# data[].attributes.body
Valkuilen:
Een van mijn valkuilen als een OA'er is duidelijk zijn in mijn grenzen. Ik vind het erg lastig nog om mijn eigen grenzen aan te geven en mij daar ook aan te houden. Zo maak ik het voor een kind ook erg lastig.

Kwaliteiten:
Een van mijn kwaliteiten is denk ik toch geduld hebben bij de kleuters. De kleuters hebben vaak wat langer de tijd nodig voor iets en daar toon ik mijn geduld voor. Dit vind ik toch wel een kwaliteit van mijzelf, omdat heel veel dit niet hebben.

# data[].attributes.body
Hoe geef ik positief de leiding:
Ik ben positief aan het leiding geven als ik kinderen complimenten geef als ze iets goed doen. Bijvoorbeeld als we in een rij moeten lopen naar de gym dat ik dan de kinderen een compliment geef als ze goed mee doen in de rij met het lopen. Hierdoor stimuleer ik de kinderen tot het doen van iets goeds.

# data[].attributes.body
Hoe is de school betrokken met de ouders:
Wat de school doet om met de ouders betrokken te zijn is veel in contact zijn via de mail. De ouders kunnen zelf ook altijd binnen lopen in de ochtend om een praatje te maken. Na schooltijd is er ook altijd tijd om met een ouder in gesprek te gaan. Er zijn ook 10 minuten gesprekken na elke periode. 1 periode duurt 12 weken.

# data[].attributes.body
Deze situatie ging als volgt:
Een kind uit mijn stageklas was erg verdrietig over het overlijden van zijn/haar oma. Toen ik dit van het kind hoorde, vond ik het erg lastig om hier mee om te gaan. Het is niet zomaar iets. Het kind zelf was 5 jaar oud.

Hoe ik heb gehandeld was als volgt:
Ik heb het kind bij mij op schoot genomen, omdat het kind dit aan mij aangaf en het kind dat een veilig gevoel gaf.Ik heb het kind eerst getroost en daarna stelde ik mij vooral op als een luisterend oor. Het kind besprak met mij hoe het was gegaan en wat het kind nu fijn vond voor de rest van de dag. Ik hield vooral oogcontact met het kind en probeerde ook vriendelijk te lachen naar het kind om het kind op zijn gemak te stellen. Wij hebben toen samen besloten dat wij de rest van de dag een leuke dag zouden hebben om er zo min mogelijk over na te denken. Het kind vond dit een prettig idee.

Reflectie:
Ik was erg tevreden over mijn handelen bij deze situatie. Ik vind dat ik goed het kind op zijn/haar gemak heb gesteld en dat het kind zich vertrouwd voelde bij mij. Ik denk dat ik het niet anders had moeten doen aangezien het kind tevreden was en ook aangaf zich prettig te voelen.

Als ik kijk naar de theorie van de kijklijst heb ik ook veel aspecten gedaan in mijn handelen. Het oogcontact houden en het kind bij zich betrekken en het troosten zijn daar een paar van. Al om al ben ik erg tevreden!

# data[].attributes.headline
Situatie 2: Structuur bieden en positief leidinggeven 

# data[].attributes.subject
Situatie 2: Structuur bieden en positief leidinggeven 

# data[].attributes.body
Deze situatie ging als volgt:
Ik mocht van mijn stageopleider beginnen met het openen van de dag. Dit houdt in duidelijk vertellen wat wij deze dag gaan doen en het houden van de orde in de groep. Dit mocht ik dus gaan doen met mijn groep 1/2.

Hoe ik heb gehandeld was als volgt:
Ik heb de dag geopend met het zingen van het openingslied. Vervolgens heb ik een van de 2 hulpjes aangewezen in de klas om het pijltje naar de goede dag te verplaatsen. Daarna heb ik verteld wat we voor de rest van de dag gingen doen, maar dat ze eerst bezig gingen met het groepswerk (dit is voor de methode onderbouwd die ze gebruiken). Tijdens het groepswerk ben ik gaan rondlopen en zag ik dat een kind op de tafel aan het krassen was met een stift. Ik ben er toen naar toe gelopen en toen heb ik gezegd dat ik het niet zo leuk vind dat het kind op tafel kleurt maar dat het wel mag op het papier. Ik heb het kind toen een blaadje gegeven en het kind ging toen verder kleuren op het blaadje.

Reflectie:
Op het moment zelf was ik tevreden met mijn handelen, maar nu ik het weer beschrijf hoe ik het heb gedaan vind ik toch dat het beter had gekund.

Als ik kijk naar de theorie vind ik dat ik meer mijn 'ik' boodschap had mogen zeggen en het beter laten doordringen tot het kind dat het kleuren op een tafel niet mag.

# data[].attributes.body
Deze situatie ging als volgt:
Ik ging met een groepje kinderen uit mijn stageklas in een ruimte zitten met een praatplaat over de lente. Ik heb toen samen met de kinderen deze praatplaat besproken. Dit deed ik met kinderen rond de 5 en 6 jaar oud.

Hoe ik heb gehandeld was als volgt:
Ik ben met het groepje gaan zitten in een ruimte binnen de school en heb toen de praatplaat erbij gepakt. Ik begon met het vragen van wat er allemaal voor dieren op te zien waren. Ik luisterde goed naar de kinderen wat ze gingen zeggen en ging ook doorvragen op hun antwoorden.
Voorbeeld: Waar kun je een paard vinden? Wat voor kleuren kan een paard hebben?
Ik luisterde geduldig naar de kinderen, zodat ze goed hun gedachtes en ideeën uit konden praten. Ik merkte aan de kinderen dat ze dit heel erg prettig vonden en er zo een leuk gesprek plaats vond over de praatplaat. Het ene kind was sterker dan het andere kind en daarom hield ik ook rekening met de taalontwikkeling van de kinderen. Aan het ene kind kon ik moeilijkere vragen stellen en aan het andere kind wat simpelere vragen stellen. Of te wel ieder op zijn eigen niveau, maar toch ook proberen de zone van naaste ontwikkeling mee te pakken. Ik probeerde ook vooral met de kinderen mee te praten, zodat er een leuk gesprekje kon plaats vinden inplaats van dat het als een les aanvoelde.

Reflectie:
Met mijn handelen bij deze situatie was ik echt heel erg tevreden. De kinderen waren op hun gemak en ik zelf ook. Ik heb alles kunnen behandelen van de praatplaat en heb de kinderen ook nieuwe aspecten kunnen laten zien. De kinderen wisten bijvoorbeeld het woord tuinslang nog niet.

Als ik naar de theorie kijk zie ik ook dat ik eigenlijk alles heb behandeld met de kinderen. Daarom vind ik dat ik deze situatie goed heb uitgevoerd met de kinderen.

# data[].attributes.body
Deze situatie ging als volgt:
Ik ging met een groepje kinderen naar de gymzaal toe en heb daar een gymles mogen geven met mijn stagegroep 3. Ik ging samen met de groep voetbal en touwzwaaien doen.

Hoe ik heb gehandeld was als volgt:
Ik heb als eerste de kinderen tegen de lange muur aan laten zitten, zodat ik makkelijk kon beginnen met het verdelen van de kinderen. Ik was met een groep van 16 kinderen dus heb ik ze verdeeld in twee groepen van 8. Ik heb ze een cijfer 1 gegeven voor de voetbal en een cijfer 2 voor het touwzwaaien. Bij de voetbal mochten de kinderen van mij zelf de regels bepalen en liet ik ze vooral vrij om zelf te gaan spelen. Bij het touwzwaaien heb ik gezegd wat ze moesten doen. Bij het touwzwaaien waren namelijk verschillende niveau's. Bij het ene touw moest je zwaaien vanaf het klimrek op een lage hoogte en de hoogtes liepen dus steeds op als de kinderen dat wouden. Bij een ander touw moesten de kinderen op de mat zwaaien en bij het andere touw moesten kinderen op de kast zwaaien (deze was het moeilijkste). Als een kind iets moeilijk vond met het touwzwaaien kon ik het kind altijd even helpen door hem of haar vast te houden als die op de mat of kast terecht kwam. Zo voelde het kind zich ook veilig bij mij.

Reflectie:
Met mijn handelen bij deze situatie ben ik ook tevreden. Ik heb rekening gehouden met de verschillende niveau's van de kinderen en ook tussen de jongens en de meisjes. Ik heb ook vooral mijn aandacht gehouden bij het ervaren en ontdekken van de kinderen met het touwzwaaien. Ik hoopte zo ook de nieuwsgierigheid van de kinderen te prikkelen door de verschillende soorten niveau's.

Als ik kijk naar de theorie zie ik dat ik veel aspecten heb gedaan in mijn handelen en daar ben ik wel erg trots op, omdat ik er eigenlijk niet zo over na had gedacht, maar het toch onbewust goed heb uitgevoerd.

# data[].attributes.headline
Situatie 5: Begeleiden van interacties tussen kinderen

# data[].attributes.subject
Situatie 5: Begeleiden van interacties tussen kinderen

# data[].attributes.body
Deze situatie ging als volgt:
Twee kinderen uit mijn stagegroep 3 hadden een klein conflict met elkaar. Ze kwamen toen allebei naar mij toe en ik probeerde het samen met hun op te lossen.

Hoe ik heb gehandeld was als volgt:
Ik heb de twee kinderen tegenover elkaar laten staan en ik zat erbij. Het conflict ging over het voetballen. Het ene kind wou graag de keeper zijn en het andere kind wou dat ook. Ik heb toen zelf aan hun gevraagd wat ze zouden kunnen bedenken als oplossing. Ik heb gezegd dat ik begreep dat ze allebei de keeper wouden zijn. Uiteindelijk wisten de kinderen geen oplossing en stonden ze met de armen over elkaar. Ik heb toen gezegd: Wat denk je van omste beurt keeper zijn? De kinderen vonden dat wel een erg goed idee en hebben toen met elkaar afgesproken wie als eerste keeper was en wie daarna. Ik was het natuurlijk ook met de kinderen eens en toen hebben ze weer samen lekker gespeeld buiten. Uiteindelijk hebben ze het alsnog zelf afgehandeld en dat vond ik erg mooi om te zien.

Reflectie:
Ik was wel redelijk tevreden over mijn handelen in deze situatie. Ik had eigenlijk gehoopt dat de kinderen zelf met een oplossing zouden komen, maar er kwam helemaal niks uit hun waardoor ik het op mij genomen heb. Ik ben wel bij dat de kinderen alsnog zelf hebben opgelost wie als eerste ging keepen en wie er daarna ging.

Als ik naar de theorie kijk heb ik veel aspecten wel gedaan in mijn handelen en daar ben ik wel tevreden over.

# data[].attributes.headline
Extra situatie: Sensitieve responsiviteit & respect voor autonomie

# data[].attributes.subject
Extra situatie: Sensitieve responsiviteit & respect voor autonomie

# data[].attributes.body
Deze situatie ging als volgt:
Een kind uit mijn stagegroep 1/2 vond het niet leuk dat hij/zij zijn kasteel niet afkreeg in de bouwhoek.

Hoe ik heb gehandeld ging als volgt:
Ik heb het kind bij mij op schoot genomen, omdat die dat wilde. Ik had aan het kind gevraagd of die wou dat ik ging helpen met het bouwen van het kasteel. Het kind zei dat die dat wel wilde, maar niet te veel. Ik ben toen met het kind naar de bouwhoek gegaan en heb aan het kind gevraagd wat voor kasteel die wou. Ik hield mijn geduld, zodat het kind kon nadenken en bracht zelf geen ideeën in. Toen zei het kind dat die het wist en begon met blokken het kasteel te bouwen. Ik heb er bij gezeten en heb verder eigenlijk niet geholpen, zodat het kind dat zelf kon doen. Ik kon zien aan het kind dat die het prettig vond dat ik er bij zat, maar wel zelf het kasteel kon bouwen zonder mijn hulp. Ik heb ondertussen veel complimentjes gegeven aan het kind, zodat het zelfvertrouwen omhoog ging van het kind en uiteindelijk heeft het kind een prachtig kasteel gebouwd.

Reflectie:
Ik vond mijn handelen bij deze situatie wel goed. Het kind zag er erg tevreden uit en ik heb goed respect gehouden voor de autonomie van het kind. Ik heb eigenlijk niet geholpen met het bouwen van het kasteel, maar het kind gestimuleerd om het zelf te doen.

Als ik kijk naar de theorie vind ik ook dat ik de aspecten goed heb gedaan van de twee vaardigheden.