# data[].attributes.headline
นางสาวเยาลักษณ์ รักษ

# data[].attributes.body
นางสาวเยาลักษณ์ รักษ์คีรีเขต ชั้น 4/7เลขที่40
ชื่อภาพ สะดือเมืองเชียงใหม่
วัดอินทขีลสะดือเมืองเป็นวัดเก่าแก่ ตั้งอยู่บริเวณถนนอินทรวโรรส ใกล้อนุเสาวรีย์ 3 กษัตริย์
ซึ่งคำว่าอินทขีล มาจากคำว่า อินทขีละ ในภาษาบาลี แปลว่า เสาเขื่อน เสาหิน หรือแท่งเสาหลักเมือง
แต่ก่อนวัดแห่งนี้มีชื่อว่าวัดอินทขีล ถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นของประวัติศาสตร์ล้านนา
ราวพุทธศตวรรษที่ 19 ในสมัยพญามังราย
แต่เนื่องจากที่ตั้งของวัดแห่งนี้อยู่ตรงบริเวณสะดือเมืองเชียงใหม่ ทำให้ชาวบ้านเรียกวัดแห่งนี้ว่าวัดสะดือเมือง

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:พระเจ้าเเข้งคม

สถานที่ตั้ง:โรงเรียนวัฒโน​ทัยพายัพ​ อ.เมือง​ จ.เชียงใหม่​

ลักษณะ​​: พระเจ้าแข้งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว สูง 112 นิ้ว น้ำหนัก 3,960 กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แข้งคม"ความแตกต่างจากแบบแผนของศิลปะล้านนาที่มีมาแต่เดิมอย่างเห็นได้ชัด คือ พระพักตร์สี่เหลี่ยม พระเนตรโปน พระโอษฐ์หนา ขอบพระโอษฐ์ซ้อนกัน 2 เส้น มีไรพระศก ขมวดพระเกศาเป็นเม็ดเล็ก พระรัศมีเป็นเปลวสูง สังฆาฏิเป็นแผ่นขนาดใหญ่ยาวลงมาจรดพระนาภี ปลายเป็นริ้วพับซ้อนกัน พระหัตถ์ขวาวางอยู่กึ่งกลางพระชงฆ์ นิ้วพระหัตถ์ยาวไม่เสมอกันลักษณะดังกล่าวนี้สามารถ เปรียบเทียบได้กับพระพุทธรูปแบบอู่ทองรุ่นที่ 2 ที่มีอิทธิพลของศิลปะเขมรแบบบายน

# data[].attributes.headline
นายธนกฤต เชื้อเมืองพาน

# data[].attributes.subject
นายธนกฤต เชื้อเมืองพาน

# data[].attributes.body
ตำแหน่งที่ตั้งของวัดแม่กวง ตั้งอยู่ ม.6 แม่กวง ต.สันนาเม็ง อ.สันทราย จ.เชียงใหม่ ติดกับถนนเส้นเชียงใหม่ – ดอยสะเก็ด ทิศตะวันออกติดกับลำน้ำแม่กวง ทิศตะวันตกกับทิศใต้ติดกับทุ่งนา ส่วนทิศเหนือติดกับบ้านเรือนของชาวบ้าน

ตามประวัติความเป็นมาบอกเล่าว่า เดิมหมู่บ้านแม่กวง ได้ไปทำบุญที่วัดแม่ย่อย ต.สันทรายน้อย อ.สันทราย จ.เชียงใหม่ ซึ่งห่างไกลจากหมู่บ้านและการสัญจรไปมาเต็มไปด้วยความลำบาก เมื่อเห็นดังนั้นผู้ใหญ่บ้าน คณะกรรมการและศรัทธาบ้านแม่กวง ได้ปรึกษาหารือกัน ก่อตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น โดยมีผู้มีจิตศรัทธาถวายที่ดินประมาณ 7 ไร่ 71 ตารางวา และวัดถูกสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ .2526 ตรงกับเดือน 8 เหนือแรม 13 ค่ำ ตั้งชื่อตามชื่อของหมู่บ้าน และมีลำน้ำแม่กวงไหลผ่านหน้าสำนักสงฆ์ จึงชื่อว่า สำนักสงฆ์แม่กวง จากนั้นก็เริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุเรื่อยมา จนกระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติเป็นวัดในพระพุทธศาสนาชื่อว่า “วัดแม่กวง” เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2536

สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด มีวิหารรูปแบบล้านนา เป็นวิหารปิด ที่มีการสร้างผนังด้านข้างทั้งสี่ด้าน มีหน้าต่าง และช่องแสงโดยรอบทุกด้าน บริเวณผนังภายในเขียนด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีการยกเก็จของผัง ลักษณะโครงสร้างของอาคาร เป็นการผสมผสานระหว่าง โครงสร้างก่ออิฐฉาบปูน กับ โครงสร้างไม้ ส่วนเครื่องบนหรือหลังคา สร้างด้วยโครงสร้างไม้ในระบบเสาและคาน หลังคาเป็นทรงจั่วมีการซ้อนชั้นของหลังคาด้านหน้าสามชั้น ด้านหลังสองชั้น สัมพันธ์กับการยกเก็จของผัง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาหรือแป้นเกล็ด (หลังคาแผ่นไม้) ภายในวิหารมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราช ลักษณะขององค์พระเส้นรอบนอกพระวรกายอ่อนช้อย พระขโนงโก่ง พระเนตรประดุจตากวาง พระนาสิกโด่ง ชายผ้าสังฆาฏิแยกเป็นเขี้ยวตะขาบ นิ้วพระหัตถ์ทั้ง 4 ยาวเสมอกัน อยู่ในลักษณะปางมารวิชัย

ถัดมาจากวิหารเป็นพระธาตุวัดแม่กวง ที่อยู่ตรงกลางระหว่างวิหาร กับอุโบสถ เป็นรูปทรงที่ช่างล้านนาได้สร้างสรรค์รูปทรงขึ้นจากการรับเอาอิทธิพลแบบอย่างจากวัฒนธรรมอื่นๆเช่น สุโขทัย พุกาม มาผสมผสานกันพัฒนาจนเป็นรูปทรงใหม่ที่ลงตัวและใช้กันแพร่หลาย ลักษณะรูปแปดเหลี่ยม มีฐานสูงสี่เหลี่ยมย่อเก็จ เน้นชั้นมาลัยเถาที่ขยายใหญ่ขึ้น ยกสูงขึ้น องค์ระฆังถูกลดความสำคัญลงจนเหลือขนาดเล็ก มีบัวรัดรอบองค์ระฆังตามแบบพุกาม บัลลังก์ย่อเหลี่ยม เพิ่มซุ้มพระ 4 ทิศที่ชั้นฐาน และถัดไปจากวิหารก็เป็นอุโบสถทรงล้านนา ขนาดหลังเล็กที่มีสถาปัตยกรรมแบบล้านนาที่พบเห็นได้ทั่วไปในวัดเชียงใหม่ครับ

# data[].attributes.body
นายธนวินท์ เทพสุรินทร์เลขที่7 4/8
นายคเณศวร ปัญญาเรือนเลขที่่22 4/8

วัดสวนดอกสร้างขึ้นในภายในเวียงสวนดอก ซึ่งเป็นเขตพระราชอุทยานในสมัยราชวงศ์มังราย โดยในปี พ.ศ. 1914 (ศักราชนี้ถือตามหนังสือชินกาลมาลีปกรณ์ของพระรัตนปัญญาเกตุ) พระเจ้ากือนากษัตริย์องค์ที่ 6 แห่ง ราชวงศ์มังราย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็น "พระอารามหลวง" เพื่อให้เป็นที่จำพรรษาของ "พระมหาเถระสุมน" ผู้ประดิษฐานพระพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์ ในแผ่นดินล้านนา และสร้างองค์พระเจดีย์เพื่อประดิษฐาน "พระบรมสารีริกธาตุ" 1 ใน 2 องค์ ที่ "พระมหาเถระสุมน" อัญเชิญมาจากสุโขทัย ในปี พ.ศ. 1912 (องค์หนึ่งประดิษฐานอยู่ในพระเจดีย์ ใน วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร)

ภาพทางอากาศวัดสวนดอก
พ.ศ. 2429

ในสมัย ราชวงศ์มังราย วัดสวนดอก มีความเจริญรุ่งเรืองมาก แต่หลังจากสิ้น ราชวงศ์มังราย บ้านเมืองตกอยู่ในอำนาจพม่า ทั้งเกิดจลาจลวุ่นวาย วัดนี้จึงกลายสภาพเป็นวัดร้างไป วัดสวนดอก ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่อีกครั้ง ในรัชสมัย พระเจ้าบรมราชาธิบดีกาวิละ แห่ง ราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ (เจ้าเจ็ดตน) และได้รับการทำนุบำรุงจาก เจ้านายฝ่ายเหนือ และประชาชนเชียงใหม่มาโดยตลอด

วัดสวนดอก ได้รับการบูรณะครั้งสำคัญ 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2450 พระราชชายา เจ้าดารารัศมีใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญรวบรวมพระอัฐิเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ และ พระประยูรญาติ มาประดิษฐานรวมกัน และต่อมาอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2475 เป็นการบูรณปฏิสังขรณ์องค์พระวิหารโดย ครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา

# data[].attributes.headline
นายปองกานต์ วงศ์สวรรณ ม.4/10 เลขที่13

# data[].attributes.subject
นายปองกานต์ วงศ์สวรรณ ม.4/10 เลขที่13

# data[].attributes.body
ชื่อภาพถ่าย:วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร
วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร (คำเมือง: ) เป็นพระอารามหลวงในจังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ ราชกุฏาคาร วัดโชติการาม สร้างขึ้นในรัชสมัยพญาแสนเมืองมาพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด สันนิษฐานว่าวัดแห่งนี้น่าจะสร้างในปี พ.ศ. 1928 - 1945 และมีการบูรณะมาหลายสมัย โดยเฉพาะพระเจดีย์ ที่ปัจจุบันมีขนาดความกว้างด้านละ 60 เมตร เป็นองค์พระเจดีย์ที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่

วัดเจดีย์หลวงสร้างอยู่กลางใจเมืองเชียงใหม่ ซึ่งแต่เดิมถือว่าเป็นศูนย์กลางทางการปกครองของอาณาจักรล้านนา ตั้งอยู่เลขที่ 103 ถนนพระปกเกล้า ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ภายในวัดประมาณ 32 ไร่ 1 งาน 27 ตารางวา

# data[].attributes.headline
นาย จักรพรรดิ ดูยะไชย เลขที่4 ม.4/6

# data[].attributes.subject
นาย จักรพรรดิ ดูยะไชย เลขที่4 ม.4/6

# data[].attributes.body
ชื่อ: นาย จักรพรรดิ ดูยะไชย เลขที่4  ม.4/6
ชื่อภาพ: ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพ หรือชื่อเดิม ประตูเชียงเรือก เป็นประตูทางทิศตะวันออก และเป็น 1 ใน 5 ประตูเมืองชั้นในของเวียงเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นประตูเมืองเพียงแห่งเดียวที่มีบานประตู  ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น ชื่อจริงของประตูท่าแพมีความหมายมาจาก "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง

# data[].attributes.headline
นส.ซัสเกีย เจยานา เนตั้น 19 4

# data[].attributes.subject
นส.ซัสเกีย เจยานา เนตั้น 19 4

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ : วัดเบื้องหลังเชียงใหม่
สถานที่ : วัดพันเตา
บรรยาย
ใครที่เคยเข้าไปเที่ยววัดเจดีย์หลวงอาจจะสังเกตเห็นว่ามีวัดเล็กๆ วัดหนึ่ง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของวัดเจดีย์หลวง ชื่อว่า “วัดพันเตา” คนเมืองเชียงใหม่มักจะเรียกชื่อวัดนี้ว่า “วัดปันเต้า” สร้างขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21 ตามตำนานประวัติศาสตร์ว่ากันว่าวัดพันเตาสร้างขึ้นในสมัยเดียวกับวัดเจดีย์หลวงคือเมื่อราว 500 ปีมาแล้ว
“เดิมเป็นสถานที่ตั้งเส้าจำนวนพันเตาหลองทองหล่อพระพุทธรูปอัฎฐารส ซึ่งประดิษฐานในวิหารวัดเจดีย์หลวง เมื่อทำการหล่อพระเสร็จแล้ว ชาวเมืองจึงสร้างวัดขึ้นในบริเวณนั้นเรียกว่า “วัดพันเตา”

# data[].attributes.headline
นางสาวอลิสา เสียงแจ่ม ม.4/9 เลขที่42

# data[].attributes.subject
นางสาวอลิสา เสียงแจ่ม ม.4/9 เลขที่42

# data[].attributes.body
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถือว่าเป็นพระธาตุที่มีความในภาคเหนือ หรือล้านนา คือ สูงประมาณ 80 เมตร เมตร ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างประมาณด้านละ 60 เมตร ถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 20 ถือว่าเป็นเจดีย์ที่มีความสำคัญที่สุดของเมืองเชียงใหม่
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถูกสร้างขึ้นในในรัชสมัยพญาแสนเมืองมา (พ.ศ. 1928 - 1945) กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ซึงเป็นกษัตริย์ที่ปกครองเมืองเชียงใหม่ในขณะนั้น สร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้พญากือนา พระราชบิดา ซึ่งมีตำนานเล่ามาว่า พญากือนาซึ่งได้สวรรคตไปแล้ว ได้ปรากฏตัวแก่พ่อค้าชาวเชียงใหม่ที่เดินทางไปค้าขายที่พม่า ให้มาบอกว่าแก่พญาแสนเมืองมาผู้เป็นโอรสว่า ให้สร้างเจดีย์ไว้ท่ามกลางเวียง ให้สูงใหญ่พอให้คนที่อยู่ไกล 2000 วา สามารถมองเห็นได้ แล้วอุทิศบุญกุศลเหล่านนี้ให้แก่พญากือนา เพื่อให้พญากือนานั้นสามารถไปเกิดในเทวโลกได้ แต่พญาแสนเมืองมาเสด็จสวรรคตเสียก่อน พระนางเจ้าติโลกจุฑาราชเทวีผู้เป็นมเหสีได้สืบทอด เจตนารมณ์สร้างต่อ จนเสร็จในรัชสมัยพญาสามฝั่งแกน ใช้เวลาสร้าง 5 ปี

# data[].attributes.headline
นาย วุฒิชัย สวัสดิ์ ชั้น ม4/7 เลขที่ 19                                     ชื่อภาพ วัดแม่ตะไคร้                                                           ที่อยู่สถานที่ วัดแม่ตะไคร้ในพระบรมราชินูปถัมภ์  ต.ทาเหนือ  อ.แม่ออน  จ.เชียงใหม่                                                                    วัดแม่ตะไคร้ เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ.2391 เนื่องจากวัดตั้งอยู่ท่ามกลางป่าลึกเป็นอุปสรรคต่อการเดินทาง รวมถึงชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวป่าชาวเขา ซึ่งสมัยนั้นนิยมนับถือผีกันอยู่ ทำให้วัดแม่ตะไคร้ขาดผู้ทำนุบำรุงรักษา จนทรุดโทรมกลายสภาพเป็นวัดร้างในที่สุด กระทั่งต่อมา ครูบาอิ่นคำ คำภีระปัญโญ (ท่านเป็นลูกศิษย์ของครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนาไทย) ธุดงค์เดินผ่านมาทางนี้ ท่านจึงได้อยู่จำพรรษาและเริ่มต้นบูรณะวัดขึ้นมาใหม่                                                                                              ครูบาอิ่นคำเป็นเจ้าอาวาสมาจนถึงปี พ.ศ 2525 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมงกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินมาที่วัดแม่ตะไคร้ ทรงทราบว่าครูบาอิ่นคำกำลังอาพาธอยู่ พระองค์ท่านก็เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมดูอาการของครูบาอิ่นคำ พร้อมทั้งพระราชทานสิ่งของต่างๆ และทรงจัดแต่งโต๊ะหมู่บูชาในพระวิหารด้วยพระองค์เอง ทรงรับไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์ทุกครั้งที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ และทรงพระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างกุฏิสงฆ์พระราชทานให้กับครูบาอิ่นคำ จนกระทั่งท่านมรณะภาพที่กุฏิหลังนี้ และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานเพลิงศพครูบาอิ่นคำในปี พ.ศ.2528                                               จนกระทั่งมีพระเทียนชัย สุภัทโท (เจ้าอาวาสวัดแม่ตะไคร้ในปัจจุบัน) ได้เริ่มมาจำพรรษาเมื่อปี พ.ศ. 2542 และเริ่มลงมือก่อสร้างพระวิหารหลังใหม่ขึ้นมา นอกจากนั้นก็ได้ทำการก่อสร้างถาวรวัตถุต่างๆ เช่น ศาลาสามพระเกจิ ศาลาศรัทธารวมใจ อาคารคลีนิคสามบาท เพื่อรักษาชาวบ้านที่มีฐานะยากจน และยังสร้างห้องเรียนคอมพิวเตอร์ให้เด็กนักเรียนได้เรียนฟรี และที่เป็นจุดเด่นที่สุดของวัด คือการได้จัดสร้าง อุทยานหลวงปู่ทวด เฉลิมพระเกียรติฯ ขึ้น หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่มหึมา ธุดงค์ยืนความสูง 45 เมตร งบประมาณ 99 ล้านบาท (จากการค้นคว้าหาข้อมูล ทำให้ทราบว่าเป็น หลวงปู่ทวดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก) ภายในบริเวณวัดยังมี รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม รูปปั้นเสด็จพ่อ ร.๕ รูปปั้นพระพิฆเนศวร และวิหารล้านนาที่มีวิวทุ่งนาเขียวขจีอยู่เบื้องหน้า วิหารหลังนี้สวยงามนัก ลวดลายลงรักปิดทองงดงามทั้งภายนอกและภายใน อีกหนึ่งจุดเด่นเห็นจะเป็น ขุมนรกโลกันต์ ที่จำลองการถูกลงโทษในภพหน้าของมนุษย์ที่กระทำผิดศีล ..จะรวยด้วยทรัพย์หรือยศถา สุดท้ายคุณค่าที่แท้จริง ก็วัดกันที่ “ความดี”

# data[].attributes.subject
นาย วุฒิชัย สวัสดิ์ ชั้น ม4/7 เลขที่ 19                                     ชื่อภาพ วัดแม่ตะไคร้                                                           ที่อยู่สถานที่ วัดแม่ตะไคร้ในพระบรมราชินูปถัมภ์  ต.ทาเหนือ  อ.แม่ออน  จ.เชียงใหม่                                                                    วัดแม่ตะไคร้ เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ.2391 เนื่องจากวัดตั้งอยู่ท่ามกลางป่าลึกเป็นอุปสรรคต่อการเดินทาง รวมถึงชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวป่าชาวเขา ซึ่งสมัยนั้นนิยมนับถือผีกันอยู่ ทำให้วัดแม่ตะไคร้ขาดผู้ทำนุบำรุงรักษา จนทรุดโทรมกลายสภาพเป็นวัดร้างในที่สุด กระทั่งต่อมา ครูบาอิ่นคำ คำภีระปัญโญ (ท่านเป็นลูกศิษย์ของครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนาไทย) ธุดงค์เดินผ่านมาทางนี้ ท่านจึงได้อยู่จำพรรษาและเริ่มต้นบูรณะวัดขึ้นมาใหม่                                                                                              ครูบาอิ่นคำเป็นเจ้าอาวาสมาจนถึงปี พ.ศ 2525 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมงกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินมาที่วัดแม่ตะไคร้ ทรงทราบว่าครูบาอิ่นคำกำลังอาพาธอยู่ พระองค์ท่านก็เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมดูอาการของครูบาอิ่นคำ พร้อมทั้งพระราชทานสิ่งของต่างๆ และทรงจัดแต่งโต๊ะหมู่บูชาในพระวิหารด้วยพระองค์เอง ทรงรับไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์ทุกครั้งที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ และทรงพระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างกุฏิสงฆ์พระราชทานให้กับครูบาอิ่นคำ จนกระทั่งท่านมรณะภาพที่กุฏิหลังนี้ และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานเพลิงศพครูบาอิ่นคำในปี พ.ศ.2528                                               จนกระทั่งมีพระเทียนชัย สุภัทโท (เจ้าอาวาสวัดแม่ตะไคร้ในปัจจุบัน) ได้เริ่มมาจำพรรษาเมื่อปี พ.ศ. 2542 และเริ่มลงมือก่อสร้างพระวิหารหลังใหม่ขึ้นมา นอกจากนั้นก็ได้ทำการก่อสร้างถาวรวัตถุต่างๆ เช่น ศาลาสามพระเกจิ ศาลาศรัทธารวมใจ อาคารคลีนิคสามบาท เพื่อรักษาชาวบ้านที่มีฐานะยากจน และยังสร้างห้องเรียนคอมพิวเตอร์ให้เด็กนักเรียนได้เรียนฟรี และที่เป็นจุดเด่นที่สุดของวัด คือการได้จัดสร้าง อุทยานหลวงปู่ทวด เฉลิมพระเกียรติฯ ขึ้น หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่มหึมา ธุดงค์ยืนความสูง 45 เมตร งบประมาณ 99 ล้านบาท (จากการค้นคว้าหาข้อมูล ทำให้ทราบว่าเป็น หลวงปู่ทวดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก) ภายในบริเวณวัดยังมี รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม รูปปั้นเสด็จพ่อ ร.๕ รูปปั้นพระพิฆเนศวร และวิหารล้านนาที่มีวิวทุ่งนาเขียวขจีอยู่เบื้องหน้า วิหารหลังนี้สวยงามนัก ลวดลายลงรักปิดทองงดงามทั้งภายนอกและภายใน อีกหนึ่งจุดเด่นเห็นจะเป็น ขุมนรกโลกันต์ ที่จำลองการถูกลงโทษในภพหน้าของมนุษย์ที่กระทำผิดศีล ..จะรวยด้วยทรัพย์หรือยศถา สุดท้ายคุณค่าที่แท้จริง ก็วัดกันที่ “ความดี”

# data[].attributes.body
ชื่อรูป : พระเจ้าแข้งคม
ชื่อสถานที่ : โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ
พระเจ้าแข้งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว สูง 112 นิ้ว น้ำหนัก 3,960 กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แข้งคม"

# data[].attributes.headline
นาย ชาติภูมิ ตนพยอม ม.4/6 เลขที่34

# data[].attributes.subject
นาย ชาติภูมิ ตนพยอม ม.4/6 เลขที่34

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังราย เมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง ซึ่งเป็นประตูของแนวกำแพงเมืองชั้นนอก ต่อมาเมื่อมีการรื้อแนวกำแพงชั้นนอกออกจึงเหลือแต่ประตูเชียงเรือกที่เป็นประตูชั้นใน ชาวบ้านจึงเรียกประตูเชียงเรือกนี้ว่าประตูท่าแพแทน

# data[].attributes.headline
ชื่อ:นาย ธนพล ทองภู ม.4/9 เลขที่22

# data[].attributes.subject
ชื่อ:นาย ธนพล ทองภู ม.4/9 เลขที่22

# data[].attributes.body
สถานที่:วัดสันป่าเลียง
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2535 ท่านครูบาธรรมธิ ได้เดินธุดงค์หาที่ปลีกวิเวกเพื่อปฏิบัติธรรม จนมาถึงสถานที่ซึ่งเป็นป่าทึบ และมีความสงบร่มรื่น ท่านครูบาเห็นว่าเป็นที่สัปปายะ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม จึงปักกลดจำพรรษา ประชาชนที่อาศัยอยู่บริเวณใกล้เคียง ได้พากันมาทำบุญฟังธรรม และเกิดความเลื่อมใส จึงร่วมใจกันสร้างกุฏิ เพื่อให้เป็นที่พักอาศัยของท่านครูบา แล้วอาราธนาให้ท่านสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางรวมจิตใจของชาวบ้าน และเรียกวัดแห่งนี้ว่า "วัดสามปอเลียง" เนื่องจากมีต้นปอใหญ่ 3 ต้น ขึ้นเรียงกันอยู่บนสันนาในบริเวณที่สร้างวัด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดสันปอเลียง และเรียกชื่อเพี้ยนเป็น วัดสันป่าเลียงจนถึงปัจจุบัน ในอดีตวัดสันป่าเลียงได้เป็นสำนักเรียนของสงฆ์ที่สำคัญสำนักหนึ่งในวัดจึงมีคัมภีร์ใบลานและปั๊บสา ที่จารึกเรื่องราวและความรู้ต่างๆ เก็บไว้เป็นจำนวนมาก ในปีพ.ศ. 2471 ท่านครูบาเจ้า พระครูสุวัฒน์วราคุณ (บุญถึง คนฺโธ)เจ้าคณะตำบลหนองหอย ซึ่งขณะนั้นท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดสันป่าเลียง ได้ร่วมกับคณะทายก ทายิกา และคณะศรัทธาชาวบ้านสันป่าเลียง ได้สร้างหอธรรมขึ้นในรูปแบบศิลปะสถาปัตยกรรมพื้นบ้านล้านนา เพื่อใช้เป็นที่เก็บรักษาพระไตรปิฏกและเอกสารโบราณต่างๆ อันเป็นหลักฐานสำคัญในทางพระพุทธศาสนา

# data[].attributes.headline
ชื่อ: นาย ชา

# data[].attributes.body
ชื่อ: นาย ชาโรม วิสัยวัฒนา เลขที่33 ม.4/6
ชื่อภาพ: ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพ หรือชื่อเดิม ประตูเชียงเรือก เป็นประตูทางทิศตะวันออก และเป็น 1 ใน 5 ประตูเมืองชั้นในของเวียงเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นประตูเมืองเพียงแห่งเดียวที่มีบานประตูประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง

# data[].attributes.body
ชื่อรูป : พระเจ้าแข้งคม
ชื่อสถานที่ : โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ
พระเจ้าแข้งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว สูง 112 นิ้ว น้ำหนัก 3,960 กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แข้งคม"

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ​ พระเจ้าแข้งคม
สถานที่​ โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ
พระเจ้าแข้งคม หล่อขึ้นในสมัยพระเจ้าติโลกราช โดยใช้ทองสำริดหนัก 33 แสน (หรือเท่ากับ 3,960 กิโลกรัม) ทำการหล่อ ณ วัดตาลวันมหาวิหาร (วัดป่าตาล) ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ (ปัจจุบัน คือ บริเวณหลังโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ) นอกเมือง โดยพระเจ้าติโลกราชมีพระประสงค์ให้เป็นพระพุทธรูปแบบลวปุระ เมื่อหล่อเสร็จทรงบรรจุพระธาตุ 500 องค์แล้วขนานนามว่า พระป่าตาลน้อยประดิษฐานอยู่ที่วัดป่าตาลมาเป็นเวลาถึง 316 ปี

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ : พระเจ้าแข้งคม(วัฒโนทัยพายัพ)
สถานที่: วัฒโนทัยพายัพ
พระเจ้าแข้งคม หล่อขึ้นในสมัยพระเจ้าติโลกราช โดยใช้ทองสำริดหนัก 33 แสน (หรือเท่ากับ 3,960 กิโลกรัม) ทำการหล่อ ณ วัดตาลวันมหาวิหาร (วัดป่าตาล) ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ (ปัจจุบัน คือ บริเวณหลังโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ) นอกเมือง โดยพระเจ้าติโลกราชมีพระประสงค์ให้เป็นพระพุทธรูปแบบลวปุระ เมื่อหล่อเสร็จทรงบรรจุพระธาตุ 500 องค์แล้วขนานนามว่า พระป่าตาลน้อยประดิษฐานอยู่ที่วัดป่าตาลมาเป็นเวลาถึง 316 ปี

# data[].attributes.headline
ชุมชนวัดศรีสุพรรณ​

# data[].attributes.subject
ชุมชนวัดศรีสุพรรณ​

# data[].attributes.body
การเวียนเทียน คือการเดินเวียนรอบปูชนียสถานสำคัญ เช่น อุโบสถวิหาร หรือพระพุทธรูปเพื่อระลึกถึงคุณของพระรัตนตรัยในวันสำคัญ โดยใช้เทียนธูปและดอกไม้เป็นเครื่องสักการบูชา ถือไว้ในมือแล้วเดินเวียน 3 รอบ ขณะที่เดินรอบนั้นพึงตั้งจิตให้สงบ พร้อมสวดระลึกถึงพระพุทธคุณ ด้วยการสวดบท "อิติปิโส" ระลึกถึงพระธรรมคุณ ด้วยการสวด สวากขาโต และระลึกถึงพระสังฆคุณ ด้วยการสวด สุปะฏิปันโน จนกว่าจะเวียนจบ 3 รอบ
น.ส.โศภิษชา จันทร์​ต​๊​ะ​นิด​ ชั้นม.4/7 เลขที่46

# data[].attributes.headline
นาย พชรกร เกศะรักษ์ เลขที่28 ม.4/9

# data[].attributes.subject
นาย พชรกร เกศะรักษ์ เลขที่28 ม.4/9

# data[].attributes.body
สถานที่:วัดต้นปิน
หัวข้อ:วิหารวัดต้นปิน
พระวิหารของวัด สถาปัตยกรรมล้านนา ด้านหน้าโดดเด่นด้วยการประดับกระจกสี สะท้อนแสงอาทิตย์แวววับ สวยงามแปลกตา หน้าบันเป็นรูปพระอินทร์เคียงข้างด้วยเหล่าเทวดา และลวดลายพรรณพฤกษา ซุ้มประตูทางเข้าเป็นรูปธรรมจักรและกวางหมอบ แสดงถึงการเผยแผ่พระธรรมคำสอนของพระพุทธองค์เป็นครั้งแรก ภายในพระวิหารประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปปางมารวิชัย ตั้งอยู่บนฐานชุกชียกสูงพอสมควร ขนาบข้างด้วยพระพุทธรูปในอิริยาบถยืน ซึ่งเป็นพระคู่วัดมาตั้งแต่สมัยยังเป็นวัดพระจันทร์ ฝาผนังเขียนภาพจิตรกรรมเล่าเรื่องทศชาติชาดก และพุทธประวัติ

พระอุโบสถ สถาปัตยกรรมล้านนา อยู่ด้านหน้าพระวิหาร หน้าบันประดับลายปูนปั้นพรรณพฤกษา ตกแต่งเพิ่มเติมด้วยกระจกสีสันต่างๆ ประตูทางเข้าเป็นไม้แกะสลักเกี่ยวกับพุทธประวัติ ด้านหน้ามีสิงห์เฝ้าอยู่สองตัว

พระเจดีย์ อยู่ด้านหลังพระวิหาร ศิลปะล้านนา ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม เหนือขึ้นไปเป็นฐานบัวลูกแก้วสี่เหลี่ยมย่อเก็จยกสูง แต่ละด้านมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ในซุ้มจระนำที่ตกแต่งด้วยกระจกสี ถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาแปดเหลี่ยมซ้อนกันเจ็ดชั้นรับกับองค์ระฆังทรงกลมสีทอง ส่วนยอดเป็นฉัตรสีทอง ๙ ชั้น

ศาลาสองครูบา เป็นที่ประดิษฐานรูปปั้นพระอริยสงฆ์ที่มีคุณูปการต่อวัดต้นปิน นั่นคือครูบาเจ้าอุปนันเถระ เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดต้นปิน และครูบาศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา

# data[].attributes.body
สถานที่: วัดเจดีย์หลวง
หัวข้อ: ประเพณีใส่ขันดอก
ในทุกๆ ปี ชาวเชียงใหม่จะมีการทำพิธีสักการบูชา “เสาอินทขิล” หรือ “เสาหลักเมือง” โดยจะเริ่มต้นในวันแรม 3 ค่ำ เดือน 8 เรียกว่า “วันเข้าอินทขิล” และจะมีไปจนถึงวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 9 ซึ่งเรียกว่า “วันออกอินทขิล”  (เดือน 8 เข้า เดือน 9 ออก โดยนับเดือนตามปีปฏิทินแบบล้านนา) เป็นระยะเวลา 7 วัน เดิมเสาอินทขิลประดิษฐานอยู่ ณ วัดสะดือเมือง หรือวัดอินทขิลกลางเวียงเชียงใหม่ ตามตำนานกล่าวว่า เสาอินทขิลเดิมนั้นหล่อด้วยโลหะ จนกระทั่งสมัยพระเจ้ากาวิละ ราวปี พ.ศ. 2343 ได้ย้ายเสาอินทขิลไปไว้ที่วัดเจดีย์หลวง โดยบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่เป็นเสาปูนปั้นติดกระจกสี บนเสาเป็นบุษบกประดิษฐานพระพุทธรูปปางรำพึง และทำพิธีบวงสรวงเป็นประเพณีสืบกันมา

เป็นประเพณีของประเทศไทย

# data[].attributes.headline
น.ส.ชลรฎา​  ไพรคำนาม​  เลขที่7​  ม.4/7

# data[].attributes.subject
น.ส.ชลรฎา​  ไพรคำนาม​  เลขที่7​  ม.4/7

# data[].attributes.body
เรื่อง:ผ้าทอไทลื้อ
ไทลื้อจะมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นในเรื่องการทอผ้า โดยเฉพาะชุดไทลื้อของอำเภอเชียงคำจะเป็นอัตลักษณ์ มีเสื้อปั๊ด ผ้าถุงลายผักแว่น น้ำไหลผักแว่นเป็นชุดที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวไทยลื้อเชียงคำ ทอด้วยเทคนิคเกาะ มีลายประกอบทอด้วยเทคนิคขิด เสื้อผ้าของชาวไทลื้อจะมีการทอลวดลายที่บ่งบอกถึงฐานะทางสังคมของผู้ส่วมใส่ โดยผ้าของไทลื้อแยกออกเป็น ๒ ประเภทคือ ผ้าที่ใช้ในพิธีกรรมและผ้าสำหรับใช้ในครัวเรือน ผ้าที่ใช้ในครัวเรือน เช่น“ผ้าห่มต่ำก้าว” ที่ปัจจุบันหาคนทำไม่ได้แล้ว ต่ำก้าวเป็นภาษาลื้อมี ๒ ความหมาย คือ ๑.เป็นชื่อลาย ๒.เป็นวิธีการทำ “ต่ำ” แปลว่า การทอ “ก้าว” แปลว่า การง้างไม้เพื่อที่จะใส่ลายขึ้นแล้วสอดให้เกิดลวดลาย ผ้าห่มลายตาราง เรียกกันว่า “ผ้าห่มตาแสง” หรือ “ผ้าห่มสี่แป” หรือเรียกอีกอย่างว่า “ผ้าห่มตาโก้ง” เป็นผ้าฝ้ายทอยกดอก สีที่นิยมคือ สีดำ แดง ขาว  ทอให้เกิดเป็นลายตารางสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ลวดลายมีขนาดเล็กสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน เป็นการทอที่ยากลายใหญ่ซับซ้อน ราคาแพง ปัจจุบันไม่นิยมใช้ แต่ก็ยังคงมีการทออยู่บ้าง ทางศูนย์ได้นำเอาลวดลายมาประยุกต์ใช้ในผ้าแบบต่างๆ

ผ้าที่ใช้ในการประกอบพิธีกรรม ตามความเชื่อ เช่น “ผ้าเช็ดหลวง” ลักษณะคล้ายตุง ชาวไทลื้อจะทำผ้าเช็ดหลวงเพื่อถวายเช่นเดียวกับการถวายตุง โดยแขวนไว้ในวิหาร สันนิษฐานว่าโครงสร้างและลวดลายของผ้าเช็ดหลวงนี้ สืบเนื่องมาจากความเชื่อดั้งเดิมของชาวไทลื้อก่อนที่จะมานับถือศาสนาพุทธ และได้นำมาปรับใช้ในพิธีกรรมการถวายทานเป็นพุทธบูชาเพื่ออุทิศให้แก่บรรพบุรุษ “ผ้าจีวรพระเจ้า” หรือ “ผ้ามุณจนะ” ทอถวายเป็นพุทธบูชาในช่วงเทศกาลออกพรรษา และในงานตั้งธรรมเทศน์มหาชาติ

# data[].attributes.headline
นางสาวชัชฎาณัญท์ภรณ์ จิระแปง ม.4/9 เลขที่18 

# data[].attributes.subject
นางสาวชัชฎาณัญท์ภรณ์ จิระแปง ม.4/9 เลขที่18 

# data[].attributes.body
สถานที่:สามกษัตริย์

พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ หรือที่มักเรียกกันว่า อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระมหากษัตริย์ไทย 3 พระองค์ ผู้สร้างเวียงเชียงใหม่ คือ พญามังราย พญางำเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

พระบรมราชานุสาวรีย์ฯ ตั้งอยู่กลางเวียงเชียงใหม่ บริเวณหน้าหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ (อดีตศาลารัฐบาลมณฑลพายัพ) ด้านหน้าติดกับถนนพระปกเกล้า ซึ่งบริเวณนี้เอง ถือเป็นศูนย์กลางของตัวเมืองเชียงใหม่ หน้าอนุสาวรีย์มีลานกว้างขนาดใหญ่ เรียกว่า "ข่วงสามกษัตริย์" หรือ "ข่วงอนุสาวรีย์สามกษัตริย์" ด้านตรงข้ามของอนุสาวรีย์ ยังเป็นที่ตั้งของอาคารศาลแขวงเชียงใหม่เดิม ซึ่งมีสถาปัตยกรรมตะวันตกที่งดงาม

# data[].attributes.headline
นางสาวญาดา วิชัยศรี ม4/10 เลขที่23

# data[].attributes.subject
นางสาวญาดา วิชัยศรี ม4/10 เลขที่23

# data[].attributes.body
สถานที่ วัดอุโมงค์ จังหวัดเชียงใหม่
วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ตั้งอยู่เชิงดอยสุเทพ วัดอุโมงค์เป็นวัดที่สำคัญอีกแห่งของเชียงใหม่ เป็นวัดที่ร่มรื่นและมีขนาดกว้างขวาง ลักษณะการออกแบบเป็นไปตามแบบพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ เดิมสร้างขึ้นในสมัยพญามังรายบริเวณ ป่าไผ่ 11 กอ ต่อมาในสมัยพญากือนา โปรดให้สร้างอุโมงค์ขึ้นในบริเวณวัด ภายหลังจึงเรียกว่าวัดอุโมงค์เถรจันทร์ หรือ วัดอุโมงค์ในที่สุด ส่วนชื่อสวนพุทธธรรมนั้น เป็นชื่อเรียกที่ ภิกขุ ปัญญานันทะ ประธานวัดอุโมงค์ ในสมัยพ.ศ. 2492-2509 ตั้งขึ้นเพื่อเรียกสถานที่ป่าผืนใหญ่ที่ปกคลุมวัดร้างโบราณ ซึ่งมีทั้งหมดประมาณ 150 ไร่ รวมเอาวัดต่างๆที่อยู่บริเวณวัดอุโมงค์โดยรอบมาไว้ด้วยกัน

วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) มีจุดที่น่าสนในหลายจุด อาทิ อุโมงค์ใต้พระเจดีย์ 700 ปี ที่มีความแปลกแบบที่ไม่สามารถพบเห็นได้จากวัดทั่วไป โดยเป็นอุโมงค์ที่เชื่อมต่อกันถึง 4 อุโมงค์ ด้านนอกอุโมงค์มีลานเศียรพระพุทธรูปสกุลช่างพะเยาที่ให้ความรู้สึกขลังยามที่เดินชม นอกจากนั้นยังมีหอธรรมโฆษณ์ พิพิธภัณฑ์ เสาอโศกจำลอง ลานธรรม เกาะกลางน้ำทำบุญให้อาหารปลาฯ รายล้อมไปด้วยความร่มรื่นและสถานที่ปฏิบัติทางสงฆ์

# data[].attributes.headline
นางสาวกุลสตรี ไชยนุรักษ์ ชั้นม.4/5 เลขที่6

# data[].attributes.subject
นางสาวกุลสตรี ไชยนุรักษ์ ชั้นม.4/5 เลขที่6

# data[].attributes.body
ชื่อภาพถ่าย:วิถีล้านนา
ชื่อสถานที่:บ้านศิลาดล
บ้านศิลาดล จังหวัดเชียงใหม่ สืบสานวัฒนธรรมแบบดั้งเดิม เครื่องปั้นดินเผาเคลือบศิลาดล (เซลาดอน) งานทำมือ สานต่อภูมิปัญญาไทย เน้นเขียนลวดลายสีสัน ประเพณี ศิลปวัฒนธรรมไทยบ้านศิลาดล เริ่มต้นจากการรวมมิตรภาพของผู้หญิง 2 คน พร้อมลูกหลานคนเมืองเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ.2533 บนถนนเชียงใหม่ – สันกำแพง ต.สันกลาง อ.สันกำแพง จ.เชียงใหม่ จากหัตถกรรมในครัวเรือนเล็ก ๆ ที่เป็นทั้งที่อยู่อาศัย – โรงงานผลิต สถานที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์ เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร เช่น จาน ชาม ของตกแต่งบ้าน เช่น แจกัน, โคมไฟ ของขวัญ ของที่ระลึก ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์สำหรับนักท่องเที่ยวทั่วโลกที่มาเที่ยวเชียงใหม่ และกลุ่มลูกค้าชาวไทยที่มีรสนิยมในการใช้ชีวิต และชื่นชมผลิตภัณฑ์ที่บ่งบอกถึงวัฒนธรรมไทย กลุ่มนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศที่เดินทางมาเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ ทั้งที่เดินทางมาเอง และมากับคณะทัวร์

# data[].attributes.headline
นาย อัดคเดช สีน้ำเงิน ม.4/5 เลขที่ 33

# data[].attributes.subject
นาย อัดคเดช สีน้ำเงิน ม.4/5 เลขที่ 33

# data[].attributes.body
ชื่อภาพถ่าย : การทำร่มบ่อสร้าง
ชื่อสถานที่ : บ่อสร้าง

# data[].attributes.headline
นางสาว อารียา อุตะมะ ม.4/7 เลขที่ 48

# data[].attributes.subject
นางสาว อารียา อุตะมะ ม.4/7 เลขที่ 48

# data[].attributes.body
ประตูท่าแพ หรือชื่อเดิม ประตูเชียงเรือก เป็นประตูทางทิศตะวันออก และเป็น 1 ใน 5 ประตูเมืองชั้นในของเวียงเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นประตูเมืองเพียงแห่งเดียวที่มีบานประตู
ประตูท่าแพซึ่งตั้งอยู่ในปัจจุบันนี้ เทศบาลนครเชียงใหม่และกรมศิลปากรได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยอาศัยหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี ประกอบกับภาพถ่ายประตูเมืองเชียงใหม่ประตูหนึ่ง ซึ่งถ่ายเมื่อปี พ.ศ. 2422

ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง ซึ่งเป็นประตูของแนวกำแพงเมืองชั้นนอก ต่อมาเมื่อมีการรื้อแนวกำแพงชั้นนอกออกจึงเหลือแต่ประตูเชียงเรือกที่เป็นประตูชั้นใน ชาวบ้านจึงเรียกประตูเชียงเรือกนี้ว่าประตูท่าแพแทน

ในสมัยโบราณ คำว่า "เชียง" หมายถึง "เวียง" หรือ "เมือง" ส่วนคำว่า "เรือก" นั้นมีความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า เรือ หรือ เฮือ ซึ่งหมายถึง พาหนะที่ใช้เดินทางไปมาทางแม่น้ำ คู ครอง ฝายเหมือง เป็นต้น ดังนี้ คำว่า "เชียงเรือก" หากพูดเป็นภาษาชาวบ้าน ก็อาจแปลออกมาได้เป็นเชียงเรือ หรือเวียงเรือ ซึ่งก็หมายถืงเมืองของเรือ ที่ขายของทางเรือ หรือสถานที่มีเรือมากก็ว่าได้ เหตุนี้ในสมัยต่อมาจึงถูกเรียกว่าท่าแพ ซึ่งก็มีความหมายเดิม คือที่จอดแพหรือเรือ มีความหมายเดียวกันคือ เมืองของเรือ ที่ขายของทางเรือ หรือสถานที่มีเรือมาก
*หนูส่ง2ช่องทางนะคะ ในเว็บนี้แล้วก็ในแชทส่วนตั

# data[].attributes.headline
วัดศรีสุพรรณ

# data[].attributes.subject
วัดศรีสุพรรณ

# data[].attributes.body
วัดศรีสุพรรณ ภายในวัดมีอุโบสถเงินแห่งแรกของโลก ที่ชาวชุมชนร่วมแรงร่วมใจสืบสานเครื่องเงินชุมชนวัวลายแห่งนี้ ซึ่งเป็นชุมชนทำหัตถกรรมเครื่องเงินที่มีชื่อเสียงในเมืองเชียงใหม่

เนื่องด้วยวัดศรีสุพรรณตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชนหัตถกรรมช่างหล่อ หัตถกรรมเครื่องเงิน เครื่องเขิน ของถนนวัวลาย ทางวัดจึงมีแนวคิดที่จะสืบสานมรดกงานศิลป์ภูมิปัญญาท้องถิ่นให้ยั่งยืนสืบไปด้วยการรวบรวมภูมิปัญญาชาวบ้านจัดตั้งเป็น กลุ่มหัตถศิลป์ล้านนาวัดศรีสุพรรณ มีการจัดตั้งศูนย์ศึกษาศิลปะไทยโบราณ สล่าสิบหมู่ล้านนาวัดศรีสุพรรณ ขึ้นภายในวัด ในปี พ.ศ. 2547 ทางวัดศรีสุพรรณมีแนวคิดสร้างอุโบสถเงินหลังแรกของโลก ให้เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญทางพระพุทธศาสนา โดยมีปณิธานร่วมกันเพื่อ “ฝากศิลป์แก่แผ่นดินล้านนา ถวายไว้ในบวรพระพุทธศาสนา เทิดไท้องค์ราชันย์ รัชกาล ที่ 9” เกิดเป็นพุทธศิลป์อันวิจิตรที่ดึงดูดให้ทั้งพุทธศาสนิกชนและบุนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศมาเยี่ยมชมความงดงามของพระอุโบสถหลังนี้อยู่ทุกวัน

# data[].attributes.headline
วัดศรีพรรณวัดศรีสุพรรณ ภายในวัดมีอุโบสถเงินแห่งแรกของโลก ที่ชาวชุมชนร่วมแรงร่วมใจสืบสานเครื่องเงินชุมชนวัวลายแห่งนี้ ซึ่งเป็นชุมชนทำหัตถกรรมเครื่องเงินที่มีชื่อเสียงในเมืองเชียงใหม่

# data[].attributes.subject
วัดศรีพรรณวัดศรีสุพรรณ ภายในวัดมีอุโบสถเงินแห่งแรกของโลก ที่ชาวชุมชนร่วมแรงร่วมใจสืบสานเครื่องเงินชุมชนวัวลายแห่งนี้ ซึ่งเป็นชุมชนทำหัตถกรรมเครื่องเงินที่มีชื่อเสียงในเมืองเชียงใหม่

# data[].attributes.body
เนื่องด้วยวัดศรีสุพรรณตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชนหัตถกรรมช่างหล่อ หัตถกรรมเครื่องเงิน เครื่องเขิน ของถนนวัวลาย ทางวัดจึงมีแนวคิดที่จะสืบสานมรดกงานศิลป์ภูมิปัญญาท้องถิ่นให้ยั่งยืนสืบไปด้วยการรวบรวมภูมิปัญญาชาวบ้านจัดตั้งเป็น กลุ่มหัตถศิลป์ล้านนาวัดศรีสุพรรณ มีการจัดตั้งศูนย์ศึกษาศิลปะไทยโบราณ สล่าสิบหมู่ล้านนาวัดศรีสุพรรณ ขึ้นภายในวัด ในปี พ.ศ. 2547 ทางวัดศรีสุพรรณมีแนวคิดสร้างอุโบสถเงินหลังแรกของโลก ให้เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญทางพระพุทธศาสนา โดยมีปณิธานร่วมกันเพื่อ “ฝากศิลป์แก่แผ่นดินล้านนา ถวายไว้ในบวรพระพุทธศาสนา เทิดไท้องค์ราชันย์ รัชกาล ที่ 9” เกิดเป็นพุทธศิลป์อันวิจิตรที่ดึงดูดให้ทั้งพุทธศาสนิกชนและบุนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศมาเยี่ยมชมความงดงามของพระอุโบสถหลังนี้อยู่ทุกวัน
นางสาวศุภัคษร ไชยมงคล ม.4/7 เลขที่ 20

# data[].attributes.headline
ก้องภพ สุขอร่า 4/9 เลขที่ 4

# data[].attributes.subject
ก้องภพ สุขอร่า 4/9 เลขที่ 4

# data[].attributes.body
ศาลพระพรหมที่สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นที่สถิตของเทพารักษ์[1] พบได้ทั่วไปในประเทศไทย มีลักษณะเป็นบ้านหรือวิหารหลังเล็กตั้งอยู่บนเสาเดี่ยว หรือปะรำทำจากปูนหรือไม้เป็นต้น ตั้งไว้ในจุดที่เชื่อว่าเป็นมงคล ซึ่งมักจะอยู่ริมรั้วหรือมุมหนึ่งนอกบ้าน และบ้านหนึ่งก็อาจมีศาลพระพรหมมากกว่าหนึ่งหลัง

การบวงสรวงศาลพระพรหมเป็นการถวายพวงมาลัย ดอกไม้ และอาหาร ให้กับวิญญาณที่สถิตอยู่ในศาล ซึ่งมักจะทำก่อนพิธีกรรมของบ้านนั้นหรือเนื่องในวันสำคัญ ศาลพระภูมิที่ถอนแล้วมักจะนำไปไว้ที่วัดหรือทิ้งไว้ตามข้างทางแยก
-ตั้งอยู่บริเวณ ถนน บุญเรืองฤทธิ์ ต.หายยา, อำเภอเมืองเชียงใหม่ เชียงใหม่ 50200

# data[].attributes.headline
วัดศรีสุพรรณ                                         “วัดศรีสุพรรณ” ภายในวัดมีอุโบสถเงินแห่งแรกของโลก ที่ชาวชุมชนร่วมแรงร่วมใจสืบสานเครื่องเงินชุมชนวัวลาย ซึ่งเป็นชุมชนทำหัตถกรรมเครื่องเงินที่มีชื่อเสียงของจังหวัดเชียงใหม่

# data[].attributes.subject
วัดศรีสุพรรณ                                         “วัดศรีสุพรรณ” ภายในวัดมีอุโบสถเงินแห่งแรกของโลก ที่ชาวชุมชนร่วมแรงร่วมใจสืบสานเครื่องเงินชุมชนวัวลาย ซึ่งเป็นชุมชนทำหัตถกรรมเครื่องเงินที่มีชื่อเสียงของจังหวัดเชียงใหม่

# data[].attributes.body
เนื่องด้วยวัดศรีสุพรรณตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชนหัตถกรรมช่างหล่อ หัตถกรรมเครื่องเงิน เครื่องเขิน ของถนนวัวลาย ทางวัดจึงมีแนวคิดที่จะสืบสานมรดกงานศิลป์ภูมิปัญญาท้องถิ่นให้ยั่งยืนสืบไปด้วยการรวบรวมภูมิปัญญาชาวบ้านจัดตั้งเป็น กลุ่มหัตถศิลป์ล้านนาวัดศรีสุพรรณ มีการจัดตั้งศูนย์ศึกษาศิลปะไทยโบราณ สล่าสิบหมู่ล้านนาวัดศรีสุพรรณ ขึ้นภายในวัด ในปี พ.ศ. 2547 ทางวัดศรีสุพรรณมีแนวคิดสร้างอุโบสถเงินหลังแรกของโลก ให้เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญทางพระพุทธศาสนา โดยมีปณิธานร่วมกันเพื่อ “ฝากศิลป์แก่แผ่นดินล้านนา ถวายไว้ในบวรพระพุทธศาสนา เทิดไท้องค์ราชันย์ รัชกาล ที่ 9”
นางสาวสุกฤตา สมิตินทุ ม4/7 เลขที่ 23

# data[].attributes.headline
พิชญาภา โปธิเป็ง

# data[].attributes.subject
พิชญาภา โปธิเป็ง

# data[].attributes.body
สักการะอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย
ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นนักบุญแห่งล้านนาไทย และปูชนียบุคคลที่ชาวเชียงใหม่เคารพศรัทธา มาจนถึงปัจจุบัน โดยเรื่องราวของครูบาศรีวิชัยนั้นมีความผูกพันกับประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่เป็นอย่างมากเนื่องจากท่านเป็นผู้ที่มีบทบาทในการฟื้นฟูวัดวาอาราม โบราณสถานต่างๆ ในแถบภาคเหนือ ที่ทรุดโทรมให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง และที่สำคัญครูบาศรีวิชัยเป็นผู้ริเริ่มชักชวนให้ประชาชนชาวเหนือ ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างถนนจากเชิงดอยขึ้นไปสู่วัดพระบรมธาตุดอยสุเทพ หรือเรียกได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกเส้นทาง ขึ้นดอยสุเทพ ที่ทำให้เรามีโอกาสได้ขึ้นไปชื่นชมความงามของธรรมชาติและกลิ่นอายแห่งอารยธรรมล้านนาในทุกวันนี้

# data[].attributes.headline
น.ส สุชานาถ วงศ์ปัญญา เลขที่23 ม.4/

# data[].attributes.subject
น.ส สุชานาถ วงศ์ปัญญา เลขที่23 ม.4/

# data[].attributes.body
งานมหกรรมไม้ดอกไม้ประดับ (Festivals in Chiang Mai) จัดขึ้นโดยความร่วมมือของ จังหวัดเชียงใหม่ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ เทศบาลนครเชียงใหม่ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานเชียงใหม่  โดยในงานนั้นนอกจากจะมีความงามของไม้ดอกไม้ประดับหลากสีสันให้ได้ชมกันแล้ว ยังมีขบวนแห่รถบุปผชาติที่สวยอลังการ ภายใต้แนวคิดที่แตกต่างกันไปในแต่ละปี การประกวดนางงามบุปผชาติและนางงามบุปผชาตินานาชาติ การประกวดไม้ดอกไม้ประดับ ชมการแสดงศิลปวัฒนธรรมล้านนา ฟังดนตรีในสวน
อีกทั้งยังมีร้านค้ามาร่วมจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนจาก 25 อำเภอ ซึ่งทำให้งานนี้มีความครึกครื้นมากขึ้น งานมหกรรมไม้ดอกไม้ประดับ (Chiang Mai Travel) จึงเป็นที่สนใจของคนเชียงใหม่เองและนักท่องเที่ยวจากที่อื่นให้ความสนใจเข้าชมงานกันอย่างคับคั่งทุกปี
ความสวยงามของไม้ดอกไม้ประดับและกิจกรรมต่างๆ ที่น่าสนใจดังกล่าวข้างต้น จะมีให้ได้ชมกันเป็นประจำทุกปีในช่วงหน้าหนาว ซึ่งเป็นช่วงที่ดอกไม้นานาพันธุ์ผลิดอกเบ่งบานอวดความสวยด้วยสีสันที่หลากหลายน่าเพลินตาเพลินใจ

สถานที่ : สวนสาธารณะหนองบวกหาด อ.เมือง จ.เชียงใหม่

# data[].attributes.headline
นาย วรัญชิตลุงจา 

# data[].attributes.subject
นาย วรัญชิตลุงจา 

# data[].attributes.body
ชื่อภาพถ่าย:วัดติโลกอาราม จังหวัดพะเยา
วัดติโลกอารามหรือสันธาตุบวกสี่แจ่ง พระอารามหลวงในรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช กษัตริย์ล้านนาลำดับที่ 9 แห่งราชวงศ์มังราย สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2019 - 2029 ปัจจุบันตัววัดจมอยู่ใต้กว๊านพะเยา ยกเว้นส่วนยอดพระธาตุที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมา เนื่องจากปี พ.ศ. 2482 กรมประมงได้ก่อสร้างประตูกั้นน้ำ ทำให้น้ำแม่อิงและลำน้ำสาขาซึ่งไหลลงมาจากทิวเขาผีปันน้ำ เกิดการเอ่อล้นเข้าท่วมชุมชนโบราณที่ตั้งอยู่บริเวณหนองเอี้ยงจนเกิดทะเลสาบน้ำจืดขึ้นมา เรียกว่ากว๊านพะเยา ทำให้วัด โบราณสถาน และชุมชนโบราณจำนวนมาก จมอยู่ใต้น้ำ

# data[].attributes.body
พระเจ้าแค่งคม
สถานที่ บริเวณหน้าทางเข้าโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ
บรรยาย:พระเจ้าแข้งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว สูง 112 นิ้ว น้ำหนัก 3,960 กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แข้งคม"

# data[].attributes.body
วัดสำคัญกลางใจเมืองเชียงใหม่
วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร
พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ในบริเวณคูเมืองเชียงใหม่ ถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่วัดพระสิงห์ฯ เป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ เป็นประดิษฐานพระสิงห์  พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่และแผ่นดินล้านนาพระพุทธรูปเป็นศิลปะเชียงแสนรู้จักกันในชื่อ "เชียงแสนสิงห์หนึ่ง"

# data[].attributes.headline
น.ส.บุษยา ธรานนท์ ม.

# data[].attributes.body
น.ส.บุษยา ธรานนท์ ม.4/7เลขที่35
ชื่อภาพ👉🏻วิหารวัดบวกครกน้อย
สถานที่👉🏻วัดบวกครกน้อย
ประวัติความเป็นมา👉🏻วัดบวกครกน้อยสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2345 จากหลักฐานการจารึก ที่ปรากฎในคัมภีร์ใบลานเก่า มีชื่อเรียกทั้งหมด 4 ชื่อ ตามลำดับเหตุการณ์ความเหมาะสมของสภาพแวดล้อม ทางภูมิศาสตร์ดังต่อไปนี้
1. วัดหัวดง เพราะเป็นบริเวณป่าดงพงพี ที่อาศัยและใช้เป็นทางผ่านไปดอยสุเทพของสัตว์ป่านานาชนิด ดังที่เรียกกันว่า ป่าช้างทางเสือ
2. วัดบวกครกน้อย เพราะแยกออกมาสร้างใหม่จากวัดเดิม คือวัดบวกครกหลวง ซึ่งเป็นวัดพี่น้องกัน ตั้งอยู่ด้านละฟาก โดยมีสภาพพื้นที่เป็นแอ่งลึก คล้ายก้นครก และเป็นท้องทุ่งนา กระจัดกระจายไปด้วยวัวและควายที่มานอน เรียกว่า ปรัก ภาษาเหนือเรียกว่า บวก จึงเรียกว่า บวกครก
3. วับวกครกริมคาว เพราะมีแม่น้ำใหญ่ไหลผ่ากลางบริเวณหมู่บ้าน ซึ่งตั้งอยู่ริมสองฝากฝั่งน้ำ มีชื่อเรียกว่า แม่น้ำคาว ภาษาเหนือเรียกว่า น้ำแม่คาว
4. วัดบวกครกปลายราง เพราะมีการสร้างทางรถไฟสายเหนือ กรุงเทพ - เชียงใหม่ มาสิ้นสุด ปลายรางชานชาลาใกล้วัดประมาณ 1.3 ก.ม. จึงนำเอาคำว่า ปลายรางมาต่อชื่อท้ายวัด

# data[].attributes.headline
น.ส. วรกานต์ วงค์ศรี

# data[].attributes.body
น.ส. วรกานต์ วงค์ศรี ม.4/7 เลขที่ 16
ชื่อภาพ : วัดศรีงามร่วมใจ
สถานที่ : วัดศรีงาม เลขที่ 65 หมู่ 5 บ้านศรีงาม ตำบลแม่แฝก อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้านในชุมชุนเพื่อกราบไหว้บูชาและเคารพนับถือ

# data[].attributes.body
ความเป็นมาของชื่อแจ่งนี้ เนื่องมาจากขุนเครือ โอรสของพญามังราย คิดกบถชิงราชสมบัติ จากพญาแสนภู พญาแสนภูไม่ต่อสู้ แต่หนีไปยังเมืองเชียงราย ซึ่งพระราชบิดาพญาไชย สงครามครองเมืองอยู่ พญาไชยสงครามให้ท้าวน้ำท่วมโอรสยกทัพมาปราบปราม และจับ ขุนเครือไปคุมขังไว้ที่มุมเมืองด้านนี้ เนื่องจากขุนเครือเป็นโอรสกษัตริย์ และเป็นอนุชาของ พญาไชยสงคราม การคุมขังจึงแตกต่างไปจากนักโทษโดยทั่วไป ในที่นี้จึงใช้คำว่า "เรือน ขัง" ซึ่งเป็นบริเวณบ้านของหมื่นเรืองนั่นเอง

# data[].attributes.headline
นางสาว พิชญา สมศักดิ์ ม.4/5 เลขที่19

# data[].attributes.subject
นางสาว พิชญา สมศักดิ์ ม.4/5 เลขที่19

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:วัดกู่ขาว
วัดกู่ขาวตั้งอยู่ริมถนนสายเชียงใหม่ – ลำพูน ห่างมาจากเมืองเชียงใหม่ ให้ใช้ถนนสายเชียงใหม่ – ลำพูน ตรงมาประมาณ 4.5 กิโลเมตร โบราณสถานจะอยู่ทางขวามือ

ประโยชน์ทางการท่องเที่ยว:
เป็นแหล่งท่องเที่ยว
รายละเอียดทางการท่องเที่ยว:
วัดกู่ขาวเป็นโบราณสถานที่ได้รับการขุดแต่งและบูรณะแล้ว นักท่องเที่ยวที่สนใจสามารถเข้าเยี่ยมชมได้ทุกวัน โดยไม่เสียค่าเข้าชม

หน่วยงานที่ดูแลรักษา:
กรมศิลปากร

การขึ้นทะเบียน:
ขึ้นทะเบียนของกรมศิลปากร
รายละเอียดการขึ้นทะเบียน:
1.ประกาศกำหนดจำนวนโบราณสถานสำหรับชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 76 ตอนที่ 108 วันที่ 17 พฤศจิกายน 2502 (วัดกู่ขาว)

2.ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 103 ตอนที่ 65 วันที่ 22 เมษายน 2529 (วัดกู่ขาว(ร้าง))

# data[].attributes.headline
นางสาวคัทลียา จันทร์คำตัน ชั้นม.4/6 เลขที่3

# data[].attributes.subject
นางสาวคัทลียา จันทร์คำตัน ชั้นม.4/6 เลขที่3

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:พระพุทธเจ้าเเค่งคม โรงเรียนนวัฒโนทัยพายัพ
พระเจ้าแค่งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว สูง 112 นิ้ว น้ำหนัก 3,960 กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แค่งคม"

# data[].attributes.headline
นางสาว กมลพร บุญจู ม.4/5 เลขที่ 2

# data[].attributes.subject
นางสาว กมลพร บุญจู ม.4/5 เลขที่ 2

# data[].attributes.body
ชื่อรูปภาพ: พระเจดีย์เก่า
สถานที่: วัดกู่ขาว
ระบุสถานที่: สาระสำคัญทางโบราณคดี:
โบราณสถานวัดกู่ขาว เป็นโบราณสถานร้าง ตั้งอยู่ริมถนนสายเชียงใหม่ – ลำพูน ไม่ปรากฏข้อมูลในเอกสารประวัติศาสตร์ฉบับใด
กรมศิลปากรได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะ ในปี พ.ศ. 2531 – 2532 (กรมศิลปากร 2548 : 58 – 59) พบข้อมูลของโบราณสถานและโบราณวัตถุ ดังนี้
โบราณสถานวัดกู่ขาว ประกอบด้วย วิหาร เจดีย์ แท่นบูชา กำแพงแก้ว และซุ้มประตู
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
1. วิหาร วิหารวัดกู่ขาวเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พบร่องรอยการสร้างวิหารทับซ้อนกัน 2 ครั้ง ตอนหน้าและตอนกลางของวิหารถูกทำลายลงเพราะการก่อสร้างถนนและการปลูกสร้างบ้านเรือนราษฎร
ร่องรอยการก่อสร้างวิหาร ปรากฏให้เห็นครั้งแรกในส่วนฐานชุกชีพระประธาน ซึ่งประดับลวดลายปูนปั้นรูปกลีบบัวเเละสิงห์ 2 ตัว ศีรษะเดียว เช่นเดียวกับปูนปั้นสิงห์ที่วัดอีค่าง ต่อมาจึงมีการสร้างฐานวิหารและฐานชุกชีใหม่ทับลงบนฐานชุกชีเดิม
ลายปูนปั้นรูปสิงห์นี้ สันนิษฐานว่าน่าจะได้รับอิทธิพลจากพม่า ส่วนลายปูนปั้นรูปกลีบบัวที่ประดับฐานชุกชีนั้น ลักษณะคล้ายกับลายปูนปั้นที่วัดกู่ป่าลาน อ.บ้านธิ จ.ลำพูน (ปลายพุทธศตวรรษที่ 21) แต่จากรายละเอียดของลายกลีบบัววัดกู่ขาวไม่เก่าไปถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 21 อย่างลายกลีบบัวของวัดกู่ป่าลาน
2. เจดีย์ เจดีย์วัดกู่ขาวมีส่วนฐานตอนล่างเป็นฐานเขียงในผังสี่เหลี่ยมจัตุรัส สูงประมาณ 3 เมตร เหนือขึ้นไปเป็นฐานหน้ากระดานยกเก็จ 2 ตอน ซ้อนลดหลั่นกัน 3 ชั้น รองรับฐานปัทม์ยกเก็จ 2 ตอน ท้องไม้ลูกแก้วอกไก่ซ้อนกัน 2 ชุด คั่นด้วยชั้นหน้ากระดานที่ประดับลวดลายประจำยามปูนปั้นที่มุมยกเก็จทุกมุมโดยรอบ ลักษณะเป็นลายกรอบวงโค้งสี่เหลี่ยม ตกแต่งรูปวงกลมล้อมรอบด้วยลายกนกและหงส์ มีรายละเอียดใกล้เคียงกับงานจิตรกรรมลายคำ บนผนังท้ายวิหารน้ำแต้ม วัดพระธาตุลำปางหลวง ซึ่งเป็นลวดลายที่นิยมในราวพุทธศตวรรษที่ 23
ส่วนตอนกลางของเจดีย์เป็นมาลัยเถารูปแปดเหลี่ยม คงเหลือเพียงชั้นเดียว

# data[].attributes.headline
นางสาว ศศิประภา มาตุอำพันวงศ์ ม.4/5 เลขที่ 27

# data[].attributes.subject
นางสาว ศศิประภา มาตุอำพันวงศ์ ม.4/5 เลขที่ 27

# data[].attributes.body
แจ่งกู่เรือง

คูเมืองเชียงใหม่ อดีตเป็นคูเมืองที่ใช้ป้องกันข้าศึก และยังเป็นแหล่งประมงและแหล่งน้ำสำหรับเมืองเชียงใหม่ ชาวเชียงใหม่เรียกว่า แจ่งกู่เฮือง แต่เขียนเป็นแจ่งกู่เรือง กู่เรือง หมายถึงที่บรรจุอัฐิของหมื่น เรือง ซึ่งเป็นผู้คุมขุนเครือ โอรสของพญามังรายไว้ในเรือนขังที่บ้านของหมื่นเรือง

# data[].attributes.headline
น.ส ปภาวรินทร์ ก่อคำ ม.4/5 เลขที่29

# data[].attributes.subject
น.ส ปภาวรินทร์ ก่อคำ ม.4/5 เลขที่29

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ Story long สถานที่ วัดยางกวง ตำบลหายยา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ รูปทรงเจดีย์เป็นทรงมณฑป ๘ เหลี่ยม ที่มีเครื่องยอดเป็นทรงระฆัง ๘ เหลี่ยม รวมถึงส่วนบัลลังก์ ปล้องไฉนและปลียอด
ลักษณะเด่นที่ปรากฏพบเห็นนี้ มีเพียงเจดีย์ที่วัดยางกวงแห่งเดียว

# data[].attributes.headline
น.ส.พรชนก สุขวัฒน์ ม.4/9 เลขที่

# data[].attributes.subject
น.ส.พรชนก สุขวัฒน์ ม.4/9 เลขที่

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:เครื่องเทศ
สถานที่:พิพิธภัณฑ์พื้นถิ่นล้านนา
ชาวล้านนากินเครื่องเทศเหมือนภาคอื่นๆ แต่จะต่างกันตรงนำเอาเครื่องเทศหลายอย่างมารวมกันเป็นน้ำพริกซึ่งมีเอกลัษณ์เฉพาะ เครื่องเทศสมุนไพรพื้นบ้านที่ใช้เป็นประจำได้แก่ ข่า ขิง ขมิ้นชัน ใบมะกรูด ลูกผักชี พริก ดิปลี บะแหลบ มะแขว่น กระเทียม หอมแดง ดอกงิ้ว เป็นต้น

# data[].attributes.headline
นางสาว ศุภัชณา กิตติรัตน์ ม.4/6 เลขที่46

# data[].attributes.subject
นางสาว ศุภัชณา กิตติรัตน์ ม.4/6 เลขที่46

# data[].attributes.body
ประวัติความเป็นมา
ในอดีตเป็นเส้นทางสำคัญระหว่างเชียงใหม่ไปเวียงกุมกามและลำพูน ในสมัยราชวงศ์มังราย (พ.ศ. 1804 - 2101) ทั้งเชียงใหม่กุมกามและลำพูนตั้งอยู่ด้านตะวันตกของแม่น้ำปิงเช่น
เดียวกันการเดินทางจึงไม่ต้องข้ามแม่น้ำปิง ประตูเมืองเชียงใหม่ถูกบูรณะขึ้นใหม่ในสมัยพระเจ้ากาวิละประมาณ พ.ศ. 2344 และถูกสร้างขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2509-2512
ลักษณะความสำคัญ/จุดเด่น
เป็นกำแพงเมืองที่มีความสำคัญกับจังหวัดและประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่เป็นกำแพงที่ก่อสร้างด้วยอิฐ
ที่อยู่ :
อยู่ทางทิศใต้ของคูเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

ประเทศ:ไทย

# data[].attributes.headline
นส.วัลลภา รอดดาราชั้นม.4/7 เลขที่44

# data[].attributes.subject
นส.วัลลภา รอดดาราชั้นม.4/7 เลขที่44

# data[].attributes.body
ที่ตั้งวัดดับภัย
ตั้งอยู่เลขที่ 15/14 ถนนสิงหราช ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200
ประวัติวัดดับภัย
วัดดับภัย เดิมทีเดียววัดนี้ชื่อว่า วัดอภัย หรือ วัดตุงกระด้าง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2021 ตรงกับสมัยอาณาจักรล้านนาราชวงศ์มังรายที่มีความเจริญรุ่งเรือง ซึ่งตามตำนานเดิมของเวียงเชียงใหม่นั้น

# data[].attributes.headline
นางสาวศิริลัดดา ทองจร เลขที่3 ม.4/9

# data[].attributes.subject
นางสาวศิริลัดดา ทองจร เลขที่3 ม.4/9

# data[].attributes.body
สถานที่:วัดโบถ์สชัยมงคล
-วัดโบถ์สชัยมงคล เเต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ เเละได้พัฒนามาเป็นวัดเมื่อไม่นานมานี้ วัดนี้มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ประมาน 3-5รูป
- ทิศเหนือ ห่างจาก วัดฮ่องกอม่วง ประมาณ 2กิโลเมตร
- ทิศใต้   ไม่มีวัดภายในระยะ 10 กิโลเมตร
- ทิศตะวันออก ห่างจาก วัดหนองป่าเหมือด ประมาน4กิโลเมตร
- ทิศตะวันตก ห่างจากวัดปูเลย ประมาณ 3กิโลเมตร

# data[].attributes.body
กำแพงเมืองเชียงใหม่ หรือ กำแพงเวียงเชียงใหม่ ปัจจุบันหมายถึงกำแพงเมืองชั้นในของเวียงเชียงใหม่ สร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนาอาณาจักรล้านนา ในรัชสมัยพญามังราย เพื่อเป็นเมืองหลวงของล้านนา โดยขั้นแรกได้ขุดคูเมืองเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีความยาวด้านละประมาณ 1.63 กิโลเมตร และนำดินที่ได้จากการขุดคูเมืองนั้นขึ้นไปถมเป็นแนวกำแพงเมือง โดยเริ่มขุดที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือคือแจ่งศรีภูมิอันเป็นทิศมงคลก่อน แล้วก่ออิฐขนาบสองข้างกันดินพังทลาย ข้างบนกำแพงปูอิฐตลอดแนวทำเสมาไว้บนกำแพงทั้งสี่ด้านและประตูเมืองอีกทั้งสี่แห่ง เดิมประตูเมืองทั้งชั้นนอกชั้นในหนึ่งประตูก็ทำเป็นสองชั้น บานประตูวางเยื้องกัน เพื่อป้องกันข้าศึกเอาปืนใหญ่ยิงกรอกประตูเมือง ปัจจุบันถูกรื้อหมดแล้ว

# data[].attributes.headline
นาย พงศธร สุวรรณมาโจ เลขที่1 ม.4/9

# data[].attributes.subject
นาย พงศธร สุวรรณมาโจ เลขที่1 ม.4/9

# data[].attributes.body
"สามล้อถีบ"
สถานที่:ตลาดวโรรส (กาดหลวง)
-บนสายทางของการเดินทาง หลากหลายพาหนะที่นำไปสู่จุดหมาย "สามล้อ" เป็นวิถีหนึ่งของสายทาง ซึ่งแม้เวลาจะหมุนเวียนเปลี่ยนไป หากสายทางของสามล้อยังคงผูกพัน เป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย ภาพลักษณ์ของความภูมิใจ ในความสามารถแห่งการประดิษฐ์ของคนไทย ที่นำไปประยุกต์ เข้ากับวิชาชีพได้อย่างกลมกลืน

# data[].attributes.body
วัดหนองคำ ตั้งอยู่เลขที่ 182 ถนนช้างม่อย ตำบลช้างม่อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ บนเนื้อที่ 6 ไร่ 15 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 1584

วัดหนองคำนบเป็นวัดที่มีความเก่าแก่และสวยงามวัดหนึ่งของภาคเหนือ สร้างขึ้นโดยคณะศรัทธาสามัคคีหลายท่าน ซึ่งมีชาวปะโอ (ต่องสู้) ตลอดถึงคณะศรัทธาพี่น้องชาวเชียงใหม่ ที่เป็นพ่อค้าไม้ ได้พร้อมใจกันขายช้าง 7 เชือก ได้จัดหาซื้อที่ดินเพื่อที่จะสร้างวัด ถวายไว้ในพระพุทธศาสนาให้เป็นมรดกอันล้ำค่า และ เป็นศาสนาประจำชาติสืบต่อไป

ได้มีการเริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ.2380 (นับถึง พ.ศ.2552 วัดหนองคำมีอายุได้ 172 ปี)

วัดหนองคำอยู่ติดกับถนนช้างม่อย ห่างจาก ตลาดต้นลำไย หรือ ตลาดวโรรส (กาดหลวง) ไปทางทิศตะวันตกเป็นระยะทางประมาณ 600 - 700 เมตร

อยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ และ อยู่บริเวณชั้นนอกของกำแพงเมืองเชียงใหม่

# data[].attributes.headline
นางสาว ยอดกม ภู่ระย้า ม.4/5 เลขที่  23

# data[].attributes.subject
นางสาว ยอดกม ภู่ระย้า ม.4/5 เลขที่  23

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ : วิหารหงส์
สถานที่ : วัดพวกหงส์ จ.เชียงใหม่
บรรยายภาพ : พระวิหาร ด้านหน้าประดับด้วยหงษ์ปูนปั้น  ตัวอาคารเป็นแบบพื้นเมือง หลังคาลดหลั่นกันสามชั้น ซุ้มประตูหน้าต่างก็เป็นลายปูนปั้นงดงามเช่นกัน ส่วนบานหน้าต่างไม้แกะสลักรูปพระพุทธเจ้า ในวิหารประดิษฐานพระประธานพระพุทธรูปสำริดเก่าแก่ปางมารวิชัย สมัยพระเจ้ายอดเชียงราย ด้านข้างพระวิหารคือพระอุโบสถ ปรากฏเสมาแบบล้านนาที่โดยมากแล้วเราจะหาชมได้ในพิพิธภัณฑ์เท่านั้น

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: สะพานโต่วะ
ชื่อสถานที่: วัดเจ็ดลิน อ.เมือง จ.เชียงใหม่
วัดเจ็ดลิน หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดหนองจริน คำว่า "ลิน" นั้นเป็นภาษาเหนือ หมายถึงรางน้ำ และ คำว่า “เจ็ดลิน” ก็หมายความว่า "รางน้ำทั้งเจ็ด" โดยประวัติศาสตร์กล่าวว่า กษัตริย์ในราชวงศ์มังราย ทุกพระองค์ ก่อนจะขึ้นเสวยราชย์ ต้องไปประกอบพิธีสรงน้ำพุทธาภิเษก ณ หนองน้ำวัดเจ็ดลิน วัดเจ็ดลินนอกจากจะเป็นสถานที่กราบไหว้สักการะบูชาพระพุทธรูปต่างๆแล้วนั้น สะพานโต่วะ อ่านว่า โต่ – วะ มาจากภาษากะเหรี่ยง แปลว่า สะพานไม้ไผ่ ตั้งชื่อโดยเจ้าอาวาสวัดเจ็ดลิน เพื่อให้สอดคล้องกับร้านกาแฟไทวะ ที่ตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกัน ส่วนคำว่า ไทวะ มาจากภาษาบาลีสันสฤต แปลว่า สวรรค์แบบไทย ๆนอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ถ่ายรูปสุดชิค ซึ่งเป็นUnseen ของที่วัดแห่งนี้เลยก็ว่าได้

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ : ถิ่นร่มล้านนา

ชื่อสถานที่ : ศูนย์อุตสาหกรรมทำร่มบ่อสร้าง
คำบรรยายภาพ : ที่นี่เป็นที่รวบรวมสินค้าพื้นเมืองของชาวบ้านบ่อสร้างอำเภอสันกำแพง เชียงใหม่ ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ โดยเฉพาะ “ร่มบ่อสร้าง” ร่มบ่อสร้างมีทั้งหมด 3 ชนิดด้วยกัน คือ ร่มที่ทำด้วยผ้าแพร ผ้าฝ้าย และกระดาษสา นักท่องเที่ยวสามารถไปชมการสาธิตวิธีการผลิตร่มบ่อสร้าง และซื้อร่มบ่อสร้างและของที่ระลึกต่างๆ เช่น โคมไฟ, กรอบรูป, เสื้อผ้าทอมือต่างๆ ติดไม้ติดมือกลับบ้านได้ที่นี่อีกด้วย

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ พระธาตุเจดีย์หลวง
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถือว่าเป็นพระธาตุที่มีความสูงที่สุดในภาคเหนือ หรือล้านนา คือ สูงประมาณ 80 เมตร เมตร ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างประมาณด้านละ 60 เมตร ถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 20 ถือว่าเป็นเจดีย์ที่มีความสำคัญที่สุดของเมืองเชียงใหม่
พระเจดีย์หลวงสร้างขึ้นในรัชสมัยของพญาแสนเมืองมา เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้พญากือนา พระราชบิดา แต่สร้างไม่เสร็จ ได้เสด็จสวรรคตเสียก่อน ต่อมาพระนางเจ้าติโลกจุฑาราชเทวี พระมเหสีของพญาเมืองมา ก่อสร้างต่อจนแล้วเสร็จในรัชสมัยพญาสามฝั่งแกน เรียกกันว่า “กู่หลวง” พญาติโลกราช โปรดให้หมื่นด้ามพร้าคตเป็นนายช่างใหญ่ดำเนินการปฏิสังขรณ์รพระเจดีย์หลวง ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2021 ในรัชสมัยพระเจ้ายอดเชียงรายได้ปิดทองภายในซุ้มจรนัมของพระเจดีย์ หลวงทั้ง 4 ด้าน
ในรัชสมัยพระเจ้าเมืองแก้ว เมื่อ พ.ศ. 2046 ได้โปรดให้สร้างหอพระแก้ว และอัญเชิญพระแก้วมรกตลงมาประดิษฐาน สร้างมหาวิหาร ส่วนการบูรณะพระเจดีย์หลวงได้ดำเนินการเพียงเล็กน้อยในที่สุดเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ในปีพ.ศ. 2088 ในรัชสมัยพระนางเจ้ามหาเทวีจิรประภา ยอดพระเจดีย์หลวงก็พังทลายลงมา เหลือให้เห็นดังสภาพปัจจุบัน (ก่อนการบูรณะของกรมศิลปกร)

# data[].attributes.headline
นายธนภัทร บัวศักดิ์ ม4/9 เลขที่23

# data[].attributes.subject
นายธนภัทร บัวศักดิ์ ม4/9 เลขที่23

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร
วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร (คำเมือง: LN-Wat Chediluang.png) เป็นพระอารามหลวงในจังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ ราชกุฏาคาร วัดโชติการาม สร้างขึ้นในรัชสมัยพญาแสนเมืองมา พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด สันนิษฐานว่าวัดแห่งนี้น่าจะสร้างในปี พ.ศ. 1928 - 1945 และมีการบูรณะมาหลายสมัย โดยเฉพาะพระเจดีย์ ที่ปัจจุบันมีขนาดความกว้างด้านละ 60 เมตร เป็นองค์พระเจดีย์ที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่

# data[].attributes.headline
นางสาว สิริยากร ชัยคำกอง เลขที่47 ม.4/7

# data[].attributes.subject
นางสาว สิริยากร ชัยคำกอง เลขที่47 ม.4/7

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: พระธาตุหลวง
ชื่อสถานที่: วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร
วัดพระสิงห์ ตั้งอยู่บน ถนนสิงหราชจรด กับ ถนนราชดำเนิน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นสถานที่ประดิษฐานพระ
พุทธสิหิงค์ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ขัดสมาธิเพชร และยังเป็นสถาปัตยกรรมล้านนาอันงดงาม ซึ่งเป็ที่รู้จักและคุ้นเคยเป็นอย่างดี ตามคติล้านนา...

# data[].attributes.headline
นาย สุรเดช คำไฝ ชั้น ม.4/5 เลขที่ 28

# data[].attributes.subject
นาย สุรเดช คำไฝ ชั้น ม.4/5 เลขที่ 28

# data[].attributes.body
สถานที่หอคำหลวงหอคำหลวง เป็นอาคารหลังหนึ่งในงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 สร้างด้วยสถาปัตยกรรมท้องถิ่นล้านนา ภายใต้แนวคิดว่า “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คือ ศูนย์รวมจิตใจของปวงชนชาวไทย” เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเฉลิมพระเกียรติฯ

# data[].attributes.headline
นางสาวพิมพ์พรรณ ใจงาม ชั้นม.4/6 เลขที่41

# data[].attributes.subject
นางสาวพิมพ์พรรณ ใจงาม ชั้นม.4/6 เลขที่41

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ :ประตูสู่ดินแดนล้านนา
สถานที่ :ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพ หรือชื่อเดิม ประตูเชียงเรือก เป็นประตูทางทิศตะวันออก และเป็น 1 ใน 5 ประตูเมืองชั้นในของเวียงเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นประตูเมืองเพียงแห่งเดียวที่มีบานประตู

# data[].attributes.headline
น.ส.ชนากานต์ บุญเลา เลขที่6 ม.4/6

# data[].attributes.subject
น.ส.ชนากานต์ บุญเลา เลขที่6 ม.4/6

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:พระเจ้าแข้งคม
สถานที่:โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพพระเจ้าแข้งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิด ทอง ขนาดหน้าตักกว้าง
๙๔ นิ้ว สูง ๑๑๒ นิ้ว น้ำหนัก ๓,๙๖๐ กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แข้งคม"
ปัจจุบันประดิษฐานเป็นพระประธานในพระวิหารวัดศรีเกิด

# data[].attributes.headline
นางสาวฐิตารีย์ ศรียะพงศ์ ม.4/8 เลขที่ 23

# data[].attributes.subject
นางสาวฐิตารีย์ ศรียะพงศ์ ม.4/8 เลขที่ 23

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ เจดีย์สีเมืองเเสน
พระธาตุเจดีย์หลวง เป็นพระธาตุเก่าแก่ที่ก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ.๑๙๓๔ สมัยพระเจ้าแสน เมืองมา นับเป็นพระธาตุที่มีความสูงใหญ่ที่สุดในอาณาจักรล้านนา ปัจจุบันมีอายุมากว่า600ปี

# data[].attributes.headline
นางสาวมัชชุมาศ อำนวย ม4/8 เลขที่39

# data[].attributes.subject
นางสาวมัชชุมาศ อำนวย ม4/8 เลขที่39

# data[].attributes.body
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถือว่าเป็นพระธาตุที่มีความสูงที่สุดในภาคเหนือ หรือล้านนา คือ สูงประมาณ 80 เมตร เมตร ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างประมาณด้านละ 60 เมตร ถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 20 ถือว่าเป็นเจดีย์ที่มีความสำคัญที่สุดของเมืองเชียงใหม่
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถูกสร้างขึ้นในในรัชสมัยพญาแสนเมืองมา (พ.ศ. 1928 - 1945) กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ซึงเป็นกษัตริย์ที่ปกครองเมืองเชียงใหม่ในขณะนั้น สร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้พญากือนา พระราชบิดา ซึ่งมีตำนานเล่ามาว่า พญากือนาซึ่งได้สวรรคตไปแล้ว ได้ปรากฏตัวแก่พ่อค้าชาวเชียงใหม่ที่เดินทางไปค้าขายที่พม่า ให้มาบอกว่าแก่พญาแสนเมืองมาผู้เป็นโอรสว่า ให้สร้างเจดีย์ไว้ท่ามกลางเวียง ให้สูงใหญ่พอให้คนที่อยู่ไกล 2000 วา สามารถมองเห็นได้ แล้วอุทิศบุญกุศลเหล่านนี้ให้แก่พญากือนา เพื่อให้พญากือนานั้นสามารถไปเกิดในเทวโลกได้ แต่พญาแสนเมืองมาเสด็จสวรรคตเสียก่อน พระนางเจ้าติโลกจุฑาราชเทวีผู้เป็นมเหสีได้สืบทอด เจตนารมณ์สร้างต่อ จนเสร็จในรัชสมัยพญาสามฝั่งแกน ใช้เวลาสร้าง 5 ปี

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:พระนอน
สถานที่:วัดเจดีย์หลวง
เป็นพระอารามหลวงในจังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ ราชกุฏาคาร วัดโชติการาม สร้างขึ้นในรัชสมัยพญาแสนเมืองมาพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่ง
ราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด สันนิษฐานว่าวัดแห่งนี้น่าจะสร้างในปี พ.ศ. 1928 - 1945 และมีการบูรณะมาหลายสมัย โดยเฉพาะพระเจดีย์ ที่ปัจจุบันมีขนาดความกว้างด้านละ 60 เมตร เป็นองค์พระเจดีย์ที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่

# data[].attributes.body
ชื่อภาพถ่าย:วัดพันอ้น
ชื่อสถานที่:วัดพันอ้น
คำว่า “พันอ้น” นั้น สันนิษฐานได้ว่าเป็นชื่อผู้สร้างวัดที่ถวายไว้กับพระพุทธศาสนาผู้สร้างเป็นทหารหรือขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์เป็น “พัน” เพราะคนในสมัยนั้นเมื่อตนเองประสบความสำเร็จในชีวิตมักจะสร้างวัดไว้เป็นอนุสรณ์  และนำชื่อของตนเองเป็นชื่อวัดที่ตนเองสร้างขึ้นด้วย และท่านคงมีนามว่า “อ้น”  เมื่อสร้างวัดแห่งนี้เสร็จจึงให้นามว่า “วัดพันอ้น” ตามบรรดาศักดิ์และชื่อของท่าน ซึ่งปรากฏมีวัดจำนวนมากในตัวเมืองเชียงใหม่ที่นิยมใช้ชื่อผู้สร้างวัดเป็นชื่อของวัดอยู่ด้วย

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ วัดพระสิงห์
สถานที่ วัดพระสิงห์ อ.เมือง จ.เชียงใหม่

# data[].attributes.headline
นนท์ธนา ธัญญธนานนท์ ม.4/6 เลขที่ 38

# data[].attributes.subject
นนท์ธนา ธัญญธนานนท์ ม.4/6 เลขที่ 38

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:Tha Pae Gate
สถานที่:ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง ซึ่งเป็นประตูของแนวกำแพงเมืองชั้นนอก ต่อมาเมื่อมีการรื้อแนวกำแพงชั้นนอกออกจึงเหลือแต่ประตูเชียงเรือกที่เป็นประตูชั้นใน ชาวบ้านจึงเรียกประตูเชียงเรือกนี้ว่าประตูท่าแพแทน

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: วัดเจดีย์หลวง
ชื่อสถานที่: วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร
🙏🏻เจดีย์หลวงวรวิหาร 🙏🏻 เป็นพระอารามหลวงในจังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ ราชกุฏาคาร วัดโชติการาม สร้างขึ้นในรัชสมัยพญาแสนเมืองมา พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด สันนิษฐานว่าวัดแห่งนี้น่าจะสร้างในปี พ.ศ. 1928 - 1945 และมีการบูรณะมาหลายสมัย โดยเฉพาะพระเจดีย์ ที่ปัจจุบันมีขนาดความกว้างด้านละ 60 เมตร เป็นองค์พระเจดีย์ที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่
วัดเจดีย์หลวงสร้างอยู่กลางใจเมืองเชียงใหม่ ซึ่งแต่เดิมถือว่าเป็นศูนย์กลางทางการปกครองของอาณาจักรล้านนา ตั้งอยู่เลขที่ 103 ถนนพระปกเกล้า ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ภายในวัดประมาณ 32 ไร่ 1 งาน 27 ตารางวา

# data[].attributes.headline
นาย ภูวดล สุรางค์ ม.4/5 เลขที่21

# data[].attributes.subject
นาย ภูวดล สุรางค์ ม.4/5 เลขที่21

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ วิหารวัดพระสิงฆ์
สถานที่ วัดพระสิงฆ์วรมหาวิหาร
วัดพระสิงห์ หรือมีชื่อเต็มว่า วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร เป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ เป็นวัดที่ประดิษฐาน พระสิงห์ (พระพุทธสิหิงค์) พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่และแผ่นดินล้านนา พระพุทธรูปเป็นศิลปะ เชียงแสนรู้จักกันในชื่อ "เชียงแสนสิงห์หนึ่ง วัดพระสิงห์   มีสถาปัตยกรรมล้านนาอันงดงามเป็นที่รู้จักและ คุ้นชื่อกันอย่างดี  วัดพระสิงห์ยังเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวเชียงใหม่ที่ให้ความศรัทธาและจะเดินทาง มาเคารพ สักการะกันอย่างเนื่องแน่นเป็นประจำ ทุกปีเมื่อถึงช่วงเทศกาลสงกรานต์หรืองานประเพณีปี๋ใหม่เมือง ทางราชการ จึงได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ขึ้นประดิษฐานบนรถบุษบกแห่ไปรอบเมืองเพื่อให้ศรัทธา ประชาชนได้พากันมา สรงน้ำเนื่อง ในเทศกาลปีใหม่  ตามคติล้านนา คนเกิดปีมะโรงต้องมาไหว้พระสิงห์ให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิต

# data[].attributes.headline
ชื่อภาพ:ประตูสำคัญของเชียงใหม่

# data[].attributes.subject
ชื่อภาพ:ประตูสำคัญของเชียงใหม่

# data[].attributes.body
สถานที่:ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง ซึ่งเป็นประตูของแนวกำแพงเมืองชั้นนอก ต่อมาเมื่อมีการรื้อแนวกำแพงชั้นนอกออกจึงเหลือแต่ประตูเชียงเรือกที่เป็นประตูชั้นใน ชาวบ้านจึงเรียกประตูเชียงเรือกนี้ว่าประตูท่าแพแทน
นางสาว เจณิสา

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: จาวล้านนาฮ่วมใจ๋แห่ครัวตาน
สถานที่: พิพิธภัณฑ์พื้นถิ่นล้านนา

แห่ครัวทาน(Hae Khrua Than)ประเพณีแห่ครัวทานเป็นประเพณีของชาวล้านนา จัดในงานปอยหลวงเพื่อทำบุญฉลองสมโภชถาวรวัตถุที่วัดและคณะศรัทธาร่วมกันสร้างขึ้น ครัวทานมีสองประเภทคือครัวทานบ้านและครัวทานหัววัด ครัวทานบ้านเป็นครัวทานที่หมู่บ้านในสังกัดวัดได้จัดทำเพื่อถวายวัดของตนเอง เครื่องครัวทานประกอบด้วย โต๊ะ เก้าอี้ ถ้วยชาม เสื่อ และอื่นๆ ชาวบ้านจะนำครัวทานของตนที่จัดขึ้นมาพร้อมกันเป็นกลุ่มหรือเป็นหมวด มีเครื่องประโคมฆ้องกลองแห่นำเครื่องไทยทานไปสู่วัด ครัวทานหัววัดเป็นการจัดเครื่องไทยทานจากวัดที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันร่วมกันบริจาคทรัพย์สินและจัดทำต้นครัวทานไปถวายวัด ครัวทานหัววัดมีขบวนที่ค่อยข้างวิจิตร มีช่อช้างหรือธงสามเหลี่ยมขนาดใหญ่นำหน้า พระสงฆ์และปู่อาจารย์ถือขันนำทางนำหัวขบวน ช่างฟ้อนและนักดนตรีนำหน้าคณะศรัทธาแห่เครื่องไทยทานเข้าสู่วัด

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ วิหารวัดพระสิงฆ์
สถานที่ วัดพระสิงฆ์วรมหาวิหาร
วัดพระสิงห์ หรือมีชื่อเต็มว่า วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร เป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ เป็นวัดที่ประดิษฐาน พระสิงห์ (พระพุทธสิหิงค์) พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่และแผ่นดินล้านนา พระพุทธรูปเป็นศิลปะ เชียงแสนรู้จักกันในชื่อ "เชียงแสนสิงห์หนึ่ง วัดพระสิงห์   มีสถาปัตยกรรมล้านนาอันงดงามเป็นที่รู้จักและ คุ้นชื่อกันอย่างดี  วัดพระสิงห์ยังเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวเชียงใหม่ที่ให้ความศรัทธาและจะเดินทาง มาเคารพ สักการะกันอย่างเนื่องแน่นเป็นประจำ ทุกปีเมื่อถึงช่วงเทศกาลสงกรานต์หรืองานประเพณีปี๋ใหม่เมือง ทางราชการ จึงได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ขึ้นประดิษฐานบนรถบุษบกแห่ไปรอบเมืองเพื่อให้ศรัทธา ประชาชนได้พากันมา สรงน้ำเนื่อง ในเทศกาลปีใหม่  ตามคติล้านนา คนเกิดปีมะโรงต้องมาไหว้พระสิงห์ให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิต

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: ตุง ตุง ตุง มนต์เสน่ห์แห่งล้านนา
สถานที่: กาดสวนแก้ว
ตุง คือ ธงแขวนแบบหนึ่งในศิลปะล้านนา พบเห็นได้ในภาคเหนือของประเทศไทย ทำด้วย ผ้า ไม้โลหะ ด้าย หรือกระดาษ เป็นรูปแถบยาว ห้อยลง ใช้ประดับ หรือประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อ โดยมีหลากหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับพิธีกรรมที่ใช้ตุง
โดยในภาพจะมีโคมล้านนาและตุง 12 ราศี หรือตุง 12 นักษัตร ชาวล้านนาเรียกว่าตุงปี๋ใหม่เมือง ผืนตุงทำด้วยกระดาษว่าวหรือกระดาษสา บนผืนตุงพิมพ์รูป 12 นักษัตรลงไป ใช้ถวายเป็นพุทธบูชาพร้อมกับเจดีย์ทรายในป๋าเวณีปี๋ใหม่เมืองของชาวล้านนา

# data[].attributes.headline
น.ส.ลภัสรดา พลานุวัติการ ม.4/10 เลขที่  

# data[].attributes.subject
น.ส.ลภัสรดา พลานุวัติการ ม.4/10 เลขที่  

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ วัดร่องเสือเต้น
สถานที่ถ่าย วัดร่องเสือกเต้น

วัดร่องเสือเต้น ตั้งอยู่ที่ชุมชนร่องเสือเต้น ตำบลริมกก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย  ไฮไลต์ที่สำคัญอยู่ที่พระอุโบสถใหม่ที่สร้างขึ้น ด้วยศิลปะแบบไทยประยุกต์ ที่มีศิลปะที่มีความสวยงดงามแปลกตา จากฝีมือการรังสรรค์ของ นายพุทธา  กาบแก้ว หรือ สล่านก ศิลปินท้องถิ่นชาวเชียงราย ซึ่งเคยเป็นลูกศิษย์ของ อ.เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์  และเคยเข้าไปทำงานที่วัดร่องขุ่น  เป็นศิลปะประยุกต์ที่ เป็นเอกลักษณ์ใช้เฉดสีเป็นสีน้ำเงินฟ้าตัดกับสีทอง ลวดลายต่างๆ ที่พริ้วไหวนั้น สล่านกได้จากการเรียนรู้จากอาจารย์ แต่ศิลปะของ อาจารย์จะ ใช้โทนสีขาว และมีการใช้กระจก แต่ของสล่านกดัดแปลงมาเป็นการใช้สีน้ำเงินฟ้าแทนเพื่อให้เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะ ประติมากรรมบันไดพญานาคที่ใช้เฉดสีเดียวกันนั้นมีความชดช้อยและลวดลายแตกต่างจากประติมากรรมทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด  ได้นำเอารูปแบบผลงานของ อ.ถวัลย์ ดัชนี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ พ.ศ.2544 ผู้สร้างบ้านดำ จ.เชียงราย ที่มีความโดดเด่นเรื่อง เขาและงามาประยุกต์ใช้  โดยเฉพาะช่วงเขี้ยวของพญานาคมีความพลิ้วไหว อ่อนช้อย  โดยพระวิหารแห่งนี้ให้นิยามว่าเป็นทิพยสถาน คือ เป็นการสรรเสริญพระพุทธเจ้าทั้งในรูปแบบของประติมากรรมและจิตรกรรม เมื่อคนเข้าไปมีจิตใจดีก็จะรักษาศีลก่อให้เกิดสมาธิ และปัญญาตามมา

# data[].attributes.body
ขื่อภาพ: ใจกลางล้านนา
สถานที่ : สะดือเมืองเชียงใหม่
เป็นเจดีย์ที่บรรจุอัฐิขของพญามังราย ซึ่งตามตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ และพงศาวดารโยนก กล่าวว่า พญามังรายถูกฟ้าผ่ากลางตลาดและพญาไชยสงคราม พระราชโอรสได้ก่อเจดีย์บรรจุอัฐิไว้กลางตลาดบริเวณที่ตั้งกลุ่มโบราณสถานตั้งอยู่กึ่งกลางเมืองเชียงใหม่  อีกทั้งมีชื่อสัมพันธ์กับคำว่า "วัดดือเมือง" ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ กล่าวได้ว่าอยู่ประมาณกลางเมืองชียงใหม่ ในสมัยรัชกาลที่ 5 หนังสือ "รายชื่อวัดและนิกายสงฆ์โบราณในเมืองเชียงใหม่" ได้เรียกตำบลบ้านบริเวณนี้ว่า "แขวงด้าวกลางเวียงเชียงใหม่"

# data[].attributes.headline
ชื่อ นาย ชยุต อาทิตย์ธรรม เลขที่6 ม.4/7

# data[].attributes.subject
ชื่อ นาย ชยุต อาทิตย์ธรรม เลขที่6 ม.4/7

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ: ประตูหินกับความทรงจำ

สถานที่ถ่าย : ประตูเชียงใหม่
บรรยายเกี่ยวกับภาพเล็กน้อย :จะเห็นได้ชัดว่าตัวประตูนั้นเก่ามากเพราะสร้างขึ้นในสมัยพญามังราย ปีพ.ศ.1939เพื่อเดินทางไปเมืองลำพูนและถูกบูรณะใหม่ในสมัยพระเจ้ากาวิละต่อมาทำให้รู้ว่าของโบราณต่างก็ผ่านความทรงจำมานับหลายรุ่นและรุ่นของเราก็ต้องรักษาไว้ต่อไป

# data[].attributes.headline
นส.ชัชฎาณัญท์ภรณ์ จิระแปง ม.4/9 เลขที่1

# data[].attributes.subject
นส.ชัชฎาณัญท์ภรณ์ จิระแปง ม.4/9 เลขที่1

# data[].attributes.body
เรื่อง:สามกษัตริย์ สถานที่: 127/7 ถ.แพร่งโคล ต.ศรีพร อ.เมืองเชียงใหม่ 50200
พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ หรือที่มักเรียกกันว่า อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระมหากษัตริย์ไทย 3 พระองค์ ผู้สร้างเวียงเชียงใหม่ คือ พญามังราย พญางำเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

พระบรมราชานุสาวรีย์ฯ ตั้งอยู่กลางเวียงเชียงใหม่ บริเวณหน้าหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ (อดีตศาลารัฐบาลมณฑลพายัพ) ด้านหน้าติดกับถนนพระปกเกล้า ซึ่งบริเวณนี้เอง ถือเป็นศูนย์กลางของตัวเมืองเชียงใหม่ หน้าอนุสาวรีย์มีลานกว้างขนาดใหญ่ เรียกว่า "ข่วงสามกษัตริย์" หรือ "ข่วงอนุสาวรีย์สามกษัตริย์" ด้านตรงข้ามของอนุสาวรีย์ ยังเป็นที่ตั้งของอาคารศาลแขวงเชียงใหม่เดิม ซึ่งมีสถาปัตยกรรมตะวันตกที่งดงาม

# data[].attributes.headline
น.ส.ณัชชา ขันตุ้ย ม.

# data[].attributes.body
น.ส.ณัชชา ขันตุ้ย ม.4/7 เลขที่9
ชื่อภาพ : วัดร่องขุ่นจากแรงบันดาลใจ
สถานที่ : วัดร่องขุ่น
วัดร่องขุ่นเป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงรายก่อสร้างโดย อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ตั้งแต่พ.ศ.2540 วัดร่องขุ่นถอดแบบมาจากวัดมิ่งเมือง จังหวัดน่าน โดยการสร้างวัดร่องขุ่นอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ได้รับแรงบันดาลใจในการสร้างวัดจาก ชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์

# data[].attributes.body
พิพิธภัณฑ์พื้นถิ่นล้านนา ตั้งอยู่ตรงกันข้ามพอดีกับอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เพิ่งจัดทำขึ้นใหม่เมื่อไม่นานมานี้ โดยบูรณะอาคารซึ่งเดิมเป็นศาลแขวง (เดิม) ย่านกลางเวียง ที่มีสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิก ภายในพิพิธภัณฑ์พื้นถิ่นล้านนามีอยู่ด้วยกันสองชั้นจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับวิถีชีวิตของผู้คนในล้านนาซึ่งมีศิลปวัฒนธรรมที่ปฏิบัติสืบเนื่องมายาวนาน สะท้านถึงคติความเชื่อและความศรัทธาในพระพุทธศาสนา ลักษณะทางศิลปะจักปรากฏในงานต่างๆ เช่น พุทธศิลป์ พิธีกรรม สถาปัตยกรรม จิตรกรรมและประติมากรรม

# data[].attributes.body
พิพิธภัณฑ์ล้านนาของเชียงใหม่ พิพิธภัณฑ์พื้นถิ่นล้านนา ตึกสีขาวตั้งระหว่างตรงข้ามกับอนุสาวรีย์สามกษัตริย์  ใจกลางเมืองเชียงใหม่  ซึ่งแต่เดิมเคยเป็นคุ้มกลางเวียงเก่า และเปลี่ยนสภาพมาเป็นศาลจังหวัดเชียงใหม่ จนปัจจุบันนี้กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์พื้นถิ่นล้านนา ด้านในมีทั้งหมด 18 ห้อง จัดแสดงเรื่องราวของการดำเนินชีวิต พุทธประวัติ พุทธศิลป์ เครื่องใช้ สำหรับพิธีกรรมต่างๆ สถาปัตยกรรม และ งานศิลปกรรม ต่างๆ มากมายของชาวล้านนา จากอดีตจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
นส.กมลวรรณ บัวทองท้าว ม4/9 เลขที่15

# data[].attributes.subject
นส.กมลวรรณ บัวทองท้าว ม4/9 เลขที่15

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:อนุสาวรีย์สามกษัตริย์
เดิมพระบรมรูป "สามกษัตริย์" หล่อด้วยทองเหลืองและทองแดงรมดำ มีขนาดเท่าครึ่ง จากพระบาทถึงพระเศียรไม่รวมยอดมงกุฏ มีความสูง 270 เมตร ออกแบบและทำการ ปั้นหล่อโดยคุณไข่มุกด์ ชูโต ใช้เวลา 10 เดือน ประกอบพิธีอัญเชิญพระบรมราชานุสาวรีย์ สามกษัตริย์ จากกรุงเทพมหานครขึ้นประดิษฐานบนแท่นพระบรม ราชานุสาวรีย์ ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 เวลา 11.49 น.ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ไทย ที่พระมหากษัตริย์สาม พระองค์มาทรงร่วมกันวางแผนการสร้างเมืองเชียงใหม่ซึ่งปรากฏคำจารึกฐานพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ กล่าวคือพญามังรายประสูติ เมื่อปีกุน พ.ศ. 1782 พระองค์ทรงครองเมืองเงินยางเชียงแสนแทนพญาลาวเม็ง พระราชบิดา เมื่อ พ.ศ. 1802 ทรงพระปรีชาสามารถกล้าหาญเป็นเยี่ยมสามารถ รวบรวมแคว้นและเมืองต่างๆ เข้าเป็นอาณาจักรล้านนาไทย และได้ทรงตรากฏหมาย "มังรายศาสตร์" ขึ้นเป็นหลักในการปกครองบ้านเมือง พระองค์ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ ราชวงศ์มังราย เมื่อปี พ.ศ. 1839 โดยมีพระราชวงศ์สืบ ต่อกันมาอีก 17 พระองค์ พญามังรายสิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 1860 สิริพระชนมายุได้ 79 ชันษา

# data[].attributes.headline
นางสาวมนัสชนก เผ่าละออ ม.4/9 (33)

# data[].attributes.subject
นางสาวมนัสชนก เผ่าละออ ม.4/9 (33)

# data[].attributes.body
ศิลปะล้านนาของวัด ชื่อสถานที่ถ่าย"วัดพันเตา" เป็นวัดที่ลักษณะทรงวิหารโบสถ์จะออกแนวโบราณหรือล้านนาในสมัยก่อนๆที่เป็นวิหารไม้สีคลาสสื

# data[].attributes.body
พระเจ้าแข้งคม
ประวัติ พระเจ้าแข้งคม หรือ พระป่าตาลน้อย วัดศรีเกิด จ.เชียงใหม่
พระเจ้าแข้งคม เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ขัดสมาธิราบ วัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว สูง 112 นิ้ว น้ำหนัก 3,960 กิโลกรัม ศิลปะสมัยล้านนา มีลักษณะพิเศษคือ พระชงฆ์เป็นสันขึ้น จึงเรียกว่า "แข้งคม"

# data[].attributes.headline
นาย ธนิก โกไศยกานนท์ ม.4/8 เลขที่8

# data[].attributes.subject
นาย ธนิก โกไศยกานนท์ ม.4/8 เลขที่8

# data[].attributes.body
วัดพวกเเต้ม
ตั้งอยู่ที่ ถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
" วัดพวกแต้ม " ไม่ปรากฏว่าสร้างขึ้นเมื่อใด  แต่ปรากฏจากหลักฐานที่ค้นพบสันนิษฐานว่า  สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๐๒๖  นอกจากนี้ชื่อวัดยังทำให้สันนิษฐานถึงผู้สร้างได้อีกซึ่งคำว่า “พวก” หมายถึง  หัวหน้า  หมู่บ้าน  ซึ่งเป็นขุนนางพวกหนึ่ง  พวกแต้มคงเป็นขุนนางที่มีหน้าที่ควบคุมทางด้านช่าง  โดยเฉพาะด้านการเขียนภาพจิตรกรรม  การลงรักปิดทอง  ดังเช่นวิหารหนึ่งในวัดพระธาตุลำปางหลวง “น้ำแต้ม”  วัดนี้จึงได้ชื่อว่า  วัดพวกแต้ม

# data[].attributes.body
ประตูท่าแพ
แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก ปัจจุบัน​ตั้งอยู่ที่เทศบาลนคร​เชียงใหม่ และกรมศิลปกร​ได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาใหม่ เมื่อปีพ.

# data[].attributes.body
ประตูท่าแพ

ประตูท่าแพซึ่งตั้งอยู่ในปัจจุบันนี้ เทศบาลนครเชียงใหม่และกรมศิลปากรได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยอาศัยหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี ประกอบกับภาพถ่ายประตูเมืองเชียงใหม่ประตูหนึ่ง ซึ่งถ่ายเมื่อปี พ.ศ. 2422

ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง ซึ่งเป็นประตูของแนวกำแพงเมืองชั้นนอก ต่อมาเมื่อมีการรื้อแนวกำแพงชั้นนอกออกจึงเหลือแต่ประตูเชียงเรือกที่เป็นประตูชั้นใน ชาวบ้านจึงเรียกประตูเชียงเรือกนี้ว่าประตูท่าแพแทน[1]

ในสมัยโบราณ คำว่า "เชียง" หมายถึง "เวียง" หรือ "เมือง" ส่วนคำว่า "เรือก" นั้นมีความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า เรือ หรือ เฮือ ซึ่งหมายถึง พาหนะที่ใช้เดินทางไปมาทางแม่น้ำ คู ครอง ฝายเหมือง เป็นต้น ดังนี้ คำว่า "เชียงเรือก" หากพูดเป็นภาษาชาวบ้าน ก็อาจแปลออกมาได้เป็นเชียงเรือ หรือเวียงเรือ ซึ่งก็หมายถืงเมืองของเรือ ที่ขายของทางเรือ หรือสถานที่มีเรือมากก็ว่าได้ เหตุนี้ในสมัยต่อมาจึงถูกเรียกว่าท่าแพ ซึ่งก็มีความหมายเดิม คือที่จอดแพหรือเรือ มีความหมายเดียวกันคือ เมืองของเรือ ที่ขายของทางเรือ หรือสถานที่มีเรือมาก

# data[].attributes.headline
น.ส.ศุภาพรรณ กฤษณะเศรณี ม.4/6 เลขที่21

# data[].attributes.subject
น.ส.ศุภาพรรณ กฤษณะเศรณี ม.4/6 เลขที่21

# data[].attributes.body
ประตูเชียงใหม่เป็นประตูด้านใต้ สร้างในรัชสมัยพญามังรายเมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ พ.ศ.1839 เดิมเป็นเส้นทางไปสู่เมืองลำพูน

# data[].attributes.headline
น.ส.ปนัดดา คำบาง ม.4/6 เลขที่ 39

# data[].attributes.subject
น.ส.ปนัดดา คำบาง ม.4/6 เลขที่ 39

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ ร่มบ่อสร้าง
ร่มบ่อสร้าง เป็นสินค้าที่สร้างชื่อเสียงให้แก่จังหวัดเชียงใหม่มาช้านานหลายชั่วอายุคนแล้ว ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เดินทางไปเที่ยวเชียงใหม่ส่วนใหญ่จะต้องแบ่งเวลาแวะเวียนไปที่อำเภอสันกำแพง เพื่อชมและเลือกซื้อร่มบ่อสร้างที่“บ้านบ่อสร้าง”เป็นที่ระลึกติดมือกลับมา ชาวบ่อสร้างทั้งตำบลรวมไปถึงอีก 8 หมู่บ้านในตำบลใกล้เคียงของพื้นที่อำเภอสันกำแพง และอำเภอดอยสะเก็ดในจังหวัดเชียงใหม่ล้วนแต่เป็นแหล่งผลิตร่มด้วยกันทั้งสิ้น เพียงแต่ว่างานทำมือของชาวบ้านได้กลายเป็นโรงงานอุตสาหกรรมที่ครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยครัวเรือนในหลายๆหมู่บ้าน

# data[].attributes.headline
น.ส.พฤกษา หล้ากาวิน ม.4/10 เลขที่ 

# data[].attributes.subject
น.ส.พฤกษา หล้ากาวิน ม.4/10 เลขที่ 

# data[].attributes.body
วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร พรอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ในบริเวณคูมืองเชียงใหม่ถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ วัดพระสิงห์ฯ เป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ เป็นประดิษฐานพระสิงห์ (พระพุทธสิหิงค์) พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่และแผ่นดินล้านนาพระพุทธรูปเป็นศิลปะเชียงแสนรู้จักกันในชื่อ "เชียงแสนสิงห์หนึ่ง"

# data[].attributes.headline
นางสาวจิดาภา สุริยะสืบ เลขที่31 ม.4/6

# data[].attributes.subject
นางสาวจิดาภา สุริยะสืบ เลขที่31 ม.4/6

# data[].attributes.body
พระธาตุเจดีย์เวียงกุมกาม
การสถาปนา

หลังจากที่พญามังรายได้ปกครองและพำนักอยู่ในนครหริภุญชัย (ลำพูน) อยู่ 2 ปี พระองค์ทรงศึกษาสิ่งหลายๆอย่าง และมีพระราชดำริที่จะลองสร้างเมืองขึ้น เมืองนั้นก็คือ เวียงกุมกาม แต่พระองค์ก็ทรงสร้างไม่สำเร็จ เพราะเวียงนั้นมีน้ำท่วมอยู่ทุกปี จนพญามังรายจึงทรงต้องไปปรึกษาพระสหาย คือพ่อขุนรามคำแหงแห่งสุโขทัย และพญางำเมืองแห่งอาณาจักรพะเยา หลังจากทรงปรึกษากันแล้วจึงทรงตัดสินใจไปหาที่สร้างเมืองใหม่ ในที่สุดจึงได้พื้นที่นครพิงค์เชียงใหม่เป็นเมืองใหม่ และ เป็นเมืองหลวงแห่งอาณาจักรล้านนาต่อมา จึงสรุปได้ว่าเวียงกุมกามนั้น เป็นเมืองที่ทดลองสร้าง

การล่มสลาย

เวียงกุมกามล่มสลายลงเพราะเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ โดยช่วงเวลานี้อยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2101 - 2317แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่กล่าวถึงเวียงกุมกามทั้งๆที่เหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่นี้เป็นเรื่องร้ายแรงมากและสมควรที่จะบันทึกไว้ แต่ก็ไม่มีการบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ใดเลย ผลของการเกิดน้ำท่วมนี้ทำให้เวียงกุมกามถูกฝังจมลงอยู่ใต้ตะกอนดินจนยากที่จะฟื้นฟูกลับมา ในปี พ.ศ. 2527 เรื่องราวของเวียงกุมกามก็เริ่มเป็นที่สนใจของนักวิชาการ และประชาชนทั่วไป ทำให้หน่วยศิลปากรที่ 4 ขุดแต่งบูรณะวัดร้าง (ขุดแต่งวิหารกานโถม ณ วัดช้างค้ำ) และบริเวณโดยรอบเวียงกุมกามอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2545 ปัจจุบันเวียงกุมกามก็ได้รับการพัฒนาให้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ เพราะเห็นว่าเวียงกุมกามมีความสมบูรณ์ และเป็นแหล่งความรู้การศึกษาในแบบของเรื่องราวทางสถาปัตยกรรมและ ศิลปกรรมตลอดจนวัฒนธรรมล้านนาต่าง ๆ โดยศูนย์กลางของการนำเที่ยวชมโบราณสถานต่างๆ ในเขตเวียงกุมกามอยู่ที่วัดช้างค้ำ

# data[].attributes.headline
ชื่อ น.ส. กรรณิการ์ กาญจนานันท์ ชั้น ม.4/5 เลขที่ 3

# data[].attributes.subject
ชื่อ น.ส. กรรณิการ์ กาญจนานันท์ ชั้น ม.4/5 เลขที่ 3

# data[].attributes.body
ชื่อภาพ:โบราณสถานล้านนา
ชื่อสถานที่:วัดกู่ดินขาว
วัดกู่ดินขาว จัดเป็นโบราณสถานในบริเวณของสวนสัตว์เชียงใหม่ มีความสัมพันธ์กับเมืองโบราณของเวียงเจ็ดลิน ตามประวัติล้านนา กล่าวถึงว่าเป็นการตั้งถิ่นฐานชุมชน ในระยะก่อนสร้างเมืองเชียงใหม่ และเมืองหริภุญไชย ราวพุทธศตวรรษที่ 13 (พ.ศ. 1201-พ.ศ. 1300) และมีการพัฒนาการสืบเนื่องมาในระยะหลังเรื่อยมา วัดกู่ดินขาวจัดเป็นวัดเพียงแห่งเดียวของเวียงเจ็ดลินที่ยังเหลือหลักฐานการก่อสร้างที่ค่อนข้างสมบูรณ์ในเขตสวนสัตว์เชียงใหม่ ซึ่งตั้งอยู่นอกเขตกำแพงเวียงเจ็ดลินทางทิศใต้

# data[].attributes.body
แลนด์มาร์คเชียงใหม่#สามกษัตริย์
ประวัติ
พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ หรือที่มักเรียกกันว่า อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระมหากษัตริย์ไทย 3 พระองค์ ผู้สร้างเวียงเชียงใหม่ คือ พญามังราย พญางำเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

ที่ตั้ง
พระบรมราชานุสาวรีย์ฯ ตั้งอยู่กลางเวียงเชียงใหม่ บริเวณหน้าหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ (อดีตศาลารัฐบาลมณฑลพายัพ) ด้านหน้าติดกับถนนพระปกเกล้า ซึ่งบริเวณนี้เอง ถือเป็นศูนย์กลางของตัวเมืองเชียงใหม่ หน้าอนุสาวรีย์มีลานกว้างขนาดใหญ่ เรียกว่า "ข่วงสามกษัตริย์" หรือ "ข่วงอนุสาวรีย์สามกษัตริย์" ด้านตรงข้ามของอนุสาวรีย์ ยังเป็นที่ตั้งของอาคารศาลแขวงเชียงใหม่เดิม ซึ่งมีสถาปัตยกรรมตะวันตกที่งดงาม