# data[].attributes.body
Kiedyś uważano, że psy w ogóle nie rozróżniają barw i widzą świat jedynie w odcieniach szarości. Jednak już w latach 80. naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego dowiedli, że psy potrafią rozróżniać niektóre kolory.

Zarówno oko psa jak i oko człowieka posiadają dwa rodzaje receptorów światłoczułych umieszczonych na siatkówce. Czopki umożliwiają widzenie kolorów przy dobrym oświetleniu, natomiast pręciki pozwalają na widzenie przy małej ilości światła. Człowiek posiada trzy rodzaje czopków wrażliwych na kolory czerwony, zielony i niebieski. Daje nam to możliwość rozróżnienia około dziesięciu milionów kolorów. Psy natomiast mają tylko dwa rodzaje czopków umożliwiające widzenie odcieni żółtego oraz niebieskiego. Takie kolory jak zielony, żółty i pomarańczowy psy postrzegają jako różne odcienie żółtego. Kolor fioletowy i niebieski widzą jak niebieski, a czerwony psy odbierają jako ciemnoszary lub wręcz czarny.

Oczywiście oprócz samego oka w procesie widzenia biorą też udział nerwy i mózg. Dlatego bardzo trudno jest jednoznacznie stwierdzić, jak tak naprawdę psy postrzegają barwy. Wiedząc jednak, że ich oczy są szczególnie wrażliwe na kolor żółty i niebieski możemy to wykorzystać w codziennym życiu i kupować psiakom zabawki w tych właśnie kolorach. Czerwona piłka na tle trawy będzie dla psa mniej widoczna niż piłka w kolorze niebieskim. Z kolei kupowanie psu jaskrawo żółtego ubranka może nie być najlepszym pomysłem. Taki psiak za bardzo będzie rzucał się w oczy i może stać się celem ataków innych psów.

# data[].attributes.body
Psi słuch jest znacznie wrażliwszy i doskonalszy od tego zmysłu u człowieka. Dotyczy to zarówno słyszanego zakresu częstotliwości (wysokości dźwięku), natężenia dźwięków (głośności), jak i selektywności słuchu (rozróżniania tonacji).

Wszyscy przedstawiciele rodziny psowatych słyszą i rozróżniają dźwięki z dużych odległości. Chociaż zasięg słyszalnych dźwięków jest szerszy u psa niż u człowieka, psy tylko w pewnym zakresie dźwięków słyszą lepiej niż ludzie: niektóre rodzaje dźwięków setki razy lepiej niż my, inne sygnały dźwiękowe psy i my odbieramy na mniej więcej tym samym poziomie. Przeciętny człowiek słyszy dźwięki o częstotliwości od 16 do 20 000 Hz, pies – od 16 do 47 000–-65 000Hz, przy czym zakres ten jest cechą osobniczą. Z wiekiem, zarówno u ludzi, jak i u psów, ta zdolność się pogarsza, zwłaszcza jeśli chodzi o wyższe dźwięki. Ostrość słuchu psa w zakresie niskich częstotliwości jest zbliżona do ludzkiej.

Największe różnice w słyszeniu pomiędzy psem i człowiekiem występują na wysokich częstotliwościach. Dźwięki o częstotliwościach w przedziale od 65–-2000 Hz są mniej więcej tak samo słyszalne dla psów i dla ludzi. Pies potrafi także rozróżnić dźwięki różniące się o jedną ósmą tonu. Słyszy też dźwięki bardzo ciche, przy czym ich głośność zależy od wysokości – niskie dźwięki wymagają większej głośności. Co za tym idzie, pies potrafi usłyszeć dźwięk z większej odległości – około czterokrotnie dalszej niż człowiek. Tym –
i umiejętnością rozróżniania charakterystycznej barwy dźwięków dla nas brzmiących podobnie, można tłumaczyć fakt, iż niektóre psy reagują na dźwięk kroków właściciela czy silnika jego auta, kiedy ten dopiero zbliża się do domu. To m.in. ta wrażliwość słuchu sprawia, że psy tak dobrze sprawdzają się jako stróże.

Ponieważ pies słyszy wyższe dźwięki niż człowiek, możemy używać do ich przywoływania tzw. gwizdków ultradźwiękowych, których dźwięk jest dla nas w dużym stopniu niesłyszalny.

# data[].attributes.body
Smak u psa podobnie, jak u człowieka, jest odczuwany za pomocą specjalnych receptorów, zwanych kubkami smakowymi. Są one umieszczone głównie na języku, ale również na miękkiej części podniebienia i w tylnej części jamy ustnej. Co ciekawe kubki smakowe mają żywotność zaledwie kilku dni. Gdy taki “kubek” umiera, zostaje zamieniony na nowy, świeżutki. Ta zdolność regeneracji z wiekiem pogarsza się. Podobnie, jak zdolność regeneracji naskórka i wszystkich komórek organizmu. Z tego powodu wrażliwość na smak z wiekiem maleje.

Pies ma zaledwie 1700 kubków smakowych, z tego powodu przykłada dużo mniejszą wagę do smaku. Nie odczuwa smaku tak intensywnie, jak człowiek. Ma kubki smakowe ukierunkowane na odczuwanie smaków: gorzkiego, słodkiego, kwaśnego, słonego i mięsnego. Receptory słodkiego smaku u psów reagują na furany. Są to substancje chemiczne obecne w wielu owocach, w tym w jabłkach.

Ciekawostką jest, że dla psa woda ma smak! Pies podobnie do wielu innych drapieżników ma rozwinięte receptory odpowiedzialne za odczuwanie smaku wody. Są zlokalizowane na czubku języka, aktywne cały czas. Ich wrażliwość wzrasta po zjedzeniu czegoś słodkiego lub słonego.

Psy lubią ciepłe jedzenie, ponieważ ma wtedy intensywniejszy smak. Ciepłe jedzenie wydziela również więcej zapachu, co ma duże znaczenie przy odczuwaniu smaku.

Pies preferuje jedzenie wilgotne, zapewne, dlatego że rozpuszczone w wodzie smaki są łatwiej dostępne.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hungry Feed Me GIF by Hill's Pet Nutrition - Find & Share on GIPHY

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover & share this Hill's Pet Nutrition GIF with everyone you know. GIPHY is how you search, share, discover, and create GIFs.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Psi węch to ponad 600 000 zapachów... brzmi nieźle prawda?

Naukowcy wciąż dyskutują i ustalają, w jakim stopniu psi węch góruje nad ludzkim. Według jednych jest czulszy ponad 40 razy, inni twierdzą, że ponad 100 tysięcy razy. Obydwie te liczby i tak robią wrażenie. Psi węch jest nieporównywalnie lepszy od ludzkiego, to wiemy wszyscy. Warto jednak zdawać sobie sprawę także z tego, że niektóre rasy czują więcej niż inne, a czuć więcej to wiedzieć więcej 😉

Człowiek dysponuje około 5 mln komórek węchowych, a pies ma ich 40 razy więcej, czyli około 200 mln, a i w śród ras są różnice np. jamnik ma ich ok. 125 mln, foksterier - 147 mln, a owczarek niemiecki - 225 mln. Im większy nos (czy raczej kufa bo to określenie na psi nos), tym więcej miejsca na komórki węchowe i zarazem lepszy węch. U psa nabłonek węchowy jest pofałdowany i zajmuje powierzchnię około 130cm2, u człowieka zaledwie 3cm2, może zatem stąd te różnice?

Psi nos potrafi naprawdę dużo! Pies nie tylko odbiera zapach niewyczuwalny dla człowieka, ale potrafi także odróżnić jedną woń od drugiej. Naukowcy odkryli, że nauczenie psa służbowego, czyli do tej czynności wyuczonego - wykrywania 10 różnych zapachów, nie osłabia jego skuteczności. Poza tym pamięta on zapach, którego się nauczył, nawet jeśli długo nie miał z nim do czynienia. Według badań prawdopodobnie dowiedziono, że pies potrafi zapamiętać około 600 tys. zapachów i kojarzyć je z określonymi sytuacjami, przedmiotami, ludźmi, miejscami. To wręcz niesamowite - a jednak! W dodatku mokry psi nos pozwala na jeszcze więcej... umożliwia jeszcze lepsze rozróżnianie zapachów. Ponieważ każdy zapach składa się z cząsteczek, które krążą w powietrzu. I wtedy gdy nos jest mokry, molekuły zapachu od razu się rozpuszczają, przez co stają się łatwo przyswajalne dla receptorów węchowych naszego psa który ma takiego nosa!

Dlaczego pies ma mokry nos? Psi nos jest stale zwilżany przez wydzielinę licznych gruczołów śluzowych. Zadaniem tego śluzu jest przede wszystkim chłodzenie nosa i to nie tylko latem, u zdrowego psa nos powinien być stale lekko wilgotny.

Węch jest najważniejszym i najbardziej rozwiniętym zmysłem u naszego przyjaciela i‚prowadzi' go przez świat. Pies wyłapuje dużo więcej zapachów niż my, dlatego też psi nos jest tak często wykorzystywany w służbie człowiekowi.

Na początek - jak jest zbudowany psi nos?

Po pierwsze - nozdrza przechodzą w „szczeliny" po bokach, aby nos mógł się rozchylać i ‚wchłaniać' więcej cząstek zapachowych z otoczenia.

Węsząc pies zamyka „paszczę" - dlaczego? Żeby wszystkie cząstki wpadały do nosa i żeby mógł lepiej czuć zapach, dlatego pozwól mu powęszyć na spacerze, jest to bardzo ważne dla jego rozwoju.

Oprócz nosa pies, posiada dodatkową tzw. komorę węchową, czyli tzw. narząd Jacobsona - umiejscowiony wzdłuż całej kufy, pomiędzy kością lemieszową, a podniebieniem.

Oprócz zapachów, narząd ten odpowiada też za odbieranie feromonów, gdyż ma on połączenie z obszarem podwzgórza odpowiedzialnym za zachowania społeczne i seksualne. To sprawia między innymi zawsze zainteresowanie psów tą ładniejszą częścią 😉

Nie każdy wie, że pies potrafi niezależnie poruszać każdym z nozdrzy. Pozwala to na niezwykle precyzyjne określenie kierunku, z którego wydobywa się zapach. Pies aby mógł węszyć, musi zamknąć kufę. Tylko wtedy powietrze nie wpływa bezpośrednio do płuc. Powoduje to oczywiście pewne ograniczenia. Szczególnie podczas upałów, gdy pies musi się intensywnie schładzać, ma utrudnione wyłapywanie zapachów. Jest to niezwykle istotne w przypadku psów służbowych pracujących w upał. Gdy pies jest przegrzany, jego zdolność wyłapywania i rozpoznawania zapachów spada o około 40%, tym bardziej nie zakładajmy podczas gorączek kagańców i innych blokad na pysk, ponieważ możemy tym zrobić krzywdę naszym pupilom.

U każdego organizmu dominuje jeden ze zmysłów. Wiele zwierząt, w tym wszystkie psowate, bazuje zwłaszcza na węchu. Jak więc funkcjonuje węch u psów?

Głównym zadaniem psiego nosa jest zlokalizowanie źródła pokarmu, orientacji w terenie, szczególnie w czasie migracji, a także komunikowaniu się i rozpoznaniu osobników, na przykład identyfikacji potomstwa przez matkę i odwrotnie. Węch psów odpowiada również za znakowanie przestrzeni, w której przebywa i gdzie się przemieszcza.

Ludzki mózg, za najlepiej rozwinięte części i obszary ma właśnie te, które odpowiadają za obraz, widzenie i przetwarzanie ich w całość. U psów i wielu innych zwierząt posługujących się węchem, najlepiej rozwinięte obszary, to te, które odpowiedzialne są za procesy węchowe. Czasami są wręcz zabawne sytuacje, gdy nasze różne postrzeganie świata powoduje między psem, a opiekunem rozdźwięk. Po prostu inaczej postrzegamy otaczający nas świat, dlatego że nasz to głównie obrazy, słowa i dźwięki, a psi świat to głownie zapach, czyli zmysł węchu.

Pies jest stworzeniem społecznym, dlatego też musi umieć dobrze odebrać i odczytać stan emocjonalny swoich współtowarzyszy oraz nowo napotkanych innych psów, ludzi i spotkanych na swojej drodze zwierząt. Daje mu to większe szanse na polubowne rozwiązanie konfliktów oraz stabilizację i nawet przetrwanie. Psy odczytują również nasze emocje, radości, stresy, nerwy i ogólne samopoczucie, właśnie do tego służy im węch. Hormony, które wydzielają organizmy w czasie różnych stanów emocjonalnych, mają różny zapach. Inaczej pachnie człowiek który jest zły, przestraszony czy podniecony, tak samo zwierzę, tym samym zapachy u drugiego osobnika to swoista mapa.

Czuły nos psa jest w stanie je wychwycić, zapamiętać i przetworzyć na swój pieski rozum. Spośród puli zapachów, potrafi wyciągać pojedyncze wonie. Każdy zapach jest analizowany, zapamiętywany i kodowany w głowie psa. To prawie wyższa matematyka kwantowa ;-)))

Wiecie dlaczego pies tak głośno wącha? Ponieważ najpierw wydmuchuje powietrze nosem, przez co zapachy leżące na ziemi, liściach, szafce unoszą się do góry...by nagle je wciągnąć i przeanalizować. Każdy po kolei. Ma co robić ten psi nos...

Zawsze wychodząc z domu, poza swoje domostwo pozwólmy do woli nawąchać się naszemu psiakowi, dla niego to potrzebne do życia jak tlen i woda.. Sam spacer i maszerowanie przed siebie bez wąchania wszystkiego wokół budzi większą frustracje, niż zamknięcie w domu. Brak możliwości sprawdzenia i powąchania otoczenia, uniemożliwia...relaksacje, spokój i zadowolenie.. Czyli właśnie to, czego oczekujemy od psa w czasie spaceru.

Psi węch jest niezbędny w służbie i potrzebie człowiekowi. Pracują w sekcjach ratowniczych jako psy ratownicy: poszukiwawcze, tropiące, gruzowe, lawinowe. W służbach policyjnych jako psy: tropiące lub patrolowo-tropiące, do identyfikacji śladów zapachowych do poszukiwania zapachów: narkotyków, materiałów wybuchowych, broni i łusek, substancji łatwo palnych na pogorzeliskach, oraz ciał. Psy w straży granicznej: do poszukiwania zapachów: narkotyków, wyrobów tytoniowych, materiałów wybuchowych, pożywienia. Psy w wojsku: do poszukiwania zapachów materiałów wybuchowych. Psy w medycynie do wykrywania nowotworów - ta specjalność jest jeszcze w fazie badań.

Psi nos jak widać jest niezastąpiony i niebywale czuły, dbajmy o niego, sprawdzajmy czy nie jest gorący, czy jest lekko wilgotny i pozwólmy ile tylko nasz pies ma ochotę wąchać i poznawać świat. Taka jego psia natura i ma do tego prawo, a naszą dobrą do tego wolę i dozgonną przyjaźń wyczuje na kilometr!

# data[].attributes.attachment_link.description
Psi węch to ponad 600 000 zapachów... brzmi nieźle prawda? Naukowcy wciąż dyskutują i ustalają, w jakim stopniu psi węch góruje nad ludzkim. Według jednych jest czulszy ponad 40 razy, inni twierdzą, że ponad 100 tysięcy razy. Obydwie te liczby i tak robią wrażenie. Psi węch jest nieporównywalnie lepszy od ludzkiego, to wiemy wszyscy.

# data[].attributes.body
Psy mają receptory dotykowe rozmieszczone na całej powierzchni ciała. Szczególnie wrażliwe na dotyk miejsca to podeszwy łap (na ich opuszkach znajdują się receptory czuciowe reagujące na wibracje), oraz okolice oczu i nosa, tam gdzie umieszczone są tzw. wibrysy. Te twarde i sztywne włosy czuciowe są głęboko osadzone w skórze i otoczone gęstą siatka komórek nerwowych. Pełnią rolę narządu dotyku i służą do lokalizowania, oraz rozpoznawania obiektów.

Częścią ciała wrażliwą na dotyk u psów jest tzw. słabizna i brzuch. Dotykając tych miejsc należy robić to bardzo delikatnie. Psy nie lubią też, kiedy łapiemy je za opuszki łap - są one silnie unerwione i wrażliwe na dotyk. Psy komunikują się ze sobą za pomocą mowy ciała. Dotykając psa my również wysyłamy mu komunikaty. Niektóre sposoby okazywania sympatii akceptowane przez człowieka, dla psa mogą być nieprzyjemne lub nawet nieakceptowalne.  Psy nie lubią uścisków. Obejmowanie psów za szyję jest dla nich niekomfortowe, budzi niepokój czasami agresję, ponieważ znacząco ogranicza swobodę ruchów. Poza tym dotykanie okolic szyi i karku wiążą się z okazywaniem dominacji.