# data[].attributes.body
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νά ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Κ.Π.Καβάφης

# data[].attributes.body
Οι ναυτικοί στα φορτηγά
πάντα μια γάτα τρέφουν,
που τη λατρεύουνε,
χωρίς να ξέρουν το γιατί

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι γάτες των φορτηγών

# data[].attributes.headline
Αυτά τα δέντρα δε βο

# data[].attributes.body
Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα
δε βολεύονται
παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές
δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
Γιάννης Ρίτσος

# data[].attributes.headline
Κι ήθελε ακόμη…

# data[].attributes.subject
Κι ήθελε ακόμη…

# data[].attributes.body
Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ

Δεν παραδέχτηκα την ήττα.
Μανόλης Αναγνωστάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Κώστας Θωμαΐδης - Κι ήθελε ακόμη (Στην υγειά μας) {11/2/2017}

# data[].attributes.attachment_link.description
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2017 Θάνος Μικρούτσικος. Κι ήθελε ακόμη Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος 1. Μαρία Δημητριάδη 2. Κώστας Θωμαΐδης 3. Υπόγεια Ρεύματα Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα, έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

# data[].attributes.headline
Η Μαρίνα των βράχων

# data[].attributes.subject
Η Μαρίνα των βράχων

# data[].attributes.body
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη –Μα πού γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο. Ελύτης, Η Μαρίνα των βράχων

# data[].attributes.attachment_link.description
TΟ ΠΟΙΗΜΑ ανήκει στη συλλογή Προσανατολισμοί. Ο ποιητής, επηρεασμένος από τις αρχές του υπερρεαλισμού, στηρίζεται βασικά στο υλικό των εικόνων και των λέξεων. Κύριο χαρακτηριστικό των λέξεων και των εικόνων, που χρησιμοποιεί, είναι η συναισθηματική φόρτιση και, πολλές φορές, η κάποια ασάφεια ως προς το νόημά τους (για τις λέξεις) ή ως προς το ακριβές τους περίγραμμα (για τις εικόνες).

# data[].attributes.headline
Η πιο όμορφη θάλασσα

# data[].attributes.subject
Η πιο όμορφη θάλασσα

# data[].attributes.body
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει

Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα
Κι αυτό που θέλω να σου πω

το πιο όμορφο απ” όλα,
δε στο “χω πει ακόμα
Ναζίμ Χικμέτ

# data[].attributes.attachment_link.title
Η πιο όμορφη θάλασσα - Μαρία Δημητριάδη [Nazim Hikmet]

# data[].attributes.headline
Αλλά τα βράδια...

# data[].attributes.subject
Αλλά τα βράδια...

# data[].attributes.body
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι
που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
τάσος λειβαδίτης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βασίλης παπακωνσταντίνου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γιώργος μιχαλακόπουλος

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλλά τα βράδια ― Τάσος Λειβαδίτης, Βασ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Μιχαλακόπουλος

# data[].attributes.attachment_link.description
Ποίηση: Τάσος Λειβαδίτης Μουσική: Γιώργος Τσαγκάρης Και να που φτάσαμε εδώ χωρίς αποσκευές μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι. Κι εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα. Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος. Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη...

# data[].attributes.headline
...Κι έβλεπα πάνω απ

# data[].attributes.body
...Κι έβλεπα πάνω απ’ την κορφή βαθιά την πλάση πάσα τον ουρανόν ανάσαινα
και δεν μου ακούγονταν
η ανάσα.

# data[].attributes.body
είναι κλειστός, όλο βουνά
που έχουν σκεπή το χαμηλό ουρανό μέρα και νύχτα.
Γιάννης Ρίτσος