.subject
ด.ช.กฤตภาส อาจยุทธณรงค์ ม.2/2 เลขที่1

# data[].attributes.body
เศรษฐกิจในทวีปแอฟริกามีความหลากหลายอย่าง และมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ นี่คือภาพรวมเกี่ยวกับเศรษฐกิจในทวีปแอฟริกา:

1. **เศรษฐกิจอุตสาหกรรม**: มีการพัฒนาอุตสาหกรรมในประเทศบางประเทศที่มีอุตสาหกรรมเชิงพาณิชย์เติบโต เช่น แอฟริกาใต้ อัลจีเรีย และมาเลเซีย

2. **เศรษฐกิจเกษตรกรรม**: เป็นหลักในหลายประเทศ โดยเฉพาะในภาคอินทรีย์และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่มีการผลิตสินค้าเกษตรอาทิ ถั่ว เครื่องดื่มแอลกอฮอล์

# data[].attributes.body
แอฟริกา (อังกฤษ: Africa) เป็นทวีปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจากทวีปเอเชีย ทั้งในแง่ของขนาดพื้นที่และจำนวนประชากร ด้วยพื้นที่ประมาณ 30.3 ล้านตารางกิโลเมตร รวมทั้งเกาะต่าง ๆ ที่อยู่ข้างเคียง คิดเป็นพื้นที่ประมาณ 6% ของพื้นผิวโลกทั้งหมด และนับเป็นพื้นที่ประมาณ 20.4% ของพื้นดินทั้งหมด[6] ใน ค.ศ. 2018 แอฟริกามีประชากรกว่า 1.3 พันล้านคน[1] นับเป็น 16% ของประชากรโลก ประชากรในแอฟริกาเป็นกลุ่มประชากรที่มีอายุน้อยที่สุดในโลก[7][8] ใน ค.ศ. 2012 ค่ามัธยฐานของอายุประชากรอยู่ที่ 19.7 ปี ขณะที่ทั่วโลกอยู่ที่ 30.4 ปี[9] แม้ว่าแอฟริกาจะมีทรัพยากรธรรมชาติมากมาย แต่ว่ารายได้ประชากรต่อหัวของทวีปกลับต่ำที่สุดในโลกส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะ อุปสรรคเชิงภูมิศาสตร์,[10] ผลกระทบจากลัทธิล่าอาณานิคม, สงครามเย็น,[11][12][13][14][15] ความไม่เป็นประชาธิปไตย และ นโยบายที่ผิดพลาด[10] แม้ว่าความมั่งคั่งของทวีปจะต่ำ แต่การขยายตัวทางเศรษฐกิจพร้อมกับจำนวนประชากรอายุน้อยจำนวนมากในปัจจุบัน ทำให้แอฟริกาเป็นตลาดเศรษฐกิจที่สำคัญของโลก

# data[].attributes.attachment_caption
การนับถือศาสนาในทวีปแอฟริกา

# data[].attributes.body
ทวีปแอฟริกามีผูนับถือศาสนาพอที่จะจำแนกได้ดังนี้
ศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดคือ ศาสนาคริสต์ ประมาณร้อยละ 46 รองลงมาคือศาสนาอิสลาม ประมาณร้อยละ 42 ที่เหลือนับถือศาสนาอื่นอื่น ๆ และผีสางเทวดา ร้อยละ 12
ศาสนาคริสต์ มีประชากรนับถือทั้งนิกายโปรเตสแตนท์และนิกายโรมันคาทอลิก ในแอฟริกาตะวันตก แอฟริกากลาง และแอฟริกาใต้ อันเนื่องมาจากชาวยุโรปได้เข้าไปยึดครองและเผยแผ่ศาสนา ทำให้ประเทศต่าง ๆ ในทวีปแอฟริกามีประชากรนับถือศาสนาคริสต์จำนวนมาก ได้แก่ เคปเวิร์ด อิเควทอเรียลกินี เซาโตเมและปรินซิเป ยูกันดา มาลาวี เคนยา เลโซโท สวาซิแลนด์และสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
ศาสนาอิสลาม มีประชากรนับถือศาสนาอิสลามกันอย่างแผ่หลายบริเวณตอนเหนือของทวีปอันเนื่องจากได้รับอิทธิพล จากชาวอาหรับที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนา ทำให้ประเทศต่าง ๆ ทางตอนเหนือของทวีปมีประชากรที่นับถือศาสนาอิสลามจำนวนมาก ได้แก่ประเทศ โมร็อกโค แอลจีเรีย ตูนีเซีย อียิปต์ ลิเบีย ซูดาน มอริเตเนีย มาลี ไนเจอร์ เซเนกัลและโซมาเรีย
ศาสนาอื่น ๆ และการนับถือผีสางเทวดา
มีประชากรที่นับถือศาสนาฮินดู ได้แก่ประชากรในประเทศ มอริเชียส ประชากรบางส่วนในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ นอกจากนี้ยังมีประชากรที่อยู่ห่างไกลความเจริญ ซึ่งมีอยู่จำนวนมากยังนับถือผีสางเทวดาอยู่ ตามความเชื่อของเผ่าต่าง ๆ

# data[].attributes.headline
ด.ช.จิรภัทร เกียรติกระโทก เลขที่9 ม.2/6

# data[].attributes.subject
ด.ช.จิรภัทร เกียรติกระโทก เลขที่9 ม.2/6

# data[].attributes.body
น้ำตกวิกตอเรียเกิดจากแม่น้ำซัมเบซีซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนของสองประเทศ ตกลงมาสู่แอ่งลึก น้ำตกมีขนาดกว้างกว่า 1690 เมตร สูงประมาณ 60-100 เมตร น้ำตกวิกตอเรียสามารถแบ่งเป็น 4 ส่วนย่อย ได้แก่ น้ำตกปีศาจ น้ำตกหลัก น้ำตกสายรุ้ง และน้ำตกตะวันออก ไอน้ำจากน้ำตกวิกตอเรียสามารถมองเห็นได้จากระยะทาง 20 กิโลเมตร[3]

น้ำตกวิกตอเรียได้รับเลือกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ. 1989 ปัจจุบันน้ำตกวิกตอเรียเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งสร้างรายได้ที่สำคัญของประเทศแซมเบียและประเทศซิมบับเว จึงมีการสร้างโรงแรมและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวในทั้งสองประเทศ[4] แต่การพัฒนาเหล่านี้ขาดการควบคุมจัดการที่ดีองค์การยูเนสโกจึงเคยพิจารณาจะถอนน้ำตกวิกตอเรียออกจากการเป็นมรดกโลก

# data[].attributes.headline
ด.ช.เกียรติศักดิ์ ศรีโพธิ์กลาง ม2/6เลขที่2

# data[].attributes.subject
ด.ช.เกียรติศักดิ์ ศรีโพธิ์กลาง ม2/6เลขที่2

# data[].attributes.body
ประเทศในทวีปแอฟริกาเรียงตามจำนวนพื้นที่ ซึ่งในอดีตประเทศซูดานมีพื้นที่ทั้งสิ้น 2,505,813 ตารางกิโลเมตร แต่ได้แยกดินแดนออกจากกันตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 ทำให้ประเทศแอลจีเรียมีพื้นที่มากที่สุด

อันดับ ประเทศ[1][2][3] พื้นที่ (ก.ม²)[4]

1 แอลจีเรีย 2,381,741 km2 (919,595 sq mi)

2 สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก 2,344,858 km2 (905,355 sq mi)

3 ซูดาน 1,861,484 km2 (718,723 sq mi)

4 ลิเบีย 1,759,540 km2 (679,362 sq mi)

5 ชาด 1,284,000 km2 (495,755 sq mi)

6 ไนเจอร์ 1,267,000 km2 (489,191 sq mi)

7 แองโกลา 1,246,700 km2 (481,354 sq mi)

8 มาลี 1,240,192 km2 (478,841 sq mi)

9 แอฟริกาใต้ 1,221,037 km2 (471,445 sq mi)

10 เอธิโอเปีย 1,104,300 km2 (426,373 sq mi)

11 มอริเตเนีย 1,030,700 km2 (397,955 sq mi)

12 อียิปต์[a] 1,001,449 km2 (386,662 sq mi)

13 แทนซาเนีย 945,203 km2 (364,945 sq mi)

14 ไนจีเรีย 923,768 km2 (356,669 sq mi)

15 นามิเบีย 825,418 km2 (318,696 sq mi)

16 โมซัมบิก 801,590 km2 (309,496 sq mi)

17 แซมเบีย 752,614 km2 (290,586 sq mi)

18 ซูดานใต้ 644,329 km2 (248,777 sq mi)

19 โซมาเลีย 637,657 km2 (246,201 sq mi)

20 สาธารณรัฐแอฟริกากลาง 622,984 km2 (240,535 sq mi)

21 มาดากัสการ์ 587,041 km2 (226,658 sq mi)

22 บอตสวานา 581,726 km2 (224,606 sq mi)

23 เคนยา 580,367 km2 (224,081 sq mi)

24 แคเมอรูน 475,442 km2 (183,569 sq mi)

25 โมร็อกโก 446,550 km2 (172,414 sq mi)[b]

26 ซิมบับเว 390,757 km2 (150,872 sq mi)

27 สาธารณรัฐคองโก 342,000 km2 (132,047 sq mi28 Ivory Coast (Côte d'Ivoire) 322,460 km2 (124,503 sq mi)

29 บูร์กินาฟาโซ 274,000 km2 (105,792 sq mi)

30 กาบอง 267,668 km2 (103,347 sq mi)

31 กินี 245,857 km2 (94,926 sq mi)

32 กานา 238,534 km2 (92,098 sq mi)

33 ยูกันดา 236,040 km2 (91,136 sq mi)

34 เซเนกัล 196,723 km2 (75,955 sq mi)

35 ตูนิเซีย 163,610 km2 (63,170 sq mi)

36 มาลาวี 118,484 km2 (45,747 sq mi)

37 เอริเทรีย 117,600 km2 (45,406 sq mi)

38 เบนิน 112,622 km2 (43,484 sq mi)

39 ไลบีเรีย 111,369 km2 (43,000 sq mi)

40 เซียร์ราลีโอน 71,740 km2 (27,699 sq mi)

41 โตโก 56,785 km2 (21,925 sq mi)

42 กินี-บิสเซา 36,125 km2 (13,948 sq mi)

43 เลโซโท 30,355 km2 (11,720 sq mi)

44 อิเควทอเรียลกินี 28,051 km2 (10,831 sq mi)

45 บุรุนดี 27,830 km2 (10,745 sq mi)

46 รวันดา 26,798 km2 (10,347 sq mi)

47 จิบูตี 23,200 km2 (8,958 sq mi)

48 Eswatini (Swaziland) 17,364 km2 (6,704 sq mi)

49 Gambia, The 10,380 km2 (4,008 sq mi)

50 กาบูเวร์ดี 4,033 km2 (1,557 sq mi)

51 คอโมโรส 2,235 km2 (863 sq mi)

52 มอริเชียส 2,040 km2 (788 sq mi)

53 เซาตูแมอีปริงซีป 964 km2 (372 sq mi)

54 เซเชลส์ 451 km2 (174 sq mi)

# data[].attributes.body
ศาสนาอิสลามในแอฟริกา

ได้รับการเผยแพร่และแพร่หลายอย่างมากในภูมิภาคนี้ โดยมีหลายสาเหตุและกระบวนการเผยแพร่:

1. ประวัติศาสตร์เผยแพร่:

- ศาสนาอิสลามเริ่มเผยแพร่ในแอฟริกาเหนือในช่วงศตวรรษที่ 7-8 และจากนั้นก็แผ่ลงไปถึงแอฟริกาตอนกลางในช่วงศตวรรษที่ 10-14.

- ในช่วงศตวรรษที่ 8-12 ทางซีกตะวันออกเช่นโซมาเลีย เอธิโอเปีย เคนย่า ได้รับอิสลามจากทางทะเลผ่านพ่อค้าอาหรับ.

2. นิกายและสำนักคิด:

- ส่วนใหญ่ในแอฟริกาเป็นนิกายซุนนี สำนักคิดมาลิกี ซึ่งริเริ่มโดยอิหม่าม มาลิก อิบน์ อนัส และได้รับความนิยมอย่างมากในแอฟริกาตอนกลาง.

- ในทางทะเล อิสลามกลุ่มนี้เป็นสำนักคิดชาฟีอี ซึ่งแพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย.

3. การผสมผสานความเชื่อพื้นบ้าน:

- ชาวแอฟริกันตอนในมักมีการผสมผสานความเชื่อพื้นบ้าน เช่น การนับถือภูตผีที่มีมาแต่เดิม ทำให้อิสลามที่พวกเขานับถือกันไม่บริสุทธิ์.

4. สถาปัตยกรรม:

- สถาปัตยกรรมมัสยิดในแอฟริกาตอนกลางมีลักษณะเฉพาะตัว โดยใช้นวัตกรรมพื้นบ้านเช่นโคลนมาสร้าง ไม่เหมือนกับแบบอาหรับ.

5. สัดส่วนประชากร:

- ในประเทศมาดากัสการ์ ชาวมุสลิมเป็น 7 เปอร์เซ็นต์ของประชากร.

6. ทวีปที่นับถืออิสลามน้อย:

- ประเทศอเมริกาใต้ อเมริกากลาง และเขตละตินอเมริกาทั้งหมด มีชาวอาหรับอพยพไปอยู่ แต่ส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ ส่วนออสเตรเลียประชากรมุสลิมไม่โดดเด่น.

7. สาเหตุการเผยแพร่:

- สาเหตุการเผยแพร่ศาสนาอิสลามในแอฟริกาเนื่องจากดินแดนแอฟริกาเหนือต่อเนื่องกับเอเชียตะวันตก/เอเชียตะวันตกเฉียงใต้/ตะวันออกใกล้/ตะวันออกกลาง ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดของอิสลามอยู่แล้ว และมีปฏิสัมพันธ์การติดต่อกันระหว่างผู้คนในภูมิภาคเอเชียตะวันตกกับแอฟริกาเหนือมาตั้งแต่ก่อนยุคอิสลาม.

โดยรวมแล้ว ศาสนาอิสลามในแอฟริกาได้รับการเผยแพร่และแพร่หลายอย่างมาก โดยมีหลายสาเหตุและกระบวนการเผยแพร่ รวมทั้งมีการผสมผสานความเชื่อพื้นบ้าน และมีสถาปัตยกรรมที่เฉพาะตัวในภูมิภาคนี้.

# data[].attributes.body
หุบเขากษัตริย์ เป็นหุบเขาในประเทศอียิปต์ เป็นหลุมศพของกษัตริย์ และราชวงศ์ในราชอาณาจักรใหม่. หุบเขาตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำไนล์ ฝั่งตรงข้ามกับเมืองธิปส์ ตั้งอยู่ใจกลางของธีบันเนโคร โปลิส บริเวณที่อุดมสมบูรณ์ในทะเลทรายนั้นประกอบด้วย 2 หุบเขาคือ หุบเขาตะวันออก และหุบเขาตะวันตก ในปี 2006 ได้มีการค้นพบห้อง และในปี 2008 ได้ค้นพบทางเข้า สุสานอีก 2 แห่ง หุบเขานี้มีหลุมศพอยู่ 63 แห่งและห้อง และยังเป็นที่ ฝังพระศพที่สำคัญของราชวงศ์ของอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์ โบราณ รวมถึงยังมีสุสานของบุคคลสำคัญอีกหลายแห่ง สุสาน ตกแต่งด้วยภาพของเทพเจ้าอียิปต์และได้ให้ข้อมูลความเชื่อเกี่ยว กับพิธีศพในช่วงเวลานั้น สุสานทั้งหมดดูเหมือนจะถูกเปิดและโจร รกรรมวัตถุโบราณไปแล้ว แต่ก็ยังให้แนวคิดเกี่ยวกับความมั่งคั่งและ อำนาจในการปกครองในยุคนั้น

พื้นที่นี้ถือเป็นการค้นพบด้านโบราณคดีและอียิปต์ศึกษา ตั้งแต่สิ้น สุดศตวรรษที่ 18 สุสานและที่ฝังศพก็ยังคงเป็นที่สนใจในการสำรวจ ข้อมูล ในยุคสมัยใหม่นี้หุบเขาเป็นที่มีชื่อเสียงขึ้นมาหลังจากการค้น พบสุสานของฟาโรห์ตุตันคามุน และยังถือเป็นหนึ่งในสถานที่ โบราณคดีที่โด่งดังที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 1979 ถูกยกให้เป็นมรดก โลก ร่วมกับส่วนที่เหลือของธีบันเนโครโพลิส การค้นพบ การขุด ค้นหาวัตถุโบราณ และการอนุรักษ์ยังคงดำเนินการต่อไป และยังถือ เป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวในปัจจุบัน ที่เปิดให้เข้าชม

# data[].attributes.body
พีระมิดแห่งกิซ่า สิ่งมหัศจรรย์เหนือกาลเวลาของอียิปต์สิ่งมหัศจรรย์ของโลกจากยุคโบราณที่ยังคงตระหง่านงามเหนือกาลเวลา ต้องยกให้ “กลุ่มพีระมิดแห่งกิซ่า” ประเทศอียิปต์ ที่สร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ เป็นที่ฝังพระศพของกษัตริย์อียิปต์โบราณ หรือ ฟาโรห์ เพื่อการคงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์ตามความเชื่อของในสมัย ฟาโรห์คูฟู (Khufu) แห่งราชวงศ์ที่ 4 ซึ่งปกครองอียิปต์โบราณชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่า เมื่อฟาโรห์สิ้นพระชนม์จะไปสู่ชีวิตหลังความตายในฐานะพระเจ้ารอการกลับมาคืนชีพ ดังนั้นจึงเตรียมพร้อมสำหรับชีวิตหลังความตายโดยสั่งให้สร้างสุสาน นั่นคือ พีระมิดขนาดใหญ่สำหรับตนเอง และยังเป็นสถานที่เก็บทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่พวกเขาต้องการในโลกหน้าพีระมิดแห่งแรกมีขนาดใหญ่ที่สุด และเก่าแก่ที่สุดกว่า 4,500 ปี คือ พีระมิดแห่งคูฟู (หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า The Great Pyramids) ที่เริ่มสร้างตั้งแต่ 2,550 ปีก่อนคริสตกาลต่อมาอีกราว 30 ปี โอรสของพระองค์ทรงสร้างพีระมิดแห่งคาเฟร (Khafre) อยู่เคียงข้างกัน ซึ่งสันนิษฐานว่า “สฟิงซ์” (The Great Sphinx of Giza) ก็ถูกสร้างขึ้นเพื่อเฝ้าสุสานของพระองค์ ซึ่งความเชื่อเกี่ยวกับ สฟิงซ์ คือ สิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายเป็นสิงโต มีศีรษะเป็นมนุษย์ เสมือนผู้พิทักษ์ฝ่ายวิญญาณ ส่วนมหาสฟิงซ์แห่งกีซา เชื่อว่าถูกสร้างขึ้นเพื่อเฝ้าสมบัติภายในพีระมิด และขจัดวิญญาณชั่วร้ายไม่ให้มารบกวน หรือวุ่นวายกับพระศพของฟาโรห์

ส่วนพีระมิดสำคัญลำดับที่สาม คือ พีระมิดแห่งเมนคาอูเร (Menkaure) ซึ่งพีระมิดทั้งสาม รวมกับรูปปั้นสฟิงซ์ เป็นสิ่งที่เรียกรวมกันในชื่อ “กลุ่มพีระมิดแห่งกิซ่า” นั่นเนักโบราณคดีสันนิษฐานว่าในการสร้างต้องใช้แรงงานไม่น้อยกว่าหมื่นคนในระยะเวลา 20 ปี เพื่อสร้างพีระมิดทั้งสาม โดยภายหลังมีการสันนิษฐานเพิ่มเติมว่า เป็นแรงงานจากภาคเกษตรกรรมที่มาทำงานในช่วงที่แม่น้ำไนล์ไหลหลาก อาจไม่ใช่แรงงานทาสตามการสันนิษฐานเบื้องต้นแม้ว่าพีระมิดถูกสร้างมานับพันปี แต่ความลับของสิ่งก่อสร้างสุดมหัศจรรย์ของโลก ก็ยังถูกค้นพบเสมอ โดยเมื่อปี 2566 ที่ผ่านมา มีการค้นพบทางเดินลับภายในพีระมิดคูฟู ซึ่งเป็นพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดในบรรดามหาพีระมิดแห่งกิซา ทางเดินดังกล่าวนักวิทยาศาสตร์ตรวจพบผ่านการถ่ายภาพรังสีด้วยรังสีคอสมิกมิวออน ก่อนบันทึกภาพโดยการสอดกล้องเอนโดสโคป 6 มม. จากญี่ปุ่นผ่านรอยต่อเล็กๆ ในหินของพีระมิด

จนพบว่าเป็นทางเดินความยาว 9 เมตร กว้าง 2.1 เมตร ในบริเวณใกล้กับทางเข้าหลักของมหาพีระมิด เหนือขึ้นไปเพียง 7 เมตร โดยเพดานหน้าจั่วของอุโมงค์ลับบ่งบอกว่า สร้างขึ้นเพื่อรองรับโครงสร้างพีระมิด แต่ก็มีคำถามที่น่าสนใจ คือ ทางเดินนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อลดน้ำหนักที่ทางเข้าหลัก หรือแบ่งเบาภาระในพื้นที่ที่ยังไม่มีใครค้นพบอง

# data[].attributes.body
แอฟริกาเป็นทวีปที่ร้อนแรงที่สุดในโลก

อย่างที่คุณอาจทราบแล้ว แอฟริกามีสภาพอากาศที่อบอุ่นมากและถือว่าเป็นทวีปที่ร้อนที่สุดในโลก พื้นที่ประมาณ 60% แห้งแล้งและปกคลุมด้วยทะเลทราย ทะเลทรายซาฮาราเป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีอุณหภูมิสูงถึง 100°F (หรือมากกว่า 40°C) แต่ในขณะที่อุณหภูมิที่ร้อนแรงที่สุดที่บันทึกไว้บนโลกคือครั้งหนึ่งในเอล อาซิเซีย ประเทศลิเบียที่ 136.4°F (58°C) ทวีปก็มีอุณหภูมิสุดขั้วอีกแห่งด้วยอุณหภูมิที่หนาวที่สุดในแอฟริกาอยู่ที่ -11°F (-23.9 °) ค) ในเมืองอิเฟรน โมร็อกโก นี่เป็นเพียงการแสดงความหลากหลายของประเทศต่างๆ ในแอฟริกา และความแตกต่างไม่ได้จบลงที่สภาพอากาศ!

# data[].attributes.headline
ด.ช ณตติยทิวัช จันทร์เปี่ยม

# data[].attributes.subject
ด.ช ณตติยทิวัช จันทร์เปี่ยม

# data[].attributes.body
จิบูตีมีประชากรประมาณ 921,804 คน. โดยเป็นประเทศที่มีหลายชาติพันธุ์ ประชากรพื้นเมืองเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 จากประมาณ 69,589 คนใน ค.ศ. 1955 ไปเป็นประมาณ 869,099 คนใน ค.ศ. 2015 กลุ่มชาติพันธุ์ที่มีประชากรมากที่สุด 2 กลุ่มในจิบูตีคือชาวโซมาลี (60%) และชาวอาฟาร์ (35%) ส่วนอีก 5% โดยหลัก ...

# data[].attributes.body
หากใครเป็นผู้ที่สนใจในประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ ย่อมต้องรู้จัก “แม่น้ำไนล์ (Nile River)” เป็นอย่างดี

แม่น้ำสายนี้เป็นแม่น้ำที่สำคัญมาก เป็นส่วนสำคัญในความรุ่งเรืองของอารยธรรมอียิปต์

แม่น้ำไนล์ เป็นแม่น้ำที่มีความยาวเกือบ 6,700 กิโลเมตร และทำให้อียิปต์มีผืนดินที่อุดมสมบูรณ์ อีกทั้งยังใช้สำหรับการชลประทาน รวมทั้งใช้เป็นเส้นทางขนส่งที่สำคัญอีกด้วย

ที่สำคัญ แม่น้ำไนล์ยังทำให้เมืองต่างๆ เติบโต ผุดขึ้นมามากมายท่ามกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ

ผู้คนที่อาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ ได้หาทางที่จะใช้ประโยชน์จากแม่น้ำไนล์ รวมทั้งจัดการกับน้ำท่วมในแต่ละปี

นอกจากนั้น มนุษย์ในยุคนั้นยังพัฒนาทักษะและวิทยาการใหม่ๆ ตั้งแต่การเกษตร ไปจนถึงการต่อเรือ

แม่น้ำไนล์ยังเป็นส่วนสำคัญสำหรับการก่อสร้างพีระมิด หนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่และสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของโลก

และแม่น้ำไนล์ยังมีอิทธิพลต่อชาวอียิปต์โบราณ ทั้งศาสนาและวัฒนธรรม

# data[].attributes.headline
ด.ช.คณิศร สนองบุญม.2/6เลขที่1

# data[].attributes.subject
ด.ช.คณิศร สนองบุญม.2/6เลขที่1

# data[].attributes.body
อาชีพที่สำคัญของประชากรในทวีปแอฟริกาคือ

1. อาชีพเพาะปลูก ทวีปแอฟริกา มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย ดินขาดความอุดมสมบูรณ์จะสามารถใช้ประโยชน์ ในด้านการเกษตรได้เฉพาะบริเวณที่ราบดินตะกอนปากแม่น้ำสายต่างๆ ดังนั้นผลผลิตจึงไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงประชากรภายในทวีป เขตเกษตรกรรมที่สำคัญคือ

1.1 แหล่งปลูกพืชเมืองร้อนในเขตร้อนชื้น บริเวณลุ่มแม่น้ำคองโก ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก แอฟริกาตะวันตก ปลูกโกโก้มากที่สุด นอกจากนี้มี ปาล์มน้ำมัน กาแฟ ถั่วลิสง อ้อย ยางพารา เผือก มัน

1.2 ลุ่มแม่น้ำไนล์ เขตนี้มีอากาศร้อน แห้งแล้งสามารถปลูกฝ้าย ชา อินทผลัม ข้าวฟ่าง

1.3 เขตเมดิเตอร์เรเนียน คือชายฝั่งบาร์บารี ตอนเหนือสุดของทวีป และตอนใต้สุดของทวีปปลูกส้ม องุ่น มะกอก ข้าวสาลี

1.4 เขตอบอุ่นชื้น ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของทวีป ปลูกผลไม้ ข้าวสาลี ข้าวโพด

2. อาชีพเลี้ยงสัตว์และล่าสัตว์ สัตว์เลี้ยงที่สำคัญในแอฟริกาคือ

2.1 โคเขายาว พันธุ์พื้นเมือง เลี้ยงทางภาคตะวันออกและภาคใต้ของทวีป เพื่อใช้แรงงาน ใช้เนื้อเป็นอาหารและเป็นเครื่องแสดงฐานะทางสังคม

2.2 โคเนื้อ และโคนมพันธุ์ต่างประเทศ เลี้ยงในเขตอบอุ่นชื้น

2.3 แพะ แกะ เลี้ยงแบบเร่ร่อนในเขตทะเลทราย

2.4 อูฐ ใช้เนื้อเป็นอาหาร และใช้เป็นพาหนะในเขตทะเลทราย

2.5 ลา ใช้เป็นพาหนะในเขตทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย

2.6 อาชีพล่าสัตว์โดยชาวพื้นเมืองเช่น ปิ๊กมี และบุชแมน เป็นต้น สินค้าที่เป็นที่สนใจของชาวต่างชาติคือ งาช้าง นอแรด

3. อาชีพการทำเหมืองแร่ ทวีปแอฟริกามีแหล่งแร่อยู่เป็นจำนวนมาก ที่สำคัญคือ เพชร มีปริมาณมากกว่าทุกทวีป แหล่งผลิตแร่ธาตุที่สำคัญคือ

3.1 ถ่านหิน แหล่งใหญ่ที่สุด อยู่ในรัฐทรานสวาล และนาตาล ประเทศ สาธารณรัฐแอฟริกาใต้

3.2 น้ำมันปิโตรเลียม พบในแอฟริกาเหนือเขตทะเลทรายสะฮารา ประเทศลิเบีย แอลจีเรีย อียิปต์ ไนจีเรีย

3.3 ก๊าซธรรมชาติ มีมากบริเวณที่ลุ่มของแอฟริกาเหนือ และ แอฟริกาตะวันตก แอลจีเรียมีปริมาณก๊าซธรรมชาติมากที่สุด แห่งหนึ่งของโลก

3.4 เพชร มีแหล่งใหญ่อยู่ในประเทศสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ นามิเบีย บอตสวานา ซิมบับเว โมซัมบิก

3.5 ทองคำ ที่วิตวอเตอร์สแรนด์ ในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้

3.6 ทองแดง พบมากในประเทศซาอีร์

4. การอุตสาหกรรม ประเทศที่มีความก้าวหน้าทางด้านอุตสาหกรรมของทวีปนี้ คือสาธารณรัฐแอฟริกาใต้

5. การค้าขาย ตลาดคู่ค้าที่สำคัญคือ กลุ่มตลาดร่วมยุโรป กลุ่มโอเปค สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น

5.1 สินค้าออกที่สำคัญของทวีปแอฟริกาคือ วัตถุดิบต่างๆ น้ำมันดิบ ก๊าซธรรมชาติ

5.2 สินค้าเข้า ได้แก่ เครื่องจักรกล ยานยนต์

# data[].attributes.body
แอฟริกาเป็นทวีปหนึ่ง ที่มีความคงเป็น วัฒนธรรมที่โด่ดเด่น และมีอยู่เทศกาลหนึ่ง ที่มีความคงเป็นเอกลักษณ์อย่างมาก โดยคนทั่วโลกจับตามอง เทศกาลหน้ากาก เป็นพิธีการที่จัดขึ้น เพื่อบูชาเหล่าทวยเทพ คนพื้นเมือง จะทำหน้ากากขึ้นมา เพื่อสวมใส่และ เต็นรำกัน รางกับเป็นร่างให้กับเหล่าทวยเทพ

เพื่อเข้าใกล้ชิด และปกป้องคนในพื้นเมือง ให้มีการเป็นอยู่ที่สุขสบาย สะท้อนความเป็น วัฒนธรรมได้เป็นอย่างดี เเต่ละพื้นเมือง ก็จะมีเทพที่ตนบูชา เพราะฉะนั้นเเล้ว จึงเป็นสีสันอย่างหนึ่ง ที่เหล่าคนพื้นเมือง แต่กายแปลกตา ดูแล้วสดุจตา เป็นอย่างมาก ซึ่งวัสดุที่นำมาทำเป็นหน้ากาก และชุดนั้น จะทำมาจาก

หนังสัตว์ พืช หิน กระดูกของสัตว์ เป็นวัฒนธรรมที่มีกันมา เป็นอย่างยาวนาน

# data[].attributes.body
๑. เศรษฐกิจ

๑.๑ ประมาณการเติบโตทางเศรษฐกิจของแอฟริกา

African Development Bank[1] ได้ปรับประมาณการเติบโตในปี 2566 ของทั้งทวีปแอฟริกา ลดลงเหลือร้อยละ 3.4 จากร้อยละ 4 และประมาณการเติบโตในปี 2567 ลดลงเหลือร้อยละ 3.8 จากร้อยละ 4.3 เนื่องจากหลายปัจจัย เช่น ผลกระทบจากโควิดที่ยังส่งผลกระทบอยู่ สถานการณ์รัสเซียและยูเครนที่ยืดเยื้อ อัตราเงินเฟ้อในระดับสูง ราคาอาหารและเชื้อเพลิงสูง และปัจจัยอื่นๆ ภายในประเทศ เช่น ภาวะสงคราม ความไม่มั่นคงทางการเมือง ภาระหนี้สาธารณะ คอร์รัปชัน ความยากจน การขาดแคลนพลังงาน (ไฟฟ้า) และค่าเงินท้องถิ่นอ่อนค่า

อย่างไรก็ดี แม้แอฟริกาจะถูกปรับคาดการณ์การเติบโตลง แต่ยังคงมีการเติบโตที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยของโลก ซึ่งคาดการณ์ไว้ที่ร้อยละ 3 โดยแอฟริกาเป็นรองเพียงทวีปเดียว คือ เอเชีย ที่คาดว่าจะเติบโตที่ร้อยละ 4.6 โดยแนวโน้มการเติบโตที่ลดลงเช่นนี้พบได้เป็นการทั่วไปในประเทศส่วนใหญ่ของแอฟริกา รวม 33 ประเทศ

ทั้งนี้ African Development Bank คาดการณ์การเติบโตปี 2566 เป็นรายภูมิภาคไว้ ดังนี้

แอฟริกากลางจะมีการเติบโตที่ร้อยละ 1 ในปีนี้ ลดลงจากร้อยละ 5.3 ในปีที่ผ่านมา สาเหตุสำคัญเนื่องจากปัญหาความมั่นคงและการเมืองในประเทศ โดยเฉพาะประเทศแอฟริกากลาง ชาด คองโก กาบอง และอีเควทอเรียลกินี

แอฟริกาตะวันออกจะมีการเติบโตที่ร้อยละ 4 ในปีนี้ ลดลงจากร้อยละ 7 ในปีที่ผ่านมา สาเหตุสำคัญเนื่องจากปัญหาความมั่นคงและการเมืองในซูดาน ปัญหาหนี้สาธารณะในเอธิโอเปียและเคนยา แต่ยังมีประเทศที่เติบโตได้ดี เช่น รวันดาและแทนซาเนีย เนื่องจากมีการลงทุนจากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก ในอุตสาหกรรมเกษตร ค้าปลีก การผลิต ท่องเที่ยว และพลังงาน โดยคาดว่าเศรษฐกิจอาจเติบโตได้ถึง 5.1 ในปี 2567

แอฟริกาใต้จะมีการเติบโตที่ร้อยละ 6 ในปีนี้ ลดลงจากร้อยละ 2.8 ในปีที่ผ่านมา สาเหตุสำคัญเนื่องจากเศรษฐกิจของประเทศสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ที่เติบโตลดลง และการขาดแคลนไฟฟ้ารุนแรงจนกระทั่งส่งผลกระทบต่อภาคการผลิต

แอฟริกาตะวันตกจะมีการเติบโตที่ร้อยละ 8 ในปีนี้ โดยเศรษฐกิจแอฟริกาตะวันตกจะขึ้นกับเศรษฐกิจของไนจีเรีย ซึ่งกำลังประสบปัญหาการอุดหนุนเชื้อเพลง การปฏิรูปอัตราแลกเปลี่ยน อัตราเงินเฟ้อ และกานา ซึ่งกำลังประสบปัญหาหนี้สาธารณะ รวมถึงการก่อการร้ายในเขตเกษตรกรรมในหลายประเทศ

แอฟริกาเหนือจะมีการเติบโตที่ร้อยละ 4 ในปีนี้ ลดลงจากร้อยละ 7 ในปีที่ผ่านมา ภูมิภาคนี้ประสบกับปัญหาการค้าระหว่างประเทศ (terms-of-trade shock) การขาดแคลนเงินสกุลต่างประเทศ และค่าเงินอ่อนค่า รวมถึงอัตราเงินเฟ้อสูง ในอียิปต์ แอลจีเรีย และตูนีเซีย

๑.๒ ปัจจัยภายในประเทศอื่น ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจของแอฟริกา

อัตราเงินเฟ้อสูงและค่าครองชีพสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ และมีแนวโน้มจะสูงคงที่ต่อไป ส่วนใหญ่เกิดจากการขาดแคลนสินค้า (supply shock) เนื่องจากเงินท้องถิ่นอ่อนค่าและราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้น โดยในภาพรวม consumer price inflation เฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 5 ในเดือนตุลาคม 2566 เพิ่มจากร้อยละ 14.5 ในเดือนเดียวกันของปีที่ผ่านมา ซึ่งถือว่าสูงที่สุดในรอบ 10 ปี ทั้งนี้ อียิปต์ ไนจีเรีย และเอธิโอเปีย มีอัตราเงินเฟ้อสูงกว่าร้อยละ 20

ค่าเงินสกุลท้องถิ่นอ่อนค่า ประเทศแอฟริกาส่วนใหญ่ประสบปัญหาเงินสกุลท้องถิ่นอ่อนค่า เช่น ลิเบีย กินี แอลจีเรีย ไนจีเรีย บุรุนดี และอียิปต์

เศรษฐกิจภายในประเทศหดตัว อันเนื่องมาจากเศรษฐกิจทั่วโลกหดตัว โดยเฉพาะเศรษฐกิจจีน ซึ่งส่งผลกระทบต่อการส่งออกของแอฟริกาที่ส่งออกสินค้าไปจีนเป็นจำนวนมาก โดยกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) เคยวิเคราะห์ความเชื่อมโยงระหว่างเศรษฐกิจจีนและแอฟริกาว่า หาก real GDP ของจีนลดลงร้อยละ 1 จะส่งผลให้ GDP ของแอฟริกาลดลงร้อยละ 25

ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคทั่วโลกสูงขึ้น แม้ว่าราคาสินค้าจะผ่านจุดสูงสุดไปแล้วเมื่อปี 2565 แต่ยังถือว่าอยู่ในระดับสูง เช่นเดียวกับราคาเชื้อเพลิง/พลังงานที่ปรับตัวสูงขึ้น อีกทั้งยังมีความเสี่ยงอื่นๆ ที่จะทำให้ราคาสินค้าสูงต่อเนื่องต่อไป เช่น สถานการณ์ทางการเมือง ผลผลิตการเกษตรลดลง ผลกระทบจากปรากฏการณ์เอลนีโญ และราคาปุ๋ยสูงขึ้น เป็นต้น

# data[].attributes.body
ทวีปแอฟริกามีอัตราการเกิดของประชากรสูงกว่าอัตราการตาย ของประชากร คือ มีอัตราการเพิ่มของประชากรร้อยละ 2.31 ในขณะที่ ประเทศพัฒนาแล้วจะมีอัตราการเพิ่มของประชากรเพียงร้อยละ 0.31 จึงส่งผลให้ทวีปแอฟริกามีประชากรที่อยู่ในวัยแรงงานร้อยละ 52 แต่มี ประชากรที่อยู่ในวัยพึ่งพิงร้อยละ 48 ท าให้ประชากรในวัยแรงงานต้อง รับภาระเลี้ยงดู

# data[].attributes.body
ทะเลทรายซาฮารา (Sahara Desert) : ทะเลทรายสะฮารา (อังกฤษ: Sahara) เป็นทะเลทรายขนาดใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นบริเวณแห้งแล้งใหญ่สุดเป็นอันดับสามรองจากทวีปแอนตาร์กติกาและอาร์กติก[1] มีเนื้อที่มากกว่า 9,000,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,500,000 ตารางไมล์ คำว่า สะฮารา ในภาษาอาหรับ หมายถึง ทะเลทรายอาณาเขตของทะเลทรายสะฮารา ด้านทิศตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ทิศเหนือคือเทือกเขาแอตลาสและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทิศตะวันออกจรดทะเลแดงและประเทศอียิปต์ ทิศใต้จรดประเทศซูดานและหุบเขาของแม่น้ำไนเจอร์

# data[].attributes.headline
ด.ญ.พรกนก จุ้ยหมื่นไวย ชั้น ม.2/6 เลขที่21 เรื่องสัตว์ในแอฟริกา

# data[].attributes.subject
ด.ญ.พรกนก จุ้ยหมื่นไวย ชั้น ม.2/6 เลขที่21 เรื่องสัตว์ในแอฟริกา

# data[].attributes.body
ทรัพยากรสัตว์ป่า ทวีปแอฟริกาเป็นทวีปที่มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อย่างชุกชุมแม้แต่ในทะเลทราย ได้แก่ ยีราฟ ม้าลาย แรด สิงโต เสือดาว ช้าง หมาไน ละมั่ง นกและแมลงต่าง ๆ อีกนับพันชนิด ปัจจุบันถึงแม้จำนวนสัตว์ป่าจะลดน้อยลงเพราะถูกล่า แต่เมื่อเทียบกับทวีปอื่น ๆ ยังนับว่ามีอยู่มากโดยเฉพาะในแถบตอนกลางของทวีป

# data[].attributes.headline
ด.ช.ทวีทรัพย์ ศรีวงค์

# data[].attributes.subject
ด.ช.ทวีทรัพย์ ศรีวงค์

# data[].attributes.body
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Protea compacta R.By.

วงศ์ : Proteaceae

โพรเทีย เป็นไม้ดอกฟอร์มสวยมากที่สุดของโลกอีกอย่างหนึ่ง อายุยืนหลายปี ดอกไม้ประจำชาติของประเทศอัฟริกาใต้ ชื่อนี้ได้มาจากชื่อของ เทพเจ้าแห่งท้องทะเล Proteus ซึ่งสามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ทะเลรูปร่างต่างๆได้ เป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศที่มีทะเลล้อมรอบ เช่น ออสเตรเลีย อัฟริกาใต้ และ แถบอเมริกาใต้

โพรเทีย เป็นต้นไม้โบราณ ที่มีประวัติกำเนิดมาราว 125 ล้านปี จากการคำนวนในซากของ fossil ที่พบ สำหรับไม้สกุล Proteaceae มีประมาณ 1,700 ชนิด บางชนิดมีขนาดใหญ่มากๆ เส้นผ่าศูนย์กลางราว 1 ฟุต

โพรเทียที่รู้จักกันดีคือ คิง โพรเทีย (King Protea)

คิงโพรเทีย

ชื่อเรียกอื่นๆ : Protea cynaroides, Giant Protea, Honeypot, King Sugar Bush

เป็นสายพันธุ์ที่ให้ดอกขนาดใหญ่ที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง

ลำต้น : เป็นทรงพุ่มสูงราว 0.3 - 3 เมตร

ใบ : รูปขอบขนาน ปลายมน ก้านใบสั้น

ดอก : ขนาดใหญ่ รูปร่างแปลกตา

การขยายพันธุ์ : โพรเทียขยายพันธุ์ได้ช้า และติดเมล็ดค่อนข้างยาก ทำให่้เมล็ดที่จำหน่ายมีราคาสูงตามไปด้วย

การเลี้ยงดู

ควรเลี้ยงดูแลให้อยู่ในพื้นที่ซึ่งมีความชื้นในอากาศไม่สูง และอากาศค่อนข้างเย็น

ลิวโคสเปอร์มัม (Leucospermum)

เป็นไม้ดอกในกลุ่มดอกโพรเทียที่มีความสวยงาม และนำมาปลูกกันมากเพื่อจำหน่ายเป็นการค้าในตลาดต่างประเทศ สำหรับในประเทศไทย มูลนิธิโครงการหลวงได้นำมาปลูกทดสอบบนที่สูง พบว่าบางพันธุ์สามารถเจริญเติบโตได้ดี คุณภาพทัดเทียมกับต่างประเทศ และความนิยมในดอกไม้ชนิดนี้มีเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย

คำแนะนำการปลูกลิวโคสเปอร์มัม

ปลูกได้ในพื้นที่สูง เหนือระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 800 เมตรขึ้นไป ดินเป็นกรดและระบายน้ำดี ทนทานต่อสภาพแห้งแล้ง ชอบที่ที่มีแสงแดด ทนต่อลมแรงไม่ชอบที่ที่มีฝนตกมากเกินไป

การขยายพันธุ์ลิวโคสเปอร์มัม ด้วยการเพาะเมล็ด

1. เพาะในกระบะเพาะ ที่มีวัสดุเพาะ ประกอบด้วย ทรายหยาบ ขุยมะพร้าว และขี้เถาแกลบ อัตราส่วน 1:1:1

2. ระยะเวลาใช้ในการเพาะประมาณ 15-20 วัน จึงเริ่มงอก

ขอบคุณข้อมูลจาก สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง(องค์การมหาชน)

Protea longifolia

ชื่อเรียกอื่นๆ : long-leaf sugarbush

วงศ์ : Proteaceae

เป็นไม้พุ่มชนิดหนึ่งของโพรเทีย มีถิ่นกำเนิดในอัฟริกาใต้ ลำค้นเป็นทรงพุ่มแผ่กว้าง สูงได้ราว 150 ซ.ม. โตเร็ว ใบค่อนข้างยาวประมาณ 10 - 20 ซ.ม.

# data[].attributes.attachment_caption
ชนเผ่าแคเมอรูน

# data[].attributes.body
แคเมอรูน หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐแคเมอรูน เป็นสาธารณรัฐในแอฟริกากลาง มีอาณาเขตจรดไนจีเรีย ชาด สาธารณรัฐแอฟริกากลาง สาธารณรัฐคองโก กาบอง อิเควทอเรียลกินี แคเมอรูนถูกจัดให้เป็นประเทศในแถบแอฟริกาตะวันตก แต่ในบางครั้งก็สามารถรวมอยู่ในกลุ่มประเทศแอฟริกากลางได้เช่นกัน เนื่องจากสภาพที่ตั้งของประเทศตั้งอยู่ก้ำกึ่งระหว่างสองบริเวณดังกล่าว แคเมอรูนมีประชากรราว 25 ล้านคน และมีภาษาพูดมากกว่า 250 ภาษา แคเมอรูนยังได้รับสมญานามว่า "ทวีปแอฟริกาย่อส่วน" จากการที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ วัฒนธรรม และทรัพยากรธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งในทวีป

แคเมอรูนมีประวัติศาสตร์ยาวนานมาตั้งแต่ยุคโบราณ กลุ่มคนดั้งเดิมในดินแดนแห่งนี้เป็นผู้นำอารยธรรมเซาเข้ามาเผยแพร่ และตั้งรกรากอยู่โดยรอบทะเลสาบชาด และมักประกอบอาชีพล่าสัตว์ นักสำรวจชาวโปรตุเกสมาถึงชายฝั่งบริเวณนี้ในศตวรรษที่ 15 และตั้งชื่อบริเวณนี้ว่า Rio dos Camarões ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น "แคเมอรูน" ในภาษาอังกฤษ ทหารชาวฟูลานีได้ก่อตั้งรัฐอาดามาโบราณขึ้นทางตอนเหนือของประเทศในศตวรรษที่ 19 และกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือได้ก่อตั้งกลุ่มการเมืองซึ่งนำโดยกลุ่มชาติพันธุ์แอฟริกันโบราณที่ทรงอำนาจ แคเมอรูนกลายเป็นอาณานิคมของเยอรมนีใน ค.ศ.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ชนเผ่าแคเมอรูน

# data[].attributes.headline
ด.ญ ธีรดา ธนโชติชลธี ม.2/6 เลขที่ 32

# data[].attributes.subject
ด.ญ ธีรดา ธนโชติชลธี ม.2/6 เลขที่ 32

# data[].attributes.body
อาชีพและทรัพยากร

1. การเพาะปลูก การเพาะปลูกของอทวีปแอฟริกามีผลผลิตแต่ละปีได้ไม่เพียงพอแก่การบริโภคภายในทวีป จึงต้องสั่งเข้าจากส่วนอื่นของโลก ลักษณะการเพาะปลูกมีความแตกต่างกันไปตามสภาพภูมิอากาศและภูมิประเทศ คือ 1) เขตร้อนชื้น ได้แก่ แอฟริกาตะวันตก ลุ่มแม่น้ำคองโกและชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกมีอากาศร้อนชื้น เป็นแหล่งเพาะปลูกพืชเมืองร้อน เช่น โกโก้ ปลูกมากที่สุด ประเทศกานาเป็นประเทศที่ส่งเมล็ดโกโก้ออกจำหน่ายมากที่สุดในโลก พืชสำคัญอื่นๆ ได้แก่ เผือก มัน ปาล์มน้ำมัน กาแฟ ถั่วลิสง อ้อย ยางพารา 2) เขตลุ่มน้ำไนล์ มีอากาศร้อนและแห้งแล้งแต่ได้รับน้ำจากการชลประทาน พืชสำคัญได้แก่ ฝ้าย ชา อินทผลัมและข้าวฟ่าง 3) เขตเมดิเตอร์เรเนียน ได้แก่ ตอนเหนือสุดและใต้สุดของทวีป มีการปลูกพืชผลเมดิเตอร์เรเนียน เช่น ส้ม องุ่น มะกอก ข้าวสาลี เป็นต้น 4) เขตอบอุ่นชื้น ได้แก่ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีป มีการปลูกข้าวสาลี ข้าวโพด และไม้ผล

# data[].attributes.body
มาไซ (อังกฤษ: Maasai, /ˈmɑːsaɪ, mɑːˈsaɪ/;[3][4] สวาฮีลี: Wamasai) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์นิโลติกที่อาศัยอยู่ในเคนยาตอนเหนือ กลาง และใต้ กับแทนซาเนียเหนือ ใกล้ภูมิภาคเกรตเลกส์ของแอฟริกา[5] มีรายงานประชากรมาไซในเคนยาตามสำมะโน ค.ศ. 2019 อยู่ที่ 1,189,522 คน[1] เทียบกับสำมะโน ค.ศ. 1989 ที่ระบุว่ามี 377,089 คน กระนั้น ชาวมาไซจำนวนมากมองว่าการสำรวจสำมะโนประชากรเป็นการแทรกแซงของรัฐบาล ดังนั้นจึงปฏิเสธที่จะมีสาวนร่วมหรือให้ข้อมูลเท็จอย่างตั้งใจ[6][7][8]ชนเผ่ามาซายเลี้ยงฝูงสัตว์ตามทุ่งหญ้ารอบตีนเขาคิลิมันจาโรมาช้านาน ประมาณ 300 ปี เชื่อว่าชนเผ่ามาซายอพยพจากแถบลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนเหนือลงมาทางใต้ตามหุบเขาทรุด เกรตริฟต์แวลลีย์ อาหารหลักของชนเผ่ามาซายคือ นมวัว และ นมคน คนเผ่านี้ฆ่าสัตว์กินในโอกาสที่มีงานฉลอง พิธีฉลองส่วนใหญ่จัดขึ้นเมื่อผู้ชายรุ่นหนึ่งได้เลื่อนฐานะในสังคม ในช่วงเวลาอื่นถือว่าวัวควายมีค่าเกินกว่าจะกินเป็นอาหาร วัวยังใช้เป็นสินสอดแก่ฝ่ายหญิงตามประเพณีอีกด้วย ชนเผ่ามาซายไม่มีบ้านถาวรแต่จะอยู่ในกระท่อมโครงไม้พอกด้วยโคลนและขึ้วัว ล้อมรั้วด้วยไม้พุ่มมีหนาม ทุกสามสี่ปีเมื่อทุ่งหญ้าโกร๋นเกรียนและรั้วหมดสภาพแล้ว ทั้งเผ่าก็จะออกเร่ร่อนต่อไป

# data[].attributes.body
ในสมัยโบราณ ดินแดนนี้กับเอธิโอเปีย เอริเทรีย และโซมาลีแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนพุนต์ ส่วนบริเวณใกล้กับซัยลาอ์ (ปัจจุบันอยู่ในโซมาลีแลนด์) เคยเป็นศูนย์กลางของรัฐสุลต่านอาดัลและรัฐสุลต่านอีฟัต ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการจัดตั้งอาณานิคมเฟรนช์โซมาลีแลนด์หลังสุลต่านเผ่าพงศ์ดีร์แห่งชาวโซมาลีลงนามสนธิสัญญากับฝรั่งเศส[10][11][12] และรางรถไฟไปยังดีเรดาวา (และอาดดิสอาบาบาในเวลาต่อมา) ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นเมืองท่าสำหรับเอธิโอเปียตอนใต้และโอกาเดนแทนที่ซัยลาอ์อย่างรวดเร็ว[13] จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็นดินแดนอาฟาร์และอีเซของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1967 ทศวรรษต่อมา ชาวจิบูตีลงคะแนนเสียงให้เป็นเอกราช นั่นเป็นจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของ สาธารณรัฐจิบูตี ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อเมืองหลวง รัฐใหม่นี้เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติในปีแรกที่ได้รับเอกราช[14][15] ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ความตึงเครียดในการเป็นตัวแทนของรัฐบาลนำไปสู่สงครามกลางเมืองที่สิ้นสุดด้วยข้อตกลงแบ่งอำนาจใน ค.ศ. 2000 ระหว่างพรรครัฐบาลกับฝ่ายค้าน[1]

# data[].attributes.body
เรื่องมหาวิหารคาร์นัค เป็นมหาวิหารที่ใหญ่แล้วสวยงามที่สุดในประเทศอียิปต์ เป็นวิหารที่บอกถึงเรื่องราวความเป็นมาและยังคงมีร่องรอยอารยธรรมของอียิปต์ทั้งทางด้านศิลปะโบราณและวัฒนธรรมของชาวอียิปต์ในยุคนั้นที่ได้บอกถึงเรื่องราวผ่านซากปรักหักพังของมหาวิหารแห่งนี้ มหาวิหารคาร์นัคนอกจากจะสวยงามแล้วยังมีความกว้างใหญ่ที่สุดในโลก ที่มหาวิหารแห่งนี้อยู่ห่างจากตัวเมืองมาทางด้านทิศเหนือของวิหารลักซอร์ประมาณ 2.6 กิโลเมตร ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อถวายเทพเจ้าอะมอนรา เช่นเดียวกับวิหารลักซอร์และเพื่อเป็นสถานที่จัดพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อของอียิปต์โบราณ มหาวิหารคาร์นัคสร้างโดยฟาโรห์เซซอสตริสที่ 1 ( SeSostris I ) กษัตริย์องค์ที่ 2แห่งราชวงศ์ที่ 12 ( 1991 B.C. )ซึ่งเป็นหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาวิหารของเทพอะมอนรา คือห้องบูชาเทพอะมอนรา และห้องแท่นบูชาเรือศักดิ์สิทธิ์ของเทพอะมอน ( Sacred Barque Sancutary และ Central Court of Amon ) อยู่ด้านหลังกำแพงชั้นที่ 6 มีอายุมากที่สุด นับรวมอายุถึง ปัจจุบันร่วม 4,000ปี มหาวิหารคาร์นัคประกอบไปด้วยกลุ่มวิหารอาคารต่างๆในพื้นที่ประมาณ 12 ตาราง กิโลเมตร เมื่อนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาทัวร์อียิปต์มาถึงยังมหาวิหารแห่งนี้คุณจะได้พบกับกำแพงหนาทึบสูงใหญ่มาก ประมาณ 1,000ฟุต มหาวิหารแห่งนี้ได้รับการปฏิสังขรณ์และต่อเติมจากฟาโรห์หลายราชวงศ์ตั้งแต่ยุคกลางจนถึงสมัย โรมัน นับเป็นเวลาติดต่อกันถึง 2,000กว่าปี เมื่อนักท่องเที่ยวที่มาทัวร์อียิปต์จะเห็นได้ว่าบริเวณทางเข้าสู่ด้านในของวิหารทำเป็นถนนสฟิงค์รูปแพะหมอบเรียงรายตลอดสองข้าทาง มหาวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อบูชาเทพสูงสุดประจำเมืองธีปส์ คือ เทพเจ้าอามอน

# data[].attributes.body
ชวนชมวัฒนธรรมแปลกประหลาดจากหลากหลายชนเผ่าในแอฟริกา ตั้งแต่ค่า 🍃นิยมของความงาม การเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ไปจนถึงการหาคู่ครอง🌲

ชวนชมวัฒนธรรมแปลกประหลาดจากหลากหลายชนเผ่าในแอฟริกา ตั้งแต่ค่านิยมของความงาม การเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ไปจนถึงการหาคู่ครอง

วัฒนธรรมสุดแปลกของหลายชนเผ่าทั่วทวีปแอฟริกา ที่ปัจจุบันพวกเขาก็ยังคงรักษาประเพณีวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าตนอย่างเคร่งครัด

วัฒนธรรมเหล่านี้ผ่านกาลเวลามานานหลายร้อย หลายพันปี และน่าจะยังคงอยู่ไปอีกนานเท่านาน ตราบใดที่ลูกหลานของพวกเขายังคงมองเห็นความสำคัญ

# data[].attributes.headline
ด.ช.กรรณกร เคาะผักแว่น ม.2/6 เลขที่10

# data[].attributes.subject
ด.ช.กรรณกร เคาะผักแว่น ม.2/6 เลขที่10

# data[].attributes.body
มีผมสีดำหรือน้ำตาลผมหยิกหรือขมวดติดหนังศรีษะ นัตย์ตาดำโต จมูกหนาและกว้าง ริมฝีปากหนา ผิวดำ ขากรรไกรและกะโหลกศีรษะค่อนข้างยาว อยู่บริเวณตอนใต้ของทะเลทรายสะฮาราถึงตอนใต้ของทวีป มีความหล่อเท่

# data[].attributes.body
อัตราการเกิดของแอฟริกาประมาณ 4.7 คงไม่ต้องบอกว่ามันเป็นตัวเลขที่สูงที่สุดในทุกทวีป ผู้หญิงแอฟริกาทุกคนจะมีลูกเฉลี่ยในช่วงชีวิต 4.7 คน และนี่ทำให้เขาประเมินกันว่าในปี 2050 ประชากรแอฟริกาจะเป็น 2 เท่าตัวของตอนนี้

ดังนั้นแอฟริกาผลิตซ้ำประชากรเร็วมากในระดับที่แม้จะเป็นทวีปที่คนตายเยอะจากทั้งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ สงคราม โรคระบาด ความอดอยาก ฯลฯ แต่ประชากรก็ไม่ได้ลดลงเลย เพราะมีลูกกันเยอะเช่นเดียวกัน

แต่นั่นก็ไม่ใช่จะไม่มีปัญหา เพราะความยากจนของแอฟริกา ส่วนหนึ่งก็เกิดจากการที่มีลูกเยอะเกินไป

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ชยุดา เนินทราย ม.2/6เลขที่18

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ชยุดา เนินทราย ม.2/6เลขที่18

# data[].attributes.body
ทะเลสาบมาลาวี ขนาด 30,044 ตารางกิโลเมตร

ทะเลสาบมาลาวี Lake Malawi หรือทะเลสาบ นยาซาร์ Lake Nyasa เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของทวีปแอฟริกา อยู่บริเวณพรมแดนรอยต่อระหว่างประเทศมาลาวี กับ โมซัมบิค รวมไปถึงทางตอนใต้ของแทนซาเนีย อยู่ตอนกลางของทวีปแอฟริกา

# data[].attributes.attachment_caption
งานศพเเอฟริกา

# data[].attributes.headline
ด.ช.เเทนคุณ เอียดเหล็น ม.2/6 เลขที่12

# data[].attributes.subject
ด.ช.เเทนคุณ เอียดเหล็น ม.2/6 เลขที่12

# data[].attributes.body
การรับรู้ของคนทั่วไปมักมองภาพบรรยากาศงานศพว่าสมควรเป็นงานไว้อาลัย ร่วมอำลาผู้จากไปเป็นครั้งสุดท้าย หากแต่ในบางพื้นที่ บรรยากาศของงานศพไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปยที่มาที่ไปของภาพบรรยากาศครึกครื้นในงานศพว่า เป็นบรรยากาศสำหรับผู้ไว้อาลัยบางรายที่ต้องการให้สภาพแวดล้อมในงานนั้นดู “ครื้นเครง” ขึ้นอีก พวกเขาจะใช้บริการคนแบกโลงศพที่ไม่ได้แค่มาแบกธรรมดา แต่แบกพร้อมแสดงลีลาเต้นรำไปด้วยหัวหน้ากลุ่มผู้แบกโลงศพ โดยเบนจามิน เล่าว่า เขาตัดสินใจใส่ท่าเต้นเข้าไปให้คนแบกโลงศพในกลุ่มเพื่อว่ากรณีที่ลูกค้ามาใช้บริการ เขาจะได้สอบถามความต้องการของลูกค้าได้เลยว่า ต้องการบริการแบบเชิงพิธีกรรมทางศาสนา หรืออยากให้ออกแนว “การแสดง” มากขึ้นหน่อยไหม หรือต้องการให้ผสมท่าเต้นเข้าไปด้วย ซึ่งลูกค้าก็ต้องการเช่นนั้นพวกเขาจึงเต้นไว้อาลัยศพ

# data[].attributes.body
ราชอาณาจักรซูลูมีบทบาทสำคัญมากในประวัติศาสตร์ของประเทศแอฟริกาใต้ โดยเฉพาะในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2344 - พ.ศ. 2444 (คริสต์ศตวรรษที่ 19-20) ในยุคแห่งการถือผิว ชาวซูลูถูกจัดให้เป็นประชาชนชั้น 2 และถูกดูถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง ปัจจุบันชาวซูลูเป็นชนเผ่าที่เป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศแอฟริกาใต้และมีสิทธิเสรีภาพแห่งมนุษยชนเท่าเทียมกับประชาชนทุกเชื้อชาติและชนเผ่าในประเทศ

รกรากเดิม

แต่เดิมซูลู เป็นชนเผ่ากลุ่มน้อยที่อยู่ในตอนเหนือของควาซูลู-นาทาลปัจจุบัน ได้สถาปนาตนเองเป็นราชอาณาจักรขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 โดยซูลู คานโตมบฮีลี (Zulu kaNtombhele) ในภาษาซูลู คำว่า "ซูลู" แปลว่าสวรรค์ หรือท้องฟ้า ในสมัยนั้น พื้นที่ถูกครอบครองโดยชนเผ่าเล็กที่เรียกว่า "นูนิ" หลายกลุ่ม พวกนูนิได้ย้ายถิ่นฐานลงมาทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกามากกว่าพันปีมาแล้ว อาจเป็นไปได้ที่ได้มาถึงบริเวณที่เป็นประเทศแอฟริกาใต้ในปัจจุบันเมื่อประมาณ 800 ปี ก่อนคริสต์ศักราช หรือประมาณ 2800 ปีก่อน

# data[].attributes.body
ชนเผ่าปากห้อย

ชนเผ่าปากห้อยหญิงสาวทุกคนในเผ่าต้องเจาะปาก และขยายขนาดเรื่อย ๆ และต้องถอนฟันซี่ล่างออกเพื่อไม่ให้ชนแผ่นจาน

เผ่า Mursi ชนเผ่าใแอฟริกัน จากหุบเขาโอมานในภาคใต้ของประเทศเอธิโอเปีย ( Ethiopia ) ใกล้ชายแดนซูดาน มีประชากรราว 10,000 คน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ จานรองปาก (Lip saucer)

จานที่ใส่ที่ริมฝีปากนั้นทำด้วยดิน ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางที่กว้างถึง 25 เซนติเมตร

การยืดปากถูกมองว่าเป็นการแสดงออกทางสังคม และความพร้อมในการคลองเรือน ยิ่งใส่แผ่นใหญ่เท่าไหร่ก็แสดงถึงความงามของหญิงสาวมากเท่านั้น จะเห็นได้ว่าพวกเธอมีความพยายามจนสามารถยัดแผ่นจานที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 12 เซนติเมตรได้หรืออาจมากถึง 25 เซนติเมตรเลยทีเดียว.

# data[].attributes.body
อียิปต์โบราณ หรือ ไอยคุปต์ เป็นหนึ่งในอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ทางตอนบนตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา มีพื้นที่ตั้งแต่ตอนกลางจนถึงปากแม่น้ำไนล์ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของประเทศอียิปต์ อารยธรรมอียิปต์โบราณสืบเนื่องมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์และเริ่มปรากฏชัดเมื่อประมาณ 3,150 ปีก่อนคริตศักราช [1] จากการรวมอำนาจทางการเมืองของอียิปต์ตอนเหนือและตอนใต้ ภายใต้ฟาโรห์นาร์เมอร์ซึ่งเป็นฟาโรห์องค์แรกแห่งอียิปต์[2]

พีระมิดแห่งเมมฟิสและสุสานโบราณ หนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่แสดงถึงอารยธรรมอียิปต์โบราณที่ชัดเจนที่สุด

ประวัติศาสตร์ของอียิปต์โบราณจำแนกตามยุคอาณาจักรที่มั่นคง หรือที่รู้จักกันในยุค "ราชอาณาจักร" (Kingdoms) โดยมักแบ่งตามราชวงศ์ที่ขึ้นมาปกครอง และยุคที่ไม่มีความแน่นอนที่เรียกว่า "ช่วงต่อ" (Intermediate Periods) ยุคที่สำคัญ ๆ ได้แก่ ราชอาณาจักรเก่า ในช่วงต้นยุคสัมฤทธิ์, ราชอาณาจักรกลาง ในช่วงกลางยุคสัมฤทธิ์ และ ราชอาณาจักรใหม่ ในช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งในยุคราชอาณาจักรใหม่นี่เองที่อารยธรรมอียิปต์โบราณถึงจุดสูงสุด โดยได้ปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของนูเบียและส่วนหนึ่งของตะวันออกใกล้ ก่อนที่จะถดถอยไปอย่างช้า ๆ

ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ อียิปต์ถูกรุกรานหรือยึดครองโดยต่างชาติหลายต่อหลายครั้ง กล่าวคือ โดยฮิกซอส ลิเบีย นูเบีย อัสซีเรีย อคีเมนียะห์เปอร์เซีย และมาเกโดเนียภายใต้การยึดครองโดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชเมื่อ 332 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งทำให้ความเป็นอาณาจักรอียิปต์โบราณล่มสลายลง และจัดอียิปต์เป็นเพียงจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิมาเกโดเนีย[3] แม้กระนั้นเองความเป็นอารยธรรมอียิปต์โบราณก็ดำรงอยู่ต่อไปภายใต้ราชวงศ์ทอเลมีเชื้อสายกรีกที่ตั้งขึ้นภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ และปกครองอียิปต์จนถึง 30 ปีก่อนคริสตกาล ภายใต้พระนางคลีโอพัตรา กระทั่งถูกจักรวรรดิโรมันเข้ายึดครองและกลายมาเป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน[4] เกิดการผสมผสานเข้ากับอารยธรรมผู้ปกครองเรื่อยมาจนเลือนหายไปในที่สุด

อารยธรรมอียิปต์พัฒนาการมาจากสภาพของลุ่มแม่น้ำไนล์ การควบคุมระบบชลประทาน, การควบคุมการผลิตพืชผลทางการเกษตร พร้อมกับพัฒนาอารยธรรมทางสังคม และวัฒนธรรม พื้นที่ของอียิปต์นั้นล้อมรอบด้วยทะเลทรายเสมือนปราการป้องกันการรุกรานจากศัตรูภายนอก นอกจากนี้ยังมีการทำเหมืองแร่ และอียิปต์ยังเป็นชนชาติแรก ๆ ที่มีการพัฒนาการด้วยการเขียน ประดิษฐ์ตัวอักษรขึ้นใช้, การบริหารเน้นไปที่สิ่งปลูกสร้างและการเกษตรกรรม พร้อมกันนั้นก็มีการพัฒนาการทางทหารของอียิปต์ที่เสริมสร้างความแข็งแกร่งแก่ราชอาณาจักร โดยประชาชนจะให้ความเคารพกษัตริย์หรือฟาโรห์เสมือนหนึ่งเทพเจ้า ฟาโรห์ทรงมีอำนาจเด็ดขาดทำให้การบริหารราชการบ้านเมืองและการควบคุมอำนาจนั้นทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ชาวอียิปต์โบราณไม่ได้เป็นเพียงแต่เกษตรกรหรือช่างก่อสร้าง แต่ยังเป็นนักคิด, นักปรัชญา ผู้ได้มาซึ่งความรู้ในศาสตร์ต่าง ๆ มากมายตลอดพัฒนาการของอารยธรรมกว่า 4,000 ปี ทั้งคณิตศาสตร์ วิธีการสร้างพีระมิด วัด โอเบลิสก์ ตัวอักษร และเทคนิคโลยีด้านกระจก นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาประสิทธิภาพทางด้านการแพทย์, ระบบชลประทานและการเกษตรกรรม สิ่งที่อียิปต์ทิ้งไว้เป็นมรดกแก่อนุชนรุ่นหลัง คือ ศิลปะและสถาปัตยกรรม ซึ่งถูกคัดลอกนำไปใช้ทั่วโลก อนุสรณ์สถานที่ต่าง ๆ ในอียิปต์ต่างดึงดูดนักท่องเที่ยวและนักประพันธ์ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา ปัจจุบันมีการค้นพบวัตถุใหม่ ๆ ในอียิปต์มากมายซึ่งกำลังตรวจสอบถึงประวัติความเป็นมา เพื่อเป็นหลักฐานแก่อารยธรรมอียิปต์ และอารยธรรมของโลกต่อไป

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
วัฒนธรรมอียิปต์โบราณ

# data[].attributes.headline
เด็กหญิงฎากานฎา เทพวงค์ ม.2/6เลขที่19

# data[].attributes.subject
เด็กหญิงฎากานฎา เทพวงค์ ม.2/6เลขที่19

# data[].attributes.body
การเลี้ยงสัตว์ เป็นอาชีพที่พบมากที่สุด เพราะแอฟริกาเป็นทวีปที่มีเขตทุ่งหญ้ากว้างขวาง แต่การเลี้ยงสัตว์ก็ประสบปัญหาสำคัญ คือ ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ทางตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารามีการเลี้ยงสัตว์มากเกินไป เป็นการทำลายทุ่งหญ้าอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ส่วนในเขตร้อนทางภาคกลางของทวีปมีแมลงเซตซี (Tsetse fly) ที่เป็นพาหะแพร่เชื้อโรคเหงาหลับ (Sleeping sickness) เข้าสู่สัตว์เลี้ยงจนบางแห่งไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้ สัตว์เลี้ยงสำคัญของทวีปแอฟริกา ได้แก่

- โคพันธุ์พื้นเมือง เป็นโคเขายาวที่นิยมเลี้ยงกันทางภาคตะวันออกและภาคใต้ของทวีป การเลี้ยงโคของชาวแอฟริกานอกจากเพื่อใช้แรงงานและใช้เนื้อเป็นอาหารแล้ว ยังแสดงถึงฐานะทางสังคมด้วย กล่าวคือ ผู้มีจำนวนโคมากแสดงถึงความมีฐานะดีและเป็นผู้มีหน้ามีตาในสังคม

- โคพันธุ์ต่างประเทศ เป็นโคที่นำมาจากต่างประเทศเลี้ยงไว้ เพื่อใช้เนื้อและนม เลี้ยงกันมากทางตอนใต้และตอนเหนือของทวีป ในเขตอากาศอบอุ่นชื้นและเขตเมดิเตอร์เรเนียน

- แพะและแกะ ชาวแอฟริกานิยมเลี้ยงแบบเร่ร่อน ซึ่งพบในทุกประเทศที่มีลักษณะอากาศแบบทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย

- อูฐ เป็นสัตว์เลี้ยงในเขตแห้งแล้ง เพื่อใช้เป็นสัตว์พาหนะและใช้เนื้อเป็นอาหาร

- ลา เลี้ยงไว้เป็นสัตว์พาหนะในเขตทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ทิชา เหลาทอง เลขที่34 ม.2/6

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ทิชา เหลาทอง เลขที่34 ม.2/6

# data[].attributes.body
เรื่องทรัพยากรธรรมชาติ

แอฟริกาเป็นดินแดนที่มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์และมีหลายประเภท ซึ่งจำแนกได้ดังนี้

ทรัพยากรดิน ทวีปแอฟริกาอยู่ในเขตร้อน ทำให้แร่ธาตุและสารอาหารย่อยสลายรวดเร็ว อีกทั้งลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของทวีปแอฟริกาเป็นที่สูงจึงง่ายต่อการชะล้างพังทลาย ดินไม่อุดมสมบูรณ์ บริเวณที่มีดินอุดมสมบูรณ์ของทวีปแอฟริกา ได้แก่บริเวณลุ่มแม่น้ำต่างๆ

ทรัพยากรป่าไม้ แอฟริกามีพื้นที่ป่าไม้ประมาณ 1 ใน 5 ของพื้นที่ทวีปแต่บทบาทของป่าไม้ในด้านการค้าและอุตสาหกรรมยังมีไม่มากนัก ส่วนใหญ่นำมาใช้เพื่อการดำรงชีวิตของประชากรแอฟริกา ไม้ที่สำคัญได้แก่ ไม้เนื้อแข็งในเขตร้อน เช่น ไม้มะฮอกกานี ไม้โอซีบี

สัตว์ในธรรมชาติ ทวีปแอฟริกาเป็นทวีปที่มีสัตว์หลากหลายชนิด เนื่องจากมีทุ่งหญ้าที่เหมาะสมในการดำรงชีพของสัตว์กินพืช และสัตว์กินเนื้อ มรเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งชาติขึ้นเพื่อป้องกันการลักลอบล่าสัตว์

ทวีปแอฟริกามีทุ่งหญ้าสะวันนาและทุ่งหญ้าสเตปป์ ทำให้เป็นแหล่งอาหารของสัตว์เป็นจำนวนมาก ทั้งสัตว์ที่กินพืชและสัตว์ที่กินเนื้อ จนได้รับฉายาว่า เป็น “The Big Five of Africa” ได้แก่ สิงโต ช้างแอฟริกา เสือดาว ควายป่า และแรด จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบดูสัตว์ เรียกว่า ซาฟารีแบบเปิด สามารถขัดรถไปเที่ยวชมได้ แต่ต้องได้รับการดูแลจากเจ้าหน้าที่

แร่ ทวีปแอฟริกามีทรัพยากรแร่มากมายหลายชนิด และเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญของทวีปแอฟริกา แร่ที่ผลิตได้แก่ ทองคำ ผลิตมากที่ประเทศแอฟริกาใต้และกานา เพชร ผลิตมากที่ประเทศแอฟริกาใต้ นามิเบีย และโมซัมบิก และแร่อื่นๆ เช่น เหล็ก

พลังงาน

แหล่งพลังงานที่สำคัญของชาวพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ได้แก่ ต้นไม้ และใบไม้ ปัจจุบันทวีปนี้มีอุตสาหกรรมมากขึ้น ซึ่งได้จากแหล่งพลังงานดังนี้

– ถ่านหิน ในประเทศสาธารณรัฐแอฟริกาใต้

– น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ พบในทะเลทรายสะฮารา ประเทศที่ผลิตก๊าซธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ ลิเบีย ไนจีเรีย อียิปต์ เป็นต้น

# data[].attributes.headline
ด.ญ. ณิชนันทน์ เข็มโคกกรวด ม.2/6 เลขที่26

# data[].attributes.subject
ด.ญ. ณิชนันทน์ เข็มโคกกรวด ม.2/6 เลขที่26

# data[].attributes.body
พีระมิดคูฟู หรือ พีระมิดคีออปส์ นิยมเรียกกันโดยทั่วไปว่า มหาพีระมิดแห่งกีซา (อังกฤษ: The Great Pyramid of Giza) เป็น พีระมิดในประเทศอียิปต์ที่มีความใหญ่โตและเก่าแก่ที่สุด ในหมู่พีระมิดทั้งสามแห่งกีซา เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัย ฟาโรห์คูฟู (Khufu) แห่ง ราชวงศ์ที่ 4 ซึ่งปกครองอียิปต์โบราณ เมื่อประมาณ 2,600 ปีก่อนคริสตกาล หรือกว่า 4,600 ปีมาแล้ว เพื่อใช้เป็นที่เก็บรักษาพระศพ ไว้รอการกลับคืนชีพ ตามความเชื่อของชาวอียิปต์ในยุคนั้น มหาพีระมิดนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก และเป็นหนึ่งเดียว ในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ยุคโบราณ ที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน

ขนาด และรูปทรง ของพีระมิดคูฟู

เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จในสมัยของฟาโรห์คูฟู มหาพีระมิด มีความสูงถึง 147 เมตร (481 ฟุต หรือประมาณเท่ากับอาคารสูง 40 ชั้น เมื่อคิดความสูงที่ชั้นละ 3.5 เมตร) นับจากก่อสร้างแล้วเสร็จ พีระมิดคูฟูนับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในโลก เป็นเวลาต่อเนื่องยาวนานถึง 43 ศตวรรษ จนกระทั่ง มีการก่อสร้าง มหาวิหารลินคอล์น (Lincoln Cathedral) ที่ ประเทศอังกฤษ ซึ่งมียอดวิหารสูง 160 เมตร ในปี พ.ศ. 1843 (ค.ศ. 1300) ซึ่งต่อมายอดวิหารนี้ถูกพายุทำลายในปี พ.ศ. 2092 (ค.ศ. 1549) แต่ขณะนั้นส่วนยอดพีระมิดคูฟูก็สึกกร่อนลงจนมีความสูงไม่ถึง 140 เมตร ทำให้ วิหารเซนต์โอลาฟ (St. Olav's Church) ในประเทศเอสโตเนีย ซึ่งเพิ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2062 (ค.ศ. 1519) กลายเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในโลกด้วยความสูงของยอดวิหาร 159 เมตร ปัจจุบันมหาพีระมิดมีความสูง ประมาณ 137 เมตร ซึ่งต่ำกว่าเมื่อแรกสร้างประมาณ 10 เมตร และรัฐบาลอียิปต์ได้ดำเนินการติดตั้ง โครงโลหะเพื่อแสดงถึงความสูงที่แท้จริง ขณะก่อสร้างแล้วเสร็จ ไว้ที่ส่วนยอดของ มหาพีระมิดคูฟู

รูปทรงของพีระมิดมีลักษณะเฉพาะตัว ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส ประกอบด้วยด้านสามเหลี่ยม 4 ด้าน ยอดสามเหลี่ยมแต่ละด้าน เอียงเข้าบรรจบกัน เป็นยอดแหลม ฐานทั้ง 4 ด้านของพีระมิด กว้างด้านละประมาณ 230 เมตร (756 ฟุต กว้างกว่า สนามฟุตบอล ต่อกัน 2 สนาม) คิดเป็นพื้นที่ฐานประมาณ 53,000 ตารางเมตรหรือประมาณ 33 ไร่ ฐานล่างสุดของพีระมิด ก่อขึ้นบนชั้นหินแข็ง ซึ่งอยู่ลึกลงไปใต้ชั้นทราย เพื่อป้องกันปัญหา การทรุดตัวของชั้นทราย ซึ่งจะมีผล กับความคงทนแข็งแรง ของโครงสร้างพีระมิด ผิวหน้าแต่ละด้านของ พีระมิดคูฟู ทำมุมเอียงประมาณ 52 องศา ซึ่งมีส่วนทำให้พีระมิด คงทนต่อการสึกกร่อน อันเนื่องมาจากพายุทราย

ตามที่มีข้อมูลปรากฏในแหล่งต่างๆ อ้างถึง จำนวนหิน ที่นำมาก่อสร้าง พีระมิดคูฟู ต่างกันไปตั้งแต่ 2 ล้านถึง 2.6 ล้านก้อน ประมาณน้ำหนักเฉลี่ยก้อนละ 2.5 ตัน โดยจัดเรียงซ้อนกันขึ้นไปประมาณ 200 ชั้น คิดเป็นน้ำหนักรวมกว่า 6 ล้านตัน

สิ่งที่น่าสังเกตอย่างหนึ่งคือด้านทั้ง 4 ของพีระมิดหันออกในแนวทิศ เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก ถูกต้องแม่นยำตามทิศจริงไม่ใช่ตามทิศเหนือแม่เหล็ก จึงไม่ใช่การกำหนดทิศด้วยเข็มทิศ ตำแหน่งของพีระมิดนั้น คลาดเคลื่อนจากทิศเหนือเพียง 3 ลิปดา 6 พิลิปดา แสดงถึงความสามารถของ ชาวอียิปต์โบราณ ในการประยุกต์ความรู้ทางดาราศาสตร์ มาใช้ในการกำหนดทิศทางได้เป็นอย่างดี

นอกจากนี้คนงานก่อสร้างพีระมิดคูฟูยังสามารถทำงานได้อย่างเที่ยงตรงน่าทึ่ง โดยหินตรงส่วนฐานของพีระมิดจัดวางได้เสมอกัน มีความคลาดเคลื่อน เพียงไม่ถึง 2.5 เซนติเมตร และแต่ละด้านของฐานพีระมิด มีความกว้างคลาดเคลื่อนจากกัน เพียงไม่เกิน 8 นิ้ว หรือคิดเป็นเพียง 0.09 % ซึ่งถือว่าน้อยมาก เมื่อเทียบกับขนาดงานก่อสร้าง และระดับเทคโนโลยีในขณะนั้น

# data[].attributes.body
โรงงานปาล์มน้ำมันมีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาตะวันตกและเติบโตขึ้นอย่างกว้างขวางในภูมิภาคนี้เป็นบ้านธรรมชาติของปาล์มน้ำมันแอฟริกาเป็นอย่างมั่นคงใน แอฟริกามีพื้นที่ที่เหมาะสมและอุณหภูมิที่ดี ทำให้ต้นปล์ามมีการเจริญเติบโตได้ดีทำให้แอฟริกามีการขายน้ำมันเป็นจำนวนมาก

# data[].attributes.headline
ด.ญ.กนกวรรณ ตาฟู ม.2/6 เลขที่24

# data[].attributes.subject
ด.ญ.กนกวรรณ ตาฟู ม.2/6 เลขที่24

# data[].attributes.body
สุเหร่าแห่งกษัตริย์ฮัสซันที่ 2

Mosque of Hassan II

สุเหร่าแห่งกษัตริย์ฮัสซันที่ 2 The

Hassan II Mosque

เริ่มสร้างเมืองปี ค.ศ. 1980 สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1993 ใน

วาระเฉลิมฉลองพระชนมายุครบ 60 พรรษาของกษัต

ริย์ฮัสซันที่ 2 ซึ่งเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ก่อนของ

โมร็อกโก เป็นสุเหร่าที่ใหญ่โตมาก ใหญ่เป็นอันดับ 2 รอง

จากสุเหร่าที่ เมืองเมกกะ รูปทรงของสุเหร่าแห่งกษัต

ริย์ฮัสซันที่ 2 เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาว 200 เมตร กว้าง

100 เมตร มีหอสูง (minaret) ที่สูงที่สุดในโลก คือสูง

200 เมตร หอดังกล่าวอยู่ทางด้านใต้ของสุเหร่า เป็นองค์

ประกอบหลักของสุเหร่าที่ไว้ใช้ประกาศเรียกผู้มาทำ

ละหมาด มีรูปทรงสี่เหลี่ยม สร้างบนฐานสี่เหลี่ยมจตุรัส

ด้วยความยาว 25 เมตรทั้งสี่ด้าน สร้างด้วยหิน สามารถจุ

ผู้เข้ามาทำพิธีทางศาสนาได้ถึง 25,000 คน ส่วนลานด้าน

นอกสามารถจุคน ได้ถึง 80,000 คน

สถาปนิกผู้ออกแบบก่อสร้าง เป็นชาวฝรั่งเศส ชื่อ มิเชล

แปงโซ (Michel Pinseau) ผู้ที่ได้นำเทคโนโลยีสมัยใหม่

เข้ามาประยุกต์รวมเข้าไปในการก่อสร้างด้วย การตกแต่ง

ทั้งภายในและภายนอกสุเหร่าแห่งกษัตริย์ฮัสซันที่ 2

สวยงาม เอกลักษณ์ของศิลปะมุสลิมที่ผสมผสานงาน

ศิลปะพื้นเมืองของโมร็อกโกได้อย่างกลมกลืน ใช้สีขาวและ

เขียวอันเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลาม อาคารทั้งหลัง

ใช้หินอ่อน แผ่นกระเบื้อง ประดับด้วยศิลปะแบบมัวร์

ออกแบบหลังคาให้เลื่อนปิดเปิดให้แสงแดดส่งเข้ามาได้

ใต้พื้นสุเหร่าได้ติดตั้งเครื่องทำความร้อนที่ทำให้พื้นอบอุ่น

ในฤดูหนาว ประตูเหล็กบานใหญ่ใช้ระบบไฟฟ้าในการปิด

เปิดเลื่อนขึ้นลง แต่ก่อนนี้ผู้ที่ไม่ได้เป็นมุสลิมเข้าไปข้างใ

สุเหร่าไม่ได้ คงเดินชมได้แค่รอบๆ บริเวณปัจจุบัน

อนุญาตให้คนทุกศาสนาเข้าไปชม ข้างในได้แล้ว

สถาปัตยกรรม โมร็อกโกที่ใช้ในการสร้างสุเหร่าแห่งนี้ก็

งดงามเพราะตั้งอยู่ในจุดชมวิวริมฝั่งทะเล จึงเป็นที่พัก

ผ่อนอย่างดีของชาวโมร็อกโกที่ชอบมาเดินเล่นหลังจาก

ปฏิบัติศาสนกิจแล้ว

# data[].attributes.body
ศาสนา ทวีปแอฟริกามีประเพณีและความเชื่อดั้งเดิมมาตั้งแต่ในอดีต ต่อมามี การติดต่อค้าขายจากยุคโบราณและยุคแสวงหาอาณานิคม ทำให้ประเพณีและความเชื่อเกี่ยวกับ ศาสนาอิสลามและคริสต์ศาสนาได้เข้ามามีอิทธิพลต่อวิถีชีวิตของผู้คนในทวีปแอฟริกา ประชากรในทวีปแอฟริกามีการนับถือศาสนาต่าง ๆ ดังนี้ ปัจจุบัน

การนับถือศาสนาในทวีปแอฟริกา

ประเทศที่นับถือคริสต์ศาสนา

■ประเทศที่นับถือศาสนาอิสลาม

ประเทศที่นับถือความเชื่อดั้งเดิม

ประเทศที่นับถือศาสนาและลัทธิอื่น ๆ

# data[].attributes.headline
ด.ญ บุญญาภาณ์ิ บุญยะพันธุ์คะนาวิค เลขที่33 2/6

# data[].attributes.subject
ด.ญ บุญญาภาณ์ิ บุญยะพันธุ์คะนาวิค เลขที่33 2/6

# data[].attributes.body
แอฟริกาตะวันออก

มี18ประเทศได้แก่ เอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา แทนซาเนีย โมซัมบิก โซมาเลีย มาดากัสการ์ มาลาวี จีบูดีมอริเซียส คอโมรอส เซเซลล์

มีภูมิอากาศแบบที่สูง คือ อุณหภูมิลดลงตามระดับความสูง ลักษณะพืชพรรณทางธรรมชาติ มีไม้เขตร้อนบริเวณเชิงเขาและที่ราบสูง สูงขึ้นไปมีไม้สกุลสน และต้นไม้จะน้อยลงจนถึงเส้นขอบหิมะที่มีหิมะปกคลุมตลอดปี

สถานที่ท่างเที่ยวในแอฟริกาตะวันออก

เคนยา

* 2522/1979 – ป้อมและปราสาท แคว้นวอลตา แคว้นเกรตเตอร์อักกรา แคว้นเซ็นทรัล และแคว้นเวสเทิร์น

* 2523/1980 – อาคารแบบอะชานตีดั้งเดิม

* ซิมบับเว

* 2527/1984 – อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์ พื้นที่ซาฟารีซาปีและเชโวเร

* 2529/1986 – โบราณสถานแห่งชาติเกรตซิมบับเว

* 2529/1986 – โบราณสถานแห่งชาติซากเมืองคามี

* 2532/1989 – โมซี-โออา-ตุนยา / น้ำตกวิกตอเรีย (ร่วมกับแซมเบีย)

* 2546/2003 – เนินเขามาโตโบ

* แทนซาเนีย

* 2522/1979 – พื้นที่อนุรักษ์อึงโกรองโกโร

* 2524/1981 – ซากโบราณสถานกิลวากีซีวานีและซากโบราณสถานซองโกอึมนารา

* 2524/1981 – อุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี

* 2525/1982 – เขตสงวนการล่าสัตว์เซลู

* 2530/1987 – อุทยานแห่งชาติคิลิมันจาโร

* 2543/2000 – เมืองหินแห่งแซนซิบาร์

* 2549/2006 – แหล่งศิลปะบนหินแห่งกอนโดอา

* ยูกันดา

* 2537/1994 – อุทยานแห่งชาติที่ล่วงล้ำไม่ได้แห่งบวินดี

* 2537/1994 – อุทยานแห่งชาติทิวเขารูเวนโซรี

* 2544/2001 – หลุมฝังพระศพกษัตริย์ราชวงศ์บูกันดาที่กาซูบี

* รวันดา

* 2566/2023 – อุทยานแห่งชาติญุงเกว

* 2566/2023 – แหล่งอนุสรณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ : ญามาตา, มูรัมบี, จีโซซี และบีเซเซโร

*

# data[].attributes.body
ภัยแล้ง : ฝนแล้งในแอฟริกาตะวันออกทำปศุสัตว์และสัตว์ป่าล้มตายจากความหิวโหยประชากรอย่างน้อย 26 ล้านคนในแถบจะงอยแอฟริกา (Horn of Africa) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกากำลังเผชิญภาวะขาดแคลนอาหารจากปัญหาฝนแล้งต่อเนื่องหลายปี

ปัญหานี้ไม่เพียงจะส่งผลต่อมนุษย์ แต่ยังรวมถึงสัตว์จำนวนมาก ทั้งสัตว์ป่าและปศุสัตว์ของชาวบ้าน ที่พากันล้มตายเพราะไม่มีอาหารและน้ำให้ดื่มกิน

โลกเผชิญวันอากาศร้อนทะลุ 50 องศาเพิ่มขึ้น 2 เท่าในรอบ 4 ทศวรรษ

ประชากรโลกต้องอพยพหนีอากาศร้อนเหมือนทะเลทรายในอีก 500 ปี

"นรกบนดิน" ในอัฟกานิสถาน กับฤดูหนาวและความหิวโหย

คาดว่าปัญหาภัยแล้งทางภาคเหนือของเคนยา พื้นที่ส่วนใหญ่ของโซมาเลีย และภาคใต้ของเอธิโอเปีย จะดำเนินต่อไปจนถึงกลางปี 2022 เป็นอย่างน้อย

แอนน์ ซอย ผู้สื่อข่าวอาวุโสประจำแอฟริกาของบีบีซี พาไปสำรวจเรื่องนี้ในเมืองวาเจียร์ ทางภาคเหนือของเคนยาปัญหาภัยแล้ง

ในแต่ละปี แอฟริกาประสบปัญหาภัย

แล้งจากภาวะโลกร้อน ปรากฏการณ์เรือนกระจก ทำให้ขาดแคลนน้ำเพื่อ

การเกษตร จึงส่งผลต่อการขาดแคลน

อาหารสำหรับประชากรด้วย

พ.ศ. 2558 ปรากฏการณ์เอลนีลโญ่เป็นต้นเหตุทำให้เกิดภาวะ

แห้งแล้งที่เลวร้ายที่สุดของภูมิภาคนี้ใน

รอบ 35 ปี ภัยแล้งได้กระทบต่อคนราว

41 ล้านคนในประเทศต่างๆ รวมทั้ง โมซัมบิก มา

ดากัสก้า มาลาวี แซมเบีย และแอฟริกาใต้ และหลายประเทศเหล่านี้เจอกับภัยแล้งรุนแรงกว่าเมืองเคปทาวน์ในแอฟริกาใต้ในปี พ.ศ. 2559 รัฐบาลของมาดากัสก้าได้ประกาศภาวะฉุกเฉินในทางใต้ของประเทศหลังจาก

ประชาชนเกือบล้านคนประสบกับความอดอยากในระดับรุนแรงจนน่าเป็นห่วง

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560 ประธานาธิบดีของมาลาวียังได้ประกาศภาวะวิกฤติระดับประเทศ

เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศเจอกับการขาดแคลนอาหารรุนแรงเนื่องมาจากภัยแล้ง

6. ปัญหาการขยายตัวของทะเลทราย

ภาพ : การขยายตัวของทะเลทรายนามิบ

จากปัญหาโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของโลก ทำให้พื้นที่ชุ่มชื้นลดลง ความแห้งแล้งจึง

ขยายพื้นที่กว้างขวางขึ้น โดยเฉพาะบริเวณทะเลทรายสะฮารา ทำให้ประชากรต้องอพยพไปตั้งถิ่นฐานใน

บริเวณอื่นๆ

รายงานสถานการณ์ประชากรโลก ประจำปี พ.ศ. 2557 ของ (UNFPA) พบว่าไร่นาในแอฟริกามีสภาพ แแวดล้อมแห้งแล้ง

# data[].attributes.headline
ด.ญ. เอมมิกา โคตรรักษา ม.2/6 เลขที่40

# data[].attributes.subject
ด.ญ. เอมมิกา โคตรรักษา ม.2/6 เลขที่40

# data[].attributes.body
เกาะมาดากัสการ์ (อังกฤษ: Madagascar Island) เกาะมาดากัสการ์ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทวีปแอฟริกาบนมหาสมุทรอินเดีย มีช่องแคบโมซัมบิกคั่นระหว่างเกาะกับฝั่งทวีปแอฟริกาห่างกันเพียง 300 ไมล์ เกาะมาดากัสการ์มีพื้นที่ 587,713 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก ขนาดเท่า ๆ กับประเทศสเปน และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งทั้งเกาะเป็นอาณาเขตของประเทศมาดากัสการ์ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นภูเขาสูงและที่ราบสูงในระดับตั้งแต่ 800-1800 เมตร มีที่ราบลุ่มอยู่ทางฝั่งตะวันออกของเกาะมีความยาวตั้งแต่เหนือจรดใต้คำว่า "มาดากัสการ์" มีความหมายว่า "ดินแดนแห่งบรรพบุรุษ" เนื่องจากชาวพื้นเมืองที่นี่มีความเชื่อว่า เมื่อตายไปแล้ว วิญญาณของผู้ที่เสียชีวิตจะยังคงปกป้องสิ่งที่ชีวิตที่เหลือ เกาะมาดากัสการ์เริ่มมีมนุษย์เข้ามาอาศัยราว 2,000 ปีที่แล้ว ไม่ใช่มาจากผืนแผ่นดินใหญ่แอฟริกา หากแต่อพยพมาไกลจากอินโดนีเซีย[1]

เกาะมาดากัสการ์เกิดขึ้นมาครั้งเมื่อติดเป็นผืนแผ่นดินเดียวกับมหาทวีปกอนด์วานา ที่ถือกำเนิดเมื่อ 180 ล้านปีก่อน จนกระทั่ง 140 ล้านปีก่อน กอนด์วานาได้แตกตัวแยกออกจากกัน เกาะมาดากัสการ์ได้แยกตัวออกมาจากทวีปแอฟริกาเมื่อ 70 ล้านปีก่อน โดยเริ่มแรกอยู่ติดกับส่วนที่เป็นอินเดียในปัจจุบัน จากนั้นเมื่อ 40 ล้านปีก่อน อินเดียได้แยกตัวลอยขึ้นเหนือไปชนกับภูมิภาคเอเชียใต้ จนให้เกิดเป็นแนวเทือกเขาหิมาลัย ในขณะที่เกาะมาดากัสการ์ได้อยู่ในแนวภูมิอากาศที่แห้งแล้ง ส่งผลให้ทางตอนใต้ของเกาะมีสภาพที่แห้งแล้ง แต่ต่อมาได้ค่อย ๆ เคลื่อนที่อย่างช้า ๆ จนกระทั่งอยู่ใน ณ ที่อยู่ปัจจุบัน เมื่อ 60 ล้านปีก่อน และได้รับผลกระทบจากพายุไซโคลนที่พัดกระหน่ำชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา ซึ่งอิทธิพลทำให้เกาะมาดากัสการ์มีสภาพอากาศและภูมิประเทศที่หลากหลายแตกต่างกันอย่างสุดขั้วในปัจจุบัน โดยมีฤดูแล้งนานถึงครึ่งปี และอีกครึ่งปีฝนตกหนัก ซึ่งปริมาณน้ำฝนที่ตกมาเฉลี่ยวันละ 10 นิ้ว ส่งผลให้น้ำท่วมเอ่อล้นเกิดเป็นแม่น้ำและทะเลสาบหลายแห่ง และทุกวันนี้ตัวเกาะก็ยังคงเคลื่อนที่ต่อไปในทางเหนือเฉลี่ยปีละ 3-4 นิ้ว[2]

นั่นจึงทำให้เกาะมาดากัสการ์มีลักษณะของพืชพันธุ์และสัตว์ที่หลากหลายแห่งหนึ่งของโลก จนได้รับสมญาว่า "ทวีปที่ 8 ของโลก" ในบางประเภทพบได้แต่เฉพาะบนเกาะนี้เท่านั้น จากการปรับตัววิวัฒนาการให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อาศัย เช่น ลีเมอร์ ซึ่งสภาพความหลากหลายของพืชและสัตว์บนเกาะถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดยบริษัท ดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน เรื่อง มาดากัสการ์ ในปี ค.ศ. 2005[2]

# data[].attributes.attachment_caption
น้ำมันปาล์มทวีปแอฟริกา

# data[].attributes.body
น้ำมันทวีปแอฟริกา:

นานมาแล้วก่อนที่น้ำมันปาล์มจะรุ่งเรืองในเขตร้อนชื้นอย่างมาเลเซียและอินโดนีเซีย แอฟริกาตะวันตกเป็นแหล่งเพาะปลูก น้ำมันปาล์มเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญสำหรับชุมชนท้องถิ่น และเป็นหนึ่งในสินค้าที่มีการซื้อขายในช่วงแรกของภูมิภาค ปัจจุบัน น้ำมันปาล์มในแอฟริกาคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 70 ของการบริโภคน้ำมันบริโภค และคาดว่าสูงถึง พื้นที่ 22 ล้านเฮกตาร์ ในแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลางสามารถเปลี่ยนเป็นสวนปาล์มน้ำมันได้ภายในปี 2021 การเติบโตและศักยภาพของอุตสาหกรรมน้ำมันปาล์มที่ยั่งยืนของแอฟริกานั้นยั่งยืน แต่ก็เช่นเดียวกับตลาดกำลังพัฒนาอื่นๆ ที่ไม่ได้ปราศจากความท้าทาย

การทัศนศึกษาในแอฟริกาแสดงให้เห็นถึงความท้าทายและโอกาส

การเดินทางไปแอฟริกาครั้งล่าสุดของฉัน - การไปเยือนไลบีเรีย กานา กาบอง และโกตดิวัวร์ ช่วยให้ฉันได้รับมุมมองว่าสิ่งใดใช้ได้ดีทั่วทั้งทวีป และสิ่งใดไม่ได้ผล นอกจากนี้ยังช่วยให้ฉันตระหนักว่าแม้เป็นเรื่องปกติที่จะต้องการเสนอวิธีแก้ปัญหา แต่เราจำเป็นต้องทำงานร่วมกับพันธมิตรของเราในภูมิภาคเหล่านี้เพื่อรักษาความร่วมมือให้ครอบคลุมมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ด้วยการเป็นตัวแทนของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลายฝ่ายที่พิจารณาทุกระดับของห่วงโซ่อุปทานและชุมชนที่ได้รับผลกระทบ เหตุผลนี้ง่ายมาก – คุณไม่สามารถกำหนดแนวทางแก้ไขส่วนกลางให้กับบริบทท้องถิ่นได้

ที่ซึ่งฉันเชื่อว่า RSPO สามารถและควรมีบทบาทสำคัญคือการทำให้แน่ใจว่าการอภิปรายเกี่ยวกับน้ำมันปาล์มที่ยั่งยืนในแอฟริกานั้นได้รับข้อมูลอย่างดี การทำงานร่วมกันเป็นกุญแจสำคัญและจุดเน้นต้องอยู่ที่การเสริมสร้างการเจรจาระหว่างประเทศผู้ผลิตและผู้บริโภค และช่วยรักษาสภาพแวดล้อมการทำงานที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่เป็นผู้คิดค้นวิธีแก้ปัญหาในท้องถิ่นเพื่อจัดการกับภารกิจระดับโลกในการสร้างมาตรฐานน้ำมันปาล์มที่ยั่งยืน

ตัวแทนของ RSPO-Africa ให้ข้อมูลที่มีค่า

ฉันคาดหวังว่าบทบาทของ RSPO ในแอฟริกาควรมีความชัดเจนและชัดเจนยิ่งขึ้นด้วยการเพิ่ม Elikplim Dziwornu Agbitor (หรือ Eli ตามที่เรารู้จัก) ตัวแทน RSPO-Africa ของเรา การมี Eli เข้าร่วมช่วยให้ RSPO ใช้ข้อมูลเชิงลึกอันมีค่าและได้รับการบอกเล่าในท้องถิ่นเกี่ยวกับสถานการณ์ที่ไม่เหมือนใครในแอฟริกาเพื่อกำหนดรูปแบบและปรับปรุงงานของเรา RSPO ตระหนักดีว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องเข้าใจบริบทของวิธีการดำเนินงานของอุตสาหกรรมในแอฟริกา และหลักการและเกณฑ์ของ RSPO จะได้รับการแจ้งให้ทราบให้ดียิ่งขึ้น เนื่องจากได้รับข้อมูลจากภูมิภาคนี้มากขึ้น

การอนุรักษ์ป่าไม้ vs การพัฒนา ใครตัดสิน?

เมื่อพูดคุยกับ Eli และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในท้องถิ่นเกี่ยวกับความท้าทายและโอกาสของแอฟริกา พวกเขาอธิบายว่าสิ่งเหล่านี้อาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศภายในทวีป ว่าหนึ่งในความท้าทายที่สำคัญของการผลิตน้ำมันปาล์มมาจากการถกเถียงทางจริยธรรมระหว่างการพัฒนากับการอนุรักษ์ ประเทศต่างๆ เช่น ไลบีเรีย กาบอง และคองโกมีป่าปกคลุมกว้างขวาง (สูงถึง 86 เปอร์เซ็นต์ในกาบอง) และยังเป็นพรมแดนใหม่สำหรับการขยายสวนปาล์มน้ำมันขนาดใหญ่ คำถามคือว่าประเทศเหล่านี้ควรจะเปลี่ยนป่าทั้งหมดได้หรือไม่ และใครเป็นคนตัดสินใจ

การไม่ใช้ศักยภาพของเกษตรกรรายย่อยเป็นกุญแจสู่ความสำเร็จ

สิทธิในที่ดิน ความยินยอมที่ได้รับการบอกกล่าวล่วงหน้าฟรีและการรวมตัวของเกษตรกรรายย่อยเป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องพิจารณาในการอภิปรายเรื่องความยั่งยืนของแอฟริกา ทั้งนี้เนื่องจากผลผลิตทะลายปาล์มสดและน้ำมันปาล์มดิบส่วนใหญ่ถูกควบคุมโดยเกษตรกรรายย่อย แต่การรวมไว้ในห่วงโซ่อุปทานน้ำมันปาล์มที่ยั่งยืนยังเป็นที่ต้องการอีกมาก เช่นเดียวกับเกษตรกรรายย่อยส่วนใหญ่ในประเทศผู้ผลิต เกษตรกรรายย่อยในแอฟริกากำลังเผชิญกับปัญหาต่างๆ เช่น ผลผลิตต่ำ; เป็นผลมาจากต้นไม้ที่มีอายุมากเกินไปและขาดแนวทางปฏิบัติด้านการจัดการที่ดีที่สุดโดยทั่วไป

ความท้าทายนำไปสู่โอกาส

แม้จะมีความท้าทายเหล่านี้ แต่ฉันไม่ท้อถอย วิธีแก้ปัญหามาจากการทำความเข้าใจความซับซ้อนของบริบทในท้องถิ่นและการอภิปรายเกี่ยวกับน้ำมันปาล์มที่ยั่งยืนในแอฟริกาจำเป็นต้องอิงตามข้อเท็จจริงและแข็งแกร่ง ฉันถูกล่อลวงให้ลองใช้วิธีแก้ปัญหาในแอฟริกาและเมื่อฉันมองอย่างใกล้ชิด - ฉันเห็นว่ามีความหวังมากมาย! เช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ในตลาดเกิดใหม่ ประเทศต่าง ๆ ในแอฟริกายังคงพัฒนาทั้งทางสังคมและเศรษฐกิจ และมีศักยภาพอีกมากที่จะได้รับการทำให้เป็นจริง แน่นอนว่าเราสามารถช่วยได้โดยการจัดหาเครื่องมือที่จำเป็นเพื่อสร้างอุตสาหกรรมน้ำมันปาล์มที่ยั่งยืน แต่เราต้องให้เวลากับผู้คนในภูมิภาคนี้เพื่อสร้างขีดความสามารถของมนุษย์ในการจัดการกับเครื่องมือเหล่านี้อย่างมีประสิทธิภาพ

# data[].attributes.body
ลักษณะภูมิประเทศ ลักษณะภูมิประเทศของทวีปแอฟริกาแบ่งออกเป็น 4 เขต

1. เขตที่ราบสูงและเทือกเขาทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

เขตที่ราบสูงและเทือกเขานี้ อยู่ในเขตประเทศโมร็อกโก แอลจีเรีย และตูนิเซีย คือ เทือกเขาแอตลาส

2. เขตที่ราบลุ่มแม่น้ำ

แอฟริกามีที่ราบลุ่มแม่น้ำขนาดใหญ่ 4 เขต คือ

- ที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์ เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำที่มีบริเวณแคบๆ ส่วนใหญ่อยู่ในเขตประเทศซูดาน และอียิปต์ แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำในเขตที่ราบสูง มีความยาวที่สุดในแอฟริกา เกิดจากที่สูงและภูเขาทางตะวันออกของทวีป ไหลผ่านที่ราบสูงและทะเลทราย สู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางเหนือ

- ที่ราบลุ่มแม่น้ำไนเจอร์ อยู่ในเขตประเทศมาลี ไนเจอร์ และไนจีเรีย แม่น้ำไนเจอร์เกิดจากภูเขา และที่สูงทางตะวันตก เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านที่ราบลุ่มอันกว้างขวาง ปัญหาของเขตที่ราบลุ่มนี้คือ บางตอนของเขตมีลักษณะเป็นที่ราบต่ำ มีน้ำแช่ขังเป็นที่ชื้นแฉะ ซึ่งใช้เพาะปลูกไม่ได้

- ที่ราบลุ่มแม่น้ำคองโก อยู่ทางตอนกลางทวีปในเขตประเทศคองโก และซาอีร์ เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำกว้างขวางมาก รองจากที่ราบลุ่มแม่น้ำแอมะซอนในทวีปอเมริกาใต้ แม่น้ำคองโกมีต้นกำเนิดจากเทือกเขาด้านตะวันออก และที่ราบสูงภาคเหนือ

- ที่ราบลุ่มแม่น้ำแซมเบซี อยู่ในเขตประเทศแองโกลา และแซมเบีย บอตาสวานา ซิมบับเว เป็นแม่น้ำทางภาคใต้มีความยาวเป็นลำดับที่ 4 ของทวีป ไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่ประเทศโมซัมบิก เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านที่ราบสูงและไหลเชี่ยวมาก

3. เขตที่ราบสูงและภูเขาสูง

เป็นเขตที่สูงมีอยู่ 2 บริเวณ คือ

- เขตที่ราบสูงและภูเขาทางภาคตะวันออก เป็นเขตที่มีความสูงมาก ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูง ได้แก่ ที่ราบสูงเอธิโอเปีย และที่ราบสูงแอฟริกาตะวันออก นอกจากนี้ ยังอุดมด้วยภูเขาไฟทั้งที่ยังคุกรุ่นอยู่และดับแล้ว ในเขตนี้มีภูเขาที่มียอดสูงเกินกว่า 3,000 เมตรหลายยอด เช่น ยอดเขาคิลิมานจาโร

- เขตภูเขาและที่ราบสูงภาคใต้ ประกอบด้วยที่ราบสูงกว้างเกือบ 1,300 กิโลเมตร จากทางตะวันตกถึงตะวันออก เป็นที่ราบสูงหินแกรนิต อยู่ระหว่างแม่น้ำวาล และแม่น้ำลิมโปโป เรียกว่า เดอะแรนด์ (The Rand) หรือ วิตวอเตอร์สแรนด์ (Witwatersrand) เป็นแหล่งผลิตแร่ทองคำที่สำคัญของโลก

4. เขตที่ราบสูงภาคตะวันตก

เป็นที่ราบกว้างใหญ่ มีอาณาเขตตั้งแต่ทะเลทรายซาฮารา ถึงอ่าวกินี เขตนี้เป็นที่ราบสูงหินเก่า โดยมีพื้นที่ผิวปกคลุมด้วยหิน กรวด ปูน ทราย และดินตะกอน ภูเขาที่สำคัญในเขตนี้ ได้แก่ ภูเขาอะฮักการ์ ทางตอนใต้ของประเทศแอลจีเรีย ภูเขาทีเบสตี ในประเทศชาติ

# data[].attributes.headline
ด.ช อนุชา แคบตัน เลขที่17 2/8

# data[].attributes.subject
ด.ช อนุชา แคบตัน เลขที่17 2/8

# data[].attributes.body
พีระมิดในประเทศอียิปต์ เป็นหนึ่งในพีระมิดที่เป็นที่รู้จักโดยมีหลายแห่งในประเทศอียิปต์ เป็นสิ่งก่อสร้างของชาวอียิปต์โบราณสมัยก่อนยุคเหล็กโดยเฉพาะ พีระมิดคูฟู ใน หมู่พีระมิดแห่งกิซ่า นับเป็นสิ่งก่อสร้าง ขนาดใหญ่ที่สุด ที่มนุษย์เคยสร้างขึ้นมา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางวิทยาการ ที่น่าอัศจรรย์ของอียิปต์โบราณ พีระมิดคูฟูหรือ พีระมิดคีออปส์ นิยมเรียกกันโดยทั่วไปว่า มหาพีระมิดแห่งกีซา (อังกฤษ: The Great Pyramid of Giza) เป็น พีระมิดในประเทศอียิปต์ที่มีความใหญ่โตและเก่าแก่ที่สุดในกลุ่มพีระมิดแห่งกีซา เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัย ฟาโรห์คูฟู (Khufu) แห่ง ราชวงศ์ที่ 4 ซึ่งปกครองอียิปต์โบราณ เมื่อประมาณ 2,600 ปีก่อนคริสตกาล หรือกว่า 4,600 ปีมาแล้ว เพื่อใช้เป็นที่เก็บรักษาพระศพ ไว้รอการกลับมาคืนชีพ ตามความเชื่อของชาวอียิปต์ในยุคนั้น มหาพีระมิดนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก และเป็นหนึ่งเดียว ในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ยุคโบราณ ที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.attachment_caption
เเม่น้ำไนล์ที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนในอียิปต์

# data[].attributes.headline
ด.ญ. ณัฏฐ์ชญา เมกจะบก ม.2/8 เลขที่26

# data[].attributes.subject
ด.ญ. ณัฏฐ์ชญา เมกจะบก ม.2/8 เลขที่26

# data[].attributes.body
แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำสายที่หล่อเลี้ยงทวีปแอฟริกาที่แห้งแล้ง จนทำให้เกิดอารยธรรมโบราณขึ้นมากมาย โดยที่รู้จักกันดีคืออารยธรรมอียิปต์ เมื่อสมัยมากกว่ากว่าห้าพันปีที่แล้ว และยังสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นที่แถบนั้นด้วยแม่น้ำสายหลักที่ไหลไปทางเหนือลงไปในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในแอฟริกาและเคยเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลกแม้ว่ามีงานวิจัยโต้แย้ง ซึ่งแนะนำว่าแม่น้ำแอมะซอนมีความยาวมากกว่านิดหนึ่ง ในบรรดาแม่น้ำสายหลักของโลก แม่น้ำไนล์เป็นหนึ่งในแม่น้ำที่เล็กที่สุด เมื่อวัดจากการไหลในของปริมาณน้ำต่อปีเป็นลูกบาศก์เมตร ด้วยความยาว 6,650 กิโลเมตร (4,130 ไมล์)แม่น้ำไนล์มีที่ราบลุ่มแม่น้ำครอบคลุม 11 ประเทศ ได้แก่: สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แทนซาเนีย, บุรุนดี, รวันดา, ยูกันดา, เคนยา, เอธิโอเปีย, เอริเทรีย, ซูดานใต้, ซูดาน และอียิปต์ แม่น้ำนี้ยังเป็นแหล่งน้ำหลักของประเทศอียิปต์ ซูดาน และซูดานใต้ และเป็นแม่น้ำสำคัญที่สนับสนุนการเกษตรและการประมงแม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำสายที่หล่อเลี้ยงทวีปแอฟริกาที่แห้งแล้ง จนทำให้เกิดอารยธรรมโบราณขึ้นมากมาย โดยที่รู้จักกันดีคืออารยธรรมอียิปต์ เมื่อสมัยมากกว่ากว่าห้าพันปีที่แล้ว และยังสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นที่แถบนั้นด้วยแม่น้ำไนล์ (Nile River)” ตั้งอยู่ในอารูชา (Arusha) ของประเทศแทนซาเนีย เป็นแม่น้ำที่หล่อเลี้ยงทวีปแอฟริกาที่แห้งแล้ง จนทำให้เกิดอารยธรรมต่างๆ มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งอารยธรรมอียิปต์โบราณ เมื่อกว่าห้าพันปีที่แล้ว และยังสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นที่โดยรอบ

แม่น้ำไนล์ (Nile River) ยังได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ว่าเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของทวีปแอฟริกา โดยผู้เชี่ยวชาญจากทั่วโลกได้จัดทำการโหวตขึ้นมาระบุถึงลักษณะหลักของแม่น้ำดังกล่าวที่เป็นนัยสำคัญทางสถิแม่น้ำไนล์ (Nile River) เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลก (6,650 กิโลเมตร) ตั้งอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาเหนือ โดยไหลผ่านครอบคลุมประเทศทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกามากถึง 10 ประเทศ ได้แก่ ประเทศยูกันดา, ประเทศเอธิโอเปีย, ประเทศซูดาน, ประเทศซูดานใต้, ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, ประเทศเคนยา, ประเทศแทนซาเนีย, ประเทศรวันดา, ประเทศบุรุนดีและสิ้นสุดในประเทศอียิปต์ ก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนการที่แม่น้ำไนล์ (Nile River) ได้กลายมาเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลกเนื่องจากได้ทำลายสถิติของแม่น้ำอเมซอน (Amazon) ไปได้ประมาณ 155 ฟุต โดยแม่น้ำดังกล่าวนี้ถูกมองในทางวิชาการว่ามีต้นกำเนิดสองสาขา สาขาหนึ่ง คือ ในประเทศยูกันดา ส่วนอีกสาขาหนึ่งคือ ในประเทศเอธิโอเปีย และเมื่อได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวของประเทศยูกันดาจึงได้ประกาศว่าแหล่งธรรมชาติแห่งนี้เป็นพื้นที่คุ้มครองแม่น้ำไนล์ (Nile River) ส่วนใหญ่แล้วจะไหลคดเคี้ยวผ่านทะเลทรายซาฮาร่าในขณะที่เคลื่อนไปทางเหนือสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แม่น้ำไนล์ (Nile River) เริ่มต้นจากต้นกำเนิดสองแหล่งในภาคใต้และสิ้นสุดลงในประเทศอียิปต์ และเนื่องด้วยการแยกเป็นสองสาขานี้ ทำให้สาขาหนึ่งหรือสาขาตะวันตกเรียกว่า “Rosetta” ในขณะที่สาขาตะวันออกเรียกว่า “Damietta” ซึ่งบริเวณนี้เป็นที่รู้จักกันในนาม “สามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ (Nile Delta)”นอกจากนี้การที่กระแสน้ำของแม่น้ำไนล์ (Nile River) อันทรงพลังถูกบังคับให้ไหลผ่านพื้นผนังหุบเขาแคบๆ จึงก่อให้เกิดน้ำตกเมอร์ชิสัน (Murchison Falls) ที่น่าทึ่งบนแม่น้ำไนล์ (Nile River) ในประเทศยูกันดาวิธีที่ดีที่สุดในการสัมผัสประสบการณ์แม่น้ำไนล์ (Nile River) นั้นก็ขึ้นอยู่กับความสนใจของผู้มาเยือน วิธีหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือการล่องเรือในแม่น้ำแห่งนี้ มีวิธีผจญภัยมากมายที่ทำให้ได้ใกล้ชิดแม่น้ำไนล์ เช่น การล่องแก่ง พายเรือคายัค และพายเรือแคนู เป็นต้น อีกทั้งประเทศยูกันดายังได้มีการจัดกิจกรรมต่างๆ มากมายใกล้ต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์ (Nile River) ซึ่งรวมถึงการเล่นบันจี้จัมพ์ด้วยติแม่น้ำสายหลักที่ไหลไปทางเหนือลงไปในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในแอฟริกาและเคยเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลกแม้ว่ามีงานวิจัยโต้แย้ง ซึ่งแนะนำว่าแม่น้ำแอมะซอนมีความยาวมากกว่านิดหนึ่ง ในบรรดาแม่น้ำสายหลักของโลก แม่น้ำไนล์เป็นหนึ่งในแม่น้ำที่เล็กที่สุด เมื่อวัดจากการไหลในของปริมาณน้ำต่อปีเป็นลูกบาศก์เมตร ด้วยความยาว 6,650 กิโลเมตร (4,130 ไมล์)แม่น้ำไนล์มีที่ราบลุ่มแม่น้ำครอบคลุม 11 ประเทศ ได้แก่: สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แทนซาเนีย, บุรุนดี, รวันดา, ยูกันดา, เคนยา, เอธิโอเปีย, เอริเทรีย, ซูดานใต้, ซูดาน และอียิปต์ แม่น้ำนี้ยังเป็นแหล่งน้ำหลักของประเทศอียิปต์ ซูดาน และซูดานใต้ และเป็นแม่น้ำสำคัญที่สนับสนุนการเกษตรและการประมงแม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำสายที่หล่อเลี้ยงทวีปแอฟริกาที่แห้งแล้ง จนทำให้เกิดอารยธรรมโบราณขึ้นมากมาย โดยที่รู้จักกันดีคืออารยธรรมอียิปต์ เมื่อสมัยมากกว่ากว่าห้าพันปีที่แล้ว และยังสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นที่แถบนั้นด้วย

# data[].attributes.attachment_caption
ส่วนใหญ่จะมีทะเลทราย อากาศแห้งแล้ง ส่งผลต่อความเป็นอยู่ของประชากรในทวีป ส่วนมากจะอยู่ทางตอนเหนือสุดและใต้สุดของทวีป ซึ่งมีอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาอยู่บริเวณตอนเหนือ และใต้แนวศูนย์สูตร
ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Tropical Rain-forest Climate) ได้แก่ พื้นที่ตอนกลางของที่ราบลุ่มแม่น้ำคองโก ชายฝั่งตอนใต้ของที่ราบสูงตะวันตก และด้านตะวันตกของเกาะมาดากัสการ์
ภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (Tropical Desert Climate) พบได้ตามแนวเส้นทรอปิกออฟแครนเซอร์ นับตั้งแต่ประเทศมอริเตเนีย มาลี แอลจีเรีย ไนเจอร์ ลิเบีย อียิปต์ ซูดาน และตามแนวเส้นทรอปิกออฟแคปริคอร์น บริเวณประเทศแองโกลา นามีเบีย และบอตสวานา ทางภาคเหนือของแอฟริกามีทะเลทรายกว้างใหญ่ ได้แก่ ทะเลทรายสะฮารา ทะเลทรายลิเบีย และทะเลทรายนูเบียส่วนทางภาคใต้มีทะเลทรายคาลาฮารี และทะเลทรายนูเบีย

# data[].attributes.body
"นามากัวแลนด์" (Namaqualand) คือ พื้นที่แห้งแล้งที่อยู่ระหว่างสาธารณรัฐนามิเบีย (Republic of Namibia) และสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (Republic of South Africa) โดยครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 170,000 ตารางไมล์ ทอดยาวไปตามแนวรอยต่อของทั้งสองประเทศเป็นระยะทางกว่า 600 ไมล์ (970 กิโลเมตร)

โดยสิ่งที่พิเศษของนามากัวแลนด์ คือ ในช่วงฤดูร้อนสภาพพื้นที่แถบนี้จะแห้งแล้ง พื้นที่แตกแห้ง หรือไม่ก็เป็นทะเลทราย แต่ทว่าในฤดูใบไม้ผลิดูเหมือนว่าดินแดนแห่งนี้จะมีมหัศจรรย์เกิดขึ้น เนื่องจากพื้นที่แห้งแล้งเหล่านี้ได้รับน้ำฝนในปริมาณพอสมควร จนสามารถทำให้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้กว่า 4000 ชนิด ที่อยู่ใต้ดินเริ่มแตกรากและแทงยอดขึ้นมาเป็นต้นอ่อนและผลิดอกรับหน้าฝนอย่างงดงาม แน่นอนว่าดอกไม้พืชพันธุ์บางชนิดสามารถพบได้ที่นามากัวแลนด์เท่านั้น

เส้นทางดอกไม้นามากัวแลนด์ (Namaqualand Flower Route) เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในช่วงต้นฤดู??ใบไม้ผลิอันแสนสั้นจะมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวชมดอกไม้ที่แข่งขันกันเบ่งบานจนน่าละลานตา โดยเฉพาะกลุ่มดอกสีส้มและสีขาวรวมไปถึงดอกไม้อีกหลายร้อยชนิด

# data[].attributes.body
◆ แอ่งดานาคิล (Danakil Depression) : แอ่งดานาคิลเป็นแอ่งซัลเฟอร์ที่ตั้งอยู่ในทะเลทรายดานาคิล (Danakil Desert) ประเทศเอธิโอเปีย บริเวณนี้อากาศร้อนมากจนได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ที่ร้อนที่สุดในโลก เมื่อนับจากอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปี อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในตอนกลางวันคือ 37 องศาเซลเซียส และตอนกลางคืนคือ 34 องศาเซลเซียส ส่วนอุณหภูมิสูงสุดที่เคยวัดได้คือ 51 องศาเซลเซียส นอกจากนั้นยังเป็นสถานที่ที่อยู่ต่ำที่สุดของโลก คือ 100 เมตรจากระดับน้ำทะเลนั่นเอง ลักษณะแอ่งเป็นบ่อต่างๆ ไล่สีสันสวยงาม ทั้งเหลือง ส้ม แดง สีสันทั้งหลายนี้เกิดจากแร่ธาตุต่างๆ เช่น ซัลเฟอร์ โพแทสเซียม บริเวณนี้รถยนต์ไม่สามารถขับเข้ามาได้ จะต้องขี่อูฐเข้ามาเท่านั้น

# data[].attributes.headline
ด.ญ ปาณิสรา เกษแก้ว ม.2/8 เลขที่ 32

# data[].attributes.subject
ด.ญ ปาณิสรา เกษแก้ว ม.2/8 เลขที่ 32

# data[].attributes.body
แอฟริกาใต้ เป็นภูมิภาคในทวีปแอฟริกาที่ประกอบไปด้วยทะเลทรายและทุ่งหญ้าสะวันนา[1] ประกอบไปด้วยฝั่งทะเลและภูเขาสูง[2]

แผนที่แสดงที่ตั้งของภูมิภาคแอฟริกาใต้

ภูมืภาคแอฟริกาใต้เป็นที่ตั้งของแม่น้ำหลายสาย โดยกายภาพทางภูมิศาสตร์ แม่น้ำแซมบีซีเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุด แม่น้ำแซมเบซีไหลจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของแซมเบียและแองโกลาตะวันตกไปยังมหาสมุทรอินเดียบนชายฝั่งโมซัมบิก โดยไหลผ่านน้ำตกวิกตอเรียบริเวณชายแดนระหว่างแซมเบียและซิมบับเว น้ำตกวิกตอเรียเป็นหนึ่งในน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของภูมิภาค[3]

ประเทศที่อยู่ในภูมิภาคนี้คือ

บอตสวานา

เลโซโท

นามิเบีย

เอสวาตีนี

แอฟริกาใต้

แต่ในบางทีอาจจะรวมถึง

แองโกลา

คอโมโรส

มาดากัสการ์

มาลาวี

มอริเชียส

โมซัมบิก

แซมเบีย

ซิมบับเว

แต่ในขณะเดียวกันภูมิภาคนี้ก็ยังมีทรัพยากรธรรมชาติที่ล้ำค่าคือ ทองคำขาว เหล็ก เพชร ทองและอีกมากมาย ประเทศที่เจริญมากที่สุดในภูมิภาคนี้คือ ประเทศแอฟริกาใต้ อีกทั้งในภูมิภาคนี้ยังมีประเทศที่ปกครองโดยระบอบกษัตริย์ถึง 2 ประเทศด้วยกันคือ ประเทศเลโซโทและประเทศเอสวาตินี

# data[].attributes.body
อุทยานแห่งชาติ Liuwa Plain, แซมเบีย

ทุ่งหญ้าที่กว้างไกลจนราวกับไม่มีที่สิ้นสุด อุทยานแห่งชาติ Liuwa Plain ทางตะวันตกของแซมเบียมักจะถูกนำไปเปรียบเทียบกับอุทยานแห่งชาติเซเรนเกติ สถานที่แห่งนี้ยังเป็นที่อพยพของฝูงวิลเดอบีสต์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 อีกด้วย แต่เดิมทุ่งหญ้าแห่งนี้ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว จนกระทั่งโรงแรมคิงส์เรวันนิกาเปิดให้บริการขึ้นในปีนี้ ปัจจุบันยังไม่มีการให้บริการตั้งแคมป์ถาวรภายในอุทยาน เนื่องจากก่อนหน้านี้พื้นที่แห่งนี้ได้รับผลกระทบจากการรุกล้ำและล่าสัตว์ป่า แม้ว่าอุทยานจะอยู่ระหว่างการฟื้นฟูธรรมชาติและไม่ได้มีสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์มากนักก็ตาม แต่ที่นี่เป็นบ้านของนกหลากหลายชนิดและฝูงไฮยีน่า และเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ยังไม่ถูกเข้าถึงมากที่สุดในแซมเบีย

# data[].attributes.headline
ด.ญ พรกนก มหากุศล ม.2/8 เลขที่34

# data[].attributes.subject
ด.ญ พรกนก มหากุศล ม.2/8 เลขที่34

# data[].attributes.body
สำหรับ big 5 ที่ว่านี้ก็คือ ช้าง, ควายป่า, แรด, เสือดาว และสิงโต แค่ได้รู้จักชื่อก็ต้องยอมรับแล้วว่าสมควรได้เป็น big 5 จริง ๆ แต่การจะตามหาให้ครบได้ทั้งหมดนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะในแต่ละตัวมีความยากง่ายต่างกันอยู่มาก เราต้องเข้าใจและเรียนรู้การใช้ชีวิตของสัตว์แต่ละตัว รวมถึงถิ่นที่อยู่ลักษณะการอยู่อาศัยว่าพวกมันชอบอยู่กันแบบไหนบ้าง เพราะทุกตัวไม่สามรถอยู่ล้วนกันได้ เนื่องจากการหาอาหาร ลักษณะนิสัย และที่อยู่อาศัยค่อนข้างแตกต่างกัน ถ้าหากนำมารวมอยู่กันในจุดเดียวรับรองได้ว่า ต้องเกิดศึกสัตว์ป่าอย่างแน่นอน เรียกได้ว่าถิ่นใครถิ่นมัน ทั้งการหาอาหารและบริเวณเขตที่อาศัย

ก่อนจะไปร่วมกิจกรรมตามาหา big 5 เราควรศึกษาสัตว์ทั้ง 5 อย่างรอบด้าน เมื่อไปค้นหาแล้วจะได้ไม่เสียเที่ยว และได้ป้องกันตัวเองจากสัตว์อื่น ๆ ที่เราไม่ทันคาดคิดอีกด้วย เพราะการเข้าไปในป่าแต่ละครั้งต้องคำนึงถึงปัจจัยหลายอย่าง แดด ลม ฝน รวมถึงเสบียงกว่าจะเจอครบทั้ง 5 อาจจะค่ำมืดแล้วก็ได้ จึงควรศึกษาหาข้อมูลให้เพียงพอก่อนตัดสินใจตามล่าหาสัตว์ใหญ่ในป่าของประเทศแอฟริกาใต้

# data[].attributes.attachment_caption
ทุ่งหญ้าสะวันนา (savanna)

# data[].attributes.body
ถ้าพูดถึงทวีปแอฟริกา หลายคนอาจจะนึกถึงภาพไลออนคิง มีความเป็นซาฟารี ทุ่งหญ้ากว้างๆ ช้าง ม้าลาย เสือ สิงโต แต่ถ้าจะให้มีความจำเพาะมากยิ่งขึ้น ระบบนิเวศแบบทุ่งหญ้าที่ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในแอฟริกานี้ ถูกเรียกว่าภูมิประเทศแบบ 'ทุ่งหญ้าสะวันนา' แค่มองจากภาพก็อาจจะรู้สึกได้ถึงความแห้งแล้งเพราะเป็นทุ่งหญ้าในเขตร้อน แต่แท้จริงแล้วระบบนิเวศของทุ่งหญ้าสะวันนามีความซับซ้อนกว่านั้นทุกคนคงทราบดีว่าสภาพภูมิอากาศและสภาพภูมิประเทศมีความสัมพันธ์กัน ที่ไหนชุ่มชื้น ฝนตกชุกก็จะมีความเป็นป่า ยิ่งชื้นมากก็จะกลายเป็นป่าดงดิบ แต่ถ้าบริเวณไหนแห้งแล้งมากก็จะกลายเป็นทะเลทราย ดังนั้นความพิเศษของสะวันนา คือ การอยู่กึ่งกลางระหว่างป่ากับทะเลทรายจะเห็นได้ว่าพืชพันธุ์ภายในสะวันนาไม่ได้มีเฉพาะหญ้าเพียงอย่างเดียว แต่ยังพบต้นไม้ใหญ้เติบโตปะปนอยู่กับทุ่งหญ้า ซึ่งมีการกระจายตัวอยู่ระหว่าง 11-80 เปอร์เซนต์ บางบริเวณพบน้อย บางบริเวณพบมากโดยปกติบริเวณที่ต้นไม้ขึ้นหนาแน่นจะไม่มีหญ้าเติบโต และบริเวณที่มีแต่หญ้าขึ้นก็จะพบต้นไม้ใหญ่น้อยมาก ดังนั้นทั้งต้นไม้และหญ้าในสะวันนาต่างก็แข่งขันกันเติบโตอยู่ตลอดเวลา ซึ่งส่งผลสำคัญให้สะวันนามีภูมิประเทศแบบที่เห็น

# data[].attributes.body
ทะเลทรายซาฮาร่าของแอฟริกาใหญ่กว่าสหรัฐอเมริกา

ดินแดนส่วนใหญ่ของแอฟริกาประกอบด้วยทะเลทราย ดังนั้นจึงมีสภาพอากาศที่ร้อนจัด ทะเลทรายซาฮาราแห่งแอฟริกาซึ่งเป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลกนั้นกว้างใหญ่ไพศาลอย่างแท้จริง ขนาดที่กว้างขวางของมันคือ 9.4 ล้านตารางกิโลเมตร – ใหญ่กว่าทั้งสหรัฐอเมริกา! ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจอีกประการหนึ่งเกี่ยวกับทะเลทรายซาฮาราก็คือว่าจริง ๆ แล้วมีขนาดโตขึ้นเนื่องจากมีการขยายพื้นที่ในภาคใต้ในอัตราครึ่งไมล์ต่อเดือนซึ่งเท่ากับหกไมล์ต่อปีทะเลทรายสะฮารา เป็นทะเลทรายขนาดใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นบริเวณแห้งแล้งใหญ่สุดเป็นอันดับสามรองจากทวีปแอนตาร์กติกาและอาร์กติก มีเนื้อที่มากกว่า 9,000,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,500,000 ตารางไมล์ คำว่า สะฮารา ในภาษาอาหรับ หมายถึง ทะเลทราย วิกิพีเดีย

พื้นที่: 9,200,000 ตร.กม.

ประเทศ: แอลจีเรีย, ชาด, อียิปต์, เอริเธรีย, ลิเบีย, มาลี, มอริเตเนีย, โมร็อกโก, ไนเจอร์, ซูดาน, ตูนิเซีย, เวสเทิร์นสะฮารา

ความยาว: 4,800 km (2,983 mi), E/W

จุดต่ำสุด: Qattara Depression −436 ft (−133 m)

จุดสูงสุด: Emi Koussi 11,204 ft (3,415 m)

ไบโอม: ทะเลทราย

# data[].attributes.headline
ด.ญ.นิรชา ประเสริฐสงค์ ม.2/8เลขที่30

# data[].attributes.subject
ด.ญ.นิรชา ประเสริฐสงค์ ม.2/8เลขที่30

# data[].attributes.body
ลักษณะประชากของทวีปแอฟริกาทวีปแอฟริกามีประชากรทั้งสิ้นในปี พ.ศ. 2547 ประมาณ 800 ล้านคน เป็นทวีปที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากทวีปเอเซีย การกระจายของประชากร ประชากรของทวีปแอฟริกาตั้งถิ่นฐานอยู่หนาแน่นตามที่ราบลุ่มแม่น้ำ ที่ราบชายฝั่งทะเลและที่ราบสูง ส่วนบริเวณที่มีประชากรเบาบางมากเป็นบริเวณที่แห้งแล้งซึ่งเป็นทะเลทรายของทวีปแอฟริกา

# data[].attributes.body
ชนเผ่าคิคูยู (kikuyu)

Kikuyu เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในเคนย่า!! โดยคิดเป็น 22% ของประชากรทั้งหมด ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในภาคกลางของประเทศ รวมถึงบริเวณรอบๆ เมืองหลวงของไนโรบี Kikuyu เป็นที่รู้จักจากทักษะด้านการเกษตร และมีมรดกทางวัฒนธรรมมากมาย รวมถึงดนตรีพื้นเมือง การเต้นรำ โดยภาษาของชนเผ่าคิคูยู (kikuyu)ชนเผ่าคิคูยู (kikuyu) คือภาษา Bantu

(kikuyu)

การเต้นรำเป็นการแสดงออกทางวัฒนธรรมของ Kikuyu ซึ่งจะแสดงในเหตุการณ์สำคัญ เช่น งานแต่งงาน และเทศกาลเก็บเกี่ยว การเต้นรำมักจะเต้นคู่กับดนตรีคิคูยุแบบดั้งเดิม จะมีเครื่องดนตรี เช่น กลอง และเครื่องเขย่า

การแต่งกายของชนเผ่าคิคูยู (kikuyu) ที่มีสีสันโดดเด่นไม่เหมือนใคร

การแต่งกายของชาว Kikuyu สะท้อนถึงมรดกทางวัฒนธรรม และความเชื่อ โดยสำหรับผู้ชาย มักจะสวมผ้าที่เรียกว่า “kitambaa” จะมีลักษณะพันรอบเอว ส่วนผู้หญิงจะสวม “kikoi” หรือ shuka ซึ่งเป็นผ้าที่มีสีสันสดใสพันรอบตัว โดยทั้งผู้ชาย และผู้หญิงอาจสวมเครื่องประดับ ซึ่งทำจากลูกปัด เช่น สร้อยข้อมือ และสร้อยคอ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่สถานะความร่ำรวย และความมั่งคั่งเต้นไปกับชนเผ่าคิคูยู (kikuyu)

การเต้นรำเป็นการแสดงออกทางวัฒนธรรมของ Kikuyu ซึ่งจะแสดงในเหตุการณ์สำคัญ เช่น งานแต่งงาน และเทศกาลเก็บเกี่ยว การเต้นรำมักจะเต้นคู่กับดนตรีคิคูยุแบบดั้งเดิม จะมีเครื่องดนตรี เช่น กลอง และเครื่องเขย่า

หนึ่งในการเต้นที่รู้จักมากที่สุดคือ “Ngai” ซึ่งจะแสดงโดยผู้หญิง การเต้นนี้จะเต้นเพื่อแสดงความขอบคุณ และบูชา อีกหนึ่งการเต้นของคิคูยูที่ได้รับความนิยมคือ “Gatundu” ซึ่งจะแสดงโดยผู้ชาย จะเกี่ยวข้องกับการกระโดด พลัง การเต้นรำ Gatundu เพื่อแสดงถึงความแข็งแกร่ง และความว่องไว มักแสดงในงานต่างๆ เช่น งานแต่งงาน และงานสำคัญทางประเพณี

# data[].attributes.attachment_caption
แม่น้ำแซมบีซี

# data[].attributes.headline
ด.ช.นนทิวรรธน์ ปานกลาง ม.2/8 เลขที่13

# data[].attributes.subject
ด.ช.นนทิวรรธน์ ปานกลาง ม.2/8 เลขที่13

# data[].attributes.body
แม่น้ำแซมบีซี หรือ แม่น้ำซัมเบซี (อังกฤษ: Zambezi) เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับ 4 ของทวีปแอฟริกา และเป็นแม่น้ำแอฟริกาที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย มีปริมาณน้ำไหล 1,390,000 ตร.กม. (540,000 ตร.ไมล์) น้อยกว่าแม่น้ำไนล์ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง แม่น้ำมีความยาว 3,540 กิโลเมตร (2,200 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกของประเทศแองโกลาไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เข้าไปทางด้านตะวันตกของประเทศแซมเบียแล้วไหลไปทางใต้ เป็นเส้นเขตแดนกับประเทศบอตสวานา จากนั้นวกไปทางตะวันออก เป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศแซมเบียกับประเทศซิมบับเว เข้าไปทางตอนกลางของประเทศโมซัมบิก ลงสู่ช่องแคบโมซัมบิกที่เมืองชีนเด แม่น้ำใช้เดินเรือได้ 3 ช่วงโดยมีแก่งและน้ำตกวิกตอเรียกั้นขวางอยู่เป็นตอน ๆ แควที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำกาฟูเอ แม่น้ำลูอาวา แม่น้ำชิเร แม่น้ำโชเบ และแม่น้ำซานยาตี

# data[].attributes.body
ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (อังกฤษ: Mediterranean Sea) เป็นทะเลระหว่างทวีป คั่นกลางทวีปยุโรปและดินแดนอานาโตเลียที่อยู่ทางเหนือ ทวีปแอฟริกาที่อยู่ทางใต้ และทวีปเอเชียที่อยู่ทางตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2.5 ล้านตารางกิโลเมตร[1] (คิดเป็นร้อยละ 0.7 ของพื้นผิวน้ำทะเลทั้งหมดในโลก) และมีส่วนที่เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางช่องแคบยิบรัลตาร์ คำในภาษาอังกฤษ Mediterranean มาจากภาษาละติน mediterraneus หมายถึง 'ภายในแผ่นดิน' (medius'กลาง' terra 'แผ่นดิน, โลก') ในภาษากรีกใช้ว่า "mesogeios" – จากคำกรีก μέσος (mésos) แปลว่า "ในท่ามกลาง", และ γήινος (gḗinos) แปลว่า "แห่งแผ่นดิน" – ซึ่งแสดงถึงลักษณะทะเลที่มีแผ่นดินล้อมรอบ ตามหลักฐานทางธรณีวิทยาแล้ว ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนถูกตัดออกจากมหาสมุทรแอตแลนติก เมื่อ 5.9 ล้านปีก่อน และอยู่ในภาวะระเหยแห้ง (dessicated) โดนสิ้นเชิงเป็นช่วงเวลานานราว 6 แสนปี หรือที่เรียกว่า วิกฤติระดับเกลือยุคเมสซิเนียน (Messinian Salinity Crisis) ก่อนที่จะถูกน้ำท่วมใหญ่เพิ่มระดับน้ำให้เต็มอีกครั้งในยุคซานคลีอัน

ภาพถ่ายดาวเทียมของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนมีความลึกเฉลี่ย 1,500 ม. (4,900 ฟุต) และจุดลึกสุดที่บันทึกไว้ คือ 5,267 ม. (17,280 ฟุต) ในร่องลึกคาลิปโซ (Calypso Deep) ในทะเลไอโอเนียน ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนถูกล้อมรอบด้วยชายฝั่งของทวีปยุโรปใต้ ชายฝั่งของเอเชียไมเนอร์ และชายฝั่งแอฟริกาเหนือ ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 30 °และ 46 ° N และลองจิจูด 6 ° W และ 36 ° E มีความยาวตามทิศตะวันตก - ตะวันออก เมื่อวัดจากช่องแคบยิบรอลตาร์ไปจนถึงอ่าว Iskenderun บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของตุรกี อยู่ที่ประมาณ 4,000 กิโลเมตร ( 2,500 ไมล์) มีความยาวตามทิศเหนือ - ใต้โดยเฉลี่ยของทะเล วัดจากชายฝั่งทางใต้ของโครเอเชีย ถึงลิเบียประมาณ 800 กม. (500 ไมล์)

ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นเส้นทางที่สำคัญสำหรับพ่อค้าและนักเดินทางในสมัยโบราณ มันช่วยอำนวยความสะดวกทางการค้าและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างผู้คนในภูมิภาค ประวัติศาสตร์ของภูมิภาคในเมดิเตอร์เรเนียนจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการเข้าใจต้นกำเนิดและการพัฒนาของอารยธรรมสมัยใหม่หลายแห่ง

# data[].attributes.attachment_caption
อุทยานแห่งชาติครูเกอร์

# data[].attributes.headline
ด.ญ สิฎาพัณธ์ ศรีชะโร ม2/8 เลขที่18

# data[].attributes.subject
ด.ญ สิฎาพัณธ์ ศรีชะโร ม2/8 เลขที่18

# data[].attributes.body
ราว 100 กว่าปีก่อน ใน ค.ศ. 1898 รัฐบาลคนขาวที่ปกครองประเทศแอฟริกาใต้กำหนดให้เขตพื้นที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของที่ตั้งอุทยานแห่งชาติ Kruger ในปัจจุบันเป็นเขตสำหรับล่าสัตว์ป่า ซึ่งเป็นความบันเทิงที่เจ้าอาณานิคมนิยมชมชอบ การกั้นรั้วแนวเขตป่าให้เป็นพื้นที่เฉพาะ ยืนยันความพิเศษที่มีคนเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นที่เข้าถึงได้

คนขาวล่าสัตว์ป่ากันสนุกสนาน สัตว์ขนาดใหญ่ 5 ชนิด คือ สิงโต ช้าง แรด ควายป่า และเสือดาว ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า Big Five ซึ่งหมายถึงสัตว์ที่ล่ายากลำบาก ความคิดที่ว่าใครพิชิตสัตว์เหล่านี้ได้ถือว่าเก่งกาจเยี่ยงวีรบุรุษ ก็มาจากสันทนาการล่าสัตว์ของคนขาวนี่เอง การจัดให้มีเขตล่าสัตว์ป่าเช่นนี้ ก็เพื่อควบคุมดูแลไม่ให้มีการล่าสัตว์มากเกินไปจนเหี้ยนหายสูญพันธุ์ไปหมด ยังพอเหลือให้ลูกหลานของพวกเขาได้มีสัตว์ป่าไว้ล่าชุบชูใจไปอีกเรื่อยๆ ราว 10 กว่าปีหลังจากนั้น ใน ค.ศ. 1902 เขตล่าสัตว์ป่าแห่งนี้มีผู้ดูแลคนใหม่ แม้เป็นคนขาว แต่ก็มีความตั้งใจทำให้เขตล่าสัตว์นี้กลายเป็นที่อนุรักษ์อย่างที่ควรจะเป็น และผู้ดูแลคนเดียวกันนี้ก็มองเห็นอนาคตที่จะเปิดให้มีนักท่องเที่ยวเข้ามาดูสัตว์อย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

เขาใช้เวลาอีกกว่า 20 ปีต่อมา จนกระทั่งถึง ค.ศ. 1926 รัฐบาลคนขาวของประเทศแอฟริกาใต้ประกาศจัดตั้งอุทยานแห่งชาติ Kruger ตามชื่อของ นายพอล ครูเกอร์ (Paul Kruger) ประธานาธิบดีผู้จัดตั้งให้พื้นที่เป็นเขตควบคุมการล่าสัตว์ โดยผนวกเอาเขตอนุรักษ์สัตว์ข้างเคียงกับเขตอนุรักษ์ ซึ่งเดิมเป็นพื้นที่ของเอกชนสำหรับล่าสัตว์หรือทำฟาร์ม ให้เป็นส่วนหนึ่งของเขตอุทยานแห่งชาติแห่งนี้ด้วย

ว่ากันว่า ปีแรกที่อุทยานแห่งชาติ Kruger เปิดให้คนมาท่องเที่ยว มีรถนักเที่ยวเพียงแค่ 3 คัน แต่พอใน ค.ศ. 1928 ต่อมา รถนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเป็น 180 คัน และเพิ่มเป็น 850 คันใน ค.ศ. 1928

# data[].attributes.headline
ด.ช.ชัยพัฒน์ วงษ์สะอาด เลขที่ 8 ม.2/8

# data[].attributes.subject
ด.ช.ชัยพัฒน์ วงษ์สะอาด เลขที่ 8 ม.2/8

# data[].attributes.body
ประเทศที่มีแร่ในทวีปแอฟริกา

ทรัพยากรแร่ธาตุ ทวีปแอฟริกามีแร่ธาตุที่สำคัญหลายชนิด คือ ทองคำและเพชร นอกจากนี้ยังมี ทองแดง แมงกานีส ทังสแตน ฟอสเฟต เหล็ก ยูเรเนียม ดีบุก บอกไซต์ ซึ่งล้วนแล้วแต่จำหน่ายเป็นสินค้าออกที่สำคัญ แต่แร่ธาตุที่มีความสำคัญแต่การพัฒนาอุตสาหกรรมที่ยังขาดแคลนอยู่คือ สังกะสี ตะกั่ว ถ่านหิน วุลแฟรม การทาเหมืองแร่ พบมากบริเวณตอนเหนือของทะเลทรายสะฮารา ในประเทศแอลจีเรีย ลิเบีย และอียิปต์ส่วนภูมิภาค แอฟริกาตะวันตกพบแก๊สธรรมชาติตามแนว ชายฝั่งของโกตดิวัวร์และดินดอนสามเหลี่ยมปาก แม่น้าไนเจอร์

# data[].attributes.body
ย้อนกลับไปเมื่อหลายล้านปีก่อนแอ่งกระทะ Makgadikgadi เคยเป็นทะเลสาบมาก่อน ปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้กลายเป็นแอ่งกระทะที่เต็มไปด้วยเกลือ ด้วยขนาดประมาณประเทศโปรตุเกสส่งผลให้สถานที่แห่งนี้เป็นแอ่งกระทะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ พื้นที่รกร้างไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปนึกถึง เมื่อทราบว่ามันตั้งอยู่ในบอตสวานา ประเทศที่มีสัตว์ป่าชุกชุม พื้นที่กว้างใหญ่ถึง 6,200 ไมล์ ทำให้ภูมิประเทศแห้งแล้งดุกว้างใหญ่จรดขอบฟ้าสีครามราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ฤดูฝนของทุกปีจะนำสัตว์ป่ามายังที่นี่ อาทิ ม้าลาย วิลเดอร์บีสต์ และนกฟลามิงโก

# data[].attributes.headline
เด็กชายกฤษฎา วงษ์สง่า ม.2/8 เลขที่4

# data[].attributes.subject
เด็กชายกฤษฎา วงษ์สง่า ม.2/8 เลขที่4

# data[].attributes.body
แม่น้ำคองโก อดีตมีชื่อว่า แม่น้ำซาอีร์ เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแอฟริกากลาง เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา และเป็นแม่น้ำที่มีความลึกที่สุดในโลก ในจุดที่ลึกสุด ลึกถึง 220 เมตร ระบบแม่น้ำคองโก-ลูอลาบา-แชมเบซี มีความยาวรวมทั้งสิ้น 4,700 กม. วิกิพีเดีย

ปริมาณน้ำที่ระบาย: 41,000 ลบ.ม./วินาที

ปากน้ำ: มหาสมุทรแอตแลนติก

สะพาน: Matadi Bridge

หมู่เกาะ: Sumba

เมือง: กินชาซา, บราซซาวิล, คิซังกานี, มาตาดี, โบมา, บังดาคา, Muanda

ประเทศ: สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, คองโก, แองโกลา

ต้นน้ำ: ทะเลสาบแทนกันยีกา, East African Rift, Lake Mweru, Chambesh

แม่น้ำคองโก (อังกฤษ: Congo River, Kongo River; คองโก: Nzâdi Kôngo; ฝรั่งเศส: Fleuve Congo; โปรตุเกส: Rio Congo) อดีตมีชื่อว่า แม่น้ำซาอีร์ (อังกฤษ: Zaire River) เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแอฟริกากลาง เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา (เป็นรองแม่น้ำไนล์) และเป็นแม่น้ำที่มีความลึกที่สุดในโลก ในจุดที่ลึกสุด ลึกถึง 220 เมตร[5] ระบบแม่น้ำคองโก-ลูอลาบา-แชมเบซี มีความยาวรวมทั้งสิ้น 4,700 กม. ถือเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 9 ของโลก แชมเบซีเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำลูอลาบา ส่วนแม่น้ำลูอลาบาเป็นชื่อบริเวณต้นน้ำของแม่น้ำคองโกลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ

แม่น้ำลูอลาบา

• ตำแหน่ง

น้ำตกโบโยมา

• ระดับความสูง

1,590 เมตร (5,220 ฟุต)

ปากน้ำ

มหาสมุทรแอตแลนติก

• พิกัด

06°04′27″S 12°26′59.99″E

ความยาว

4,700 กิโลเมตร (2,900 ไมล์)

พื้นที่ลุ่มน้ำ

4,014,500 ตารางกิโลเมตร (1,550,000 ตารางไมล์)[1]

ความกว้าง

• ต่ำสุด

200 เมตร (660 ฟุต) (คองโกตอนล่าง); 1,440 เมตร (4,720 ฟุต) (คองโกตอนกลาง)[2][3][4]

• สูงสุด

19,000 เมตร (62,000 ฟุต) (ปากแม่น้ำ)

ความลึก

• เฉลี่ย

12 เมตร (39 ฟุต) ถึง 75 เมตร (246 ฟุต) (คองโกตอนล่าง); 5 เมตร (16 ฟุต) ถึง 22 เมตร (72 ฟุต) (คองโกตอนกลาง)[2][3][4]

• สูงสุด

219.5 m (720 ft)[convert: %s]%s (คองโกตอนล่าง); 50 เมตร (160 ฟุต) (คองโกตอนกลาง)[2][3][4]

อัตราการไหล

• ตำแหน่ง

มหาสมุทรแอตแลนติก (ใกล้ปากแม่น้ำ)

• เฉลี่ย

41,200 cubic metre per second (1,450,000 cubic foot per second)[1]

• ต่ำสุด

23,000 cubic metre per second (810,000 cubic foot per second)[1]

• สูงสุด

75,000 cubic metre per second (2,600,000 cubic foot per second)[1]

ลุ่มน้ำ

ลำน้ำสาขา

• ซ้าย

Lubudi, Lomami, Lulonga, Ikelemba, Ruki, Kasai, Inkisi

• ขวา

Lufira, Luvua, Lukuga, Luama, Elila, Ulindi, Lowa, Maiko, Lindi, Aruwimi, Itimbiri, Mongala, Ubangi, Sangha, Likouala, Alima, Léfini

หากทำการวัความยาวตั้งแต่ ลูอลาบา อันเป็นลำน้ำสาขาหลักของแม่น้ำคองโกจะทำให้มีความยาวรวมอยู่ที่ 4,370 กม. แม่น้ำคองโกเป็นแม่น้ำสายหลักสายเดียวในโลกที่ไหลผ่านเส้นศูนย์สูตรสองครั้ง[6] แม่น้ำคองโกมีพื้นที่ลุ่มน้ำทั้งหมดประมาณ 4,000,000 ตร.กม. หรือคิดเป็น 13% ของทวีปแอฟริกาi River

# data[].attributes.body
ลักษณะทรัพยากรธรรมชาติของทวีปแอฟริกา

๑) แหล่งน้ำ ทวีปแอฟริกามี

แม่น้ำสายหลัก คือ แม่น้ำไนล์ เป็นแม่น้ำที่ยาว ที่สุดของทวีป เกิดจากแม่น้ำสาขาที่ไหลมาจาก ที่สูงเอธิโอเปีย เป็นแหล่งอารยธรรมของโลกในสมัยโบราณ รองลงมา คือ แม่น้ำคองโกไนเจอร์ วอลตา แซมบีซี ลิมโปโป และเซเนกัล

นอกจากนี้ ยังมีทะเลสาบที่พบมากในบริเวณ

เขตที่สูงด้านตะวันออกของทวีป ได้แก่ ทะเลสาบแทนกันยีกา ทะเลสาบมาลาวี และทะเลสาบ

วิกตอเรีย ในเขตประเทศยูกันดา แทนซาเนียและเคนยา มีขนาดใหญ่ที่สุดของทวีป

๒) ดิน ทวีปแอฟริกามีปริมาณพื้นดินที่เหมาะแก่การทำเกษตรกรรมได้ค่อนข้างน้อยตอนเหนือเป็นทะเลทราย พื้นดินที่อุดมสมบูรณ์อยู่ในเขตที่ราบชายฝั่ง พื้นที่ด้านตะวันออกในเขต ที่ราบกินี และบริเวณลุ่มแม่น้ำสำคัญ เช่น บริเวณลุ่มแม่น้ำไนล์ แม่น้ำไนเจอร์ แม่น้ำคองโกแม่น้ำแซมบีซี

ในทวีปแอฟริกามีการทำไร่เลื่อนลอยและเผาป่าจากการอพยพย้ายถิ่นของชนเผ่าและขาดความรู้เกี่ยวกับการใช้สารเคมีเพื่อเร่งผลผลิตในการเพาะปลูก ส่งผลให้ดินมีสภาพเสื่อมโทรม แห้งแล้ง และปัญหาการขยายตัวของพื้นที่ทะเลทรายเป็นสาเหตุที่ทำให้ดินขาดแคลน ทั้งปริมาณและคุณภาพเพิ่มมากขึ้น

๓) แร่ ทวีปแอฟริกามีทรัพยากรแร่หลายชนิด แหล่งแร่สำคัญอยู่แถบชายฝั่งแอฟริกา

ตะวันตกและแอฟริกาใต้ ได้แก่ ถ่านหิน พบมากในประเทศไนจีเรีย คองโก โมซัมบิก ซิมบับเวเหล็ก พบมากในประเทศกานา มอริเตเนีย กินี แอฟริกาใต้ น้ำมันดิบและแก๊สธรรมชาติ พบมากในเขตทะเลทรายสะฮาราในประเทศแอลจีเรีย ลิเบีย อียิปต์ รวมทั้งในประเทศไนจีเรีย สาธารณรัฐคองโก และแองโกลา โครเมียมและแมงกานีส พบมากในแอฟริกาใต้ โมซัมบิก แซมเบีย ฟอสเฟต

พบมากในประเทศโมร็อกโก (ติดอันดับ ๑ ใน ๔ ของโลก) ตูนิเซีย โตโก และสาธารณรัฐคองโกแผนที่แสดงแหล่งแร่ของทวีปแอฟริกา

๔) ป่าไม้และสัตว์ป่า ทวีปแอฟริกามีป่าไม้และสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์ ป่าไม้ส่วนใหญ่อยู่บริเวณรอบอ่าวกินีต่อเนื่องไปถึงที่ราบลุ่มน้ำคองโก ป่าที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด คือ ป่าดิบชื้นบริเวณ ลุ่มน้ำคองโก และมีป่าเขตอบอุ่นบริเวณภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกในเขตประเทศแองโกลาและกาบองไม้สำคัญ เช่น มะฮอกกานี โอชีบี ไอโรโก

สัตว์ป่าที่สำคัญ เช่น สิงโต่ เสือดาว ช้างป่า ควายป่า ม้าลาย แรด ยีราฟ นกชนิดต่างๆ ปัจจุบันมีการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติเพื่อให้สัตว์ป่าสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างปลอดภัย เช่น อุทยานแห่งชาติซาลองกาในประเทศคองโก อุทยานแห่งชาติมาไซมาราในประเทศเคนยา และมีการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว หรือซาฟารีเพิ่มมากขึ้น

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ลักษณะธรรมชาติของทวีปแอฟริกา

# data[].attributes.body
เทือกเขาแอตลาส เป็นเทือกเขาในทวีปแอฟริกา อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือและทางเหนือของทวีป เริ่มตั้งแต่แหลมดราทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโมร็อกโก ไปจนจดแหลมบอง ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตูนิเซีย ยอดสูงสุดคือ ตูบคาล สูง 4,167 เมตร ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโมร็อกโก

# data[].attributes.body
เผ่ามาไซ (Massai) เครื่องแต่งกายสีแดง หอกคู่ใจ และการกระโดดให้สูงที่สุด! สิ่งเหล่านี้คือเอกลักษณ์ของ ‘ชนเผ่ามาไซ’ หนึ่งในชนเผ่าที่สำคัญที่สุดของแอฟริกา และเชื่อว่ายังเป็นชนเผ่าที่หลายคนคุ้นชื่ออยู่ไม่น้อย ชาวมาไซเป็นกลุ่มคนแอฟริกันพื้นเมืองตั้งรกรากอยู่ทางตอนเหนือของประเทศแทนซาเนียและในประเทศเคนย่า โดยชนเผ่ามาไซเป็นชาติพันธุ์กึ่งเร่ร่อนที่ใช้วัสดุท้องถิ่นในการสร้างที่อยู่อาศัยแบบชั่วคราว หรือที่เรียกว่า Inkajijik เนื่องจากพวกเขาไม่ได้อาศัยปักหลัก ณ ที่ใดที่หนึ่งแต่จะมีการเวียนที่อยู่ไปเรื่อยๆ ตามฤดูกาลบ้านของชาวมาไซมีลักษณะเป็นกระท่อมทรงกลมถูกสร้างโดยผู้หญิงในเผ่า ส่วนผู้ชายมีหน้าที่สร้างรั้วไม้พุ่มล้อมรอบหมู่บ้านเรียกว่า Enkang สร้างจากไม้อะคาเซียที่มีหนามเพื่อป้องกันฝูงสัตว์ในเผ่าจากสัตว์ป่าในตอนกลางคืน ชาวมาไซดำรงชีวิตด้วยการเลี้ยงสัตว์เป็นหลักทั้งวัว แพะ และแกะ และสัตว์เหล่านี้ยังเป็นแหล่งอาหารของชาวเผ่าอีกด้วย โดยการวัดความมั่งคั่งของเผ่ามาไซจะนับจากจำนวนวัวและลูกที่มี หากมีวัวมากถึง 50 ตัวจะได้รับการนับหน้าถือตา และยิ่งมีลูกเยอะด้วยจะยิ่งได้รับความเคารพมากขึ้นไปอีก แต่ถ้าใครมีวัวหรือลูกเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็ยังถือว่าเป็นคนธรรมดา ไม่ได้ร่ำรวยหรือได้รับการยกย่องแต่อย่างใด

ชาวมาไซใช้ ภาษา Maa ซึ่งเป็นภาษาจากชนชาติ Nilotic เป็นหลัก (Nilotic คือกลุ่มคนพื้นเมืองในหุบเขาไนล์) นอกจากนี้ยังใช้ภาษาราชการของแทนซาเนียและเคนย่าด้วย และมีบางส่วนที่พูดภาษาสวาฮีลีและภาษาอังกฤษชาวมาไซมีจำนวนประชากรทั้งหมดจากประเทศแทนซาเนียและเคนย่าประมาณ 900,000 คน

เครื่องแต่งกายของชาวเผ่าจะแตกต่างกันไปตามเพศ อายุ และสถานที่ แต่ที่เป็นภาพจำของชาวมาไซคือการสวมเครื่องกายสีแดงซึ่งเป็นสียอดนิยมของชาวเผ่า นอกจากนี้ยังมีชุดสีดำ สีน้ำเงิน สีชมพู ชุดที่มีลวดลายอย่างลายตารางหมากรุกและลายทางก็เป็นที่นิยม

ชาวเผ่ามาไซใช้ผืนผ้าที่เรียกว่า Shúkrà ในภาษา Maa ปกคลุมร่างกาย โดยใช้ผ้าสองผืนคลุมไหล่แต่ละข้างและอีกผืนพาดทับบนสุด หรือบ้างก็สวมเครื่องแต่งกายที่เป็นเสื้อผ้าชิ้นเดียวเรียกว่า kanga ส่วนชาวมาไซที่อาศัยใกล้ชายฝั่งมักสวมผ้าซิ่นหลากสีเรียกว่า kakoiชาวมาไซ ส่วนใหญ่ในแทนซาเนียสวมรองเท้าแตะเรียบๆ ที่ทำจากหนังวัว แต่ปัจจุบันมักจะผลิตด้วยพลาสติกและยางทั่วไป ในส่วนของเครื่องประดับเองมีการสวมกำไลไม้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง แต่ฝ่ายหญิงมักจะประดับด้วยลูกปัดโดยถือว่าลูกปัดมีส่วนสำคัญในการเติมแต่งร่างกาย ลูกปัดหลากสีที่หญิงสาวสวมมีความหมายแตกต่างกันไป อย่างสีขาวหมายถึงความสงบ สีฟ้าหมายถึงน้ำ และสีแดงหมายถึงนักรบ เลือด และความกล้าหาญ

ก่อนยุคที่จะมีการติดต่อกับชาวยุโรป ลูกปัดส่วนใหญ่ของชาวมาไซผลิตจากวัสดุในท้องถิ่น อย่างลูกปัดสีขาวทำมาจากดินเหนียว, เปลือกหอย, งาช้าง หรือกระดูก ลูกปัดสีดำและสีน้ำเงินทำมาจากเหล็ก, ถ่าน, เมล็ดพืช, ดินเหนียว และเขาสัตว์ ส่วนลูกปัดสีแดงมาจากเมล็ดพืช, ไม้, น้ำเต้า, กระดูก, งาช้าง, ทองแดง และทองเหลือง

จนเมื่อปลายศตวรรษที่ 19 ลูกปัดแก้วสีสันสดใสจากยุโรปได้เข้ามามาถึงแอฟริกาตะวันออก ชาวเผ่าจึงเปลี่ยนจากลูกปัดเก่ามาทำด้วยวัสดุใหม่ และเริ่มใช้โทนสีที่มีความประณีตมากขึ้น ปัจจุบันนิยมใช้ลูกปัดแก้วทึบแสงและมีพื้นเรียบการย้ายถิ่นฐานของชนเผ่ามาไซ

เดิมทีเชื่อว่าชาวมาไซอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของทะเลสาบทูร์คานา (ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเคนย่า) บริเวณหุบเขาไนล์ตอนล่าง ก่อนจะอพยพลงใต้เมื่อช่วงศตวรรษที่ 15 เดินทางมาถึงทางตอนกลางของแทนซาเนียและตอนเหนือของเคนย่าในระหว่างช่วงศตวรรษที่ 17 และ 18

จนกระทั่งขยายดินแดนได้มากที่สุดในช่วงศตวรรษที่ 19 ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ในบริเวณ Great Rift Valley และพื้นที่ติดกันจากบริเวณ Dodoma ในแทนซาเนียถึง Mount Marsabit ในเคนย่า จุดเปลี่ยนสำคัญคือเมื่ออังกฤษได้ทำสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1904 และ 1911 ทำให้ดินแดนของชนเผ่ามาไซในเคนย่าถูกลดลง 60 เปอร์เซ็นต์ และจำกัดพื้นที่ชาวมาไซให้อยู่แค่ในเขต Narok และ Kajiado เท่านั้น ส่วนชาวมาไซในแทนซาเนียเองก็ถูกบังคับให้ออกจากพื้นที่ที่อยู่อาศัยในบริเวณภูเขาคิลิมันจาโรและภูเขาเมรู และบริเวณใกล้กับ Ngorongoro ในช่วงยุค 1940 โดยพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกนำไปสร้างเป็นอุทยานแห่งชาติและเขตสงวนสัตว์ป่า

# data[].attributes.body
สัตว์ป่าแห่งแอฟริกาที่ได้รับผลกระทบจากการค้า

กระแสความต้องการสัตว์ป่าที่เป็น

สัญลักษณ์ของแอฟริกา เป็นต้น

เหตุที่ทำให้สัตว์ป่านับพันนับหมื่น

ตัวต้องได้รับความทุกข์ทรมาน และ

ยังเป็นการคุกคามต่อการอยู่รอด

ของสัตว์เหล่านั้นอีกด้วย รายงาน

ของเราจะตีแผ่ความจริงเกี่ยวกับ

สัตว์ใหญ่ทั้งห้า และสัตว์ตัวน้อยทั้ง

ห้า

สัตว์ใหญ่ทั้งห้า และสัตว์ตัวน้อย

ทั้งห้า

แอฟริกาคือขุมสมบัติของความหลากหลาย

ทางชีวภาพ แต่สัตว์ป่าแห่งแอฟริกากำลังตก

อยู่ในอันตรายอย่างใหญ่หลวง

ในรายงานของเรา ภัยคุกคามต่อสัตว์ป่าแห่ง

แอฟริกา - ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้า และสัตว์ตัวน้อยทั้ง

ห้า ได้เผยให้เห็นว่าระหว่างปี 2011 - 2015 สัตว์

ป่าประมาณ 2.7 ล้านตัวถูกซื้อขายอยู่ในตลาด

โลกอย่างถูกฎหมาย

ตัวเลขนี้แสดงให้เห็นถึงห้าอันดับของสัตว์

ขนาด "ใหญ่" และ "เล็ก" ที่ถูกนำออกมาจากป่าหรือมีการเพาะเลี้ยงเชิงพานิชย์ในฟาร์มเพื่อ

เอาหนัง หรือนำไปขายในตลาดสัตว์แปลก

"สัตว์ใหญ่" ทั้งห้า ที่ตลาดมีความต้องการหนัง

ของพวกมันในปริมาณสูง และยังมีการซื้อขาย

อย่างถูกกฎหมายได้แก่:

•จระเข้แม่น้ำไนล์

•แมวน้ำเคปเฟอร์ซีล

•ม้าลายภูเขา

•ช้างแอฟริกา

•ฮิปโปโปเตมัส

"สัตว์ตัวน้อย" ทั้งห้าชนิด ที่ได้รับความนิยม

เป็นอย่างมากในตลาดสัตว์เลี้ยงสัตว์แปลก

และมีการซื้อขายกันอย่างถูกกฎหมายได้แก่:

•งูบอลไพธอน

•นกแก้วแอฟริกันเกรย์

•แมงป่องจักรพรรดิ

• เต่าเสือดาว

• ตะกวดจะแอฟริกา

# data[].attributes.body
เขาคิลิมันจาโร (อังกฤษ: Mount Kilimanjaro) ชื่อภูเขามาจากภาษาสวาฮีลี หมายความว่า "ภูเขาที่ทอแสงแวววาว" เขาคิลิมันจาโรตั้งอยู่ในเขตประเทศแทนซาเนียใกล้พรมแดนประเทศเคนยา ลักษณะเป็นภูเขาไฟยอดเดี่ยวที่สูงที่สุดในโลก และเป็นเขาที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกาอีกด้วย มีความสูงกว่า 5,895 เมตร ตรงบริเวณยอดเขามียอดเขาด้วยกัน 5 ยอด เรียงตามลำดับความสูง คือ

ยอดคีโบ เป็นยอดที่สูงที่สุดในแอฟริกา มีความสูง 5,895 เมตร มีโพรงลึกเป็นรูปกรวยลึกถึง 113 เมตร (370 ฟุต) แนวลึกด้านตรง 122 เมตร (400 ฟุต) มีร่องรอยของการคุกกรุ่น ไม่หมดเชื้อยังคงมีควันปรากฏอยู่และมีกลิ่นกำมะถัน

ยอดมาเวนซี มีความสูง 5,353 เมตร อยู่ติดกับยอดคีโบ รูปกรวยของยอดมาเวนซี ได้ถูกตบแต่งให้เป็นขั้นเป็นหลืบชั้น สำหรับให้นักไต่เขาได้ฝึกความชำนาญ

ยอดชีรา มีความสูง 3,778 เมตร

ยอดกากา มีความสูง 458 เมตร

ยอดชี มีความสูง 78 เมตร

# data[].attributes.body
เผ่าแทนซาเนีย

ชนเผ่าที่เหลือประกอบด้วยผู้พูด Nilotic และนักล่าและผู้รวบรวมพื้นเมือง ชาวแทนซาเนียจำนวนเล็กน้อยมาจากภาษาอาหรับและ ชาวอินเดีย เชื้อสายส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณชายฝั่งดาร์เอสซาลามและ แซนซิบาร์

ภาพรวมทางประวัติศาสตร์

ประวัติความเป็นมาของชนเผ่าในประเทศแทนซาเนียสามารถสืบย้อนไปถึงกลุ่มนักล่าและคนเก็บของที่พูดภาษา Khoisan ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นชนเผ่าแรกสุดของประเทศแทนซาเนีย ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา มีชนเผ่าต่างๆ มากมายอพยพเข้ามาในภูมิภาคนี้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้คนที่พูดภาษาเป่าตูจากตะวันตกและแอฟริกากลาง พวกเขาแนะนำทักษะการทำงานเหล็กและการเกษตรแบบใหม่ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากต่อภูมิทัศน์ของชาติพันธุ์ชนเผ่าในสังคมแทนซาเนีย

ชนเผ่ายอดนิยมในแทนซาเนีย

ในประเทศแทนซาเนีย ยังคงมีชนเผ่าอาศัยอยู่ตามประเพณี ส่วนใหญ่อยู่ในหมู่บ้าน ในเขตเมือง มีหลายชนเผ่าผสมกันและผู้คนมีวิถีชีวิตที่ทันสมัยมากขึ้น พวกเขายังคงระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของชนเผ่าของตน แต่อาศัยอยู่ในบ้านปกติ ในพื้นที่ปะปนกับชนเผ่าและศาสนาอื่น

ชนเผ่าหลักในประเทศแทนซาเนีย ได้แก่ :สุคุมะ

Sukuma เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแทนซาเนีย อาศัยอยู่ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ โดยส่วนใหญ่อยู่ภายในเขตการปกครองของ Mwanza และ Shinyanga สุคุมะบางส่วนยังอาศัยอยู่ในจังหวัดทาโบรา โดโดมา และซิงกิดา

พวกเขาเป็นชนเผ่าที่แข็งแกร่งและมีอิทธิพลมากที่สุดในด้านธุรกิจและการเมืองร่วมกับ Chagga ร่วมกับชนกลุ่มน้อยชาวอินเดียและอาหรับ

แม้ว่าจะมีเอกสารทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับ Sukuma อยู่อย่างจำกัด แต่เชื่อกันว่าบรรพบุรุษของพวกเขามีต้นกำเนิดมาจากประชากรที่พูดภาษา Bantu ในแอฟริกาตะวันตก การอพยพไปยังที่ตั้งปัจจุบันในประเทศแทนซาเนียเกิดขึ้นมานานหลายศตวรรษ

ในอดีตนักเกษตรกรรม ชาวสุคุมะปลูกพืชผลเป็นหลักและประกอบอาชีพเกษตรกรรมขนาดเล็ก พวกเขามีชื่อเสียงจากการเต้นรำ 'Bugobogobo' การเต้นรำของงู ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในพิธีกรรมทางการแพทย์และจิตวิญญาณหลายอย่าง

ยัมเวซี

ในแทนซาเนียตะวันตก ชนเผ่า Nyamwezi เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจาก Sukuma ชื่อของพวกเขา Nyamwezi แปลว่า "ผู้คนบนดวงจันทร์" ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่ยืนยันถึงประเพณีโบราณของพวกเขาในการบูชาพระจันทร์

เชื่อกันว่าชาว Nyamwezi ตั้งถิ่นฐานทางตะวันตกตอนกลางของแทนซาเนียในศตวรรษที่ 17 ชนเผ่านี้ประกอบด้วยอาณาจักรหลายแห่งในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เช่น อุนยานเยมเบ อุลยันคูลู และอูรัมโบ

Unyanyembe มีอิทธิพลอย่างยิ่งในขณะที่ควบคุม Tabora ซึ่งเป็นเมืองการค้าที่สำคัญ และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับชาวอาหรับในแซนซิบาร์ ตลอดประวัติศาสตร์ ชาว Nyamwezi มีส่วนร่วมในการค้าขายและการสำรวจทางไกล

ในสังคม Nyamwezi ดั้งเดิม วิญญาณของบรรพบุรุษมีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวัน เชื่อกันว่าบรรพบุรุษมีอำนาจที่จะส่งผลต่อการใช้ชีวิตทั้งในด้านบวกและด้านลบ และพิธีกรรมและรูปแบบการสักการะต่างๆ ก็มีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้วิญญาณเหล่านี้สงบลง

ชัคก้า

Chagga หรือที่รู้จักกันในชื่อ Wachaga ในภาษาสวาฮิลี เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ Bantu ที่มาจากภูมิภาคคิลิมันจาโรของประเทศแทนซาเนีย

พวกเขาเป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับสามในประเทศ Chagga ได้รับการจัดระเบียบตามประเพณีเป็นรัฐอธิปไตยซึ่งมีอยู่บนเนินเขาคิลิมันจาโรก่อนการล่าอาณานิคม

ภูมิภาคนี้ ซึ่งในอดีตรู้จักกันในชื่อ Chaggaland หรือ Uchaggani ในภาษาสวาฮิลี เป็นแหล่งรวบรวมอาณาจักรบันตูที่มีอยู่ก่อนการปกครองอาณานิคม

Chagga มีประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมอันยาวนาน ทำเครื่องหมายโดยผู้ปกครองดั้งเดิมในท้องถิ่นที่เรียกว่า 'Mangi' พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านไร่ที่เรียกว่า Kihamba ซึ่งเป็นที่ดินของครอบครัวที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น

Chagga เป็นชนเผ่าที่ทรงพลัง และ Arusha / Moshi เป็นภูมิภาคที่ทรงพลัง บางคนยังคงใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม แต่หลายคนก็สร้างบ้านที่สวยงามและทันสมัยเช่นกัน

ชาวมาไซ

ในทางตรงกันข้าม ชาวมาไซ (และชนเผ่าอื่นๆ สองสามเผ่า เช่น ฮัดซาเบ) ยังคงใช้ชีวิตตามประเพณีเป็นส่วนใหญ่ แม้ว่าพวกเขาจะมาในเมือง พวกเขาก็มักจะสวมเสื้อผ้าแบบดั้งเดิม ติดกัน และพูดภาษาของตัวเอง

เชื่อกันว่าชาวมาไซมีรากฐานมาจากหุบเขาไนล์ในแอฟริกาเหนือ ประมาณศตวรรษที่ 15 พวกเขาเริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศใต้ ในที่สุดก็มาถึงเคนยาและแทนซาเนียในปัจจุบัน ในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 และ 18 ชาวมาไซอยู่ในจุดสูงสุด โดยครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอฟริกาตะวันออก

ชนเผ่านี้โดดเด่นด้วยขนบธรรมเนียมและการแต่งกายที่โดดเด่น มีวิถีชีวิตแบบกึ่งเร่ร่อน โดยอาศัยการเลี้ยงปศุสัตว์เป็นหลัก

ชาวมาไซสามารถจดจำได้ง่ายด้วยการแต่งกาย (ชูก้า) เครื่องประดับลูกปัด และการปรับเปลี่ยนร่างกายอย่างน่าทึ่ง เช่น การเจาะหูและการยืดกล้ามเนื้อ

กิจกรรมทางวัฒนธรรมที่สำคัญคือพิธีเริ่มต้นนักรบหรือที่เรียกว่า 'Eunoto' ซึ่งชายหนุ่มชาวมาไซเปลี่ยนไปสู่วัยผู้ใหญ่ ทำให้พวกเขาได้รับความรับผิดชอบใหม่ภายในชนเผ่า

เฮเฮ

ชนเผ่า Hehe ซึ่งเป็นที่รู้จักในด้านความยืดหยุ่นและประเพณีนักรบ ครองภูมิภาค Iringa ทางตอนใต้ตอนกลางของแทนซาเนีย

ในอดีต Hehe ก่อตั้งขึ้นจากชุมชนเก่าแก่หลายแห่งในศตวรรษที่ 19 โดยรวมตัวกันภายใต้ผู้นำที่มีชื่อเสียงอย่างหัวหน้า Mkwawa เอกภาพนี้มีไว้เพื่อต่อต้านภัยคุกคามจากภายนอกเป็นหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากพ่อค้าทาสและอาณานิคมของยุโรป

องค์ประกอบของมรดกทางวัฒนธรรมนี้มีความโดดเด่นและเป็นที่จดจำแม้กระทั่งทุกวันนี้

ในทางสังคมและเศรษฐกิจ ชาวเฮ่เหอประกอบอาชีพเกษตรกรรมและการเลี้ยงสัตว์เป็นหลัก

โกโก

ชาว Gogo มีความหลากหลายและมีชีวิตชีวาพอๆ กับประวัติศาสตร์ของพวกเขา พวกเขามีชื่อเสียงในด้านดนตรีแบบดั้งเดิม โดยมีเครื่องดนตรีท้องถิ่น เช่น Zeze (เครื่องดนตรีสองสาย) กลองแบบต่างๆ และ Ndono อันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีสายเดี่ยวที่ทำจากน้ำเต้า

ฮายา

ชาว Haya ซึ่งอาศัยอยู่ในภูมิภาค Kagera ใกล้ชายฝั่งทะเลสาบวิกตอเรีย มีประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมอันยาวนาน

มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า Wahaya ในภาษาสวาฮิลี เชื่อกันว่าสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มเกษตรกรที่ใช้เหล็กซึ่งขยายไปยังส่วนต่างๆ ของแอฟริกา สิ่งนี้น่าสนใจมากเพราะคนยุคเหล็กเหล่านี้ได้เฉียบคมอนาคตที่จะนำไปสู่ชาวฮายาที่เรารู้จักในปัจจุบัน

ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่าพวกเขาเริ่มผลิตเหล็กหรือโลหะแข็งเมื่อ 2000 ปีก่อน ซึ่งหมายความว่าคนในยุคแรกๆ เหล่านี้ได้ค้นพบวิธีที่ชาญฉลาดในการผสมโลหะเพื่อผลิตโลหะก่อนคนอื่นๆ ทั่วโลก

ชนเผ่า Haya มีชื่อเสียงในด้านสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งรวมถึงโรงเรือนทรงกลมขนาดใหญ่ที่สร้างจากโคลนและมุงจากที่เรียกว่า mushing

มาคอนเด้

ชนเผ่า Makonde มีต้นกำเนิดมาจากโมซัมบิก ตั้งถิ่นฐานทางตอนใต้ของประเทศแทนซาเนีย โดยเฉพาะในภูมิภาค Mtwara

ชาว Makonde มีชื่อเสียงระดับโลกในด้านทักษะการแกะสลักไม้และงานศิลปะอันประณีตบนไม้มะเกลือ ซึ่งประกอบด้วยรูปทรงคน สัตว์ ตลอด

ชนเผ่า Pare อาศัยอยู่ในแทนซาเนียตะวันออกเฉียงเหนือ แบ่งออกเป็นสองกลุ่มย่อย ได้แก่ Asu และ Chasu เทือกเขา Pare เป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะสำหรับวิถีชีวิตเกษตรกรรม โดยมีชื่อเสียงในด้านการปลูกกล้วย ถั่ว ข้าวโพด และกาแฟ

ชาวปาเรมีโครงสร้างทางสังคมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวซึ่งประกอบด้วยกลุ่มการเมืองเล็กๆ ที่เป็นอิสระ ซึ่งแต่ละกลุ่มมีผู้นำโดยกรรมพันธุ์ ซึ่งบ่งบอกถึงความซับซ้อนขององค์กรทางการเมือง

จุดเด่นทางวัฒนธรรมที่สำคัญคือการเต้นรำ Ijanja ซึ่งเป็นการแสดงแบบดั้งเดิมที่ผสมผสานการเคลื่อนไหวเป็นจังหวะและเสียงที่สร้างปรากฏการณ์อันน่าหลงใหล

มาคัว

แม้ว่าส่วนใหญ่จะพบในประเทศโมซัมบิก แต่ชนเผ่า Makua ก็มีถิ่นที่อยู่จำนวนมากในประเทศแทนซาเนีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาค Mtwara

โครงสร้างทางสังคมของพวกเขาเป็นแบบปิตาธิปไตยตามธรรมเนียม โดยเน้นที่เชื้อสายชายเป็นอย่างมาก ตามวัฒนธรรมแล้ว ชนเผ่า Makua ขึ้นชื่อเรื่องการทอผ้า โดยมีผู้ชายทำเสื่อและตะกร้าสำหรับผู้หญิง

พวกเขายังมีชื่อเสียงในด้านดนตรีและการเต้น โดยผสมผสานจังหวะและท่วงทำนองที่ซับซ้อนเข้ากับการแสดงของพวกเขา

ซาราโม่

ชนเผ่า Zaramo ซึ่งเป็นที่รู้จักในด้านสังคมที่เข้มแข็งของสตรีมีครรภ์ อาศัยอยู่ในพื้นที่ชายฝั่งทะเลของประเทศแทนซาเนียเป็นส่วนใหญ่ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองดาร์เอสซาลาม ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแทนซาเนีย ชาวซาราโมมีการผสมผสานระหว่างศาสนาดั้งเดิมและศาสนาอิสลาม ซึ่งแพร่หลายในภูมิภาคนี้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18

ในฐานะเกษตรกรและชาวประมง ชาวซาราโมปลูกพืชผลหลัก เช่น ข้าวโพด ข้าว ถั่ว และมันสำปะหลัง นอกจากการเกษตรกรรมแล้ว ชนเผ่านี้ยังเชี่ยวชาญด้านศิลปะและงานฝีมืออีกด้วย

การแสดงออกทางศิลปะ ได้แก่ เครื่องปั้นดินเผาและการแกะสลักไม้ พวกเขายังฝึกเต้นรำรูปแบบหนึ่งที่เรียกว่า Mdundiko

แอฟริกาตอนใต้

อิรัก

ชนเผ่าอิรักที่แยกตัวออกไปบนที่ราบสูงอันเย็นสบายทางตอนเหนือของแทนซาเนียตอนกลางยังคงรักษาภาษาคูชิติกอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นภาษาที่แตกต่างจากภาษาบันตู นิโลติค และคอยซัน ซึ่งเป็นภาษาหลักของประเทศแทนซาเนีย ชาวอิรักส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร โดยอาศัยความเข้าใจเกี่ยวกับดินภูเขาไฟที่อุดมสมบูรณ์ของภูมิภาคนี้เพื่อเพาะปลูกพืชผลหลายชนิด

ชนเผ่าแทนซาเนียแต่ละเผ่าผสมผสานประเทศด้วยคุณลักษณะทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสังคมอันเป็นเอกลักษณ์ พวกเขาร่วมกันเป็นตัวอย่างของความหลากหลายอันอุดมสมบูรณ์ที่แทนซาเนียนำเสนอ โดยสะท้อนถึงวัฒนธรรมชนเผ่าในแอฟริกาอย่างแท้จริง ซึ่งไม่เพียงแต่มีชีวิตอยู่รอดเท่านั้น แต่ยังเจริญรุ่งเรืองภายในขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของประเทศแอฟริกาตะวันออกนี้

# data[].attributes.body
ศาสนาฮินดูมีการนับถือเป็นจำนวนเล็กน้อย อยู่ในดินแดนที่มีชาวอินเดียอพยพไปอยู่ เช่น แอฟริกาใต้ มอริเชียส

ส่วนศาสนาพุทธมีการนับถือน้อย กระจายอยู่ในประเทศต่างๆที่มีคนพุทธจากเอเชีย เช่น ศรีลังกา จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อพยพไปอยู่ ถ้าเป็นพุทธศาสนาเถรวาท ประเทศหนึ่งที่มีการจับตามองกันมากคือประเทศอูกันดา เพราะมีพระภิกษุชาวแอฟริกันอย่างพระพุทธรักขิตะภิกขุนำพุทธศาสนาไปเผยแผ่ มีการจัดตั้งศูนย์พุทธศาสนาแห่งชาติอูกันดาด้วย

# data[].attributes.body
แม่น้ำไนล์ (อังกฤษ: Nile)[b] เป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลไปทางเหนือลงไปในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในแอฟริกาและเคยเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลก[3][4] แม้ว่ามีงานวิจัยโต้แย้ง ซึ่งแนะนำว่าแม่น้ำแอมะซอนมีความยาวมากกว่านิดหนึ่ง[5][6] ในบรรดาแม่น้ำสายหลักของโลก แม่น้ำไนล์เป็นหนึ่งในแม่น้ำที่เล็กที่สุด เมื่อวัดจากการไหลในของปริมาณน้ำต่อปีเป็นลูกบาศก์เมตร[7] ด้วยความยาว 6,650 กิโลเมตร (4,130 ไมล์)[a] แม่น้ำไนล์มีที่ราบลุ่มแม่น้ำครอบคลุม 11 ประเทศ ได้แก่: สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แทนซาเนีย, บุรุนดี, รวันดา, ยูกันดา, เคนยา, เอธิโอเปีย, เอริเทรีย, ซูดานใต้, ซูดาน และอียิปต์[9] แม่น้ำนี้ยังเป็นแหล่งน้ำหลักของประเทศอียิปต์ ซูดาน และซูดานใต้[10] และเป็นแม่น้ำสำคัญที่สนับสนุนการเกษตรและการ

แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำสายที่หล่อเลี้ยงทวีปแอฟริกาที่แห้งแล้ง จนทำให้เกิดอารยธรรมโบราณขึ้นมากมาย โดยที่รู้จักกันดีคืออารยธรรมอียิปต์ เมื่อสมัยมากกว่ากว่าห้าพันปีที่แล้ว และยังสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นที่แถบนั้นด้วยประมง

# data[].attributes.body
1. ปัญหาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นในทวีปยุโรปและแอฟริกา
1.1 ปัญหาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในทวีปยุโรป
1. ปัญหาการตัดไม้ทำลายป่า ในทวีปยุโรปเหลือพื้นที่ป่าไม้อยู่น้อยมาก ส่วนใหญ่ตัดเพื่อการค้า การเกษตรกรรม เป็นเขตที่อยู่อาศัย แหล่งอุตสาหกรรม และสร้างเส้นทางคมนาคม

ผลกระทบที่เกิดจากการตัดไม้ทำลายป่าในทวีปยุโรป
เหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ เกิดการไหลบ่าของน้ำฝนที่ตกลงบนเทือกเขาแอร์ซ ทำให้น้ำในแม่น้ำเอ่อล้นเข้าท่วมอาคารบ้านเรือน และสถานที่สำคัญต่าง ๆ สร้างความเสียหายอย่างมากมาย
2. ปัญหามลพิษทางอากาศ โรงงานอุตสาหกรรมมีการนำพื้นที่ป่ามาตั้งโรงงานและนำป่าไม้มาเป็นวัตถุดิบในการผลิต ทำให้เกิดควันพิษ
ผลกระทบจากปัญหามลพิษทางอากาศในทวีปยุโรป
ปริมาณสารพิษและควันพิษในอากาศจากโรงงานและรถยนต์ ทำให้เยาวชนที่อยู่ทางเหนือของสาธารณรัฐเช็กต้องย้ายที่อยู่อาศัย เพื่อรักษาสุขภาพ อีกทั้งยังส่งผลต่อการเจริญเติบโตของพืชอีกด้วย
3. ปัญหาฝนเป็นพิษ หรือฝนกรด (acid rain)เกิดจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลทำให้เกิดก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์และก๊าซไนโตรเจนออกไซด์ เมื่อเข้าไปผสมกับไอน้ำในชั้นบรรยากาศ จะกลายเป็นฝนกรด ซึ่งทำให้พืชมีใบเหลืองตาย
ผลกระทบจากปัญหาฝนเป็นพิษในทวีปยุโรป
ฝนกรดเป็นอันตรายต่อชีวิตมนุษย์ สัตว์ และพืช และยังทำลายสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ของประเทศให้ได้รับความเสียหาย นอกจากนี้ทะเลสาบหลายแห่งเป็นพิษจากสารพิษในชั้นน้ำแข็ง

4. ปัญหาภาวะโลกร้อน เนื่องจากมีการพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างต่อเนื่อง จึงเป็นทวีปที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์หรือก๊าซเรือนกระจกถึงร้อยละ 28 ของทั้งโลก ใน ค.ศ. 2007
ผลกระทบจากปัญหาภาวะโลกร้อนในทวีปยุโรป
ปัญหาภาวะโลกร้อน ส่งผลต่อทวีปยุโรปดังนี้
1) คลื่นความร้อนในทวีปยุโรป
2) น้ำแข็งบนเทือกเขาละลาย
3) การพังทลายของพื้นที่ชายฝั่งทะเล
5. ปัญหามลพิษทางน้ำ มีสาเหตุมาจากการทิ้งขยะมูลฝอย ความเจริญของอุตสาหกรรม การเพิ่มขึ้นของประชากร และการปล่อยสารเคมีปนเปื้อนลงในแหล่งน้ำ
ผลกระทบจากปัญหามลพิษทางน้ำในทวีปยุโรป
ในประเทศอิตาลี กรีซ สเปน ฝรั่งเศส มีแนวชายหาดสกปรก และปนเปื้อนด้วยขยะและสารพิษ ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศชายฝั่ง สัตว์น้ำสูญพันธุ์ และส่งผลต่อสุขภาพของประชาชน
แม่น้ำที่ไหลออกสู่ทะเลเหนือ มีสารพิษปนเปื้อน ทำให้ทะเลเหนือมีสภาพเป็นพิษสูงขึ้น
ในประเทศสาธารณรัฐเช็กมีแหล่งน้ำมากกว่าร้อยละ 30 ของพื้นที่แหล่งน้ำทั้งหมดที่สัตว์น้ำไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ ทะเลสาบบอลอโตน ในยุโรปกลางได้รับสารพิษจากน้ำเสียที่ปล่อยมาจากโรงงานอุตสาหกรรม และซึมลงไปในดิน ทำให้ประชากรขาดแคลนน้ำสะอาดใช้
6. ปัญหาพลังงานขาดแคลน การเพิ่มขึ้นของประชากรอย่างต่อเนื่อง และการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ ทำให้ความต้องการใช้พลังงานเพิ่มสูงขึ้น
ผลกระทบจากปัญหาพลังงานขาดแคลน
เมื่อความต้องการใช้พลังงานเพิ่มขึ้นจึงมีการนำเข้าเชื้อเพลิงในการผลิตพลังงานเพิ่มมากขึ้น ประกอบกับราคาของพลังงานเชื้อเพลิงในตลาดโลกมีราคาสูงขึ้น จึงส่งผลต่อค่าครองชีพของประชากร

1.2 ปัญหาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในทวีปแอฟริกา
ทวีปแอฟริกามีสภาพภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาและทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทรายในหลายพื้นที่ ประชากรส่วนใหญ่เลี้ยงสัตว์แบบร่อนเร่ ปริมาณฝนไม่เพียงพอ มีการทำการเกษตรที่ผิดวิธี ทำให้ดินเสื่อมสภาพ ประชาชนจึงเข้ามาใช้พื้นที่ป่าไม้ทำเกษตรกรรม และมีการตัดไม้ทำลายป่า ซึ่งเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดปัญหาภาวะโลกร้อน และปัญหาอื่น ๆ
ผลกระทบจากปัญหาภาวะโลกร้อนและการตัดไม้ทำลายป่าในทวีปแอฟริกา
1. ภัยแล้งและการขาดแคลนน้ำ
2. การขยายตัวของพื้นที่ทะเลทราย
3. ภาวะน้ำท่วมฉับพลัน
4. หิมะละลาย
5. ชายฝั่งทะเลถูกกัดเซาะ

# data[].attributes.attachment_caption
ราชอาณาจักรโมร็อกโก

# data[].attributes.headline
ด.ญ.แพรพิมพ์ มหาจันทร์ ม2/8 เลขที่35

# data[].attributes.subject
ด.ญ.แพรพิมพ์ มหาจันทร์ ม2/8 เลขที่35

# data[].attributes.body
โมร็อกโก[a] มีชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรโมร็อกโก,[b] เป็นรัฐเดี่ยวและรัฐเอกราชที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคมาเกร็บในแอฟริกาเหนือ เป็นหนึ่งในถิ่นกำเนิดชนเบอร์เบอร์[13][14] ในทางภูมิศาสตร์โมร็อกโกมีเทือกเขาหินขรุขระตรงกลาง มีทะเลทรายขนาดใหญ่และมีชายฝั่งยาวมาตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติกจนถึงทะเลเมดิเตอเรเนียน

โมร็อกโกมีพื้นที่ประมาณ 710,850 ตารางกิโลเมตรและประชากรกว่า 35,276,786 คน[15] เมืองหลวงชื่อราบัตและมีเมืองใหญ่สุดชื่อกาซาบล็องกา นอกจากนี้ยังมีเมืองสำคัญอื่น ๆ อีกอาทิมาร์ราคิช แทงเจียร์ ซาเล่ห์ แฟ็ส แม็กแน็สและ วัจด้า ในทางประวัติศาสตร์โมร็อกโกเป็นประเทศอำนาจนำภูมิภาคมีความเป็นอิสระและไม่ได้ถูกยุ่งเกี่ยวหรือรุกรานโดยเพื่อนบ้านตั้งแต่สุลต่าน โมเลย์ อิดริส ที่ 1ก่อตั้งรัฐโมร็อกโกครั้งแรกใน พ.ศ. 1332 ประเทศถูกปกครองโดยระบบราชวงศ์และเจริญสุดขีดในช่วงราชวงศ์อัลโมราวิดและราชวงศ์อัลโลฮัดซึ่งครอบครองส่วนหนึ่งของคาบสมุทรไอบีเรียและแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ราชวงศ์มารีนิดและราชวงศ์ซาดีได้ยืนหยัดต่อต้านการรุกร่านจากต่างประเทศ อีกทั้งโมร็อกโกเป็นประเทศในแอฟริกาเหนือประเทศเดียวที่เลี่ยงการยึดครองจากจักรวรรดิออตโตมันได้ ราชวงศ์อเลาอัวซึ่งปกครองประเทศอยู่ในปัจุบันนั้นขึ้นมามีอำนาจในโมร็อกโกตั้งแต่ พ.ศ. 2174 ใน พ.ศ. 2455 โมร็อกโกถูกแบ่งเป็นโมร็อกโกในอารักขาของฝรั่งเศส โมร็อกโกในอารักขาของสเปนกับเขตสากลในแทนเจียร์และกลับมาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2499 วัฒนธรรมชาวโมร็อกโกจะเป็นแบบผสมผสานตามอิทธิพลของเบอร์เบอร์ อาหรับ แอฟริกาตะวันตกและยุโรป

โมร็อกโกอ้างว่าเวสเทิร์นสะฮาราดินแดนที่ไม่ได้ปกครองตนเองซึ่งเคยเป็นสะฮาราของสเปนนั้นเป็นจังหวัดทางใต้ของโมร็อกโก หลังจากสเปนตกลงที่จะปลดปล่อยดินแดนนี้ให้โมร็อกโกและมอริเตเนียใน พ.ศ. 2518 ชาวซาห์ราวีได้ทำสงครามแบบกองโจร มอริเตเนียถอนตัวออกจากดินแดนที่มีสิทธิครอบครองใน พ.ศ. 2522 และสงครามอันยืดเยื้อก็ยุติจากการหยุดยิงใน พ.ศ. 2534 ปัจจุบันโมร็อกโกครอบครองดินแดนสองในสาม

โมร็อกโกปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญกับรัฐสภาที่มาจากการเลือกตั้ง กษัตริย์โมร็อกโกมีอำนาจบริหารและอำนาจนิติบัญญัติอย่างมาก โดยเฉพาะการทหาร นโยบายต่างประเทศและศาสนา อำนาจบริหารออกใช้โดยรัฐบาล ขณะที่สภานิติบัญญัติเป็นของรัฐบาลและสภาผู้แทนราษฎรโมร็อกโกและราชมนตรีสภาทั้งสองสภา กษัตริย์สามารถออกพระราชกฤษฎีกาที่เรียกว่าดาฮีร์ซึ่งมีผลบังคับใช้ตามกฎหมาย นอกจากนี้กษัตริย์สามารถยุบสภาหลังจากปรึกษานายกรัฐมนตรีและประธานศาลรัฐธรรมนูญ

ชาวโมร็อกโกส่วนมากนับถือศาสนาอิสลามมีภาษาราชการคือภาษาอาหรับและภาษาเบอร์เบอร์ ภาษาเบอร์เบอร์เป็นภาษาหลักของโมร็อกโกก่อนที่อาหรับจะมามีบทบาทในคริสศ์ศตวรรษที่ 600[16][17] ภาษาอาหรับในโมร็อกโกเรียกว่า Darija โมร็อกโกเป็นสมาชิกของสันนิบาตอาหรับ สหภาพเมดิเตอร์เรเนียนและสหภาพแอฟริกา และมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ห้าของแอฟริกา

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
ราชอาณาจักรโมร็อกโก