# data[].attributes.body
Het jaar na het overlijden brand er in huis nog een kaarsje.

# data[].attributes.body
Na een week van intensieve rouw gaat men weer over na de orde van de dag met een aantal uitzonderingen. Want de eerste 30 dagen worden nog gezien als rouwperiode. Men scheert zich nog niet en zegt dagelijks het kaddisj gebed op. Dit is een gebed voor de overledene en als lofprijzing voor God. In het jaar na het overlijden gaan directe nabestaanden nog steeds niet naar feesten. Wel is het dan gebruikelijk om geld te schenkenaan liefdadigheidsdoelen

# data[].attributes.body
De rouwenden verblijven een week lang met elkaar in het rouwhuis en werken niet. Men houdt zich niet bezig met dagelijkse dingen. Men hoeft niet te koken, strijken, kleren wassen. Ook trouwen ze niet in de rouwweek en gaan ze niet naar feesten.

# data[].attributes.body
Voor het vertrek na de begraafplaats is het huis in orde gebracht voor de rouwweek. De begrafenisondernemer zorgt voor lage rouwstoeltjes waar de rouwende op zitten. Ook zorgt de begrafenis ondernemer voor voldoende mannen die het avondgebed en ochtendgebed kunnen doen. Hierbij zijn gebedendoeken en keppeltjes aanwezig. Elke avond komen tientallen mensen naar het rouwhuis om de rouwenden te troosten met hun aanwezigheid. Ze troosten de familie met een maaltijd van herstel: ei en brood.

De rouwtijd voor ouders is een jaar en voor andere familieleden is de rouwtijd dertig dagen.

# data[].attributes.body
Joden ervaren het als een voorrecht om aanwezig te zijn bij het sterven. Na het overlijden word psalm 91 uitgesproken. Na het sterven kijkt men niet meer naar de overledene.

# data[].attributes.body
Het jodendom verbiedt euthanasie. Soms stoppen ze wel met zinloze behandelingen of stoppen met eten en drinken wanneer een patiënt stervende is. Wanneer er bijvoorbeeld medische apparatuur is en die het sterven tegenhoudt, halen ze dit weg. Dit doen ze alleen als ze zeker weten dat de patiënt stervende is.

# data[].attributes.body
Als iemand is overleden, breekt er voor de familie een tijd aan van verdriet, wanhoop, verslagenheid, pijn en rouw. Dit wordt Aninoet genoemd. In deze wordt de familie niet getroost. Er is geen mogelijkheid tot condoleren.

# data[].attributes.body
De begrafenis

De joodse begrafenis is sober. De dode is altijd gekleed in een eenvoudig wit katoenen kleed, zonder franjes. Ze gebruiken kisten van ruw hout..

Joodse doden worden altijd begraven, en nooit gecremeerd.
De doden worden zo snel mogelijk begraven. Het liefst nog dezelfde dag.