# data[].attributes.body
YILBAŞI KARTLARI HAZIRLIKLARIMIZ

# data[].attributes.body
Ağlama
Evler gözümün önünden sel gibi akıyor, ray sesleri boğuk bir şekilde kulağıma vuruyordu. Vagonun başında duran sıska kondüktör düdüğünü çaldı ve bağırdı: “İstasyona varmak üzereyiz!”. Neredeydim neden buradaydım anlam veremedim ama içimden bir ses yolculuğa devam etmem gerektiği söyledi. Yanımdaki yaşlı adam kahvesini içen sıska kondüktöre söylenip duruyordu. Çantamdan simit çıkartıp yemeye başladığım esnada karşı koltuğa uzun boylu birisi oturdu. Adamın yüzüne sardığı atkı nedeniyle yüzü belli olmuyordu. Yüzündeki atkıyı açtı ve
-Günaydın hanımefendi.
-Size de günaydın
Türk olduğumu nerden anlamıştı çok merak ettim, kendi kendime sorsam mı sormasam mı çatışmasına girdim ve sordum
-Türk olduğumu nerden anladınız acaba?
-Yediğiniz simit, Sydney’de bulunmayacak kadar güzel kokuyordu.
Bir bebeğe baktığınızda olduğu gibi yüzümde istemsiz bir tebessüm oluştu. Adamın okuduğu kitap dikkatimi cezbetti, adam sayfaları hızla çeviriyor kullanmaktan yıpranmış kalemiyle cümleleri işaretliyordu.
-Ben bu kitabın yazarıyım dedi bir anda. Sanki aklımı okuyor ne soracağımı tahmin ediyordu. Bu kadar dikkatli birisi hiç görmemiştim. Kondüktöre ne kadar yolumuzun kaldığını sormaya giderken hala adamı düşündüğümü fark ettim. Galiba ona, hayır hayır olamaz. Aklımdan geçenleri unutmaya çalıştım. Geri geldiğimde adam yoktu ve kitabını bırakmıştı. Üzüntüyle adamın kitabını aldım sayfaları çevirmeye başladım. İlk sayfada şöyle yazıyordu, “Sevgili Oya’ya”. O an donup kaldım terlemeye başladım, yanımdaki yaşlı adamın bile lakırdılarını duymaz oldum.
-Aaah ayağım!
Ayağımı yatağa vurmuşum. Annem odama geldi ve yatağımın üzerindeki kitabı sordu.
Neyden bahsediyordu anlamadım, başımı kaldırmaya mecalim yoktu, gücümü toplayıp baktım. Ne, hayır hayır bu olamaz! Bu imkansızdı adamın verdiği kitap ayak ucumda duruyordu. O kitabın bu kitap olduğundan emin olmak istiyordum. Bir dakika! İçinde bir şey yazıyordu. İçini açtım ve gerçekten de yazıyordu. Hayretler içinde kaldım, elim ayağıma dolaştı.
Annem kahvaltıya çağırıyordu, hiçbir şey olmamış gibi sakin bir cevap vermeye çalıştım. Kahvaltıda ağzıma bir şey almadım, babam soru sorunca anlamıyor boş gözlerle tabağa bakıyordum. Hastayım dedim odama gittim. Bir şey yapmalıydım, kim böyle bir şeyle karşılaşır ki hayatta diye düşünüp kafama taktım ve kafamda garip senaryolar yazdım. Sydney’e gidip o adamı bulmalıydım. Ama aileme ne diyecektim, nasıl gidecektim zaten bu aralar sıklıkla hasta oluyordum ve zayıflamıştım. İstanbul Üniversitesini yeni bitirmiştim yüksek lisans yapmaya gidiyorum diye bir yalan uydurabilirdim. Tren biletlerini aldım ve eşyalarımı hazırladım çantama kitabı koydum, babam ve annem istasyonda ağlıyordu, içleri kasvetle dolmuştu. Yapamazdım onlara gerçeği nasıl söyleyecektim, o adamı bulup konuşacak ve geri dönecektim. Ayaklarım kal diyor kalbim git diyordu.
Yolculuk boyunca rüyamı ve o adamı düşündüm. Kitabın ismi “Ağlama” idi, neden böyle bir isim koymuştu o adam neler düşünüyordu rüyama nasıl girdi her şeyi merak ediyordum.           Kitabın ciltti hazır olmamıştı herhalde, yazarın yani adamın ismi yazmıyordu. Yolculuk bittiğinde büyük bir çaresizlik içerisinde kaldım, adamı nasıl bulacaktım; koca ülkede yalnızdım sadece elimde bir kitap ve düşüncelerim vardı.
Kitap, ırkçılığa maruz kalan bir çocuğun okulda yaşadıklarını ve onu seven bir öğretmeninin ona yardım etmesini anlatıyordu. Acaba her şey bu kitapta mı gizliydi, hikayede geçen belli adresler ve anekdotlar vardı. Evet, evet! Nasıl düşünemedim o adreslere gitmeliydim, İyi ki İngilizce biliyorum yoksa vay halime diye iç geçirdim. Kitapta yazan adrese gittim, adres iki katlı siyah bir binayı gösteriyordu duvarlarının üzerinde beyaz yazılar vardı. Yazılara anlam veremedim. Adres ikinci katı tarif ediyordu, yolculukta kafamda kurduğum kötü senaryolardan dolayı başım ağrıyor ateşim düşmüyordu. Bir kat bile çıksam nefes nefese kalıyordum. Kapıyı bir zenci açtı. Çocuğun saçları yolunmuş ayakları yara bere içindeydi. Ona her şeyi anlattım ve ağlamaya başladı. Titrek bir sesle
-O benim öğretmenimdi dedi ama kaç aydır okula gelmiyor onu çok özledim.
Diye ağlamaya başladı.
Gözlerim kapanmaya başladı. Tekrar gözlerimi açtığımda açlıktan bayıldığımı fark ettim. Şimdi anlamıştım kitapta geçen öğretmen o adam, çocukta bu çocuktu. ​Binaya bu yüzden beyaz yazılar yazıyorlardı. Çocuğun durumuna mı üzüleyim kendi durumuma mı bilemedim. Bir şeyler atıştırdım ve doktora gittim hastanede kustum ve ağrılarım başladı. Doktor muayeneden sonra diğer doktorlarla hararetli bir şekilde konuşmaya başladı ve bana kanser olduğumu söyledi. O an kaynar sular başımdan aşağı döküldü, ağlamaya başladım. Ölmeden önce tek dileğim o adamı bulmaktı çünkü ona aşık olmuştum. Sonunda gerçeği kendime itiraf edebildim. Olur ya hani başınıza bir şey gelince aklınız başınıza gelir bana da öyle oldu. Okula gidip adamın adresini aldım ve adamın evine gittim, adamın komşuları onun bir kafede çalışmaya başladığını ve bu aralar kafasının çok dağınık olduğunu söylediler. Kafenin adresini aldım ve sokaklarda yürümeye başladım. Yalnızdım, çaresizdim, ölüyordum.  Kafeye geldiğimde bir simit söyledim ve adamın gelmesini bekledim. Garson
-Buyurun hanımefendi dedi
Bu ses onun sesiydi. Arkamı döndüm adam elindeki tepsiyi yere düşürdü ve birbirimize bakakaldık. Aşık olduğum kişiyi bulmuştum aynı ses aynı boy aynı dikkatli bakışlardı. Ve oracıkta…

# data[].attributes.body
Okuduğumuz kitapta yer yer yerel değerlere vurgu yapıldığı ve aynı zamanda bu değerlerin de evrensel olduğu göze çarpıyor. Örnek olarak yahudilerin ve ailelerinin fiziksel ve psikolojik yönlerden baskıya uğratılması insan haklarına aykırı bir tutumdur. İnsan hakları konusu evrensel bir konuyken o bölgede yaşayan yahudiler için yerel bir sorundur.

# data[].attributes.body
9/A 693

# data[].attributes.attachment_link.title
Draw Your Own Greeting Card and Save Drawing Process as Time-Lapse Animation - iwishyouto.com, Next Generation Greeting Service

# data[].attributes.attachment_link.description
Here you can draw your own greeting card, save drawing process as time-lapse animation, get a permanent link to it and schedule time for email delivery. Also you can choose an animated card from the the gallery. Everything is free

# data[].attributes.body
Feyza Kılıç
Asude Büşra Güvenkaya
Betül Buse Aydın
Ada Cengiz
Pelşin Alper

# data[].attributes.body
9/A 693

Anne Frank’ın Hatıra Defteri Kitabı Eleştirisi
Kitapta, 13 yaşında bir kız çocuğunun ve ailesinin 2. Dünya Savaşı Sıralarında yahudi oldukları için gizli bir yerde saklanma hikayeleri anlatılmış. Kitap günlük şeklinde olduğundan gerçekler okuyucuda büyük bir etki bırakmaktadır. Anne’nın hissettiği duyguları kendi ağzıyla anlatmış olması okuyucunun da bu hissleri bizzat tatmasına imkan sağlamış. Güzel ve gerçekçi bir kitap.

# data[].attributes.body
Şevval Su Aktaş 9D 663

# data[].attributes.body
Şevval Su Aktaş 9D 663

# data[].attributes.body
Özge Nur Akoğlu 678, Şevval Su Aktaş 663, Zeynep Kongur 882,Elifsu Sağıroğlu 655, Serra Kaynak 698
Okuduğumuz kitapta, II.Dünya Savaş'ında ırkçılığa maruz kalan Anne Frank ve ailesinin yaşadığı zorluklar anlatılmıştır. Kitapta bahsedilen evrensel değerler ırkçılık, insan hakları , eğitim vb. durumlar olarak söylenebilir. Yerel değerler ise, alman ırkçılığı ve yahudi soykırımıdır.

# data[].attributes.headline
9-D 2. GRUP Başkan: Yusuf Mücahit Tunçlar 654 ,Yusuf Sami Yılmaz 687 ,Mehmet Oğuzhan Kurhan 878, Ali Erkan Kukul 870, Tahsin Can Bıyık 701

# data[].attributes.subject
9-D 2. GRUP Başkan: Yusuf Mücahit Tunçlar 654 ,Yusuf Sami Yılmaz 687 ,Mehmet Oğuzhan Kurhan 878, Ali Erkan Kukul 870, Tahsin Can Bıyık 701

# data[].attributes.body
Okuduğumuz kitapta; can güvenliği, seyahat özgürlüğü, eğitim alma gibi haklardan mahrum bırakılan kişinin kişiliğinin ve psikolojisinin nasıl değişebileceğini ve Yahudilerin Hitler rejiminden çektikleri sıkıntılara değinilmiştir.

# data[].attributes.body
Anne Frank´ın Hatıra Defteri’nde; can güvenliği, seyahat özgürlüğü, eğitim alma gibi haklardan mahrum kalan insanların neler çektiğini, Hitler´in Yahudi soykırımı politikası karşısında Yahudilerin hayatta kalmak için ne tür zorluklar çektiğini, savaş sırasında çocukların nasıl zorluklar çektiğini ve bu insanların motivasyonlarının nasıl olduğunu bir nebze de olsa anlayabilmemiz için birinci elden sağlam bir kaynak niteliğindedir.

# data[].attributes.body
Şevval Su Aktaş 9D 663

# data[].attributes.body
Özge Nur Akoğlu 9/D 678

# data[].attributes.body
Özge Nur Akoğlu 9/D 678

# data[].attributes.body
Özge Nur Akoğlu 9/D 678

# data[].attributes.body
Özge Nur Akoğlu 9/D 678

# data[].attributes.body
http://iwishyouto.com/view/8e99b6c996cddeac

# data[].attributes.body
Başkan: Yusuf Mücahit Tunçlar 654
Yusuf Sami Yılmaz 687
Mehmet Oğuzhan Kurhan 878
Ali Erkan Kukul 870
Tahsin Can Bıyık 701

# data[].attributes.body
Ali Erkan Kukul 9D 870

# data[].attributes.body
Serra Kaynak 9/D 698

# data[].attributes.body
Rumeysa ALTUN 9/A 642

# data[].attributes.body
Özge Nur Akoğlu 9-D 678

# data[].attributes.body
İSMAİL ATA BAYRAKTUTAN 9/D 671

# data[].attributes.body
Yusuf Sami Yilmaz 9-D 687

# data[].attributes.body
Kayra Kıvanç Baytar 9/D 731
KİTAP TAHLİLİ

# data[].attributes.body
Nurevşan Yasa 9/D 722 Anne Frank'in Hatıra Defteri Kitap Tahlili

# data[].attributes.headline
Yasin Bedirhan Akşan 9/A 661 Anne Frank Kitap Tahlili

# data[].attributes.subject
Yasin Bedirhan Akşan 9/A 661 Anne Frank Kitap Tahlili

# data[].attributes.headline
Anne Frank'ın Hatıra Defteri'ni İnceleme Planı Tijda Zilan Palancı 9/D 771

# data[].attributes.subject
Anne Frank'ın Hatıra Defteri'ni İnceleme Planı Tijda Zilan Palancı 9/D 771

# data[].attributes.body
https://s.docworkspace.com/d/AK9AyjT3_402g7ac85GdA

# data[].attributes.body
Sosyal Sorumluluk

# data[].attributes.body
9A Crew
Okuduğumuz kitapta ırkıçılık, soykırım, özgürlük, insan hakları ve çocuk hakları gibi evrensel değerlere değinilmiştir. Yahudi ailelerine yapılan zulümlerlede yerel değerlere dikkat çekmiştir. Aynı zamanda bu sorun Dünya'da tüm her yerde gerçekleştiği için aynı zamanda evrensel sorundur.

# data[].attributes.body
Anna’nın Hatıra Defterinde de bahsedildiği gibi Anna Frank’ın diğer akranlarından farklı olarak eğitim alamaması , sosyal faaliyetlere katılamaması , daha küçük yaşta bir çocukken böyle zor şartlar altında bir yaşam sürmek zorunda kalması , Çocuk Haklarının dolayısıyla da İnsan Haklarının ihlal edildiğini gösterirken , bu durumun Anna ve ailesinin Yahudi olması sebebiyle yaşanması ise aynı zamanda din temalı bir ayrımcılıktır.

# data[].attributes.body
“Dinle Küçük Adam” kitabı bence hayatı yaşamış ve deneyimlemiş kişilere hitap ediyordu bu yüzden ben beğenmedim.Kitapta çok fazla tekrar vardı bir konuyu çok fazla uzatarak anlatıyordu.
İyi  yanları ise insanları çok iyi bir şekilde yorumlamıştı.Ayrıca neden olduğunu anlamasam da beni sürükledi.Sonunu çok kolay getirdim.

# data[].attributes.body
Taha Yıldırım 10/B 72
Okumuş olduğum Dinle Küçük Adam kitabını çok sıkıcı buldum . Sebebi ise bana hitap etmiyor olması . Dinle Küçük Adam kitabını anladığım kadarı ile küçük adam metaforu altında toplumu geri düşüren insanları çok sert bir dil ile eleştiren ve bu hayata “küçük adam” olarak devam eder ise neler olacağını ya da küçük adamın büyük adama dönüşmesi için yapması gereken şeyleri anlatan bir kitapdı.

# data[].attributes.body
Bir çok evrensel değerler taşıyan Anne Frank'ın Hatıra Defteri  adlı eser insan hakları,çocuk hakları,savaş ve soykırım gibi evrensel konulara yer vermektedir.Yerel değerler olarak ise Yahudi soykırımı,Alman politikası ve Alman ırkçılığı olarak düşünülebilir.Yine Anne'nin ergenlikle ilgili sorunları da evrensel bir konu olarak düşünülebilir.

# data[].attributes.body
https://docs.google.com/document/d/1uzqkUxDcTqAfC54-V9znoW5kVZbPeieItoHB2Ba6HQM/edit?usp=drivesdk

# data[].attributes.body
New York'ta sıradan bir gündü. Moda  tasarımcısı olan Aslı Hanım kendisi ve banka müdürü olan kocası için güzel bir kahvaltı hazırlıyordu. Kocası Burak Bey de oturma odasında gazetesini okuyordu. Aslı Hanım kahvaltı hazırlığını  bitirince kocasını çağırdı. Birlikte sofraya oturdular.
Burak Bey;
-"Hayatım , senin de bildiğin gibi eski asistanım istifa ettiğinden dolayı yeni bir asistana ihtiyacım var. Birçok kişi de asistanım olmak için iş görüşmelerine gelecek. Senin de işin yoksa görüşmelere benimle gelip seçimimi kolaylaştırır mısın?"
Aslı Hanım;
-"Tabi hayatım sen istersin de gelmez miyim."dedi.
Kahvaltılarını yiyip beraber evden çıktılar. İş görüşmesine on kişi gelmişti. Gelenler kendilerini tanıtıp çıktılar. Son gelen Ahmet aralarındaki en genciydi ve bu işi en fazla benimseyendi. Burak Bey ve Aslı Hanım Ahmet'i gerçekten sevmişti. Onu işe almaya karar verdiler. Bundan böyle Ahmet, Burak Bey'in asistanı olarak çoğu görevleri üstleniyordu. Burak Bey her gün eve  geldiğinde Ahmet'i eşine anlatıyordu, övüp bitiremiyordu ve eşine seçimi için çok teşekkür ediyordu.
Aslı Hanım ;
-"Hayatım bir gün onu yemeğe çağırsana, onu çok daha yakından tanımış oluruz. "
Burak Bey;
-"Çok iyi olur biliyor musun "
dedikten sonra Ahmet'i aradı ve
"Ahmetçiğim seni yarın ,akşam yemeğine bekliyoruz. Gelirsin değil mi?"
Ahmet;
-"Tabi efendim gelirim."

Akşam yemeği vakti geldi. Aslı Hanım çok güzel bir sofra hazırlamıştı. Burak Bey de Ahmet'i bekliyordu. Kapı zili çaldı. Burak Bey ve Aslı Hanım  Ahmet'i ağırladıktan sonra sofraya oturdular.
Aslı Hanım;
-"Ahmetçiğim nasılsın , iyi misin?"
Ahmet;
-"İyiyim,çok sağolun. Siz nasılsınız?"
Aslı Hanım ;
-"Sağol ben de iyiyim . Burak, ben hiç yorulmuyorum, çok genç olmasına rağmen bu işin altından kalkabiliyor , çok çalışkan biri diye her gün seni bana övüyor."
Ahmet kızarmıştı;
-"Tevehhücünüz efendim."
Burak Bey;
-"Biliyor musun hiç pişman değilim seni asistanı yapmakla. "
dedi. O gün geç saatlere kadar sohbet ettiler. Daha sonra da Ahmet evine gitti.

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️

Aradan altı ay geçmişti. Ahmet , Aslı Hanım ve Burak Bey'le sık sık görüşüyordu. Bazen onlarda kalıyordu. Aralarında çok güzel bağ oluşmuştu. Burak Bey ve Aslı Hanım Ahmet'i çocuğu gibi görüyordu. Onlar Ahmet hakkında çok şey biliyordu, Ahmet de onlar hakkında çok şey biliyordu.

Ahmet , bir gün ofise doğru giderken bir adam onu durdurdu ve ona patronu , Can'ın, kartvizitini uzatıp;
-"Patronum sizinle özel görüşmek istiyor."
Ahmet şaşırıp;
-"Neden görüşmek istiyor?"
Adam;
-"Maalesef daha fazla bilgi veremem. Artık gerisini Can Bey ile konuşursunuz efendim. "
dedikten sonra gitti.

Ahmet tüm gün boyunca bunu düşündü. Ve bir karar aldı. Yarın kartvizitteki adrese gidip konuşacaktı. Tüm gün adamın neden görüşmek istediğini merak etti.

Sabah olmuştu. Ahmet, Burak Bey'den izin isteyip yola koyuldu. Sonunda adrese varmıştı. Kapıyı çaldı ve içeri girdi. Can ayağa kalktı ve elini uzatarak;
-"Merhaba ben Can , hoşgeldiniz."
Ahmet;
-" Hoşbulduk."
dedi. Can koltuklardan birini göstererek ;
-"Buyrun ayakta kaldınız ."
dedi. Ahmet oturdu ve şöyle dedi;
-"Benimle neden konuşmak istiyorsunuz."
Can;
-"Aslında size bir teklifte bulunacağım."
Ahmet şaşırarak ;
-"Ne teklifi ? " diye sordu.
Can ;
-"Şimdi siz o kadar emek verip çalışıyorsunuz ve karşılığında çok az para alıyorsunuz. Benim istediğim görevi yaparsınız kazandığınız paranın onlarca katını alabilirsiniz."
Ahmet;
-"Ne görev?"dedi.
Can;
-"Biz Burak ile eskiden çok iyi ortaklardık. Daha doğrusu o benim abim gibiydi. Ama o ortaklığımızı bozdu ve benim olan hakkımı alarak şu anki bulunduğu bankayı kurdu. Ve yıllarca geliştirerek şuan müdür oldu. Sadece benim hakkımı da değil, bir sürü 17-20 yaşlarındaki gençleri de çalıştırıp haklarını vermedi. Karşı çıkanı da öldürdü. Şimdi bunlar sana çok korkunç gelebilir. Ama gerçekler maalesef acı. O göründüğü gibi masum değil. Ondan intikam alınması gerekir. Bunu da eğer sen yaparsan ne kadar istersen para veririm. "
Ahmet şoktaydı. Aylarca bir katille yan yanaydı . Dili tutulmuştu adeta.
Ahmet;
-" Be-n-n-n mi onu öldüreceğim peki?"
Can;
-"Evet , silahı ben sana vereceğim öldükten sonra da ortalığı temizlicem. Sen sadece tetiğe basıcaksın. Ayrıca bankadaki  paraları da hakkı yenilenlere dağıtacağız.
Ahmet;
-" Ben yapabilir miyim ki?"
Can ;
-" Unutma ki o sana güvendiği için asla şüphelenmez. "
Ahmet;
-"Mazi gözümde canlandı. O beni gerçekten seviyordu. Oğlu gibi görüyordu. Ona nasıl ihanet edip sırtından bıçaklayabilirim ki."
Can;
-"Bak, o bir sürü insanın hakkını yedi. Bizlere ihanet etti. Bazılarımız sırf karşı çıktılar diye öldürdü. Senin yapmakatan başka çaren yok. "
Ahmet ne kadar istemese de ;
-" Peki yapacağım ."
dedi ve başka çaresi yoktu gerçekten de.
Can çekmeceden bir silah çıkarıp uzattı;
-" Öldürdükten sonra haber ver gerisini biz hallederiz." dedi. Ahmet hiçbir şey demeden sadece başını salladı üzülerek. Sonra ise silahı alıp oradan çıktı.

Yol boyunca onu nasıl öldürebileceğini düşündü. Sonra kararını verdi. Kalbini değil aklını dinleyecekti çünkü mantıklı olanı oydu. Ve bu işi uzatıp kendisine yük etmek istemiyordu. Gider gitmez öldürecekti.

Ofise vardığında çıkış saatiydi. Herkes çıkmıştı. Burak da otoparka iniyordu. Ahmet onu gördü. Sessizce yaklaştı ve tetiği çekti. Burak orada yığılıverdi. Eli sol göğsünde kanlar içindeydi. Ahmet çok üzüldü ama düşündü ki bu adam da gençleri böyle öldürüyordu. Yani bunu hak etmişti. Daha sonra bu düşüncelerden sıyrılıp  Can 'ı aradı. "Hallettim , seni bekliyorum." dedi ve kapattı. Biraz sonra Can geldi . Cesedi temizlediler, kan izlerini temizlediler.

İşleri bitince Can 'ın odasına çıktılar. Kasanın şifresini Ahmet açtı. Ve Can paranın yarısını alıp geçmişte hakkı yenilere ayırdı. Geri kalan paraları da bir çantaya koyup oradan çıktılar. Daha sonrasında ise beraber Amerika'ya kaçtılar.

SON

HAZIRLAYAN :
PELŞİN ALPER☘️

# data[].attributes.body
9/D 5.Grup

# data[].attributes.body
Yarın duruşmam olmasına rağmen bu akşam yeni gelen vakayla ilgileniyorum. Çünkü insanların birbirini itmesi ve artık onları istememesi garibime gidiyor. Tabi insan uzun süre yaşadığı birisiyle tartışabilir ve bu normal bişey Hava yağmurluydu ve açık camdan yüzüme gelen küçük su damlaları bana ,gözümü açdırmaz hale getirince camı kapatım hayallere daldım elimdeki saz ile o günü kapattım..
Az önce mahkemeye çıktım  ve duruşmayı kazandık. İşte işimin en sevdiğim yanı masum insanları mutlu etmek. Ve çıkışta beni yeni vakadan müvekkilim  yakaladı anlaşılan hala karısını seviyor. Benim ara bulucu olmamı istedi "Son bir şansım var lütfen yardım et ."dedi.E tabi kabul ettim.Buluşma tarihini verdim ve bi taksi çevirdim maddi durumum iyiydi Allah'a şükür fakat hep bi dargınım kendime sanki bu para bana fazlaydı hak etmiyordum hayatım çok boştu ve bu beni rahatsız ediyordu. Eve geldiğimde kedim Dumi beni kanepenin kenarında uyuyarak karşıladı. Onun deniz gözleri beni benden alıyor. O portakal gibi tüyleri ve pamuk gibi hissi ona olan sevgimi ikiye katlıyor. Hee mahallede de var birkaç köpek. Ve her gördüğümde onlara bir salam paketi alırım aç kalmasın yavrucaklar. Anlayacağınız yalnızlığımı hayvanlarla kapatıyorum ve onları çok seviyorum.
Ara bulucu olarak görev alacağım duruşma günü geldi çattı, makam odamda yapacaktık ve müvekkillerin gelmesini bekliyordum. Ve kapı çaldı önce Arda, sonra Hande içeri girdi. Kadın o kadar güzel okadar tatlıydıki çiçekler o an secde etti güneş ona yüzünü döndü ve Evren bir anlığına güzelleşti.Önce tanıştık " Merhaba ben Hilmi , nasılsınız? "Dedim.Ve onlarda kendilerini tanıttı. Hobilerini anlattılar ve mesleklerini anlattılar. Kadın diş doktoru, adam ise işsizmiş.Biraz konuya girince anlaşamamalarının sebebinin alkol olduğunu anladım. Adam alkolik ve kadına şiddet uygulamış dosyasına baktığımda 3-4 yıl önce birkez kadın şikayetçi olmuş , belli ki kaybetme korkusundan bir daha dokunamamış. Fakat şuan Hande'nin parasını yiyor ve çok ilgisiz bir insan eve geliyor ve her Allah'ın akşamı kadına bağırıyor, kızıyor, tartışıyor. Ama Handem sessiz kalır mı? O da şikayetçi olmuş helal olsun kimse kimseye böyle bir zülm yapamaz. Adam görüşme boyunca kadından özür diledi ,ayağına kapandı, yeminler etti. Ama dinsizin yeminine kim inanır. Çıkışta Hande yanıma geldi ve konuştu ne anlattığını hiç dinleyemedim çünkü beni büyülemişti. Eve çok mutlu döndüm . Tabi bu durum Dumi'nin işine geldi. " Hadi bugün bendensin. " dıyerek 2 konserve ciğerli mama verdim. Afiyetle yedi o da mutlu gözüküyordu. Kafamı o akşam yastığa koyduğumda kadının gözleri aklımdan çıkmadı. Ve uyuyamadım . Sonraki günün sabahı Arda ve Hande'nin ayrılık davasının tarihi açıklanacaktı ama benim haberim yoktu. Ve sabah uyandığımda savcılıktan mesaj geldi "09.09.2002 günü duruşmanız var" Bu bir hafta sonra oluyordu . Moralim tavan yapmıştı çünkü evli bir kadına yürümem yasal değildi ve bende katı ve ciddi bir insanım , anlayacağınız ne kadar erken o kadar iyi.
Bir hafta nasıl geçti hiç anlamadım ama su gibi aktı. Duruşmada herkes çok gergin ve ciddi görünüyordu sanırım tek ben ve Handem mutluydu çünkü ikimizden de bir zulmden kurtulmuş olacağız  . Duruşma boyunca onların ayrılmaması için uğraştım ama içim içimi yiyordu sanki birisi zorlu barıştırmaya çalışıyordu. Ama sonunda dava bitti ve adam kadının yanına gelerek son birkez sarıldı ve ağlayarak yeni kiralayacağı eve bakmaya gitti. Hande  benden bir yaş büyüktü ama güzelliği beni hayran bıraktı her duşa girdiğimde her Dumime baktığımda her güneşe baktığımda aklıma ilk o geldi. Duruşmadan sonra yanına gittim ve kahve içmeyi teklif ettim. O da kabul etti Eee nede olsa doğru zaman doğru yer. Geldiğimiz yer çok şirin ve güzel yerdi, iki mekanı vardı iç ve dış ama biz içeriye girdik çünkü dışarı buz tutuyordu. "Evet oğlum işte bu an o an 2 hafta önce tanıştığım güzellik şuan karşında, hadi söyle ona. "" Hayır yapamam daha çok erken, hem rezil olursan hayatın boyunca onu unut. ""Ya hayır söyliycem Allah Allah  bi bırak beni onu seviyorum."
Hande:"Hilmi Bey ne içersiniz?"
Hilmi:"Ben bi su alıyim. "
Alnımdan soğuk terler akıyordu.
Hande:"Oh be kurtulduk. "
Hilmi:"Evet sizin için iyi oldu."
Hande:"Ee sen nas.. "
Hilmi:"Hande seni seviyorum!"
Hande:"Ne! "
Hilmi:"Biliyorum çok ani oldu ama söylemezsem içim içimi yer,dayanamam."
Hande:"Evet hiç beklemiydum,aslına bakarsan bende senden hoşlandım. "
Hilmi:"Ciddi misin?"
Yüzümde şaşkınlıkla birlikte hafif bir tebessüm bacaklarım boşalmış durumda ve ayağım titriyor ayakta duramıyorum.
Aynı durumu Hande de görüyorum o da mutlu görünüyor umarım sonumuz Arda'nın ki gibi olmaz.
Hande:"E o zaman biz neyiz şimdi?"
Hilmi:"Bilmem neyiz? "
Ve böylece ilk flörlerimiz başladı aslında artık sevgiliydik
Yeri geldi o benim evime geldi Dumi yi sevdik meyve yedik, ben ona gittim kahve içtik film izledik aylarca sürdü ve bu aralarda  kazandığım parayı hakettiğimi düşünüyorum yalnızlık cidden psikolojimi bozmuş onu anladım.
Yine bir akşam bebek sahilde yürürken bizi bi abi durdurdu çay ve çiçek sundu bizde garibanda kazansın diye aldık ,hava 3 derece ve elimizde sıcacık demli çay ,sırtımda bir acı,dışarda.. Bir saniye sırtımda acımı? Çığlık var çok sesli yanı başımda kanlı bıçak ve arkamda Hande'nin eski eşi Arda denen adam o da korkmuş, napıcağını bilmiyor, yerde kanımdan bir göl, acı yok, tat yok , tuz yok artık hayattan. Bira kokusu yüzüme yüzüme vuruyo, Arda itinin kullandığı o pis bıçaktan. Yardım ! Onun ağlamasına dayanamıyorum, lütfen, ağlamasın durdurun onu.  Allahım sanki bir kararma , bir yorgunluk üstümde bin boğa dövüşmekte, artık bitsin bu zulm. Handem üzülmesin artık bitsin.

Doktor:"Sol tarafında bir kesik var ama yarayı kapattık eğer ani hareket yaparsa dikişler açılabilir. "
Hande:"Peki ne zaman iyileşir lütfen iyi bir şey söyleyin. "
Doktor:"Bir hafta boyunca pansuman yapıp kontrol edeceğiz ve sonra taburcu olacak durumu ciddi değil bir sıyrık sadece. "
Hande:"Allahım sana şükürler olsun!"

Evet onlar beni uyuyor sanırken ben onları dinledim ve o alçak adam hâlâ yakalanmamış nasıl olur uğruna hizmet ettiğin , o kadar çalıştığın kişiler seni arkandan bıçaklayan anı, sanı belli olan birini bulamaz. Kendi işimi kendim yapacaktım!

Taburcu olduktan sonra evde arama çalışmalarına başladım, bir polis ekibi ile kendi davam için savaşmaya başladım. Ekiple Arda'nın olabileceği yerleri aradık ,sorduk, soruşturduk ama yok yok yok ulan yok. Yapılan operasyonlara ağrılarım nedeniyle katılamadım ama bi kulağım hep karakoldaydı sabah akşam telefonun kenarında sabahladım. Ve bir akşam bunca sancılı süreç sonunda bir sonuca ulaştı Arda bi askerlik arkadaşının evinde saklanıyormuş korkak. Tutuklanırken bende karakoldaydım yüzünü gördüğüm anda saldırdım fakat polisler müdahale etti. O yüzü ne zaman görsem bi için ağlar, midem bulanır, tiksinirim insan olduğumdan. Çünkü o yüz katillerin, kadına şiddet uygulayanların, hayvana saldıranların, vahşice ırkçılık yapanların yüzü, o yüzsüzlerin yüzü.

Artık rahat bir nefes alıcaktım çünkü bugün onun cezasını alacağı gündü ve ben yaklaşık bir aydır spor yapamıyorum, yürüyemiyorum, gülemiyorum sadece onun yüzünden  neyse en azından 30 yıl aramızda olmaz tek tesellim bu. Ve hakim salona girdi.
Tartışmalı bir duruşma oldu hatta inanır mısınız Arda alkollü olduğu için iyi hal indirimi olacakmış. Evet o an geldi sonunda hakim cezayı verecek sabırsızlıkla bekliyorum.
Hakim:" Lütfen sessizlik!"
Alnım terler  içinde çenem istemsizce titriyor.
Hakim:" Suçlu altı yıl hapse mahkûm edildi."
Ne! "On altı dedi değilmi? ". Salondaki herkes şaşkın, kırgın, darılmış Arda dışında bi o mutlu bir de hakim Bey. O an gülümsedim.
Hakim:" Karardan memnun değil misiniz Hilmi Bey sorun ne? "
Hilmi:"Hayır çok memnunum. "
Hakim:" E neye gülüyorsun o zaman?"
Hilmi:" Arkanızda ADALET SARAYI yazıyorda buna gülüyorum."
~SON~

# data[].attributes.body
BİR MODA TASARIMCISININ GİZEMLİ ÖLÜMÜ : NESRiN SİPAHİ

18 Eylül 2014 , New York'ta ilginç bir gün . Ünlü Moda Tasarımcısı Nesrin Sipahi'nin cinayeti .

Ahmet hadi oğlum kıyafetlerini giyin ! dedi Ahmet’in annesi Nesrin Hanım . Ahmet etrafına gülerek bakarken annesine seslendi “Hahahahah giyindim bile anne!”

Herkes işlerini hallettikten sonra dışarıya çıkmak için hazırlardı , merdivenlerden inerek arabaya yöneldiler. Bugün Can Bey'in banka müdürü olan patronuyla birlikte ailesini tanıştırmak amaçlı bir yemek etkinliği vardı ve Faruk Bey’in evine gideceklerdi .

Faruk Bey’in evine vardılar, Can Bey zili çalmak için kapıya uzandı ancak zili çalmadan kapı açıldı ve o anda kapı önünde garip bir rüzgar esti , bir tanıdıklık durumu vardı sanki . Ortamda garip , farklı bir enerji vardı

Ancak sessizliği Faruk Bey bozdu , “Kapıda durmaya devam mı edeceksiniz , hadi içeriye buyrun .” Ahmet'in içinde garip bir his vardı , sanki bu ortamdan pek hoşlanmamış gibiydi , gergindi ve düşünüyordu .Ahmet ve ailesi içeri girdiklerinde Faruk Bey'in yardımcısı olan Suzan , sofrayı hazırlamış bir şekilde bekliyordu.

Sofra çok dikkatini çeken Ahmet , anneciğim sofraya ne zaman oturacağız ? Sanırım kurt gibi açım , diyerek gülümsedi . O sırada Nesrin ve Ahmet’i izleyen Faruk , ilk önce Nesrin'e garip bir şekilde baktı , daha sorma Ahmet’e dönerek “Küçük bey , demek kurt gibi açsın ha! Bu evde küçük kurtlara öncelik var !” diyerek ona sofrayı gösterdi.

✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧

Yemekler yenmişti , sırada tatlılar vardı . Suzan tabakaları toplarken Faruk Bey Suzan'a “Tatlılar nerede kaldı yahu?” diye seslendi . Biraz zaman geçtikten sonra Nesrin Hanım , Faruk Bey’in ona doğru olan bakışlarını fark etti ve bu durumdan rahatsızlık duymaya başladı . Biraz kafasını toplamaya ve en önemlisi derin bir nefes almaya ihtiyacı vardı .

Suzan’a doğru dönerek “Suzan , bekle sana yardım edeyim . Böyle oturmak beni rahatsız etti .” diyerek masadan kalktı ve Suzan'ı takip ederek mutfağa yöneldi , ancak yine garip bir şey olmuştu . Faruk Bey Nesrin Hanım’ın arkasından gelmişti . Yaklaştı , yaklaştı , yaklaştı ve dibine geldiğinde durdu .O kadar yakındılar ki neredeyse nefesleri birbirlerine temas ediyordu .

Faruk , Nesrin'in kulağına doğru eğildi ve “Beni hatırladın mı , kıvırcık ?” diyerek fısıldadı ardından nezaketen öksüren Nesrin tatlıları içereyi götürerek ortamdan ve dolayısıyla Faruk'tan uzaklaştı.

Tatlılar yenirken Can , Faruk'un Nesrin’e doğru olan süzücü bakışlarını fark etti , sinirlenmeye başlamıştı ama göstermemeye çalışıyordu ne de olsa bu bir bakıma bir iş yemeğiydi ve karşısındaki onun patronuydu . Akşam olmuştu ve eve gitme vakti gelmişti .Nesrin Ahmet’i yanına alarak arabaya gitti,  ancak Can telefonum yukarıda kaldı bahanesiyle yukarıya geri döndü . Nesrin ve Ahmet arabada Can'ı bekliyordu ancak Can hala dönmemişti .

O sırada Can “ Eşimle derdiniz nedir Faruk Bey?” diyerek hesap sordu . Faruk ise cevaben “ Sanırım seni benimle aldatan eski nişanlın demek istedin Can?” dedi . Can anlık olarak şoka girmişti , “Eşim hakkında neler diyorsunuz siz!” diyerek çıkıştı . Faruk komidinine doğru yöneldi ve çekmeceden silahı çıkarttı . “ Kulakların doğru duyuyor , nişanlım beni seninle aldattı , senin gibi zayıf , başarısız , elinde hiçbir şey olmayan biriyle! Dost acı söyler ama şükürler olsun ki ben senin dostun değil en büüyk düşmanınım Can , Nesrin senden çok şey saklıyor . Çok zayıfsın , erkek gibi benden hesap bile soramıyorsun . Nesrin’in sana hiçbir şeyi anlatmaması çok normal .” diyerek keyifli bir o kadar da kendinden emin bir şekilde sırıttı ve silahı Can’a doğrulttu . Merdivenden sesler geliyordu , bir yukarıya çıkıyordu . Bu kişi büyük ihtimalle Nesrin’di ancak bir başkası olma olasılığı da vardı .

Nesrin Can'a bakmak amacıyla Ahmet’i arabada bıraktı ve yukarıya çıktı . Faruk'un elinde silah vardı ve silahı Can’a doğrultuyordu , burada neler oluyordu ? Faruk Nesrin’i görünce daha da sinirlendi ve “Yetti bu kadar !” diyerek tetiğe bastı .

Ancak bir terslik olmuştu . Yerde yatan Faruk ve Nesrin’di . Nesrin’in göğsü kanıyordu silah da uzakta duruyordu . Sonuç olarak evde bir cinayet işlenmişti .

Ahmet yukarıya annesine ve babasına bakmaya çıktı ancak kapı yarı açıktı ve gördüğü tek şey annesinin öldüğü ve babasının Faruk Bey’i yere yatırıp yumrukladığıydı . Eve girdiğinden beri içinde zaten kötü bir his vardı ve bu his annesinin ölümüyle sonuçlanmıştı. Evet , Ahmet bunu hissetmişti ve çok kötü bir durumdaydı .

O sırada ise Suzan sersemlemiş bir şekilde yerde duran silahın yanına çökmüş , kilitlenmişti . Suzan şoktaydı ve neler olup bittiğini anlayamıyordu .

Ancak Ahmet’in düşündüğü tek bir şey vardı :
Annesinin katili kimdi ve burada neler yaşanıyordu?

✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧

“X'i Bulamayanlar” Grubu tarafından yazılmıştır .

X'i Bulamayanlar :

Feyza Kılıç (Lider)

Ada Cengiz

Asude Büşra Güvenkaya

Betül Buse Aydın

Pelşin Alper**

# data[].attributes.body
Buse Önal 386
Sena Satı 69
Hilal Alaçatlı 256
Eda Beren Şimşek 529
Sema Nur Turan 996

# data[].attributes.body
9 A  crew

# data[].attributes.body
9A crew

# data[].attributes.body
Okulun bahçesinde,spor salonundan gelen düdük sesleri yükseliyordu.Topuklu ayakkabısının tıkırtılarıyla karışan bu yoğun ses kulağı tırmalıyordu.spor salonunun kapısına  vardığında adımlarını yavaşlattı ve içeriye yönledi.Kardeşini fark ettiğinde gözleri gülümsedi.Karseşinin yanına geldiğinde dersin hala devam ettigini fark etti. Kardeşine “Öğretmen nerede?”diye sordu.Kardesi bilmedigini işaret dilleri ile anlattı. Müdürü aramaya koyulmuşken, Öğretmen geldi.Çocuklar “Tarık hocam!” diye bağırışıp Tarık’ın etrafına üşüştüler.Minicik çocukların arasından geçmek düşünüldüğü kadar kolay olmadı.Zeynep:”Kusura bakmayın,dersi böldüm.Kardesimi hastaneye götürmem gerek.”Tarık sanki dünya ile olan bağını koparmıştı.Zeynep’in zeytin gözlerinde tutuklu kaldı.Anlamsız bakışlarla Zeynep’e bakan Tarık bir süre sustu.Zeynep Tarık’tan bir karşılık alamayınca sözlerini yineledi.Tarık kendine geldi ve “Tabi!”dedi.Zeynep garip bakışlarla”Yorgunsunuz sanırım?”dedi.Tarık kekeleyerek “Evet” dedi.Zeynep”Anladım,benim biraz acelem var size iyi dersler”.Zeynep gülümsedi ve kardeşini alıp oradan ayrıldı.Tarık, Zeynep’in arkasından bakakaldı.İnce beli ve ayakkabısının tıkırtısı en son dikkat ettiği şey oldu.Çocuklar hâla Tarık’ın etrafında,öğretmenlerinin bir şey demesini beklediler.Tarık kendini topladı ve”Hadi çocukar!Hizaya geçin bakalım.”dedi.
Tarık,günün şaşkınlıgını üstünden atamadı.Arada hâla gözleri onu arıyordu.Eve geldiğinde manasız gülümsemesini aynaya baktığında fark etti.Bu duygunun ne olduğunu anlamlandıramadı.Sadece bir an önce uyumak istiyordu. Yatağa geçtiğinde onu düşünmekten uyuyamadı ve sabah uykusunu almamış bir şekilde uyandı.Mutfaga girdi ve kendine kahvaltı hazırladı.Ardından üstünü değiştirip sabah koşusuna çıktı.Sabah yürüyüşleri artık bir rutini haline gelmişti.Tabi yürüyüş sırasında hep nasıl tekrar görüşebileceklerini  düşündü.Bir anda daha kızın ismini dahi bilmediğini fark etti.Bu sırada kedi miyavlamaları dikkatini çekti.Kediler için her zaman yanında mama taşırdı,arkasına baktığında Zeynep’in bir bankta oturup kedileri beslediğini fark etti.Gercekle hayal arasinda gidip gelen Tarık,öylece kalakalmisti.Gidip gitmemek arasinda kararsiz kaldi ve kalbi aklinin onune geçti.Adımlarını ona doğru atmaya başladı.Tarık “Yanınıza oturabilir miyim?”dedi.Zeynep biraz şaşkınlikla  onayladı.Tarık “Kemal’in ablası mıydınız?”dedi,”Evet.”Tarık’ın elindeki mamalar, Zeynep’in dikkatini cekti.Tarık Zeynep’e ”Siz de mi kedileri besliyorsunuz?” diye sordu.Zeynep cevap verecekken çantasının titrediğini hissetti ve pardon deyip çantasına yöneldi.Telefonunu çıkarttı ve banktan bir kaç adım öteye gitti.Telefonla konustuktan sonra banka oturmadan Tarık’a gitmesi gerektiğini söyledi ve uzaklaştı.Tarık biraz daha kedilerle oyalandıktan sonra eve gitti.
Ertesi gün Tarık spor salonuna gitti.butun cocuklar spor salonundaydı. Tarık derse başlamıştı. Ama Kemal’in rahatsız olduğunu farketti. Kemal’in yanına gitti. İyı olup olmadığını işaret dili ile anlattı. Kemal bir problem olmadığını işaret etti. Tarık daha sonra derse devam etti. Tenefüs olunca tüm çoucuklar bahçeye koştu. Bir tek Kemal spor salonunda kaldı. Tarık ,Kemal’in yanına gitti. Kemal’in solgun yüzünden dolayı endişelenmişti. İşitme engelli olan bu cılız çocuğa karşı sanki bir zaafı vardı. Tarık ,Zeynep’ten dolayı Kemal’e daha da bir duyarlı davranıyordu.Kemal’e iyi olup olmadığını tekrar sormuştu. Kemal yine aynı şekilde iyi olduğunu ifade edince Tarık rahatladı. Dışarı sigara içmeye çıkınca yine Zeynep’i düşünmeye devam etti. Ta ki spor salonundan bir çığlık duyana kadar. Tarık aceleyle spor salonuna koştu. Kemal’i yerde kriz geçirirken görünce ne yapacağını şaşırdı.Üstelik diğer çocuklarda Kemal’in etrafında ağlıyorlardı. Tarık Kemal’i kucağına aldı ve arabası ile hastaneye yetiştirdi. Neye uğradığını şaşıran Tarık acele ile doktor çağırdı. Çaresiz bir şekilde etrafta dolaşan Tarık’ın kucağından Kemal’i aldılar ve ameliyathaneye götürdüler. Tarık, bir çocuğun omuzlarında bu kadar yükü taşımasına daha fazla dayanamadı ve gözyaşlarını bırakıverdi. Yaklaşık 1-2 saat geçtikten sonra Zeynep ağlayarak hastaneye geldi. Tarık ,Zeynep’in yanına vardı ve onu sakinleştirmeye çalıştı. Zeynep’i oturttu ve peçete uzattı. Zeynep biraz da utanarak peçeteyi aldı ve gözyaşlarını sildi. Biraz daha sakinleşmişti. Zeynep “Her şey için teşekkür ederim.” “Lafı bile olmaz.”. Tam o anda doktor geldi ve “Hastaneye gelmesi biraz zaman almış. Epilepsi olduğundan haberiniz var mıydı?” “Hayır. Daha önce böyle bir şey olmadı.” Zeynep yine ağlamaya başladı. Doktor:”Durumu kritik elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz.” Tarık Zeynep’in kolundan tuttu ve onu oturttu. Zeynep daha fazla dayanamadı ve Tarık’ın omzunda gözyaşlarını bıraktı. Tarık’ın içi burkulmuştu. Duygu karmaşasından düzgün bir şeyler düşünemiyordu bile. Zeynep bir anda kendini topladı ve özür diledi. “Sorun değil. Durumunu anlayabiliyorum.” “Nasıl anlayabilirsiniz ki? “ Zeynep acısından dolayı mizacının kaba olduğunu fark etmemişti. Tarık:”Daha 5 yaşıdayken annem vefat etti.” “Özür dilerim ne dediğimi düsünemedim.” “Problem değil. Ama bana inanın bence Kemal sağsağlim çıkacak.” Zeynep ,Tarık’a olan önyargısından kurtulmuştu. Doktorun tekrar gelmesi saatler sürmüştü. Zeynep umudunu kaybetmişti ama Tarık ona hep destek çıkıyordu. Doktor:” Başınız sağ olsun.” Zeynep duyduğuna inanamadı. Öylece kalakalmıştı. Ayakta kalmakta zorlandığı her halinden belli oluyordu. Daha da fazla dayanamadı ve kendini daha da zorlamadı ve bayıldı. Tarık’ın eli ayağına dolaştı. Zeynep’in düşmesiyle beraber Tarık’ın gözleri karardı ve onun bedeni de bunu daha fazla kaldıramadı. Uyandığında ilk işi Zeynep’i sormak oldu. Doktor üzülerek “Üzgünüz,elimizden geleni yaptık.aKalbi bu kadar acıyı kaldırmaya yetmedi.” Tarık neye uğradığını şaşırdı. Yapabileceği tek şey gözyaşlarına izin vermek oldu. 1 gün hastanede kaldıktan sonra eve gitti. İlk defa tattığı aşkı birkaç gün içinde elinden alındı. Ardında bir sürü acı bırakmıştı Zeynep . Tarık ise hem hayata hem de aşka küsmüştü.

# data[].attributes.body
Ölümsüz Aşk

Günlerden 21 Aralık soğuk güzel hafif bir esintiyle Sedef Kahire'ye gitmeye hazırlanıyordu. Arkeolog olmak küçüklüğünden beri en büyük hayaliydi. Üniversitesinin yeni bitmesine rağmen ilk teklifinin Kahire'den gelmesi hemen uçak biletini alıp valiz hazırlamaya başlamasına neden olmuştu bile. Yola çıkıp ilk gördüğü taksiyi çevirdi. Yolu uzundu. Sabiha Gökçen o kadar yakın değildi hele bi de İstanbul trafiği... Neyseki geç kalmadı. Kahire'ye ilk ayak bastığında güneş yüzüne yüzüne vurdu. Sıcak havayi severdi pek sorun etmedi. İlk iş olarak oteline gitti. Valizini koydu küçük işlerini halletti. Sonrasında hemen kazı alanına koştu. İş yapıcağı yeri daha önce fotoğraflarda çok kez görmüştü lakin kendi gözleriyle gördüğü an şoka girdi. Burası mükemmeldi. Keops pramidini görmek... Hem de bu kadar yakından. Çadırlardan birine girdi. Buraya yeni geldiğini acilen iş için çağırıldığını anlattı. Ona ilk günler için çalışacağı yeri gösterdiler. 3 ay orada çalıştıktan sonra asıl çalışacağı yere götürdüler. Pek değil kısa süre sonra kazı çalışmalarına başladı. Bulucağı şeyin bu kadar büyük bir olaya neden olacağını kimse bilmiyordu.

Aiden New York'da yaşayan başarılı ve yaşına göre gayet yakışıklı bir erkekti. Başarılarını mesleği olan doktorluk alanında çokça gösterdi. Tüm Dünya da işimi birçok kez anıldı. Kahire'de yaşanan olaylara ilk çağrılanlardan biriydi. Sedef'i ilk görüşü de bu vesile ile oldu.

Aiden New York'da çayını keyifle yudumlarken Sedef Kahire'de uzun süredir yaptığı kazı çalışmaları sonucu bulduğu mumyayı dışarı çıkarmaya uğraşıyordu. Bunu dışarı çıkarıp diğer arkeologlara gösterdiğinde herkes onunla gurur duyacak bütün basın onu konuşacaktı. Bağırarak dışarı çıktı. İlk sözcükleri herkes buraya baksın oldu. Çevredekilerin hepsi ona döndü. En önde Sedef olmak üzere toplam 5 kişi içeriden çıktı. Mumyayı yatırıp üstünü temizlemeye başladılar. Herkes hayret ediyor uzun zamandır aranan bu mumyayı gördüklerine kimse inanamıyordu. Bir kaç gün mumyayı incelemekle geçti. Çalışan insanlar bir süre sonra garip hissetmeye başladılar. Resmen herkes bi anda hiç bilinmeyen bir hastalığa kapılmıştı. Kimse sesini çıkarmıyor normal bir hastalıktır geçer diyordu. Ta ki basın konuşuncaya kadar. Bütün Kahire bu haberle yankılanmaya başladı. Bir şeyler ters gidiyordu ve kimse olan biteni anlamıyordu. Kahire'deki doktorların hepsini büyük bir endişe kapladı. Halk gözlerinin önünde çöküyordu ama kimse bir şey yapamıyordu. Devlet dışardan gelebilecek her türlü yardıma açık olduğunu söylediği an ilk gönüllü Aiden oldu. Apar topar hazırlandı. Kahire'ye indiği an onu çok büyük bir kafile karşıladı. Bu olaylar yaşanmadan birkaç gün önce Sedef ile beraber tüm çalışanlar hastaneye yatırıldı. Aiden hemen hastaneye götürüldü. Çünkü çoğu kişi ülkede yaşanan son olaydan mumyanın çıkarılmasından şüpheleniyordu. Aiden kazı çalışanlarını görmek istediğini söyledi. Burası büyük bir oda olmasına rağmen girer girmez Sedef'in yemyeşil gözlerini gördü. Sanki ayakları onun yatağının başına gidiyordu. Yakınlaştıkça daha dikkatli bakıyor baktıkça sanki oraya doğru çekiliyordu. Yanına gittiği gibi sırıttı ve selam dedi. Herkes onları izliyordu. Selam lafını duyan herkes gülmeye başladı. Aiden dediklerinin farkına geç varmışa benziyordu. Sedef uzun zaman sonra ilk defa açabilmişti o inci dişlerini. Kendini toparladı. Bu yaşananlar belki yarım dakika bile sürmedi ama Aiden'a bir ömür gibi geldi. Selam demek için pek güzel bir zaman değil galiba ne bu samimiyet dedi gülerek. Aiden Sedef'in dediklerini ilk başlarda ciddiye aldı ama güldüğünü gördükten sonra daha da yumuşadı.

-Sanki ölüyormuş gibi hissediyorum dedi ve biraz bekledi

-Aiden. Adım Aiden derken yatağın ayak ucunda duran dosyaya baktı. Biraz durdu sonra Sedef'ti dimi dedi

-Evet bay Ai..

-Lütfen bana sadece Aiden diyin

-Şuan takılmamız gereken son konu bu bence cidden ölüyormuş gibi hissediyorum doktor.

-Unutma kara gün kararıp kalmaz. Umutlarımızı kaybetmeyeceğiz. Sen çok güçlü bir kızsın bunu başarabilirsin.

Aiden odadan çıktı. Sedef Aiden'ın sözleri karşısında kendisini daha güçlü hissetti. Ne kadar şeyin üstesinden gelmişti. Bunun mu üzerinden gelemeyeceğim dedi kendine. Aiden ise bu sırada onu düşünüyordu. Sanki bir melekti onun iyileşmesi için elinden gelen her şeyi yapabilirdi. Geceler boyu çalıştılar. Tüm doktorlar sorunu bulmuştu. Sorun mumyadaydı. Ama hastalığın nasıl yayıldı sonuçları ve çözümü hala kocaman bir soru işaretiydi. Bu sırada Aiden her gün Sedef'e uğruyor ondan güç almaya çalışıyordu. Sedef'in ise güç alacağı tek kişi Aiden olmuştu. Sanki birbirlerine muhtaç kalmışlardı. Birbirlerini görmedikleri gün ikisi de aynı şeyi düşünüyor dayanılmaz özlemi iliklerine kadar hissediyorlardı. Sedef her gün güzel bir haber bekliyordu. Ama sanki hiç gelmeyecek gibiydi. Her geçen gün kötüleştiğini hissediyordu. Bunu yaşayan tek o değildi ama Aiden'ın tek düşündüğü o idi. İkisi de birbirini çaresiz hissediyordu. Sedef uyudu, uyandı. Uyandığında öksürmeye başladı. Kötü olan şu ki öldürdüğünden kan geliyordu.

Bu hastalığın ilerlemiş bir seviyesi olduğunu düşündü Sedef.

Aiden'ı çağırmak istiyordu. Ama sesi bile çıkmıyordu. Birkaç gün önce ayrı odaya çıkmak istemesi kararına lanet etti. Çaresizce dışarı çıktı artık dizleri bile tutmuyordu. Uzun kolidoru sürüne sürüne yürüdü resmen. Kimse yoktu etrafta. 2 aydan uzun zamandır can çekişmesine neden olan bu hastalıktan kurtulmak için nelerini vermezdi ki... Tam o sırada Aiden onu görmek için araba ile hastaneye geliyordu. Çözümü bulmuştu. Kaç aydır gece gündüz çalışmış sonunda çözümü bulmuştu. Sedef gözlerini zar zor açarken birden yere yığıldı. Birkaç dakika sonra koridora giren hemşire onu duyunca çığlığı bastı. Bütün hastane yankılandı. Sedef'in gözleri hala açıktı. Ama sanki nefes almak bile zor geliyordu ona. Çığlığı duyan Aiden hastanenin bir ucundan diğer ucuna kadar koştu. Koşarken bir yandan onu arayan habercilerle uğraşıyor bir yandan da avazı çıktığı kadar bağırıyordu. Bağırırken elindeki çiçeği sallıyordu. Bulduk bulduk bulduk... Çözümü bulduk! Duyan herkes çığlığın geldiği yere doğru bakıyor bir yandan da mutluluktan ağlıyordu. Tüm halk kurtulmuştu. Televizyonu açan sevdiklerine sarılıyor haberin doğru olduğunu duyunca daha da mutlu oluyordu. Aiden koridorun başına geldi. Yerde yatan biri olduğunu anlamıştı çünkü herkes başındaydı ama kimin olduğunu seçemiyordu. İlk başta çok fazla doktor var başında diye pek tınlamadı. Görmek istediği tek kişi Sedef'ti daha fazla zaman kaybedemezdi. Ona aşık olduğunu söyleyecek ve iyileşeceğini bildirecekti. Odaya geldiği gibi aralık olan kapıyı hızla açtı. Sedef odada yoktu. Her şeyi sonradan çakabilmişti. Yerde yatan Sedef olabilirdi. Koşabildigi kadar hızla koştu. Sedef nerdesin diye bağırınca yerde yatan Sedef'in başındaki insanlar Aiden'a döndü. Aiden Sedef'in yanına gidip diz çöktü. Bir yandan ağlıyor bir yandan ölme ölemezsin bulduk çözümü bulduk iyileşeceksin biraz daha dayan dedi. Sedef artık gücüm kalmadı diyince Aiden daha fazla dayanamadı

-Sana aşığım Sedef sana aşığım beni bırakma

-....

Sadece ağlayıp duruyorlardı. Sedef sessizce fısıldadı

-Seni çok seviyorum Aiden. Özür dilerim...

Son sözleri bunlar oldu. Aiden'ın kollarında gözlerini kapadı. Etraftaki herkes ağlıyordu. Aiden çığlığı kopardı:

-HAYIRRRRRR

Üstüne kapanıp bağırınmaya başladı. Çok sevdiği kız kollarında ölmüştü. Buna dayanamadı.

Saatler sonra hastane yatağı üzerinde uyandı. İlk sözleri Sedef nerede oldu. Yanındakiler hala ağlıyordu. Bu acı dayanılmazdı.

Aşk da böyle bir şeydi ya. Ya yaşarken ölürsün ya da ölünce yaşayamazsın...

# data[].attributes.body
Bugun kızının doğum günüydü. 16 Eylül sabahı... Şu dünyada en değerli varlığı olan kızı bugünü arkadaşlarıyla beraber kutlayacaktı. Ne kadar çabuk büyümüştü de 16 yaşına giriyordu. İçi burktu çünkü ilk kez doğum gününde kızıyla beraber olmayacaktı.
Eşi Oktay ilaç firmasında genel müdür olduğundan sık sık yurt dışına çıkmak zorundaydı ve bu özel günde onlardan biriydi.
Açelya evden çıkmıştı. Adeta zaman akmak bilmiyordu. Karanlık çöktüğünde zil çaldı. Sonunda kızı gelmişti. Beraber güzel bir akşam yemeği yediler. Yemekten sonra Açelya'nın başı ağrıdığında yatmaya gitti. Derya'nın aklına kızının yarın alacağı kitap geldi. Çantasına para koymaya gittiğinde ise sigara kutusuyla karşılaşmayı beklemiyordur. Şaşırmış, kızmış aynı zamanda kırılmış fakat belli etmek istemiyordu en azından şimdilik.
Açelya ise her şeyden habersiz uyanıverdi yeni bir sabaha. Eskisi gibi gülerek karşılamıyor sabahı, içini burkuyordu güneş ışıkları.
Birkaç gün önce arkadaşlarının büyük ısrarı üzerine lüks bir restauranta gittiğinde görmüştü babasını. Karşısında annesi olamayacak kadar genç bir kadının elini tutuyordu. O an hiçbir şey yapamadı. Hızlıca restauranta çıkıp zaten kokusuna alışık olduğu sigara lanetine başladı. Bir iki derken...
Bu anılar aklına geldiğinde babasıyla konuşmaya karar verdi. Çıktı babasının karşısına ilk başta sakince gördüklerini anlattı babasının yalanlarını öğrendikçe daha çok sinirleniyordu, bağırmaya başladı çünkü annesinin bunu hak etmediğini çok iyi biliyordu. Ancak tek hatası babasını o kadarda iyi tanımamasıydı. Yüzüne çarpan sert tokat ve şakağında hissettiği ılık hissiyat felaketin habercisiydi.
Ertesi gün
751. Sokakta yıllardır hiç olmadığı kadar bir karmaşa ve gürültü vardı. Polis sirenleri, fısıltılar ve yakarışlar birbirine karışmış; tüm gözler Derya'nın üzerine toplanmıştı.
İki kere bayılmış, defalarca kendinden geçmiş, hala kendine gelmemişti Derya. Aklı çalışmıyor etraftaki olayları algılayamıyordu. Gözünde sadece kızının şakağından akan kanların yeri kapladığı, silahın ve halının kırmızıya büründüğü o sahne tekrarlanıyordu. Kızının kendisini öldürdüğüne asla ama asla inanmıyor, inanmak istemiyordu.

Polisin açıklaması şuydu: Açelya, nerden geldiği belli olmayan silahıyla babasının odasına gizlice girmiş ve intihar etmiştir.

(flashback)

Oktay'ın elleri titriyordu. Kızının kanlar içindeki görüntüsü ne kadar dehşet verici olsa da yakalanma korkusu bunun bir adım önüne geçmişti. Aklına ilk gelen kızıyla kavgasının sebebi olan Sedef'i aramak oldu. Sadece bir tokat attığını, işin bu noktaya geleceğini düşünmediğini, kafasını sehpaya çarptıktan sonra kanları durduramadığını ve şu an nabzının atmadığını flörtüne anlattıktan sonra ne yapması gerektiğini sordu çabucak. Sedef bir dedektifti ve bu işi kurtaracak kişi de oydu. Sedef ona arabasındaki silahla kızının başını çarptığı yerden vurmasını daha sonra ise silahı kızının eline vermesi gerektiğini söyledi. Oktay dediklerini harfiyen yaptı. Allahtan Derya alışveriş yapmaya gitmişti.
Derya hiçbir şekilde polise inanıyordu. Açelya son, zamanlarda ne kadar durgun olsada hep hayat dolu bir kızdı. Boş gözlerle etrafı izleyen Oktay büyük bir çıkmazdaydı. Derya Oktay 'a sürekli bunun doğru olmadığını söylüyor bir dedektif tutmaları gerektiğini belirtiyordu. Oktay başta ne kadar reddedtiyse de işe Sedef'i sokarsa daha kolay yırtabileceğini düşünüyordu sonunda Derya'nın teklifini kabul etti ve bir tanıdığının olduğunu söyledi. Oktay Sedef'i arayıp karısının ikna olmadığını söyledi.

15.00
Sedef olay yerine gelmişti.Olay yerini inceliyorum gibi yaptıktan sonra Derya'yı sessiz bir odaya aldı. Sadece ufak bir anlığına boğazına yumru oturdu sanki. Karşısındaki kadının gözleri çökmüş, tüm damarları ortaya çıkmıştı. Derya'yı öncedende tanıdı yüz yüze gelmemiş olsalarda. Bu kadar çökmüş olması onun vicdanını iki saniyeliğine sorgulattı sadece. Daha sonra ise kocasıyla flört ettiği ve kızının ölümünü gizlediği kadına yeni planını anlatmaya başladı.
Artık kabullenmesi gerektiğini kızının ölümünde herhangi bir cinayet kanıtı In bulunmadığını anlattı. Artık Derya ikna olmaya başlamıştı.
Derya konuşma sonrasında büyük bir üzüntüyle kızının odasına girdi. Belki de son defa onun kokusunu hissediyordu. Kızının yatağına uzandı ve ağlamaya başladı. Duvardaki çerçeveler sanki bir bir canlanıyor, anılar gözümün önüne geliyordu.
Dayanamayacağını anladığında kalkıp masasına oturdu. Defterlerine, kitaplarına dokundu tek tek. Sonra gözüne bir şey çarptı, sarı bir defter. Bu defteri ilk kez görüyordu. Alıp okumaya başlayınca bunun kızının günlüğü olduğunu anladı.
Bir bir sayfalarını çevirdi. İster istemez son sayfalarına gidiyordu eli. Günlüğü okumayı bitirdiğinde sinir krizi geçirmişti. Günlükte eşinin onu başka bir kadınla aldattığını kızının babasıyla konuşmayı planladığı yazıyordu.

Hiç düşünmeden eşinin yanına gitti ve kızının günlüğünü yüzüne fırlattı. Oktay ne olduğunu şaşırmıştı. Planının bozulacağı aklının ucundan bile geçmezdi çünkü Sedef'e kendinden çok güveniyordu.
Ama bazen her şey istediğimiz gibi gitmez.

SON

# data[].attributes.body
9/D 6. Grup SALINCAK

# data[].attributes.attachment_link.title
9-D Geleceğin Edebiyatı Grubu Hikaye Yazısı

# data[].attributes.body
http://iwishyouto.com/view/29ac1ca3c7b191ab

Buse Önal 11B 386

# data[].attributes.body
9D 2.grup
https://docs.google.com/document/d/1fugpMYBLWBhJWyYYxjAMcq59cR-mC4lwPEtywWagySo/edit?usp=drivesdk

# data[].attributes.body
https://docs.google.com/document/d/1EOEvIj6tQ7ZfVw6VZTdismRQI4BZraAUCjaRc5nRcW8/edit?usp=drivesdk

# data[].attributes.body
11-B 389

# data[].attributes.body
https://pin.it/vse2spz5mlp52s

# data[].attributes.body
Kübra Babayiğit 533
Ece Berfin Ertürk 57
Tuana Su Olağan 324
Büşra Gümüş 513
İclal Pakize Ünal 389

# data[].attributes.body
9/D 4. Grup
Edebiyat-ı 9/D

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
for your friends, loved ones or just for fun with our positive and cheerful service!

draw a live card online, save drawing process as time-lapse animation and get a permanent link to it to share card or embed to blog

schedule email delivery for your greeting card

get a nice free live card from our or just look how to draw a greeting card

Create unusual greeting cards
and share fun with everyone

I Wish You To smile :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Draw Your Own Greeting Card and Save Drawing Process as Time-Lapse Animation - iwishyouto.com, Next Generation Greeting Service

# data[].attributes.attachment_link.description
Here you can draw your own greeting card, save drawing process as time-lapse animation, get a permanent link to it and schedule time for email delivery. Also you can choose an animated card from the the gallery. Everything is free

# data[].attributes.body
Rumeysa ALTUN

# data[].attributes.body
Yasin Bedirhan Akşan 9/A

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
for your friends, loved ones or just for fun with our positive and cheerful service!

draw a live card online, save drawing process as time-lapse animation and get a permanent link to it to share card or embed to blog

schedule email delivery for your greeting card

get a nice free live card from our or just look how to draw a greeting card

Create unusual greeting cards
and share fun with everyone

I Wish You To smile :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Draw Your Own Greeting Card and Save Drawing Process as Time-Lapse Animation - iwishyouto.com, Next Generation Greeting Service

# data[].attributes.attachment_link.description
Here you can draw your own greeting card, save drawing process as time-lapse animation, get a permanent link to it and schedule time for email delivery. Also you can choose an animated card from the the gallery. Everything is free

# data[].attributes.attachment_link.title
Draw Your Own Greeting Card and Save Drawing Process as Time-Lapse Animation - iwishyouto.com, Next Generation Greeting Service

# data[].attributes.body
Lider: Sümeyra YILMAZ 388
Ece ERSOY 257
Sinem UZUN 7
Sinem UYANIK 283
Buse Nur AVCI 254

# data[].attributes.body
Taha Yıldırım 72 10/B

# data[].attributes.body
Feyza Kılıç 9/A 693

# data[].attributes.body
Feyza Kılıç 9/A 693

# data[].attributes.body
Feyza Kılıç 9/A 693