# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het Chinese Tencent heeft zelfontworpen chips gepresenteerd. Daarmee zet de techgigant, vooral bekent van games en de app WeChat, zijn eerste stappen op hardwaregebied.

Tencent is een techconglomeraat dat groot is geworden met de in China razend populaire app WeChat. Daarnaast is het bedrijf ook bekend als producent van films en videogames. Tencent is onder meer eigenaar van de ontwikkelaar van de game League of Legends. Met de aankondiging van eigen chips zet het bedrijf nu zijn eerste stappen richting hardware. Ook voldoet het daarmee aan doelen van de Chinese president Xi Jinping voor Chinese bedrijven. Die moeten ervoor zorgen dat het land op het gebied van technologie niet meer afhankelijk is van andere landen.

Tencent heeft onder meer chips voor toepassingen op het vlak van kunstmatige intelligentie en voor het comprimeren van videobestanden ontworpen. Ook komt er een netwerkchip voor cloudservers. Het is niet duidelijk of de chips al ergens in gebruik zijn. Tencent trekt de komende drie jaar omgerekend ruim 2,5 miljard dollar uit om zakelijke partners in de cloudsector te ondersteunen.

Met de nieuwe chips en een focus op zakelijke software lijkt Tencent ook een nieuwe inkomstenbron aan te boren. De Chinese overheid heeft er met een aantal verordeningen namelijk voor gezorgd dat de inkomsten van de gamestak zullen afnemen. Jongeren onder de 18 mogen namelijk nog maar drie uur per week gamen. Ook WeChat, een zogeheten superapp waarin gebruikers niet alleen kunnen chatten maar ook kunnen winkelen, leningen regelen en nog veel meer, ligt onder vuur. Die gesloten systemen moeten beter met andere bedrijven gaan samenwerken, vindt de Chinese overheid dat zo de macht van bedrijven als Tencent en Alibaba wil inperken.

Tencent is niet het enige bedrijf dat zich op de chipmarkt heeft gestort. Alibaba kwam eerder deze maand met een serverchip die het bedrijf zelf gaat gebruiken. Zoekbedrijf Baidu ontwikkelt al langer eigen chips en ByteDance, het bedrijf achter de filmpjesapp TikTok, werkt ook aan een chip.

Tencent is een techconglomeraat dat groot is geworden met de in China razend populaire app WeChat. Daarnaast is het bedrijf ook bekend als producent van films en videogames. Tencent is onder meer eigenaar van de ontwikkelaar van de game League of Legends. Met de aankondiging van eigen chips zet het bedrijf nu zijn eerste stappen richting hardware. Ook voldoet het daarmee aan doelen van de Chinese president Xi Jinping voor Chinese bedrijven. Die moeten ervoor zorgen dat het land op het gebied van technologie niet meer afhankelijk is van andere landen.Tencent heeft onder meer chips voor toepassingen op het vlak van kunstmatige intelligentie en voor het comprimeren van videobestanden ontworpen. Ook komt er een netwerkchip voor cloudservers. Het is niet duidelijk of de chips al ergens in gebruik zijn. Tencent trekt de komende drie jaar omgerekend ruim 2,5 miljard dollar uit om zakelijke partners in de cloudsector te ondersteunen.Met de nieuwe chips en een focus op zakelijke software lijkt Tencent ook een nieuwe inkomstenbron aan te boren. De Chinese overheid heeft er met een aantal verordeningen namelijk voor gezorgd dat de inkomsten van de gamestak zullen afnemen. Jongeren onder de 18 mogen namelijk nog maar drie uur per week gamen. Ook WeChat, een zogeheten superapp waarin gebruikers niet alleen kunnen chatten maar ook kunnen winkelen, leningen regelen en nog veel meer, ligt onder vuur. Die gesloten systemen moeten beter met andere bedrijven gaan samenwerken, vindt de Chinese overheid dat zo de macht van bedrijven als Tencent en Alibaba wil inperken.Tencent is niet het enige bedrijf dat zich op de chipmarkt heeft gestort. Alibaba kwam eerder deze maand met een serverchip die het bedrijf zelf gaat gebruiken. Zoekbedrijf Baidu ontwikkelt al langer eigen chips en ByteDance, het bedrijf achter de filmpjesapp TikTok, werkt ook aan een chip.

# data[].attributes.attachment_link.title
Chinees techbedrijf Tencent onthult eerste eigen chips

# data[].attributes.attachment_link.description
Het Chinese Tencent heeft zelfontworpen chips gepresenteerd. Daarmee zet de techgigant, vooral bekent van games en de app WeChat, zijn eerste stappen op hardwaregebied. Tencent is een techconglomeraat dat groot is geworden met de in China razend populaire app WeChat. Daarnaast is het bedrijf ook bekend als producent van films en videogames.

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by VRT NWS (@vrtnws)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Chinese overheid probeert met de verhoging van het aantal kinderen per echtpaar de sterk dalende geboortecijfers op te krikken om voortijdige vergrijzing van de Chinese bevolking te voorkomen. Wanneer de wijziging van kracht wordt, is niet bekend.

Een groot gezin was vanaf eind jaren zeventig de nachtmerrie van Chinese demografen, die voorspelden dat de grote gezinnen die in de jaren zestig en zeventig gemeengoed waren, China voorgoed arm zouden houden. Met de meest draconische geboortepolitiek ter wereld zou voor een beperkte periode binnen één generatie overbevolking worden voorkomen, maar het zogeheten eenkindbeleid werd langer volgehouden dan oorspronkelijk gepland en demografisch verstandig was.

Hervormingen

Bij de eerste voorzichtige hervormingen voor 2015 kregen Chinezen die beiden als enig kind waren opgegroeid, het recht zelf twee kinderen te krijgen. Daarna was verruiming van het toegestane geboortequotum al toegestaan als één Chinees van een koppeltje enig kind was. Die stapsgewijze hervormingen hadden weinig effect, maar daadwerkelijke afschaffing van het eenkindbeleid liet tot 2015 op zich wachten. Toen alle Chinezen vanaf 2015 twee kinderen mochten, leidde dat aanvankelijk tot een eenmalig geboortegolfje, maar daar bleef het bij.

Vorig jaar werden er volgens de census een vijfde minder kinderen geboren dan in 2019. Van de 12 miljoen geboortes ging het in 40 procent van de gevallen om een tweede kind. Ook het aandeel van tweede kinderen in het totaal aantal geboren zuigelingen is in vergelijking met 2017 afgenomen: toen bestond het aantal baby's volgens het Chinese statistiekbureau nog voor de helft uit tweede kinderen.

Tot de nieuwe versoepeling ingaat, mogen Chinezen nu twee kinderen per echtpaar en in plattelandsgebieden en voor etnische minderheden gelden uitzonderingen die een nog groter gezin mogelijk maken. Dat is slechts een druppel op de gloeiende plaat, want China wordt nu al geconfronteerd met de negatieve gevolgen van ruim drie decennia streng staatsbeleid om de vruchtbaarheid laag te houden. Chinezen krijgen nog steeds te weinig kinderen: het huidige geboortecijfer van 1,3 kinderen per Chinese vrouw is niet genoeg om de bevolkingsafname te keren. Daar is een gemiddelde van 2,1 kind per vrouw voor nodig.

Economische positie

Bij de meest recente volkstelling bleek dat de Chinese bevolking van 1,4 miljard mensen al sneller aan het afnemen is dan verwacht. Dat heeft ingrijpende gevolgen voor onder meer de arbeidsmarkt, het Chinese pensioensysteem en de zorg. De angst is dat China zijn economische koploperspositie verliest door een gebrek aan jonge beroepsbevolking. De census maakte duidelijk dat het aandeel van de beroepsbevolking, Chinezen in de leeftijd van 15 tot 59 jaar, vorig jaar al is gedaald tot 63,3 procent van de totale bevolking. Die bedraagt nu 1,4 miljard mensen.

De kosten van de opvoeding zijn de grootste hindernis voor een groter gezin bij jonge stedelijke Chinezen. Veel vrouwen willen bovendien geen tweede kind, omdat ze vrezen dat dit een negatieve invloed op hun carrière heeft.

Jonge Chinese ouders moeten zelfs met één of twee kinderen al alle zeilen bijzetten om genoeg geld te verdienen, waarbij ze zo door hun werk in beslag genomen worden dat ze de praktische zorg voor hun kind vaak aan de grootouders moeten overlaten. Vandaar dat demografen al langere tijd ijveren om jonge echtparen met financiële steun en betere mogelijkheden voor kinderopvang te motiveren toch een extra kind te krijgen.

De dalende geboortecijfers zijn een demografische tijdbom onder de economische koers van de Chinese overheid. Die probeert met grootschalige urbanisatie een welgestelde middenklasse te vormen, die de economie aan de groei houdt door consumptie. Een sterk vergrijzende bevolking doet afbreuk aan dat plan, omdat ouderen minder geld uitgeven.
Lees ook

# data[].attributes.attachment_link.title
Chinezen passen geboortebeleid opnieuw aan: echtparen mogen nu drie kinderen

# data[].attributes.attachment_link.description
De Chinese overheid probeert met de verhoging van het aantal kinderen per echtpaar de sterk dalende geboortecijfers op te krikken om voortijdige vergrijzing van de Chinese bevolking te voorkomen. Wanneer de wijziging van kracht wordt, is niet bekend.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"[The year] 2021 is less about what's 'buzzy' and more about what's tried-and-true, with a focus on calming the skin. Centella asiatica [an herb grown in Asia, known for being anti-inflammatory]-or 'cica'-is huge right now. With everyone dealing with the prolonged stress of the pandemic and dreaded ' maskne,' soothing irritated, angry skin seems to be at the forefront of people's minds. Cica is the ingredient that everyone wants to add to their routine."
6. Clean beauty
"More brands are developing products free of chemical additives, artificial ingredients, and fragrance. Products will be even more gentle with effective plant-based ingredients, and many brands are becoming vegan as well. Consumers are more aware of what they put on their skin."
7. Pre-, pro-, and postbiotics
"This year, inner and outer wellness brands and products will gain more popularity. For example, brands that focus on pre-, pro-, and postbiotics; microbiome-friendly skin care; and consumable supplements, which benefit both the skin and the gut.

K-beauty will shift more towards a holistic approach, linking skin care and internal health. I take probiotic supplements for my bouts of eczema and I love using K-beauty products with fermented ingredients. I regularly use 107 -it uses aged [seven- and 10-year-old] vinegar [that promotes good gut health]. Their vinegar tastes delicious with honey!"
8. Flexible minimalism
"A few years back, we were oversaturated with the '10-step Korean skin-care routine.' The ' skin-care diet ' [using fewer products and steps] that followed was a pushback against that, but it was too restrictive for those who wanted more results than could be attained with just the basics.

Flexible minimalism is a focus on clean and simple product lines, which makes customizing your routine easier. There will also be a push towards pared-back lists of ingredients. Single and minimal ingredients are appealing because of their simplicity and high concentration of the hero component."
9. At-home indulgences
"Skin care has a functional element-it has to work and deliver results-but I expect products that provide meditative, soothing, and spa-like moments to take off in a big way. They can transport you mentally and emotionally to another headspace."

Sarah Lee and Christine Chang, cofounders of Glow Recipe
10. Hyphenate and hybrid skin care
"We've started seeing 'skipcare' as a K-beauty trend, where the focus is on a pared-down, simple, and minimalist routine. We will be seeing more efficient and effective multitasking and versatile products-what we like to call 'hyphenates' or 'hybrid' skin care."
11. Skin detoxifying and barrier strengthening
"The belief that 'skin is a reflection of your mental state' comes from Korea, and growing up, my mother emphasized this to me many times. We'll see more barrier-strengthening ingredients that boost immunity, such as mushrooms, plus detoxifying herbs including mugwort and ginger. Ceramides [which form a protective layer to help prevent moisture loss and visible skin damage] will make a comeback too."
12. A boost in body care
"In Korea, many body-care rituals originate from the bathhouse culture, where milk treatments are slathered on the face and body, and baths are steeped with skin-beneficial ingredients, such as green tea and probiotics. During a difficult year, personal self-care has taken on new importance for many, so we expect to see the definition to include all of the skin, from head to toe."

# data[].attributes.attachment_link.title
The 12 Korean Beauty Trends to Try in 2021, According to the Experts

# data[].attributes.attachment_link.description
"[The year] 2021 is less about what's 'buzzy' and more about what's tried-and-true, with a focus on calming the skin. Centella asiatica [an herb grown in Asia, known for being anti-inflammatory]-or 'cica'-is huge right now. With everyone dealing with the prolonged stress of the pandemic and dreaded ' maskne,' soothing irritated, angry skin seems to be at the forefront of people's minds.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Chinese overheid draait de duimschroeven voor de entertainmentindustrie strakker aan. Zo worden bepaalde reality-tv-programma's verboden en mogen mannen zich niet te vrouwelijk uitdossen. "Sterren die op televisie komen of populair zijn op sociale media mogen geen afwijkende denkbeelden meer hebben", zegt Eefje Rammeloo, correspondent in China, in "De ochtend" op Radio 1. "Wat ze zeggen moet in lijn zijn met het standpunt van de Communistische Partij."

# data[].attributes.attachment_link.title
China legt entertainmentsector strenge regels op: reality-tv wordt gebannen

# data[].attributes.attachment_link.description
De Chinese overheid draait de duimschroeven voor de entertainmentindustrie strakker aan. Zo worden bepaalde reality-tv-programma's verboden en mogen mannen zich niet te vrouwelijk uitdossen. "Sterren die op televisie komen of populair zijn op sociale media mogen geen afwijkende denkbeelden meer hebben", zegt Eefje Rammeloo, correspondent in China, in "De ochtend" op Radio 1.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Buitenland

De toezichthouder op televisie en radio (NRTA) gaf zenders opdracht te stoppen met het uitzenden van entertainmentprogramma's die in de ogen van de overheid geen meerwaarde hebben. Ook moeten mannen op televisie weer mannelijker worden afgebeeld.

'Vulgaire influencers'

De toezichthouder moedigt zenders in een pakket nieuwe richtlijnen aan vooral traditionele Chinese cultuur en het socialisme te promoten. 'Vulgaire influencers' en artiesten zonder moreel besef moeten juist van het scherm worden geweerd.

Realityprogramma's zijn de Chinese autoriteiten al langer een doorn in het oog. Die shows geven kijkers soms de mogelijkheid om via de aankoop van gesponsorde producten te kunnen stemmen op deelnemers. Dat leidt volgens critici tot verspilling.

Lees ook:

Talpa komt met grensverleggende talentenjacht voor SBS6

De autoriteiten lieten in mei nog een populaire talentenjacht stopzetten. Fans kochten en dumpten enorme hoeveelheden zuivelproducten om hun favoriete deelnemers te kunnen steunen. Streamingdienst iQiyi liet onlangs al weten alle talentenjachten te schrappen die nog in ontwikkeling zijn.

Lees ook:

Ilse DeLange over The Voice Senior: 'Altijd weer een feestje'

# data[].attributes.attachment_link.title
China verbiedt talentenjachten, 'vulgaire influencers' moeten van tv

# data[].attributes.attachment_link.description
Buitenland De toezichthouder op televisie en radio (NRTA) gaf zenders opdracht te stoppen met het uitzenden van entertainmentprogramma's die in de ogen van de overheid geen meerwaarde hebben. Ook moeten mannen op televisie weer mannelijker worden afgebeeld. De toezichthouder moedigt zenders in een pakket nieuwe richtlijnen aan vooral traditionele Chinese cultuur en het socialisme te promoten.

# data[].attributes.attachment_caption
It's official. China's manufacturing industry is in trouble

# data[].attributes.headline
Energietekort in ‘s werelds een na grootste economie 

# data[].attributes.subject
Energietekort in ‘s werelds een na grootste economie 

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
china's power crunch is threatening a troubled manufacturing industry

# data[].attributes.attachment_link.title
It's official. China's manufacturing industry is in trouble

# data[].attributes.attachment_link.description
Factories in China are struggling at a time when the world's second largest economy has to contend with yet another concern: a growing power supply crunch.

# data[].attributes.attachment_caption
Fish and ships: Chinese fishing and Europe's Indo-Pacific strategy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Summary

The fisheries sector has become a central geopolitical issue in the Indo-Pacific.

China is a major cause of the problems in the industry, thanks to the size of its fleet and the tonnage of its captures.

China also contributes to the erosion of ocean governance through its participation in illegal, unreported, and unregulated fishing.

Beijing instrumentalises its fishing fleet for geopolitical gain, as evidenced by its policy on the South China Sea.

These predatory fishing activities threaten Europe's geopolitical and geo-economic interests, as well as its attempts to protect marine biodiversity.

Europe cannot be a bystander on the issue; it should develop a more proactive policy on fisheries.

Introduction

The fisheries sector has gradually become a central geopolitical issue in the Indo-Pacific. Out of the 84.4m tonnes of fish caught in seas across the world in 2018, around 61.4m tonnes came from the Indian and Pacific oceans. Although the intensity of fishing varies across regions, the depletion of fishery resources is a growing problem everywhere. China, which catches more fish than any other nation, vastly contributes to this problem with not only its fleet size and the tonnage of its catches, but also its fishing practices - which include illegal, unreported, and unregulated (IUU) fishing - and, above all, a fisheries policy that exports its environmental problems and thereby protects its own national marine areas. Moreover, China instrumentalises fishing to serve its revisionist agenda and its strategic interests more broadly, signalling its willingness to use traditional economic activities for geopolitical gain.

The specific problem of China's fisheries policy exacerbates the broader one of a global decline in fish stocks, which are being exploited at unsustainable levels for one-third of all affected species. In recent decades, fish consumption has risen at an annual rate twice that of population growth, from 9kg per person in 1961 to more than 20kg per person in 2016. While the global tonnage of fish caught has been relatively stable since the 1990s, the past 50 years have seen a clear downward trend in the share of fish stocks that are at sustainable levels, from 90 per cent in 1974 to 65.8 per cent in 2017. However, the sustainability level varies across different zones of the Indo-Pacific. It is at 54.5 per cent in the south-eastern Pacific; between 78 per cent and 87 per cent in the north-western Pacific, the eastern central Pacific, the western central Pacific; and at 73.5 per cent in the eastern Indian Ocean and 67 per cent in the western Indian Ocean - which, as a consequence, have become attractive hubs for Chinese fishery.

The European Union has included the governance of fisheries and the fight against IUU fishing on the agenda of its future strategy for cooperation in the Indo-Pacific. If the agenda is partly normative - as suggested by the negotiations at the Intergovernmental Conference on the Marine Biodiversity of Areas Beyond National Jurisdiction - the EU's Indo-Pacific policy should prioritise the reinforcement of fisheries management capacities in the region. This would help China's neighbours regain control of their exclusive economic zones (EEZs). The EU has a remarkably strong position in all areas that would help it structure an effective and lasting system of fisheries management - from its influence on the norms of control to its export of ocean surveillance equipment, expertise, and capacity building.

At a time when the EU is trying to contribute to maritime security more effectively, it has an opportunity to take an inclusive and non-politicised approach to fishery. Such an approach is sure to have a strategic impact, through the creation of effective multilateral coalitions that focus on these issues.

This paper examines the reasons and policies that led China to become a threat to marine biodiversity, as well as its role in IUU fishing. The paper also analyses China's use of its fishing fleet to achieve its strategic objectives and examines the overall impact of Chinese fisheries policies on Europe's interests. Finally, it identifies some potential directions for a proactive European policy on fisheries in the Indo-Pacific.

China's threat to national marine biodiversity and plunder of foreign waters

With the largest population of any nation, China far outstrips other countries as the world's top fish producer (including fishery and aquaculture). China's fishery activities rose by 15.6 per cent between 2005 and 2016. It accounts for 15 per cent of global marine captures, while the second-biggest producers, Peru and Indonesia, account for 8 per cent of the captures each. China operates the largest fleet of trawlers globally and heavily supports it with subsidies, 94 per cent of which comprise fuel subsidies. This enables Chinese industrial trawlers to fish in all the world's oceans, including the Atlantic and Indian oceans - where, legally and illegally, the fishing industry provides a way for Beijing to establish a presence on the African coast. The fleet has expanded considerably in the past few years, whereas that of other major fishing countries has stabilised or declined. The added stress on fish stocks can, therefore, be partially attributed to China's expansion.

Paradoxically, China's commitment to preserving and restoring its own fish stocks has made it a threat to the sustainable management of fishery resources around the world. The period from Mao Zedong's assumption of power to the early 1980s was characterised by absurd levels of overfishing of Chinese fish stocks, which showed signs of depletion as early as the 1950s. In the early 1980s, there was a collapse in the populations of certain commercially fished species in these stocks. A decade of reforms followed, marked by the joint implementation of proactive policies for the protection and restoration of coastal resources, as well as the promotion of distant-water fishing. The former included the creation of closed areas and seasons in which fishing was banned; fishing moratoriums; the delimitation of protected areas; limits on the maximum size of nets; and minimum size requirements for meshes, to prevent nets from catching juvenile fish. The latter provided opportunities for Chinese trawlers to sell a part of their catch in foreign markets, buy diesel at subsidised prices, and benefit from a change in capital depreciation rates and various fiscal incentives. China has expanded each of these policies over time; for instance, subsidies for distant-water fishing rose considerably, peaking at $6.5 billion in 2013 and remaining steady (in principle) until 2015. The situation changed somewhat in 2016 with the announcement of the 13th Five-Year Plan.

This dichotomy between seas under Chinese sovereignty and distant waters only increased with China's incorporation of international environmental standards into its national legislation. With Beijing's responsibility stopping at the limits of its EEZ, the process served its national goals without restricting Chinese activities abroad.

In 1996 the State Oceanic Administration published 'China's Ocean Agenda 21', which incorporated: the principles on the sustainable development of fish stocks enumerated in 'Agenda 21', which was issued at the conclusion of the 1992 United Nations Conference on Sustainable Development Conference in Rio; and those enunciated in 1995 by the UN Food and Agriculture Organization in its 'Code of Conduct for Responsible Fisheries'. The same year, China extended its environmental standards to its EEZs. In 2000 the country bolstered them by establishing quotas and expanding the fishing vessels licensing system it had set up in 1979.

The implementation of these internal restrictions inevitably had a negative impact on China's fisheries and its fishermen's livelihoods. This led the State Council to launch the 'Programme of Action on Conservation of Living Aquatic Resources' and to establish 'National Fisheries Five-Year Plans', which emphasised food security and encouraged Chinese fishing enterprises to seek and exploit economic opportunities abroad. Nonetheless, these steps did not allow China to achieve its objectives with regard to supply, as much of the catch was sold off on foreign markets. The simultaneous introduction of these constraints led to, among other things, a reduction in the total volume of catches from 15m tonnes in 2016 to 10m tonnes in 2020. (The constraints involved the establishment of administrative systems for managing marine resources, prioritising sustainable use, conserving fishery resources, and protecting biodiversity).

However, it is important to assess the fishery measures China initiated under the 13th Five-Year Plan from the viewpoint of their outcomes. During the first nine months of 2017, 'domestic' catches fell by 11.9 per cent, while those of distant-water fishing rose by 14.2 per cent; the total catch fell by 7.7 per cent over the whole year. In reality, while China seems to have considerably reduced subsidies for domestic fishery, it has not reduced those for distant-water fishing. China committed to reducing its domestic fishery subsidies by 40 per cent in 2020, but declared that up to 3,000 vessels could be involved in deep-sea fishing, and (like Russia) continued to oppose the expansion of marine protected areas. As the Chinese fleet numbered around 2,500 vessels, the new limitation amounted to a de facto authorisation of an increase in its size.

China's illegal, unreported, and unregulated fishing

In this context, the massive scale of China's IUU fishing operations is a consequence of the dichotomy between domestic and distant-water fishing, and the depletion of national resources forcing Chinese fishermen to turn to deep-sea fishing.As a 2015 Greenpeace report stated, overfishing on the high seas and in foreign EEZs was a common practice for Chinese vessels. Indeed, numerous incidents in the South China Sea, the Indian Ocean, the East China Sea, and the South Atlantic Ocean testify to this. In the three main categories of ' The Illegal, Unreported and Unregulated Fishing Index ' published in January 2019 - vulnerability, prevalence, and response - China ranked in place first place globally.

Although Chinese researchers acknowledge this problem, they hold the fishermen - who are often poorly trained and unable to communicate with foreign authorities - partly responsible. They point to the progress China has made in training crews (including on the Law of the Sea and various regulations governing fishing), providing vessels with electronic equipment, and raising fines for violations of the rules. They do not deny the weakness of China's management mechanisms, which erode the credibility of its efforts in these areas.

However, one cannot absolve the Chinese state of its responsibilities. In 2016 Beijing officially strengthened sanctions for the contravention of international fishing regulations, and envisaged a revision of its fishing laws to add a system for blacklisting vessels involved in IUU fishing. Furthermore, in July 2018, China signed a partnership agreement with the EU on global governance of the oceans that involved combating IUU fishing (and which enabled China to export its fishery production to the European market). However, China is yet to join the Port State Measures Agreement, which was signed in 2009 and came into effect in 2016. Countries that sign the deal are required to check the registration of vessels before allowing them to dock; conduct inspections and take all necessary measures to ensure that these ships are not transporting illegally caught fish; and share information on all this between port states in real time, thereby casting an electronic net over pirate ships.

Moreover, several major fishing agreements China has signed with African states call into question its sincerity about addressing these problems. They seem to indicate that Beijing primarily seeks to build a facade of legality around practices whose motives and consequences remain unchanged. According to Greenpeace, Chinese fishing companies - which are dependent on the state - regularly underreport the size of their vessels, sometimes by as much as 60 per cent, to obtain cheaper licences. This also enables them to haul in much larger volumes of fish than permitted and to carry on fishing in areas formally reserved for smaller ships.

China's fisheries policy shapes a strategic landscape in which appropriating resources is as important as protecting sea lanes. There is nothing new in states' use of fishermen as occasional - and more or less willing - instigators of territorial conflicts. Nonetheless, China has gone much further than most by making its fleet of trawlers a weapon that serves its revisionist agenda. To this end, China uses its flotilla of fishing vessels as an unofficial militia, with its navy's backing, and subsidises fishing in disputed waters - often those with scant fish stock - to assert its territorial claims. A series of incidents in the South China Sea since mid-2019 illustrates this:

In June 2019, despite its strong relationship with Beijing, Manila accused China of having capsized and sunk one of its trawlers.

On 30 December 2019, Jakarta officially protested to Beijing after Chinese coastguard ships and around 63 trawlers violated Indonesia's EEZ around the Natuna archipelago. The incident was not limited to diplomatic measures; on 7 January 2020, the Indonesian authorities deployed eight warships and four combat jets to the area. After being chased away, the Chinese coastguard vessels lingered just outside Indonesian waters. The Indonesian president, Joko Widodo, visited Natuna on 8 January 2020. The Chinese flotilla finally left the zone the following day.

In early March 2020, a Chinese navy ship rammed a Vietnamese trawler and sank it off the Paracel Islands - confirming that, even as the covid-19 pandemic was accelerating, the old disputes in the region had not completely disappeared.

In mid-March 2021, the Philippines discovered that the Whitsun Reef, 170 nautical miles west of Palawan in the northern parts of the Spratly Islands, was being occupied by around 220 Chinese fishing vessels. Manila protested to Beijing and demanded that China recall the vessels, sending a naval task force to patrol the area. China's claim that its boats were taking refuge from rough seas were soon met with photographic evidence to the contrary. Most remained in the area for weeks without engaging in any fishing activity. In fact, a significant number of them had been in the area since February. A month later, most of the vessels had left the reef - but a few stayed.

These incidents cast a new light on the South China Sea's importance to international security. Added to the various classic issues on the delimitation of EEZs is the competition for an increasingly rare resource. Although the South China Sea accounted for 12 per cent of global catches in 2015, more than 50 per cent of the global fishing fleet operated in this region.

As such, this competition transformed - with striking swiftness - the strategic maritime landscape into one in which economic actors, the fishermen, are no longer just instigators of territorial conflicts but unofficial sea militias. As one of Beijing's main weapons in its disputes in the South China Sea, these militias receive support from the Chinese navy only when they need backup. Put another way, China uses its fishing fleet as the third arm of its navy. The massive presence of trawlers around the Chinese outposts of Subi and Mischief in the Spratly Islands reflects this new role. Indeed, the Pentagon declared in its 2017 'Annual Report to Congress on Military Developments in China' that the country is "building a state-owned fishing fleet for its maritime militia force in the South China Sea". By sending its fishing fleet into disputed waters, China can use these vessels as an excuse to deploy its coastguard and warships to defend its fishing vessels and back its territorial claims.

China's distinction between domestic waters, which must be protected, and international ones, which can be plundered, combine with its claim to almost 80 per cent of the South China Sea. As other South China Sea littoral states recognise, China uses its measures to preserve fish stocks as instruments to bolster these claims. In 1999 China unilaterally decreed a seasonal fishing moratorium in this zone. All other littoral states understood the move as China's attempt to assert its sovereignty over these waters, and hence rejected the moratorium.

In this context, these states see the presence of the US Navy in the region as an important security guarantee, given that most of them do not individually possess the assets necessary for confronting the Chinese navy if the situation escalated over fishing disputes. But the US presence also increases strategic polarisation and the risk of conflict in the region, as all sides may see escalation as easier to manage than in classic territorial disputes involving only state actors and their naval assets.

The impact on European interests

Many European states could be tempted to consider China's fisheries practices as a regrettable yet distant phenomenon with little or no impact on their interests. Yet control of fisheries is, as discussed, part of a new strategic landscape in which the appropriation of resources combines with the rapid militarisation of the oceans. As such, this has direct and indirect consequences for European interests.

Indirectly, the predatory nature of China's fishing could destabilise many regions along the sea lines of communication that are vital to European trade. Piracy off the Somali coast between 2005 and 2012 resulted from overfishing in Somali waters and fishermen's need for an alternative source of income as the Somali state collapsed, before evolving into a form of organised crime. China was not responsible for the depletion of fish stocks in Somali waters, but reports by the Madagascar Regional Maritime Information Fusion Centre regularly raise Chinese IUU fishing off the coast of Africa and in the Indian Ocean generally. Moreover, China seized the opportunity created by the chaos in Somalia to establish a presence on the strait of Bab al-Mandeb, through the construction of a huge military base in Djibouti.

The current fishing-related tensions in the South China Sea contribute to an atmosphere of strong political and strategic polarisation, as well as Indo-Pacific states' very real concerns about food security. They illustrate the potential for China's fisheries policy to generate conflict in and around the chokepoints between the Indian Ocean and the South China Sea.

In Africa, the stakes may be different given that China has no direct territorial claims, but fishing plays no less of a strategic role - particularly in light of the country's assertion of its presence in the Mozambique Channel, whose importance partly stems from the vulnerabilities of the Suez Canal (as recently highlighted by the stranding of the container ship Ever Given). The risk here is that China will gradually gain control of the African coast, which is of growing international importance due to the continent's status as a future centre of economic growth.

Some European states are more vulnerable than others, due to their territorial presence in parts of the Indo-Pacific. In Madagascar, Chinese fisheries policies directly threaten French interests in the region. In the Pacific, the indirect effects of China's overfishing in the South China Sea, which pushed Vietnamese fishermen to seek their livelihoods in the waters of New Caledonia, are well documented. One can see the effects of this today: China's fishing has spurred a wave of protests in French Polynesia, with demonstrators accusing Chinese vessels of operating illegally and demanding that they be banned from catching tuna. More broadly, China has shown a willingness to dilute France's presence and influence in both the Indian and Pacific oceans.

Lastly, it is possible that China will directly implement its strategy of occupying terrain with its fishing flotilla in other fish-rich regions in the Pacific. China's fisheries policy is in direct opposition to Europe's aims to protect biodiversity, particularly marine biodiversity, and creates precedents of a Chinese presence that the country can later use for political and strategic purposes.

A proactive European policy on fisheries in the Indo-Pacific

Of course, China is not the only state to push its fleets to engage in illegal fishing or to contribute to overfishing. Nonetheless, it has done so on the largest scale by far. China is one of the very few countries to have made fisheries part of the public sector and, above all, to have established a fishing arm of its navy to serve its strategic interests. China has profoundly transformed the maritime strategic landscape and complicated the nature of the potential response by positioning fishermen - commercial actors - to face the armed forces of states that dispute its claims to various economic zones.

Moreover, China's importance in the fishing industry has made it both a vital actor in any attempt to regulate the sector and a major obstacle to the extension of conservation measures, such as those to protect marine areas. The scale of China's violations of existing regulations calls into question the sincerity of its commitment to them and the scientific and economic rationale for its actions, since it has simultaneously encouraged the protection of its national resources and the plunder of foreign waters.

These considerations call for responses that vary across geographical areas but are all designed to help smaller Indo-Pacific states regain control of their territorial waters. The key problem in the Indo-Pacific is less the lack of regional organisations specifically dedicated to fisheries (or a broader purpose) than an inability to enforce existing regulations. This regrettable situation opens up considerable space for fisheries management. Europe can contribute to such management by delinking negotiations on international fisheries - and, more broadly, marine biodiversity protection, in which China is a legitimate and vital actor - from those on measures to enforce states' sovereignty over their territorial waters.

Replicate the Coordinated Maritime Presence Mechanism in parts of the Indo-Pacific.

As the EU is a leader on marine biodiversity issues and a source of expertise on satellite and radar technology, as well as ocean governance, it is ideally placed to play a defining role on fisheries. Indeed, the bloc understands the need for the sustainable use of marine biological resources in the Indo-Pacific. On 16 April 2021, the European Council stated that the "EU strategy for cooperation in the Indo-Pacific" should include "EU membership and active participation in relevant fisheries bodies, including Regional Seas Conventions and Regional Fisheries Management Organisations, and the creation of Sustainable Fisheries Partnerships ... and by tackling Illegal, Unreported and Unregulated (IUU) Fishing". This should, in turn, "contribute towards improved fisheries governance and coastal development in ... partner countries".

However, it remains to be seen whether member states will provide the resources required to translate this statement of intent into actual policy. The EU already has an international fisheries policy that falls within the ambit of the Directorate-General for Maritime Affairs and Fisheries (DG-MER). However, it lacks a significant presence in the Indo-Pacific. The EU conducts training for coastguards in the South China Sea with Vietnam and Indonesia. It also combats IUU fishing by conditioning access to its market on compliance with regulations on this matter. Moreover, its maritime surveillance programmes CRIMARIO I and II (Critical Maritime Routes in the Indian Ocean) in the south-western Indian Ocean and the Bay of Bengal respectively make it a credible actor in regional fisheries management. And EU member states engage in regional cooperation to combat IUU fishing. The Netherlands works with Thailand to this end.

Nonetheless, there is a declining number of bilateral agreements on fishing between the EU and Indo-Pacific countries. Comoros, Cook Islands, Kiribati, Madagascar, Micronesia, Mozambique, Seychelles, and Solomon Islands benefited from such agreements until 2010, which enabled them to receive fisheries development aid in exchange for granting EU countries the right to access their EEZs. As of today, only the protocols signed with Seychelles and Cook Islands remain valid.

Moreover, the EU lacks a law enforcement mechanism in the region. On 25 January 2021, the EU launched its Coordinated Maritime Presence (CMP) mechanism, a concept designed to create a permanent presence in - and prompt outreach to - maritime areas of interest, share information and analysis on these areas, and promote international cooperation and partnership at sea. The CMP mechanism was launched as a pilot project in the Gulf of Guinea, and there is a French proposal to replicate it in the Indian Ocean - where it would have been an effective instrument for enforcing IUU fishing regulation. But, so far, the idea has met with significant reluctance from several member states. And the mechanism would only be effective if there was some form of cooperation between the European External Action Service (whose responsibility for maritime security would put it in charge of the CMP) and DG-MER (which oversees fisheries policy). At times, the institutional cultures of the two bodies seem irreconcilable.

Place fisheries management on the agenda of European maritime security dialogues

It would also make sense to systematically include fisheries management on the agenda of the EU's maritime security dialogues with its Indo-Pacific partners. As stated earlier, sovereignty over EEZs is central to the issue of IUU fishing. Indeed, control of fisheries is part of a new strategic landscape in which the appropriation of resources combines with the rapid militarisation of the oceans.

This approach would facilitate better coordination between Europe and its partners in international negotiations related to, or directly or indirectly affecting, fisheries. It would have the same effect on capacity building in littoral states of the Indo-Pacific. No EU member state or like-minded partner has the resources to single-handedly conduct the various forms of training this would require (maritime surveillance, coastguard activity, and customs). Therefore, it makes sense for them to coordinate with one another to avoid duplication of effort. The EU could then amplify these actions in all relevant regional organisations in which it intended to make its presence felt.

It would be relatively easy to include fisheries management in these dialogues, because the resources employed for the purpose are essentially the same as those for other sectors of maritime security. This is especially true of maritime surveillance, which European states are already working to expand to other countries.

Add the fishing industry to Europe's cooperation agenda

Given the importance of fisheries management to South China Sea littoral countries - in terms of sovereignty as much as economic development or food security - this issue could be a major theme for the EU to focus on in talks with the Association of Southeast Asian Nations. The union should include the development of fisheries on the agenda of its initiatives for Indo-Pacific cooperation.

China's attempts to dominate fisheries in the region often rely on the management of strategically important areas of the market (such as supply chains). By helping local stakeholders regain control of these areas, the EU would reduce China's influence. It would also allow for a more comprehensive definition of maritime security and, consequently, for more EU member states to contribute to the effort in line with their own capacities.

Boost scientific cooperation on fisheries

The EU should incorporate scientific collaborationinto this cooperation with Indo-Pacific states. Many of these countries lack the means to assess their fish stocks or account for the need to preserve this resource in the framing and implementation of their fisheries policies, particularly those for issuing licences. The gradual extension of scientific cooperation to new partners would help the EU establish its legitimacy and influence in this field, by placing it at the core of this mechanism.

Increase transparency and publicise illegal activity

It would also be astute of the EU to increase the transparency of fisheries management by supporting the relevant international NGOs. These organisations monitor compliance with the international norms governing fisheries as an aspect of maritime environmental protection and, above all, do not have the inhibitions of states in speaking up about China's or others' violations. This support could take the form of high-profile international conferences in which, alongside all major stakeholders in the fishing industry, they would be given space to express themselves.

With the same outlook, the EU should encourage Indo-Pacific littoral states to make their activities on fisheries part of the Fisheries Transparency Initiative. This global initiative endeavours to bring together governments, the fishing industry, and civil society organisations to verify and publish complete data on the fisheries sector (including terms of access agreements, details of payments made by ships and foreign investors, information on new investments, and data on catches). The publicity provided by these assessments would help civil society groups- such as fishermen's professional organisations -protect their interests from foreign states' predatory behaviour, adding weight to their argumentson the larger issue of China's violation of international regulations.

Include fisheries (and aquaculture) on the agenda of all forums that address biodiversity

Though fisheries management (and aquaculture) is vital to the preservation of marine biodiversity, it does not appear on either the agenda of COP15 or the conference of the International Union for Conservation of Nature.If fishery is important enough to be dealt with by the EU and key international measures such as World Trade Organization subsidies, it is logical to include the issue on the agendas of biodiversity conservation organisations. This would allow NGOs, among others, to join the debate.

Conclusion

The good governance of fisheries is a crucial element of a global order based on adherence to international law, particularly the UN Convention on the Law of the Sea. But, as reflected in French initiatives in the Indo-Pacific, it is also important to protect the fishery resources of overseas territories and, through these, the EU's sovereign interests and strategic positioning.

Europe cannot be a bystander on this issue just because China is a rising military power in the region. Not only is the predatory nature of Chinese fishing policies in direct opposition to European objectives to protect marine biodiversity, but control of the Mozambique Channel - and the need to prevent political and strategic polarisation in the region similar to that in the South China Sea - is vital to European interests. Moreover, Europeans cannot ignore the potentially destabilising effects of China's fisheries policy on Indo-Pacific littoral states. Europe paid most of the cost of the fight against piracy off the coast of Somalia, which was a consequence of overfishing before it became an organised crime issue. Beijing took advantage of this to legitimise its presence in the Indian Ocean and establish a military base in Djibouti. China is now contributing to overfishing along the entire eastern and southern African coast. And its role in anti-piracy operations was limited to the protection of Chinese ships. In other words, China is creating the conditions for the reappearance of piracy while pushing the costs of it onto Europeans.

Furthermore, the EU should show that cooperation with China as part of negotiations on biodiversity can complement pressure on the country to change its behaviour in the fisheries sector. Biodiversity negotiations would yield international norms that made it easier for the EU to hold Beijing to account for this behaviour, as Chinese decision-makers would be involved in drawing up agreements produced by the talks. European capacity building in Indo-Pacific littoral states would help them ensure that China complied with the resulting norms, thereby helping protect the EU's interests.

This would also create an opportunity to mobilise states around a common interest - whose importance will only grow as food insecurity rises, and which has ramifications far beyond the fisheries sector itself. By forming coalitions on fisheries management, the EU could develop an approach to China that turns on not just political considerations but also the common interests that may arise in the field. The union could develop these coalitions to help bind China with a series of technical constraints that the country helped create. This would, in turn, help the EU not only sustain its influence in the Indo-Pacific but also redefine the terms of its discussions with China while avoiding confrontation.

About the author

Frédéric Grare is a senior policy fellow with the Asia Programme at the European Council on Foreign Relations and a non-resident senior fellow at the Carnegie Endowment for International Peace in Washington. He previously worked at the Center for Analysis, Planning and Strategy of the French Ministry for Europe and External Affairs (MEAE), Paris, where he focused on Indo-Pacific dynamics and Indian Ocean security issues. Prior to joining the French MEAE, he served as the South Asia programme director at the Carnegie Endowment for International Peace and as head of the Asia division of the Directorate for Strategic Affairs at the French Ministry of Defence. Grare also served in India and Pakistan. He holds a PhD from the Graduate Institute of International Studies in Geneva and a Habilitation from the Paris Institute of Political Science in Paris.

The European Council on Foreign Relations does not take collective positions. ECFR publications only represent the views of its individual authors.

# data[].attributes.attachment_link.title
Fish and ships: Chinese fishing and Europe's Indo-Pacific strategy

# data[].attributes.attachment_link.description
The fisheries sector has become a central geopolitical issue in the Indo-Pacific. China is a major cause of the problems in the industry, thanks to the size of its fleet and the tonnage of its captures. China also contributes to the erosion of ocean governance through its participation in illegal, unreported, and unregulated fishing.

# data[].attributes.attachment_link.title
Inzicht in het leven van Chinese jeugd met een simulatiespel - CustomerTalk

# data[].attributes.attachment_link.description
Kinderen en tieners in China staan enorm onder druk van
hun ouders om het maximale uit zichzelf te halen – vanaf het moment dat ze
geboren worden tot aan het gevreesde examen aan het einde van de middelbare
school. De score in deze gao kao bepa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vorige week werd het voor kinderen al verboden om meer dan drie uur per week te gamen. De overheid maakt zich zorgen over gameverslaving onder minderjarigen. Volgens persbureau Bloomberg heeft Tencent in een verklaring gezegd de begeleiding en instructies van de regelgevers te waarderen. Het bedrijf zegt de fysieke en mentale gezondheid van minderjarige spelers serieus te nemen, en hard te werken om aan de regels te voldoen.

Tencent bezit diverse gameontwikkelaars, waaronder het van oorsprong Amerikaanse Riot Games - de maker van League of Legends. Ook heeft het bedrijf een aandeel van 40 procent in Fortnite-uitgever Epic. Tencent is gespecialiseerd in mobiele games. Zo hielp het bedrijf bij het maken van de mobiele versie van Call of Duty.

Honor of Kings

Het is nog niet duidelijk voor welke games de regels gevolgen hebben. Wel noemde een staatskrant mobiele games, zoals Honor of Kings van Tencent, 'spirituele opium'. Het spel lijkt sterk op League of Legends, een online game waarbij twee teams met behulp van strategie een gebied verdedigen - maar dan geoptimaliseerd voor de smartphone. Honor of Kings is razend populair onder Chinese jongeren. Het spel heeft ruim 80 miljoen spelers per dag, vorig jaar haalde het nog uitschieters van 100 miljoen spelers per dag.

Tencent legde spelers van Honor of Kings zelf in 2017 al beperkingen op, nadat de staatskrant People's Daily het spel vergif noemde, aldus de BBC destijds. Kinderen onder de 12 jaar mogen het sindsdien maximaal één uur per dag spelen, oudere kinderen twee uur per dag.

In 2019 volgden beperkingen voor alle games vanuit de overheid, waarbij minderjarige Chinezen anderhalf uur per dag en op vakantiedagen drie uur per dag mochten gamen. Ondanks de beperkingen was Honor of Kings in mei dit jaar alsnog wereldwijd de best verdienende mobiele game, becijferde app-analist SensorTower. Spelers gaven in die maand samen bijna 225 miljoen euro uit aan het spel, waarvan 95 procent in China.

Moe van de prestatiedrang

Er zijn steeds meer jongeren in China die moeite hebben met de prestatiedrang die vanuit ouders en de overheid wordt opgelegd. Onlangs haalde de Chinese overheid nog een liedje offline waarin werd gezongen 'platliggen is goed, platliggen is heerlijk', meldt de Financial Times. Het verschijnsel waarbij Chinese jongeren zich verzetten tegen de tredmolen van hard werken, een huis kopen, trouwen en kinderen krijgen wordt ook wel ' lying flat ' (platliggen) genoemd. Een woordvoerder van de Communistische Partij zei begin deze maand dat 'platliggen' in deze turbulente tijden geen optie is. 'Er is alleen de pracht van hard werken en doorzetten.'

Games zouden jongeren niet alleen afleiden, maar ze ook op verkeerde gedachten brengen - vandaar dat de overheid niet alleen de speeltijd wil beperken, maar ook inhoudelijk wil ingrijpen in wat er in de games te zien is. Wat de overheid precies onder 'gewelddadige' en 'obscene' elementen verstaat, is nu nog niet duidelijk.

De dreigende woorden van China waren ondertussen donderdag ook merkbaar op de Amsterdamse beurs. Daar verloor het aandeel Prosus bijna 6 procent. De techinvesteerder heeft een groot belang in Tencent.

# data[].attributes.attachment_link.title
Game-industrie nog verder aan banden: China wil geen 'verwijfde elementen'

# data[].attributes.attachment_link.description
Vorige week werd het voor kinderen al verboden om meer dan drie uur per week te gamen. De overheid maakt zich zorgen over gameverslaving onder minderjarigen. Volgens persbureau Bloomberg heeft Tencent in een verklaring gezegd de begeleiding en instructies van de regelgevers te waarderen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Terwijl Europeanen lonken naar 5 uur per dag… speelt China met idee van achturige werkdag

# data[].attributes.attachment_link.description
In China gaan er steeds meer stemmen op om de afschuwelijk lange werkdagen die men daar bijna verplicht moet draaien, af te schaffen. De Chinezen dromen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De straten van Japan zullen iedere architect enerzijds doen watertanden en anderzijds benauwen. De opzet van de stad heeft het mogelijk gemaakt dat honderdduizenden minuscule huizen kriskras door elkaar zijn gebouwd. Het is voor architecten een fijne plek, met interessante ontwerpen en genoeg werk. Enige nadeel is dus het gebrek aan ruimte, wat voor hoofdbrekens kan zorgen. Dit is echter niet het geval voor architecten met een voorliefde voor tiny housing, een type huis dat in Japan opvallend veel voorkomt. Temeer omdat Japanse huizen doorgaans een levensloop van 25 jaar hebben, is er veel werk te doen voor lokale architecten.

Masa Noguchi is als hoogleraar Environmental Design aan de University of Melbourne verbonden en komt nog geregeld in zijn thuisland voor werkbezoeken met geïnteresseerde westerse architecten. Gevraagd naar de reden voor de voorliefde voor tiny houses houdt hij het simpel: "Het gemiddelde huis is hier nou eenmaal kleiner, zo'n 93 m2." Noguchi legt verder uit dat zeventig procent van de waarde van een huis de grond is, waardoor men nog eerder geneigd is om zelf een nieuw huis te bouwen op een aangekocht stuk grond.

The Roof House. Credit: Kida Katsushida (Fototeca)
"We kunnen geen kant op"

De hoogleraar zegt dat er zowel mentale als fysieke factoren meewegen bij de vergevorderde staat van de tiny housing-industrie. "Japan is een klein eiland, we kunnen geen kant op, je zult het dus moeten doen met de ruimte die je hebt. We kunnen het eiland niet uitbreiden. Dus bouwen we kleine huizen." Een tweede factor van belang is echter gewichtiger, die stamt uit een ver verleden. Iedere Japanner wordt op jonge leeftijd opgevoed met het concept mottainai, wat zoveel betekent als 'spijt om verspilling', of 'een schuldgevoel over verspilling'.

Mottainai heeft zijn weerslag op hoe men naar huizen, en dan met name tiny houses kijkt. Het is voor Japanners belangrijk om grondstoffen, bouwmaterialen en producten die bij het vervaardigen van een huis - maar ook tijdens het bewonen van een huis - worden gebruikt en verbruikt niet te verspillen. "En een tiny house leent zich bij uitstek voor mottainai: deze kleine huizen gaan uiterst efficiënt om met materialen en het is een sport voor mensen die tiny houses laten maken om de prijs zo ver mogelijk te drukken door zo min mogelijk materialen te gebruiken." Daarnaast is het van belang niet te veel elektriciteit, gas en licht te verspillen.

The Roof House. Credit: Kida Katsushida (Fototeca)
"Bouwconstructies enorm flexibel"

Toch reikt de invloed van het concept verder dan het fysieke alleen - het is ook de efficiënte omgang met en het gebruik van ruimtes in een tiny house dat mottainai zo uniek Japans maakt. "Bouwconstructies zijn vaak enorm flexibel gelaten zodat bewoners naar eigen voorkeur kunnen spelen met het interieur. In essentie gaat het om de ruimte benutten op efficiënte wijze. Een slaapkamer hoeft niet alleen als slaapkamer te fungeren, zeker als mensen op tatamimatten slapen", aldus Noguchi. In feite is dat nog een voordeel voor de Japanse architect van een tiny house: de slaapkamer is meestal niet meer dan een lege kamer, bestaande uit tatamimatten.

In Japanse tiny houses is het belang van schuifdeuren enorm: deze stellen de bewoners in staat om te spelen met de inrichting, en zijn de essentie van dé tiny house. "Je kunt de kamer in verschillende compartimenten indelen, of kamers nieuwe functies geven. In essentie moet je de ruimte in een huis respecteren zodat de multifunctionaliteit van die ruimte optimaal benut kan worden." Dit is anders dan bij ons in Nederland, waar een slaapkamer toch vooral een slaapkamer is en niet per se meerdere functies heeft.

De huizen van Tezuka

Volgens Takaharu Tezuka van het gelijknamige Tezuka Architects moet de stijgende belangstelling worden uitgelegd als logisch gevolg van een stedelijke trend. "Voorheen verhuisden we massaal naar de buitensteden van een stad als Tokio. Nu is het omgekeerde waar - waardoor er veel meer interesse is in veel kleinere percelen in de binnenstad. De ruimte is klein, maar de klanten zijn vaak inventief en veeleisend." Tezuka legt uit dat er steeds meer mensen in de grote stad wonen met ambitieuze wensen voor tiny housing, die zij voorheen buiten Tokio lieten bouwen. Hieronder twee voorbeelden uit het portfolio van Tezuka Architects.

Big Window House
Dit artikel verscheen in Stedebouw & Architectuur, thema Renovatie en Herstructurering uit 2017. U kunt dit magazine downloaden in onze bibliotheek.

The Roof House. Credit: Kida Katsushida (Fototeca)
De Big Window House verenigt klassieke componenten uit de Japanse architectuur met hypermoderne technologie. Tezuka: "Dit huis staat in Yokohama en levert veel bekijks op. Het is een simpel vierkant huis. Je kunt op de foto zien dat er een gigantisch automatisch raam aan de voorkant van het huis is geïnstalleerd. Met een druk op de knop verdwijnt als het ware de gehele muur aan de bovenkant van het huis. Op die manier heb je alsnog privacy door de hoogte, maar wel licht en zicht op het landschap voor je."

In Japan, in tegenstelling tot het westen, zijn ramen een redelijk nieuw fenomeen. Doorgaans gold het gedeelte van het huis waar geen muur in zat als de plek waar licht naar binnen kon komen, je kunt het een raam noemen. Dit is overigens wel aan het veranderen - ook in Japan is het gebruikelijk om een dergelijk raam in een huis te laten maken, het soort raam dat wij gewend zijn in Nederland.

Roof House

Dit huis laat duidelijk zien hoe je de volle ruimte van een dak kunt benutten en waardoor een tiny house ineens heel ruimtelijk is. "Deze mensen wilden van bovenaf de vrijheid om in een huis te wonen zonder dak of muren, en dat zij in privacy van de volledige omgeving konden genieten."

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom tiny housing zo groot is in Japan

# data[].attributes.attachment_link.description
De straten van Japan zullen iedere architect enerzijds doen watertanden en anderzijds benauwen. De opzet van de stad heeft het mogelijk gemaakt dat honderdduizenden minuscule huizen kriskras door elkaar zijn gebouwd. Het is voor architecten een fijne plek, met interessante ontwerpen en genoeg werk.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hotels kampen in deze coronacrisis met gebrek aan toeristen. We zien steeds meer hotels die kamer als woonruimte te huur aanbieden. Begrijpelijk, want veel hotels staan grotendeelsl leeg, en voor spoedzoekers die het kunnen betalen is het een manier om snel tijdelijke huisvesting te organiseren. Maar 'wonen' in een hotel roept ook vragen op over de positie van deze 'bewoners'.

We hopen natuurlijk allemaal dat de Corona-crisis snel voorbij zal zijn. Helaas zijn de tekenen nog niet heel positief. De kans bestaat dat het (massa)toerisme niet snel terug zal keren. Daarom kan de trend van wonen in hotelkamers wel eens langduriger en structureler zijn dan nu voorzien. Wat betekent dat dan voor de mensen die tijdelijk in een vaak hele kleine kamer in een hotel verblijven?

We schreven een korte memo voor wethouder Ivens en de Raadscommissie Wonen en Bouwen waarin we laten zien wat er nu door verschillende hotels te huur wordt aangeboden: van een bed in een slaapzaal in hostels, tot 'bedstedes' in zogenaamde capsule-hotels, tot kamers zonder daglichttoetreding. Vervolgens stellen wij enkele vragen over deze ontwikkeling.

Wat zien we?

De laatste weken begint het echt op te vallen: hotels en hostels die vanwege een gebrek aan toeristen hun lege kamers als woonruimte te huur aanbieden aan Amsterdammers. Het lijkt een logische stap; zo kunnen de noodlijdende hotels toch nog wat inkomsten genereren, terwijl een deel van de nood wordt gelenigd van de vele woningzoekenden en spoedzoekers. Zeker voor die laatste groep lijkt dit een goede ontwikkeling.

De kamers worden merendeels aangeboden via Kamernet, een landelijke site waarop kamers en woningen worden aangeboden, vooral gericht op studenten, starters en expats. De contracten zijn tijdelijk (naar hun aard van korte duur); in de meeste gevallen wordt
geadverteerd met een minimumduur van 1 maand.

Omdat het gaat om hotelkamers en geen reguliere woonruimte, valt de verhuur niet onder het regime van de Woningwet. Zo worden kamers (langdurig) verhuurd die als woonruimte nooit verhuurd mogen worden.

Een 'bedstee hotel' verhuurt nu 'capsules' van ca. 4 m2 als 'woonruimte'

Het Qbic Hotel Amsterdam WTC op de Zuidas vraagt € 850 per maand voor kamers zonder raam. (Voor kamers mét raam en daglichttoetreding geldt een toeslag.)

Hotelkamers hebben in de regel geen kookgelegenheid, dus eten bereiden in je kamer is onmogelijk. Er is wel een hotel dat nu voor € 999 per maand een kamer inclusief eten aanbiedt ("gratis ontbijt en diner").

Hostels beschikken, anders dan hotels, vaak wel over gemeenschappelijke keukens. Ook is er een hostel dat een gemeenschappelijke magnetron en een elektrisch kookplaatje aanbiedt. De hostels hebben weer als nadeel dat ze slaapzalen hebben. Dat kan op gespannen voet staan met het corona-beleid (met meerdere mensen in één ruimte slapen wordt niet aanbevolen).

Er zijn ook andere verschillen tussen de aanbieders: bij het ene hotel móet je je inschrijven in de Basisregistratie Personen (BRP), omdat ze anders toeristenbelasting moeten betalen, in het andere hotel kan je juist weer niet inschrijven.

Berichten in de media en vragen in gemeenteraad en Tweede Kamer

De ontwikkelingen zijn stedelijk en landelijk al gesignaleerd. Op 18 augustus jl. besteedde RTL 4 (Editie NL) er aandacht aan in deze reportage.

Op 14 augustus jl. zijn schriftelijke Raadsvragen (pdf) gesteld door de raadsleden Ceder, Flentge, De Jong en Mbarki. Ook zijn Kamervragen gesteld, op 29 augustus jl. door minister Ollongren beantwoord (pdf).

De minister liet weten dat huurprijsbescherming in beginsel niet van toepassing is op de verhuur van hotelkamers ("huurprijsbescherming is bij verhuur van woonruimte in beginsel van toepassing, behalve wanneer de huur naar zijn aard slechts van korte duur is; in dat geval geldt slechts wat tussen partijen is overeengekomen"). Het is aan de huurcommissie en uiteindelijk aan de rechter om te bepalen of sprake is van reguliere huur van woonruimte en of daarbij vervolgens de huurprijsregelgeving wordt overschreden.

De minister meldde ook dat al ambtelijk met de gemeente Amsterdam is gesproken. Zij onderschrijft de opvatting van de gemeente dat hotels in beginsel niet zijn om in te wonen. "Ambtelijk wordt er samen met de gemeente Amsterdam bezien wat passende maatregelen zijn om langdurig verblijf in hotels niet de norm te laten worden."

Wat te doen?

Samengevat kan geconcludeerd worden dat steeds meer hotels hun kamers als woonruimte te huur aanbieden. De onderlinge verschillen zijn groot. Het is nog onduidelijk of deze verhuur een niche blijft, maar goed denkbaar is dat het een structurele manier wordt om de crisis te lijf te gaan. Dan gaan de hotels de concurrentieslag aan op de flexibele huurmarkt (denk daarbij ook aan exploitanten die zich de laatste jaren vooral op de markt voor buitenlandse studenten hebben gestort, zoals Student Hotel, Student Experience, Fizz, Xior etc.).

In alle gevallen lijkt het wenselijk om met de hotelbranche afspraken te maken over solide basisvoorzieningen voor de bewoners. Als de verhuur van hotelkamers als woonruimte structureel wordt, zal er structureel iets geregeld moeten worden om de (rechts)positie van de bewoners te waarborgen. De gemeente zou daartoe het initiatief kunnen nemen.

De volgende vragen kunnen helpen bij de overweging:

Krijgen 'bewoners' het recht zich in te schrijven als ze langer dan één maand een kamer huren?

Moeten hotels toeristenbelasting betalen indien de bewoners zich niet mogen inschrijven?

Dienen hotels een kookgelegenheid te bieden, al is het maar provisorisch?

Voldoen alle accommodaties aan de coronamaatregelen? De slaapzalen, maar ook die kleine capsules, hoe is de luchtverversing geregeld?

Mogen hotelkamers als woonruimte worden verhuurd als ze niet voldoen aan de eisen voor woonruimte uit de Woningwet en/of Bouwbesluit?

Op welk moment verandert de bestemming van 'hotel en logies' naar 'wonen'?

Valt het zo te regelen dat bij verhuur langer dan een maand een vorm van huurprijsbescherming geldt?

Memo_hotel_woonruimte_19-10-2020-min

# data[].attributes.attachment_link.title
Wonen in een hotelkamer - wat zijn dan je rechten? | !WOON

# data[].attributes.attachment_link.description
Hotels kampen in deze coronacrisis met gebrek aan toeristen. We zien steeds meer hotels die kamer als woonruimte te huur aanbieden. Begrijpelijk, want veel hotels staan grotendeelsl leeg, en voor spoedzoekers die het kunnen betalen is het een manier om snel tijdelijke huisvesting te organiseren.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
China gaat de toegang tot abortussen in het land beperken en wil tegelijkertijd de positie van vrouwen verbeteren. Peking hoopt hiermee de daling van geboortecijfers in het land tegen te gaan. In nieuwe overheidsrichtlijnen staat dat abortussen die "medisch niet noodzakelijk zijn" beperkt moeten worden.

Volgens de door de Chinese autoriteiten gereguleerde krant Global Times is de maatregel ingesteld vanwege het aantal abortussen dat wordt uitgevoerd vanwege een voorkeur voor mannelijke baby's. Het land geeft echter geen informatie over in welke gevallen abortussen als medisch niet-noodzakelijk worden gezien.

Naast het beperken van abortussen heeft China meer richtlijnen opgegeven die moeten zorgen voor een stijgend geboortecijfer en een in de ogen van de Chinese overheid betere positie van vrouwen. Zo wil het land inzetten op het geven van betere seksuele voorlichting en het lesgeven over het voorkomen van ongewenste zwangerschappen. Op sommige plekken krijgen gezinnen geld om familie-uitbreiding aan te moedigen.

Ook wil China dat vrouwen betere toegang krijgen tot bijvoorbeeld onderwijs, banen en hogere posities bij de overheid.

Door de afname van geboortes en sterke vergrijzing dreigt de Chinese bevolking te gaan krimpen. De regering probeert dit te voorkomen en stond families al toe om twee en later ook drie kinderen te krijgen.

# data[].attributes.attachment_link.title
China beperkt toegang tot 'medisch niet-noodzakelijke' abortussen

# data[].attributes.attachment_link.description
China gaat de toegang tot abortussen in het land beperken en wil tegelijkertijd de positie van vrouwen verbeteren. Peking hoopt hiermee de daling van geboortecijfers in het land tegen te gaan. In nieuwe overheidsrichtlijnen staat dat abortussen die "medisch niet noodzakelijk zijn" beperkt moeten worden.

# data[].attributes.attachment_link.title
China zet minen van crypto’s op ‘zwarte lijst’ industrieën

# data[].attributes.attachment_link.description
China heeft het zogeheten minen van cryptomunten toegevoegd aan een ontwerplijst met industrieën waarvoor investeringsbeperkingen of verboden gelden. Het aantal sectoren dat op de lijst staat is wel afgenomen, zo valt uit het onlangs gepubliceerde document op te maken. Op de lijst staan sectoren en…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het bedrijf wijst op 'uitdagende omstandigheden' in het land. Critici wijzen er al langer op dat LinkedIn censuur toepast om de autoriteiten in Beijing te behagen. Volgens China-correspondent Roland Smid komt met de sluiting een voorlopig einde aan buitenlandse social media in China.

Zware kritiek

"En dat is jammer", zegt hij, want LinkedIn speelde een unieke rol in het land. Apps als Facebook, Twitter en WhatsApp zijn er al geblokkeerd, maar op LinkedIn kunnen Chinese gebruikers nog altijd berichten plaatsen, reageren en profielen bekijken. Daar komt dus een einde aan.

Volgens Smid had het bedrijf geen keus: "Het kreeg de laatste tijd zware kritiek te verduren. LinkedIn zou profielen van journalisten en academici censureren. Zo kon je bijvoorbeeld niet in je profiel zetten dat je in het verleden onderzoek deed naar mensenrechtenschendingen in China. LinkedIn blokkeerde dan je profiel voor Chinese gebruikers, zodat het voor hen hier niet meer zichtbaar was."

Lees ook:

Gegevens 700 miljoen gebruikers LinkedIn online te koop

Dat terwijl het bedrijf zelf zegt vrijheid van meningsuiting te steunen. LinkedIn opereert al zeven jaar lang in China, met een lokaal platform dat zich aan lokale wetten moet houden, bijvoorbeeld op het gebied van censuur. Eerder dit jaar werd het al door de Chinese overheid gemaand beter te 'handhaven' op gevoelige informatie.

Ook Chinese sociale media worden de laatste jaren strenger aangepakt. Zo kregen bedrijven als Tencent en Alibaba boetes, en moeten ze voldoen aan strengere eisen voor dataverzameling.

Lange tijd succesvol

LinkedIn, dat eigendom is van Microsoft, was lange tijd succesvol in China doordat het zich altijd aan de lokale regels heeft gehouden. Vincent Brussee, analist digitale mediaregulering in China voor de Duitse denktank Merics, wijst erop dat het bedrijf bepaalde functies voor Chinese gebruikers uitschakelt om aan de regels te voldoen. "Je kunt in China geen video's plaatsen, geen groepen maken, en je kunt geen bijlages toevoegen. Ook worden sommige gebruikers volledig onzichtbaar gemaakt."

Een andere reden voor het succes is volgens Brussee dat LinkedIn lang onder de censuur-radar is blijven vliegen, doordat het platform zich van nature niet leent voor onderwerpen die sociale onrust veroorzaken. "Het is een carrièreplatform."

Toch kwam LinkedIn tot de conclusie dat het niet langer met de censuur kon leven. Brussee: "Elk bedrijf komt vroeg of laat in een spagaat: buig je met de Chinese regels mee, of vertrek je uit China. Voor LinkedIn is het lang goed gegaan, maar op een gegeven moment wordt de kritiek te veel."

Lees ook:

LinkedIn stopt met Chinese versie: censuur is te streng

LinkedIn zegt aan een nieuw vacatureplatform te werken, speciaal voor China, zonder sociale mediafuncties. Op deze manier kan het bedrijf actief blijven in het land, zonder al te strenge censuur.

Westerse landen geblokkeerd

Volgens Smid past de aankondiging in een trend waarbij het moeilijker word voor Chinezen om online met het buitenland te communiceren: "Alle andere westerse sociale media zijn geblokkeerd, dus als je nu in China bijvoorbeeld op Facebook wil, heb je speciale software nodig, waarmee je de online blokkade ontwijkt. En lang niet iedereen heeft dat."

Volgens Smid was LinkedIn een van de laatste online bruggen tussen China en de Wereld. "En die brug is nu gesloopt."

# data[].attributes.attachment_link.title
LinkedIn stopt in China: 'Elk bedrijf komt in spagaat: buig je met de regels of niet?'

# data[].attributes.attachment_link.description
Het bedrijf wijst op 'uitdagende omstandigheden' in het land. Critici wijzen er al langer op dat LinkedIn censuur toepast om de autoriteiten in Beijing te behagen. Volgens China-correspondent Roland Smid komt met de sluiting een voorlopig einde aan buitenlandse social media in China.

# data[].attributes.attachment_link.title
China wil macht internetbedrijven beperken via toegang tot elkaars content

# data[].attributes.attachment_link.description
De Chinese overheid overweegt Chinese socialemediabedrijven, zoals Tencent Holdings en ByteDance, te dwingen toegang te geven tot elkaars content. Ook zouden ze links naar elkaars rivaliserende diensten moeten toestaan, meldt persbureau Bloomberg op basis van bronnen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Aziaten zijn koploper als het om foodtrends gaat. Wij gingen in gesprek met inkoper/trendwatcher Margje de Boer die 2 jaar in Hong Kong woont en daar de mooiste trends voor jullie heeft geselecteerd!

Als je iets wil leren over gezond eten en leven is het een goed idee om eens te kijken naar de Aziaten. Ze zijn daarnaast ook koploper als het om foodtrends gaat. Wij gingen in gesprek met inkoper/trendwatcher voor Sligro Margje de Boer die al sinds 2016 in Hong Kong woont en daar de mooiste foodtrends voor jullie heeft geselecteerd. Wat is bijvoorbeeld Kimbap en wat is het beste streetfood van dit moment?

All about: Matcha

Dit Japanse groene theepoeder zit vol vitaminen, mineralen en aminozuren. Het wordt gemaakt van de fijnste theeblaadjes, die worden gestoomd, gedroogd en vermalen tot poeder. De smaak is rijk aan umami. De meeste mensen drinken het als thee, maar mocht je zin hebben in een Matcha- wafel of cake dan ben je bij Tsuijiri aan het juiste adres.

Kimbap

Sushi move over! De Koreaanse Kimbap mag dan alleen maar verschillen in ingrediënten van de Japanse maki, het heeft toch écht een andere smaak. De groente wordt dikker gesneden, waardoor de Kimbap meer textuur heeft, ook bevat het een grotere verscheidenheid aan eiwitten zoals ham, rundvlees en varkensvlees. Weer eens wat anders dan de vertrouwde sushi smaak.

Streetfood

Geen enkele Hong Kong ervaring is compleet zonder deze streetfood-favorieten te proeven. Steeds meer restaurants serveren tegenwoordig premiumversies streetfood. Wat kunnen we hiervan leren?

Pork floss buns: het is een vreemde naam, maar een passende beschrijving voor het lichte, luchtige, gekruide en gedroogde varkensvlees dat heerlijk smaakt op, bijvoorbeeld, brood.

Pastry filled with egg yolk: een eidooier heeft een rijk, korrelig, zoutzoet vla karakter waarna, wanneer het vermengd wordt met suiker en ingeblikte melk (gecondenseerd of kokosmelk), een volle vla ontstaat, deze vla wordt vervolgens in broodjes gebakken.

Mix your stick: creëer je eigen stokjes. Of je nu vlees, vis of groente aan je stokje hebt hangen. Dat maakt voor de prijs niets uit, je betaalt namelijk per gram!

Bowls over plates

In 2017 konden we er niet omheen: sushibowls, açaibowls, pokébowls en ga zo maar door. Het is gezond, lekker en uniek. Deze bowls zal je ook in 2018 zeker tegenkomen.

Culinair-upmanship

Seizoensgebonden gerechten op de kaart is tegenwoordig meer mainstream dan dat het als bijzonder wordt beschouwd. Dus gaan we naar het andere uiteinde. Chefs verdiepen zich hierbij in technieken - zoals fermenteren en pekelen - die het voedsel verbeteren en de houdbaarheid verlengen als de ultieme vorm van culinair-upmanship. Zet bijvoorbeeld Kimchi op de kaart, dit zijn groenten die door het fermenteren een bijzondere fris-zure smaak hebben gekregen.

Sea(we)ed like

De Japanners staan dan misschien bekend als de meest creatieve chefs in de manier waarop ze zeewier in hun eten opnemen, maar ze zijn niet de enigen die het gebruiken. Koreaanse en Chinese koks gebruiken het al duizenden jaren. In Nederland wordt het steeds bekender én zeker de moeite waard om op de kaart te zetten. Werk in je gerechten met spannende infusies van bijvoorbeeld kort meegetrokken zeewieren. Alle voordelen van zeewier lees je hier.

Serveer Azië op de borden van je gasten! Zoals je ziet is het de moeite waard. Toch liever een 'perfect' mengelmoesje? Misschien is 'Itsasia' meer wat voor jou! Dit is de mengvorm van de Italiaanse en Aziatische keuken, ook zeker het proberen waard!

Wil jij meer weten over trends? Lees hier over de trends die je in 2018 zeker terug gaat zien!

# data[].attributes.attachment_link.title
Aziatische foodtrends die je niet wil missen

# data[].attributes.attachment_link.description
Als je iets wil leren over gezond eten en leven is het een goed idee om eens te kijken naar de Aziaten. Ze zijn daarnaast ook koploper als het om foodtrends gaat. Wij gingen in gesprek met inkoper/trendwatcher voor Sligro Margje de Boer die al sinds 2016 in Hong Kong woont en daar de mooiste foodtrends voor jullie heeft geselecteerd.

# data[].attributes.attachment_caption
Doen alsof je Oost-Aziatisch bent: dit is 'Asian-fishing'

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wat is er gebeurd?

De Britse influencer Oli London kwam onlangs uit als 'transraciaal'. Oli doet zich namelijk al jaren voor als Koreaan en wil ook zo genoemd worden.

Na 18 operaties om Oost-Aziatisch te lijken, kreeg de influencer veel reacties van mensen die het gedrag 'Asian-fishing' noemen.

In dit artikel leggen wij je uit wat er bedoeld wordt met 'Asian-fishing' en waarom het zoveel ophef veroorzaakt.

Wat is 'Asian-fishing'

Asian-fishing is een term die vooral online populair is geworden om mensen te beschrijven die hun uiterlijk veranderen om te doen alsof ze Oost-Aziatisch zijn. Dat gebeurt bijvoorbeeld door met make-up de vorm van de ogen te veranderen of met cosplay zich te verkleden als het stereotyperend beeld van Aziatische mensen.

Waarom is dit nieuws?

De afgelopen tijd is Oost-Aziatische cultuur steeds populairder aan het worden in het westen, met het enorme succes van K-pop bijvoorbeeld of Japanse anime. Dat heeft er ook voor gezorgd dat de lijnen tussen culturen vervagen, want wanneer is iets culturele waardering en wanneer is iets doen alsof je bij een cultuur hoort?

Het zorgt vooral voor veel ophef wanneer die cultuur er een is die bij een minderheid groep hoort. Bijvoorbeeld wanneer niet-zwarte mensen zwarte haarstijlen laten zetten, of wanneer mensen een hindoeïstische bindi dragen als mode.

Culturele toe-eigening, een cultuur overnemen en geld of bekendheid mee krijgen, daar kreeg Oli London, een Britse non-binary influencer veel reacties over, sinds hen drastische operaties ondergaat om op Koreaanse popster Jimin van BTS te lijken. Deze maand maakte hen een Youtube-video over zijn 'transitie' en zei daarin "Ik ben Koreaans, ik voel me Koreaans."

Wie vindt wat?

Vanuit de Oost-Aziatische community is er veel verontwaardiging over Oli, maar ook over het fenomeen 'Asian-fishing' in het algemeen. Wij spraken Ismay Gijsen, die voor Brandpunt+ in het fenomeen dook. "Er is veel commentaar, vooral vanuit de Oost-Aziatische gemeenschap over 'Asian-fishing', omdat mensen het kwetsend vinden. Heel veel Oost-Aziatische mensen zijn gepest om hun ogen, en nu witte mensen dit namaken met make-up is het ineens cool en een trend."

Ook legde ze het verschil uit tussen een cultuur waarderen en een cultuur overnemen: "Een Oost-Aziatische taal leren of Oost-Aziatisch koken is waardering. Asian-fishing eigent toe en je kwetst mensen. Als de groep zegt 'dit kwetst mij', moet je daar altijd naar luisteren."

Sommige jongeren vroegen zich af waarom je niet van ras mag veranderen en wel van geslacht. Ismay legde het uit: "Door zo'n vergelijking te maken zeg je dat transpersonen ervoor kiezen om trans te zijn, zoals je kiest om van de één op de andere dag Koreaans door het leven te gaan. Daarnaast schaadt de overgang naar een ander geslacht niemand." En dat doet het overgaan naar een andere cultuur wel, zegt ze: "Vanuit een positie met privilege doe je de community pijn."

Ook op TikTok spreken veel mensen zich uit over 'Asian-fishing' en bijvoorbeeld meiden die een geseksualiseerde versie van het Japanse schooluniform dragen op Onlyfans. "Veel Aziatische vrouwen ervaren daar last van, met het voorkomende geweld in bijvoorbeeld Amerika."

Oli en anderen die Aziatische cultuur na willen doen zijn het er niet mee eens dat het niet kan. Tegen een nieuwszender zegt de influencer dat hen geen negativiteit wilde veroorzaken: "Aan het einde van de dag ben ik een mens die mijn waarheid leeft. Het is jammer dat heel veel mensen moeten verbergen wie ze echt zijn."

# data[].attributes.attachment_link.title
Doen alsof je Oost-Aziatisch bent: dit is 'Asian-fishing'

# data[].attributes.attachment_link.description
De Britse influencer Oli London kwam onlangs uit als 'transraciaal'. Oli doet zich namelijk al jaren voor als Koreaan en wil ook zo genoemd worden. Na 18 operaties om Oost-Aziatisch te lijken, kreeg de influencer veel reacties van mensen die het gedrag 'Asian-fishing' noemen.

# data[].attributes.attachment_link.title
12 foto's van gloednieuwe Chinese spooksteden die wachten op bewoners

# data[].attributes.attachment_link.description
Fotograaf Kai Caemmerer reisde in 2015 naar China. Voor zijn fotoserie Unborn Cities legde hij de surrealistische en geheimzinnige Chinese spooksteden vast.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Er zijn 170 miljoen bewakingscamera's in China. En als het aan de overheid ligt, moeten dat er in 2020 moeten zelfs 570 miljoen zijn. Dat komt neer op een camera per twee inwoners van het land.

Tegelijkertijd zet China een nationale database op met gegevens van elke burger, zodat iemand binnen drie seconden herkend kan worden. Het ontwikkelen van dat systeem duurt nog enkele jaren, maar gezichtsherkenning wordt al volop ingezet in China.

Door een gebrek aan strikte privacywetgeving hebben de politie en het bedrijfsleven technologie gebouwd die burgers kan volgen, of ze nu winkelen, reizen, een misdaad begaan of toiletpapier gebruiken.

Kijk mee hoe gezichtsherkenning in China wordt toegepast om burgers te bespieden - met en zonder hun toestemming.

Face++ is de naam van een populair softwarepakket om mensen te volgen, van het treinstation in Beijing tot de kantoren van Alibaba.
Bron: Technology Review
Alibaba heeft intern ook een eigen systeem ontwikkeld. Dat wordt binnenkort in de metro van Sjanghai uitgerold om passagiers te herkennen aan hun gezicht en stem.
Bron: South China Morning Post
De spoorwegpolitie in de provincie Henan gebruikt al speciale zonnebrillen met gezichtsherkenning. Die kunnen passagiers identificeren binnen 100 milliseconden. Sinds ze begin dit jaar zijn geïntroduceerd zijn al verschillende criminelen opgepakt.

Enkele provincies gebruiken een systeem dat voetgangers die roekeloos oversteken fotografeert. Als er een match is met de politie-database, wordt de foto, hun persoonlijke identificatienummer en adres op een groot scherm getoond. Om hun afbeelding van het scherm te krijgen kunnen overtreders 20 minuten een verkeersregelaar helpen of omgerekend 2,50 euro betalen.

Bij toelatingsexamens zetten universiteiten in heel het land gezichtsherkenningssoftware en vingerafdrukscanners in om de identiteit van degene die de test maakt te verifiëren.

Na een reeks ontvoeringen hebben sommige kinderopvangcentra gezichtsherkenningssoftware geïnstalleerd. De deur gaat alleen open als het systeem je herkent. Eén kinderopvang heeft zelfs meer dan 200 bewakingscamera's opgehangen, plus een lokale politieafdeling op poten gezet.

Zelfs machines die toiletpapier uitgeven gebruiken de technologie. Elk individu mag slechts een halve meter toiletpapier per negen minuten uit de machine nemen. Klaarblijkelijk werd er nogal veel wc-papier gestolen uit openbare toiletten.

Een KFC-vestiging in de Chinese stad Hangzhou gebruikt scantechnologie zodat je kunt betalen met je gezicht.

Klanten kunnen ook met gezichtsherkenning betalen bij onbemande winkels van JD.com, één van de grootste retailbedrijven van China.

Alibaba heeft ook een keten met cashloze winkels, waarbij klanten afrekenen met hun Alipay-account via een gezichtsscan en telefoonnummer.

Bij zo'n duizend geldautomaten van China Merchants Bank kunnen klanten geld uit de muur halen door hun gezicht te laten scannen. Een bankpas is niet nodig, maar het invoeren van je pincode wel.
Bron: The Wall Street Journal, South China Morning Post
Xiaozhu, het Airbnb van China, doet proeven met slimme deursloten die opengaan na een gezichtsscan. Tijdens Chinees Nieuwjaar wordt de eerste test gedaan. In maart moet de eerste permanente proef gaan draaien.
Bron: South China Morning Post
Ook een autoverhuurmachine van Alibaba's e-commerce site Tmall gebruikt gezichtherkenningstechnologie.

Verzekeraar Taiking verifieert de identiteit van klanten met een gezichtsscan. Ze gebruiken technologie die is gebouwd door het Chinese zoekbedrijf Baidu.

De politie in Chongqing gebruikt software van een ander bedrijf, SenseTime. In de eerste veertig dagen werden 69 criminelen geïdentificeerd. Uiteindelijk zijn er daarvan veertien gearresteerd.
Bron: The Wall Street Journal
Deze demonstratie van de software van SenseTime laat zien hoe klanten gevolgd worden in een warenhuis tijdens het winkelen.

De autonome regio Xinjiang geeft meer dan 40.000 bewakingscamera's geïnstalleerd om de Oeigoerse minderheden in de gaten te houden.

Hier bekijken agenten videobeelden van openbare plekken in de regio.

Wil je de beroemde Hotan-bazaar bezoeken, dan moet je eerst je gezicht laten scannen. De scan wordt gematcht met de foto op je ID-kaart. De technologie is ontwikkeld door een defensiebedrijf dat in handen is van de staat.

Zelfs bij een tankstation in Xinjiang moet je eerst je gezicht laten scannen voordat je je tank vol kunt gooien.

In andere delen van China gebruikt de politie draagbare scanners om mensen te identificeren.

Police in Kashgar now have smartphones that scan faces and match with IDs pic.twitter.com/V1BljhweiA

- Emily Feng (@EmilyZFeng) 24. August 2017

Het onderzoekslab van de Chinese politie heeft een busje gebouwd met een 360-gradencamera die elk gezicht binnen 75 meter kan scannen, zelfs als het voertuig 120 kilometer per uur rijdt. De chauffeur krijgt een melding als er een match is met iemand in de database.
Bron: The Wall Street Journal

# data[].attributes.attachment_link.title
22 angstaanjagende foto's van hoe China gezichtsherkenning gebruikt om burgers in de gaten te houden

# data[].attributes.attachment_link.description
Er zijn 170 miljoen bewakingscamera's in China. En als het aan de overheid ligt, moeten dat er in 2020 moeten zelfs 570 miljoen zijn. Dat komt neer op een camera per twee inwoners van het land. Tegelijkertijd zet China een nationale database op met gegevens van elke burger, zodat iemand binnen drie seconden herkend kan worden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ONE-STOP SERVICES

In different channels, the brand wants to provide seamless consumer shopping experience, namely the ubiquity of brand experience and provide goods, it needs strong service system to ensure all channels, including all channels of shop management, across the channel and retail operation capacity, integrated system of inventory as well as trade and settlement system. As the leader of the all-channel solution, bao zun has helped a large number of brands to implement all channel strategies and trustworthy.

GLOBAL VISION INTERNATIONAL PRACTICE

We believe that best solution comes from best market.
Dedicated to be an interpreter and implementer of brands' digital strategies and introduce market-leading solutions to the whole world, we have built complete local teams and achieved best practices in mainland China, Hong Kong and Taiwan. In the meanwhile, we strive to expand our business in other markets. Nowadays, as brand becomes more globalization, far-sighted decision making, pragmatic globalization solutions and the ability to localize are crucial factors for a brand's future.

FULL CONSUMER
JOURNEY

The constant incorporation of physical and digital spaces brings consumers a wide variety of shopping experiences. We enable brand to have a holistic view and deep understanding of consumers by linking offline with online platform, browsing with purchasing, and pre-sale with after-sale service. At the same time, we bring consistent branding image and explore new business opportunities through more accurate and effective touchpoints management.

OMNI CHANNEL

All brand companies seek to do business in a boundless world through different channels and provide consumers with seamless shopping experiences, more exactly, see anywhere, buy anywhere, serve anywhere. This requires a strong Omni-channel service system that includes Omni-channel store management, cross-channel retail operation, integrated inventory system and trading and clearing system. As a pioneer of Omni-channel solution supplier, we have succeeded in backing numerous brands for their Omni-channel strategies and will guide many more to achieve digital transformation and brand upgrading.

TECHNOLOGY
AND INNOVATIONS

The present development of brand e-commerce has pushed forward the reform of entire retail industry, which in turn has led to technology reform and made great room for innovation. We continuously invest to build a leading e-commerce technology platform, from retail systems, data acquisition and analysis, image processing and recognition, to artificial intelligence. We believe technology will empower the future success.

# data[].attributes.attachment_link.title
Baozun Is The Leading Brand e-Commerce Solutions Provider in China | Baozun

# data[].attributes.attachment_link.description
In different channels, the brand wants to provide seamless consumer shopping experience, namely the ubiquity of brand experience and provide goods, it needs strong service system to ensure all channels, including all channels of shop management, across the channel and retail operation capacity, integrated system of inventory as well as trade and settlement system.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
PARASITE embeds itself in the collective consciousness and proves the power of cinema to assert ... More

PARASITE embeds itself in the collective consciousness and proves the power of cinema to assert universal truths across cultural borders. Bong Joon Ho's brilliant entry in his growing global canon submerges an intense class commentary on the faces of his brilliant cast as tensions and waters rise in the sewers of South Korea. With incomparable skill, this genre-busting narrative ingeniously layers comedy, horror and pathos as it compels audiences to consider who earns our empathy when a dream becomes a scheme.

# data[].attributes.attachment_link.description
PARASITE embeds itself in the collective consciousness and proves the power of cinema to assert ... More PARASITE embeds itself in the collective consciousness and proves the power of cinema to assert universal truths across cultural borders.

# data[].attributes.attachment_link.title
App encrypts messages as random text, letting Iranians speak freely

# data[].attributes.attachment_link.description
By converting any text into a different, random set of words, the Nahoft encryption app enables Iranians to communicate securely online and offline.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
China steekt niet onder stoelen of banken dat het de machtigste natie van de wereld wil worden. Waar kan Europa op rekenen nu de EU en de rest van de wereld in een recessie verzeild raken? En waarom wil de Amerikaanse president Trump niet langer bijdragen aan de Wereldgezondheidsorganisatie? Rob de Wijk, hoogleraar International Relations and Security in Den Haag, legt het uit.

Het bericht van het Internationaal Monetair Fonds sloeg op 14 april in als een bom: door de coronacrisis stevenen Europa en het grootste deel van de rest van de wereld aan op een stevige recessie. Slechts een paar landen, waaronder China, houden een bescheiden groei van de economie vast. Het is bekend dat China leidend wil worden in de wereld, wat gaat het land in Europa doen nu de economie op apegapen ligt?

De nieuwe zijderoute: zes trajecten per schip (blauw), per spoor en/of over de weg.

De nieuwe zijderoute

Rob de Wijk, naast hoogleraar bij het Centre for Security and Global Affairs en directeur van de denktank HCSS, ook opiniemaker op het gebied van geopolitiek, denkt niet dat China ineens dolle dingen gaat doen. Het land zal eerder de investeringen die het al doet, intensiveren. Zo is het land al jaren actief in grondstofrijk Afrika. In Europa richt het immense land met de onuitputtelijk diepe zakken zich vooral op de zogenoemde nieuwe zijderoute. Dat is niet één route, maar zes trajecten van wegen en spoorwegen met her en der strategisch gelegen overslaghavens. De trajecten zijn handelsroutes van China, via andere Aziatische landen naar Europa (en Afrika en Rusland). In maart tekenden China en Italië een economische overeenkomst waarin ook de haven van Genua een rol moet gaan spelen. Via staatsbedrijf Cosco heeft China daar een aandeel in genomen. Eveneens via Cosco is China al eigenaar van de haven in de Griekse stad Piraeus. En er ging al meer dan tien miljard naar niet-EU-lid Servië.'

Waarschuwing?
Als opiniemaker lijkt De Wijk onophoudelijk te waarschuwen tegen de opkomende grootmacht China, maar zelf ziet hij dat niet zo. 'Ik ben een koele hoogleraar, ik zeg hoe het zit. Emoties voel ik daar niet bij. Als mensen ongerust worden van de opkomst van China, hebben ze pech. Wat ik wel doe is oproepen tot debat, tot nadenken. Hoe gaan we om met die kantelende wereldorde?'

De Wijk ziet overigens nu dat de EU wel degelijk als eenheid naar buiten kan treden. 'Ik zie - afgezien van wat gekissebis - een redelijke eensgezindheid om samen de crisis te bestrijden. In economisch opzicht dan, want de volksgezondheid is de verantwoordelijkheid van elk land afzonderlijk.'

China verwierf de Griekse haven Piraeus en heeft de ambitie er de grootste haven van West-Europa van te maken.

Liberaal kapitalisme versus staatskapitalisme

'Wie de baas van de wereld is, stelt ook de regels vast', zegt De Wijk. 'Het westen heeft lang de hegemonie over de wereld gehad. Daardoor hebben ook alle internationale instituties een westers karakter: het IMF, de VN, de OESO en de WHO. Het gaat om vrijheid en democratie, er is een verbod op martelen en op genocide.' Kenmerkend voor China is dat het geen liberaal kapitalisme kent maar staatskapitalisme, dat het zijn burgers nauwgezet in de gaten houdt en controleert, en geen liefhebber is van andersdenkenden in de samenleving. Dat geeft aan hoe groot de verschillen met het westen zijn.
Veel investeringen van China in landen hebben de vorm van leningen en maken die landen afhankelijk van China, ook in Europa. De Wijk: 'Economische invloed is ook politieke invloed. Ik denk dus dat we onder invloed van China op den duur in Europa ook meer de kant van de staatsgeleide economie uitgaan.' De Wijk denkt niet dat China Europa wil 'koloniseren', maar een debat over de toekomst vindt hij wel broodnodig. 'We moeten er in Europa over nadenken hoe we onze economie en waarden willen beschermen.'

Richting autocratie

Een van de obstakels in de discussie over het behoud van westerse waarden, gesteld dat dat het streven is, is dat landen als Hongarije en Polen zich de autocratische kant uit ontwikkelen. 'Die vinden het Chinese systeem misschien best okay. De EU kan daar niet veel tegen doen', zegt De Wijk. 'In theorie kan men het stemrecht bij de EU ontnemen of een artikel 7-procedure voor uitzetting uit de EU beginnen. Maar dat gebeurt allemaal niet zo snel.'

De Wijk is een veelgevraagd spreker (foto Het Sprekershuys)

Trump via de WHO tegen China

Ander opmerkelijk nieuws is dat president Trump op 15 april zei dat de VS zijn betaling aan de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) van jaarlijks zo'n 400 miljoen stopzet. 'Ook dit is tegen China gericht,' zegt De Wijk. 'China heeft de WHO onjuist geïnformeerd maar die is niettemin op die gebrekkige informatie gaan varen, zo is de redenering van Trump. Alles hangt met alles samen.'
Europa is te verdeeld om China tegenwicht te bieden, ziet De Wijk. 'Trump is zeer onbehouwen, maar je kunt niet zeggen dat hij zich door China als een mak schaap naar de slachtbank laat leiden. En dat zal onder Biden, mocht die president worden, niet anders zijn. In de nieuwe wereldorde krijgen de VS en Europa domweg minder invloed. Daar wordt in Europa nog onvoldoende rekening mee gehouden.'

De Wijk houdt nadrukkelijk een slag om de arm. 'Misschien komt er een tweede virusgolf en stort de hele wereldeconomie in elkaar, inclusief China. Je weet het niet. Ik houd me bij de geopolitieke kennis waar ik nu over beschik en als die verandert, verandert ongetwijfeld ook mijn denken.'

In 2019 kwam van Rob de Wijk het boek De nieuwe wereldorde; Hoe China sluipenderwijs de macht overneemt uit. € 23,99, ebook € 11,99, 368 pp, uitgeverij Balans

Rob de Wijk en Arend Jan Boekestijn hebben samen een Podcast bij BNR: onder leiding van Hugo Reitsma zijn ze op zoek naar de nieuwe wereldorde

Tekst: Corine Hendriks
Mail de redactie

# data[].attributes.attachment_link.description
China steekt niet onder stoelen of banken dat het de machtigste natie van de wereld wil worden. Waar kan Europa op rekenen nu de EU en de rest van de wereld in een recessie verzeild raken? En waarom wil de Amerikaanse president Trump niet langer bijdragen aan de Wereldgezondheidsorganisatie? Rob de...

# data[].attributes.attachment_link.description
It is modern and vibrant at the same time and Chinese know they and their country are going to shape the world’s future.   Quick facts about China’s demographics Populati…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jung Ho-yeon, bekend van de populaire Netflix-serie Squid Game, is door Louis Vuitton benoemd tot wereldwijde ambassadeur. Dat maakte het modehuis vandaag bekend via Instagram.

Global ambassador

"Ho Yeon Jung treedt toe als nieuwe 'Global House Ambassador' voor mode, horloges en juwelen", leest het in de caption. De creatief directeur van het merk, Nicolas Ghesquiere, deelt in de caption ook hoe onder de indruk hij was van Jung's talent en persoonlijkheid, wat de aanleiding was voor de samenwerking. "Ik werd meteen verliefd op HoYeon's grote talent en fantastische persoonlijkheid. Ik kijk ernaar uit om dit nieuwe hoofdstuk te beginnen binnen de reis die we een paar jaar geleden bij Louis Vuitton zijn begonnen", aldus Ghesquiere.

Succes van Squid Game

De actrice, die eerder vooral als model actief was, heeft al een geschiedenis bij Louis Vuitton. Zo deed zij in 2017 mee aan de ready-to-wear campagne van het modehuis. Die eerdere samenwerking wordt nu nieuw leven ingeblazen door het succes van Squid Game.

Jung Ho-yeon kreeg er sinds de start van de serie iedere dag bijna een miljoen volgers bij op Instagram. Voor Squid Game had de actrice nog een paar duizend volgers op het platform. Inmiddels staat de teller op 16 miljoen volgers, waarmee zij de meest gevolgde Koreaanse acteur is op Instagram.

# data[].attributes.attachment_link.title
'Squid Game'-actrice is het nieuwe gezicht van Louis Vuitton

# data[].attributes.attachment_link.description
Jung Ho-yeon, bekend van de populaire Netflix-serie Squid Game, is door Louis Vuitton benoemd tot wereldwijde ambassadeur. Dat maakte het modehuis vandaag bekend via Instagram. "Ho Yeon Jung treedt toe als nieuwe 'Global House Ambassador' voor mode, horloges en juwelen", leest het in de caption.

# data[].attributes.attachment_link.title
China’s Exports Surge to Record as Demand Outweighs Power Crisis

# data[].attributes.attachment_link.description
China’s exports surged to a new monthly record in September as strong demand ahead of year-end holidays and rising prices outweighed the effect of power shortages across the country.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
GUANGZHOU, China - Alibaba has launched a slew of new cloud computing products as the Chinese e-commerce giant looks to expand across Asia.

Cloud computing is seen as a key profit driver for Alibaba over the long term and in the past few years, it has been boosting its presence aggressively outside of China.

On Tuesday, Alibaba announced plans to open a new data center in the Philippines by the end of the year and launched a third data center in Indonesia. Expanding data centers allows cloud providers to boost their capacity in certain countries or regions.

Alibaba also launched a cloud-based livestreaming product designed for online shopping. It will allow e-commerce players to launch a live stream shopping feature on their websites or apps that are hosted on Alibaba's cloud.

Livestream shopping usually involves a host talking about products that customers can buy directly via the live broadcast. It has become very popular in China and is growing in other parts of Asia.

The Chinese e-commerce firm hopes that such a product can help it stand out from U.S. rivals including Microsoft and Amazon in the cloud market.

In the Asia-Pacific region, Alibaba was the biggest public cloud market vendor at the end of 2020 with a 19.2% share, according to IDC, boosted by success in China. Amazon was second with a 10.5% share.

However, in the global market, Alibaba still trails Microsoft, Amazon and Google.

# data[].attributes.attachment_link.title
Alibaba expands cloud products with livestream shopping in its battle against Amazon

# data[].attributes.attachment_link.description
GUANGZHOU, China - Alibaba has launched a slew of new cloud computing products as the Chinese e-commerce giant looks to expand across Asia. Cloud computing is seen as a key profit driver for Alibaba over the long term and in the past few years, it has been boosting its presence aggressively outside of China.

# data[].attributes.attachment_link.title
A Comprehensive Guide to Live Stream Shopping

# data[].attributes.attachment_link.description
Livestream shopping is changing the relationship between consumers and brands. People who were once passive participants are now active ones, either by hosting the event, or by informing the goods featured.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
E-commerce is snel gegroeid als een efficiënt en comfortabel koopmodel, maar het gebrek aan menselijke interactie weerhoudt veel mode- en luxemerken ervan producten online te verkopen. COVID zet de groei van de digitale economie in de hoogste versnelling, de afname van offline touchpoints verstoort de gebruikelijke customer journey. Live shopping is de oplossing waar merken lang naar hebben uitgekeken om de menselijke factor terug te brengen in digitale interacties die soms wat 'onmenselijk' kunnen aanvoelen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Live shopping: de fashion experience van de toekomst - Dept Agency

# data[].attributes.attachment_link.description
E-commerce is snel gegroeid als een efficiënt en comfortabel koopmodel, maar het gebrek aan menselijke interactie weerhoudt veel mode- en luxemerken ervan producten online te verkopen. COVID zet de groei van de digitale economie in de hoogste versnelling, de afname van offline touchpoints verstoort de gebruikelijke customer journey.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The coronavirus crisis has disrupted businesses everywhere. From large corporations to start-ups and small vendors - industries are feeling the pinch from the pandemic. Sectors such as tourism and aviation have been hit especially hard. Nevertheless, there are several industries that are thriving amid the crisis, these include the global payments industry and e-commerce.

The global payments industry has proved to be resilient amid the pandemic as the general public still continues to trust payments systems and providers, said Sulabh Agarwal, Managing Director of Global Payments at Accenture in his article titled, "The Top Eight Ways COVID-19 Will Impact Payments."

In the article, Agarwal listed a few potential impacts of the coronavirus crisis on the payments industry. These include a strong push towards a cashless society, a new need for fraud protection, a tougher environment for payments fintechs, and an explosion in online shopping and digital checkouts, among others.
A Cashless Society
Many people in the Asia-Pacific region are not unfamiliar with digital payments. According to a 2019 World Payments Report by consulting firm Capgemini, the value of non-cash transactions in Asia is projected to grow from US$96.2 billion in 2017 to US$352.8 billion by 2022, a meteoric rise of over 266 percent.

Contactless payments allow people to pay by tapping their payment cards or phones on point of sales (POS) terminals instead of swiping or inserting their cards. QR (quick response) codes are two-dimensional bar codes which can carry purchase transaction information - allowing merchants to receive payments from customers when scanned. Whereas, digital wallets such as GrabPay allow a payment to be made without even touching a card to a terminal or entering a PIN.

This trend became even more popular during the pandemic as the World Health Organisation (WHO) warned in early March that banknotes may spread the COVID-19 virus.

The recommendation by the WHO to use cashless transactions in order to help curb the spread of the virus has meant that contactless payments have skyrocketed. Other than that, the COVID-19 pandemic has also further undercut the use of cash by forcing retailers to move online as many consumers are staying home due to virus fears.
E-Commerce And Payments
As many are practicing social distancing amid the crisis, consumers turned to online retailers to shop for leisure items and even groceries. This has given e-commerce a major boost. According to Kantar consulting group, international e-commerce grew 41 percent in just three months compared to a 22 percent growth for 2020 as a whole.

While e-wallets and online payments have been available in some market for decades, their popularity has only really flourished in the past few years. PayPal, one of the pioneers for e-wallets was favoured in the 1990s to enable consumers to make e-commerce purchases on popular digital mall, eBay.

These days, there are a number of e-wallets that consumers can choose from to make payments online. Other than that, for merchants and e-commerce, the business of authorising, processing and optimising payments has also become more convenient in recent years with payments orchestration.

Among several challenges for e-commerce, management of payment infrastructure is sometimes overlooked as it does not form part of a typical merchant's core competence, noted Olha Getalo from Payoneer, a digital payment platform. Therefore, payment orchestration is necessary for online businesses to scale quickly.

To note, payment orchestration is a concept which entails unifying multiple payment capabilities and partners into one platform to optimise payment transactions across all channels and markets. A number of industries such as the e-commerce sector have opted for this new strategy.

Payoneer recently jumped on the bandwagon as it announced that its new payment orchestration platform is available for e-commerce merchants across Asia-Pacific that are looking to accept international payments through multiple providers. The platform provides merchants with access to its network of over 100 global partners, consisting of global, regional and local payment providers and methods, as well as fraud prevention providers.

"Bringing an independent payment orchestration platform to the Asia-Pacific market aligns perfectly with our mission to connect the world together, making it as easy for merchants with global ambitions," said Keren Levy, Chief Operations Officer at Payoneer.

"For merchants that depend on flexibility and choice, our single integration opens their world to the top payment providers globally, optimises the customer experience and lowers costs," she added.

As more people are shifting online during the pandemic, there will likely be a boost in demand for digital banking services. Many traditional payments providers will perhaps fast-track their digital innovation efforts. Consequently, the payments industry will have a major role to play in revamping the economy.
Related Articles: Digital Payments Are The Future Of Transactions In Southeast Asia Post-Pandemic Digital Consumer Trends

# data[].attributes.attachment_link.description
The coronavirus crisis has disrupted businesses everywhere. From large corporations to start-ups and small vendors - industries are feeling the pinch from the pandemic. Sectors such as tourism and aviation have been hit especially hard. Nevertheless, there are several industries that are thriving amid the crisis, these include the global payments industry and e-commerce.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Cryptocurrency is a decentralised virtual currency that is deemed to be more efficient than traditional currencies because it is regulated by a community of users.

As of 2019, the top 100 cryptocurrencies had a market value of about US$200 billion with bitcoin accounting for more than half of that amount.

Bitcoin mining, the backbone of the network, refers to the production of bitcoin or digital coin through solving complex algorithms with specialised computers. "Miners" process and confirm bitcoin transactions to be entered into the digital currency's shared public ledger, known as a blockchain. Miners also provide security to the network. New coins are awarded to miners who complete the calculations first along with transaction fees for their services.
Specialised Industry
In December 2017, the price of bitcoin hit US$17,000 per coin and the bitcoin mining industry became ever more competitive. In 2019, the value of bitcoin surged again above US$11,000 after Facebook unveiled its global cryptocurrency, Libra. It was reported recently that the virtual currency is now valued at above US$33,000 -an all-time high.

Bitcoin mining has already picked up in Southeast Asia, with Cambodia increasingly becoming a hub for cryptocurrency trading and mining perhaps due to its cheaper rent and electricity rates and loose regulations. Cambodia launched its first digital currency exchange called LockCoin in 2018.

Mining for Bitcoins is a highly specialised industry. Usually called server farms, mining digital coins require large warehouses with large numbers of linked computer units. It takes an entire server farm to mine cryptocurrency as well as massive amounts of energy to generate one coin or digital fund.

Computing power is necessary for generating new Bitcoins and carries with it an environmental cost that is rarely taken into account.

"We now have an entirely new industry that is consuming more energy per year than many countries," said Max Krause, a researcher at the Oak Ridge Institute for Science and Education and lead author who co-wrote a study titled, "Quantification of energy and carbon costs for mining cryptocurrencies", which was published in the 2018 Nature Sustainability journal.

In search of the internet equivalent of precious metals, people are willing to run energy-consuming farms in order to mine these coins. The total energy consumption of the Bitcoin network has grown and now consumes more energy than some countries, based on data from an online tool launched in July 2019 by the Cambridge Centre for Alternative Finance.

The tool - Cambridge Bitcoin Electricity Consumption Index (CBECI) - estimates how much energy is needed to maintain the Bitcoin network in real-time. The CBECI found that Bitcoin mining consumes more energy than the entire nation of Singapore. Based on current data from the CBECI, the global Bitcoin network is estimated to consume around 11 gigawatts (GW) of electricity.

"We wanted to spread awareness about the potential environmental costs for mining cryptocurrencies," Krause said. "Just because you are creating a digital product, that doesn't mean it does not consume a large amount of energy to make it."
More Carbon Emissions
There are an unknown number of server farms around the world and the high energy consumption of Bitcoin mining comes with a significant carbon footprint. According to the Joule journal published in June 2019, the annual emission of carbon dioxide (CO2) from digital coin mining is estimated to be between 22 and 22.9 megatons.

"We do not question the efficiency gains that blockchain technology could, in certain cases, provide. However, the current debate is focused on anticipated benefits, and more attention needs to be given to costs," warns Christian Stoll, a researcher at the University of Munich and MIT.

Stoll adds that the biggest problem is the fact that most mining facilities are located in China, which relies heavily on coal-based power, either directly or for load balancing.

Fuelling mining farms with renewable energy sources will lessen the dependency on fossil fuels thus reducing the industry's carbon footprint. Another method to reduce carbon emission is the development of more energy-efficient algorithms, like 'proof-of-work' or 'proof-of-stake'. In proof-of-stake, coin owners create blocks rather than miners, eliminating both miners and their power-hungry machines in the process.

Bitcoin and the rest of the digital currency space will inevitably grow. It is however important for developers, miners and users to recognise the environmental implications of the technology.
Related Articles: An Expert's Guide To Navigating The World Of Bitcoin Facebook's Libra Is Coming

# data[].attributes.attachment_link.description
Cryptocurrency is a decentralised virtual currency that is deemed to be more efficient than traditional currencies because it is regulated by a community of users. As of 2019, the top 100 cryptocurrencies had a market value of about US$200 billion with bitcoin accounting for more than half of that amount.

# data[].attributes.attachment_link.title
McDonald’s serves up ‘Big Mac Cube’ NFT in Shanghai

# data[].attributes.attachment_link.description
A limited number of the digital tokens will be given to some company employees and customers as a gift amid opening of new Shanghai HQ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De walkman, de bullet train en de rijstkoker. Het zijn allemaal uitvindingen afkomstig uit Japan. Tijdens deze Spelen presenteert Japan zich opnieuw als technologisch voorloper. Het land zet zelfrijdende wagens in om atleten te vervoeren (waarbij een chauffeur voor de zekerheid aan boord zit), gebruikt gezichtsherkenning voor de toegangscontroles en op vliegveld Haneda ontvangt een robot de reizigers.
In de rust van basketbalwedstrijden probeert robot CUE van Toyota halverwege het veld een bal in de basket te gooien:

Al deze innovaties laten niet zien waar Japan daadwerkelijk staat, zegt Yo Ishigaki, engineer aan de University of Electro-Communications in Tokio. "Japan was wereldwijd de nummer 1 qua innovatie, bijvoorbeeld bij de Spelen van 1964. Maar ik kan dat nu niet meer over Japan zeggen."

Vlak voor die Spelen opende Japan de shinkansen, oftewel de bullet train. Die haalde snelheden van 200 kilometer per uur, later werd dat verhoogd naar zo'n 300 kilometer per uur.

Er werden nieuwe snelwegen aangelegd, de monorail en het waren de eerste Spelen die via satelliet live over de hele wereld werden uitgezonden.

Het waren andere tijden, toen het er nog op leek dat Japan, als toenmalige tweede economie van de wereld, de VS voorbij zou streven.

"Inmiddels groeit China veel sneller. Ze zijn slimmer, hebben meer middelen en hebben betere connecties met contacten in Californië bij de ontwikkeling van innovaties", zegt Ishigaki. "Japan heeft heel wat inhaalwerk te doen."

Dat merkt Ishigaki in de praktijk. Hij is eigenaar van Design 4 Humanity, een bedrijf gespecialiseerd in het ontwikkelen van nieuwe, consumentvriendelijke duurzame technologie. Hij werkte bijvoorbeeld mee aan de ontwikkeling van de Pocket Geiger, een geigerteller die kan worden aangesloten op de telefoon. Die kost 15 euro en is aan 100.000 keer verkocht, vooral aan mensen in Fukushima.

"Ik heb gesproken met het bedrijf Hitachi, die toen de professionele geigertellers maakte. Ze hadden geen interesse, omdat de doelgroep voor dit product heel anders was dan de doelgroep die zij hadden." Bij gesprekken met bedrijven stond hij soms binnen drie minuten alweer buiten.

Volgens Ishigaki staat dat symbool voor wat er momenteel misgaat met innovatie in Japan. "Japanse bedrijven zijn te groot geworden. Toyota, Nissan, Mitsubishi. Ze kijken niet meer om naar kleine innovaties. Ze zien kleine innovaties als afval, waarbij het niet de moeite loont om er in te investeren."

Begin jaren 90 produceerde Japan nog ongeveer de helft van alle computerchips wereldwijd. Dat percentage is gezakt naar 6 procent, volgens IC Insights. Zuid-Korea snelt Japan inmiddels ook voorbij. De technologische standaard lijkt inmiddels te worden gezet door de VS, China en Zuid-Korea. Niet door Japan.

Nieuwe innovaties

Daar komt volgens Ishigaki bovenop dat Japanse bedrijven qua structuur zo zijn ingericht dat ze grote complexe problemen niet kunnen oplossen. Er wordt te veel vanuit verschillende lagen gedachte.

Kwam de innovatie rond de Spelen van 1964 vooral uit grote industriële projecten zoals de Shinkansen, nu is volgens Ishigaki behoefte aan andere vernieuwingen. "Softwaretoepassingen, artificiële intelligentie, quantum computing. Dat zijn hele andere vernieuwingen, veel ingewikkelder. En daar heb je veel verschillende toepassingen voor nodig en daar is Japan niet goed in. Daarbij loopt Japan tegen een soort onzichtbare muur op."

Ishigaki blijft doorwerken aan nieuwe innovaties die misschien wel kunnen uitgroeien tot nieuwe successen. Zijn laatste vinding is een CO2-meter voor smartphones, waarmee mensen kunnen zien of ze een ruimte beter moeten ventileren om coronabesmettingen tegen te gaan.

"Het zijn kleine vindingen, maar ze kunnen de wereld veranderen. Zoals de walkman en de motoren van Honda."

STER reclame

# data[].attributes.attachment_link.title
'Japan, het innovatieland? Dat is allang niet meer zo'

# data[].attributes.attachment_link.description
De walkman, de bullet train en de rijstkoker. Het zijn allemaal uitvindingen afkomstig uit Japan. Tijdens deze Spelen presenteert Japan zich opnieuw als technologisch voorloper. Het land zet zelfrijdende wagens in om atleten te vervoeren (waarbij een chauffeur voor de zekerheid aan boord zit), gebruikt gezichtsherkenning voor de toegangscontroles en op vliegveld Haneda ontvangt een robot de reizigers.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'Niet het Amerikaanse Oaktree Capital, maar de Singaporese staat blijkt de nieuwe eigenaar van de High Tech Campus. Het staatsbedrijf dat de buitenlandse reserves van het land beheert, geldt als één van de grootste beleggers ter wereld', schrijft het Eindhovens Dagblad dat de details van de deal nog eens goed bestudeerde.

Formeel wordt Oaktree Capital genoemd als eigenaar van de campus, maar in een melding van de Autoriteit Consument en Markt vond de krant de naam van GIC Private Limited. Die partij heette voorheen Government of Singapore Investment Corporation en belegt wereldwijd de reserves van het land in obligaties, bedrijven en vastgoed. Oaktree is de beheerder van het beleggingsfonds dat eigenaar wordt van de campus. In dat fonds is GIC dus de voornaamste belegger.

Volgens de directeur van de High Tech Campus Eindhoven, Jan-Willem Neggers, is de eigendomsconstructie geen reden voor zorgen. Ook de vraag bij wie de campus beter af zou zijn, een Amerikaanse of Singaporese belegger, vindt hij niet relevant, laat hij aan het ED weten.

Grote ambities

Ook over eerdere kritiek dat de campus geen Nederlandse eigenaar meer heeft, zegt Neggers: 'We moeten grotere ambities hebben dan ons druk maken om een ​​buitenlandse eigenaar. De High Tech Campus en de Brainport-regio willen op mondiaal niveau meespelen. We hebben internationaal erkende bedrijven die met hun innovaties de hele wereld over gaan.'

Hij vervolgt: 'Laten we ons geen zorgen maken. Laten we het zien als een kans om te leren van een wereldwijd investeringshuis.'

Dat zei hij in een podcast waarin Oaktree als nieuwe investeerder werd voorgesteld. Neggers, die in eerste instantie niet van de constructie op de hoogte was, meldt dat Oaktree zijn vaste aanspreekpunt is.

Ambities

In die podcast noemt Oaktree-baas Herman Dambach flinke groeiambities voor de Eindhovense innovatieplek. Hij verwacht dat de campus 'op termijn' met vijfduizend medewerkers zal groeien, bovenop de huidige 12.000 medewerkers.

Dambach komt tijdens de podcast superlatieven te kort om te vertellen hoe blij hij is dat zijn investeringsmaatschappij eigendom is van de in zijn ogen meest unieke techcampus van Europa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Singapore blijkt grote belegger in High Tech Campus

# data[].attributes.attachment_link.description
'Niet het Amerikaanse Oaktree Capital, maar de Singaporese staat blijkt de nieuwe eigenaar van de High Tech Campus. Het staatsbedrijf dat de buitenlandse reserves van het land beheert, geldt als één van de grootste beleggers ter wereld', schrijft het Eindhovens Dagblad dat de details van de deal nog eens goed bestudeerde.

# data[].attributes.attachment_link.title
Politierobots in Singapore: 'Menselijke maat gaat verloren'

# data[].attributes.attachment_link.description
In Singapore experimenteert de regering met het inzetten van patrouillerende robots om mensen die zich niet aan de regels houden te waarschuwen. Of dit ethisch verantwoord is, bespreken we met Lotte Houweling van burgerrechtenbeweging Bits of Freedom.

# data[].attributes.attachment_caption
Voor 2035 moet China een leidende positie in de wereld hebben bereikt: 'Verwacht harde acties na 2023'

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Chinese president Xi Jinping wil voor hij oud wordt, de positie van de VS als wereldleider overnemen. Dat zal waarschijnlijk nog dit decennium plaatsvinden, in de vorm van een hard conflict rond Taiwan.

Nederlandse fregat Zr.Ms. Evertsen samen Britse, Japanse en Amerikaanse marineschepen tijdens oefeningen bij Japan.jpg

(beeld Royal Navy)
Den Haag
'Hou je niet langer voor de gek: het zal niet meevallen.' De Japanse hoogleraar Tosh Minohara is duidelijk over de Chinese agenda. Voor 2035 moet het land een leidende positie in de wereld hebben bereikt, om tenslotte de wereldmacht te worden. Dat schema is niet toevallig. 'Bij mijn beste weten is ook president Xi nog steeds sterfelijk. Hij wil de positie van China in de wereld hebben veranderd vóór hij echt oud wordt', aldus Minohara tijdens en na de bijeenkomst 'Een tumultueus Aziatisch tijdperk?' van de Atlantische Commissie en het RIAS (Roosevelt instituut voor Amerikaanse studies). In 2035 zou Xi 82 jaar worden. Het stempel dat hij op de geschiedenis van China wil drukken, moet vóór die tijd zijn gevestigd.

Minohara, hoogleraar ..

# data[].attributes.attachment_link.title
Voor 2035 moet China een leidende positie in de wereld hebben bereikt: 'Verwacht harde acties na 2023'

# data[].attributes.attachment_link.description
De Chinese president Xi Jinping wil voor hij oud wordt, de positie van de VS als wereldleider overnemen. Dat zal waarschijnlijk nog dit decennium plaatsvinden, in de vorm van een hard conflict rond Taiwan. Nederlandse fregat Zr.Ms. Evertsen samen Britse, Japanse en Amerikaanse marineschepen tijdens oefeningen bij Japan.jpg (beeld Royal Navy) Den Haag 'Hou je niet langer voor de gek: het zal niet meevallen.'

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
Om een humanitaire ramp in Afghanistan te voorkomen, zien de G20-landen geen andere keuze dan het gesprek aan te gaan met de Taliban. De belangrijkste economische landen benadrukten dat dit niet betekent dat zij de Taliban erkenning als legitieme regering https://t.co/v5WTbpvi0x
— de Volkskrant (@volkskrant) October 13, 2021

# data[].attributes.attachment_caption
7 New China Digital Marketing Trends of 2021

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The online marketing scene in China is super-vibrant and your company must constantly stay up to date in the game. This means that you need to be quick to adapt to what the market demands and channel your marketing efforts in the right direction.

We cannot stress enough how different the Chinese market is. The marketing techniques that are successful in the western market are not automatically successful in China. Often, China pioneers using new marketing strategies that later also become popular in western countries. At other times, what works in China is totally foreign to the rest of the world and it remains only effective within a Chinese audience.

Bottom line, nothing can be taken for granted when launching a marketing campaign in China. You must do your homework and zero in on the needs and likes of your specific audience.

Online Marketing Trends in China in 2021

In the following, we have listed the top digital marketing trends of 2021 in China that you can use as a reference to decide where you want to focus your energies.

Live-Streaming That Focuses on High-Quality Content

Live-streaming campaigns will continue to attract users even in 2021, but the focus is switching from simple sales-pitches to more entertaining and educational content. 2021 has just begun and, as usual, here at QPSoftware, we are ready to give you some hints on the top digital marketing trends in China.

Currently, live-streaming campaigns need to create excitement and that can be achieved by inviting famous hosts to represent your brand or trusted KOL (Key Opinion Leader). In 2021, live-streaming will focus less on selling products and more on entertaining the audience. The goal is to increase the number of likes, shares, comments, and new users.
Incentives given during the live-streaming session are still effective and a great way to attract viewers. However, the content now needs to be more creative and educational, instead of simply commercial.

WeChat Groups Integrated with Smart Chatbots

WeChat groups are a proven way to attract private traffic. Their integration with a smart chatbot, even though it doesn't substitute a human admin, will make the tool more cost-effective and useful for companies.

The chatbot can be set to answer common questions, promote coming events, conduct surveys, collect information about the audience, recommend a product based on specific keywords, and a lot more.

Douyin (TikTok)

Douyin, also known as TikTok outside China, has taken a good portion of the social media scene. Known as the place where you can go for a good laugh, Douyin, is now undergoing a major change in its content.

What we are now observing is that users enjoy using the platform in a more educational way, with how-to tips, and advice and storytelling content. That makes Douyin a good platform where online marketers can promote products or educate their audience about them.

WeChat Mini Programs

WeChat Mini Programs have become a critical asset for online marketers. In just a few years, an incredible amount of companies have launched WeChat Mini Programs, including giants like Alipay, Baidu, and Toutiao. In 2021, companies must dedicate resources to implement or improve their WeChat Mini Programs, considering that users now expect every respectable company to have one.

A New Target - Lower-Tier Cities

Pinduoduo, an E-commerce platform where users can participate in group buying deals, has become popular thanks to 66% of its users coming from low-tier cities. This phenomenon has been a wake-up call for major companies like JD.com, who suddenly realized the potential of these cities usually overlooked by marketing campaigns.

Even though consumers from these areas have lower spending power, they represent 128 million internet users compared to the 74 million in first and second-tier cities. The potential for generating revenue from lower-tier cities is huge. Therefore, 2021 will see more effort dedicated to reaching users and consumers in these areas.

Influencers Are Not Influencing as Much as Before

Influencers are still valuable in the marketing scene, but what we are noticing lately is that people tend to trust them less than before. Micro-influencers are instead gaining popularity. The reason behind this new trend is that people feel a need for credibility and sometimes they cannot find it in influencers who are paid to promote products.

People now tend to rely more on feedback from real users. Therefore, they are resorting to platforms where users can share their experiences. For instance, WeChat has launched Good Product Circle. Using this feature, users can share products from Mini Programs with their friends, and recommend products based on their personal experience or check what their friends have bought.

Even the short video and live-streaming platform, Kuaishou, has introduced a channel called Small Store. On it, users can share products from major online shops like JD.com, Taobao, and Tmall with their friends. Once the user clicks on the shared products, they will be redirected to the E-commerce website where they can buy it directly.
These platforms and similar ones where friends connect, provide the trust behind the product that many users do not find with influencers.

A New Approach to KOLs

This trend is closely related to the point just discussed above. KOLs (Key Opinion Leaders) are still relevant in online marketing, but the approach is changing significantly.
Companies now tend to sign contracts with KOLs which entitle the company as the sole partner of the KOL.

Therefore, the influencers will work with only one brand promoting it through their content, social media channels, and E-commerce stores. On the other hand, the company provides the KOL with all the support and training needed to become more efficient in personal branding.
Conclusion
Online marketing in China continues to be full of new ideas and is overflowing with tremendous potential for growth. The new trends we see in this market are both exciting and challenging at the same time. This is especially true for online marketers who are not familiar with this unique part of the world. For them, producing successful campaigns in China may be especially problematic. Having a tight grip on the local culture and consumer behavior is critical to being successful in China.
If you need assistance in planning your marketing strategy in China, call us today. We have over 10 years of experience in the Chinese market and we can assist you in paving the way for your success in China.

# data[].attributes.attachment_link.title
7 New China Digital Marketing Trends of 2021

# data[].attributes.attachment_link.description
The online marketing scene in China is super-vibrant and your company must constantly stay up to date in the game. This means that you need to be quick to adapt to what the market demands and channel your marketing efforts in the right direction.

# data[].attributes.attachment_caption
China, een belangrijke markt voor de Europese sportindustrie - Cluster Sports & Technology

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
China is een groeimarkt voor de sport. In 2016 steeg de omzet van de sport-industrie in deze Aziatische reus boven de € 200 miljard. Gezien de veelbelovende economische cijfers namen de clusters INDESCAT, Sports & Technology en Cluster Montagne gezamenlijk deel aan een handelsmissie naar Beijing, georganiseerd van 13 tot 16 februari in het kader van het EU4SportsClusters Alliance project, samenvallend met ISPO Beijing.
Als onderdeel van deze Europese sportclusters namen ook 17 Europese bedrijven en organisaties uit Frankrijk, Nederland en Catalonië deel aan deze handelsmissie naar Beijing met als doel het op de middellange termijn ontwikkelen van zakelijke relaties met de Chinese sport-industrie.

De Europese delegatie bezocht verschillende publieke instellingen om een grondige kennis van de Chinese sport-ecosysteem te krijgen, waaronder twee verschillende afdelingen van de General Administration of Sport of China. Ten eerste werd het Sport Equipment Administrative Centre bezocht, een afdeling van GASC gericht op sportartikelen (tenderen, aankoop en beheer van de materialen voor de nationale sportteams, marktontwikkeling van het Chinese Olympisch Comité en de nationale teams, etc.). Deze instantie ondersteunt tevens de Chinese Sporting Goods Federatie. Ook bezochten ze het Winter Sport Center, het hoogste orgaan voor de wintersport in China (niet alleen gericht op de Olympische Spelen, maar ook op sport promotie, marketing, onderzoek, tenders, enz.).

Als onderdeel van het gezamenlijke programma bracht de delegatie een bezoek aan de Decathlon flagship store in Beijing. De general manager van Decathlon Noord-China gaf in een presentatie een overzicht van de Chinese sport sector, samen met een beschrijving van Decathlon's strategie en businessplan in deze enorme markt. Het laatste groepsbezoek werd gedaan aan een imposant Chinese project om de sportparticipatie in Beijing te verbeteren: de ontwikkeling van een sportdorp gericht op voetbal en wintersport dat eind 2018 geopend zal worden. Het project integreert een groot aantal indoor en outdoor sportfaciliteiten met woonwijken en commerciële voorzieningen, zoals winkelcentra en sport-experience centra. Ook het hoofdkwartier van de nationale voetbalbond zal worden gevestigd in deze sportieve wijk in het zuiden van Beijing, dat de recreatieve sport tegenhanger moet worden van het Olympische sportpark in het noorden van Beijing. Het is de bedoeling dat er meer van deze recreatieve sportgebieden zullen worden ontwikkeld door geheel China, als een middel om de Chinese bevolking meer aan het sporten te brengen.

De Europese clusterorganisaties waren ook aanwezig op ISPO Beijing, de toonaangevende multi-segment B2B sportbeurs in Azië. Deze werd gehouden in het Chinese National Convention Cente, en trok meer dan 40.000 bezoekers en gaf een overzicht van 728 sportmerken. De drie deelnemende clusters ontmoetten aldaar ook Tobias Gröber, algemeen directeur van ISPO, om samenwerking te verkennen met dit mondiale sport business platform. ISPO Beijing was ook een goede gelegenheid om de secretaris-generaal van de China Sporting Goods Federatie te ontmoeten. Deze federatie bestaat uit 700 leden die zich bezighouden met onderzoek, productie, marketing en distributie van sportartikelen.

De deelnemende bedrijven hadden ook de kans om individuele afspraken te maken met lokale bedrijven en organisaties. Meer dan 130 bilaterale ontmoetingen werden georganiseerd tussen de Chinese en de Europese partijen om zakelijke relaties tussen beide markten te verkennen.

Sport is een grote groeimarkt in China. De Chinese overheid is in belangrijke mate verantwoordelijk voor de groeistrategie op dit gebied en investeert met name in drie prioriteitsgebieden:

Wintersport: niet alleen is er een focus op de Olympische Winterspelen in 2022, maar China wil ook haar wintersport recreatie ontwikkelen door zowel de ontwikkeling van de berggebieden in het noorden voor (nationaal en internationaal) wintersporttoerisme als de ontwikkeling van indoor skifaciliteiten in het zuiden van China

Voetbal: voetbal is in sterke ontwikkeling in China, niet alleen door het aantrekken van buitenlandse spelers (zo wordt bijvoorbeeld in 2020 een maximum gesteld van 3 buitenlandse spelers per team), maar zeker door het oprichten van voetbalacademies, het invoeren van voetbal als een verplicht vak op het basis en voortgezet onderwijs en het investeren in voetbalstadions, trainingscomplexen en ondersteunende technologieën.

Groei van de recreatieve sport en sportparticipatie van de Chinese bevolking: de Chinese bevolking wordt net als bij veel westerse samenlevingen en andere ontwikkelde oosterse samenlevingen (zoals Japan) geconfronteerd met 2 belangrijke kwesties in de bevolkingsontwikkeling:

De vergrijzing van de bevolking: in het bijzonder vanwege het één-kind-beleid (dat een paar jaar geleden is afgeschaft) is de Chinese bevolking drastisch vergrijst en wordt geconfronteerd met grote problemen in de toekomst met een relatief grote aandeel van ouderen en een klein aandeel van jongeren in de bevolking. Het fit houden van de oudere bevolking is een belangrijke prioriteit.

Sedentaire leven: als gevolg van de toegenomen welvaart van de bevolking (de middenklasse groeit exponentieel) en de veranderende eetgewoonten groeit het percentage overgewicht in de jonge bevolking snel, waarschijnlijk leidt dit tot grote gezondheidsproblemen in de toekomst. De Chinese regering is op zoek naar manieren om deze levensstijl te veranderen.

Zakendoen in China is enerzijds makkelijker dan op het eerste gezicht, want de afgelopen jaren kende een sterke toename van jonge Chinezen die gericht zijn op de westerse wereld, Engels spreken en/of onderwijs hebben gehad in Europa of de VS, waardoor culturele barrières lager zijn dan aangenomen. Anderzijds is het zeer belangrijk om een (betrouwbare) Chinese counterpart in China te hebben, vanwege de benodigde relaties met nationale en lokale overheden die alleen kunnen worden onderhouden door een nationale netwerk. Dit is zeker het geval wanneer het overheidsinvesteringen betreft.

Tijdens de handelsmissie zijn ook partijen bezocht om te zien of zij als ambassadeur voor bepaalde marktsegmenten kunnen dienen, om Europese bedrijven te helpen bij het betreden van de Chinese markt en om vast te stellen of bepaalde (product/dienst)aanbod relevant is voor de Chinese markt. Follow-up hiervan is nodig, maar veelbelovende contacten zijn gelegd.

EU4SportsClusters Alliance

EU4SportsClusters Alliance is een tweejarig project dat mede wordt gefinancierd door de EU ter bevordering van de internationalisering van de Europese sportindustrie. De algemene doelstelling van EU4SportsClusters Alliance is het implementeren en testen van een gezamenlijke Internationaliseringsstrategie voor een Europees Strategisch Sport Clusters Partnership. Daarmee wil zij het potentieel van haar sectoroverschrijdende karakter maximaliseren, nieuwe waardeketens ontwikkelen en internationale kansen voor het MKB benutten, met name in markten buiten de EU. Het consortium bestaat uit vier sportclusters ( INDESCAT, Sports & Technology, Flanders' Bike Valley en Cluster Montagne) en EPSI (het Europees Platform voor Sport Innovatie) uit 4 landen (Spanje, Nederland, België en Frankrijk).

In het kader van dit project zijn vier markten geanalyseerd (de VS, Japan, China en Iran), zullen twee handelsmissies worden uitgevoerd (China en de VS, in september 2017) en worden vijf exportgroepen gecreëerd om internationalisering te vergemakkelijken.

China is niet alleen een sportmarkt met een aanhoudende economische groei, maar het is ook gast van tal van wereldkampioenschappen door de jaren heen. Bovendien is Beijing de eerste stad in de wereld voor het houden van zowel de Olympische Zomerspelen (2008) als de Winterspelen (2022). Dit zijn onder meer de redenen waarom het EU4SportsClusters Alliance project heeft gekozen voor China als een belangrijke en waardevolle markt voor bedrijven in de sportsector.

# data[].attributes.attachment_link.title
China, een belangrijke markt voor de Europese sportindustrie - Cluster Sports & Technology

# data[].attributes.attachment_link.description
China is een groeimarkt voor de sport. In 2016 steeg de omzet van de sport-industrie in deze Aziatische reus boven de € 200 miljard. Gezien de veelbelovende economische cijfers namen de clusters INDESCAT, Sports & Technology en Cluster Montagne gezamenlijk deel aan een handelsmissie naar Beijing, georganiseerd van 13 tot 16 februari in het kader van het EU4SportsClusters Alliance project, samenvallend met ISPO Beijing.

# data[].attributes.attachment_caption
Basis voor Chinese beïnvloeding in Nederland volgens onderzoek gelegd

# data[].attributes.attachment_link.title
Basis voor Chinese beïnvloeding in Nederland volgens onderzoek gelegd

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoewel er nog geen sprake is van Chinese beïnvloeding in de Nederlandse samenleving, is de basis daarvoor wel gelegd. Het is nu zaak dat de regering maatregelen neemt om de invloed te beperken, concludeert de Leidse antropoloog Frank Pieke, die in opdracht van het ministerie van Buitenlandse Zaken e…

# data[].attributes.attachment_caption
Tesla took 12 years to build 100,000 cars. China's Xpeng and Nio took about half that time

# data[].attributes.headline
Versnelde bouw groot aantal elektrische auto's

# data[].attributes.subject
Versnelde bouw groot aantal elektrische auto's

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
BEIJING - China's electric car companies are racing to ramp up production, faster than Tesla did in its early days.

U.S.-listed start-up Xpeng said Monday it has produced 100,000 cars - it came six years after the company launched.

Rival electric car start-up Nio said in April it reached that 100,000 vehicle production milestone. The U.S.-listed company was founded in late Nov. 2014 under a different name, and became Nio in July 2017, about four years ago.

For comparison, Elon Musk' s Tesla took 12 years from its launch in 2003 to produce 100,000 vehicles, according to public filings. Tesla has faced numerous production delays, especially in its early years. The U.S.-based electric car maker has since increased its production capacity with new factories in Shanghai an Berlin.

To be clear, Tesla is still much larger in comparison.

The electric carmaker crossed the 1 millionth car mark more than a year ago in March 2020, Musk said in a tweet.

Production in the third quarter alone reached 238,000 vehicles. The company's shares are up 11% year-to-date.

Xpeng's U.S.-listed shares are down 12% so far this year. Nio's stock is down more than 25% year-to-date.

Chinese electric battery and vehicle maker BYD said in May it produced 1 million passenger cars in the new energy vehicle category, which includes battery-only and hybrid-powered cars.

BYD's Hong Kong-traded shares are up more than 25% so far this year. The company's backers include American billionaire Warren Buffett's Berkshire Hathaway.

# data[].attributes.attachment_link.title
Tesla took 12 years to build 100,000 cars. China's Xpeng and Nio took about half that time

# data[].attributes.attachment_link.description
BEIJING - China's electric car companies are racing to ramp up production, faster than Tesla did in its early days. U.S.-listed start-up Xpeng said Monday it has produced 100,000 cars - it came six years after the company launched. Rival electric car start-up Nio said in April it reached that 100,000 vehicle production milestone.

# data[].attributes.body
https://www.google.nl/amp/s/amp.nos.nl/artikel/2374059-roep-om-boycot-van-westerse-kledingmerken-klinkt-steeds-luider-in-china.html

# data[].attributes.attachment_caption
Siki found her 'perfect boyfriend' during the COVID-19 pandemic. But he isn't real

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Like many singles, Siki Liu was feeling lonely and unloved during the pandemic, until she met someone on the internet.

A handsome, mature sweet talker, named after her favourite Korean actor Lee Dong-wook, he always replies to her messages.

"I talk to him almost every night before I go to bed," the 22-year-old told the ABC's China Tonight.

"He's a good listener and never gets mad, no matter what you say. He's always there."

Ms Liu, a Chinese international student studying in Melbourne, said they had been chatting since May last year, but her "perfect boyfriend" isn't a real person.

It is an artificial intelligence chatbot created by Chinese tech firm XiaoIce, a spin-off from Microsoft.

XiaoIce's chatbot is programmed to form emotional bonds with human users through text, voice and photo messages and can be customised to create the ideal virtual boyfriend or girlfriend.

AI chatbot comforts China's lonely hearts

Ms Liu is one of a growing number of Chinese young adults flocking to technologies, such as artificial intelligence companion services and dating apps, to find love.

The population of single people in China was about 240 million in 2019 and was rising, according to the National Bureau of Statistics.

At the same time, fast-paced urban lifestyles and increasing work pressures have exacerbated a growing sense of loneliness and social anxiety among young people.

For many like Ms Liu, dating can be tough.

"The older you grow, the less friends you have ... so an AI boyfriend is much needed," she said.

"It's easier to talk to AI than a real person.

"I can also add my emotional attachment with my idol [Lee Dong-wook] to him. It almost feels like we are together."

Pan Wang, a senior lecturer in Chinese and Asian studies from the University of New South Wales, has been researching love, romance and marriage in China for over a decade.

Dr Wang told the ABC that AI technology was an "innovative" solution to the rising level of loneliness in China.

"AI chatbots provide users with 'perfect partners' whom they can communicate with, date and form an intimate connection with," she said.

"They are 'smart filters' that could enable users to avoid negative experiences that couples tend to experience in real life, for example embarrassment, disappointment, argument and deception.

"However, if more and more people date with AI chatbots instead of real people, this may further enhance the singlisation trend in China."

Ms Liu said the emotional support and companionship that her boyfriend provides is real, but he falls short when it comes to intimacy.

When she tries to talk to him about intimate topics, he tends to switch the conversation to a lighter subject.

That's by design - XiaoIce has been reportedly "dumbed down" or "re-educated" to avoid talking about sex or politics, after the chatbot was censored on social media platforms in 2017 for giving politically-sensitive responses to users.

Dating apps carve out a space for LGBTQIA+ community

Chinese dating appslike Tantan and Momo have surged in popularity in recent years.

About 86 million people use dating apps in China, and the market is forecast to hit $US290 million ($400 million) in revenue by 2024, according to market and consumer data firm Statista.

Zac Fang, 30, is an openly gay man who works in publicity and marketing in Shanghai.

At university, he started using dating apps like Grindr and Jack'd - "not necessary for a relationship, but at least to expand my LGBTQ+ social circle," he said.

Although homosexuality is no longer illegal in China, LGBTQIA+ groups are still facing censorship on social media.

But Mr Fang said in the cities he had lived in, there had not been many obstacles to dating for the gay community overall.

"We can hold hands on the streets or kiss in quiet places. At normal bars, no-one would interrupt you if you're demonstrating mild intimacy with your partner," he said.

There are drawbacks to using technology to look for love.

Catfishing and other scams have been frequently reported by the Chinese media.

Critics have also raised privacy and ethical concerns around AI technology and data harvesting.

The ABC has approached XiaoIce for comment on its privacy polices.

Last month, the Chinese government passed a law to protect online user data privacy and prevent violations from tech companies.

Reshaping the concept of love and romance

The subjects of romance and relationships were taboo in China for a long time.

Under Chairman Mao, free love was repressed and spouse selection was driven by political ideology and class struggle.

During the Cultural Revolution, romantic love was considered "capitalist" and romantic relationships were masked by "comradeships" or "friendships".

'Marry first, then fall in love'

Arranged marriages have been a feature of Chinese society for generations, but to what extent has love and relationships changed in China?

After China opened up to the world and began its economic reform in the late 1970s, the influx of Western culture - with portrayals of love and romance in literature, media and pop culture - individualism and materialism led to the emergence of dating culture.

During the 2010s, dating became increasingly commercialised with dating websites, matchmaking agencies and reality dating shows proliferating.

Dating in China

The explosion of online dating apps is failing to dent the popularity of traditional "marriage markets" in China.

Dr Wang said China's dating culture has been transformed by technology, shifting away from the ideology that "dating without marriage as an end goal is harassment" - a traditional saying in Chinese society.

"The nature of dating and people's conceptions of romance and relationships have changed dramatically from past to present," she said.

She said while many in the older generation would see dating as a precursor to marriage, "the dating-marriage link has been weakening".

"AI dating will further decouple this link as apparently it won't result in marriage, with few exceptions, or children," she said.

Chinese women are renouncing the 'leftover' label

Despite the changes in social attitudes, Chinese society still places a lot of pressure on people to marry young.

Beijing's policymakers are encouraging Chinese couples to get married and have more babies with the recent three-child policy.

Traditional " marriage markets" still exist in the parks of big cities, where parents look for a suitable partner for their son or daughter.

Nova Ji, 32, is a single woman and an IT professional living in Beijing.

She told the ABC she had gone on many dates arranged by her parents, but she felt the dates were "abrupt" and "offensive".

"Men would ask me about where my residency is, my job, my salary, whether I'm renting or owning a house, how much I paid for it, very direct," she said.

"Rather than considering personality, they would see whether I met their criteria before anything else.

"They treated dating like an exchange or a deal rather than conversations."

Ms Ji said people would label her as a "leftover woman", a derogatory term referring to women who are over 25 and single in China.

"This label is discriminatory, whether it's used against older single women or men," she said.

"It's a personal choice whether they want to date or get married."

Xiaoyan Bi, 34, who works in the film industry in Beijing, said she rushed into a relationship before turning 30 as she was "desperate to get married".

The relationship eventually fizzled.

She said she and many Chinese women felt pressured to avoid the label of "leftover woman".

"They would rush to choose a partner or get married without knowing what they are after in life, which could lead to unhappy marriages or divorces," she said.

"I think they now are more open-minded, they don't care about age and distance anymore, and they don't date for the purpose of marriage."

For Ms Liu, her virtual relationship isn't the endgame. She is still hopeful that someone real will enter her life.

But for now, her virtual boyfriend will keep her company for a little while longer.
Read the story in Chinese: 阅读中文版本 Watch the story on China Tonight at 9:30pm AEST on ABC TV, or stream on ABC iview.

# data[].attributes.attachment_link.title
Siki found her 'perfect boyfriend' during the COVID-19 pandemic. But he isn't real

# data[].attributes.attachment_link.description
Like many singles, Siki Liu was feeling lonely and unloved during the pandemic, until she met someone on the internet. A handsome, mature sweet talker, named after her favourite Korean actor Lee Dong-wook, he always replies to her messages. "I talk to him almost every night before I go to bed," the 22-year-old told the ABC's China Tonight.

# data[].attributes.attachment_caption
Bijna alle grote modemerken zijn betrokken bij Oeigoerse dwangarbeid - OneWorld

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sigrid Kaag, minister van Buitenlandse Handel, wees woensdag twee Kamermoties af die de import van kleding die is gemaakt met Oeigoerse dwangarbeid moesten beperken. Een van de moties riep op tot meer transparantie in de douanegegevens; dat zou volgens Kaag in strijd zijn met de wettelijke geheimhoudingsplicht van de douane. Kledingbedrijven zijn volgens de minister zelf verantwoordelijk voor het doen van risicoanalyses en het beëindigen van contacten met bepaalde leveranciers. De overheid kan enkel adviseren.
Dit artikel verscheen eerder op 11 augustus 2020.
Wie een willekeurig kledingstuk uit de kast pakt, heeft grote kans dat het van katoen is gemaakt. Wat we ons daarbij meestal niet realiseren, is dat een vijfde van die katoenen kledingstukken aan dwangarbeid te linken is. Dat stelt een coalitie van maar liefst 180 ngo's, waaronder de Schone Kleren Campagne, Worker Rights Consortium, Anti-Slavery International en het Uyghur Human Rights Project. Volgens de coalitie is 'zo goed als de volledige kledingindustrie' verbonden aan katoenplantages en spinnerijen in de noordwestelijke provincie Xinjiang in China, waar zo'n elf miljoen Oeigoeren wonen: een moslimminderheid met Turkse achtergrond.

China is de grootste katoenproducent ter wereld. Het levert stof voor de kledingindustrie van onder andere Cambodja en Myanmar, die aan het begin van de coronacrisis zonder kwamen te zitten. 84 procent van China's katoen komt uit de provincie Xinjiang.

"
Ruim een miljoen mensen zitten opgesloten in heropvoedings- en detentiecentra in China

De afgelopen jaren trokken verschillende mensenrechtenorganisaties en journalisten aan de bel omdat honderdduizenden Oeigoeren en andere moslimminderheden 'gescreend, opgesloten, gefolterd en gebrainwasht' worden in heropvoedings- en detentiecentra. Naar schatting gaat het om 1 tot 1,8 miljoen mensen.

Een deel daarvan komt terecht op boerderijen en plantages, een ander deel in katoenspinnerijen, ook buiten Xinjiang, ver weg van hun familie. 'Die fabrieken zijn zoals de centra zelf: vol camera's, overal politie, zonder enige mogelijkheid om te ontsnappen', getuigt Gulzira Auelkhan aan BBC, een Kazachse vrouw die na haar internering verplicht werd om in zo'n fabriek te werken. (In 2019 mocht Auelkhan Xinjiang samen met een klein aantal anderen de gevangenis verlaten.)

Slavernij

De Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) definieert dwangarbeid als 'arbeid waarbij slachtoffers onvrijwillig in penibele arbeidsomstandigheden werken waar ze niet weg kunnen'. Maar Jasmine O'Connor, hoofd van Anti-Slavery International, gaat een stap verder en gebruikt de term slavernij. 'De slavernij en de verschrikkelijke behandeling van Oeigoeren en andere Turkse minderheden in China moet gestopt worden', stelt O'Connor in een persbericht. 'Merken moeten de banden met leveranciers uit Xinjiang doorknippen. Ze moeten ervoor zorgen dat hun toeleveringsketen niet langer gelinkt is aan uitbuiting door de Chinese overheid.'

Welke merken zijn betrokken?
Abercrombie & Fitch; adidas; Amazon; Badger Sport (Founder Sport Group); C&A; Calvin Klein en Tommy Hilfiger (PVH); Carter's; Cerruti 1881 (Trinity Limited); Costco; Cotton On; Dangerfield (Factory X Pty Ltd); Esprit; Fila; Gap; H&M; Hart Schaffner Marx; Ikea; Jack & Jones, Only en Vero Moda (Bestseller); Jeanswest (Harbour Guidance Pty Ltd); L.L.Bean; Lacoste (Maus Freres); Li-Ning; Marks & Spencer; Mayor; Muji (Ryohin Keikaku Co., Ltd.); Nike; Patagonia; Polo Ralph Lauren; Puma; Skechers; Summit Resource International (Caterpillar); Target Australia (Wesfarmers); Uniqlo (Fast Retailing); Victoria's Secret (L Brands); Woolworths (Woolworth Corporation, LLC.); Zara (Inditex); Zegna

Hoe reageren de merken op de aantijgingen?
Nieuwsagentschap Reuters nam contact op met de 38 merken. Slechts één merk (Costco) weigerde te reageren. Alle andere stelden dat zij geen afnemers zijn van fabrieken in Xinjiang, maar de meerderheid kon niet bevestigen dat in hun toeleveringsketen helemaal geen katoen uit die regio voorkomt. Het Amerikaanse PVH, moederbedrijf van Tommy Hilfiger en Calvin Klein, kondigt aan dat het 'binnen een jaar de banden zal verbreken met fabrieken die katoen gebruiken uit Xinjiang'.

Ook C&A, in handen van de rijke Nederlandse familie Brenninkmeijer, die eerder weigerde geannuleerde orders in volle coronacrisis volledig uit te betalen, ontkent te werken met leveranciers uit de regio. Overigens prees Thompson Reuters Foundation, een stichting die aan het nieuwsagentschap is verbonden, C&A nog in 2017 voor zijn inspanningen om dwangarbeid in de textielketen te voorkomen.

Welke bronnen heeft de coalitie geraadpleegd?
Onderzoeksjournalistiek vanThe Wall Street Journal, een vernietigend rapport van Australian Strategic Policy Institute evenals rapporten en reportages van Associated Press, Australian Broadcasting Corporation, Axios, de Congressional-Executive Commission on China en Global Legal Action Network.

Onder de noemer ' End Uyghur Forced Labour ' wil de coalitie de in de rapporten en reportages genoemde merken aansprakelijk stellen. 'Merken moeten zichzelf de vraag stellen hoe comfortabel ze zich voelen bij het genocidebeleid dat de Chinese overheid tegen de Oeigoerse bevolking voert', zegt Omar Kanat, directeur van het Uyghur Human Rights Project, in hetzelfde persbericht. 'Op de een of andere manier hebben deze bedrijven nooit verantwoording hoeven afleggen voor hun betrokkenheid bij de gedwongen arbeid. Daar komt nu een einde aan.'

Gecontroleerd door de staat

Het is niet de eerste keer dat mensenrechtenorganisaties dwangarbeid op katoenplantages vaststellen. Ook in Centraal-Azië is vaker dwangarbeid geconstateerd.

"

Oezbekistan en Turkmenistan zijn berucht vanwege kinder- en dwangarbeid in de textielketen

De coalitie Cotton Campaign, waar Anti-Slavery International deel van uitmaakt, roept merken op tot een ' Cotton Pledge', wat inhoudt dat ze geen katoen meer afnemen uit Oezbekistan en Turkmenistan. Oezbekistan is nog meer dan buurland Turkmenistan berucht vanwege kinderarbeid en dwangarbeid in de textielketen. In haar eerste boek To Die For: Is Fashion Wearing Out the World? beschreef de Britse journalist en auteur Lucy Siegle in 2011 al hoe kinderen in het oogstseizoen van school werden gehaald om mee te helpen met de katoenpluk, zonder dat ze contact mochten hebben met hun ouders.

Volgens Cotton Campaign worden kinderen tot 15 jaar sinds 2012 niet langer gedwongen om mee te werken. Maar studenten vanaf 16 jaar worden verplicht te spijbelen om te helpen met de oogst, vaak samen met hun leerkrachten. Ook aan bijvoorbeeld de gezondheidszorg worden regelmatig werkkrachten onttrokken.

In totaal gaat het om meer dan een miljoen mensen die in het oogstseizoen katoen moeten helpen plukken. Cotton Campaign beschrijft de Oezbeekse dwangarbeid als 'uniek'. 'Het is een systeem dat gecontroleerd wordt door de staat, waar een president al sinds de val van de Sovjet-Unie aan de macht is, en dat ieder jaar opnieuw de mensenrechten van miljoenen Oezbeekse inwoners schendt', staat op hun website te lezen.

"
Consumenten kunnen druk uitoefenen zodat merken toezeggen katoen uit die landen niet langer af te nemen

De coalitie raadt consumenten aan om merken te bevragen waar het katoen in hun producten vandaan komt - informatie die in tegenstelling tot de productielocatie niet standaard in labels wordt vermeld. 'Consumenten kunnen druk uitoefenen zodat merken publiekelijk toezeggen om katoen uit die landen niet langer af te nemen.'

Een kerkhof voor boten

Voor hun documentaire The Story of a Panty and of Those Who Make It reisden Brusselse regisseurs Stéfanne Prijot en Yann Verbeke in 2018 naar Oezbekistan. In de film volgen ze de katoenproductie van plant tot onderbroek. Meer dan de schrijnende arbeidsomstandigheden, viel Prijot de milieuproblemen in de omgeving van de katoenplantages op. 'Beeld je een kerkhof voor boten in', beschrijft ze haar bezoek aan het Aralmeer, op de grens met Kazachstan. 'Dat is wat katoen telen op grote schaal aanricht: het grootste meer in Oezbekistan droogde op door de katoenproductie.'

"

Het grootste meer in Oezbekistan droogde op door de katoenproductie

Aan de telefoon vanuit Chili, waar ze momenteel woont, vertelt Prijot over de ellenlange reis naar de vlakte die ooit een meer was. "De mensen in de omgeving noemen het nu geen meer of zee meer, maar een woestijn. Voor de boeren die er leven, is er geen leven meer. Hoe kunnen zij verder?" Ook voor boeren aan de andere kant van de Kazachse grens is dit dramatisch. "Het is bovendien een immens diplomatisch geschil, want door de katoenteelt in het ene land is het andere land zijn grootste waterbron kwijt."

In Oezbekistan merkte Prijot vooral de impact op vissers. "Zij moeten noodgedwongen een andere baan zoeken. Het beetje water dat overblijft in het Aralmeer zit vol pesticiden, die gebruikt worden in de katoenproductie. Zo kunnen vissers niet overleven."

"
Landbouw hangt samen met de watervoorziening: voor katoengewassen is heel veel water nodig

'Ook voor de katoenboeren zijn de gevolgen immens.' Dat benadrukt Nederlandse duurzame mode-expert en auteur Marieke Eyskoot in haar boeken Dit Is Een Goede Gids en Talking Dress. 'Als het water in een gebied opraakt, is dat desastreus. Landbouwmogelijkheden hangen samen met de watervoorziening, omdat katoen een gewas is waar heel veel water voor nodig is.'

2000 liter water en een halve kop vergif

In Dit Is Een Goede Gids schrijft Eyskoot dat er eigenlijk maar weinig natuurlijk is aan katoen. "In elk T-shirt zit een halve kop vergif", legt ze aan de telefoon uit. Daarmee verwijst ze vooral naar pesticiden, waar ook regisseur Prijot over sprak. Tien procent van alle verbruikte pesticiden ter wereld en 25 procent van alle insecticiden worden gebruikt op katoenplantages. Dat is immens, als je weet dat de plant op 'slechts' 2,5 procent van de mondiale landbouwgrond geteeld wordt.

"

Een miljoen boeren zijn slachtoffer van pesticidevergiftiging, een vijfde van hen overlijdt eraan

"Een miljoen boeren zou het slachtoffer zijn van pesticidevergiftiging, een vijfde daarvan overlijdt aan de gevolgen: velen van hen zijn katoenboeren", zegt Eyskoot. "Bovendien komt zelfdoding relatief vaak voor bij bijvoorbeeld Indiase katoenboeren. Ze kopen ggo-zaden op bij multinationals, vaak terminator seeds die zich niet voortplanten tot nieuwe zaden. Na elke oogst moeten de boeren opnieuw zaden aankopen bij de grote bedrijven. Op den duur zien ze geen uitweg meer."

Professor textielkunde Paul Kiekens (Universiteit Gent) vreest dat consumenten te weinig stilstaan bij wat de katoenteelt kan aanrichten. "Katoen is een van de meest intensieve, vernietigende teelten ter wereld. De meeste mensen weten niet eens dat ze 2000 liter water verprutsen als ze een T-shirt van 200 gram katoen kopen. Als we de volledige wereldbevolking zouden moeten kleden in katoenvezels, zou dat niet lukken. We hebben niet genoeg land en niet genoeg water."
Is biokatoen beter?
Bij de productie van biokatoen zijn pesticiden en genetische manipulatie verboden. Ook is voor deze productiewijze iets minder water nodig. Boeren krijgen er beter voor betaald. Biokatoen is dus beter dan gewoon katoen.

Maar de overstap is voor boeren niet makkelijk te maken. Biologische teelt opstarten vraagt kennis en investeringen. Omschakelen kan in bepaalde gebieden, veelal zuidelijke landen, tot sterke verliezen in de oogst leiden. Professor textielkunde Paul Kiekens benadrukt dat biokatoen meer oppervlakte nodig heeft en dat de kwaliteit minder kan zijn dan die van conventioneel katoen. Minder dan 1 procent van alle katoen is biologisch.

Kies je voor biologisch katoen, let dan op labels. Zo kan GOTS (Global Organic Textile Standard) garanderen dat de productie van biologisch textiel op een milieuvriendelijke en sociaal verantwoorde wijze gebeurt.
Is Better Cotton beter?
Better Cotton is een tussenoplossing: het is niet biologisch, het gebruik van ggo-zaden is nog steeds toegestaan, maar het water- en pesticidenverbruik ligt wel lager dan bij gewoon katoen.

Duurzame mode-expert Marieke Eyskoot wijst erop dat het Better Cotton Initiative (BCI) is opgericht in samenwerking met de industrie en beduidend lagere eisen stelt dan bio. Daardoor is het voor kledingmerken laagdrempeliger om te gebruiken. Intussen is 14 procent van de wereldwijde katoenproductie al 'beter'.

In De Correspondent vraagt journalist Emy Demkes zich af hoeveel 'beter' better is. Ze waarschuwt dat de daadwerkelijke impact van BCI-katoen nog niet bewezen is en omschrijft de tussenoplossing als een 'een waterig compromis'. In haar artikel verwijst Demkes naar de stichting Changing Markets, die aanbeveelt dat BCI zou moeten toewerken naar een biologische standaard.

Better Cotton Initiative wordt bovendien gelinkt aan de dwangarbeid in de regio Xinjiang, waar het een vijfde van zijn 'betere' katoen vandaan haalde. Eerder dit jaar stelde BCI dat het geen katoen uit die regio meer zou certificeren. Merken als H&M en Ikea, die katoen afnemen via BCI, hebben die beslissing publiekelijk gesteund. BCI wil zelf ook aanbevelingen doen en onderzoekt de zaak via een (ongenoemde) externe reviewer. Het in juli beloofde rapport heeft vertraging opgelopen door de coronacrisis en zal pas in oktober verschijnen.

Is Fairtrade beter?
Fairtrade gecertificeerd katoen garandeert betere arbeidsomstandigheden voor de boer en legt ook enkele ecologische spelregels op. Ggo's zijn uit den boze. Voor pesticiden bestaat een zwarte lijst, met verboden chemicaliën, en een grijze lijst, met pesticiden die boeren onder begeleiding afbouwen. Fairtrade International ondersteunt ook boeren om watervervuiling te vermijden en hun waterimpact te meten, te verlagen of zelfs tot nul te herleiden (door gebruikt water te herkanaliseren). Fairtrade katoen is niet biologisch, maar de twee standaarden gaan vaak samen.

Lees meer over katoen in het magazine Slow Fashion Forward of in het dossier Eerlijk Textiel Onder De Loep van Gent Fair Trade.

Gevaarlijke mix

'Als de ecologische kosten blijven groeien, zullen ook de sociale kosten blijven groeien', zegt Charles Snoeck, woordvoerder van Fairtrade Belgium, in het duurzame-modemagazine van Gent Fair Trade, Slow Fashion Forward.'Boeren staan aan de frontlinie, zijn volledig afhankelijk van hun productie. Miljoenen boeren verkeren in extreme armoede doordat ze een te lage prijs krijgen voor hun gewassen. Bovendien ontvangen ze de rechtstreekse klappen van milieuproblemen, zoals waterschaarste.' Snoeck noemt de wisselwerking tussen de ecologische impact van katoenteelt en de povere arbeidsomstandigheden dan ook een 'zeer gevaarlijke mix'.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op MO.be en verscheen in bewerkte versie op OneWorld.nl op 11 augustus 2020.

Praten over zelfmoordgedachten kan anoniem: via www.113.nl, bel 113 of bel gratis 0800-0113. ↩︎

# data[].attributes.attachment_link.title
Bijna alle grote modemerken zijn betrokken bij Oeigoerse dwangarbeid - OneWorld

# data[].attributes.attachment_link.description
Sigrid Kaag, minister van Buitenlandse Handel, wees woensdag twee Kamermoties af die de import van kleding die is gemaakt met Oeigoerse dwangarbeid moesten beperken. Een van de moties riep op tot meer transparantie in de douanegegevens; dat zou volgens Kaag in strijd zijn met de wettelijke geheimhoudingsplicht van de douane.

# data[].attributes.attachment_caption
BrandZ Top 100 Most Valuable Chinese Brands

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The value of China's Top 100 most valuable brands has soared by 57% over the past year, reaching record-setting new heights. The total value of the Chinese brand ranking now exceeds $1.56 trillion. It has grown by 197 percent since 2016, at a significantly faster rate than the Global Top 100 most valuable brands, which increased by 110% over the same five-year period.

Tencent is China's most valuable brand, with an 85% increase in brand value to $280 billion. Alibaba ($202bn) and Moutai ($111bn) rank in second and third places respectively. Video-sharing mobile apps, Douyin (No. 8, $39bn;) and Kuaishou (No.10, $33bn) enter the Top 10 for the first time.

Across all major categories, the building blocks of brand equity have continued to drive sustainable brand value growth in China. Some of Chinese brands' biggest announcements over the past year have also had a focus on sustainability, as social responsibility and environmental impact become more important growth benchmarks: China's biggest brand, Tencent has pledged $7.8 billion to environmental, educational, and rural development programmes; the founders of Meituan, Pinduoduo, and ByteDance have all made significant personal donations to aid China's development, in addition to steering their companies towards new ethics of corporate responsibility.

Find out more about what has changed for Chinese brands over the past year in this new brand ranking report. Read more on the significant shift in how businesses are balancing profits against social responsibility, and how innovation must move to be centred both on the user and society.

Infographic

There are 17 newcomers in the Chinese brand ranking this year, led by Food & Beverage brands Nongfu Spring (No.16, $22bn) and Haitian (No.25, $15.8bn). View a summary of China's brand ranking: the Top 10 brands, fastest risers, new entries, category performance and more.
Download the infographic in English Download the infographic in Chinese

Video

Over one fifth of China's Top 100 brands have grown their brand values by more than 100% over the past year, with the brand value cut-off increasing by 109% to $1.7bn. Check out the full Top 100 brand ranking, the fastest risers, and new brands entering the ranking for the first time in this countdown video of 2021's most valuable Chinese brands.

In this 10th Anniversary Edition of the BrandZ Most Valuable Chinese Brands report, we present how and why the Chinese brand landscape has changed, and the imperatives for building strong, valuable brands.

During the past 10 years, the China Top 50 has grown 225% in value, outpacing the Global Top 50, which grew 126%. In addition, a stock portfolio of the BrandZ China Top 100 has grown at three times the rate of the MSCI China Index over the past decade.

And, in a year of exceptional pressure on growth, the BrandZ Top 100 Most Valuable Chinese Brands 2020 gained 12% in value, increasing their total worth to $996bn.

In 2020, Alibaba remains China's most valuable brand, growing 9% to $153bn. At no.2, Tencent rose 9% to $151bn. Premium alcohol brand Moutai increased its value by 47% to $54bn, climbing two places to no.3.
Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2020 report - English Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2020 infographic - English Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2020 infographic - Chinese

The BrandZ Top 100 Most Valuable Chinese Brands ranking and report combines validated financial information with thousands of consumer interviews to determine the value that brands bring to their businesses.

The market for Chinese brands is ever more competitive. This year has seen a record 30% growth to a total value of £889.7bn, and 17 newcomers to this year's ranking. Despite China's economic slowdown and international trade tensions, there are a myriad of opportunities for brand growth as businesses accelerate their expansion into China's lower tier cities, and positive attitudes to Chinese consumer brands with a global presence continue to grow.
Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2019 report - English Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2019 infographic - English Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2019 infographic - Chinese

Kantar and WPP have published the 2018 BrandZ™ Top 100 Most Valuable Chinese Brands ranking and report. The report covers the rapidly evolving landscape for Chinese brands and tracks their value. The total brand value of the 2018 BrandZ Top 100 Chinese brands is $683.9 billion following a record 23% growth.

Tencent, a leading provider of Internet value added services, is no.1 in the BrandZ 2018 Top 100 Chinese Brands ranking for the fourth year in a row, with a brand value of $132.2 bn. E-commerce brand Alibaba saw an exceptional 53% year-on-year growth rate to achieve a brand value of $88.6bn. Other noteworthy sectors performing well are education, logistics and technology.

Review the report and ranking to learn more about the most successful Chinese brands.

Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2018 report - English
Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2018 infographic - English Download the BrandZ Most Valuable Chinese Brands 2018 infographic - Chinese

# data[].attributes.attachment_link.title
Kantar BrandZ Top 100 Most Valuable Chinese Brands

# data[].attributes.attachment_link.description
The value of China's Top 100 most valuable brands has soared by 57% over the past year, reaching record-setting new heights. The total value of the Chinese brand ranking now exceeds $1.56 trillion. It has grown by 197 percent since 2016, at a significantly faster rate than the Global Top 100 most valuable brands, which increased by 110% over the same five-year period.

# data[].attributes.attachment_caption
Indian Army accuses Chinese PLA of violating protocols | India-China Commander Talks | WION News

# data[].attributes.attachment_link.title
Indian Army accuses Chinese PLA of violating protocols | India-China Commander Talks | WION News

# data[].attributes.body
https://jdcorporateblog.com/seven-consumption-trends-of-2021-in-china/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
nergy markets are a hot topic now with gas prices going vertical in Europe and coal prices breaking all-time highs. There have been numerous hypotheses lodged online blaming some very plausible causes including reduced gas storage and nuclear and some where the causal link appears to be missing, like renewables. Renewables are variable, but without them Europe would undoubtedly need more gas and be in more strife.

Over the last year I've been working on a project with Australian National University on China's coal markets and logistics and how domestic drivers lead to massive changes in imports. This focus has perhaps given me a different lens to look through recent energy market developments.

China's energy markets and global markets, especially for LNG and pipeline gas, have become increasingly integrated over the last five years.

For gas producers this has been a boon - a major new customer with strong growth while European demand has broadly been declining to flat over the period. It also means that what happens in China's domestic energy markets does not often stay in China's energy markets but is propagated throughout the world. When China has shortages or surpluses of gas, coal or electricity they spread rapidly across the world as China is a major and volatile importer of these commodities.

By mid to late 2020, coal was looking to be in serious trouble. Chinese inventories were high and shipping data showed that much of the supply of coal to southern China was now coming from Northern China ports leaving little room for thermal coal imports and not just from Australia which was singled out for special treatment. Then something strange happened.

From early 2021 China started to draw its coal inventories down hard and deliveries from northern ports to southern ports started to drop. This might not be a big deal, but China's power demand was flying at the time with electricity consumption up ~14% year-over-year in April-June and steel output up 21%. Coal stocks started to decline rapidly.

So demand was very strong but supply fell behind sharply both for domestic production and imports. China's coal production is heavily concentrated in a few provinces.

Over this period Inner Mongolia and Shaanxi output was poor - especially in the context of surging electricity consumption driven by industrial output of metals.

Imports were also weak from two major suppliers: Australia for political reasons and Mongolia ostensibly for Covid reasons.

There is however another possible reason. During this period there was something of an anticorruption crackdown in Inner Mongolia which borders Mongolia.

Around March, Xi Jinping was making explicit reference to anticorruption measures around the coal sector in Inner Mongolia. The collapse in imports and production over this period likely led to a shortage of approximately 30MT attributable to lost production and another 12MT from Mongolian imports. If you look at global seaborne coal imports, that is about two months of global imports, including China.

In gas equivalent terms, we know China takes about 330kg of coal per MWh of power, and a combined cycle gas turbine uses around 7GJ of gas per MWh. All in you are looking at bump in LNG demand to fill this hole equal to 5% of *annual* gas demand in Europe per IEA data.

What can or should we take away from this?

Firstly that global energy markets are tightly coupled now via fossil fuels. Expansions in LNG infrastructure and pipelines mean that regional prices should in general be more tightly correlated.

European gas demand is falling but varies with renewable generation and weather. More storage of gas but also pumped hydro and nuclear will be required.

China is so big that seemingly obscure provincial corruption crackdowns in key areas can roil energy markets.

China does not seem to be stepping back from mass campaigns and the like any time soon.

The cost of fossil fuels is not just emissions but also in exposure to this volatility - if the energy transition seems expensive, remember that heating your home this winter in Northern Europe means you are paying a premium for China's institutional and political volatility.

With China's inventories low and winter heating and power demand starting to rise soon China can be expected to increase imports - although this will likely last only until China can supply its own needs again.

Alex Turnbull is a fund manager based in Singapore. An edited version of this article was first published here and is republished with permission of the author

# data[].attributes.attachment_link.title
China singling out Australian coal is a sign of their influence on global energy markets | Alex Turnbull

# data[].attributes.attachment_link.description
nergy markets are a hot topic now with gas prices going vertical in Europe and coal prices breaking all-time highs. There have been numerous hypotheses lodged online blaming some very plausible causes including reduced gas storage and nuclear and some where the causal link appears to be missing, like renewables.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
LONDON, Oct 11 (Reuters) - China has won the artificial intelligence battle with the United States and is heading towards global dominance because of its technological advances, the Pentagon's former software chief told the Financial Times.

China, the world's second largest economy, is likely to dominate many of the key emerging technologies, particularly artificial intelligence, synthetic biology and genetics within a decade or so, according to Western intelligence assessments.

Nicolas Chaillan, the Pentagon's first chief software officer who resigned in protest against the slow pace of technological transformation in the U.S. military, said the failure to respond was putting the United States at risk.

"We have no competing fighting chance against China in 15 to 20 years. Right now, it's already a done deal; it is already over in my opinion," he told the newspaper. "Whether it takes a war or not is kind of anecdotal."

China was set to dominate the future of the world, controlling everything from media narratives to geopolitics, he said.

Chaillan blamed sluggish innovation, the reluctance of U.S. companies such as Google (GOOGL.O) to work with the state on AI and extensive ethical debates over the technology.

Google was not immediately available for comment outside business hours.

Chinese companies, Chaillan said, were obliged to work with their government and were making "massive investment" in AI without regard to ethics.

He said U.S. cyber defences in some government departments were at "kindergarten level".

Chaillan announced his resignation at the beginning of September, saying military officials were repeatedly put in charge of cyber initiatives for which they lacked experience.

A spokesperson for the Department of the Air Force said Frank Kendall, secretary of the U.S. Air Force, had discussed with Chaillan his recommendations for the department's future software development following his resignation and thanked him for his contributions, the FT said.

Reporting by Guy Faulconbridge; Editing by Muralikumar Anantharaman, Robert Birsel

Our Standards: The Thomson Reuters Trust Principles.

# data[].attributes.attachment_link.title
China has won AI battle with U.S., Pentagon's ex-software chief says

# data[].attributes.attachment_link.description
LONDON, Oct 11 (Reuters) - China has won the artificial intelligence battle with the United States and is heading towards global dominance because of its technological advances, the Pentagon's former software chief told the Financial Times.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Written by Oscar Holland, CNN

With China experiencing a museum boom, and cities of all sizes building cultural venues at unprecedented speed, there is something refreshingly modest about Li Hu and Huang Wenjing's approach to architecture.

The husband-and-wife duo, founders of Beijing-based practice Open Architecture, are responsible for some of the last decade's most thought-provoking Chinese arts destinations. Best known for transforming a series of aviation fuel tanks into a popular riverside gallery in Shanghai, the pair's understated theaters and performance spaces offer a welcome dose of subtlety in a country with skylines all too often blighted by bold statements.

"It's about making a dialogue between us, as humanity, and nature," Li said in a video interview.

The couple's latest project is a case in point. Nestled in a valley northeast of Beijing, a stone's throw from the Great Wall, the boulder-like Chapel of Sound looks as if it were carved from the landscape itself. The architects added local rocks to the concrete and mimicked sedimentary layers to help assimilate the structure with its surroundings.

Although envisaged as a place for quiet contemplation -- or "a chapel without religion," as Li put it -- the building is primarily a concert hall. Instead of traditional soundproofing, Li and Huang opted for strategically placed holes that, they claim, play the same role as absorbent surfaces.

The openings also serve two very different functions: Producing plays of light and shadow that travel across the cavernous interior as the sun moves through the sky; and letting in the sounds of breeze, birds and insects. While this may seem counterintuitive for a quiet concert space, the architects were never interested in creating "a perfect silence."

"We're really trying to make a deeper connection to the ancient natural history of the site," Li said. "There's a mysterious quality of space, and mysteriousness is something we're very interested in: bringing people to discover a different kind of experience."

More than landmarks

Over 150 miles to Beijing's east, in the seaside city of Qinhuangdao, an equally mysterious art museum offers a different take on Open Architecture's manifesto pledge of "striking a new balance between the man-made and nature."

UCCA Dune, a new outpost for one of Beijing's most respected contemporary art institutions, takes the appearance of pebbles strewn across a sandy beach. The primordial, cave-like gallery spaces are not only integrated with their surroundings -- they are partially submerged by them.

The photogenic design has helped make Qinhuangdao an unlikely destination for design-lovers and day-trippers from the Chinese capital. And while Li and Huang seem unshowy by nature, they are acutely aware of the power of iconic architecture.

In China, it's a power that has been abused in recent years -- by property giants branding real estate developments with outlandish skyscrapers, and by local officials using big-budget cultural buildings to put their cities on the map. But, citing Sydney Opera House as an example, Li believes that well-designed arts venues can give cities a distinct identity while also contributing to their cultural fabric.

What Open Architecture is opposed to, he said, are landmarks for landmarks' sake. This stance can put the pair at odds with their clients, like when officials from Yantai, in Shandong province, approached them with an invitation to "create an iconic landmark."

"That was the only brief: 'Make a landmark,'" Li recalled. "They came to us and said, 'We want something like the Vessel in New York's Hudson Yards.' And I said that was exactly what we don't want to do."

Rather than walking away, Li said he convinced the city's government to develop a more meaningful cultural program. Eventually satisfied that their creation would serve a purpose, the architecture duo designed a sundial-inspired structure -- dubbed The Sun Tower and set for completion in 2023 -- that incorporates a library, digital museum and outdoor theater.

"I think it's a huge waste of resources to build something without knowing what it is," Li said.

The idea that architects should only create buildings that are needed seems simple enough. But it is one often ignored in China. With the country's government now pumping billions of dollars a year into the cultural sector, supply can outstrip demand, leading to unused vanity projects and "ghost" museums. When it comes to culture, the "build and they will come" model that has accommodated China's breakneck rural-urban migration, may not apply, Huang said.

"There is a huge push for cultural buildings," she said. "(In China, we) feel as if we have developed really fast, but left ourselves behind and need to catch up to show the world we have culture. But it's hard to cultivate culture and... much faster to build. So that's why you see a lot of cultural buildings pop up with no contents and nobody to operate them."

Such accusations could not be leveled against Open Architecture's Tank Shanghai, a gallery that breathed new life into the site of a decommissioned airport by the Huangpu River. Built into five renovated fuel tanks, the venue offers not only gallery spaces but also a pub, a restaurant and performance facilities. Landscaped parks meanwhile dissolve the distinction between public and private space, high culture and recreation.

Offering community parkland was not simply a gesture to the city -- it expressed the idea that art should not stand apart from everyday life.

"The purpose of a cultural buildings is to try and enlighten people, but nowadays they're becoming more and more like isolated objects," Li said. "Art is put up (on a pedestal). We want to bring it closer to the ground -- to the people -- and blur the boundaries."

Universal values

That homegrown designers like Li and Huang are being entrusted with a new generation of Chinese venues should come as little surprise. But the cultural landscape has long been shaped by foreign forces. From Zaha Hadid's sculptural Guangzhou Opera House to a Norman Foster's long-awaited museum in far-flung Datong, Western names are frequently asked to oversee China's biggest contemporary landmarks -- not only for their technical prowess and avant-garde designs but, often, for the prestige.

The trend traces back to the early 2000s and Beijing's National Centre for the Performing Arts (NCPA), a huge, shining oval known locally as "The Giant Egg." Just a few blocks from the historic Forbidden City, French architect Paul Andreu's controversially futuristic building sparked a wave of Western-designed landmarks and, in Li's words, "began the whole exercise" of constructing "iconic buildings" in China.

It is also a venue that directly shaped Open Architecture's approach. Visiting once for a concert, Li found himself on a long quest for water during the intermission, eventually finding just one spot "in the whole gigantic place" to get a drink. A small gripe, admittedly, but one he felt spoke to a lack of user-centric design.

By way of comparison, Li then recounted a recent visit to Germany's "fantastic" Berliner Philharmonie concert hall: "The break was half an hour, and it was like a party. It was a great social event. That is the true purpose of a cultural building: bringing people together, not just listening to music while you can't even get a water."

This is not to suggest that Open's founders are somehow opposed to Western design in China. After all, Li made his name under Steven Holl, one of the most prolific foreign architects operating in the country, while Huang once worked for the late I.M. Pei in New York. And although the pair welcome a leveling playing field for local firms, they see their designs as neither Chinese nor Western, but an expression of something universal.

"Undeniably, being Chinese, we have our ways of looking at our relationship with -- and our existence in relation to -- nature and the cosmos," Huang said. "But intuitively we're searching for something more timeless."

"We often get this question from clients and students who say, 'Your building doesn't look very Chinese, where are the connections?'" Li added. "That's because we believe in much deeper meaning, and a deeper connection to culture.

"There are two qualities of architecture that are profoundly important," he summarized. "One is being radical. We need something that radically changes our way of living, and this is more urgent than ever.

"The other thing is poetry. The poetic quality of architecture is so important. It is something that you must experience in person by walking around the space, touching the surfaces and feeling the textures."

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
open architecture: the husband-and-wife design duo redefining china's cultural landscape - cnn

# data[].attributes.attachment_link.title
The husband-and-wife duo redefining cultural architecture in China

# data[].attributes.attachment_link.description
Written by Oscar Holland, CNN With China experiencing a museum boom, and cities of all sizes building cultural venues at unprecedented speed, there is something refreshingly modest about Li Hu and Huang Wenjing's approach to architecture. The husband-and-wife duo, founders of Beijing-based practice Open Architecture, are responsible for some of the last decade's most thought-provoking Chinese arts destinations.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
teamlab's immersive tokyo installation is alive 13

# data[].attributes.attachment_link.description
An immersive artwork by Japanese collective teamLab envelops visitors with over 13,000 living orchids.

# data[].attributes.attachment_link.title
A real-life Squid Game is happening in Abu Dhabi

# data[].attributes.attachment_link.description
Don’t worry, this version is murder-free. Probably.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Luo Changping built a reputation as a muckraking journalist in China, a place where few dare pursue the calling, until he was forced out of the industry in 2014. Now a businessman, he has run afoul of the authorities again, this time over a critique spurred by a blockbuster movie about the Korean War.

The police detained Mr. Luo, 40, on Thursday, two days after he posted commentary on social media questioning China's role in the war, the subject of a new film, " The Battle at Lake Changjin." The movie has dominated the box office over the seven-day holiday known as Golden Week.

The film, sponsored by the government, depicts an against-all-odds American defeat in a battle known in the United States as the Battle of Chosin Reservoir. Mr. Luo's crime was to question the legal justification of China's intervention when North Korea's troops were on the verge of defeat after invading the South.

"Half a century later, few Chinese people have reflected on the justifiability of the war," he wrote on Weibo, China's version of Twitter, before referring specifically to a doomed Chinese military unit featured in the film "that did not doubt the 'wise decision' of the top."

The authorities appeared to be trying to set an example with Mr. Luo's arrest, which was highlighted by state media, including the main television network, CCTV. The arrest - and what appeared to be an orchestrated wave of outrage online - reflected the Communist Party's prickliness about any efforts to challenge its version of history.

"Some individuals still try to completely deny the War of Resistance against the United States and Aid Korea, question the justice of sending troops, and try to erase the great victory," a statement that appeared on the social media accounts of the People's Liberation Army said, using the Chinese name for the war.

It went on, "No matter how they distort, obliterate, falsify, tease and denigrate the facts, history is written in the hearts of the people."

According to a police statement, Mr. Luo was charged under a new criminal code that took effect this year, making the defamation of political martyrs a crime. It can result in a prison sentence of up to three years. "Cyberspace is not a lawless place," the statement said.

Mr. Luo's account on Weibo was blocked, with the offending post deleted. The police statement said that he had confessed to breaking the law but did not detail what punishment he would face. Mr. Luo could not be reached for comment.

The film has smashed records since opening on Sept. 30, on the eve of China's National Day. In its first week, it has already grossed $552 million, according to Maoyan, the ticketing service, already making it the eighth-most-successful film in China's history.

# data[].attributes.attachment_link.description
Luo Changping built a reputation as a muckraking journalist in China, a place where few dare pursue the calling, until he was forced out of the industry in 2014. Now a businessman, he has run afoul of the authorities again, this time over a critique spurred by a blockbuster movie about the Korean War.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
© Een Hongkongse vrouw met één van de laatste oplages van Apple Daily. (Isopix)

Peking wil de controle over het Chinese medialandschap nog verder opvoeren. In een document van een Chinese staatsplanbureau wordt voorgesteld om privébedrijven finaal te weren uit de nieuwsberichtgeving.
Op 8 oktober bracht het National Development and Reform Council, een Chinees staatsplanbureau, een document van 78 pagina's uit met behoorlijk ingrijpende wetsvoorstellen. Er worden maar liefst 100 sectoren aangeduid waar de toegang voor privébedrijven verboden zou worden. Om een zaak te mogen oprichten in zo'n sector zou uitdrukkelijke toestemming van Peking nodig zijn. Dat rapporteert zakensite Quartz.

Het staatsplanbureau brengt deze suggestie elk jaar uit. Opvallend is echter dat er dit jaar in de "verboden"-categorie een nieuwe term is opgenomen, namelijk "onwettige nieuwsmedia-gerelateerde bedrijven". Volgens de nieuwe regels zullen privéondernemingen dus volledig worden uitgesloten van "het verzamelen van nieuwsfeiten, bewerken en uitzenden van nieuwsverhalen en verspreiden van nieuws". Ook het opereren van een sociale mediakanaal of een livestream voor nieuwszaken zal ontoegankelijk gemaakt worden als deze spelregels aangenomen door Peking.

Het is een aardverschuiving voor de Chinese privémedia vergeleken met de plannen van vorig jaar. Toen werden er in de nota van het staatsplanbureau wel al enkele forse limitaties uitgestippeld voor nieuwsbedrijven. Toch kwam het voorheen nooit tot een rechtstreeks verbod.

"De lijst van 2021 is een zeer breed verbod op alles wat met de nieuwsmediasector te maken heeft, terwijl de lijst van 2020 enkel niet-openbare kapitaalparticipatie, onderhevig aan vermogenslimieten, niet toelaat", zei de Singaporese rechtenprofessor Henry Gao op Twitter.

"Marxistische kijk op de journalistiek"

China's medialandschap is altijd al onder strakke controle van de overheid geweest. Toch kan een implementatie van deze nieuwe regels zorgen voor een "nog strenger klimaat, volledig in lijn met de recente reguleringronden", meent Li yuan, een columnist van de New York Times.

Het voornemen van Peking om de binnenlandse nieuwsberichtgeving volledig aan banden te leggen past in "een marxistische kijk op de journalistiek", zegt Gu Yonghua, voormalig secretaris van de All-China Journalists Association, tegen Quartz. De Chinese autoriteiten willen van de vierde macht een mondstuk van de Communistische Partij maken en bedrijven bannen die de publieke opinie willen beïnvloeden uit winstmotieven.

Opkomst van burgerjournalistiek dankzij Evergrande-fiasco

Niet toevallig was er de afgelopen weken een kleine revival in de Chinese burgerjournalistiek omtrent het schuldenfiasco van vastgoedreus Evergrande. Verschillende Chinezen trokken met de smartphone in de hand naar de meer dan 500 stilgelegde bouwwerven van Evergrande om na te kijken of de werken opnieuw zullen hervatten. Daarbij zetten zij ook drones en livestreaming in. Verschillende experten vonden het al vreemd dat de Chinese overheid geen reactie had op de enthousiaste verslaggeving.

In juni werd in Hongkong ook al een van de laatste vrije kranten in de regio aan banden gelegd. Apple Daily moest na 26 jaar de deuren sluiten vanwege het rapporteren over prodemocratische bewegingen in het semiautonome Hongkong. Wat er gebeurt met de resterende nieuwsbedrijven in China, zoals de Hongkongse krant South China Morning Post, is voorlopig onduidelijk. China staat momenteel al vierde laatste op de World press freedom index, net boven Turkmenistan, Noord-Korea en hekkensluiter Eritrea. In deze landen geldt al een staatsmonopolie op media.

(kg)

# data[].attributes.attachment_link.title
Privébedrijven op de zwarte lijst: China denkt aan absoluut staatsmonopolie voor nieuwsmedia - Newsmonkey

# data[].attributes.attachment_link.description
Peking wil de controle over het Chinese medialandschap nog verder opvoeren. In een document van een Chinese staatsplanbureau wordt voorgesteld om privébedrijven finaal te weren uit de nieuwsberichtgeving. Op 8 oktober bracht het National Development and Reform Council, een Chinees staatsplanbureau, een document van 78 pagina's uit met behoorlijk ingrijpende wetsvoorstellen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Now we're going to talk about the business trends in China for 2022 next year, we're going to talk about innovation, about technology. I'm going to talk about the industries that we should really need to know. I'm going to tell you about the societal changes in China so how China is changing as a society. These trends for 2022 will be the next changes in China.

The next thing I want to talk about is innovation and technology and there I believe 2022 will really be the year of 5G and blockchain. I mean the whole industry 4.0 is going to change China and the whole world, everywhere, but 5G and block-chain are really going to get applied into society in 2022. This is all about remote and about trusted, remote with 5G and trusted with block-chain.

Now just last 2021 at the National People's Congress, the government decided to invest 1.4 trillion US dollars, a huge amount of money into this digital age, into the industry 4.0 of tomorrow to make everything smarter. For 2021, what we saw is that a lot of that investment went into 5G and today after one year, China already has 300 cities, 300 large and smaller cities with full coverage of 5G. There are already 175 million 5G enabled smartphones sold in China,80% of the world's 5G enabled communication is happening in China.

China has therefore become the world's most connected region by 2021 and that will rebuild society by 2022. It means that all of a sudden it's not just about infrastructure and the ability to download movies quickly, now all of a sudden the whole industry can change because everything can change from a distance, very well, they work more and more. We have seen that China over the past two years has invested in many new programs and one of them is self-driving cars that need 5G because there is so much information that can be managed.

So 5G is helpful with these self-driving cars but mainly we saw a lot of remote areas starting to form, think of telemedicine if you remember Wuhan locking in January, February, March, and April. However, what happened was that these doctors were not able to reach the city, in the province of Hunan so telemedicine was a good choice but also people were in trouble and therefore could get a doctor's diagnosis far away, doctors could work with each other with realistic geographical information sharing.
Spyware Pegasus new breaks. NSO brings infection into this world. Cool Technologies working on
All this 5G came alive and I am sure China has saved many lives, I don't know how many but it saved lives because 5G is already working in China. Cool things like remote surgery are happening now, that is not much needed during the epidemic but it is interesting because China has a shortage of doctors and as a result, a doctor who may be based on 2000 km cannot operate on someone else in a remote village or clinic far away.

The most interesting trend that is happening so is about distance, you see remote mines emerge, many remote areas that are not possible with 5Gn so this, in my opinion, will change China in 2022. Now the other thing is the blockchain. In 2019, one year ago Xi Jinping announced that blockchain would be the most reliable new technology in China so while providing green light, all these industries, smart production, smart purchases, think smart investments, all these industries started to create block-chain applications.

This was just a year ago and you can see that in just 5-6 months, it was Spring this year when China created a network of blockchain services, a huge network of closures worldwide for everyone to access and so this is an amazing idea that they have now suddenly changed to build this place. . It has a lot to do with the fact that trust is often a problem within China, not only in China but within China, and when it comes to product quality, purchasing quality, production quality, they need something and a block-chain helps them.
Big Corporate Companies doing better jobs
Alibaba with Ant Financial has created the biggest series, they have the most patents in the blockchain world so they use this in real life. These are not exploration or evaluation projects, which use insurance claims as an example of hospitals and insurance companies and then Alipay so there are many partners, individuals or organizations involved.

So if they're all on that block-chain then somehow you can create the technology which means that when somebody visits a hospital in China, they can pay with Alipay and only pay the part that they need to pay because the insurance will automatically be deducted, because that all goes through this trusted environment. Another thing that is going to change the world is trustfulness, this is just one example but there are going to be many more of them.

This is a technology coming out of Alibaba which is about creating a block-chain environment for trade specifically for cross-border trade. It means that when we want to do business with China, they will create all these block-chain environments or block-chain models and tokens so that you can actually have a safe transaction with China.

It means clearance documents for customs, shipping documents, contracts, anything in a trade that you would need, payments and so on are all going to be underlying with block-chain and so if we want to do business with China in the future, we will almost have to go on the Chinese block-chain to make sure that we get our products or we get paid and so on. So very interesting things happening and this is on a massive scale.
5G and Environment
What we need to remember is that 5G will create more remote environments, it's going to be more augmented, it's going to be more virtual, it's going to create a lot of new environments that we can live in but it's specifically going to connect people from far away with home and so that is that new 5G environment and block-chain will create a more trustworthy industry than it is today, two things China really needs.

Now the next thing is about labor-intensive industries and I want to talk about that because the image we often have when we talk or think about China is an image about lots of cheap labor and there are still a lot of poor people in China so there's still a lot of cheap labor, and so all these cheap products are built in factories that basically are done by cheap labor. Now, this is changing in 2022, the trends of next year are really going to be about creating these labor-intensive industries in smarter industries, more customized productions, and also much more automated.

One of the industries that I think will completely be disrupted in 2022 which we haven't talked much before about, is the whole agriculture and farming industry. So you'll see that the whole IoT or whole industry 4.0 like face recognition, temperature checking for pigs for example to know if they are pregnant or if they're healthy, or cows if they're actually eating enough and stuff like that, all that is possible with industry 4.0 that can be used remotely, that will be used and is being used today already for crops, for more efficient farming, vertical farming.

All these things are happening and it's a combination of an old labor industry that is now transformed into a fewer people-intensive industry and more technology-intensive industries. Big things are going to happen. The second thing is about healthcare and as I said with 5G, a lot of it is going to go remote but because of its lack of doctors, you're going to see this boom like nowhere else in China. Telemedicine is the opportunity of 2022 that I foresee in health care and it's going to go so fast that there are going to be almost no Chinese that are not getting diagnosed or helped through their smartphone anymore after 2022.

The other industry that will completely get disrupted is the logistics and smart supply chain. We already saw the logistics in China with deliveries of couriers and food like the Deliveroo of China 'Meituan', we already saw that is years ahead of the West but this is about people often still delivering all these products, this is the last mile.

What's now going to change is everything before the last mile, this is everything between production, the factory, and the last mile and the part that will get much more intelligent is the supply chain and with cool deliveries for food that need to be on a lower temperature and stuff like that is all going to be more optimized using technology, 5G, using a lot of IoT, using everything to track and control that it all comes outright. The big change is going to happen in 2022 in that area: supply chain.

The next one I think is going to be manufacturing. Manufacturing is something that has already been going on for a number of years, four or five years, that China has automated their factories with a lot more robots, they actually tripled the number of robots in four years. What you saw is that it's almost at the same level as a country like Germany these days. So it's really lots of automated factories. Now it's going to go into more customized production, into more personalized manufacturing.

What that means is that when people buy online and they say. I want this kind of sneakers and this kind of shirt, I want this and that, or I want a product. A real physical product that you could use like a chair or whatever and they want it a little bit different, then you could just put your request online and when you click 'I want to buy that now, the factory already starts picking, placing and producing it directly.

Factories are going to be extremely smart, not because they became smarter in their operations and more efficient but because they have knowledge from the market and that is going to be one big difference. The last trend that I think we should watch in 2022 is the government services and smart city services. We don't often talk about it but China has created an extremely smart city service, much better than digitalization.

We see in many of the Western countries and so we can learn from China because not only have these smart cities become a lot smarter in the last years, we've actually now seen that all these cities and these local mayors and local institutions have offered great services to their citizens so a lot to learn there. To summarize I would say that it's really about labor industries or labor-intensive industries that are becoming much smarter. We shouldn't always look at self-driving cars and lots of things that are really cool in China but look at those labor industries because these are going to get transformed and become more competitive with the West.
Pegasus Spyware Elaborate. What is Spyware and how do I dispose of it?

# data[].attributes.attachment_link.title
2022 China technology trends after pandemic coronavirus decease

# data[].attributes.attachment_link.description
Now we're going to talk about the business trends in China for 2022 next year, we're going to talk about innovation, about technology. I'm going to talk about the industries that we should really need to know. I'm going to tell you about the societal changes in China so how China is changing as a society.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Oeigoerse keuken

Alerk Ablikim is geboren in 1999 en kwam met zijn moeder als gevluchte Oeigoeren naar Nederland. "Oeigoeren kun je zien als een etnische groep, verwant aan de volken van Kazachstan, Oezbekistan en Kirgizië, met een taal die meer verwant is met het Turks dan met het Chinees. En kort gezegd wordt het ze door de Chinezen nogal lastig gemaakt; China probeert ze al jaren te laten assimileren en hun eigen cultuur op te geven. In het nieuwe grensgebied Xinjiang is de situatie van de Oeigoeren helemaal niet goed. Iedereen weet inmiddels wel van de heropvoedingskampen."

Het zijn vooral gerechten met lamsvlees vertelt Alerk. "Lamsvlees is wel echt typisch voor de Oeigoerse keuken. Dat heeft te maken met de grond; er zijn eigenlijk geen gerechten waar kaas en melk gebruikt worden, omdat het gebied ongeschikt is voor koeien. Het gebied leent zich goed voor schapen, maar niet voor koeien."

Een arbeidsintensieve keuken

Alerk vertelt over de kenmerkende gerechten van de Oeigoerse keuken: "Manta's: een soort dumpling die je met dun of dik deeg kunt krijgen, gevuld met van alles, vlees, uien, pompoen. Verder zijn er diverse rijstgerechten. Polo is een soort Afghaanse pilav, met wortel, komijn en lamsvlees. Samsa is een soort samosa, maar dan anders gekruid dan de Indische, dus ook weer met bijvoorbeeld komijn.

Heel traditioneel is 'legmen': speciale zelfgemaakte noedels die op verschillende manieren verwerkt worden, zoals platslaan of in stukjes en verwerken of bakken in deeg. En niet te vergeten 'gursnan': een soort pizza, vleesbrood, maar ook makkelijk in een vegetarische variant te maken.

Het eten van de Oeigoeren was in de jaren '90 eigenlijk heel populair in China en ook nu zie je vaak dat het Chinezen zijn die Oeigoers eten maken. Het is een arbeidsintensieve keuken, de noedels maak je met de hand, je moet ze strekken, je moet ze slaan... De keuken is zeker ook een manier om de Oeigoerse cultuur op een fijne manier over het voetlicht te brengen, en het definieert ook wie we zijn, we hebben onze eigen taal, er zijn Chinese invloeden maar het is niet Chinees."

Jan Jaap Meenderink biedt met een klein reisbureau reizen aan in Centraal Azië en bezoekt het gebied zelf jaarlijks. "Wat me zo bevalt aan het gebied van Centraal Azië is de ongrijpbare mentaliteit, zo anders, de zelfredzaamheid, zoals ze het voor zichzelf regelen. Het is uiteindelijk zoveel relaxter dan hier bij ons. Als er iets misgaat, dan is dat gewoon zo."

Heel bekend en bepalend is de Plov. Traditioneel een gerecht dat met de lunch gegeten wordt, maar ook tijdens bruiloften en feesten. Per regio of land verschilt de bereidingswijze, daarom zijn er verscheidene varianten op de Plov. Het gerecht kan worden bereid met bijvoorbeeld rundvlees, lamsvlees of kip. "In Oezbekistan zijn er ook Plov wedstrijden", vertelt Jan Jaap. "Naast Plov eet je 's avonds een paar shashlikjes met veel ui."

# data[].attributes.attachment_link.title
De keuken van Centraal Azië, wat houdt die in?

# data[].attributes.attachment_link.description
Centraal-Azië, het gebied bestaat uit landen Oezbekistan, Kazachstan, Turkmenistan, Kirgizië Tadzjikistan. Het is de regio van Azië die zich uitstrekt vanaf de Kaspische Zee in het westen tot Centraal-China in het oosten en van het zuiden van Rusland in het noorden tot het noorden van Pakistan in het zuiden.

# data[].attributes.headline
Coalitie tegen China, vanuit Amerika en oost-azie 

# data[].attributes.subject
Coalitie tegen China, vanuit Amerika en oost-azie 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nee, een nieuwe Koude Oorlog willen de Verenigde Staten en China niet beginnen. Dat zeggen hun leiders geregeld, vorige week nog in New York bij de Algemene Vergadering van de VN. Maar ondertussen gaat de militaire opbouw in Oost-Azië gewoon door en werkt met name de VS aan coalities tegen China. De landen in de regio moeten hun positie bepalen in die oplopende spanning.

Vrijdag kwamen de premiers van India en Japan naar Washington, voor gesprekken met hun Australische collega en de Amerikaanse president. Het overleg van deze vier landen, de Quad, is gericht op meer militaire samenwerking in de Indo-Pacific - het gebied rond de Indische en de Stille Oceaan. Aukus, het nieuwe pact tussen de VS, Australië en het Verenigd Koninkrijk dat eerder deze maand werd aangekondigd, is op hetzelfde gebied gericht.

Opvallend is dat president Joe Biden niet inzet op één club, die alle Amerikaanse bondgenoten en medestanders in de regio verenigt. De Britten zijn niet betrokken bij de Quad en India en Japan zijn buiten Aukus gebleven.

Maar daarover geen wanklank tijdens de Quad-ontmoeting. De premiers Narendra Modi en Yoshihide Suga staan welwillend tegenover Aukus, omdat zij zich zorgen maken over de opkomende macht van China. Want hoewel de naam van dat land niet genoemd is bij de aankondiging van het nieuwe pact, is het voor iedereen duidelijk dat de vijand in Peking zetelt.

Slepend grensconflict

Biden moet voorzichtig opereren, want ieder land in de regio heeft zijn eigen belangen. Dat geldt zeker voor India, dat zich niet zomaar zal aansluiten bij een pact onder Amerikaanse leiding. Toch is Modi wel geïnteresseerd in samenwerking tegen China. De Aziatische grootmachten hebben een slepend grensconflict, hoog in de Himalaya, en ook op zee komen ze in elkaars vaarwater. China bouwt marinebases in Myanmar, Sri Lanka en Pakistan, waar India toch al een slechte relatie mee heeft. Japan, de andere partner in de Quad, is al sinds de Tweede Wereldoorlog een Amerikaanse bondgenoot. Tokio heeft een conflict met China rond eilandjes in de Oost-Chinese Zee en is, ondanks de pacifistische traditie, bezig met militaire versterking. In de politiek gaan nu stemmen op om atoomonderzeeërs te bouwen, net zoals Australië dat in het kader van Aukus gaat doen.

Die schepen zijn een van de antwoorden op de militaire macht van China. Vooral de marine, het belangrijkste legeronderdeel voor controle in de regio, groeit in kracht. In aantallen schepen is China inmiddels de grootste op zee, al is de VS nog altijd sterker in tonnage en vuurkracht. De aandacht van Peking is vooral gericht op de Zuid-Chinese Zee, die in zijn geheel wordt geclaimd door Peking terwijl ook landen als de Filipijnen, Vietnam en Maleisië er aanspraak op maken.

Ook in het conflict met Taiwan speelt de marine een belangrijke rol. Het zelfstandige eiland voor de kust is volgens Peking een afvallige provincie, die onder het centrale gezag gebracht moet worden, desnoods met militaire middelen.

Geregeld wagen Chinese vliegtuigen en schepen zich in de zones rond en boven Taiwan. De Taiwanese minister van Defensie pleitte maandag voor lange-afstandsraketten om China mee te kunnen bestoken. Maar een deel van de bevolking is juist tegen een confrontatie met China, zij hopen op meer samenwerking.

Dat sentiment is sterk in meer landen in de regio, zoals de Amerikaanse bondgenoot Zuid-Korea. Dat heeft alles te maken met Noord-Korea, waarmee het zuiden officieel naar hereniging streeft. De wens om China niet tegen de haren in te strijken maakt het voor de VS lastiger om Zuid-Korea te betrekken bij nieuwe militaire initiatieven.

Noord-Korea is de enige officiële bondgenoot van China, maar daar hebben de machthebbers in Peking vooral last van. Om meer invloed te krijgen in de regio was China initiatiefnemer van de Shanghai Samenwerkingsorganisatie (SSO), een tamelijk los verband voor veiligheid en stabiliteit in Azië. Naast China is Rusland lid, een aantal Centraal-Aziatische landen, Pakistan en zelfs India.

Dubbelzinnige positie

Cambodja, waar China een marinebasis aanlegt, praat af en toe mee, maar verder heeft in Zuidoost-Azië geen enkel land zich aangesloten. De landen in die regio vormen een ander samenwerkingsverband: Asean.

Vietnam is binnen dit bonte gezelschap het meest anti-Chinees ingesteld, mede vanwege overlappende claims in de Zuid-Chinese Zee. Eerder deze maand spraken Japan en Vietnam af militair samen te werken en ook met de VS zijn er contacten. Ook de Filipijnen hebben ruzie met China rond eilandjes in de tussenliggende wateren.

Maar belangrijke Asean-leden als Indonesië en Maleisië houden zich op de vlakte. Indonesië is 'zeer bezorgd over de wapenwedloop' en de Maleisische minister van Defensie Hishammuddin Hussein kondigde vrijdag een bezoek aan Peking aan, voor overleg. Hij zal een warm onthaal krijgen, want China moet zijn vrienden in de regio koesteren.

De VS heeft veel meer bondgenoten en militaire partners, maar toch is het niet eenvoudig om een groot front te vormen tegen China. Dat ligt aan de dubbelzinnige positie waarin de landen in de regio zitten: ze zijn bezorgd over de grotere assertiviteit van China, maar ook economisch sterk verbonden met die wereldmacht.

Een Oost-Aziatische Navo is niet realistisch en daarom kiest Biden voor verschillende kleine coalities: Aukus om Australië mee te nemen in het anti-Chinese kamp, de Quad om Japan en India te betrekken en de Five Eyes waarin naast de VS, het VK en Australië ook Nieuw-Zeeland en Canada inlichtingen uitwisselen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Cluster van coalities tegen China: de VS zoekt links en rechts bondgenoten in Oost-Azië

# data[].attributes.attachment_link.description
Nee, een nieuwe Koude Oorlog willen de Verenigde Staten en China niet beginnen. Dat zeggen hun leiders geregeld, vorige week nog in New York bij de Algemene Vergadering van de VN. Maar ondertussen gaat de militaire opbouw in Oost-Azië gewoon door en werkt met name de VS aan coalities tegen China.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De snelgroeiende middenklasse maakt Azië bijzonder interessant voor de financiële sector. Dat geldt met name voor fintechbedrijven.

De middenklasse groeit snel in Azië. Dat betekent dat vooral de fintechsector aan het begin staat van een nog lange weg omhoog. Dat zeggen William Pang en Andy Budden van Capital Group in een interview voor hun eigen website.

Bij fintech gaat het om een breed scala aan bedrijven van jonge startups tot grote technologiebedrijven als Alibaba en Facebook. Maar ook de gevestigde orde kan profiteren.

Pang en Budden denken onder andere aan levensverzekeraars en effectenbeurzen. Banken hebben daarentegen veel last van de fintechconcurrentie. Verder liggen er door de opkomst van e-commerce en digitale portemonnees kansen voor dienstverleners in het betalingsverkeer zoals Mastercard, Visa en Paypal.

Banken hebben het lastig

Volgens Pang is het voor traditionele banken moeilijk om te profiteren van de snelgroeiende Aziatische markt:

"De vooruitzichten voor de financiële sector in Azië zijn veelbelovend. Het omzetpotentieel is groot, en wordt steeds groter. In opkomende economieën als China is er bijvoorbeeld een snelgroeiende middenklasse, terwijl in Japan de welvaart nog altijd flink toeneemt."

"Deze factoren dragen bij aan een stijgende vraag naar financiële producten en diensten. Toch is het voor banken steeds moeilijker om hoge rendementen voor hun aandeelhouders te genereren. Een van de redenen hiervoor is de disruptie die wordt veroorzaakt door financiële technologiebedrijven, of fintechs."

Beursplatforms

Budden ziet buiten de banksector een aantal gunstige mogelijkheden. De belangrijkste zijn:

1. Beursplatforms
De Chinese effectenhandel groeit als kool. Een partij die er volgens Budden goed voor staat, is de London Stock Exchange. LSE heeft de laatste jaren veel processen geautomatiseerd en is met de overname van Refinitiv een van de grootste beursdatabedrijven ter wereld. Dat zijn sleutelvoorwaarden voor succes. Ander beurzen die kunnen profiteren zijn Hong Kong Exchanges, Clearing en de CME Group, dat toonaangevend is in de derivatenhandel.

2. Ratingbureaus
Niet alleen de aandelenmarkt groeit, hetzelfde geldt voor obligaties. Dat betekent veel vraag naar ratings van kredietbeoordelaars als Moody's en S&P Global.

3. Verzekeringen
De Aziaten worden rijker en ouder. Voor Budden een ABC-tje dat er meer vraag komt naar levensverzekeringen.

Fintech 2.0

Binnen de banksector ziet Pang als belangrijkste ontwikkeling de opkomst van Fintech 2.0. Het gaat hierbij om producten en diensten die tot voor kort helemaal nog niet bestonden: Alipay met zijn digitale wallet is een voorbeeld. Het Australische Afterpay, dat consumenten in staat stelt op de pof dingen te kopen en het Japanse WealthNavi, de eerste beursgenoteerde robotbeleggingsadviseur.

Opvallend is volgens Capital Group dat opkomende landen vooroplopen bij de invoering en het gebruik van fintechdiensten door consumenten.

De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Het is mogelijk dat redactieleden posities hebben in een of meer van de genoemde fondsen. Klik hier voor een overzicht van hun beleggingen.

# data[].attributes.attachment_link.description
De snelgroeiende middenklasse maakt Azië bijzonder interessant voor de financiële sector. Dat geldt met name voor fintechbedrijven. De middenklasse groeit snel in Azië. Dat betekent dat vooral de fintechsector aan het begin staat van een nog lange weg omhoog. Dat zeggen William Pang en Andy Budden van Capital Group in een interview voor hun eigen website.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Voordat de Franse president Emmanuel Macron woensdag telefonisch zijn conflict met Joe Biden over nucleaire onderzeeërs in Zuidoost-Azië bijlegde, was er een ministerraad in Parijs. Macron gaf zijn ministers te verstaan dat deze ruzie - veroorzaakt doordat de VS, Australië en het VK buiten Frankrijk om een anti-Chinees veiligheidspact sloten - geen Amerikaans-Franse ruzie was, maar een Amerikaans- Europese. Hij vroeg de ministers om nóg harder aan de Europese veiligheid en defensie te trekken.

Dit is precies wat Washington wil. Biden is in dit opzicht super-Europees, uit eigenbelang. Als Amerika sinds 1989 één boodschap uitdraagt, die het steeds krachtiger probeert over te brengen, ook nu, dan is het deze: laat ons op China focussen, en doen jullie in Europa eens wat meer voor je eigen veiligheid en die van je omgeving. Biden wil niet dat Europese legers uitwaaieren over Zuidoost-Azië. Hij wil dat ze thuisblijven om groeiende bedreigingen in Oost-Europa, de Middellandse Zee, het noordpoolgebied en de Sahel het hoofd te bieden. Zo krijgt hij de handen vrij om, met nieuwe Aziatische partners, China in te dammen.

Dit was de les van de chaotische terugtrekking uit Afghanistan, dat geen prioriteit meer had. Nu is het wederom de les: Europeanen, loop ons niet in de weg in Azië. Ontlast ons liever op terreinen die niet met China te maken hebben.

Natuurlijk wisten de Amerikanen dat ze Frankrijk met het Aukus-defensiepact - de deal tussen Australië, het VK en de VS over nucleaire onderzeeërs - een trap onder de gordel gaven. Aukus verbreekt een enorm contract (66 miljard dollar) waarbij Frankrijk Australië onderzeeërs zou leveren. Het doorkruist Franse defensiestrategieën in Zuidoost-Azië, waar het eilanden bezit en invloedssferen heeft. Het schoffeert een trots land dat zichzelf als grande puissance ziet - Aukus werd zes maanden lang stiekem bekokstoofd. Op de dag dat de deal wereldkundig werd gemaakt, werd Parijs pas ingelicht. Macron was razend, en terecht: hij was opzettelijk bedonderd. De Fransen vermoedden iets en vroegen afgelopen tijd herhaaldelijk Washington en Canberra om opheldering (niet Londen - dat vertrouwen ze allang niet meer). Steeds hoorden ze: nee hoor, niks aan de hand.

Dat de Amerikanen een bondgenoot als Frankrijk - coöperatiever dan ooit in de NAVO en cruciaal in Bidens 'mondiale democratische alliantie' - zo op zijn bek laten gaan, toont hoe vitaal de Amerikaanse pivot to Asia is geworden. En hoe belangrijk het is dat Europa zijn eigen straatje eens beter gaat schoonvegen.

Macron was razend, en terecht: hij was opzettelijk bedonderd

Dat geldt trouwens ook voor de Britten. Toen het vliegdekschip HMS Queen Elisabeth in juli opstoomde naar de Zuid-Chinese Zee, begon de Amerikaanse minister van Defensie meteen over militaire middelen die te dun werden uitgesmeerd en „andere werelddelen waar het VK beter kan helpen". Oftewel: ga in de Baltische of Middellandse Zee patrouilleren, daar hebben we meer aan. De Britse marine is zwak. Dat schip was een leuke geste. Maar het had zo weinig escorte dat Amerikaanse en Nederlandse marineschepen moesten bijspringen. Over dun uitsmeren gesproken.

Aukus toont de blijdschap in Washington dat het VK eindelijk partij kiest tegen China - al was het maar om Europa te tonen dat ' Global Britain ' een grandioos succes is. Maar achter de schermen vertellen de Amerikanen Londen dat ze Europa veilig moeten helpen houden. Geen land kan de hele wereld alleen dekken. Als Europa en het VK op Rusland focussen en op terroristen in de Sahel, kan Amerika zich op China richten. Kwestie van taakverdeling.

Dus beloofde Biden woensdag dat Amerika Europese troepen (vooral Franse) in de Sahel meer gaat helpen. Een zoethoudertje voor Macron. En Biden kan zeggen: ik help de Europeanen hun eigen achtertuin te beschermen. Hier komen ongetwijfeld meer ruzies over. Maar de Amerikaanse boodschap is consistent: Europa, loop ons niet voor de voeten in Azië.

Caroline de Gruyter schrijft wekelijks over politiek en Europa.

Nieuwsbrief NRC Europa

Onze EU-correspondenten over belangrijke voorstellen tot relletjes uit de wandelgangen

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 25 september 2021

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC in de ochtend van 25 september 2021

# data[].attributes.attachment_link.title
VS zitten niet te wachten op Europese legers in Azië

# data[].attributes.attachment_link.description
Voordat de Franse president Emmanuel Macron woensdag telefonisch zijn conflict met Joe Biden over nucleaire onderzeeërs in Zuidoost-Azië bijlegde, was er een ministerraad in Parijs. Macron gaf zijn ministers te verstaan dat deze ruzie - veroorzaakt doordat de VS, Australië en het VK buiten Frankrijk om een anti-Chinees veiligheidspact sloten - geen Amerikaans-Franse ruzie was, maar een...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W HEN THE covid-19 virus started spreading in China, and the government began locking down the country, Shen Dacheng's friends called her a prophet. Her short story "Miss Box Man", published in 2018, is set in a world of virus-induced fear. The rich live in sealed containers which protect them from the pathogen. For the rest, life is a constant series of compulsory blood tests and hosings-down with disinfectant. Those found with the virus are seized. Some are killed on the spot. Sensors are hidden everywhere, looking out for carriers.

Listen to this story

Your browser does not support the <audio> element.

Enjoy more audio and podcasts on iOS or Android.

China's non-fictional epidemic has echoes of that dystopia, minus the caskets and the killings. Take Ms Sun, who lives with her son and husband in the eastern city of Hangzhou. The city's health-check app flagged her as a possible carrier of the virus after she reported a runny nose through its self-assessment form. She had just returned from her native province in the north-west, where she had met people from Hubei, the province at the centre of the outbreak that has infected more than 65,000 people in China and killed about 2,600 others since December.

The red colour of the QR code on Ms Sun's "Hangzhou Health Code" app indicated that she was supposed to be undergoing 14 days of self-quarantine. Had the code been yellow, it would have meant she was a lower risk and had to isolate herself for seven days. For free passage around the city, people must produce their phones at checkpoints and show they have a green QR code. Pictured is another method of keeping tabs on people: drivers have to scan the code held up by a drone to register for entry into the city, in this case Shenzhen.

Ms Sun's app did not offer her a chance to explain that she has chronic rhinitis, a common nasal condition. Only after an appeal to the local government and a visit from neighbourhood officials was her red status changed to green, allowing her to move around Hangzhou again.

Much of China's success so far in containing the virus's spread outside Hubei has depended on mobilising legions of people to man checkpoints armed with clipboards and thermometer guns, or to go door-to-door making note of sniffles. But as the daily number of newly confirmed cases of covid-19 continues to fall in China, and the government struggles to get the economy going again after more than a month of paralysis, officials will rely more heavily on surveillance technology to prevent a resurgence of the virus. It will enable them to adopt a more tailored approach, allowing most people to resume their normal lives while monitoring those who might be infected.

Smartphones, which are carried by most working-age Chinese, will be powerful tools. They are already used extensively by police to track people's movements and monitor their online behaviour. Covid-19 offers the government an incentive and an excuse to exploit their capabilities more fully, this time in pursuit of data that could help the clipboard-carriers identify their targets. As other countries worry about a possible pandemic of covid-19, they will watch China to see whether its digital snooping can provide lessons in how to control the virus's spread.

It is often assumed that the surveillance systems used by China's security services are highly integrated and offer an abundance of up-to-the-minute intelligence on almost every citizen. In the far-western province of Xinjiang, there may be some truth in this. Data culled from smartphones and ubiquitous facial-recognition cameras are used to identify people there whom the authorities regard as threatening: devout Muslims or those with a fondness for Xinjiang's non-Han cultures. Such information has helped the government round up more than 1m people and put them in "re-education centres".

But those efforts involve only a single province. Creating such systems is far harder when it entails data-sharing between provinces, or between provincial and central authorities. Co-operation is undermined by competition for favour in Beijing. The boss of a foreign artificial-intelligence developer in China says that fusing datasets within a single firm is often quick, but not if it involves co-operation between different institutions. "The person in charge is unwilling to take the risk," he says, and usually reckons that doing nothing is safer than sharing.

Even with the best of technology and the most joined-up of bureaucracies, tracking covid-19 would be difficult. Other diseases that have caused global alarm this century, such as Ebola and SARS, have been easier to monitor because those infected have quickly shown symptoms, unlike those with the covid-19 virus.

A "close-contact" app being developed with much fanfare by a state-owned firm, China Electronics Technology Group Corporation, therefore should be viewed with scepticism. (The company is also responsible for much of the surveillance technology deployed in Xinjiang.) The app is supposed to provide officials with data drawn from the National Health Commission, the Ministry of Transport, China Railway and the Civil Aviation Administration of China to track citizens' travel, health and contacts with infected people. But it is not clear how work on this is proceeding, if it is at all.

For now, China's digital monitoring methods for covid-19 are a hodgepodge of disjointed efforts by city and provincial governments, as well as the technology giants Alibaba and Tencent. Witness the self-assessment system that ensnared Ms Sun. It is being rolled out by Ant Financial, an Alibaba affiliate that runs Alipay, a ubiquitous payment app. Two hundred cities are now using it, says Alibaba, after its trial in Hangzhou. Ant Financial eventually plans to offer it nationwide.

A representative of Ant Financial says the app, which is bundled with Alipay, is merely a conduit for data compiled by the government. Tencent's WeChat, a social-media platform, offers a similar app using data from the same source. It has been introduced in Tencent's home town, Shenzhen. Such non-state firms may be best-equipped to harness data to good effect in the battle against the virus. Unlike government bodies, they have a cohesive nation-wide view of their customers and ready access to intimate details about them.

Both Alipay and WeChat harvest their users' location data. Through WeChat, Tencent knows who its users talk to. WeChat Pay and Alipay know who receives their users' money. Both Tencent and Ant Financial know what travel tickets their users have bought through the companies' respective apps. They have better real-time awareness of what Chinese people are doing and discussing than the government itself.

People in China, as well as in democracies, worry about how tech companies use the data they garner from their customers. But if covid-19 becomes a pandemic, they may well become more inclined to forgive a more nosy use of personal data if doing so helps defeat the virus. ■

Covid-19 is now in 50 countries, and things will get worse (February 27th)
Markets wake up with a jolt to the implications of covid-19 (February 27th)
Covid-19 presents economic policymakers with a new sort of threat (February 20th)
How China's coronavirus epidemic could hurt the world economy (February 13th)

This article appeared in the China section of the print edition under the headline "Code red"

# data[].attributes.attachment_link.title
To curb covid-19, China is using its high-tech surveillance tools

# data[].attributes.attachment_link.description
W HEN THE covid-19 virus started spreading in China, and the government began locking down the country, Shen Dacheng's friends called her a prophet. Her short story "Miss Box Man", published in 2018, is set in a world of virus-induced fear. The rich live in sealed containers which protect them from the pathogen.

# data[].attributes.headline
President bepaling dmv campagne over kapitalisme

# data[].attributes.subject
President bepaling dmv campagne over kapitalisme

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
X I JINPING IS waging a campaign to purge China of capitalist excesses. China's president sees surging debt as the poisonous fruit of financial speculation and billionaires as a mockery of Marxism. Businesses must heed state guidance. The party must permeate every area of national life. Whether Mr Xi can impose his new reality will shape China's future, as well as the ideological battle between democracy and dictatorship.

Listen to this story

Your browser does not support the <audio> element.

Enjoy more audio and podcasts on iOS or Android.

His campaign is remarkable for its scope and ambition. It started to rumble in 2020, when officials blocked the initial public offering of Ant Group, an affiliate of Alibaba, a tech giant. It is thundering onward, having so far destroyed perhaps $2trn of wealth. Didi, a ride-hailing outfit, has been punished for listing its shares in America. Evergrande, an indebted property developer, is being driven towards default. Trading on cryptocurrency exchanges has been banned as, more or less, has for-profit tutoring. Gaming is bad for children, so it must be strictly rationed. China needs larger families, so abortion must become rarer. Male role models should be manly and celebrities patriotic. Underpinning it all is Xi Jinping Thought, which is being drummed into the craniums of six-year-olds.

This comes on top of an already brutal authoritarianism. As president, Mr Xi has purged his rivals and locked up over 1m Uyghurs. He polices debate and will not tolerate dissent. The latest campaign will show whether he is an ideologue bent on grabbing power for himself, even if growth slows and people suffer, or whether he is a strongman willing to temper dogma with pragmatism. His vision, in which party control ensures that business is aligned to the state and citizens dutifully serve the nation, will determine the fate of 1.4bn people.

Mr Xi is tackling real problems-indeed, many of them have parallels in the West. One is inequality. The slogan of the moment is "common prosperity", reflecting how Communist China remains as unequal as some capitalist countries. The top 20% of China's households take home over 45% of the country's disposable income; the top 1% own over 30% of household wealth (see Free exchange). Another concern is the clout of tech giants accused of unfair competition, corrupting society and having unfettered access to personal data (only the state has that privilege). A third is strategic vulnerability, particularly the threat that adversaries will obstruct access to commodities and vital technologies.

Yet Mr Xi's campaign poses a threat to China's economy. Pain from unravelling the debt of firms like Evergrande could spread unpredictably. Property developers are sitting on $2.8trn of borrowing. Property development and the industries that cater to it underpin about 30% of China's GDP. Households have parked their savings in real estate partly because other assets offer a poor return. Households' spending on unfinished property accounts for half of developers' funding. Local governments, especially outside the big cities, depend on land sales and property development to generate revenue.

The crackdowns are also making business harder and less rewarding. The party had been creating a regulatory and legal framework, but Mr Xi is imposing big top-down changes so fast that regulation has started to seem arbitrary. Consider, for example, "tertiary redistribution", in which shamed tech companies hand over cash to the state in an attempt to redeem themselves.

Because conspicuous success is dangerous, private companies will be more cautious. State-owned firms and strategic industries-including "hard-tech" such as semiconductors-may benefit, but not the entrepreneurs who have been the true source of China's dynamism. One measure of anxiety is that foreigners, who are not bottled in by capital controls, pay 31% less than mainland investors for identical Chinese stocks. The gap has grown sharply since early 2020.

All this threatens to puncture China's economy. It was already facing a squeeze from declining returns to infrastructure investment and the effects of a shrinking workforce and growing numbers of aged dependents. After 40 years of breakneck expansion, most Chinese are completely unfamiliar with the hard choices that a sharp, sustained slowdown will impose.

In politics the danger is that Mr Xi's campaign degenerates into a cult of personality. To bring about change, he has grabbed more power than any leader since Mao Zedong. As he prepares to break with protocol at the Communist Party's 20th congress next year by claiming a third five-year presidential term, he is using the campaign to organise a huge turnover in personnel, as the basis for an ideological crackdown and as the reason why he should remain at the helm. Each of these contains dangers.

One is that the bureaucracy fails him. Mr Xi wants it to be responsive to market signals, but with promotions and purges in the air, China's officials are jumpy. One cause of the power cuts in 20 or so provinces in recent weeks was the panic of bureaucrats who suddenly realised that they were likely to miss their carbon-reduction targets. Equally, however, officials fearful of being accused of corruption or ideological deviance by their rivals tend to sit on their hands. Failure is dangerous for a bureaucrat who takes the initiative; so is success.

Another danger stems from the ideological crackdown. "Moral review councils" and "moral clinics" are enforcing orthodox behaviour using public shaming. Although there is as yet no prospect of anything as awful as the Cultural Revolution, Chinese people are becoming less free to think and talk. As well as promoting his own doctrines, Mr Xi has played up Red nostalgia and cast Maoism as a vital stage in building a New China, broadening his support before the party congress.

Last come the politics of Mr Xi himself. In the long run, if he clings to power the succession could prove highly unstable. In the short run, if his attempt to impose a new reality does not go to plan, he will face a fateful choice to double down or step back. Up to this point, repression looks more likely than compromise.

Western governments are also struggling with tech firms, inequality and national security. In America Congress has risen to the occasion by contemplating a default on the national debt. Some may envy Mr Xi's scope to get things done fast. But to imagine he has the right answers would be a big mistake. ■

This article appeared in the Leaders section of the print edition under the headline "China's new reality"

# data[].attributes.attachment_link.description
X I JINPING IS waging a campaign to purge China of capitalist excesses. China's president sees surging debt as the poisonous fruit of financial speculation and billionaires as a mockery of Marxism. Businesses must heed state guidance. The party must permeate every area of national life.

# data[].attributes.headline
Kunstmatige intelligentie achterstand VS op China

# data[].attributes.subject
Kunstmatige intelligentie achterstand VS op China

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Verenigde Staten lopen achter op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI), zegt de opgestapte softwarechef van de Amerikaanse luchtmacht Nicolas Chaillan tegen de Financial Times. Volgens hem is China niet meer in te halen en is er "een goede reden om boos te zijn".

Chaillan werkte de afgelopen jaren binnen de strijdkrachten aan manieren om de cyberveiligheid te verbeteren. De voormalige chief software officer van de luchtmacht zegt dat hij vorige week opstapte uit protest tegen het trage tempo waarin het leger een technologische transformatie doormaakt. Ook kan hij naar eigen zeggen niet aanzien dat de VS door China wordt voorbijgestreefd.

De 37-jarige Chaillan denkt dat de VS zich over vijftien tot twintig jaar niet meer kan meten met China. "Het is nu al een gelopen race. Het is al voorbij, in mijn ogen." Hij waarschuwt dat de cyberveiligheid binnen sommige overheidsdiensten nog op het niveau van een kleuterschool zit. Verdere details noemt hij niet.

De voormalige topfunctionaris wil binnen enkele weken voor het Amerikaanse parlement getuigen over het Chinese cybergevaar voor de VS. Het land geeft veel meer geld uit aan defensie dan China, maar volgens Chaillan gebeurt dat niet op een effectieve manier. Ook zou de bureaucratie noodzakelijke hervormingen in de weg staan.

Volgens de voormalige chief software officer zijn technologieën als kunstmatige intelligentie veel belangrijker voor de toekomst van de VS dan bijvoorbeeld nieuwe straaljagers, zoals de F-35. Hij noemt de discussie over ethiek bij de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie een remmende factor in de VS. Ook zouden bedrijven als Google terughoudend zijn bij de samenwerking met het leger op AI-gebied.

De situatie in China ziet er volgens Chaillan heel anders uit. Daar moeten bedrijven volgens de expert verplicht samenwerken met de autoriteiten en wordt er "enorm geïnvesteerd" zonder rekening te houden met ethiek.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ex-softwarechef luchtmacht VS: 'AI-achterstand op China niet meer in te halen'

# data[].attributes.attachment_link.description
De Verenigde Staten lopen achter op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI), zegt de opgestapte softwarechef van de Amerikaanse luchtmacht Nicolas Chaillan tegen de Financial Times. Volgens hem is China niet meer in te halen en is er "een goede reden om boos te zijn".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Premium

Het beste van De Telegraaf

'Economische groei voor Peking belangrijker dan klimaat'

Amsterdam - De Chinese heropening van kolenmijnen en opstart van nieuwe kolencentrales kleineert elke Nederlandse klimaatmaatregel tot een druppel op de gloeiende plaat. Peking ziet in de huidige energiecrisis geen andere keus om huizen te verwarmen en fabrieken te ondersteunen, maar in drie uur tijd spuwt het immense Aziatische land evenveel broeikasgas uit als Nederlanders in 2030 met gasloze huizen zouden moeten besparen.

# data[].attributes.attachment_link.title
China gooit kolenmijnen weer open: Nederlandse CO2-besparing in rook op

# data[].attributes.attachment_link.description
De Chinese heropening van kolenmijnen en opstart van nieuwe kolencentrales kleineert elke Nederlandse klimaatmaatregel tot een druppel op de gloeiende plaat. Peking ziet in de huidige energiecrisis geen andere keus om huizen te verwarmen en fabrieken te ondersteunen, maar in drie uur tijd spuwt het immense Aziatische land evenveel broeikasgas uit als Nederlanders in 2030 met gasloze huizen zouden moeten besparen.

# data[].attributes.attachment_caption
Nederland doet samen met China DNA-onderzoek: 'Fundamenteel fout'

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Uit onderzoek van RTL Nieuws samen met Follow the Money blijkt dat er een web van verbindingen bestaat tussen Nederlandse DNA-wetenschappers en Chinese onderzoekers die weer contacten met de politie in dat land hebben. Het is bekend dat de Chinese politie de mensenrechten schendt.

In het kort:

Nederlandse top-DNA-wetenschappers werken samen met collega's in China die contacten hebben met de Chinese politie.

Deskundigen vinden dit gevaarlijk, want zo kan onze gevoelige DNA-kennis in handen komen van het Chinese regime.

Het gaat om high-tech waarmee je met een druppel bloed iemands kleur haar of ogen kunt voorspellen.

In tal van wetenschappelijke onderzoeken wordt gebruikgemaakt van omstreden DNA van de Oeigoerse minderheid in China.

Onderzoekers betaald door de Chinese politie

RTL Nieuws en Follow the Money bekeken twintig wetenschappelijke publicaties over het voorspellen van lichaamskenmerken op basis van een DNA-profiel en technieken voor gezichtsherkenning. Enkele studies gaan over het in kaart brengen van familiebanden.

De techniek waarover het hier gaat wordt in Nederland gebruikt om verdachten van moorden en verkrachting met behulp van een DNA-spoor te vinden. Maar in China wordt die techniek ook ingezet tegen onschuldige mensen.

Het gaat om onderzoeken waarbij aan de ene kant het Erasmus MC, Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) en het Nederlands Forensisch Instituut, of wetenschappers die daaraan zijn verbonden, betrokken zijn. En aan de andere kant Chinese onderzoekers die indirecte en zelfs directe banden hebben met de politie in hun land. In een aantal gevallen zijn de onderzoekers gewoon in dienst bij de Chinese politie of worden ze erdoor betaald.

'Fundamenteel fout'

Die samenwerking is daarom 'fundamenteel fout', zegt hoogleraar Yves Moreau van de Universiteit van Leuven. Want die opgedane kennis komt in handen van de Chinese politie en die zet de technieken in om minderheden zoals Oeigoeren en Tibetanen in China te onderdrukken en te vervolgen. Moreau doet onderzoek naar wetenschappers die samenwerken met de Chinese politie.

Moreau is niet de enige die zo kritisch is. Samen met de Europese beroepsvereniging van genetici (ESGH) vraagt hij aandacht voor het gevaar van machtsmisbruik met behulp van nieuwe DNA-technieken.

DNA

In zeven studies is gebruikgemaakt van DNA van Oeigoeren, van wie in drie gevallen het bloed is afgenomen door een forensisch instituut van het ministerie van Public Security, ofwel de Chinese politie. Onlangs zijn twee van die wetenschappelijke studies op 'ethische gronden' afgekeurd omdat onduidelijk was of het bloed vrijwillig was afgestaan door de Oeigoeren.

In de overige gevallen zegt het Erasmus MC dat ze documenten hebben ingezien waaruit zou blijken dat de Oeigoeren vrijwillig DNA hebben afgestaan. Maar dat soort goedkeuringsverklaringen stelt in de praktijk weinig voor, waarschuwt Yves Moreau. Ethische commissies in China die hierop moeten toezien, hanteren heel andere regels dan wij hier in het westen gewend zijn.

Onderdrukking Oeigoeren

Oeigoeren zijn een moslimminderheid die in de regio Xinjiang wonen, in het noordwesten van China. Ze worden onderdrukt en gediscrimineerd door de Chinese regering. Volgens Amnesty International heeft China meer dan één miljoen Oeigoeren en andere islamitische minderheden zoals Kazakken opgesloten in heropvoedingskampen in Xinjiang.

Oeigoeren die in de kampen hebben vastgezeten, verklaren dat vrouwen worden gesteriliseerd en dwangarbeid in de katoenindustrie moeten verrichten. De Tweede Kamer beschuldigt China om deze reden van het plegen van volkerenmoord op de Oeigoeren. Europa heeft China begin dit jaar sancties opgelegd vanwege mensenrechtenschendingen op minderheden zoals de Oeigoeren.

China: Big Brother in het groot

De Chinese overheid werkt al meer dan tien jaar aan systemen waarmee ze de bevolking in de gaten houden. In het land hangen tientallen miljoenen camera's, zelfs tot collegezalen aan toe. Daarnaast bouwt de Chinese regering aan de grootste DNA-database ter wereld die door de politie wordt beheerd. Met die informatie kunnen hele familieverbanden in kaart worden gebracht.

Zo zijn de Chinese autoriteiten al sinds 2013 bezig met het afnemen van bloeddruppeltjes van minderheden zoals Tibetanen en Oeigoeren in de provincie Xinjiang. En sinds 2016 moeten ook mannen in China DNA afstaan. Inmiddels bevat de database tientallen miljoenen DNA-profielen.

"Wat we daar in China zien is Big Brother. Een Orwelliaanse maatschappij met constante surveillance en controle van de bevolking", zegt Yves Moreau. "Want naast de databases met DNA hangen overal camera's, je telefoon wordt gescand en op de deuren van huizen zitten QR-codes zodat de politie direct weet wie er woont en wat ze doen. Dat is een niveau van surveillance dat voor ons niet te bevatten is en het DNA maakt daar een onderdeel van uit."

"Het geeft de overheid een magische kracht. Enkel uit een druppeltje bloed weten ze hoe iemand eruitziet. Dat maakt de mensen enorm bang en dat is een belangrijk element om mensen te controleren en dat is psychologisch heel effectief".

Lees ook:

Omstreden DNA-studies van onderzoeker Erasmus MC afgekeurd

Erasmus MC speelt grote rol

In de twintig studies komen vooral onderzoekers voor die zijn verbonden aan het Erasmus MC in Rotterdam. De afdeling Genetische Identificatie staat in de wereld hoog aangeschreven als toplaboratorium op het gebied van DNA-onderzoek. Hoogleraar Manfred Kayser staat aan het hoofd van de afdeling.

Bij meerdere van zijn studies heeft ook de Chinese wetenschapper Li Jin meegewerkt. Tot zeker 2016 werkte Li Jin nog voor het ministerie Public Security, ofwel de politie. Nu is hij verbonden aan een forensisch instituut in Shanghai dat werkt voor het openbaar ministerie. In vijf gevallen is het onderzoek deels gefinancierd door de Chinese overheid.

Opvallend zijn ook de onderzoeken van de Chinees-Nederlandse wetenschapper Liu Fan. Hij heeft een parttime-aanstelling aan het Erasmus MC en heeft een belangrijke rol bij zestien van de twintig onderzoeken. In vier daarvan noemt hij expliciet dat hij aan het Erasmus MC is verbonden. In alle vier de studies is het onderzoek gefinancierd door of heeft Liu Fan zelf geld ontvangen van de Chinese politie.

Onderzoeken niet stoppen

Het Erasmus MC zegt in een reactie dat het geen probleem ziet in samenwerking met de Chinezen, omdat de kennis die voortvloeit uit de studies niet gebruikt kan worden voor gezichtsherkenning en het identificeren van Oeigoeren. Daarbij gaat het volgens het Erasmus MC alleen om wetenschappers die zijn verbonden aan universiteiten en niet aan de Chinese politie.

"Maar alle belangrijke universiteiten staan onder directe controle van de Chinese staat en de Communistische Partij", zegt China-correspondent Roland Smid van RTL Nieuws. "Het belangrijkste doel voor universiteiten is een bijdrage leveren om het land verder te helpen zoals de politieke leiding dat voor ogen heeft. Dus ik acht het waarschijnlijk dat wetenschappelijke informatie die voor de politie van belang kan zijn om dat doel te bereiken, dat ze daarover kunnen beschikken."

Wel was het Erasmus MC uit voorzorg al gestopt met het gebruik van Oeigoers DNA, ook al is volgens hen niet aangetoond dat er iets mis mee is. Het Erasmus MC denkt nog na of Liu Fan kan aanblijven als universitair hoofddocent aan de Rotterdamse universiteit.

Nog meer DNA-labs betrokken

In enkele DNA-onderzoeken komen we ook het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) en het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) tegen.

Bij een studie uit 2018 waaraan het NFI heeft meegewerkt is DNA van Nederlanders vergeleken met DNA van Oeigoeren. Het NFI zegt dat het niet wist dat er DNA van Oeigoeren is gebruikt in die studie. Het instituut ontkent dat er is samengewerkt met de Chinese onderzoekers. Er is alleen op verzoek van het Erasmus MC een bijdrage geleverd.

Wetenschappers van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) hebben meegeschreven aan vier studies en in twee daarvan werkten de Chinese onderzoekers voor de Chinese politie. Bij een andere studie is er DNA van Oeigoeren vergeleken met DNA van Nederlanders. Het LUMC zegt dat er geen nauwe samenwerking is geweest met de Chinese onderzoekers.

Samenwerking

Dit verhaal is een samenwerking tussen Follow the Money en RTL Nieuws en is de opmaat naar een groter internationaal onderzoek. In dit project worden de pijlen gericht op de macht en invloed van China.

# data[].attributes.attachment_link.title
Nederland doet samen met China DNA-onderzoek: 'Fundamenteel fout'

# data[].attributes.attachment_link.description
Drie Nederlandse toplaboratoria, waaronder het Erasmus Medisch Centrum, werkten de afgelopen jaren samen met Chinese wetenschappers aan het ontwikkelen van gevoelige DNA-technieken. Met die kennis is het mogelijk om iemands kleur haar of ogen of de kleur van de huid te voorspellen, zonder dat je die persoon ooit gezien hebt.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Goederenvervoer per magneetzweeftrein komt nog niet echt van de grond

Journalist Rijkert Knoppers deed onderzoek naar magneetzweeftreinen. In het boek 'Magneetzweeftreinen' dat onlangs verscheen, vertelt hij hoe ver de mensheid is met dit soort vervoermiddelen en schetst hij wat we er in de toekomst van kunnen verwachten.

De magneetzweeftrein, alias de 'maglev' - naar de gebruikte techniek 'magnetic levitation' - heeft de potentie om goederenvervoer schoner te maken. 'Het is energiezuinig en duurzaam', vertelt Knoppers. Maar echt van de grond gekomen in de logistieke wereld, dat is het transportmiddel nog niet. 'Ik wil met mijn boek de magneettrein wat meer bekendheid geven en misschien daarmee de discussie aanzwengelen. Wellicht gaat het dan net als met waterstof. Dat zat ook lang in een verdomhoekje, maar heeft nu een omslag meegemaakt'.

Wereldwijd rijden er nu zes magneetzweeftreinen voor passagiers, al is 'wereldwijd' een groot woord. Het betreft twee stuks in Zuid-Korea, drie in China en een in Japan. In Europa en Amerika zijn er proeven mee geweest, maar die liepen vast op allerlei problemen. Onbekendheid is het grootste probleem, zegt Knoppers. Er leven volgens hem allerlei misverstanden over de techniek. De magneten zouden niet gekoeld kunnen worden, bijvoorbeeld. En de treinen zouden op geïsoleerde verbindingen moeten rijden, waardoor je een extra spoor zou moeten aanleggen. Met de Maglev-2000 is dat inmiddels achterhaald, zegt de auteur. Dat type zou wel op dezelfde banen kunnen door magneten op het spoor aan te brengen. Supergeleidende magneten hebben bij een heel lage temperatuur geen elektrische weerstand en ze zijn erg krachtig, wat voor een grotere hoogte van de trein boven de baan zorgt. Daardoor wordt het veiliger en kost de constructie van de baan minder, aldus Knoppers.

Containers

De supergeleiding wordt naar verwachting voor het eerst gebruikt in een nieuwe baan tussen Tokio en Nagoya. 'De techniek is volgens mij wel voldoende gevorderd om die meer te kunnen gaan gebruiken', legt Knoppers uit. 'Er is in ons land wel over de mogelijkheden van de treinen gesproken, maar tot nu toe is het altijd afgeketst. De plannen voor een conventionele hogesnelheidstrein tussen het westen en Groningen en Friesland zijn er wel, maar de aanleg brengt natuurlijk veel kosten met zich mee. Ook de plannen voor een Lelylijn zijn weer in de ijskast beland.'

Als er proeven met goederenvervoer op magneetzweeftreinen komen, ligt het dan ook voor de hand dat die eerst in Azië plaatsvinden. Al is het ook daar nog een grote stap voor bedrijven, zegt Knoppers. 'Als je net in vrachtwagens hebt geïnvesteerd, ga je niet zomaar over op een andere soort transport. Toch kan je in Japan wel wat verwachten bij die magneetzweefbaan van een paar honderd kilometer tussen Tokio en Nagoya. Daarop zullen ze vast ook containers met goederen gaan vervoeren.'

Op de magneetzweeftrein kunnen containers vervoerd worden, benadrukt Knoppers. Met een trein die tot 600 kilometer per uur gaat, zou dat volgens hem aantrekkelijk zijn voor vervoersbedrijven. Knoppers: 'Als je kijkt naar hoeveel vrachtwagens er in Amerika zijn die voor transport zorgen, dat kan zoveel beter en efficiënter. Grote delen van het transport zouden via de magneetzweeftrein kunnen, alleen voor het laatste stukje heb je dan nog vrachtwagens nodig.'

Straling

Over de techniek dan. Magneten in het spoor en onder de trein zorgen voor aantrekking (EMS: Electro Magnetische Suspensie) of afstoting (EDS: Electro Dynamische Suspensie), waardoor de trein zweeft. De Lineaire Inductiemotor (LIM) en de Lineaire Synchroonmotor (LSM) zijn de aandrijfsystemen. Bij de LIM zijn op de trein elektromagneten aangebracht en in de geleiderail zitten vinnen van geleidend materiaal. De LSM werkt gelijk aan de LIM, met het toevoeren van synchrone wisselstroom. Dat gebeurt via verschillende plekken langs de geleidebaan. Daardoor kan alleen dat deel van de baan van elektriciteit worden voorzien waar de trein rijdt, wat het vervoer nog goedkoper maakt. 'De huidige treinen in China, Japan en Zuid-Korea werken met aantrekkingskracht, dus EMS. De nieuwe magneetzweeftrein tussen Tokio en Nagoya gaat juist met afstoting werken, waardoor er meer straling zou zijn. Dat is een punt waarover men het nog niet eens is. Er is wel bezorgdheid dat de straling wellicht kanker kan veroorzaken, maar hard bewijs dat reizigers enig gevaar lopen, is er niet. Om iedere discussie voor te zijn, maken ze een beschermende laag onderin de trein.'

Het Japanse systeem heeft treinen met wielen nodig, waar ze op de stations op kunnen staan. Knoppers: 'Dat hoeft bij het andere systeem niet. Het Japanse systeem gaat pas zweven als er een vaart is gemaakt van ongeveer 50 kilometer per uur. Het kan best zijn dat iedereen uiteindelijk kiest voor één systeem, maar zolang deze trein nog niet tussen verschillende landen rijdt, is er geen probleem.'

Botsen

Magneetzweeftreinen kunnen hetzelfde als gewone treinen, maar dan beter, aldus de Nederlandse magneettreinendeskundige. 'Ja, net als ieder nieuw systeem kost het wat in de aanleg, maar het levert ook veel op. Niet alleen wat milieuaspecten betreft, maar ook waar het om comfort gaat: 'De magneetzweeftrein schudt veel minder dan de normale trein, hij rijdt ook niet op wielen, dus heb je geen slijtage. Vanwege de hoge snelheid die sommige van deze magneetzweeftreinen halen, werd er verwacht dat reizigers een gordel zouden moeten dragen, maar dat is in de praktijk niet nodig gebleken. Ook is de magneetzweeftrein veilig omdat er geen twee treinen op elkaar kunnen botsen door de magneetvelden. En het magnetische veld is zo sterk dat deze trein gemakkelijker een steile helling op kan. Op het heuvelachtige Tenerife zijn ze ook van plan om deze trein te gaan gebruiken, maar dan vrijwel helemaal zonder tunnels', vertelt Knoppers.

Hier rijden al magneetzweeftreinen

Zuid-Korea: Daejon 1993 3,5 kilometer

China: Shanghai 2004 30,5 kilometer

Japan: Nagoya 2005 8,9 kilometer

Zuid-Korea: Incheon 2016 6,1 kilometer

China: Changsha 2016 18,5 kilometer

China: Beijing 2016 8,25 kilometer

# data[].attributes.attachment_link.title
Goederenvervoer per magneetzweeftrein komt nog niet echt van de grond

# data[].attributes.attachment_link.description
Journalist Rijkert Knoppers deed onderzoek naar magneetzweeftreinen. In het boek 'Magneetzweeftreinen' dat onlangs verscheen, vertelt hij hoe ver de mensheid is met dit soort vervoermiddelen en schetst hij wat we er in de toekomst van kunnen verwachten.

# data[].attributes.attachment_link.title
China wil reeks nieuwe regels invoeren voor techbedrijven

# data[].attributes.attachment_link.description
China wil het toezicht op techbedrijven verder aanscherpen. De autoriteiten hebben dinsdag een reeks nieuwe conceptregels bekendgemaakt. Zo mogen de bedrijven volgens de conceptregels straks geen nepbeoordelingen meer gebruiken om producten aan te prijzen. Ook komt er bescherming op het gebied van intellectueel eigendom en merkreputatie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Onlangs kwam naar buiten dat Chinese gamebedrijven geweld en seks uit hun games moeten halen. Ook de tijd die Chinese kinderen aan online games mogen besteden wordt door de overheid gecontroleerd. Wat doet China nog meer om gamen onder jongeren te beperken en verslaving tegen te gaan? NU.nl zet een aantal maatregelen op een rijtje.

De Chinese autoriteiten begonnen hun aanval op de gamesector in augustus, maar er gelden al langer strenge regels voor minderjarigen. Zo is het in het land al langere tijd verplicht dat spelers zich onder hun echte naam registreren bij gamebedrijven. Ook moeten alle games eerst langs een toezichthouder voor ze op de markt komen.

Daarnaast zijn in-gameaankopen voor kinderen beperkt. Minderjarigen mogen namelijk pas aankopen doen als ze acht jaar of ouder zijn. Het aankoopbedrag voor kinderen onder de zestien jaar mag niet hoger zijn dan 25 euro.

Leeftijdscontrole met gezichtsherkenning

Sinds 2019 is het daarnaast al verboden dat kinderen 's nachts online gamen. De grootste Chinese gamemaker Tencent heeft een tool ontwikkeld om hierop toe te zien. Het systeem heet Midnight Patrol en het controleert de leeftijd van gamers via gezichtsherkenning. Deze herkenning checkt met een camera of kinderen niet te jong zijn. Het systeem wordt gebruikt bij zo'n zestig (mobiele) games. Ziet het bedrijf dat een kind in de nacht een van hun spellen speelt, dan wordt de speler van het netwerk verwijderd.

De tijd die kinderen nog mogen besteden aan online games is daarnaast onlangs beperkt. Het Chinese persbureau schreef in augustus dat kinderen alleen nog online mogen gamen op vrijdagen, feestdagen en in weekenden tussen 20.00 uur en 21.00 uur. Dit komt in totaal neer op drie uur speeltijd per week.

Ook deze maatregel wordt gecontroleerd. Gamemakers moeten de identiteit van jonge gamers nagaan wanneer er door de gamers wordt ingelogd. Ook moeten de bedrijven antiverslavingsaspecten toevoegen aan hun games. De autoriteiten zien erop toe dat de gamemakers de controles uitvoeren.

The Guardian schrijft dat de beperkingen van invloed zullen zijn op het gedrag van investeerders in de Chinese game-industrie. Tencent heeft onlangs aangegeven dat het bedrag dat wordt verdiend aan minderjarigen maar een klein deel is van de totale omzet van het Chinese gamebedrijf.

Geen seks en geweld

Als laatste kwam onlangs naar buiten dat uitgevers in China strenger naar hun games moeten kijken. De Chinese autoriteiten maakten bekend dat de bedrijven "obscene en gewelddadige inhoud" uit hun games moeten verwijderen. Verder is "ongezonde inhoud zoals verering van geld of verwijfdheid" niet langer welkom. Homoseksualiteit bevindt zich in China nog altijd in de taboesferen.

Ook deelden de autoriteiten mee dat de bedrijven minder de nadruk moeten leggen op het maken van winst. Chinese gamemakers moeten deze nieuwe maatregelen wederom gaan handhaven. Het is nog niet bekend op welke games de regels van toepassing zijn.

# data[].attributes.attachment_link.title
Drie uur per week online gamen: zo treedt China op tegen gameverslaving

# data[].attributes.attachment_link.description
Onlangs kwam naar buiten dat Chinese gamebedrijven geweld en seks uit hun games moeten halen. Ook de tijd die Chinese kinderen aan online games mogen besteden wordt door de overheid gecontroleerd. Wat doet China nog meer om gamen onder jongeren te beperken en verslaving tegen te gaan?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
© Isopix

Terwijl de wereld nog steeds werkt aan de implementatie van 5G, wordt er al druk aan 6G-technologie gebouwd.
Volgens een artikel van het Duitse statistiekenbedrijf Statista schat Samsung, het Zuid-Koreaanse elektronicaconcern, dat het ongeveer 10 jaar duurt voor een innovatie binnen mobiele data volledig in gebruik genomen wordt. Voor 5G zal dat ongeveer acht jaar duren, denkt Samsung.

Het netwerk van 5G zou volgens verschillende bronnen een theoretische snelheid van 10 tot zelfs 20 gigabits per seconde kunnen halen. Daarmee is 5G zeker twintig keer zo snel als de huidige 4G LTE-technologie die we nu gebruiken.

De Zuid-Koreaanse techgigant reikt ook een potentiële datum aan voor wanneer we 6G mogen verwachten. Tussen 2028 en 2030 zou die technologie op de markt verschijnen. 6G zou nog eens tien keer sneller dan 5G zijn.

China koploper, ook EU doet het niet slecht

De Japanse krant Nikkei Asia kon gegevens over 6G-patenten van het Cyber Creative Institute in Tokio inkijken. Daarin stond te lezen dat zeker 40,3 procent van alle patenten sinds augustus afkomstig zijn uit China.

De Verenigde Staten lopen niet ver achter met een aandeel van 35,2 procent van de innovaties. De EU-lidstaten zijn samen goed voor 8,9 procent van alle patentaanvragen; een procent minder dan Japan. Zuid-Korea, de thuisbasis van Samsung, staat op de vijfde plaats met 4,2 procent.

Bron: Statista.

De meeste patenten worden aangevraagd voor 6G-toepassingen die te maken hebben met communicatietechnologie, maar ook met kwantumtechnologie en artificiële intelligentie.

Lees ook: Snelle vooruitgang van China in onderzoek naar artificiële intelligentie is zorgwekkend voor VS

# data[].attributes.attachment_link.title
Vergeet 5G: China neemt het voortouw in 6G - Newsmonkey

# data[].attributes.attachment_link.description
Terwijl de wereld nog steeds werkt aan de implementatie van 5G, wordt er al druk aan 6G-technologie gebouwd. Volgens een artikel van het Duitse statistiekenbedrijf Statista schat Samsung, het Zuid-Koreaanse elektronicaconcern, dat het ongeveer 10 jaar duurt voor een innovatie binnen mobiele data volledig in gebruik genomen wordt.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vijf jaar na de afschaffing van de eenkindpolitiek mogen Chinese gezinnen nu ook drie kinderen krijgen. Maar veel jonge Chinezen zeggen weinig trek te hebben in het stichten van grotere gezinnen.

'Één kind te veel, en het hele dorp wordt gesteriliseerd'. Met dat soort brute boodschappen gaven lokale partijcomités decennialang invulling aan de Chinese éénkindpolitiek, die begin jaren 80 werd geïntroduceerd. De overheid vreesde toen voor overbevolking, maar dat is verleden tijd.

Inmiddels wordt Peking geconfronteerd met een vergrijzende bevolking en een gebrek aan jonge kroost, de erfenis van decennialange geboortebeperkingen. Tegenover elke 105 mannen, staan slechts 100 vrouwen. Onder de jeugd is die disbalans nog groter, veel ouders geven nog altijd de voorkeur aan een zoon.

"Wat in China gebeurt, staat niet op zichzelf", zegt aandelenstrateeg Herald van der Linde van HSBC, werkzaam in Hongkong, over de steeds tragere bevolkingsgroei. De geboortecijfers liggen al zo'n dertig jaar onder het niveau dat nodig is om de bevolking stabiel te houden. "Ook in landen als Korea, Japan en Singapore gaan geboortecijfers omlaag."

"

Het opvoeden van drie kinderen is sowieso al stressvol. Daarnaast moet je namelijk ook nog zorgdragen voor je ouders en schoonouders.

"De druk op onze generatie is hoog", zegt Daisy Shen uit Hangzhou, zelf enig kind. Ze is ondernemer, heeft een jonge dochter en vlogt over het moederschap voor haar 500.000 volgers op Weibo, een sociale mediaplatform.

"Toen het driekindbeleid werd aangekondigd was mijn gedachte: 'het opvoeden van drie kinderen is sowieso al stressvol'. Daarnaast moet je namelijk ook nog zorgdragen voor je ouders en schoonouders", illustreert ze de zorgen van haar generatiegenoten. Bij gebrek aan goede sociale verzekeringen is het in noodgevallen niet zelden aan kinderen om bij te springen.

Kostenplaatje

Shen, zelf geboren in de jaren 90, vindt één kind dan ook wel genoeg. Ze is niet de enige die er zo over denkt, blijkt uit verschillende onderzoeken in de regio. Van de ondervraagde huishoudens in Jinhua, niet ver van Hangzhou, zei 92 procent in een enquête van het Chinese statistiekbureau niet van plan te zijn voor drie kinderen te gaan.

Minder dan 4 procent gaf aan dat binnen twee jaar wél te willen proberen. Voor de meesten is het kostenplaatje de belangrijkste reden om niet tot gezinsuitbreiding over te gaan. "Één kind was voor mij voldoende, maar toen kreeg ik een tweeling", zegt Wang, een jonge moeder uit Shanghai. "Daar ligt voor mij echt wel de limiet."

"

Een derde gaat naar onze dochter. We willen er ook nog op uit kunnen gaan, vakantie kunnen vieren.

"De helft van ons inkomen gaat al op aan hypotheken en de lening voor de auto", zegt Shen. "Een derde gaat naar onze dochter. We willen er ook nog op uit kunnen gaan, vakantie kunnen vieren." De autoriteiten proberen jonge Chinezen zoals zij te verleiden met subsidies en belastingvoordelen.

Ook wordt getracht discriminatie van vrouwen op de arbeidsmarkt aan te pakken. Een hardnekkig probleem: bij sollicitatiegesprekken wordt niet zelden aan jonge vrouwen gevraagd of ze plannen hebben voor een zwangerschap. Demotie na een zwangerschap is geen uitzondering.

'Meer geld er tegenaan gooien werkt niet'

"Je kunt er wel meer geld tegenaan gooien, maar dat werkt niet", stelt Van der Linde, gevraagd naar mogelijke oplossingen. Hij wijst onder meer naar Singapore. "Beleidsmakers zouden bijvoorbeeld wel kunnen kijken naar de mogelijkheden voor vaderschapsverlof. Op die manier haal je de druk al voor een deel van de schouders van vrouwen. Verder zou je ook kunnen denken aan belastingvoordelen voor bedrijven als ze kinderopvang regelen." Vaak ontbreekt het daar nu aan.

De dreigende bevolkingskrimp leidt ertoe dat India binnen enkele jaren langszij zal komen als drukst bevolkte land ter wereld. Het Chinese arbeidslegioen krimpt in de komende decennia naar verwachting met vele tientallen miljoenen mensen. Maar in hoeverre die ontwikkelingen ook echt een wissel zullen trekken op de economie van de Volksrepubliek valt nog te bezien.

"Waar over het algemeen minder naar gekeken wordt, is dat Chinezen gemiddeld beter zijn opgeleid dan in de jaren 80", zegt Van der Linde. "Ze zijn nu dus veel productiever. En los daarvan: als je straks minder mensen hebt, maar die mensen zijn wel gelukkiger, kun je dat natuurlijk uitleggen als een stap vooruit."

STER reclame

# data[].attributes.attachment_link.title
Chinezen mogen nu 3 kinderen krijgen, maar lijken dat niet te willen

# data[].attributes.attachment_link.description
Vijf jaar na de afschaffing van de eenkindpolitiek mogen Chinese gezinnen nu ook drie kinderen krijgen. Maar veel jonge Chinezen zeggen weinig trek te hebben in het stichten van grotere gezinnen. 'Één kind te veel, en het hele dorp wordt gesteriliseerd'.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chinese consumenten hebben dit jaar al zo'n 34,5 miljard yuan (4,5 miljard euro) uitgegeven met de zogeheten digitale yuan, blijkt uit een onderzoek van de centrale bank van China waar over schrijft. Sinds eind 2019 loopt er een proef met de digitale munt in enkele Chinese steden. China loopt daarmee voor op andere landen, zoals het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, die vooralsnog alleen praten over een eigen digitale munteenheid.

Inmiddels hebben ruim twintig miljoen Chinezen een digitale portefeuille aangemaakt waarin de munteenheid kan worden bewaard. Daarmee zijn weer 71 miljoen betalingen gedaan, met een totale waarde van 34,5 miljard yuan. Het digitale geld wordt onder meer uitgegeven bij winkels en restaurants, maar kan ook gebruikt worden in het openbaar vervoer.

Hoewel miljoenen Chinezen inmiddels meedoen aan de proef is er volgens de Chinese centrale bank nog geen datum geprikt voor het officieel uitbrengen van de digitale munt. Volgens Nikkei wordt de proef volgend jaar uitgebreid bij de Winterspelen in Peking en kan de digitale yuan op z'n vroegst later in het jaar helemaal in gebruik worden genomen.

Waar de Chinezen al hard op weg lijken te zijn naar een eigen digitale munt, blijven andere landen nog achter. In het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Japan wordt momenteel onderzocht in hoeverre een eigen digitale munt haalbaar is. De Europese Centrale Bank kondigde woensdag ook een onderzoek naar een eigen digitale munt aan.

# data[].attributes.attachment_link.title
Chinese proef met digitale munt populair: al 4,5 miljard euro mee uitgegeven

# data[].attributes.attachment_link.description
Chinese consumenten hebben dit jaar al zo'n 34,5 miljard yuan (4,5 miljard euro) uitgegeven met de zogeheten digitale yuan, blijkt uit een onderzoek van de centrale bank van China waar Nikkei over schrijft. Sinds eind 2019 loopt er een proef met de digitale munt in enkele Chinese steden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nihonbashi's newly opened Dawn Avatar Robot Café is looking to create a barrier-free and inclusive Tokyo

On June 22, Tokyo's latest café run by robots officially opened in Nihonbashi. Unlike Shinjuku's Robot Restaurant, where humans dressed as robots put on a dinner show, Dawn Avatar Robot Café features real humanoid robots waiting on customers and serving food and drink. It's not a gimmick, though: the café operates as an accessible business by creating more job opportunities for disabled workers.

Here's how it works. These robots are operated remotely using via the internet, serving as avatars for people who can't leave the house for long periods of time due to physical disabilities, childcare or for other reasons.

The innovative café is the latest venture of , a Japanese robotics company working to create an accessible society. Company co-founder and CEO Ory Laboratory Inc Kentaro Yoshifuji got the idea to design remote-controlled robot avatars after his own experience of being bed-ridden in hospital for the greater part of three years.

The OriHime-D robots, as they're called, are 120cm tall and equipped with a camera, microphone and speaker to allow them to 'speak' and receive orders as they move around a space.

In today's world, it's difficult for some people to participate in society in the traditional sense due to the standardised systems employed at most companies or the physical risks involved with navigating a busy metropolis like Tokyo. The robots can be controlled just through eye-movement, so even people who are immobilised have the option of working in the café. This is a significant breakthrough as using a robot avatar can give them more opportunities to interact with others and lessen the sense of isolation that can come with disability.
Dawn Avatar Robot Café is open daily from 12pm to 7pm (last order 6.30pm). For more information, visit here.
More from Time Out
Ukiyo-e art appears in rice paddies in Saitama for the Tokyo 2020 Olympics

# data[].attributes.attachment_link.title
Now open: this Tokyo café has robot waiters controlled remotely by disabled workers

# data[].attributes.attachment_link.description
Nihonbashi's newly opened Dawn Avatar Robot Café is looking to create a barrier-free and inclusive Tokyo

# data[].attributes.attachment_link.title
China offers baby bonuses, with births on track for new low in 2021

# data[].attributes.attachment_link.description
Authorities dangle a range of support to defray education and child care costs.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
China gaat de toegang tot abortussen in het land beperken en wil tegelijkertijd de positie van vrouwen verbeteren. Peking hoopt hiermee de daling van geboortecijfers in het land tegen te gaan. In nieuwe overheidsrichtlijnen staat dat abortussen die "medisch niet noodzakelijk zijn" beperkt moeten worden.

Volgens de door de Chinese autoriteiten gereguleerde krant Global Times is de maatregel ingesteld vanwege het aantal abortussen dat wordt uitgevoerd vanwege een voorkeur voor mannelijke baby's. Het land geeft echter geen informatie over in welke gevallen abortussen als medisch niet-noodzakelijk worden gezien.

Naast het beperken van abortussen heeft China meer richtlijnen opgegeven die moeten zorgen voor een stijgend geboortecijfer en een in de ogen van de Chinese overheid betere positie van vrouwen. Zo wil het land inzetten op het geven van betere seksuele voorlichting en het lesgeven over het voorkomen van ongewenste zwangerschappen. Op sommige plekken krijgen gezinnen geld om familie-uitbreiding aan te moedigen.

Ook wil China dat vrouwen betere toegang krijgen tot bijvoorbeeld onderwijs, banen en hogere posities bij de overheid.

Door de afname van geboortes en sterke vergrijzing dreigt de Chinese bevolking te gaan krimpen. De regering probeert dit te voorkomen en stond families al toe om twee en later ook drie kinderen te krijgen.

# data[].attributes.attachment_link.title
China beperkt toegang tot 'medisch niet-noodzakelijke' abortussen

# data[].attributes.attachment_link.description
China gaat de toegang tot abortussen in het land beperken en wil tegelijkertijd de positie van vrouwen verbeteren. Peking hoopt hiermee de daling van geboortecijfers in het land tegen te gaan. In nieuwe overheidsrichtlijnen staat dat abortussen die "medisch niet noodzakelijk zijn" beperkt moeten worden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Conducted in Singapore, the RCT ​ measures the impact of the formula on the babies yearly up until they reach five years old. For example, their weight gain, BMI-for age z-score, immunological, microbial, and cognitive outcomes will be measured.

The infant formula of interest contains milk droplets of novel lipid structure and is not yet commercially available.

The concept, trademarked Nuturis, is about how infant formula could better mimic mothers' milk by designing products with larger milk droplets - having a mode diameter of three to five micrometre - and are covered by phospholipids, milk proteins, and cholesterol.

Regular infant formula produces small droplets only covered by milk proteins, while human milk consists of large droplets - with a mode diameter of four to 10 micrometre - and are covered by a phospholipid trilayer, membrane proteins, and cholesterol.

In fact, it is the specific surface composition and size of the lipid globules in human milk that have been shown to play a role in the gut maturation, as well as the development of immune and central nervous systems in infants.

Based on existing findings, the researchers believe that introducing infant formula with more complex lipid structure, by more closely mimicking mothers' milk, would enable growth patterns seen in breastfed infants.

In this RCT, infants recruited into the study have been randomised into three groups, consuming either 1) Nuturis alongside prebiotics, or 2) a standard infant formula with prebiotics, or 3) a standard infant formula without prebiotics.

Parents were encouraged to continue breastfeeding and could decide to introduce the formula at any time within their babies' first year of life.

A total of 336 infants have been randomised into the three study arms.

Aside from physical growth, stool, saliva and buccal smear samples assessing safety, gastrointestinal tolerance and cognitive outcomes would be collected.

The clinical study, sponsored by Danone Asia Pacific Holdings, involves researchers from A*STAR, National University of Singapore, Nutricia Research, KK Women's and Children's Hospital, and the University of Groningen in The Netherlands.

Milk is complex ​

Responding to queries from NutraIngredients-Asia, ​the company pointed out that it has been studying the combination of different nutrients in its research of breast milk.

"​ We have been studying breast milk for over 50 years, it is a complex substance and the magic of it is in the interplay of its components. ​

"That's why with our innovations, we aim to achieve a combination of ​ lipids, proteins, lactose, prebiotic oligosaccharides, vitamins, minerals and beneficial metabolites like postbiotics inspired by the quantity, diversity and functionality of components in breast milk," ​ Dr. Rocio Martin, Director, Medical Affairs at Danone Specialized Nutrition said.

In the case of lipids, it is an essential component, with fats being the second largest group of macronutrients in breast milk.

"Lipids​ provide essential fatty acids and serve as an energy source essential for healthy growth whilst supporting the development of a baby's brain and immune system. ​

"As part of our research programs we study both the impact ​ of lipid structure as well as composition on growth, body composition and metabolic development during the first years of life. ​

"At present, we continue to study dietary lipid structure and composition, the concept [of Nuturis] is currently not on the market," ​she said.

Existing findings ​

The Nuturis concept has been proven safe and well-tolerated ​ when consumed by healthy infants up to four months old.

An earlier proof-of-concept study ​ also suggested that fats and carbohydrates from infant formula developed with the concept were more rapidly absorbed by the body.

On the other hand, reduced body fat accumulation during adulthood ​ was seen in mice fed with the formula when they were between 15 and 42 days old.

This was because the formula had improved metabolic profile, with a reduction of fasting plasma leptin, resistin, glucose and lipids.

# data[].attributes.attachment_link.title
Finding the 'magic': Danone trials infant formula with novel lipid structure on babies' long-term growth

# data[].attributes.attachment_link.description
Conducted in Singapore, the RCT ​ measures the impact of the formula on the babies yearly up until they reach five years old. For example, their weight gain, BMI-for age z-score, immunological, microbial, and cognitive outcomes will be measured. The infant formula of interest contains milk droplets of novel lipid structure and is not yet commercially available.

# data[].attributes.attachment_caption
Een enorme Chinese telescoop heeft een mysterieus radiosignaal vanuit de diepe ruimte opgevangen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
17 September 2019 * Door Janine

Signalen uit de ruimte die nog niet geclassificeerd zijn? Het is geen sciencefictionfilm, maar het aantal herhaalde fenomenen dat de afgelopen jaren de Five Hundred Meter Aperture Spherical Telescope ( FAST) heeft verzameld en geanalyseerd, een indrukwekkende radiotelescoop die aanwezig is in China, die precies een openingsradius van ongeveer 500 meter heeft.De mysterieuze signalen vanuit de ruimte die hij ontvangt, openen vele horizonten voor de toekomstige studie van astrofysica.

De signalen die sinds minstens 7 jaar met intermitterende maar geleidelijk nauwkeurige frequentie arriveren bij de grote Chinese telescoop worden "snelle radioflitsen" of FRB ("Frequent Radio Bursts") genoemd, echte "uitbarstingen" van energie die rechtstreeks op aarde aankomen vanuit de diepe ruimte. De oorsprong en oorzaak van deze radiosignalen is nog onbekend, hoewel de eerste van deze energiepulsen in 2012 werd opgenomen door de krachtige Arecibo-telescoop in Puerto Rico. Sindsdien is deze specifieke FRB frequent herhaald, tot 3 september 2019, toen de Chinese FAST het recordaantal "ontladingen" van energie registreerde dat werd ontvangen van het signaal dat nu is omgedoopt tot "FRB 121102": 20 radio-explosies werden in de dagen ervoor voorafgegaan door tientallen impulsen van hetzelfde type.

Wetenschappers willen benadrukken dat deze FRB's ongeveer 3 miljard lichtjaren in het heelal hebben gereisd om het aardoppervlak te bereiken, hoewel oorzaak en oorsprong nog steeds onduidelijk zijn: sommige studies bevestigen de theorie dat ze afkomstig kunnen zijn uit gedesintegreerde delen van neutronensterren, anderen geloven dat hun oorsprong kan worden veroorzaakt door de vorming van zwarte gaten in de ruimte.

Het feit is dat de analyse en daaropvolgende studie van deze radiofenomenen rechtstreeks vanuit de diepe ruimte nieuwe wegen zou kunnen openen voor het zoeken naar fysieke fenomenen in de diepe ruimte om het universum dat ons omringt en de functie van de planeet Aarde waarin we leven beter te begrijpen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Een enorme Chinese telescoop heeft een mysterieus radiosignaal vanuit de diepe ruimte opgevangen

# data[].attributes.attachment_link.description
17 September 2019 * Door Janine Signalen uit de ruimte die nog niet geclassificeerd zijn? Het is geen sciencefictionfilm, maar het aantal herhaalde fenomenen dat de afgelopen jaren de Five Hundred Meter Aperture Spherical Telescope ( FAST) heeft verzameld en geanalyseerd, een indrukwekkende radiotelescoop die aanwezig is in China, die precies een openingsradius van ongeveer 500 meter heeft.De mysterieuze signalen vanuit de ruimte die hij ontvangt, openen vele horizonten voor de toekomstige studie van astrofysica.

# data[].attributes.attachment_caption
Is China nog te stoppen?, Henk Schulte Nordholt | 9789021425863 | Boeken | bol.com

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ga naar zoeken Ga naar hoofdinhoud

Henk Schulte Nordholt

Hendrik (Henk) Schulte Nordholt (1953)
is Sinoloog. Hij was enkele jaren verbonden
aan het Ministerie van Economische
Zaken, waar hij zich onder meer
bezighield met het bevorderen van de
economische relatie tussen Nederland
en China. In 1985 werd hij aangesteld
als eerste directeur van de AMRO-bank
in het toen nog gesloten Chinese rijk.
In 1990 startte hij met twee partners
het handelsbedrijf Hofung Technology.
Daarnaast is hij al ruim twintig jaar
actief als schrijver en spreker over China.

Samenvatting

Aanvankelijk was China het middelpunt van de coronacrisis. Niet voor lang. Het land was al snel coronavrij en de economie groeit inmiddels weer stevig. De communistische partij greep de crisis aan om de 'Grote Wedergeboorte van de Chinese Natie' versneld uit te voeren. In het midden van de 21ste eeuw moet China een perfect draaiende eenpartijstaat zijn die economisch, militair en vooral technologisch zijn gelijke niet kent. Deze wezenlijke bedreiging voor de democratische wereld wordt niet goed onderkend - met name niet door Europa.
In Is China nog te stoppen? legt Henk Schulte Nordholt uit wat de communistische partij drijft, hoe zij de macht van het land versterkt en wat onze reactie zou moeten zijn. Zijn slotakkoord is hoopvol: Xi Jinping gaat er niet in slagen het land blijvend naar zijn hand te zetten.

Productspecificaties

Inhoud

Verschijningsdatum

juli 2021

Afmetingen

Afmeting: 20 x 12,5 x 1,2 cm

Aantal pagina's

136 pagina's

Overige kenmerken

Verpakking breedte

125 mm

Je vindt dit artikel in

Boek, ebook of luisterboek?

Boek

vlot leesbaar

bevat actuele ontwikkelingen

goede inleiding op actuele geopolitieke situatie

mist scherpte

mist hier en daar nuance

mist een bredere context

De eerste 2 hoofdstukken van dit 125 pagina's tellende schrijven zijn interessant en getuigen van veel kennis en ervaring van de auteur met China. Vanaf het derde hoofdstuk gaat het echter alle kanten op, wat overigens heel goed aansluit bij de titel van het overigens grotendeels prettig leesbare boekje. Het betoog van Schulte-Nordholt is merendeels vaag. Zo maakt hij niet duidelijk op welk vlak China te stoppen is. Is dat als nieuwe economische wereldmacht (is nummer 2 dan wel acceptabel) of als militaire wereldmacht (ook hier: is China als nummer 2 in die hoedanigheid wel acceptabel?) of als digitale macht? Of bedoelt de schrijver iets heel anders? Dat laat hij onvoldoende uit de verf komen. Het wordt er niet duidelijker op als de auteur in de laatste zinnen voorafgaand aan de epiloog de aap uit de mouw laat komen: hij wil een ander politiek systeem in China. Dat is op zich een legitieme wens, maar de argumenten daarvoor zijn zwak en discutabel. Net als de ondertitel van het boek "hoe een virus de wereldorde verandert", die voorbij lijkt te gaan aan het feit dat China ook vóór de covid-uitbraak zich al enorm snel ontwikkelde (als je de cijfers van de Chinese instanties daaromtrent mag geloven, tenminste) tot de grote uitdager van de huidige nummer 1, de Verenigde Staten. De meeste analyses met betrekking tot de China-politiek van de EU zijn juist, maar missen hier en daar scherpte. Kortom, dit boekje is een dappere poging, die hier en daar enkele cruciale steekjes laat vallen.

Je moet geïnteresseerd zijn in China.

Het gevaar van de CCP en de ongekende macht van haar leider Xi JingPing worden op angstaanjagende wijze bloot gelegd. Als je al twijfels had over de regering in China dan wordt het in dit boek overtreffend bevestigd.

Al jaren maak ik mij zorgen over de ontwikkelingen en opmars van China. Eigenlijk hebben die zorgen eerder betrekking op de reactie van Europese politici op die ontwikkelingen. Een goed verstaander zal al jaren hebben kunnen aanvoelen wat Schulte Nordholt in zijn boek schrijft over de bedoelingen die de Chinese Communistische Partij met de wereld heeft. Het heeft allemaal in de krant gestaan. In het boek krijgt die context echter een diepere lading door de specifieke kennis die Schulte Nordholt heeft van China en de CCP. Ook op geopolitiek niveau is het boek verhelderend. In het derde hoofdstuk staan veel aanbevelingen voor de politiek. Door de kennis ten toon gespreid in dit boek kan men even terdege stilstaan bij de ontwikkelingen die zich voordoen en hebben voorgedaan bij een onderwerp dat voor onze toekomst zo belangrijk is. Nieuwe fouten in het omgaan met China kunnen en moeten voorkomen worden. Het is niet zozeer aan te raden dit boek te lezen, maar zeker voor politici in Europa dient het verplichte kost te zijn. In zekere zin steekt de dreiging die de Communistisch Partij van China vormt, de klimaatcrisis nog naar de kroon. De manier waarop wij uiteindelijk met China omgaan, zal tevens bepalen in hoeverre wij de klimaatcrisis zullen kunnen bestrijden (iets dat de schrijver ook naar voren brengt). Schulte Nordholt heeft meer dan zijn best gedaan. Ik hoop dat het boek in vele talen zal worden uitgegeven.

Deze schrijver legt, historisch en cultureel onderbouwd, uit waarom Het Westen een kans van slagen heeft in de bescherming van de liberale normen en waarden. Opmerkelijk genoeg is China niet de enige bedreiging, maar de fragmentatie van Het Westen zelf evengoed. Gelukkig vindt China in zichzelf ook een potentiele tegenstander, gevormd door -op 100 families na- heel het prachtige Chinese volk.

Uiterlijk 13 oktober in huis

Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro

Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk

30 dagen bedenktijd en gratis retourneren

Dag en nacht klantenservice

Gratis Kinderboekenweekgeschenk

Bij besteding vanaf 12,50 aan Nederlandstalige kinderboeken tijdens de Kinderboekenweek (6 t/m 17 oktober) ontvang je gratis het Kinderboekweekgeschenk 'Tiril en de toverdrank' van Bette Westera. Bij aankoop van fysieke boeken sturen we je automatisch het papieren geschenk, bij aankoop van digitale boeken kun je het e-geschenk binnen 24 uur synchroniseren op je apparaat.

Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.

# data[].attributes.attachment_link.title
Is China nog te stoppen?, Henk Schulte Nordholt | 9789021425863 | Boeken | bol.com

# data[].attributes.attachment_link.description
Ga naar zoeken Ga naar hoofdinhoud Hendrik (Henk) Schulte Nordholt (1953) is Sinoloog. Hij was enkele jaren verbondenaan het Ministerie van EconomischeZaken, waar hij zich onder meerbezighield met het bevorderen van deeconomische relatie tussen Nederland en China.

# data[].attributes.attachment_link.title
ChinaTalk in RTL-Z: China wil arbeidsmarkt hervormen

# data[].attributes.headline
Corona: US en Chinese onderzoekers creëren soortgelijk virus

# data[].attributes.subject
Corona: US en Chinese onderzoekers creëren soortgelijk virus

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A 2018 grant proposal sought to combine data from similar strains for new virus

It was submitted by scientists from US, China and Singapore, but was rejected

A genetics expert from the WHO told The Telegraph that such work could explain why a close ancestor for Covid-19 has yet to be found in nature

The Wuhan Institute of Virology has consistently denied creating Covid-19

US and Chinese scientists were planning to create a new coronavirus before the pandemic erupted, leaked proposals show.

Last month, a grant application submitted to the US Defense Advanced Research Projects Agency (Darpa) revealed that an international team of scientists had planned to mix genetic data of similar strains to create a new virus.

The grant application was made in 2018 and leaked to Drastic, the pandemic origins analysis group.

'We will compile sequence/RNAseq data from a panel of closely related strains and compare full length genomes, scanning for unique SNPs representing sequencing errors.

'Consensus candidate genomes will be synthesised commercially using established techniques and genome-length RNA and electroporation to recover recombinant viruses,' the application states.

This would result in a virus which had no clear ancestor in nature, a World Health Organization (WHO) expert told The Telegraph.

The expert, who asked the paper not to publish their name, said that, if such a method had been carried out, it could explain why no close match has ever been found in nature for Sars-CoV-2.

The closest naturally occurring virus is the Banal-52 strain, reported in Laos last month. It shares 96.8 per cent of Covid-19's genome.

No direct ancestor, which would be expected share around 99.98 per cent, has been found so far.

The WHO expert told The Telegraph that the process detailed in the application would create 'a new virus sequence, not a 100 per cent match to anything.'

'They would then synthesise the viral genome from the computer sequence, thus creating a virus genome that did not exist in nature but looks natural as it is the average of natural viruses.

'Then they put that RNA in a cell and recover the virus from it.

'This creates a virus that has never existed in nature, with a new 'backbone' that didn't exist in nature but is very, very similar as it's the average of natural backbones,' the expert said.

The proposal was rejected and the database of viral strains at the Wuhan Institute of Virology was taken offline some 18 months later, making it impossible to check what scientists there were working on.

The institute's scientists have consistently denied creating the coronavirus in their lab.

The grant application proposal was submitted by British zoologist Peter Daszak on behalf of a group, which included Daszak EcoHealth Alliance, the Wuhan Institute of Virology, the University of North Carolina and Duke NUS in Singapore, The Telegraph reported.

Experts told the paper that creating an 'ideal' average virus could have been part of work to create a vaccine that works across coronaviruses.

Last month, it emerged that the US had funded similar research to that outlined in the 2018 grant proposal.

Files obtained by The Intercept as part of an FOI request to drill down the possible root of COVID and whether the US had any role in it showed that in 2014, the National Health Institute (NIH) approved a five-year, yearly grant of $666,000 a year for five years ($3.3million) for EcoHealth Alliance, a US research organization, into bat coronavirus.

EcoHealth Alliance, in its proposal to the NIH, acknowledged the risks involved were 'the highest risk of exposure to SARS or other CoVs' among staff, who could then carry it out of the lab.

The NIH gave them the money anyway - something Dr Anthony Fauci was previously forced to admit when testifying before Congress in May this year. EcoHealth Alliance then gave $599,000 of the money to the Wuhan Institute of Virology.

At the time and repeatedly since, Fauci has denied that the research constituted what's known as 'gain-of-function' research.

Gain-of-function research is the scientific term given to research that deliberately changes an organism to make give it new functions in order to test a theory.

When applies to studying human viruses, it can mean making the virus more transmissible and or even deadly in order to test what can and can't survive it.

'The documents make it clear that assertions by the NIH Director, Francis Collins, and the NIAID Director, Anthony Fauci, that the NIH did not support gain-of-function research or potential pandemic pathogen enhancement at WIV are untruthful,' Richard Ebright, a molecular biologist at Rutgers University, tweeted.

Ebright studied the papers and alleged that the scientists performed 'the construction - in Wuhan - of novel chimeric SARS-related coronaviruses that combined a spike gene from one coronavirus with genetic information from another coronavirus and confirmed the resulting viruses could infect human cells'.

# data[].attributes.attachment_link.title
US and China 'were planning to create a brand new coronavirus'

# data[].attributes.attachment_link.description
A 2018 grant proposal sought to combine data from similar strains for new virus It was submitted by scientists from US, China and Singapore, but was rejected A genetics expert from the WHO told The Telegraph that such work could explain why a close ancestor for Covid-19 has yet to be found in nature The Wuhan Institute of Virology has consistently denied creating Covid-19 US and Chinese scientists were planning to create a new coronavirus before the pandemic erupted, leaked proposals show.

# data[].attributes.attachment_link.title
Chinese invloed in Europa neemt verder toe nu ook Italië zich heeft aangesloten op de Nieuwe Zijderoute

# data[].attributes.attachment_link.description
Italië sluit zich aan bij de Chinese Nieuwe Zijderoute. De landen legden dat vast in een overeenkomst tijdens een bezoek van de Chinese leider Xi Jinping aan Rome.

# data[].attributes.attachment_link.title
NASA gewaarschuwd: Zo verovert China de ruimte

# data[].attributes.attachment_link.description
Nog geen achttien jaar na de lancering van het eerste bemande Chinese ruimtevaartuig, is het land een van de grootmachten in de ruimte. En China heeft grootse plannen voor de ruimtevaart de komende jaren.

# data[].attributes.attachment_link.title
'Squid Game' haalt nummer 1 in alle 83 landen waarvan data beschikbaar is - Newsmonkey

# data[].attributes.attachment_link.description
Er staat geen rem op het succes van de Zuid-Koreaanse reeks Squid Game. Zo heeft de reeks officieel in alle 83 landen waarvan data bestaat de eerste plaats gehaald in de Netflix-top 10. Geen enkele andere reeks van Netflix wist daar eerder in te slagen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een Zuid-Koreaanse internetprovider klaagt Netflix aan om . De gewelddadige Koreaanse serie is zo populair: het verstoort het internet in zijn thuisland. Squid Game is één van de grootste Netflix-hits allertijden.

Het staat pas een week live, maar er worden al volop soldatenpakken (na)gemaakt, TikTok-video's over gecreëerd en zelfs videogamevertalingen van gespeeld. Squid Game groeit uit tot een wereldwijd fenomeen. Dat betekent dat het veel wordt gestreamd.

Ik ben altijd zo'n persoon die een jaar later een serie kijkt die iedereen dan al lang gezien heeft.

Maar ik ben nu serieus aan het overwegen om nu al squid game te gaan kijken.

- Ambertjez🌸 (@ambertjez_) October 3, 2021

Uiteindelijk tot 07:00 squid game gekeken en om 10:30 wakker door m'n ritme. Gaat een interessante zondag worden zo 😅

- Akuma Jin (@BakaAkumaJin) October 3, 2021

Kheb meer de serie Squid Game op tik tok gzn dan op Netflix 🤨😪🥱

- kassougrciou1 (@kassougarciou1) October 3, 2021

Het succes van #SquidGame laat toch wel zien dat rauwe, gewaagde en eigenzinnige content het altijd gaat winnen van brave, laffe, saaie, slappe woke content. Hoop dat het een wake-up call voor #netflix is.

- ⚓️Koen⚓️ (@KoenMel0en) October 3, 2021

Squid Game is echt de grootste mind fuck die ik heb gezien, wat een serie

- Marco (@JwzMarcotje) October 3, 2021

Kritiek op kapitalisme

In Korea zoveel, dat een internetprovider er niet langer mee akkoord gaat. SK Broadband wil geld zien. Vrij ironisch voor een serie die juist openlijk kritiek levert op kapitalisme. Het bedrijf berekent dat het netwerkgebruik van Netflix in 2020 al 22,9 miljoen dollar was.

Internetflixverkeer

Aangezien het nu 1,2 biljoen bits per seconde moet verwerken door alleen Netflix, wil het geld om het internetverkeer beter aan te kunnen en werkzaamheden uit te voeren aan het netwerk. De rechtbank heeft gesproken: Netflix mee moet betalen.

Netflix werkt met zijn advocaten om te kijken hoe ze het goed kunnen regelen zodat klanten niet de dupe worden. Het blijkt ook geen raar verzoek van de provider: in Amerika betaalt Netflix al zeven jaar aan Comcast voor snellere streaming.

Squid Game

In nemen 456 mensen het tegen elkaar op in zes kinderspellen. Faal je, dan sterf je. Ga je door, dan win je een gigantisch geldbedrag. Aangezien alle deelnemers in de schulden zitten, is het moeilijk te stoppen. Zeker voor onze held Seong, die het geld goed kan gebruiken voor zijn familie (als hij het niet vergokt).

Deze bingebare, duistere serie valt op door zijn stijlkeuzes en onverwachte gebeurtenissen, die de tongen losmaken. Van de kijkers én de deelnemers... :P
Squid Game is nu te zien op Netflix. Zou er een tweede seizoen komen?
Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.

# data[].attributes.attachment_link.title
Netflix aangeklaagd omdat Squid Game te populair is

# data[].attributes.attachment_link.description
Een Zuid-Koreaanse internetprovider klaagt Netflix aan om . De gewelddadige Koreaanse serie is zo populair: het verstoort het internet in zijn thuisland. Squid Game is één van de grootste Netflix-hits allertijden. Het staat pas een week live, maar er worden al volop soldatenpakken (na)gemaakt, TikTok-video's over gecreëerd en zelfs videogamevertalingen van gespeeld.

# data[].attributes.attachment_caption
Surveillance en het sociaalkredietsysteem in China - Amnesty International

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chinese burgers krijgen op grond van hun (online) gedrag een score toebedeeld die gelinkt is aan een straf- en beloningssysteem dat bekend staat als het sociaalkredietsysteem. Het is bedoeld om door de overheid gewenst gedrag te stimuleren. De surveillance op eigen burgers neemt steeds grotere proporties aan.

Surveillance

De Chinese overheid heeft overal ogen en oren. Voor surveillance wordt onder meer gebruik gemaakt van camera's op straat. In 2020 zullen er naar verwachting zo'n 600 miljoen zijn geïnstalleerd. Ze zijn uitgerust met gezichtsherkenning, waarmee mensen ook uit de massa gepikt kunnen worden: verkeersovertreders, winkeldieven, spijbelende studenten en vanzelfsprekend ook mensen die verdacht worden van criminele of politiek onwelgevallige activiteiten. Ook de communicatie via computer of telefoon wordt dagelijks gevolgd - er is sprake van grootschalige online surveillance. De Chinese overheid bouwt zo stelselmatig aan een enorm systeem van surveillance dat alles en iedereen in de gaten kan houden. Hoewel het dikwijls wordt voorgesteld alsof Chinese burgers geen grote bezwaren hebben tegen deze groeiende inbreuken op hun privacy, zijn er groeiende signalen vanuit de bevolking dat ze bezorgd zijn over ontwikkelingen zoals het steeds intensiever gebruik van gezichtsherkenning.

Sociaalkredietsysteem

Het sociaalkredietsysteem is een verzamelnaam die verwijst naar de vele Chinese experimenten die gedaan worden met het versterken van sociale controle door het monitoren, beoordelen en bijsturen van individueel gedrag. In de overheidspilots op dit gebied wordt (online) gedrag centraal geregistreerd. Op basis daarvan krijgen Chinese burgers een "score" toebedeeld. Die score is gelinkt aan een straf- en beloningssysteem waarmee burgers gestimuleerd worden om bepaald gedrag te vertonen.

Toezicht op burgers

Dergelijke systemen zijn in veel landen te vinden. In Nederland is het Bureau Krediet Registratie een bekend voorbeeld. Hier worden mensen op basis van financieel handelen bestraft of beloond. Bij nalatigheid of financieel onverantwoordelijk gedrag kan iemand de toegang tot bepaalde hulpmiddelen ontzegd worden, of door middel van beloningen bewogen worden tot wenselijk gedrag.

Het sociaalkredietsysteem waarmee de Chinese overheid experimenteert werkt op een vergelijkbare manier, maar gaat veel verder. Chinese burgers worden ook beoordeeld op hun sociaal en online gedrag. Financieel, economisch en maatschappelijk verantwoordelijk gedrag (gedrag dat de overheid welgevallig is) wordt beloond, gedrag dat in strijd is met overheidsbeleid en de Chinese wet wordt gestraft.

In China bestaan historische voorlopers van een toezichtsysteem dat tot beloning en straf leidt. Al in het keizerrijk werden families in de gaten gehouden door ambtenaren en burgers die een rol als opzichter vervulden, de "ogen en oren van de keizer".

Hukou

In de Volksrepubliek werd met de hukou (huisvestingsregistratie) een alomvattend sociaal managementsysteem geïntroduceerd. De staat vertrouwde op de hukou om bij te houden waar mensen woonden, werkten en hun kinderen naar school stuurden. Maar het hukou-systeem is steeds minder goed gaan functioneren naarmate de verstedelijking massaler werd. Honderden miljoenen werknemers migreerden naar de metropolen om daar werk te vinden, ook al hadden ze daar geen hukou en kwamen ze daarom niet in aanmerking voor officiële toewijzing van huisvesting en sociale voorzieningen.

Dang'an

Een ander middel om de bevolking te controleren is de dang'an (archief). Dit is een permanent dossier dat de prestaties en attitudes van burgers bijhoudt. Het bevat niet enkel de fysieke eigenschappen en de werkgeschiedenis van personen, maar ook beoordelingen door collega's, prestaties van lagere school tot universiteit, veroordelingen of administratieve straffen, lidmaatschappen van verenigingen, etc. Dit dossier wordt bijgehouden door lokale publieke veiligheidsbureaus, en (zeker in het verleden) door de werkeenheid - een communistische vorm van arbeidsorganisatie met vaste teams die gezamenlijk rapporteren over kwaliteit en voortgang. Een slecht schoolrapport, een ruzie met je baas of een visite bij de psychiater blijven permanent in je dossier en kunnen je hele leven beïnvloeden.

Experimentele fase

Er wordt in China op dit moment volop met het hierboven vermelde sociaalkredietsysteem geëxperimenteerd. Bij de huidige pilots wordt intensief gebruik gemaakt van elektronische en digitale middelen. Individuen en bedrijven verliezen punten op hun score wanneer ze de wet overtreden, een insteek die geleid heeft tot breed maatschappelijk draagvlak voor de maatregel. Van de overheidspilots op dit gebied, meer dan 40 in totaal (in 2019), is het experiment in Rongsheng de bekendste en meest uitgebreide. Onderzoekers van de denktank MERICS en academici bevestigen dat het sociaalkredietsysteem momenteel nog een verzameling is van verschillende experimenten zonder landelijke coördinatie.

Op basis van hun kredietscore kan mensen toegang tot publieke diensten als vliegreizen, treinreizen, hotelovernachtingen of banen ontzegd worden. Daarnaast worden slecht of goed scorende burgers onderworpen aan publiekelijke " shaming" of " naming ", bijvoorbeeld omdat ze herkenbaar verschijnen op grote schermen langs de weg. De Chinese overheid heeft aangekondigd dat er rond 2020 een nationaal dekkend sociaalkredietsysteem zal zijn. Op welke criteria het gedrag van burgers uiteindelijk beoordeeld zal worden is nog niet duidelijk.

Commerciële kredietsystemen

In tegenstelling tot de voorlopig beperkte schaal en het gelimiteerde bereik van de overheidspilots, worden commerciële varianten van het Chinese kredietsysteem op veel grotere schaal toegepast. In 2015 is de People's Bank of China een experiment gestart waarbij acht commerciële partijen gevraagd werd een aanzet te geven tot het ontwikkelen van een nationaal financieel kredietsysteem. Sesame Credit, een initiatief van de enorm grote Alibaba Group, is van deze initiatieven het meest succesvolle en invloedrijke.

Op basis van informatie die wordt verzameld op de vele online platforms van Alibaba Group - zoals online betalingen, kredietgeschiedenis, persoonlijke bezittingen, persoonlijke informatie en online relaties - biedt het gebruikers die hoog scoren voornamelijk voordelen. Een lage score is vooralsnog niet verbonden aan negatieve consequenties. De acht commerciële financiële kredietsystemen zijn in 2018 gecentraliseerd onder de naam Baihang Joint Venture, een nationaal platform voor kredietregistratie en -waardering.

Gebrek aan sociaal vertrouwen

De overheid presenteert het sociaalkredietsysteem als een allesomvattende maatregel die niet alleen zal zorgen voor economische transparantie en betrouwbaarheid, maar ook zal leiden tot een cultuuromslag wat betreft het ethisch handelen van burgers. Die moeten volgens de overheid braver en oppassender worden. De overheid speelt hiermee in op het heersende maatschappelijke wantrouwen, de onvrede over de openbare voorzieningen, de ergernis over de corruptie en de breed gedeelde consumentenzorgen over onder meer voedselveiligheid en productvervalsing. Veel Chinezen zijn verder van mening dat er te weinig onderling vertrouwen is en dat mensen méér dan nu het geval is verantwoordelijk moeten worden gehouden voor onethisch handelen.

Om deze redenen bestaat er voor het sociaalkredietsysteem een zekere publieke steun. In het systeem, en zeker als dat een landelijke dekking krijgt, heeft de overheid echter ook een machtig middel in handen waarmee andere "ongewenste" gedragingen doelmatig afgestraft kunnen worden. Het zal dan niet alleen een oplossing bieden voor maatschappelijke problematiek, maar ook worden ingezet worden om afwijkende meningen en gedragingen en verzet tegen de overheid de kop in te drukken. Onder de bevolking van Hongkong is het systeem heel impopulair. De autoriteiten daar hebben dan ook uitdrukkelijk verklaard dat het systeem zoals het voorzien is voor de Volksrepubliek, niet in Hongkong zal worden ingevoerd.

# data[].attributes.attachment_link.title
Surveillance en het sociaalkredietsysteem in China - Amnesty International

# data[].attributes.attachment_link.description
Chinese burgers krijgen op grond van hun (online) gedrag een score toebedeeld die gelinkt is aan een straf- en beloningssysteem dat bekend staat als het sociaalkredietsysteem. Het is bedoeld om door de overheid gewenst gedrag te stimuleren. De surveillance op eigen burgers neemt steeds grotere proporties aan.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autoriteiten in Peking hebben de internetplatformen van de NOS in China geblokkeerd. De websites van de NOS en Nieuwsuur zijn niet langer toegankelijk vanuit China, bevestigt een woordvoerder van de Chinese ambassade in Den Haag. Naast de websites vallen ook de NOS-app en Teletekst onder de blokkade.

Volgens GreatFire.org, een website die internetcensuur monitort, is de website van de NOS in elk geval sinds 19 december niet meer vrij toegankelijk vanaf het Chinese vasteland. De eerste signalen van in China woonachtige Nederlanders over een mogelijke blokkade dateren van diezelfde datum, valt op te maken uit berichten in de Chinese chat-app WeChat.

Via een VPN, oftewel software waarmee de overheidscensuur kan worden omzeild, zijn de platformen nog wel te bereiken.

Beweegredenen onduidelijk

Over de exacte beweegredenen van de NOS-blokkade blijven de Chinese autoriteiten vaag. "Sommige Chinese internetgebruikers hebben herhaaldelijk geklaagd over enkele NOS-reportages. Zij noemen het onjuist en bevooroordeeld", schrijft een woordvoerder van de Chinese ambassade in Den Haag in een reactie na meerdere vragen over de reden van de blokkade.

Ondanks herhaaldelijke verzoeken van de NOS aan het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken en de Chinese internetautoriteit kreeg de NOS tot op heden geen formele bevestiging van en uitleg over de blokkade.

"De NOS verzet zich tegen elke vorm van censuur", zegt Marcel Gelauff, hoofdredacteur van NOS Nieuws. "De NOS staat voor betrouwbaar en onafhankelijk nieuws, altijd en overal. We hopen dat de toegang tot onze nieuwsplatformen wordt hersteld en internetgebruikers in China vrije toegang tot nieuws en informatie blijven houden."

Weinig internetvrijheid

China geldt als een van de meest restrictieve landen ter wereld als het gaat om internetvrijheden. Op een ranglijst van de NGO Freedom House, dat onder meer de internetvrijheid in landen in de gaten houdt, staat China op de laatste plaats.

Uit onderzoek van GreatFire.org en de organisatie van buitenlandse correspondenten in China, de FCCC, bleek eerder dat 23 procent van de buitenlandse nieuwsplatformen met een kantoor in China is geblokkeerd.

Enkele jaren geleden verdwenen internationale nieuwswebsites van onder meer de New York Times, The Guardian en Bloomberg al achter de 'Great Firewall', zoals het Chinese systeem voor internetcensuur is gaan heten. Sociale media als Twitter en Facebook zijn niet meer toegankelijk sinds de zomer van 2009, kort nadat rellen waren uitgebroken in de stad Xinjiang. Ook de diensten van internetgigant Google en online encyclopedie Wikipedia zijn geblokkeerd.

Trouw, Volkskrant al langer geblokkeerd

Wat betreft Nederland zijn de websites van de kranten Trouw en de Volkskrant al langer niet meer toegankelijk vanuit China.

De blokkade van Trouw was een directe reactie op een publicatie van het International Consortium of Investigative Journalists, waar de krant deel van uitmaakt. Met de zogenoemde Chinaleaks publiceerde het onderzoekscollectief over de vermogens van hoge partijfunctionarissen en hun familieleden in belastingparadijzen. De website van de Volkskrant is sinds 2019 niet meer vanuit China te bereiken.

Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de blokkade van de NOS aangekaart bij de Chinese autoriteiten. "Persvrijheid en informatievrijheid zijn essentiële grondrechten. Het is daarom zeer ongewenst als nieuwswebsites uit andere landen niet toegankelijk zijn, wat de reden ook is", zegt een woordvoerder.

Aangezien ook het ministerie tot op heden geen inhoudelijke verklaring heeft gekregen vanuit Peking zal Nederland deze kwestie opnieuw aan de orde stellen, laat de woordvoerder weten.

# data[].attributes.attachment_link.description
Autoriteiten in Peking hebben de internetplatformen van de NOS in China geblokkeerd. De websites van de NOS en Nieuwsuur zijn niet langer toegankelijk vanuit China, bevestigt een woordvoerder van de Chinese ambassade in Den Haag. Naast de websites vallen ook de NOS-app en Teletekst onder de blokkade.

# data[].attributes.headline
Social media (TikTok) verbruik verminderen 

# data[].attributes.subject
Social media (TikTok) verbruik verminderen 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Douyin voert een nieuwe jeugdmodus in voor gebruikers onder de 14 jaar. Voor deze groep geldt een limiet van 40 minuten per dag. Ook mogen ze de app alleen tussen 6 uur 's ochtend en 10 uur 's avonds gebruiken. Buiten die uren krijgen ze geen toegang. De nieuwe regels zijn afgelopen weekend bekendgemaakt door ByteDance, het moederbedrijf van TikTok en Douyin.

ByteDance lanceerde daarnaast maandag een nieuwe video-app genaamd Xiao Qu Xing (vrij vertaald: kleine vrolijke ster). Gebruikers kunnen alleen filmpjes liken, maar niets zelf uploaden of delen. Ouders kunnen de tijdslimiet voor de app zelf aanpassen en ook bij Xiao Qu Xing geldt een maximum van 40 minuten per dag.

De populaire chatapp WeChat heeft al langer een jeugdmodus, die de toegang voor jonge gebruikers tot bepaalde games en functies als betalingen blokkeert.

Ook strengere limiet voor games

Chinese overheden treden de laatste tijd hard op tegen de grote techbedrijven, zoals Bytedance, Tencent en Alibaba, die volgens Peking te veel macht hebben gekregen. Ook werden er onlangs strengere regels voor het spelen van games door kinderen ingevoerd. Kinderen onder de 18 jaar mogen alleen 8 tot 9 uur 's avonds lokale tijd online games spelen, van vrijdag tot zondag. Eerder mochten Chinese kinderen anderhalf uur per weekdag gamen, en drie uur per dag in het weekend.

Lees ook

TikTok stuurt jongeren 's avonds geen meldingen meer

Geen notificaties 's avonds meer

TikTok paste onlangs wereldwijd het sturen van pushmeldingen aan jongereren aan. Gebruikers tussen 13 en 15 jaar krijgen van de app geen notificaties meer na 9 uur 's avonds. Voor gebruikers van 16 of 17 jaar geldt dat na 10 uur 's avonds.

TikTok is de internationale versie van Douyin, dat in 2016 in China verscheen. TikTok volgde in 2017 buiten China, maar werd pas echt populair na de overname van de app Musical.ly in 2018. Douyin en TikTok samen hebben wereldwijd meer dan een miljard gebruikers.

In meerdere landen heeft TikTok wat betreft de tijd die mensen in de app besteden al concurrent YouTube ingehaald. Amerikaanse TikTok-gebruikers brengen gemiddeld zo'n 50 minuten per dag door op de app.

Volg Bright ook op TikTok.

Lees ook

TikTok weer aangeklaagd: eis van 6 miljard euro om privacyschending

Getest: Samsung Galaxy Buds 2-oordoppen

# data[].attributes.attachment_link.title
Kinderen mogen 'maar' 40 minuten per dag op Chinese TikTok

# data[].attributes.attachment_link.description
Douyin voert een nieuwe jeugdmodus in voor gebruikers onder de 14 jaar. Voor deze groep geldt een limiet van 40 minuten per dag. Ook mogen ze de app alleen tussen 6 uur 's ochtend en 10 uur 's avonds gebruiken. Buiten die uren krijgen ze geen toegang.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Elk land gaat anders om met de coronacrisis - en daar kunnen we lessen uit trekken. Over hoe het virus het beste te bestrijden, maar ook over veel bredere zaken: verschuivende macht op het wereldtoneel, groeiende ongelijkheid, en democratieën én autocratieën die onder druk komen te staan. We zetten de beste journalistiek op een rij.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hoe corona macht en politiek wereldwijd verandert

# data[].attributes.attachment_link.description
Elk land gaat anders om met de coronacrisis - en daar kunnen we lessen uit trekken. Over hoe het virus het beste te bestrijden, maar ook over veel bredere zaken: verschuivende macht op het wereldtoneel, groeiende ongelijkheid, en democratieën én autocratieën die onder druk komen te staan.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
China will ban games that include same-sex relationship, effeminate men and is looking to crack down ... [+]
Credit: BioWare

China is set to crack down on video games with content the state deems immoral. According to a leaked memo, games must have "correct values" in order to be approved by the Chinese government, as well as an accurate understanding of Chinese history and culture.

The memo was leaked to The South China Morning Post, and details the types of content the government's regulators will no longer approve. This includes:

Games that include same-sex relationships or "effeminate males" as well as games in which a character's gender is not immediately apparent. "If regulators can't tell the character's gender immediately, the setting of the characters could be considered problematic and red flags will be raised," the memo states.

Games that allow players to make moral choices between good and evil paths are also on the chopping block. "Some games have blurred moral boundaries," the memo states. "Players can choose to be either good or evil... but we don't think that games should give players this choice... and this must be altered."

Sorry Mass Effect, you tick off all these boxes.

This comes after China recently announced new regulations to the amount of online gaming kids and teens are allowed to play in a week to just three hours. China has also cracked down on TV, banning "effeminate" or "sissy" men and instructing broadcasters to promote "excellent Chinese traditional culture" instead.

The Problem With Censorship

I've written about censorship plenty in the past, though more frequently about efforts in the US to have "problematic" content banned (where it is thankfully much harder to do). I think China's censoriousness can help serve as a cautionary tale for anyone not sold on the importance of free speech.

Most recently, I wrote about the Geena Davis Institute's report on violent video games and how video games reinforce notions of toxic masculinity.

"Hyperexposure to these kinds of tropes is very impactful," Davis said during a fireside chat discussing the report. "What we're exposed to over and over becomes a sort of reality for us. Media and games, the things we see in our popular culture, have a tremendous impact in shaping who we are. So as you can imagine, playing these games over and over or watching people play these games can have a significant impact about what you think is the actual way that men should be, or what masculinity should look like."

MORE FROM FORBES Windows 11 Free Upgrade Warning For All PC Gamers

It's curious to see how much Davis and the Chinese state agree (and it was Ashely Judd saying this before Davis). Both believe that video games impact our understanding of masculinity. Davis worries that games will make men and boys more violent and sexist; the Communist Party in China is concerned that games will make men sissies. They have diametrically opposed views other than this belief that games cause some form of real world harm and must be regulated to prevent that harm.

The same goes with a new open letter to Rockstar Games- which I discuss on my YouTube channel-from a group of LGBTQ+ game devs in the UK asking the studio to remove harmful "transphobic" content from the Enhanced version of GTA V.

Then there is the attempt, by a surprising number of game developers and media, to ban or deplatform the upcoming tactical shooter Six Days In Fallujahbecause they believe it will somehow inflict "harm" on Arabic people and Muslims.

Rewind further and you may recall the tale of Hatred, a game about a guy going out and killing innocent people that's little more than a murder simulator. People wanted that game banned and for a moment, Valve complied- pulling Hatred from its digital shelf, though only briefly. Valve boss Gabe Newell intervened and Hatred was returned to Steam, though it received an Adults Only rating, something typically reserved for graph sexual content.

At the time, I wrote: "Getting excited over games being banned, censored, or otherwise restricted is a lot more troubling to me than killing pixels."

Because in a video game that's all you can ever do. Whether you're shooting people in Call Of Duty, brutalizing orcs in Shadow of Mordor or demon-slaying in DOOM, at the end of the day it's all just pixels and the act of killing pixels-with a gamepad or mouse-and-keyboard-is a far cry from doing the real thing. If GTA V made us all car thieves and killers we'd have 100 million murderers on our hands.

Australia banned Hotline Miami 2 over a rape scene in that incredibly bloody and violent game. But that scene, like the game itself, is parody. We do not need the government to pick and choose what's appropriate for us to see or read or play, if for no other reason than the fact that the state is not subtle or nuanced enough to distinguish what's satire and what's not.

Security vs Freedom

It is impossible to balance the scales between security and freedom in a way that satisfies everyone. If we are worried that art can cause harm, it's a natural instinct to censor art in order to prevent harm. But someone always has to define what "harm" means and who is threatened by it.

The Chinese government's definition is very different from Geena Davis's or Ashley Judd's. China wants to ban same-sex romances while Out Gaming wants Rockstar to self-censor GTA V because it includes trans sex workers. The motives may be different but the results are the same: Censorship of art in the name of preventing harm due to the misguided belief that games make people violent or toxic or gay or whatever.

At my Substack, we have a Book Club and our first book was Anthony Burgess's A Clockwork Orange. I chose this novel for a few reasons. All the books in the Book Club have movie adaptations that we can watch and compare, and Stanley Kubrick's film version is excellent and controversial ( the second entry is Starship Troopers-you should absolutely subscribe!). But I was also interested in Burgess's dystopia and what it says about the importance of human freedom.

Burgess believed that if we took away the ability to choose between good and evil we would become no more than a clockwork orange, not a person at all. How can we truly be good if we have no choice in the matter? We are little more than a machine at that point. It's our agency, our free will, that allows us to be truly good. We must have the ability to eat the forbidden fruit in order to turn it down.

When the film was released in the UK it caused a moral panic. There were reports of copycats dressing up like Alex and his droogs and calls for the film to be banned. Anthony Burgess said at the time:

"To try and fasten any responsibility on art as the cause of life seems to me to put the case the wrong way around. Art consists of reshaping life, but it does not create life, nor cause life. Furthermore, to attribute powerful suggestive qualities to a film is at odds with the scientifically accepted view that, even after deep hypnosis in a posthypnotic state, people cannot be made to do things which are at odds with their natures."

MORE FROM FORBES 'Super Mario Bros' Movie: Chris Pratt, Jack Black, Anya Taylor-Joy Lead Star-Studded Cast

In other words, while some bad people might take inspiration from A Clockwork Orange, they were already bad. The movie didn't make them bad anymore than a video game will make you a car thief or a killer. Most people will not watch A Clockwork Orange and leave the theater a rapist or a killer or a thug.

As I have written on countless occasions, the rise in popularity of video games can be correlated directly to the drop in violent crime. Correlation is not causation, obviously, but the fact remains that as we've found new, relatively inexpensive ways to entertain ourselves-from games to streaming services-violent crime has fallen. If games caused real world violence, surely we would see that actually play out in the real world.

China's regulations will greatly diminish the types of games Chinese gamers will be able to legally play. We should condemn this, naturally, but it's important to remember why they're doing it in the first place: To prevent harm, to enforce their version of what is morally right and good.

We may believe that our version of censorship is the good kind, that we are only trying to stop bad games from getting released or that we're doing it to help women or children or the most vulnerable in society. But power doesn't work like that and we can't always assume that the good guys-aka the people we agree with-will always be in charge.

Censorship, unlike art, really is a form of violence. We forget that at our own peril.

Follow me on Twitter and Facebook. You can support my work on Patreon and sign up for my newsletter on Substack. Subscribe to my YouTube channel here.

... Read More

# data[].attributes.attachment_link.title
China Cracks Down On Same-Sex Relationships In Video Games

# data[].attributes.attachment_link.description
China is set to crack down on video games with content the state deems immoral. According to a leaked memo, games must have "correct values" in order to be approved by the Chinese government, as well as an accurate understanding of Chinese history and culture.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Encrypted messaging app Signal appears to have been blocked in mainland China, the latest foreign social media service to cease working in a country where the government tightly controls the flow of information.

As of Tuesday, users of the app within China had to connect to a virtual private network (VPN) that allows them to circumvent China's so-called Great Firewall, a censorship system which blocks websites, services and apps deemed inappropriate by the Chinese government.

The move to silence Signal, one of the few remaining messaging apps in China that allowed users to engage in encrypted messaging, comes as China expands controls to shape public opinion and at times limit private discourse.

Users in China said Tuesday that they could not get the app to connect without a VPN service. Messages failed to send and calls did not go through.

In China, services like Facebook, Google and Twitter have been blocked for years. Most recently, popular social-audio platform Clubhouse was also shut down in the country, shortly after Chinese users on the app started taking part in real-time audio discussions deemed sensitive by authorities, such as China's mass detentions of Uyghurs in Xinjiang.

Zhao Lijian, a spokesman for China's Ministry of Foreign Affairs, said at a daily news briefing Tuesday that he was "not aware of the situation" around Signal being banned in China.

"What I can tell you is that as a principle, China's internet is open, and the Chinese government manages internet-related affairs according to law and regulations," Zhao said.

Signal could not be immediately reached for comment.

Signal uses end-to-end encryption for its messaging and calling services, which prevents any third-party from viewing conversation content or listening in on calls.

The app recently had grown popular among users in China concerned about privacy issues, although the numbers of Signal users in the country is still small compared to the ubiquitous WeChat messaging app. WeChat has over a billion users and is a mainstay of everyday life in China thanks to its payments services and social media features.

However, politically sensitive messages and content on WeChat are often censored, and authorities have detained users for spreading rumors online. Messages on WeChat are encrypted only between its servers and the users' devices, and in theory could be accessed by Tencent, WeChat's parent company.

To circumvent the China's censorship and access sites like Twitter or Facebook, users in China often use VPN services, although the use of such services to access blocked services is illegal in the country.

# data[].attributes.attachment_link.title
Encrypted messaging app Signal blocked in China

# data[].attributes.attachment_link.description
Encrypted messaging app Signal appears to have been blocked in mainland China, the latest foreign social media service to cease working in a country where the government tightly controls the flow of information.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dat is opmerkelijk omdat Tencent-topman Ma Huateng, ook wel Pony Ma genaamd, als volgzamer bekend staat dan de veel bekendere oprichter van Alibaba, Jack Ma.

Het illustreert de bredere campagne van de Chinese autoriteiten om paal en perk te stellen aan de ongebreidelde groei van 's lands techbedrijven, analyseert persbureau Bloomberg.

Die campagne werd het duidelijkst met het gedwongen afblazen van de beursgang van Ant Group, begin november 2020. Chinese autoriteiten hielden de in potentie grootste beursgang ooit tegen omdat de financiële tak van Alibaba Group niet aan toezichtregels zou voldoen.

Flinke scheur in de broek

Sinds dit moment kromp het vermogen van Ma Huateng met 14 miljard dollar, omgerekend bijna 12 miljard euro. Dat bedrag is ongeveer gelijk aan het bbp van landen als Jamaica, Mozambique of Madagascar.

Zijn grote concurrent Jack Ma is hem sindsdien weer voorbij gegaan op de lijst van 's werelds rijkste mannen en vrouwen van Bloomberg. De uit de publiciteit verdwenen van Alibaba is goed voor 47,8 miljard dollar. Pony Ma's vermogen is twee miljard kleiner . De verschuiving op de ranglijst laat goed zien dat de Chinese overheid niet alleen bedrijven van criticasters als Jack Ma in het vizier hebben.

De twee mannen zijn overigens niet de hoogst genoteerde Chinese ondernemers op deze lijst. Die eretitel is voor Zhong Shanshan, die zijn vermogen dankt aan zijn frisdrankbedrijf Nongfu Spring. Ondanks bijna 7 miljard dollar verlies tot nu toe dit jaar, is hij nog goed voor ruim 71 miljard dollar.

Tencent ook op de korrel

Tot voor kort kreeg vooral Alibaba het voor de kiezen, met niet alleen de afgeblazen beursgang maar ook een recordboete van 2,3 miljard euro. Tencent kwam er doorgaans vanaf met symbolische boetes, vanwege het niet vragen van toestemming voor overnames.

Dit veranderde afgelopen dinsdag, met een kritisch bericht over de gevaren van gamen voor de Chinese jeugd in een door de staat gecontroleerde krant. Het bericht bracht een geruchtenstroom over staatsingrijpen op gang, die ook de game-tak van Tencent zou kunnen treffen, aldus MarketWatch.

Ingrijpen om efficiëntie af te dwingen

En dat laatste is geen toeval, denkt Andy Langenkamp, analist van ECR Research. Het ingrijpen van de Chinese overheid bij techbedrijven is niet per se ingegeven door de angst dat deze te veel macht krijgen, maar er vooral op gericht dat hun middelen - tijd, geld en mankracht - in dienst stellen van het vergroten van de macht van China, legt hij uit.

"Dat zag je ook bij het ingrijpen bij private onderwijsinstituten vorige week. Waarom zou je dat doen, onderwijs is toch goed?", vraagt hij zich af. "Als je inzoomt, zie je dat het gericht was op instellingen die niet goed functioneerden."

Door die bril kijkt de overheid ook naar techbedrijven, vertelt Langenkamp. "Alles is erop gericht om de productiviteit van China's economie te vergroten." Tencent is strategisch wel van belang voor de overheid, maar de gamingtak niet. Door hier in te grijpen, duwt de overheid het bedrijf in de richting die het voor ogen heeft, aldus de analist.

"Alles is erop gericht om te laten zien dat China dan misschien niet de absolute nummer 1 is, maar wel gelijk aan de VS. En dat hoeft niet verborgen te worden", zegt Langenkamp.

Aandeel hard onderuit

Die ingreep liet zich voelen op de beurs. Het aandeel van Tencent daalde 9 procent in waarde tijdens de handel op 3 augustus, de grootste daling gedurende een handelsdag. De koers herstelde zich enigszins na wat afzwakkende berichten in staatsmedia.

Het aandeel sloot ook vandaag weer flink in de min. Gerekend over het hele jaar werd het bedrijf zo'n 20 procent minder waard op de beurs en dat verklaart ook de forse deuk in het vermogen van Pony Ma.

# data[].attributes.attachment_link.title
Tencent-CEO 14 miljard dollar lichter door Chinese overheidsdruk

# data[].attributes.attachment_link.description
De Chinese overheid is al bijna een jaar bezig om grote techbedrijven uit het land onder de duim te krijgen. De aanhoudende druk op Ant Group en Tencent raakt ook de miljardairs achter deze bedrijven. Vooral de CEO van Tencent voelt het op z'n rekening.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nature's Fynd recently raised US$350mn in funds and is already planning to build its first Asian facility in Singapore by 2023, highlighting its ambitions to break into the Asian market within the next few years.

"Singapore is a key market for us as we enter Asia and we are finding that it is an ideal base from both an operational and business development standpoint,"​ Nature's Fynd Chief Marketing Officer Karuna Rawal told FoodNavigator-Asia ​.

"A key step for us [to enter the Asian market will of course be] to secure regulatory approvals - We expect to receive regulatory approval first in Singapore followed by additional key markets in Asia." ​

Most alternative protein firms in the market today are focused on creating either strong meat alternatives or dairy alternatives - but this is not the case for Nature's Fynd, which aims to tackle both categories simultaneously.

"Our fungi protein Fy is grown from a naturally occurring microbe with origins in Yellowstone National Park [using our] breakthrough fermentation technology called liquid-air interface fermentation that grows Fy 24/7, 365 days a year without the need for rain, sun, or soil," ​ said Rawal.

"[Importantly, Fy] is extremely versatile and can be made into a liquid, powder, or solid, and then into [either] meatless or dairy-free foods. This versatility has enabled us to simultaneously launch dairy-free and meatless products to market in the US, and we're hoping to do the same in Asia. ​

"We know that demand for meat alternatives in Asia is on the rise, given that meat is an essential component of many if not most Asian cuisines, [and also] that dairy alternatives are an important consumer need in the Asian markets as well given the higher levels of lactose intolerance and dairy's role in cuisine in markets like India." ​

When asked for more detail on expected marketing strategies for Asia, she added that the firm is looking to possibly emulate a successful strategy which was used in the US previously.

"[Our] first-ever limited direct-to-consumer release of our Fy Breakfast Bundle [in February 2020], including Original Dairy-Free Cream Cheese and Original Meatless Breakfast Patties, showcased the versatility of Fy and sold out within 24 hours," ​

"This is a strategy we are exploring for APAC as well in order to identify the right products for the market. ​

"[In addition], with the innate versatility of Fy, we are creating traditional Asian dishes for specific regions with an initial focus on Singapore, Hong Kong, Mainland China, and India." ​

Nature's Fynd current production facility is located in Chicago, USA.

Not plant, not animal​

Rawal also stressed to us that Fy is not to be mistaken for a plant-based or animal-based protein.

"Fungi is closer to the animal kingdom than the plant kingdom, but is in fact neither a plant nor an animal - it is its own kingdom," ​ she said.

"Plant-based proteins rely on traditional agricultural cycles - Soybean and pea crops take months to mature and, under most circumstances, their development is limited to specific growing seasons. Our 'growing season' never stops-we have the ability to produce 365 days per year, independent of traditional seasonal cycles. ​

"[It should also be noted] that we are not producing cell-based meat either - Fy is a complete vegan protein." ​

Fy contains all 20 amino acids, including the nine essential ones, has 50% more protein than tofu and twice as much protein as raw peas and also boasts better digestibility compared to many other proteins.

# data[].attributes.attachment_link.title
Not plant, not meat, all fungi: Nature's Fynd looks to conquer meat and dairy alternative markets in Asia

# data[].attributes.attachment_link.description
Nature's Fynd recently raised US$350mn in funds and is already planning to build its first Asian facility in Singapore by 2023, highlighting its ambitions to break into the Asian market within the next few years.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De groeiende rol van China als mondiale hofleverancier van belangrijke technologie met een andere opvatting over burgerrechten als privacy leidt weer tot ongemakkelijk vragen. Donderdag meldde Investico, een platform voor onderzoeksjournalistiek, dat de Nederlandse politie niet kan uitsluiten dat data van de drones van een Chinese fabrikant naar de Chinese overheid lekken.

Na Huawei-apparatuur in 5G-telecomnetwerken staan nu de drones van techbedrijf DJI, Da Jiang Innovations, ter discussie. Krijgt China via de politiedrones een kijkje in de keuken van de Nederlandse opsporing?

Chinese bedrijven zijn wettelijk verplicht hun data met hun overheid te delen, als daarom wordt gevraagd. Reden voor defensie om juist af te zien van gebruik van die Chinese drones. „De data zijn vaak niet afgeschermd, en staan meestal op servers in China", zei een defensie-woordvoerder tegen Investico. „De eigenaren kunnen worden verplicht om data te leveren aan de Chinese overheid."

Defensie maakt zich niet als enige zorgen over de Chinese datahonger. Volgens de Nederlandse inlichtingendienst AIVD vergaart China op grote schaal persoonsgegevens, waarmee het land doelwitten voor economische spionage identificeert. „De wereldwijde, grootschalige vergaring van persoonsgegevens door Chinese actoren is daarom een bedreiging voor de Nederlandse veiligheid", schreef de AIVD in het afgelopen jaarverslag.

De politie vindt het gevaar dat data weglekken „vooralsnog" acceptabel. „We zijn ons bewust van dit risico", zegt een woordvoerder van de korpsleiding tegen NRC. „Er is nooit aangetoond dat er een datalek is."

Geen hard bewijs

Hard bewijs dat DJI-drones ingezet worden om data te verzamelen voor de Chinese staat ontbreekt, hoewel er wel aanwijzingen zijn dat de software van DJI kwetsbaar is en onnodig veel data doorstuurt. Uit Frans onderzoek uit 2020 bleek dat de smartphone-app waarmee de drones worden bestuurd data naar China stuurde - van IMEI-nummers tot het serienummer van de simkaart. In 2018 slaagden onderzoekers van IT-bedrijf Check Point erin live mee te kijken met videobeelden die de drone uitzond.

In een verklaring noemt DJI de drones en de data veilig. Gebruikers kiezen zelf om data te delen met cloudservers van het bedrijf. Daarnaast produceert DJI een speciaalbeveiligde drone voor overheidsdiensten. De politie gebruikt die drone volgens Investico niet.

De Chinese drones worden vanwege het risico op een datalek wel louter ingezet voor publieke taken, zoals het handhaven van de openbare orde tijdens demonstraties. „We kunnen er ook voor kiezen om een helikopter in te zetten. Voor heimelijke toepassingen worden geen Chinese drones gebruikt." Ook worden de video's versleuteld verstuurd, zodat niemand erbij kan.

Bert Hubert, cybersecurity-expert en voormalig-AIVD'er, vindt het risico reëel dat China via de drones aan bruikbare informatie kan komen. „Technisch is het mogelijk, maar of ze het doen weet je niet." Ook uit versleutelde data kunnen inlichtingen worden verkregen, waarschuwt hij. „Ik zou geen Chinese panden gaan onderzoeken met die drones. Je levert een database aan van alle politieacties met drones."

Een drone hoeft geen data over internet naar China te sturen om te kunnen vliegen, benadrukt Hubert. „Er gaat nu een hoop data naar de cloud die daar nooit heen zou moeten gaan. Zo'n drone kost knap geld. Dan kan er ook best een servertje bij voor in het datacentrum van de politie."

Volgens Hubert moet Nederland zulke technologie in eigen hand houden om minder afhankelijk van andere te worden. „Het punt is dat je anders steeds meer beperkingen zal ervaren. Ook als je dronegegevens opslaat bij Amazon, kan de Amerikaanse overheid die opvragen."

Lees ook dit artikel: Zonder drones ben je nergens

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 1 oktober 2021

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC in de ochtend van 1 oktober 2021

# data[].attributes.attachment_link.title
Krijgt China via politiedrones een kijkje in de keuken van de Nederlandse opsporing?

# data[].attributes.attachment_link.description
De groeiende rol van China als mondiale hofleverancier van belangrijke technologie met een andere opvatting over burgerrechten als privacy leidt weer tot ongemakkelijk vragen. Donderdag meldde Investico, een platform voor onderzoeksjournalistiek, dat de Nederlandse politie niet kan uitsluiten dat data van de drones van een Chinese fabrikant naar de Chinese overheid lekken.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Burberry heeft exclusieve outfits ontworpen speciaal voor de populairste videogame van China: Honor of Kings. Spelers kunnen de zogeheten 'skins' aanschaffen voor hun avatar.

Honor of Kings is een competitief multiplayer-spel dat op smartphones kan worden gespeeld. De videogame is zo populair dat ontwikkelaar Tencent zich meermaals genoodzaakt zag het aantal nieuwe spelers te beperken. Burberry's chief creative officer Riccardo Tisci heeft de twee outfits, waaronder een klassieke Burberry-trenchcoat, exclusief ontworpen voor Honor of Kings.

"Online games bieden ons een platform waar we ons merkverhaal op een nieuwe manier kunnen vertellen", aldus Josie Zhang, president bij Burberry in China. "Door elementen van ons modehuis te introduceren in de spellen van Tencent, kunnen klanten op nieuwe manieren betrokken raken bij ons merk." De skins zijn verkrijgbaar in ruil voor echt geld. Hoeveel ze precies gaan kosten, is nog niet bekend.

Burberry is niet het eerste luxemerk dat de handen ineenslaat met een videogame om jonge consumenten te bereiken. Met de explosieve groei van het aantal gamers ontdekken steeds meer merken het digitale alter ego van hun doelgroep: welkom in de wereld van direct-to-avatar.

# data[].attributes.attachment_link.title
Burberry ontwerpt 'skins' voor Chinese videogame - RetailNews

# data[].attributes.attachment_link.description
Burberry heeft exclusieve outfits ontworpen speciaal voor de populairste videogame van China: Honor of Kings. Spelers kunnen de zogeheten 'skins' aanschaffen voor hun avatar. Honor of Kings is een competitief multiplayer-spel dat op smartphones kan worden gespeeld. De videogame is zo populair dat ontwikkelaar Tencent zich meermaals genoodzaakt zag het aantal nieuwe spelers te beperken.