# data[].attributes.body
FAI MOITO TEMPO, EN EXIPTO APARECEU UN LIBRO. ESTABA CHEO DE MISTERIOS E ENIGMAS. DEBUXOS DE ESCARABELLOS E PLANTAS LEAAN AO TESOURO. HABÍA QUE TIRAR O TESOURO E ABRILO CUNHA FRECHA ESQUERDA.

# data[].attributes.body
Unha historia sobre unha gatiña que descobre que ten superpoderes e combate crimes.

A VIDA DE SUPER GATIÑA E O SÚA COMPINCHE A LINGUA GALEGA

Érase unha gatiña bebé chamada Queen. Ela era feliz. Un día descubriu que podía voar porque a súa nai era a mellor súper gata do mundo. Ela pensou, “quero mimos”. Foi a xunto da súa dona chamada Carmen e díxolle: _miau, miau. Ela deulle mimos e comenzou a ronronear. Nuns meses Queen xa pelexaba contra os ladróns coa súa compañeira a Lingua Galega, xuntas eran o mellor dúo do mundo. Só que, a súa dona, empezou a notar que non estaba sempre, buscaba por toda a casa, e cando a atopaba poñíase moi feliz. Logo contáballe todo o que facía, todos os seus segredos e de máis. Como era detective dicíalle que había poucos criminais na zona, que todo ia ben. Entón organizaron as vacacións a Lugo, e fóronse coa súa familia en Semana Santa

# data[].attributes.body
UN ANIMAL MÍTICO

Había unha vez un pequeno pobo no que existía unha lenda que dicía que nunha cova, vivía unha especie descoñecida. Un día un par de nenos querían comprobar se a lenda era certa, entón foron a cova do bosque. No camiño atopáronse cun oso e saíron correndo e gritando. – Ahhh!! Ata tropezar coa entrada da cova. Entraron e miraron unha pedra brillante parecida a un botón, o pulsaron e abriuse un pasadizo cheo de cores, ao final de todo había un ovo que comezou a eclosionar. Dese ovo saíu un león con ás de falcón, raias de tigre e na cola ardía unha gran chama azul. O animal abriu unha porta no teito e saíu voando.

Os nenos quedaron con ganas de volver a ese sitio tan misterioso e poder volver a ver ese animal tan curioso. Decidiron volver, pero por outro camiño, xa que, a última vez se toparon cun oso. Con moito coidado, foron por outro lado. Pasados uns minutos déronse conta que estaban perdidos e quedaron pensativos. Entón subiron a unha árbore, unha árbore xigante, ENORME!!! Tan grande, que ata se vía o seu pobo. De súpeto, Pumm!!! O animal misterioso apareceu da nada e chocou contra eles- Aaahh!!! Os nenos case caen dela. O animal saíu voando e os nenos seguírono durante todo o percorrido e chegaron a unha xigante fervenza. El meteuse dentro dela e os nenos seguírono por detrás da fervenza. Alí existía unha rede de túneles, o animal dirixiuse ao da dereita. De alí a uns minutos perdérono. Os nenos volveron ao pobo e nunca máis se volveu a falar del.

# data[].attributes.headline
POR QUE CHOVE TANTO EN GALICIA?. MILANA 6º

# data[].attributes.subject
POR QUE CHOVE TANTO EN GALICIA?. MILANA 6º

# data[].attributes.headline
O HOME DE BRANCO E O ROUBO DO BANCO. XURXO 5º

# data[].attributes.subject
O HOME DE BRANCO E O ROUBO DO BANCO. XURXO 5º

# data[].attributes.headline
O HOME DE BRANCO E O ROUBO DO BANCO. XURXO 5º

# data[].attributes.subject
O HOME DE BRANCO E O ROUBO DO BANCO. XURXO 5º

# data[].attributes.headline
O NOVO HABITANTE DO COLE DO HÍO. GAEL 6º

# data[].attributes.subject
O NOVO HABITANTE DO COLE DO HÍO. GAEL 6º

# data[].attributes.attachment_link.title
conto-ana-OS NENOS E O COLEXIO ENCANTADO

# data[].attributes.headline
SENTIMENTOS/ O REFLECTOR DE COUSO. ANXO 6º

# data[].attributes.subject
SENTIMENTOS/ O REFLECTOR DE COUSO. ANXO 6º

# data[].attributes.body
UN DÍA AGARREI UN PAPEL EN BRANCO

SEN MARCAS NIN TINTA

E PENSEI EN ESCRIBIR A NOSA HISTORIA.

A FIN DE CONTAS,

A TINTA NUNCA FOI GASTADA

E A HISTORIA XAMAIS FOI CONTADA.

# data[].attributes.body
SE OS ESTRAÑOS FORAN ESTRELAS,

XAMAIS OS DEIXARÍA DE OBSERVAR,

SEN EMBARGO, CHEGAN COMO COMETAS,

SEN SER CHAMADOS.

APARECEN POR CASUALIDADE

NOS MOMENTOS MENOS ESPERADOS.

# data[].attributes.headline
O GATO E O PATO. Poema colaborativo clase de 4º.

# data[].attributes.subject
O GATO E O PATO. Poema colaborativo clase de 4º.

# data[].attributes.body
O gato e o pato
mataron un rato
cun zapato barato
e metérono nun saco.

Logo fixeron un trato
co sapo do burato
que estaba pintando
o retrato do loro Paco.

Él estábaos mirando
dende o seu burato
e os podía acusar
de cruel asasinato.

Un tarro de moscas
fóronlle a agasallar
para que calara
e non os fora a denunciar.

Despois o gato e o pato
fuxiron nun barco
a un país moi lonxano
onde foron atrapados.

# data[].attributes.body
O MISTERIO DUN NENO

Loira, baixa, con vestido branco e negro.

Miraba tristemente a ventá, a punto de chorar, mentres o seu amigo morría.

Escribo esta triste historia, sobre unha nena e o seu amigo que se chama Mauro. Moita xente non vai a entendela pero… ao menos expresa os sentimentos.

Sábado oito de abril de 2023.

Chámome Lucía, onte mentres choraba xunto a ventá, escoitaba unha voz. Era moi bonita e moi doce, pero triste. Dicía o meu nome, sentía varias emocións á vez como pracer, tristeza e rabia sobre quen estaba matando ao meu amigo.

Este é o misterio de quen matou a Mauro.

Xusto cando saín, non había ninguén. Ao principio pensei que estaba soñando ou perdendo a cabeza.

Cando mirei para onde estaba Mauro, xa non estaba a persoa que matou ao meu amigo. El díxome: “se queres recuperar ao teu amigo, ti terás que morrer”

-      Por que? Preguntei.

-      Porque un dos dous ten que morrer eh!

A rapaza desapareceu.

Detrás miña apareceu unha gatiña roxa, collinna, ceamos e fomos para a cama.

Cando durmía escoitaba unha canción que dicía o meu nome coma antes: “Lucía, Lucía esta canción e para ti, a máis vella historia de amor que tiven e terei.

Cando espertei estaban tocando na porta, era Luz, a miña amiga de Valencia.

Ela díxome: - vouche a axudar con este caso.

-      Como te enteraches? Preguntei.

-      Grazas a ti que me dixeches que viñera a axudache non?

-      Non! Non!  Eu nunca che dixen iso. Respondín.

-      Ben, o bo e que estou aquí para axudarche.

Lucía, Cati o gato e Luz teletransportáronse a Valencia a salvar a Mauro.

Luz, Lucía e Cati apareceron nunha casa en ruínas. Unha señora estaba escondida nun armario, sacámola e … zas!!!! Quitámoslle a máscara e era xulia a irmá de Luz.

Preguntámoslle : por qué fixeches iso?

-      Porque quería librarme de vos dunha vez! Dixo.

Xulia foi ao cárcere acusada de asesinato e cunha pócima…paff!!!!

Mauro volveu a vida.

FIN

Leo 4º Primaria

# data[].attributes.body
ESTA HISTORIA TRATA DUN GARDA CIVIL QUE TRABALLABA EN VIGO, O NOSO PROTAGONISTA CHÁMASE CARLOS.

UN DÍA CANDO LÍA A PRENSA NA COMISARÍA VIU QUE UN LADRÓN SAÍA DO SÚPER DE ENFRONTE E METÍASE NA ESTACIÓN DO TREN. UNS MINUTOS DESPOIS ESCOITASE UNHA FORTE EXPLOSIÓN E CARLOS CORRE Á ESTACIÓN DO TREN. CANDO CHEGA VE QUE O TREN ESTÁ REBENTADO PERO NO MEDIO DO FUME INTÚESE UNHA SILUETA HUMANA QUE CORRE POLAS VÍAS E CARLOS PONSE A PERSEGUILA MENTRES CHAMA AO SEU XEFE PARA QUE ENVÍE UNHA PATRULLA Á SEGUINTE ESTACIÓN. CANDO CHEGARON, AQUELA SILUETA SAE DA ESTACIÓN E CON TAN MALA SORTE QUE A PATRULLA AÍNDA NON CHEGARA.

XUSTO CANDO CHEGA CARLOS A PATRULLA CHEGA, CARLOS MONTASE NO COCHE E MANDA Á PARELLA DE GARDAS CIVÍS PERSEGUIR AQUEL HOME SEN IDENTIFICAR. PERO CANDO A PATRULLA O ALCANZA NA PONTE DE RANDE, EN VIGO, EL TÍRASE AO MAR E SAE CORRENDO CUNHA LANCHA QUE ROUBA NESE MOMENTO. NON TODO ESTABA AO SEU FAVOR PORQUE UNHA LANCHA DA GARDA CIVIL MARÍTIMA PASABA POR ALÍ E COMEZA UNHA PERSECUCIÓN POLO MAR.

CO QUE O LADRÓN NON CONTABA ERA QUE A LANCHA ÍA ARMADA CON TORPEDOS E TÍRANLLE UN AO MOTOR OBRIGANDO Á LANCHA ROUBADA A DETERSE.

AO LADRÓN NON SE LLE OCORRE OUTRA COUSA QUE POÑERSE MERGULLARSE ATA QUE CHEGA AO PORTO DE VIGO. ENTÓN A PATRULLA QUE QUEDARA NA PONTE APARECE NA ENTRADA DO PORTO E CONSEGUEN DEVOLVER OS CARTOS E LEVAR AO LADRÓN AO CÁRCERE.

MESES DESPOIS CONSEGUIU ESCAPAR POR UN BURATO QUE TIÑA NA SÚA CELA E VOLVEU ROUBAR MONTANDO OUTRO LÍO DESCOMUNAL.

FOI CARA AO AEROPORTO E MONTOUSE NO AVIÓN PRIVADO DO REI, QUE ESTABA DE REGATA EN SANXENXO, MENTRES QUE O GARDA CIVIL NUN DE PASAXEIROS.

O MOTOR DO AVIÓN DE PASAXEIROS EXPLOTA E O AVIÓN PRIVADO DO REI QUEDA SEN COMBUSTIBLE E IMPACTA CONTRA A ESTRADA.

POR DESGRAZA NON QUEDA NINGÚN SUPERVIVENTE DO ACCIDENTE.

# data[].attributes.body
Na primavera

Hai flores,

Flores de distintas cores.

Tamén nacen froitos

Árbores, cerdeiras, corazóns

Hai froitos

Nas emocións.

De distintas cores

Poden ser vermellos,

Azulados e rosados.

As árbores medran,

Florecen

Na primavera

# data[].attributes.body
HABÍA UNHA VEZ UN BOMBEIRO CHAMADO ALEXANDER QUE SEMPRE APAGABA OS INCENDIOS.

UN DÍA LEVANTOUSE ÁS 3:00 DA MAÑÁ E ESCOITOU: LUMEEE!!!

AO ESCOITALO VESTIUSE E FOI CORRENDO.

AO CHEGAR, O FOGO ESTENDEUSE POR TODA GUIPÚSCOA E TIVERON QUE CHAMAR A CATRO CAMIÓNS DE BOMBEIROS. NON CONSEGUIRON APAGALO E ESTENDEUSE POR TODO O PAÍS VASCO. AO CHEGAR A SORIA, HABÍA UNHA LAGOA. LEVANTOUSE UN FORTE VENDAVAL DE CHUVIA E VENTO QUE APAGOU CASE TODO O INCENDIO E OS BOMBEIROS REMATARON DE APAGALO. PERO UNHA FOGUEIRA SEN CONTROL FIXO QUE O LUME VOLVERA E, CANDO SE DECATARON, CONSEGUIRON APAGALO SEN QUE NINGUÉN MORRERA PERO ALEXANDER MORREU POR UNHA OLA DE CALOR E VOLVEUSE TRANSPARENTE.

AO FINAL TODO ERA UN SOÑO E NUNCA HOUBO ESE INCENDIO. PERO EXPLOTARA UN AVIÓN!!

# data[].attributes.body
HABÍA UNHA VEZ UN NENO CHAMADO PACO, QUERÍA SER MAGO.

TIÑA TANTA ILUSIÓN POLA MAXIA QUE, UN DÍA DURMIUSE E A SÚA MENTE DEIXOUSE LEVAR E COMEZOU A SOÑAR QUE ERA UN MAGO FAMOSO.

SOÑOU QUE CUN FEITIZO PODÍA DARLLE MAXIA ÁS FLORES. AS FLORES TIÑAN O PODER DE OUTORGAR UNHAS OURO E OUTRAS DIAMANTES.

AO PRINCIPIO, PACO TIÑA UN BO SOÑO PERO FOI CONVERTÉNDOSE NUN PESADELO. A XENTE COMEZOU A LOITAR ENTRE ELA PARA CONSEGUIR AS FLORES MÁIS PODEROSAS. FORMÁRONSE GRUPOS POR PROVINCIAS E EN GALICIA EMPRENDEUSE UNHA ESPANTOSA GUERRA POLA CONQUISTA DOS CAMPOS DE FLORES.

PACO ESTABA TAN ASUSTADO QUE NON SAÍA DA CASA, A GUERRA ÍA A PEOR E XA SE ESTABA ESTENDENDO POR TODA ESPAÑA.

A PACO NON LLE GUSTABA A SITUACIÓN E SABÍA QUE TIÑA QUE FACER ALGO PARA QUE O FEITIZO DESAPARECESE PERO, POR MÁIS VOLTAS QUE LLE DABA, A SÚA CABEZA NON ATOPABA A SOLUCIÓN AO PROBLEMA.

ESTÁBASE A VOLVER TOLO.

DE SÚPETO ESPERTOU E DESCUBRIU QUE ERA UN MAL SOÑO, QUE NON PENSARA NO MALO DA MAXIA E SÓ CONFIARA NO BO E DESTA FORMA VIU QUE O MUNDO REAL NO É TAN MALO.

# data[].attributes.body
UN DÍA, UN SEÑOR POBRE CHAMADO ÁLVARO ESTABA PASEANDO POLA RÚA E ENCONTROU UNHA ÁRBORE MOI RARA.

BUSCOU EN TODOS OS LIBROS, PREGUNTOU A TODA A XENTE PERO NINGUÉN SABÍA QUE ÁRBORE ERA. ÁLVARO ERA TAN ATREVIDO QUE COMEU UN FROITO DA ÁRBORE E DESMAIOUSE

CANDO ESTABA DESMAIADO A XENTE PÚXOSE ARREDOR DE ÁLVARO E, DE REPENTE, DESAPARECEU E APARECEU NUNHA MANSIÓN.

ENTROU NA MANSIÓN E NON HABÍA NINGUÉN PERO NO SALÓN HABÍA MOITO DIÑEIRO E ÁLVARO, COMO ERA TAN ATREVIDO, COLLEU RÁPIDO O DIÑEIRO SEN QUE NINGUÉN O VIRA. FOISE E, CON SORTE, NINGUÉN O VIU.

AO DÍA SEGUINTE, ÁLVARO COMPROU UNHA CASA.

DESPOIS DUNS MESES CASOU CUNHA MULLER QUE ALGÚNS ANOS DESPOIS QUEDOU EMBARAZADA. TIVERON CATRO FILLOS E FORON FELICES PARA TODA A SÚA VIDA.

# data[].attributes.body
UN DÍA NORMAL E CORRENTE, UN BICHO BOLA PASEÁBASE POLA RÚA. ATOPOU UN CACHIÑO DE PAN RADIACTIVO E QUIXO COMELO. CANDO O COMEU CONVERTEUSE NUN BICHO BOLA MUTANTE. INTENTOU METERSE POLO BURATO QUE O LEVARÍA A CIDADE, PERO NA ENTRADA TROPEZOU CUNHA XOANIÑA INVISIBLE.

OS DOUS EMPRENDERON A VIAXE XUNTOS. POLO CAMIÑO A XOANIÑA CONTOULLE A SÚA HISTORIA, DE COMO SE FIXERA INVISIBLE, FALARON TANTO QUE OS COLLEU A NOITE.

# data[].attributes.body
Fai moitos, moitos anos, nun bosque moi  lonxano había unha árbore,  unha árbore xigante,non como as que te atopas dando un paseo, un carballo ou un Piñeiro. Esta era moi diferente: tiña unhas raíces enormes, que parece que pode saír andando, as súas follas eran douradas! E as ramas tiñan forma de corazón.

Un día unha nena foi a dar un paseo cos seus pais, pero, acabaron por perderse. Seguiron andando sen saber a onde ían, e … atopáronse coa árbore xigante de follas douradas, raíces enormes e ramas en forma de corazón!!!!

Quedaron calados por un momento, despois a nena deu un paso cara adiante e dixo: - Que bonita! Nunca vira unha árbore tan alta!!

O que non sabían e que a árbore era MÁXICA  e que cumpría desexos. A árbore comezou a falar.

-Son unha árbore máxica, se queredes volver a casa, so tendes que pedirmo amablemente.

A nena, o pai e a nai dixeron a coro: -Por favor, podes levarnos de volta a casa?

Antes de que o puideran pensar, xa estaban na casa.

Non puideron durmir en toda a noite, polo que acontecera. A nena dáballe voltas a cabeza non podía crer o acontecido. Ao día seguinte, levantáronse moi tarde e aínda así, tiñan sono. A nai propuxo volver a onde estaba a árbore. O pai dixo que el prefería quedar na casa. A nena estaba encantada de volver alí.

A nena e a súa nai emprenderon o camiño a árbore máxica. Cando chegaron, contemplaron a árbore a nai estendeu unha manta que levaba na mochila. As dúas sentáronse , sacaron algo para comer, e pensaron o desexo que querían pedir. Ao cabo dun anaquiño, xa sabían que dicirlle a árbore MÁXICA. A nena díxolle que todo o mundo pasara por alí de vez en cando. E a nai dixo que o camiño para chegar non sexa tan longo. Dende ese día, todo o mundo ía de vez en cando, e sen cansarse, e lle pedían desexos a árbore MÁXICA.

A nena, a nai e o pai ían cada mañá a pasar tempo xuntos. E a árbore MÁXICA seguía cumprindo desexos que a xente lle pedía cando pasaban por alí.

E así todos foron moi felices!!!!!

Paula 4º.

# data[].attributes.headline
Continuación a Gatiña Micas e o Rato Tom. Sofía e Cora 4º.

# data[].attributes.subject
Continuación a Gatiña Micas e o Rato Tom. Sofía e Cora 4º.

# data[].attributes.headline
Continuación A gatiña Micas e o rato Tom. Sofía e Cora 4º.

# data[].attributes.subject
Continuación A gatiña Micas e o rato Tom. Sofía e Cora 4º.

# data[].attributes.headline
Continuación A gatiña Micas e o rato Tom. Sofía e Cora 4º.

# data[].attributes.subject
Continuación A gatiña Micas e o rato Tom. Sofía e Cora 4º.

# data[].attributes.headline
A gata micas e o rato Tom. Cora e Sofía 4º.

# data[].attributes.subject
A gata micas e o rato Tom. Cora e Sofía 4º.

# data[].attributes.body
O RAP DOS INSECTOS

A samesuga é unha eiruga

gústalle moito a leituga

e presume de forzuda

derriva a todos cunha pluma.

Xoga, xoga coa formiga

Canta, canta coa lombriga.

A formiga é pequena

E gústalle moito xogar coa área

A lombriga fixo unha cantiga

E gústalle moito a súa amiga

Xoga, xoga coa formiga

canta, canta coa lombriga

iea, iea, iea, iea…

Ada Barreiro e Mara Villar 4º primaria

# data[].attributes.body
O Corazón énchenos de sabidoría.

O colexio é o mellor lugar da nosa vida.

Lles agradecemos aos prof@s que nos ensinaron

E tamén aos amigos que no recreo con nos xogaron.

Xa nos gústaría ser tan guai coma o colexio.

Invéntanse moitas cousas como é a forma de facer as división .

O colexio é fantástico!!!

Valdo e Tiago 4º de Primaria.

# data[].attributes.headline
Corre raposo, corre. Leyre Alonso e Mauro 4º.

# data[].attributes.subject
Corre raposo, corre. Leyre Alonso e Mauro 4º.

# data[].attributes.body
CORRE RAPOSO, CORRE

No monte máis frondoso

hai un raposo perezoso,

non persigue coellos

xa que se cre o máis fermoso.

A súa hirmá

está moi preocupada,

xa que sempre cada

e remata agotada.

A raposa foise de viaxe

ao raposo tocoulle cazar,

tiña ganas de papar

e acabou por marchar.

Corre a ducha, corre!!!

Leire Alonso e Mauro 4º Primaria

# data[].attributes.body
Para disfrutar cos contos de outros nen@s.

Rir sen parar con eles.

Imaxinar historias estupendas.

Mentres gozas lendo.

A min gústame ler!

Viaxa coa túa imaxinación.

E poñerte a escribir sen fin.

Reventar de ideas xeniais.

Aventuras sen igual.

Que viva a primavera literaria!!!!

# data[].attributes.body
Os nosos amigos: Juanito, Pedro e Alexandre estaban de viaxe polo século XVIII. Cando quixeron volver, a máquina desapareceu. De súpeto, viron un aro no aire, del saiu Nobita e Doraemon. Alexandre gritou: un teixo azul!! Doraemon enfadouse e berroulle: -Non son  un Teixo azul, son un gato robot do século XXII. Todos quedaron abraiados.

- Eu son Novita.

-Qué facedes aquí. Dixo Pedro.

Doraemon  contestou. - Estamos aquí porque ainda que sexa un robot do século XXII vivo no século XXI con Nobita.

-Pois unha empresa chamada Robots Felipe Control, intentou crear un modelo especial, pero saiuse de control e agora o século XXII está dominado polos robots.

Despois , todos quedaron un pouco asustados.

Ahhhhh!! Berraron os amigos. Despois de berrar como uns lobos, Juanito sospeitou e díxolle a Doraemon: - pero si o planeta está controlado polos robots, entón Doraemon é un robot.

-Que estás insinuando Juanito? Dixo Nobita moi asustado.

Soa o móvil de Alexandre.

-Alexandre!!! Protestaron os amigos.

-Sinto moito, era a miña nai, contestou.

Pedro dixo. –Pero estamos no século XXVIII, non hai Internet, nin tampouco móbiles.

-É verdade. Dixo Doraemon que se queda abraiado.

-Pásache algo Doraemon?

-Os humanos son máis listos do que cría. Dixo Doraemon cunha mirada atemorizante.

-Doraemon! Tatexou Nobita.

-A ver teño que facelo eu todo? Presumiu coma sempre Alexandre.

- Será mellor que non te achegues. Suxeriu Pedro.

- Parvadas, eu a este tumbo facendo “pim, pam toma lacasitos”.

-Será mellor que non o intentes. Dixo Doraemon con voz de monstro das brétemas.

- Cala un mes teixo azul! Dixolle Alexandre cun tono moi alto.

-Anda, un rato, mirou Juanito.

-Ahhhhhhhh!!!! Berraba Doraemon mentres saía correndo coma unha gacela.
Todos quedaron coma se toparan unha pantasma ao ver fuxir ao teixo azul, digo Doraemon Je je!! por un rato.

-Escoita e se desconectamos Internet? Non deixarán de funcionar os robots. Dixo Pedro.

- Que va oh! Dixo Alexandre.

“Desconecta o Internet” Pois, non pasou nada, “desconéctanse os robots”.

_Siiiii!!!!

-Pedro eres un xenio, vivaaaa!!!

Festexaban os amigos e Nobita.

FIN???

# data[].attributes.headline
QUE PASOU NO COLEXIO ESCARLATA?. SABELA 3º

# data[].attributes.subject
QUE PASOU NO COLEXIO ESCARLATA?. SABELA 3º

# data[].attributes.body
NA CLASE DE 3º DE PRIMARIA HABÍA UNHA NENA NOVA QUE SE CHAMABA MARGO. UN DÍA, CUNHA NENA QUE SE CHAMABA GABRIELA, XUNTAS, FIXERON UN FEITIZO. DESDE ESE MOMENTO, TODO O COLEXIO AS CHAMABA: “AS BRUXAS DO COLE”.

DESPOIS DE MOITÍSIMOS ANOS, CANDO MORRERON, O COLE FOI O COLE CON MENOS NEN@S DO MUNDO ENTEIRO. CANDO O MISTERIO DO FEITIZO SE RESOLVEU, AS PANTASMAS DE MARGO E GABRIELA SAIRON PARA MATAR AO EQUIPO QUE RESOLVERÁ O MISTERIO. CANDO CHEGARON AO COLEXIO, VIRON QUE QUEN RESOLVERA O ENIGMA FORA O MISTERY CLUB, OS SEUS INIMIGOS, E ELES TAMÉN MORRERON PORQUE OS COMPAÑEIROS DE MARGO E GABRIELA MATARONOS. E…

# data[].attributes.body
UN DÍA POLA NOITE, ALGÚN NENO VEU AO COLE E A PIZARRA, QUE TEMOS NA BAIXADA DO APARCAMENTO, PINTOUNA, ROMPEU TODOS OS INSTRUMENTOS DO PANEL DE MÚSICA, ROUBOU TODAS AS RÁS DA CHARCA E TALOU TODAS AS ÁRBORES QUE HAI NO COLE.

NÓS, A CLASE DE 3º, QUIXEMOS QUEDARNOS UNHA NOITE NO COLE, PERO NON DESCUBRIMOS QUEN FORA.

POLA MAÑÁ, NO RECREO, AS NENAS ENCONTRAMOS UN BOCATA DE SALCHICHÓN, PRETO DO PAVILLÓN E AO DÍA SEGUINTE, HABÍA OUTRO DE CHOURIZO. ENTÓN CHAMAMOS A BERTA E ELA NOS DIXO, QUE SEGURAMENTE SERÍAN DALGÚN NENO AO QUE NON LLE GUSTABAN OS BOCATAS. NÓS TAMÉN PENSAMOS O MESMO E PODÍA SER CERTO, PORQUE AO DÍA SEGUINTE MERENDAMOS ALÍ, ONDE APARECERAN OS BOCATAS, E NON VIMOS QUEN ERA, PERO SI QUE HABÍA OUTRO BOCATA, ESTE ERA DE QUEIXO. PENSAMOS A QUEN NON LLE GUSTARÍAN OS BOCATAS…

VOLVIMOS A QUEDARNOS POLA NOITE OUTRA VEZ. ESTA VEZ, NOS DIVIDIMOS POLO COLE DE TRES EN TRES E VIMOS A ALGUÉN… PERO NON SABIAMOS QUEN ERA.

AO DÍA SEGUINTE QUEDAMOS DE NOVO, PERO ESTA VEZ TRAÍAMOS LANTERNAS E SI QUE O PILLAMOS!!

PERO NON ERA UN NENO, NIN UNHA NENA, ERA UN… YETI DAS MONTAÑAS!!

NÓS ESTÁBAMOS UN POUCO ASUSTADOS E DECIDIMOS CORRER AOS BAÑOS DAS NENAS, O YETI PASOU E NON SE ENTEROU QUE ESTÁBAMOS ALÍ, QUE SORTE TIVEMOS!!

E RESULTOU QUE O YETI TAMÉN ERA O DOS BOCADILLOS… MENUDA SORTE, XA O TEMOS PILLADO!!!

# data[].attributes.body
UNHA BRUXA FOI EN BARCO A UN CASTELO E ATOPOUSE AO DEMO LUCAS. EL ESTABA TOMÁNDOSE UN CAFÉ E A BRUXA UNIUSE. CANDO REMATARON, A BRUXA ROUBOU UNHA COROA E O DEMO UN GORRO MÁXICO. O DEMO USA O GOROO E FAI MAXIA NO CASTELO E O CASTELO TEN VIDA. A XENTE DO CASTELO TEN QUE FUXIR E SE QUEDA SEN CASA. DESPOIS O DEMO FAI QUE UNHA ÁRBORE VIVA E O REI E TODOS OS DEMAIS TIVERON QUE FUXIR PORQUE A ÁRBORE OS PERSEGUÍA. ATOPARON UNHA CASA E PEGARON UN SALTO E ENTRARON.
QUEDARONSE 3 DÍAS ATA QUE APARECEU OUTRA BRUXA CHAMADA MARCOS. ELA FAI MAXIA E RECUPEROU O GORRO E A COROA. A BRUXA FAI MAXIA CO GORRO E O CASTELO QUEDA NO SITIO ONDE ESTABA.

# data[].attributes.body
JUAN TIÑA 10 ANOS E ERA PIRATA. VIVÍA NUNHA CASA NA PRAIA E CANDO SE DESPERTABA ÍA A ATACAR A OUTROS BARCOS.
UN DÍA O SEU BARCO AFUNDIUSE E LOGO MANDOU UNHA MENSAXE NUNHA BOTELLA. O SEU PAI RECIBIU A MENSAXE E CHAMOU A VELLA E FOI ELA. NUNHA CASA QUE TIÑA PERSOAS QUE SE ÍAN CASAR E TOMARON UN CAFÉ E  AS ÁRBORES SE LLE CAIRON NA CASA. E O PAI DE JUAN ARREGLOU TODO.
LOGO FORON TODOS AXUDAR A JUAN.

# data[].attributes.body
MARCOS ERA UN NENO DE 10 ANOS QUE VIVÍA NUNHA CASA NO BOSQUE. UN DÍA SAIU A VIVIR UNHA AVENTURA POLO MONTE. DE REPENTE FÍXOSE DE NOITE PERO SEGUIU CAMIÑANDO E CAEU NUN BURATO.
-ISTO SERÁ UNHA COVA- DIXO MARCOS.
-ISTO É UNHA COVA - ESCOITOUSE AO LONXE.
-QUEN ERES TI?
-...
-DESAPARECEU A VOZ!!-DIXO MARCOS.
MARCOS SEGUE CAMIÑANDO E ATOPA 3 CAMIÑOS: UN AZUL, OUTRO VERDE E OUTRO VERMELLO. FOI POLO VERDE E ATOPOU UN COFRE CHEO DE MOEDAS E TAMÉN A SAÍDA DA COVA E VIU A SÚA CASA.
-UNHA AVENTURA FASCINTANTE! - DIXO MARCOS.

# data[].attributes.body
ÉRASE UNHA VEZ UNHAS FORMIGAS QUE FIXERON A SÚA CASIÑA NUN PAU. ATA FIXERON UNHA HORTA, TAMÉN PLANTARON MINIS TOMATIÑOS E COLES.
TODAS AS FORMIGAS FORON AO PARQUE DE ATRACCIÓNS, MONTARON NOS CABALIÑOS PEQUENOS E FORON A OUTRAS ATRACCIÓNS. TAMÉN SUBIRON AOS COCHIÑOS PEQUENOS E AO RATO. O RATO É UNHA ATRACCIÓN BASTANTE PERIGOSA E DECIDIRON MONTAR. MENTRES ESTABAN NO RATO NUN XIRO DESPOIS DA SUBIDA MÁIS ALTA SAIRON VOANDO E CAIRON NO MAR.
MÁIS TARDE VIU UN SOCORRISTA A SALVALAS E AS LEVOU A PRAIA E VOLVERON PARA CASIÑA.

# data[].attributes.body
EU SON ASÍ, A MIN ME GUSTA SER COMO SON.

AS COUSAS SON BONITAS IGUAL QUE A NATUREZA, AS FLORES E A PAZ.

NA PRIMAVERA TODO É FELIZ, A XENTE, OS ANIMAIS, AS ÁRBORES E MÁIS.

UN SORRISO É DE COR AMARELO, O SOL, O POLEN E A FELICIDADE.

A MIN O QUE MÁIS ME GUSTA E A PAZ.

# data[].attributes.body
ÉRASE UNHA VEZ UN NENO CHAMADO PEPE QUE QUERÍA ENTRAR NUN CASTELO PERO HABÍA UN DRAGÓN QUE DEIXABA A VENTÁ ABERTA. COLLEU UNHA CORDA E APROVEITANDO QUE O DRAGÓN ESTABA DURMINDO DEULLE UN SUSTO, CUSPIU FOGO, O CASTELO PLANTOU FOGO E PEPE TIVO QUE ESCAPAR PORQUE LLE QUERÍA PLANTAR FOGO A EL. CONSEGUIU ESCAPAR. O NENO SALVOUSE, O NENO APAGOU O CASTELO E O DRAGÓN SALVOUSE.

# data[].attributes.body
FAI MOITO TEMPO HABÍA UNHA NENA QUE SE CHAMABA EVA. EVA ENCARGÁBASE DE BOTARLLE DE COMER AOS ANIMAIS. A EVA NON LLE DABA TRABALLO NIN LLE ABURRÍA PORQUE A EVA ENCANTÁBALLE ESTAR COS ANIMAIS.

EVA FOI A SACAR AS VACAS E OS CABALOSPARA QUE APASTARAN E ATOPOU UN OVO, PERO NON ERA UN OVO CALQUERA, ERA UN OVO DE DINOSAURIO.

EVA COLLEU O OVO E SUBIU A UN CABALO PARA VOLVER A GRANXA O ANTES POSIBLE. CANDO CHEGOU A GRANXA COLLEU UNHA MANTA E DEULLE CALOR COMO PUIDO.

O DÍA SEGUINTE EVA FOI VER COMO ESTABAN OS ANIMAIS E O OVO, PORQUE POLA NOITE SOARA UNHA TORMENTA ENORME. CANDO EVA CHEGOU O OVO ESTABA ROTO. EVA PENSABA QUE A SÚA CADELA SE ASUSTARA E ROMPERÁ O OVO. PERO CANDO SALIU DE REPENTE MIROU UN DINOSAURIO. EVA NON SABÍA QUE FACER, PERO SABÍA QUE TIÑA QUE PROTEXELO.

OS POUCOS DÍAS CRECEU. EVA TIÑA MEDO DE QUE FRANCO A PILLARA. FRANCO ATOPOU A EVA CO DINOSAURIO E FRANCO QUERÍA VENDER O DINOSAURIO POR 3.000 EUROS. PERO EVA NON O ÍA PERMITIR. ENTON EVA FOI A SUBASTA PARA DECLARAR QUE ERA DELA.

EVA RECUPEROU O DINOSAURIO E FRANCO LEVOUSE O SEU MERECIDO, 50 ANOS DE CÁRCEL.

# data[].attributes.body
EU VOU A CABALO DUN GALO,

CON CARA DE PALO.

# data[].attributes.body
EN ABRIL,

SE DI QUE AUGAS MIL.

UNHA FLOR,

A MIN ME PIDE UN FAVOR.

EN PRIMAVERA,

EU ENCONTRÓ UNHA VIEIRA.

# data[].attributes.body
PARA LAVAR OS PRATOS,

NECESITO TRAPOS.

PARA CALZARME,

NECESITO ATARME.

# data[].attributes.body
DA CASA VOU O COLE PARA APRENDER E LER

E O CHEGAR A CASA CANTAREI E BAILAREI.

# data[].attributes.body
A IGREXA DO HÍO TEN UN CURA,

ESTA MALO

E O DOUTOR LLE CURA.

# data[].attributes.body
O  MAR ESTÁ ALEGRE,

O MAR ESTÁ ENFADADO.

SE VAI A ALEGRE,

A BARCA VAI BEN.

SE ESTÁ ENFADADO,

TODO ESTÁ CAGADO.

# data[].attributes.body
NO MUNDO DOS COLORINCHOS, VIVÍA VIOLETA, UNHA NENA FORTE, ALTA, DE PELO LONGO E CUN GRAN SORRISO. O QUE MÁIS LLE GUSTABA DO MUNDO A VIOLETA ERA A SANDÍA E A SÚA MAMÁ ENCANTÁBALLE QUE COMESE SANDÍA, POR ISO TRAÍALLA TÓDOLOS DÍAS: OS MARTES, OS MÉRCORES, OS XOVES, OS VENRES...; TAMÉN PARA OS POSTRES ESPECIAIS DE FIN DE SEMANA: BROCHETAS DE SANDÍA PARA OS SÁBADOS E PASTEL DE SANDÍA OS DOMINGOS. AÍNDA QUE DE VEZ EN CANDO, TAMÉN TOMABA LARANXA.

A VIOLETA GÚSTABALLE MOITO XOGAR COS SEUS AMIGOS, ASÍ QUE UN DÍA SUBIUSE NO SEU BARCO DE XOGUETE, QUE LLE REGALARON NO SEU CUMPLE, PARA IR A NAVEGAR. CON ELA, LEVABA NO BARCO MOITAS, PERO QUE MOITAS SANDÍAS. MENTRES ÍA POLO MAR, DE SÚPETO, APARECEU UN BARCO NO QUE ÍA UNHA PIRATA CON MOITAS ESPADAS E UN PIRATA CON TELESCOPIO E ARCO. NESE MOMENTO APARECEU CÁSPER, O MELLOR AMIGO DE VIOLETA, DISFRAZADO DE PIRATA. ASUSTOU O BARCO PIRATA, E A PIRATA E O PIRATA MARCHARON PITANDO! RÁPIDAMENTE, VIOLETA PEDIU AXUDA AS SÚAS AMIGAS AS ABELLAS QUE PERSEGUIRON O BARCO ATA QUE SE ACABOU AFUNDINDO.

CANDO CÁSPER MIROU AS ABELLAS SAÍU CORRENDO PORQUE LLE TIÑA MOOOOITO MEDO; AÍNDA QUE VIOLETA LLE DICÍA QUE NON CORRERA: “QUE AS ABELLAS NON PICAN!” AS ABELLAS QUERÍAN QUE CASPER NON LLES TIVERA MEDO E PENSARON EN DARLLE MEL, PERO DESPISTÁRONSE E COMÉRONA TODA ELAS. ESTABA TAN RICA, QUE TIVERON QUE VOLVER A FACER MEL COLLENDO O POLEN DAS FLORES E CANDO A TIVERON LISTA LEVÁRONLLA A CASPER. E DENDE ESE DÍA...VIOLETA, CÁSPER E AS ABELLAS SON UN BO EQUIPO E DIXERON: “1, 2,3, AMIGOS PARA SEMPRE.

Alumnado de 6º de Ed. Infantil (5 anos)

# data[].attributes.headline
PERDIDO ESTÁ UN COELLO. VIOLETA E YAGO 3º

# data[].attributes.subject
PERDIDO ESTÁ UN COELLO. VIOLETA E YAGO 3º

# data[].attributes.body
Perdido está un coello

no monte do Facho

e xoga saltando

co seu amigo Pancho.

Perdido está un coello

dentro da igrexa do Hío

e escoita un rollo aburrido,

do que non entende nin pío.

Perdido está un coello

no faro de Cabo Home

e come tenras cenorias

co seu amigo Roque.

Perdido está un coello

na Praia de Vilariño

e salta pola area

cun fermoso paxariño.

Triste está o coello,

porque é de noite

e pode chegar

a hora da súa morte.

# data[].attributes.body
Perdido está Claudio

no monte de Donón

e camiña e camiña

sen ton nin son.

Perdido está Claudio

no fondo do mar

e por pouco afoga,

pois non sabe nadar.

Perdido está Claudio

no Facho de Donón

e queda deslumbrado

ao paso dun avión.

Perdido está Claudio

na Galiña Azul

e xoga cos nenos

a que el é, o príncipe azul.

Non sae da casa

Todo é un labirinto

Que triste está Claudio!

Que triste o pinto!

# data[].attributes.headline
PERDIDA ESTÁ A XOANIÑA. ALBA E BREIXO 3º

# data[].attributes.subject
PERDIDA ESTÁ A XOANIÑA. ALBA E BREIXO 3º

# data[].attributes.body
Perdida está a xoaniña,

na Praia de Area Brava

e pide axuda a un home

que por alí camiñaba.

Perdida está a xoaniña

na Praia de Vilanova

e viu unha muller

nunha lanchiña nova.

Perdida está a xoaniña

na Galiña Azul

e voa ata Donón

na busca dun baúl.

Perdida está a xoaniña

na igrexa do Hío

e quiso rezarlle

a Deus e a Cristo.

Perdida está a xoaniña

no cole do Hío

e foi á biblioteca

a ler un libro.

Triste está a xoaniña,

triste e preocupada

porque non atopa o camiño,

o camiño a súa casa.

# data[].attributes.body
Perdida está a cabuxa

no medio das Porteliñas

e busca un bo carreiro

para as súas cabuxiñas.

Perdida está a cabuxa

no monte do Facho

e salta e brinca

co seu amigo ourizo cacho.

Perdida está a cabuxa

no medio do toxo

e berra e pide axuda

ao pobre pastor coxo.

Perdida está a cabuxa

no medio do Fuxiño

e o seu cabrito chorando

sinálalle o camino.

A pobre cabuxa,

moi triste e soíña

xa non pode máis

e perdida camiña.

# data[].attributes.body
Perdido está o raposo

no medio dun toxo

e mira para o chan

pois está un pouco coxo.

Perdido está o raposo

no Facho de Donón

e alí queda aparvado

coa fermosa posta do sol.

Perdido está o raposo

na Lagoa de Vilariño

e mira na auga

un peixe pequeniño.

Perdido está o raposo

no Cruceiro do Hío

e perdido, moi perdido

pideu axuda ao seu tío.

Perdido está o raposo

na praia de Nerga

e camiñando un pouco

entérrase na area.

O raposo xa moi triste,

a súa casa quere volver,

moitos camiños atopa

e non sabe que facer.

# data[].attributes.body
Perdido está un cervo

na Galiña Azul

e busca un camiño

cunha saia de tul.

Perdido está un cervo

no colexio do Hío

e fixo unha multiplicación

menudo, menudo lío!

Perdido está un cervo

enriba do Cruceiro

e pídelle axuda

a un negro ferreiro.

Perdido está un cervo

no medio da biblioteca

e colleu un conto

da Carapuchiña Vermella.

Perdido está un cervo

no medio do bosque

e canso de camiñar

alí quedouse Roque.

O cervo está apenado,

pois segue perdido,

perdido no pobo,

no pobo do Hío.

# data[].attributes.body
Perdido está o can

no Cruceiro do Hío

e atopou un paxariño

que lle dixo pío, pío.

Perdido está o can

no río Lagar

e nadando, nadando

chegou ao mar.

Perdido está o can

na punta de Cabo Home

e no medio das rochas

atopou a un home.

Que feliz se sente

ao chegar a súa casa,

xa non está perdido

e dalle un bico a Tomasa.

# data[].attributes.body
Perdida está a rá

nunha charca do Hío

e veu a axudala

un pequeno esquío.

Perdida está a rá

na praia de Liméns

e dun chimpo chegou,

a praia de Pinténs.

Perdida está a rá

na casa do veciño

e dalí escapou

dun gato moi pillo.

Perdida está a rá

na Lagoa de Vilariño

e por pouco afoga

cando deu un saltiño.

Triste está a rá!

consólaa o seu amigo

e logo regálalle

un fermoso bico.

# data[].attributes.headline
O GATO E O RATO QUE SE FIXERON AMIGOS. ÁLEX 3º

# data[].attributes.subject
O GATO E O RATO QUE SE FIXERON AMIGOS. ÁLEX 3º

# data[].attributes.body
Érase unha vez un gato e un rato, que vivían nunha casa abandonada no medio do monte, que se pelexaban case sempre.

Un día o rato estaba na cociña collendo cousas para comer, pero o gato escoitou os pasos do rato e foi correndo á cociña para atrapalo. Entón o rato comezou a correr, o gato quedou atrás e o rato conseguiu meterse no burato que tiña na parede. Como non saía de alí, o gato botoulle un petardo a ver se saía.

Pero logo, o rato e o gato déronse conta de que podían ser amigos. Así que o rato saiu do seu burato, déronse unha aperta moi forte e viviron felices.