# data[].attributes.headline
24.05.2020 i 25.06.2020             Temat: Polscy twórcy literatury wyróżnieni Nagrodą Nobla.         

# data[].attributes.subject
24.05.2020 i 25.06.2020             Temat: Polscy twórcy literatury wyróżnieni Nagrodą Nobla.         

# data[].attributes.body
,ZAGADNIENIE
Redagowanie zachęty  do  przeczytania książki, która zrobiła na mnie wrażenie.
1. WSTĘP
-  wskaż pozycję literacką, którą wybrałeś - podaj tytuł i autora.  (1-2 zdania). Użyj słowa ZACHĘTY.
2. ROZWINIĘCIE
- opisz krótko treść
- uzasadnij wybór, wskazując zalety, pozycji literackiej:                czego Cię nauczyła, w jaki sposób Ciebie wpłynęła , itp.
UWAGA: używaj określeń wartościujących ,(przymiotniki, przysłówki, itp.)  ok. 10 zdań
3. ZAKOŃCZENIE
Podsumuj swoją wypowiedź:
- dokonaj końcowej oceny
- ponownie użyj określenia ZACHĘTA zgodnie kontekstem zdania.
Minimum 1-2 zdania.

# data[].attributes.body
Temat: Mały Książę pisze podziękowanie.
REALIZACJA TEMATU - KARTA PRACY OBOK.

# data[].attributes.body
Temat: Piszemy dedykację i podziękowania
I. OMÓWIENIE BUDOWY DEDYKACJI I PODZIEKOWANIA                                                  1. Wykonaj zadanie 1. s. 322 (podręcznik)
2. Zapoznaj sie z informacją na temat dedykacji i podziekowania (podręcznik s. 322 i 323)
II. FUNKCJA CYTATU W PODZIĘKOWANIU jako element wzbogacający.
1. Wyobraź sobie, że Twój młodszy kolega,/koleżanka  np. z klasy piątej otrzymuje nagrodę za koleżęńska pomoc.
2. Wybierz dla niego/niej najciekawszą książkę, którą omawiałeś/aś lub czytałeś/aś w tym roku szkolnym i napisz dedykację, która mogłaby się w  niej znależć.
3. W dedykacji nawiąż do treści wybranej książki, czyli zastosuj cytat.
PAMIĘTAJ O STOSOWANIU CUDZYSŁOWU.
III. WYSZUKIWANIE CYTATÓW
Wykonaj zadanie 3. s. 323.

# data[].attributes.headline
KARTA PRACY           NA LEKCJE ONLINE          

# data[].attributes.subject
KARTA PRACY           NA LEKCJE ONLINE          

# data[].attributes.headline
10.06.2020                                       i 15.06.2020 (lekcja online)                                             Temat:  „Mały Książę"                  Antoine’a de Saint-Exupéry’ego – książka dla dorosłych czy dzieci?                                

# data[].attributes.subject
10.06.2020                                       i 15.06.2020 (lekcja online)                                             Temat:  „Mały Książę"                  Antoine’a de Saint-Exupéry’ego – książka dla dorosłych czy dzieci?                                

# data[].attributes.body
Wartości wynikające z utworu
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI W KARCIE PRACY

# data[].attributes.headline
08.06.2020 (1 godz.)   - praca własna ucznia                                              i 09.06.2020 (1 godz.)  - lekcja online                                                              TEMAT:  „Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem”.  O miłości Małego Księcia  do róży                                 

# data[].attributes.subject
08.06.2020 (1 godz.)   - praca własna ucznia                                              i 09.06.2020 (1 godz.)  - lekcja online                                                              TEMAT:  „Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem”.  O miłości Małego Księcia  do róży                                 

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIE

GROMADZENIE INFORMACJI ZWIĄZANEJ Z TEMATEM RELACJI RÓŻY Z MAŁYM KSIĘCIEM

1.  PRZYPOMNIJ SOBIE  I PRZEŚLEDŹ  WYDARZENIA związane z uczuciami Małego Księcia i róży (rozdziały 8. i 9., 20., fragmenty rozdziału 21., koniec rozdziału 26.):
- okoliczności pojawienia się róży na planecie Małego Księcia                          - zachowanie róży.
2. Zastanów się i wypisz, które:
- przeżycia,
- doświadczenia,
- spotkania, znajomości znacząco wpłynęły na decyzję Małego Księcia                  o powrocie do róży.

• Jakie uczucia wywołało w Małym Księciu znalezienie się w ogrodzie różanym? (rozdział 20.)

• Co uświadomił Małemu Księciu lis? (rozdział 21.)

• Co powiedział Mały Książę różom przy powtórnym spotkaniu z nimi i jak można zinterpretować te słowa? – cytat  z rozdziału 21. od słów: „Nie jesteście podobne do mojej róży...” do słów „Ponieważ... jest moją różą”

Zad. 3. Wypisz sobie własne opinie na temat: Czego nauczył się Mały Książę o miłości? Co zrozumiał dzięki doświadczeniom zdobytym w czasie pobytu na Ziemi? (rozdział 8. – rozmowa  z pilotem)

# data[].attributes.headline
Karta pracy - realizacja tematu z dnia 03.06.2020

# data[].attributes.subject
Karta pracy - realizacja tematu z dnia 03.06.2020

# data[].attributes.body
Stopień i poprawność wykonania zadań sprawdzany na lekcji online

# data[].attributes.headline
 05.06.2020         Temat: O miłości Małego Księcia do róży               .

# data[].attributes.subject
 05.06.2020         Temat: O miłości Małego Księcia do róży               .

# data[].attributes.body
Lekcja online

# data[].attributes.headline
02.06.2020 Temat: „Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, choć niewielu  z nich o tym pamięta” 

# data[].attributes.subject
02.06.2020 Temat: „Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, choć niewielu  z nich o tym pamięta” 

# data[].attributes.body
Zagadnienie realizowane      na lekcji online - godz. 10.00

# data[].attributes.headline
04.03.2020                                                   Temat:  „Umiej być przyjacielem – znajdziesz przyjaciela”.            O przyjaźni w "Małym Księciu" Antoine’a de Saint-Exupéry’ego                                                         

# data[].attributes.subject
04.03.2020                                                   Temat:  „Umiej być przyjacielem – znajdziesz przyjaciela”.            O przyjaźni w "Małym Księciu" Antoine’a de Saint-Exupéry’ego                                                         

# data[].attributes.body
UWAGA! Nie musisz drukować karty pracy, możesz wykonać zadania w zeszycie. Pamiętaj o zapisie polecenia.
Zagadnienie będzie omówione                na  piątkowej lekcji online. godz.

# data[].attributes.attachment_link.title
KLASA 6 MAŁY KSIĄŻĘ CHCIESZ  MIEC PRZYJACIELA

# data[].attributes.headline
01.06.2020          Temat:  Świat dorosłych i świat dzieci w lekturze              "Mały Książę"                              

# data[].attributes.subject
01.06.2020          Temat:  Świat dorosłych i świat dzieci w lekturze              "Mały Książę"                              

# data[].attributes.body
REALIZACJA
WYPEŁNIJ KARTĘ PRACY ZAŁĄCZONĄ PONIŻEJ

# data[].attributes.attachment_link.title
TEMAT Świat dorosłych i dzieci w utworze MAŁY KSIĄŻĘ

# data[].attributes.headline
03.06.2020                                    Temat:  O przyjaźni                       w "Małym Księciu" .                                                                  

# data[].attributes.subject
03.06.2020                                    Temat:  O przyjaźni                       w "Małym Księciu" .                                                                  

# data[].attributes.body
UWAGA: ZAGADNIENIA REALIZOWANE W OPARCIU O KARTĘ PRACY  (załącznik obok)
ZAGADNIENIA
I. Poszukiwanie w tekście informacji
II.  Wskazanie wartości w utworze.

# data[].attributes.headline
CZAS REALIZACJI                      OD 01.06.2020                               DO 05.06.2020    TEMATYKA:  KONTYNUACJA PODRÓŻY                      Z MAŁYM KSIĘCIEM                                          

# data[].attributes.subject
CZAS REALIZACJI                      OD 01.06.2020                               DO 05.06.2020    TEMATYKA:  KONTYNUACJA PODRÓŻY                      Z MAŁYM KSIĘCIEM                                          

# data[].attributes.body
(OPRACOWANIE LEKTURY OBOWIĄZKOWEJ   "MAŁY KSIĄŻĘ" Antoine de Saint - Exupery)

# data[].attributes.headline
Krótka informacja                            o Antoine de Saint - Exupery do zad.1. 

# data[].attributes.subject
Krótka informacja                            o Antoine de Saint - Exupery do zad.1. 

# data[].attributes.headline
29.05.2020 (1 godz.) Temat: Podróż na gapę z Małym Księciem . 

# data[].attributes.subject
29.05.2020 (1 godz.) Temat: Podróż na gapę z Małym Księciem . 

# data[].attributes.body
LEKCJA ONLINE godz. 10.00.
ZAGADNIENIA
PREZENTACJA PLANET i ICH MIESZKAŃCÓW

# data[].attributes.headline
01.06.2020 (1godz.) Temat: Poznajemy świat dorosłych i dzieci w "Małym Księciu" . 

# data[].attributes.subject
01.06.2020 (1godz.) Temat: Poznajemy świat dorosłych i dzieci w "Małym Księciu" . 

# data[].attributes.body
„Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, choć niewielu z nich o tym pamięta”

# data[].attributes.headline
26.05.2020 i 27.05.2020               (2 godz.)                      Temat: CZY TO SIĘ MOGŁO WYDARZYĆ, czyli świat przedstawiony                            w utworze  „Mały Książę”/ Mały Książę Antoine de Saint-Exupéry'ego.          

# data[].attributes.subject
26.05.2020 i 27.05.2020               (2 godz.)                      Temat: CZY TO SIĘ MOGŁO WYDARZYĆ, czyli świat przedstawiony                            w utworze  „Mały Książę”/ Mały Książę Antoine de Saint-Exupéry'ego.          

# data[].attributes.body
LEKCJA ONLINE  godz. 10.00 (1 godz.) i praca własna ucznia zgodnie  ze wskazówkami                   (1 godz.) :
zad. 1. Sprządź krótką notatkę      o autorze utworu                         "Mały Książę" (załącznik obok);
zad. 2. Wykonaj omówioną kartę pracy zgodnie                      z zawartymi poleceniami (poniżej).

# data[].attributes.headline
28.05.2020                                    TEMAT: Świat wyobraźni    w "Małym Księciu".                                 

# data[].attributes.subject
28.05.2020                                    TEMAT: Świat wyobraźni    w "Małym Księciu".                                 

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA:
Zbieramy informacje                     o planetach i jej mieszkańcach.
NACOBEZU:
1. Nazwa
2. Wygląd planety/planetoidu
3.Mieszkańcy/mieszkaniec:
a) Kto to był, jeśli się da - to jak wyglądał?
b) Sposób funkcjonowania/zachowania (co robił?).
c) Cechy charakteru.
4. Mądre myśli, sentencje, tzw. złote myśli, czyli sformułowania, które warto zapamiętać (jeśli takie pojawiły się w rozdziale wizyty/pobytu na tej planecie).

# data[].attributes.headline
25.05.2020                           Temat: Czy jestem uważnym czytelnikiem?Sprawdzenie znajomości treści lektury 'Mały książę"                         TEST ONLINE             

# data[].attributes.subject
25.05.2020                           Temat: Czy jestem uważnym czytelnikiem?Sprawdzenie znajomości treści lektury 'Mały książę"                         TEST ONLINE             

# data[].attributes.headline
CZAS REALIZACJI                      OD 25.05.2020          DO 29.05.2020 TEMATYKA:  ROZPOCZYNAMY PODRÓŻ Z MAŁYM KSIĘCIEM             

# data[].attributes.subject
CZAS REALIZACJI                      OD 25.05.2020          DO 29.05.2020 TEMATYKA:  ROZPOCZYNAMY PODRÓŻ Z MAŁYM KSIĘCIEM             

# data[].attributes.body
(OPRACOWANIE LEKTURY OBOWIĄZKOWEJ "MAŁY KSIĄŻĘ" Antoine de Saint - Exupery)

# data[].attributes.headline
KARTA PRACY           DO LEKCJI                     O ŻOŁNIERZACH                       Z WESTERPLATTE                         

# data[].attributes.subject
KARTA PRACY           DO LEKCJI                     O ŻOŁNIERZACH                       Z WESTERPLATTE                         

# data[].attributes.headline
22.05.2020 Temat: Bohaterstwo żołnierzy    z Westerplatte                                w wierszu Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Redagujemy dalszy ciąg losów żołnierzy Westerplatte.                     

# data[].attributes.subject
22.05.2020 Temat: Bohaterstwo żołnierzy    z Westerplatte                                w wierszu Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Redagujemy dalszy ciąg losów żołnierzy Westerplatte.                     

# data[].attributes.headline
21.05.2020                                   Temat: Bohaterstwo żołnierzy z Westerplatte    w wierszu Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.                                                   

# data[].attributes.subject
21.05.2020                                   Temat: Bohaterstwo żołnierzy z Westerplatte    w wierszu Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.                                                   

# data[].attributes.body
LEKCJA ONLINE o godz. 10.00

# data[].attributes.headline
20.05.2020 (1 godz.) Temat: Gromadzimy informacje na temat walki o Westerplatte.

# data[].attributes.subject
20.05.2020 (1 godz.) Temat: Gromadzimy informacje na temat walki o Westerplatte.

# data[].attributes.body
1. Sporządzamy notatkę na temat obrony Westerplatte                    1 września 1939 r.
a. Położenie geograficzne;
b. liczba żołnierzy po stronie polskiej i niemieckiej
c. Uzbrojenie po obydwu stronach;
d. Liczba zabitych i rannych;
e. Jak długo trwały walki?

2. Poznajemy treść wiersza Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego "Pieśń o żołnierzach    z Westerplatte"
- Przeczytaj wiersz s. 285 (podręcznik)

# data[].attributes.headline
19.05.2020 (1 godz.) Temat: Do boju z pieśnią na ustach. Cechy i rola pieśni żołnierskich.

# data[].attributes.subject
19.05.2020 (1 godz.) Temat: Do boju z pieśnią na ustach. Cechy i rola pieśni żołnierskich.

# data[].attributes.body
LEKCJA ONLINE   o godz. 10.00

# data[].attributes.attachment_link.title
My Pierwsza Brygada - Marsz Pierwszej Brygady - Z Napisami

# data[].attributes.body
Jedna z najpopularniejszych polskich pieśni wojskowych z czasów I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej. Rozmaryn jest w wierzeniach ludowych przedstawiany jako symbol miłości i wierności. W śpiewnikach pojawia się od roku 1915, po raz pierwszy wydrukowana została w zbiorze „Żołnierskie piosenki obozowe” Adama Zagórskiego. Dwie zwrotki dopisał Wacław Denhoff-Czarnocki, a jedna powstała w 4 Pułku Legionów, także w późniejszych czasach dopisywano nowe zwrotki. Jednak autorzy większości tekstu są anonimowi. Autorem muzyki do pieśni, prawdopodobnie tym, który nauczył ją śpiewać resztę oddziału „Strzelca”, był Zygmunt Pomarański.

# data[].attributes.headline
18.05.2020 (1 godz. ) Temat: Do boju                             z pieśnią na ustach. 

# data[].attributes.subject
18.05.2020 (1 godz. ) Temat: Do boju                             z pieśnią na ustach. 

# data[].attributes.body
UWAGA: Stopień zrozumienia tematu i realizacji zadań zostanie sprawdzony na lekcji online 19.05.2020 r.
ZAGADNIENIA
I. ZAPOZNANIE  Z PIEŚNIAMI ŻOŁNIERSKIMI
1. Wysłuchaj pieśni partyzanckich "Rozszumiały się wierzby płaczące ..." i "hej, chłopcy! Bagnet na broń!"
2. Przeczytaj teksty ww. (podręcznik s. 282)
II. OKREŚLENIE TEMATYKI PIEŚNI
1. Odszukaj w tekście informacje i odpowiedz pisemnie na pytania:
a. Co jest tematem każdej z ww. pieśni?
b. Na jakie niebezpieczeństwa narażeni byli żołnierze?
c. Jakie cechy charakteru posiadali żołnierze prezentowani w pieśniach.
PAMIĘTAJ, odpowiadaj pełnym zdaniem.
III. WYRAŻENIE REFLEKSJI
1. Wysłuchaj kolejnej propozycji pieśni "My, pierwsza brygada"
2. Zastanów się, która z pieśni podoba Ci się najbardziej i dlaczego?
W kilku zdaniach wyraź swoja opinię i uzasadnij wybór.

# data[].attributes.headline
Karta pracy                  do realizacji tematu            

# data[].attributes.subject
Karta pracy                  do realizacji tematu            

# data[].attributes.body
Uwaga! Karta pracy (załączona obok) może być wypełniana lub odpowiedzi i zadania realizowane w zeszycie, np. Kiedy stawiamy przecinek
zad. 1a)...
1b)

# data[].attributes.headline
 12.05.2020                     Temat: Interpunkcja wcale nie jest trudna!                                       

# data[].attributes.subject
 12.05.2020                     Temat: Interpunkcja wcale nie jest trudna!                                       

# data[].attributes.body
My zasady oswajamy  i problemów już nie mamy!

Uwaga: nie przesyłamy kart pracy, to element wspierający realizacje temat z 15.05.2020.

ZAGADNIENIA

PRZYPOMNIENIE ZASAD

1. Kiedy stawiamy przecinek?
2. Kiedy nie stawiamy przecinka?

# data[].attributes.headline
 14.05.2020 (1 godz.)                   Temat: Interpunkcja wcale nie jest trudna!               

# data[].attributes.subject
 14.05.2020 (1 godz.)                   Temat: Interpunkcja wcale nie jest trudna!               

# data[].attributes.body
Lekcja online My przecinek oswajamy            i problemów z nim nie mamy!

# data[].attributes.headline
15.05.2020 (1 godz.) Temat: Poprawa testu, czyli doskonalimy swoje umiejętności.

# data[].attributes.subject
15.05.2020 (1 godz.) Temat: Poprawa testu, czyli doskonalimy swoje umiejętności.

# data[].attributes.headline
UWAGA!  Ze względu                             na uzasadnioną prośbę Uczniów - test przesunięto                                         na 13.05.2020.   13.05.2020 (1 godz.) Temat: Sprawdzam siebie. Test online.

# data[].attributes.subject
UWAGA!  Ze względu                             na uzasadnioną prośbę Uczniów - test przesunięto                                         na 13.05.2020.   13.05.2020 (1 godz.) Temat: Sprawdzam siebie. Test online.

# data[].attributes.body
GŁOWA DO GÓRY, TRZYNASTKA KAŻDEMU PRZYNOSI SZCZĘŚCIE : ).

# data[].attributes.headline
11.05.2020 (1 godz.)         Temat: Powtarzamy wiadomości.                   

# data[].attributes.subject
11.05.2020 (1 godz.)         Temat: Powtarzamy wiadomości.                   

# data[].attributes.body
Przypomnienie i utrwalenie wiadomości przed testem.

# data[].attributes.body
Jeśli przepisujesz zadania do zeszytu, to oczywiście wierszyków ani zagadek nie musisz przepisywać, tylko polecenie i odpowiedzi.

# data[].attributes.headline
KARTA PRACY nr 2. WSKAZANIE CECH LEGENDY

# data[].attributes.subject
KARTA PRACY nr 2. WSKAZANIE CECH LEGENDY

# data[].attributes.headline
KARTA PRACY nr 1. PRZYPOMNIENIE CECH LEGENDY

# data[].attributes.subject
KARTA PRACY nr 1. PRZYPOMNIENIE CECH LEGENDY

# data[].attributes.headline
07.07.2020 i 08.2020            (2 godziny)                     Temat: Marzę i mażę wokół zamku na zamku, czyli wyrazy wieloznaczne.                                                                                

# data[].attributes.subject
07.07.2020 i 08.2020            (2 godziny)                     Temat: Marzę i mażę wokół zamku na zamku, czyli wyrazy wieloznaczne.                                                                                

# data[].attributes.body
Wybrane losowo osoby poproszę o udokumentowanie realizacji zagadnienia (11.05.2020)
Dosłowne i przenośne znaczenie wyrazu.
Realizacja tematu w karcie pracy, dołączonej obok.
ZAGADNIENIA
WPROWADZENIE DO TEMATU
1. Odczytanie wiersza (karta pracy)
II. ZAPOZNANIE Z DEFINICJĄ (link poniżej)
1. Sporządzenie notatki
2. Wyjaśnianie znaczenia homonimów w wierszu
III. UTRWALANIE WIADOMOŚCI W OPARCIU o ww. HOMONIMY
1. Powtórzenie zasad ortograficznej pisowni ww.
2. Powtórzenie podstawowych części mowy
3. Porządkowanie według alfabetu
IV. Podsumowanie
1. Rozpoznawanie homonimów      w formie:
- zagadek
-  wskazanych przykładów
2. Rozszyfruj temat lekcji, uwzględniając znaczenie homonimów : ).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Homonimami nazywamy wyrazy, które brzmią i wyglądają tak samo, ale prezentują inne znaczenie. O znaczeniu homonimu decyduje sposób i cel jego użycia oraz kontekst, w którym dany wyraz występuje.

Występowanie i forma

Homonimy mogą reprezentować tę samą część mowy w podstawowej formie gramatycznej np. zamek (budowla warowna) i zamek (mechanizm zamykania drzwi) oraz zamek (tekstylny, wszyty w ubranie). Wszystkie te homonimy są rzeczownikami w liczbie pojedynczej mianownika.

W przypadku niektórych znaczeń, homonimy mogą różnić się w formach odmiany np. w dopełniaczu: bala (w znaczeniu kłody drewna) lub balu (w znaczeniu tanecznej zabawy).

# data[].attributes.attachment_link.description
✅ Definicja Homonimami nazywamy wyrazy, które brzmią i wyglądają tak samo, ale prezentują inne znaczenie. O znaczeniu homonimu decyduje sposób i cel jego użycia oraz kontekst, w którym dany wyraz występuje. Występowanie i forma Homonimy mogą reprezentować tę samą część mowy w podstawowej formie gramatyc...

# data[].attributes.body
KONTROLA u wybranych uczniów (08.05.2020) tylko odpowiedzi        z KARTY PRACY nr 2. ( w formie zdjęcia notatki  w zeszycie             lub karty pracy).
Temat: Co zrobić, aby obudzić śpiących rycerzy. Cechy legendy.
ZAGADNIENIA
I. PRZYPOMNIENIE CECH LEGENDY
PATRZ: karta pracy nr. 1.
II. WSKAZYWANIE CECH LEGENDY w oparciu o tekst     "O śpiących rycerzach w Tatrach"
Wykonaj zadanie 2.a) i 2.b)        s. 253 (podręcznik) lub wypełnij kartę pracy nr 2 (obok).

III. Zadanie tylko                         dla chętnych.
Czy gdybyś znalazł/a tę jaskinię i zapukał/a do bramy złocistej,     to mógłbyś/abyś odpowiedzieć śpiącym rycerzom, że:                  "Już czas!". Czy Twoim zdaniem ludzie w naszych czasach  stali się już mądrzy i dobrzy,                 aby powrócili? Uzasadnij swoją odpowiedź.

Chętne osoby mogą przesłać to zadanie :).

# data[].attributes.headline
04.05.2020   (1 godz.)       Temat: Co robić, aby obudzić śpiących rycerzy?                   

# data[].attributes.subject
04.05.2020   (1 godz.)       Temat: Co robić, aby obudzić śpiących rycerzy?                   

# data[].attributes.body
Notatka nie podlega kontroli - PROSZĘ NIE PRZESYŁAĆ!
ZAGADNIENIA
I. ZAPOZNANIE Z TREŚCIĄ LEGENDY Jana Kasprowicza "O śpiących rycerzach w Tatrach"
1. Wyjaśnij pisownię wyrazu "rycerze" i "Tatry" (bank ortografii);
2. Przeczytaj uważnie tekst legendy - s. 250-253 (podręcznik).
3. Wykonaj zada. 1, s. 253 (podręcznik)

# data[].attributes.body
W tym tygodniu kontynuujemy tematykę wartości rycerskich:            - poznajemy legendę
- zdajemy relację.

# data[].attributes.headline
ZADANIA                                           DO REALIZACJI W TRAKCIE CZYTANIA LEKTURY                   

# data[].attributes.subject
ZADANIA                                           DO REALIZACJI W TRAKCIE CZYTANIA LEKTURY                   

# data[].attributes.body
Kto ma wersje papierową,              to zaznacza  wybraną metodą. W wersji ebooka - zapisuje sobie stronę lub robi króciutką notatkę.
1. ZGROMADŹ INFORMACJE       O PLANETACH ODWIEDZANYCH PRZEZ MAŁEGO KSIĘCIA stronę:
- nazwa
- wygląd
- mieszkańcy i ich zachowania
2. ZWRÓĆ UWAGĘ NA RELACJE MAŁEGO KSIĘCIA z:
a) RÓŻĄ (jej i jego zachowania)
b) PILOTEM
3. WYPISZ POJĘCIA, które poznaje Mały Książę w swojej podróży, np. efemeryczny, oswoić, itp.
4. SPRÓBUJ ZNALEŹĆ                  w utworze tzw. złote myśli, sentencje, mądre, pouczające sformułowania.

# data[].attributes.headline
WSPARCIE DO ZADANIA 2.                  W FORMIE ZAŁĄCZNIKA 

# data[].attributes.subject
WSPARCIE DO ZADANIA 2.                  W FORMIE ZAŁĄCZNIKA 

# data[].attributes.body
UWAGA, karta nie jest obowiązkowa, jeśli ktoś potrafi podać  symboliczne znaczenie poszczególnych elementów i własne zasady z nimi związane - NIE MUSI JEJ WYKONYWAĆ!

# data[].attributes.headline
UWAGA: ZAPOWIEDZIANY  TEST ZOSTAŁ PRZENIESIONY           na  12.05.2020.                Zakres przerobionego materiału o rycerzach NACOBEZU:                           

# data[].attributes.subject
UWAGA: ZAPOWIEDZIANY  TEST ZOSTAŁ PRZENIESIONY           na  12.05.2020.                Zakres przerobionego materiału o rycerzach NACOBEZU:                           

# data[].attributes.body
1. TRADYCJA RYCERSKA
- informacje zgromadzone w trakcie realizacji  NOTATKI GRAFICZNEJ          O RYCERZACH
2. TRADYCJE RYCERSKIE WE WSPÓŁCZESNOŚCI
- Sławny rycerz Zawisza Czarny (ogólne informacje z zad.2 i zad.3 z lekcji)
- harcerze - spadkobiercy tradycji rycerskiej (najważniejsze zasady);
3. CECHY LEGENDY
4. HOMONIMY
5.ANTONIMY

# data[].attributes.headline
30.04.2020 TEMAT:  Harcerz postępuje                  po rycersku.

# data[].attributes.subject
30.04.2020 TEMAT:  Harcerz postępuje                  po rycersku.

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA
I. WPROWADZENIE                DO TEMATU

Wysłuchaj piosenkę załączoną poniżej;

II. ZAPISYWANIE SPOSTRZEŻEŃ NA TEMAT WYBRANYCH PRAW/ZASAD.
1. Wśród zapisanych haseł          w 3. zadaniu z poprzedniej lekcji - podkreśl te, które nawiązują do postaw    i zasad rycerzy;
UWAGA, jeśli nie potrafisz,                   to wypisz te - zawarte                       w prawach harcerzy (s. 258), np. Harcerz jest czysty w myśli, mowie i uczynkach (...).
2. Wypisz cechy lub zachowania, które powinien posiadać harcerz.                         >Te, które zapamiętałeś                lub najbardziej Cię przekonują (na przykładzie wysłuchanej piosenki i zadania 3. z poprzedniej lekcji).

3.  Wykonaj zad. 3. ze s.258 (podręcznik) i...                         KONIEC : ).

# data[].attributes.headline
28.04.2020  i 29.04.2020                      Temat: Jakimi zasadami powinien się kierować harcerz?              

# data[].attributes.subject
28.04.2020  i 29.04.2020                      Temat: Jakimi zasadami powinien się kierować harcerz?              

# data[].attributes.body
UWAGA: NOTATKA BĘDZIE WSPARCIEM DO REALIZACJI LEKCJI NASTĘPNEJ (30.04.2020)                                                Wysłuchaj piosenki, która wprowadzi Cię w klimat harcerstwa : )
https://www.youtube.com/watch?v=nqvWpH7G1Bs
ZAGADNIENIA
I. ZAPOZNANIE Z PRAWEM HARCERSKIM
1. Odczytaj 10 praw harcerskich (podręczni s. 258)
2. Wybierz te prawa, które uważasz za ważne i zapisz je w zeszycie (3-5 haseł).
II. SPORZĄDZANIE KRÓTKIEJ NOTATKI NA TEMAT HARCERSKICH SYMBOLI         i tworzenie własnych praw/zasad                w oparciu o KRZYŻ HARCERSKI                   i LILIJKĘ
1 Zapoznaj się z budową i elementami harcerskiego krzyża oraz lilijki;
2. Wskaz symboliczne znaczenie tych elementów;
3. Ułóż na ich podstawie własne hasła/zasady.
UWAGA: WSPARCIE DO ZADANIA 2.                 W FORMIE ZAŁĄCZNIKA OBOK
Przyjrzyj się karcie obok i możesz według wskazówek lub bez nich wykonać zadanie.

W ramach podsumowania                  lub dla stworzenia nastroju                       przy wykonywaniu zadań,  posłuchaj piosenki (link na górze       i na dole).

Przyjemnej pracy w harcerskim duchu : ).

# data[].attributes.attachment_link.title
Jestem harcerzem - Piosenki harcerskie #byćwytrwałym #silnymbyć

# data[].attributes.headline
27.04.2020                Temat:  Hymn harcerski jako pieśń patriotyczna.                                        UWAGA, nie przesyłaj notatki, będzie podlegać sprawdzeniu u wybranych uczniów 29.04.2020.                                                          

# data[].attributes.subject
27.04.2020                Temat:  Hymn harcerski jako pieśń patriotyczna.                                        UWAGA, nie przesyłaj notatki, będzie podlegać sprawdzeniu u wybranych uczniów 29.04.2020.                                                          

# data[].attributes.body
I.  POZNANIE PIEŚNI PATRIOTYCZNEJ I OKREŚLENIE CECH.
1. Odsłuchaj pieśń patriotyczną pt. "WSZYSTKO, CO NASZE" załączoną                      w poniższym linku:
https://www.youtube.com/watch?v=YKUBX5vGvEw
2.  Zapoznaj się z informacją na temat jej powstania (podręcznik s. 257)
4. Zapoznaj się z informacją na temat pieśni patriotycznej
(załączona karta)
a) wykonaj krótką notatkę (w postaci chmurki stosowanej na lekcji lub w innej formie sprzyjającej uczeniu się), którą wykorzystasz na lekcjach następnych.
II. ANALIZA TREŚCI OSOBY MÓWIĄCEJ W TEKŚCIE
1. Wykonaj zadanie 1 s. 257 (podręcznik)
UWAGA: Przy zadaniu 1c. przykłady z cytatami nie musza podawać osoby                        z dostosowaniem.

# data[].attributes.headline
Uwaga! Kolejne tygodnie zamieszane sa poniżej.: ).                                                         AKTUALNY TYDZIEŃ ZNAJDUJE SIĘ NA SAMYM DOLE : ).            

# data[].attributes.subject
Uwaga! Kolejne tygodnie zamieszane sa poniżej.: ).                                                         AKTUALNY TYDZIEŃ ZNAJDUJE SIĘ NA SAMYM DOLE : ).            

# data[].attributes.headline
27.04.2020                                   do 30.04.2020          Witam, w kolejnym etapie zdalnej edukacji, w którym spróbujemy znaleźć odniesienia  rycerskich postaw, symboli  i zasad                           we współczesnym świecie.                    

# data[].attributes.subject
27.04.2020                                   do 30.04.2020          Witam, w kolejnym etapie zdalnej edukacji, w którym spróbujemy znaleźć odniesienia  rycerskich postaw, symboli  i zasad                           we współczesnym świecie.                    

# data[].attributes.body
PRZYPOMINAM                     o zapoznaniu się                    z treścią lektury                    do 25 maja 2020. Zagadnienia, na które należy zwrócić uwagę           w trakcie czytania, podam  28.04.2020r.
Poniżej załączam link z udostępnioną treścią lektury.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Transkrypt

1 Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę Przepraszam wszystkie dzieci za poświęcenie tej książki dorosłemu. Mam ważne ku temu powody: ten dorosły jest moim najlepszym przyjacielem na świecie. Drugi powód: ten dorosły potrafi zrozumieć wszystko, nawet książki dla dzieci. Mam też trzeci powód: ten dorosły znajduje się we Francji, gdzie cierpi głód i chłód. I trzeba go pocieszyć. Jeśli te powody nie wystarczą - chętnie poświęcę tę książkę dziecku, jakim był kiedyś ten dorosły. Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi. Choć niewielu z nich o tym pamięta. Zmieniam, więc moją dedykację: LEONOWI WERTH gdy był małym chłopcem

2 Rozdział 1; Gdy miałem sześć lat, zobaczyłem pewnego razu wspaniały obrazek w książce opisującej puszczę dziewiczą. Książka nazywała się Historie prawdziwe. Obrazek przedstawiał węża boa, połykającego drapieżne zwierzę. Oto kopia rysunku: W książce było napisane: Węże boa połykają w całości schwytane zwierzęta. Następnie nie mogą się ruszać i śpią przez sześć miesięcy, dopóki zdobycz nie zostanie strawiona. Po obejrzeniu obrazka wiele myślałem o życiu dżungli. Pod wpływem tych myśli udało mi się przy pomocy kredki stworzyć mój pierwszy rysunek. Rysunek numer 1. Wyglądał on tak: Pokazałem moje dzieło dorosłym i spytałem, czy ich przeraża. - Dlaczego kapelusz miałby przerażać? - odpowiedzieli dorośli. Mój obrazek nie przedstawiał kapelusza. To był wąż boa, który trawił słonia. Narysowałem następnie przekrój węża, aby dorośli mogli zrozumieć. Im zawsze trzeba tłumaczyć. Mój rysunek numer 2 wyglądał następująco: Dorośli poradzili mi, abym porzucił rysowanie węży zamkniętych oraz otwartych i abym się raczej zajął geografią, historią, arytmetyką i gramatyką. W ten sposób. mając lat sześć, porzuciłem wspaniałą karierę malarską. Zraziłem się niepowodzeniem rysunku numer 1 i numer 2. Dorośli nigdy nie potrafią sami zrozumieć. A dzieci bardzo męczy konieczność

3 stałego objaśniania. Musiałem wybrać sobie inny zawód: zostałem pilotem. Latałem po całym świecie i muszę przyznać, że znajomość geografii bardzo mi się przydała. Potrafiłem jednym rzutem oka odróżnić Chiny od Arizony. Ta wiedza oddaje duże usługi, szczególnie wówczas, gdy się błądzi nocą. Zawód pilota dał mi okazję do licznych spotkań z wieloma poważnymi ludźmi. Wiele czasu spędziłem z dorosłymi. Obserwowałem ich z bliska. Lecz to nie zmieniło mej opinii o nich. Gdy spotykałem dorosłą osobę, która wydawała mi się trochę mądrzejsza, robiłem na niej doświadczenie z moim rysunkiem numer 1, który stale nosiłem przy sobie. Chciałem wiedzieć, czy mam do czynienia z osobą rzeczywiście pojętną. Lecz za każdym razem odpowiadano mi: - To jest kapelusz. - Wobec tego nie rozmawiałem ani o wężach boa, ani o lasach dziewiczych, ani o gwiazdach. Starałem się być na poziomie mego rozmówcy. Rozmawiałem o brydżu, golfie, polityce i krawatach. A dorosły był zadowolony, że poznał tak rozsądnego człowieka.

4 Rozdział 2; W ten sposób, nie znajdując z nikim wspólnego języka, prowadziłem samotne życie aż do momentu przymusowego lądowania na Saharze. Było to sześć lat temu. Coś się zepsuło w motorze. Ponieważ nie towarzyszył mi ani mechanik, ani pasażerowie, musiałem sam zabrać się do bardzo trudnej naprawy. Była to dla mnie kwestia życia lub śmierci. Miałem zapas wody zaledwie na osiem dni. Pierwszego wieczoru zasnąłem na piasku, o tysiąc mil od terenów zamieszkałych. Byłem bardziej osamotniony, niż rozbitek na tratwie pośrodku oceanu. Toteż proszę sobie wyobrazić moje zdziwienie, gdy o świcie obudził mnie czyjś głosik. Posłyszałem: - Proszę cię, narysuj mi baranka. - Co takiego? - Narysuj mi baranka. Zerwałem się na równe nogi. Przetarłem dobrze oczy. Natężyłem wzrok. I zobaczyłem niezwykłego małego człowieka, który bacznie mi się przyglądał. Oto jego najlepszy portret, który udało mi się zrobić później: Oczywiście nie jest on na tym rysunku tak czarujący jak w rzeczywistości. To nie moja wina. Gdy miałem sześć lat, dorośli zniechęcili mnie do malarstwa i dlatego umiem rysować tylko węże boa zamknięte i otwarte. Patrzyłem na to zjawisko oczyma okrągłymi ze zdziwienia. Nie zapominajcie, że znajdowałem się o tysiąc mil od terenów zamieszkałych. Tymczasem człowieczek nie wyglądał ani na zabłąkanego, ani na ginącego ze zmęczenia, ani na umierającego z pragnienia czy głodu, ani na przestraszonego. W niczym nie przypominał dziecka zgubionego w środku pustyni, o tysiąc mil od miejsc zamieszkałych. Gdy wreszcie odzyskałem mowę, odezwałem się:

5 - Ale... cóż ty tutaj robisz? A on powtórzył bardzo powoli, jak gdyby chodziło o niezwykle ważną sprawę: - Proszę cię, narysuj mi baranka... Zawsze ulega się urokowi tajemnicy. Pomimo niedorzeczności sytuacji - byłem bowiem o tysiąc mil od terenów zamieszkałych i grozi mi niebezpieczeństwo śmierci - wyciągnąłem z kieszeni kartkę papieru i wieczne pióro. W tym momencie przypomniałem sobie, że przecież uczyłem się tylko geografii, historii, rachunków i gramatyki, więc zmartwiony powiedziałem chłopcu, że nie umiem rysować. Ale on odrzekł: - To nic nie szkodzi. Narysuj mi baranka. Ponieważ nigdy w życiu nie rysowałem baranka, pokazałem mu jeden z dwóch rysunków, jakie umiałem zrobić: rysunek węża boa zamkniętego. Ku memu zdziwieniu chłopczyk odpowiedział: - Nie, nie. Nie chcę słonia połkniętego przez węża boa. Boa jest zbyt niebezpieczny, a słoń za duży. Mam za mało miejsca. Potrzebny mi jest baranek. Narysuj mi baranka. Narysowałem baranka. Mały przyjrzał się uważnie i rzekł: - Nie, ten baranek jest już bardzo chory. Zrób innego. Narysowałem. Mały przyjaciel uśmiechnął się grzecznie z pobłażaniem: - Przyjrzyj się. To nie jest baranek, to baran. On ma rogi. Zrobiłem nowy rysunek, ale został odrzucony tak jak poprzedni:

6 - Ten baranek jest za stary. Chcę mieć baranka, który będzie długo żył. Tracąc już cierpliwość - chciałem bowiem jak najprędzej zabrać się do naprawy motoru nabazgrałem ten obrazek i powiedziałem: - To jest skrzynka. Baranek, którego chciałeś mieć, jest w środku. Byłem bardzo zdziwiony, widząc radość na buzi małego krytyka. - To jest właśnie to, czego chciałem. Czy myślisz, ze trzeba dużo trawy dla tego baranka? - Dlaczego pytasz? - Bo mam tak mało miejsca... - Na pewno wystarczy. Dałem ci zupełnie małego baranka. Pochylił główkę nad rysunkiem. - Nie taki znowu mały. Zobacz, zasnął... Tak wyglądał początek mojej znajomości z Małym Księciem.

7 Rozdział 3; Dużo czasu upłynęło, zanim zrozumiałem, skąd przybył. Mały Książę, choć sam zadawał mi wiele pytań udawał, że moich nie słyszy dopiero z wypowiedzianych przypadkowo słów poznałem jego historię. Kiedy po raz pierwszy ujrzał mój samolot (nie narysuję mego samolotu, ponieważ jest to rysunek zbyt trudny), zapytał: - Co to za przedmiot? - To nie jest przedmiot. To lata. To samolot. To mój samolot. Byłem bardzo dumny, mogąc mu powiedzieć, latam. Wtedy zapytał: - Jak to? Spadłeś z nieba? - Tak - odparłem skromnie. - Ach, to zabawne... I Mały Książe wybuchnął śmiechem, który mnie rozgniewał. Wolałbym, aby poważniej traktowano moje nieszczęście. Po chwili powiedział: - A więc ty też spadłeś z nieba? Z jakiej planety pochodzisz? W tym momencie rozjaśnił mi się nieco mrok otaczający jego zjawienie się i spytałem natychmiast: - Więc ty przybyłeś z innej planety? Ale on nie odpowiadał. Schylił głowę i uważnie przyglądał się memu samolotowi. - To prawda. Przy pomocy czegoś takiego nie mogłeś przybyć z daleka. I pogrążył się w rozmyślaniach. Następnie wyjął z kieszeni baranka i zaczął uważnie przyglądać się swemu skarbowi.

8 Możecie sobie wyobrazić, jak bardzo byłem zaintrygowany tym zagadkowym zwierzeniem o innych planetach. Starałem się zatem dowiedzieć czegoś więcej. - Skąd przybyłeś, mój mały? Gdzie jest twój dom? Dokąd chcesz zabrać baranka? Po chwili pełnej skupienia powiedział: - Dobrą stroną tej skrzynki, którą mi dałeś, jest to, że będzie w nocy jego domkiem. - Naturalnie. Jeżeli będziesz grzeczny, dam ci jeszcze linkę i palik, abyś mógł go w dzień przywiązywać. Ta propozycja uraziła Małego Księcia. - Przywiązywać? Też pomysł! - Jeżeli go nie przywiążesz, to pójdzie gdziekolwiek i zginie. Mój mały przyjaciel znowu się roześmiał. - A gdzież on ma iść? - Gdziekolwiek, prosto przed siebie. Wtedy Mały Książę powiedział z powagą: - To nie ma znaczenia. Ja mam tak mało miejsca. Następnie dorzucił z odrobiną - jak mi się wydawało - smutku: - Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko...

9 Rozdział 4; W ten sposób dowiedziałem się drugiej ważnej rzeczy: że planeta, z której pochodził, niewiele była większa od zwykłego domu. Ta wiadomość nie zdziwiła mnie. Wiedziałem dobrze, że oprócz dużych planet, takich jak Ziemia, Jowisz, Mars, Wenus, którym nadano imiona, są setki innych, tak małych, że z wielkim trudem można je zobaczyć przy pomocy teleskopu. Kiedy astronom odkrywa którąś z nich, daje jej zamiast imienia numer. Nazywają na przykład gwiazdą Miałem pewne podstawy, aby sądzić, że planeta, z której przybył Mały Książę, jest gwiazdą B-612. Ta gwiazda była widziana raz tylko, w 1909 roku, przez tureckiego astronoma, który swoje odkrycie ogłosił na Międzynarodowym Kongresie Astronomów. Nikt jednak nie chciał mu uwierzyć, ponieważ miał bardzo dziwne ubranie. Tacy bowiem są dorośli ludzie. Na szczęście dla planety B-612 turecki dyktator kazał pod karą śmierci zmienić swojemu ludowi ubiór na europejski. Astronom ogłosił po raz wtóry swoje odkrycie w roku i tym razem był ubrany w elegancki frak. Cały świat mu uwierzył. Opowiedziałem wam te szczegóły o planecie B-612 i podałem numer ze względu na dorosłych. Dorośli są zakochani w cyfrach. Jeżeli opowiadacie im o nowym przyjacielu,

10 nigdy nie spytają o rzeczy najważniejsze. Nigdy nie usłyszycie: Jaki jest dźwięk jego głosu? W co lubi się bawić? Czy zbiera motyle? Oni spytają was: Ile ma lat? Ilu ma braci? Ile waży? Ile zarabia jego ojciec? Wówczas dopiero sądzą, że coś wiedzą o waszym przyjacielu. Jeżeli mówicie dorosłym: Widziałem piękny dom z czerwonej cegły, z geranium w oknach i gołębiami na dachu - nie potrafią sobie wyobrazić tego domu. Trzeba im powiedzieć: Widziałem dom za sto tysięcy złotych. Wtedy krzykną: Jaki to piękny dom! Jeżeli powiecie dorosłym: Dowodem istnienia Małego Księcia jest to, że był śliczny, że śmiał się i że chciał mieć baranka, a jeżeli chce się mieć baranka, to dowód, że się istnieje - wówczas wzruszą ramionami i potraktują was jak dzieci. Lecz jeżeli im powiecie, że przybył z planety B-612, uwierzą i nie będą zadawać niemądrych pytań. Oni są właśnie tacy. My jednak, którzy dobrze rozumiemy życie, kpimy sobie z cyfr. Chciałbym zacząć tę historię, jak zaczyna się baśń. Wolałbym powiedzieć: Był pewnego razu Mały Książę, który mieszkał na planecie troszeczkę większej od niego i który bardzo chciał mieć przyjaciela... Dla tych, którzy znają życie, wyglądałoby to o wiele prawdziwiej. Byłoby mi przykro, gdyby moją książkę traktowano niepoważnie. Z wielkim bólem opowiadam te wspomnienia. Sześć lat minęło już od chwili, kiedy mój przyjaciel odszedł ze swoim barankiem. Próbuję opisać go po to, aby nie zapomnieć. To bardzo przykre zapomnieć przyjaciela. A przecież nie każdy dorosły ma przyjaciela. I mógłbym stać się podobny do dorosłych, którzy interesują się tylko cyframi. Dlatego też kupiłem sobie pudełko z farbami i ołówki. Bardzo trudno zabrać się do rysowania w moim wieku, tym bardziej, że jedyne próby w tym kierunku, to były rysunki węża boa zamkniętego i otwartego, rysunki, które robiłem mając sześć lat. Postaram się jednak, aby portrety były jak najwierniejsze. Sam nie jestem pewien, czy mi się to uda. Jeden rysunek jest dobry, drugi gorszy. Myli mi się trochę wzrost Małego Księcia. Tutaj jest za duży, tam znów za mały. Waham się, malując kolory jego stroju. Błądzę w ciemnościach wspomnień i w rezultacie mylę się w rzeczach bardzo zasadniczych. Ale trzeba mi to wybaczyć. Mój przyjaciel nigdy mi nic nie objaśniał. Uważał pewnie, że jestem podobny do niego. Ja jednak nie potrafię, niestety, widzieć baranka przez ściany skrzynki. Możliwe więc, że jestem trochę podobny do dorosłych. Już się prawdopodobnie zestarzałem.

11 Rozdział 5; Codziennie dowiadywałem się czegoś nowego o planecie, o wyjeździe, o podróży. Wiadomości te gromadziły się z wolna i przypadkowo. I tak trzeciego dnia poznałem dramat baobabów. W tym przypadku stało się to dzięki barankowi. Mały Książę spytał mnie nagle, jakby w coś zwątpił: - Czy to prawda, że baranki zjadają krzaki? - Tak, to prawda. - O, to bardzo się z tego cieszę. - Nie rozumiałem, jakie znaczenie może mieć wiadomość, że baranki zjadają krzaki. Ale Mały Książę dodał: - Wobec tego one jedzą także baobaby? Wytłumaczyłem mu, że baobaby nie są krzakami, lecz drzewami, i to tak dużymi jak kościoły, i gdyby nawet zabrał ze sobą całe stado słoni, to nie dałyby one rady jednemu baobabowi. Na myśl o stadzie słoni Mały Książę roześmiał się: - Trzeba byłoby poustawiać jednego na drugim. Później dodał z namysłem: - Ale nim baobaby staną się drzewami, są malutkie. - To prawda. Ale dlaczego chcesz, żeby baranki zjadały małe baobaby?

12 Odpowiedział mi: - Dobrze, dobrze... -jakby chodziło o rzecz najzupełniej oczywistą. Musiałem zrobić duży wysiłek, aby zrozumieć to bez niczyjej pomocy. Okazało się, że na planecie Małego Księcia, tak jak na wszystkich planetach, rosły rośliny pożyteczne oraz zielska. W rezultacie znajdowały się tam dobre nasiona roślin pożytecznych i złe nasiona zielsk. Ale ziarna są niewidoczne. Śpią sobie skrycie w ziemi aż do chwili, kiedy któremuś z nich przyjdzie ochota obudzić się. Wypuszcza wtedy cudowny, bezbronny pęd, który najpierw nieśmiało wyciąga się ku słońcu. Jeżeli jest to pęd rzodkiewki albo róży, można mu pozwolić rosnąć, jak chce. Ale jeżeli jest to zielsko, trzeba wyrwać je jak najszybciej, gdy tylko sięje rozpozna. Otóż na planecie Małego Księcia były ziarna straszliwe. Ziarna baobabu. Zakażony był nimi cały grunt. A kiedy baobab wyrośnie, to na wyrwanie jest za

13 późno i nigdy już nie można się go pozbyć. Zajmie całą planetę. Przeorze ją korzeniami. A jeżeli planeta jest mała, a baobabów jest dużo, to one ją rozsadzają. - Jest to kwestia dyscypliny - powiedział mi później Mały Książę. - Rano, po umyciu się, trzeba robić bardzo dokładną toaletę planety. Trzeba się zmusić do regularnego wyrywania baobabów, i to natychmiast po odróżnieniu ich od krzewów róży, do których są w młodości bardzo podobne. Jest to praca bardzo nudna, lecz bardzo łatwa... Pewnego dnia poradził mi, abym spróbował narysować ładny obrazek, który by pomógł dzieciom z naszej planety zrozumieć niebezpieczeństwo baobabów. - Gdyby kiedyś podróżowały - mówił mi - może im się przydać. Czasem odłożenie pracy na później nie przynosi szkody. Lecz w wypadku baobabu jest to zawsze katastrofą. Znałem planetę, którą zamieszkiwał leniuch. Zlekceważył trzy pędy... Według wskazówek Małego Księcia narysowałem tę planetę. Nie lubię prawić morałów. Lecz niebezpieczeństwo baobabów jest tak mało znane, a ryzyko, na jakie narażają się ci, którzy zabłądzą na jedną z małych planet, jest tak poważne, że tym razem odstąpię od mych zasad. I mówię: dzieci, uważajcie na baobaby! Wiele pracy kosztował mnie ten rysunek, który zrobiłem po to, aby ostrzec mych przyjaciół przed niebezpieczeństwem od dawna grożącym, a nieznanym. Mój trud jednakże opłacił się. Może zapytacie, dlaczego w tej książce nie ma innych równie wspaniałych rysunków jak rysunek baobabów? Odpowiedź jest prosta: próbowałem je zrobić, lecz mi się nie udały. Gdy malowałem baobaby, kierowała mną jakaś wewnętrzna konieczność.

14 Rozdział 6; Powoli zrozumiałem, Mały Książę, twoje smutne życie. Od dawna jedyną rozrywką był dla ciebie urok zachodów słońca. Ten nowy szczegół twego życia poznałem czwartego dnia rano, gdyś mi powiedział: - Bardzo lubię zachody słońca. Chodźmy zobaczyć zachód słońca. - Ale trzeba poczekać. - Poczekać na co? - Poczekać, aż słońce zacznie zachodzić. Początkowo zrobiłeś zdziwioną minę, a później roześmiałeś się i rzekłeś: - Ciągle mi się wydaje, że jestem u siebie. Rzeczywiście, wszyscy wiedzą, że kiedy w Stanach Zjednoczonych jest godzina dwunasta, we Francji słońce zachodzi. Gdyby można się było w ciągu minuty przenieść ze Stanów do Francji, oglądałoby się zachód słońca. Niestety, Francja jest daleko. Ale na twojej planecie mogłeś przesunąć krzesełko o parę kroków i oglądać zachód słońca tyle razy, ile chciałeś... - Pewnego dnia oglądałem zachód słońca czterdzieści trzy razy - powiedział Mały Książę, a w chwilę później dodał: - Wiesz, gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody słońca. - Więc wówczas gdy oglądałeś je czterdzieści trzy razy, byłeś aż tak bardzo smutny? - zapytałem. Ale Mały Książę nie odpowiedział.

15 Rozdział 7; Piątego dnia, znowu dzięki barankowi, odkryłem nową tajemnicę Małego Księcia. Gwałtownie, bez żadnego wstępu, zapytał mnie, jak gdyby po długim zastanawianiu się w samotności: - Jeżeli baranek zjada krzaki, to je także kwiaty? - Baranek je wszystko, co napotka. - Nawet kwiaty, które mają kolce? - Tak, nawet kwiaty, które mają kolce. - A więc do czego służą kolce? Nie wiedziałem. Byłem w tym momencie zajęty luzowaniem zbyt ściągniętego sworznia mego motoru. Niepokoiłem się bardzo, ponieważ zacząłem rozumieć, że uszkodzenie jest poważne, a woda do picia kończy się. Myślałem o najgorszym. - Do czego służą kolce? Mały Książe nigdy nie rezygnował z postawionego raz pytania. Byłem zdenerwowany stanem mojej maszyny i odpowiedziałem byle co: - Kolce nie służą do niczego. To tylko złośliwość kwiatów. Mały Książę westchnął, a po chwili milczenia powiedział urażony: - Nie wierzę ci. Kwiaty są słabe, są naiwne. One zabezpieczają się, jak mogą. Im się wydaje, że z kolcami są bardzo groźne. Nie odpowiedziałem. Mówiłem sobie w tej chwili: Jeżeli ten sworzeń nie puści, wybiję go młotkiem. Mały Książę przerwał moje myśli. - I ty sądzisz, że kwiaty... - Ale nie, nic nie sądzę. Odpowiedziałem byle co. Zajmuję się poważnymi sprawami.

16 Popatrzył na mnie zdumiony. - Poważnymi sprawami? Widział mnie stojącego z młotkiem w ręku, z palcami czarnymi od smaru, schylonego nad przedmiotem, który wydawał mu się bardzo brzydki. - Mówisz jak dorośli. Zawstydziłem się. Ale on dodał bezlitośnie: - Nie rozumiesz nic. Mieszasz wszystko. Był naprawdę bardzo rozgniewany. Potrząsał złotymi lokami, rozsypującymi się na wietrze. - Znam planetę, na której mieszka pan o czerwonej twarzy. On nigdy nie wąchał kwiatów. Nigdy nie patrzył na gwiazdy. Nigdy nikogo nie kochał. Niczego w życiu nie robił poza rachunkami. I cały dzień powtarza tak jak ty: Jestem człowiekiem poważnym, jestem człowiekiem poważnym. Nadyma się dumą. Ale to nie jest człowiek, to jest grzyb. - Co? - Grzyb! Mały Książę był blady ze złości. - Od milionów lat kwiaty mają kolce. Mimo to od milionów lat baranki jedzą kwiaty. A czy nie wydaje ci się godne wyjaśnienia, dlaczego kwiaty zadają sobie tyle trudu dla wytworzenia kolców, które nie służą do niczego? Czy wojna między kwiatami a barankami nie jest rzeczą poważną? Czy to nie jest ważniejsze niż rachunki grubego, czerwonego pana? Jeżeli ja znam jedyny kwiat, który nigdzie poza moją planetą nie istnieje, i jeżeli mały baranek może go któregoś ranka zniszczyć za jednym zamachem, nie zdając sobie sprawy z tego, co czyni, czyż nie ma to żadnego znaczenia? Poczerwieniał. Po chwili mówił dalej; - Jeśli ktoś kocha kwiat, który jest jedyny na milionach i milionach planet, tomu wystarcza do szczęścia patrzenie na gwiazdy i mówi sobie: Gdzieś tam jest mój kwiat:. Lecz jeśli baranek zje kwiat, to tak jakby wszystkie gwiazdy zgasły. I to nie jest ważne? Nie mógł mówić dłużej. Wybuchnął płaczem. Noc zapadła. Porzuciłem moje narzędzia. Kpiłem sobie z młotka, ze sworznia, z wody i ze śmierci. Na jednej gwieździe, na planecie, na mojej Ziemi był Mały Książę, którego musiałem pocieszyć. Wziąłem go na ręce i ukołysałem. Powiedziałem: - Kwiatowi, który kochasz, nie grozi niebezpieczeństwo. Narysuję ci kaganiec dla twego baranka, narysuję osłonę dla twego kwiatu... Ja...

17 Nie wiedziałem, co powiedzieć. Czułem się nieswojo. Nie wiedziałem, jak do niego przemówić, czym go pocieszyć. Świat łez jest taki tajemniczy.

18 Rozdział 8; Wkrótce poznałem lepiej ten kwiat. Na planecie Małego Księcia kwiaty były zawsze bardzo skromne, o pojedynczej koronie płatków, nie zajmujące miejsca i nie przeszkadzające nikomu. Pojawiały się któregoś ranka wśród traw i więdły wieczorem. Krzak róży wykiełkował w ciągu dnia z ziarna przyniesionego nie wiadomo skąd i Mały Książę z uwagą śledził ten pęd, zupełnie niepodobny do innych pędów. Mógł to być nowy gatunek baobabu. Lecz krzak szybko przestał rosnąć i zaczął się formować kwiat. Mały Książę, który śledził pojawienie olbrzymiego pąka, wyczuwał, iż wykwitnie z niego jakieś cudowne zjawisko, lecz róża schowana w swoim zielonym domku przygotowywała się powoli. Starannie dobierała barw. Ubierała się wolno, dopasowywała płatki jeden do drugiego. Nie chciała rozkwitnąć pognieciona jak maki. Pragnęła zjawić się w pełnym blasku swojej piękności. O, tak! Była wielką zalotnicą. Jej tajemnicze strojenie trwało wiele dni. Aż pewnego poranka - dokładnie o wschodzie słońca - ukazała się. I oto ona - która tyle trudu włożyła w swój staranny wygląd- powiedziała ziewając:

19 - Ach, dopiero się obudziłam... Przepraszam bardzo... Jestem jeszcze nie uczesana. Mały Książę nie mógł powstrzymać słów z zachwytu: - Jakaż pani jest piękna! - Prawda odpowiedziała róża cichutko. - Urodziłam się równocześnie ze słońcem. Mały Książę domyślił się, że róża nie jest zbyt skromna, lecz jakżeż była wzruszająca! - Sądzę, że czas na śniadanie - dorzuciła po chwili - czy byłby pan łaskaw pomyśleć o mnie? Mały Książę, bardzo zawstydzony, poszedł po konewkę i podał jej świeżą wodę. Wkrótce swą trochę płochliwą próżnością zaczęła go torturować. Pewnego dnia na przykład, mówiąc o swych czterech kolcach, powiedziała: - Mogą zjawić się tygrysy uzbrojone w pazury... - Nie ma tygrysów na mojej planecie - sprzeciwił się Mały Książę - a poza tym tygrysy nie jedzą trawy. - Nie jestem trawą - odparła słodko róża. - Proszę mi wybaczyć... - Nie obawiam się tygrysów, natomiast czuję wstręt do przeciągów. Czy nie ma pan parawanu? Wstręt do przeciągów to nie jest dobre dla rośliny - pomyślał Mały Książę. - Ten kwiat jest bardzo skomplikowany. - Wieczorem proszę mnie przykryć kloszem. U pana jest bardzo zimno. Złe są tu urządzenia. Tam, skąd przybyłam... Urwała. Przybyła w postaci nasienia. Nie mogła znać innych planet. Naiwne kłamstwo, na którym dała się przyłapać zawstydziło ją. Zakaszlała dwa lub trzy razy, aby pokryć zażenowanie.

20 - A ten parawan? - Ja bym przyniósł, ale pani mówiła... Wtedy róża znów zaczęła kaszleć, aby Mały Książę miał wyrzuty sumienia. W ten sposób mimo dobrej woli płynącej z jego uczucia Mały Książę przestał wierzyć róży. Wziął poważnie słowa bez znaczenia i stał się bardzo nieszczęśliwy. - Nie powinienem jej słuchać - zwierzył mi się któregoś dnia - nigdy nie trzeba słuchać kwiatów. Trzeba je oglądać i wąchać. Mój kwiat napełniał całą planetę swoją wonią, lecz nie umiałem się nim cieszyć. Historia kolców, która tak mnie rozdrażniła, powinna rozczulić... Zwierzył się jeszcze: Nie potrafiłem jej zrozumieć. Powinienem sądzić ją według czynów, a nie słów. Czarowała mnie pięknem i zapachem. Nie powinienem nigdy od niej uciec. Powinienem odnaleźć w niej czułość pod pokrywką małych przebiegłostek. Kwiaty mają w sobie tyle sprzeczności. Lecz byłem za młody, aby umieć ją kochać.

21 Rozdział 9; Sądzę, że dla swej ucieczki Mały Książę wykorzystał odlot wędrownych ptaków. Rano przed odjazdem uporządkował dokładnie planetę. Pieczołowicie przeczyścił wszystkie wulkany. Miał dwa czynne wulkany. To się bardzo przydaje do podgrzewania śniadań. Miał też jeden wulkan wygasły. Ponieważ powtarzał zwykle: - Nic nigdy nie wiadomo - więc przeczyścił także wygasły wulkan. Jeśli wulkany są dobrze przeczyszczone, palą się powoli i równo, bez wybuchów. Wybuchy wulkanów są tym, czym zapalenie sadzy w kominie. Oczywiście my, na naszej Ziemi, jesteśmy za mali, aby przeczyszczać wulkany. Dlatego też sprawiają nam tyle przykrości. Mały Książę z odrobiną smutku wyrwał także ostatnie pędy baobabów. Nie wierzył w swój powrót. Wszystkie te codzienne prace wydawały mu się tego ranka szczególnie miłe. Kiedy po raz ostatni podlał różę i już miał ją przykryć kloszem, poczuł, że chce mu się płakać. - Do widzenia - powiedział róży. Lecz ona nie odpowiadała.

22 - Do widzenia - powtórzył. Róża zakaszlała. Lecz nie z powodu kataru. - Byłam niemądra - powiedziała mu. - Przepraszam cię. Spróbuj być szczęśliwy. Zdziwił się brakiem wymówek. Stał, całkowicie zbity z tropu, trzymając klosz w powietrzu. Nie rozumiał tej spokojnej słodyczy. - Ależ tak, ja cię kocham - mówiła róża. - Nie wiedziałeś o tym z mojej winy. To nie ma żadnego znaczenia. Ale ty byłeś równie niemądry jak ja. Spróbuj być szczęśliwy. Pozostaw spokojnie tę planetę. Nie chcę ciebie więcej. - Ależ... przeciągi... - Nie jestem już tak bardzo zakatarzona. Chłodne powietrze nocy dobrze mi zrobi. Jestem kwiatem.. - Ale dzikie bestie... - Muszę poznać dwie lub trzy gąsienice, jeśli chcę zawrzeć znajomość z motylem. To podobno takie rozkoszne. Bo któż by mnie potem odwiedzał, gdy będziesz daleko... A jeśli chodzi o dzikie bestie, nie boję się nikogo. Mam kolce. -I naiwnie pokazała cztery kolce. Po chwili dorzuciła: - Nie zwlekaj, to tak drażni. Zdecydowałeś się odjechać. Idź już! Nie chciała, aby widział, że płacze. Była przecież tak dumna.

23 Rozdział 10; Planeta Małego Księcia krążyła w okolicy planetek 325, 326, 327, 328, 329, 330. Zaczął więc od zwiedzania tych planet, aby znaleźć sobie zajęcie i czegoś się nauczyć. Pierwszą zamieszkiwał Król. Ubrany w purpurę i gronostaje, siedział na tronie bardzo skromny, lecz majestatyczny. - Oto poddany! - krzyknął Król, gdy zobaczył Małego Księcia. Mały Książę spytał: - Widzisz mnie przecież po raz pierwszy, w jaki więc sposób mogłeś mnie rozpoznać? Nie wiedział, że dla królów świat jest bardzo prosty. Wszyscy ludzie są poddanymi. - Zbliż się, abym cię widział lepiej - powiedział Król, bardzo dumny, że nareszcie może nad kimś panować. Mały Książę poszukał wzrokiem miejsca, gdzie by mógł usiąść, lecz cała planeta zajęta była przez wspaniały płaszcz gronostajowy. Stał więc nadal, a ponieważ był zmęczony podróżą, ziewnął. - Etykieta nie zezwala na ziewanie w obecności króla - rzekł monarcha. - Zakazuję ci ziewać. - Nie mogę się powstrzymać - odpowiedział Mały Książę bardzo zawstydzony. - Odbyłem długą podróż i nie spałem. - Wobec tego rozkazuję ci ziewać. Od lat nie widziałem ziewających. Zaciekawia mnie ziewanie. No! Ziewaj jeszcze! To jest rozkaz. - To mnie onieśmiela... nie mogę więcej - powiedział czerwieniąc się Mały Książę.

24 - Hm, hm! - odrzekł Król. - Wobec tego... rozkazuję ci to ziewać, to... - Bełkotał chwilę i wydawał się podrażniony. Królowi bardzo zależało, aby jego autorytet był szanowany. Nie znosił nieposłuszeństwa. Był to monarcha absolutny. Ponieważ jednak był bardzo dobry, dawał rozkazy rozsądne. - Jeśli rozkażę - zwykł mówić - jeśli rozkażę generałowi, aby zmienił się w morskiego ptaka, a generał nie wykona tego, to nie będzie wina generała. To będzie moja wina. - Czy mogę usiąść? - spytał skromnie Mały Książę. - Rozkazuję ci siąść - powiedział Król, podciągając majestatycznie jedną połę gronostajowego płaszcza. Mały Książę był zdziwiony. Planeta była maleńka. Nad kim Król mógł panować? - Najjaśniejszy panie - powiedział - proszę mi wybaczyć moje pytania... - Rozkazuję ci pytać - pospiesznie powiedział Król. - Najjaśniejszy panie, kim najjaśniejszy pan rządzi? - Wszystkim - z wielką prostotą odpowiedział Król. - Wszystkim? Król dyskretnym ruchem wskazał swoją planetę, inne planety i gwiazdy. - Tym wszystkim? - spytał Mały Książę. - Tym wszystkim - odpowiedział Król, ponieważ był to monarcha nie tylko absolutny, ale i uniwersalny. - I gwiazdy najjaśniejszego pana słuchają? - Oczywiście - odrzekł Król. - Słuchają natychmiast. Nie znoszę nieposłuszeństwa. Mały Książę zachwycił się taką władzą. Gdyby on ją posiadał, mógłby widzieć jednego dnia nie czterdzieści trzy, ale siedemdziesiąt dwa, nawet sto, nawet dwieście zachodów słońca bez przesuwania krzesełka. A ponieważ był trochę smutny z powodu swej małej opuszczonej planety, ośmielił się prosić Króla o łaskę: - Chciałbym zobaczyć zachód słońca. Proszę mi zrobić przyjemność. Proszę rozkazać słońcu, aby zaszło... - Jeśli rozkażę generałowi, aby jak motyl przeleciał z jednego kwiatka na drugi, albo rozkażę mu napisać tragedię, albo zmienić się w morskiego ptaka, a generał nie wykona otrzymanego rozkazu, kto z nas nie będzie miał racji: ja czy on? - Jego Królewska Mość - odpowiedział stanowczo Mały Książę. - Słusznie. Należy wymagać tego, co można otrzymać. Autorytet opiera się na rozsądku. Jeśli rozkażesz twemu ludowi rzucić się do morza, lud się zbuntuje. Ja mam prawo żądać posłuszeństwa, ponieważ moje rozkazy są rozsądne.

25 - Więc jak jest z moim zachodem słońca? - przypomniał Mały Książę, który nigdy nie porzucał postawionego pytania. - Będziesz miał twój zachód słońca. Zarządzę go. Lecz zaczekam, w mądrości rządzenia, aż warunki będą przychylne. - Kiedy to będzie? - informował się Mały Książę. - Hm, hm! - zamruczał Król, badając gruby kalendarz. - Hm, hm, to będzie około... około... to będzie dziś wieczorem o godzinie I zobaczysz, jaki mam posłuch. Mały Książę ziewnął. Żałował straconego zachodu słońca, a poza tym już się trochę nudził. - Nie mam tu nic do roboty. Odejdę. - Nie odchodź - odpowiedział Król, który był tak dumny z posiadania poddanego. - Nie odchodź, mianuję cię ministrem. - Ministrem czego? - Hm... sprawiedliwości! - Ależ tu nie ma kogo sądzić! - Nie wiadomo - rzekł Król. - Jeszcze nie zwiedziłem mego królestwa. Jestem bardzo stary, nie mam miejsca na karocę, a chodzenie mnie męczy. - Och! Ale ja już widziałem - powiedział Mały Książę, wychylając się, aby rzucić okiem na drugą stronę planety. - Tam także nie ma nikogo... - Wobec tego będziesz sam siebie sądzić. To najtrudniejsze. Znacznie trudniej jest sądzić siebie niż bliźniego. Jeśli potrafisz dobrze siebie osądzić, będziesz naprawdę mądry. - Ja - powiedział Mały Książę - mogę się sądzić byle gdzie. Nie ma potrzeby, abym mieszkał tutaj. - Hm, hm. Zdaje mi się, że gdzieś na mojej planecie jest stary szczur. Słyszę go nocą. Będziesz mógł od czasu do czasu sądzić tego starego szczura. Będziesz go mógł skazywać na śmierć. W ten sposób życie jego będzie zależne od twojej sprawiedliwości. Lecz za każdym razem ułaskawisz go, aby go oszczędzić. Bowiem jest tylko jeden. - Nie lubię skazywać na śmierć - odpowiedział Mały Książę - i już odchodzę. - Nie - rzekł Król. Mały Książę, który skończył już przygotowania do podróży, nie chciał martwić starego monarchy. - Jeżeli Wasza Królewska Mość chce, aby rozkazy były wykonywane natychmiast, proszę mi dać rozsądny rozkaz. Niech mi na przykład Wasza Królewska Mość rozkaże odejść stąd przed upływem jednej minuty. Zdaje mi się, że okoliczności są sprzyjające...

26 Ponieważ Król nie odpowiedział, Mały Książę po chwili wahania wyruszył w drogę, wzdychając z ulgą. - Mianuję cię moim ambasadorem! - wykrzyknął jeszcze Król. Był bardzo pewny siebie. Dorośli są bardzo dziwni! - mówił sobie Mały Książę.

27 Rozdział 11; Drugą planetę zamieszkiwał Próżny. - Ach! Ach! Oto odwiedziny wielbiciela! - krzyknął, gdy tylko zauważył Małego Księcia. Albowiem według próżnych każdy spotkany człowiek jest ich wielbicielem. - Dzień dobry - powiedział Mały Książę. - Pan ma zabawny kapelusz. - Po to, aby się kłaniać - odpowiedział Próżny. - Aby się kłaniać, gdy mnie oklaskują. Niestety nikt tędy nie przejeżdża. - Ach tak? - powiedział Mały Książę, nic nie rozumiejąc. - Uderzaj dłonią w dłoń - poradził Próżny. Mały Książę uderzył dłonią w dłoń. Próżny ukłonił się skromnie, uchylając kapelusza. To jest jednak bardziej zajmujące niż odwiedziny u Króla - powiedział sobie Mały Książę. I znów zaczął klaskać. Próżny znów kłaniał się, uchylając kapelusza. Po pięciu minutach zabawy Mały Książę zmęczył się jednostajnością gry. - A co trzeba zrobić - spytał - aby kapelusz spadł? Lecz próżny nie usłyszał. Próżni słyszą tylko pochwały.

28 - Czy ty mnie naprawdę bardzo uwielbiasz? - spytał Małego Księcia. - Co to znaczy uwielbiać? - Uwielbiać to znaczy uznać mnie za człowieka najpiękniejszego, najlepiej ubranego, najbogatszego i najmądrzejszego na planecie. - Ależ poza tobą nikogo na planecie nie ma! - Zrób mi tę przyjemność: uwielbiaj mnie mimo wszystko. - Uwielbiam cię - powiedział Mały Książę, lekko wzruszając ramionami - ale co ci to daje? I ruszył w dalszą drogę. Dorośli są zdecydowanie śmieszni - powiedział sobie podczas podróży.

29 Rozdział 12; Następną planetę zajmował Pijak. Te odwiedziny trwały bardzo krótko, pogrążyły jednak Małego Księcia w głębokim smutku. - Co ty tu robisz? - spytał Pijaka, którego zastał siedzącego w milczeniu przed baterią butelek pełnych i bateria butelek pustych. - Piję - odpowiedział ponuro Pijak. - Dlaczego pijesz? - spytał Mały Książę. - Aby zapomnieć - odpowiedział Pijak. - O czym zapomnieć? - zaniepokoił się Mały Książę, który już zaczął mu współczuć. - Aby zapomnieć, że się wstydzę - stwierdził Pijak, schylając głowę. - Czego się wstydzisz? - dopytywał się Mały Książę, chcąc mu pomóc. - Wstydzę się, że piję - zakończył Pijak rozmowę i pogrążył się w milczeniu. Mały Książę zakłopotany ruszył dalej. Dorośli są naprawdę bardzo, bardzo śmieszni - mówił sobie po drodze.

30 Rozdział 13; Czwarta planeta należała do Bankiera, który w chwili przybycia Małego Księcia tak był zajęty, że nawet nie podniósł głowy. - Dzień dobry - powiedział Mały Książę. - Pański papieros zgasł. - Trzy plus dwa równa się pięć. Pięć plus siedem - dwanaście. Dwanaście i trzy - piętnaście. Dzień dobry. Piętnaście i siedem - dwadzieścia dwa. Dwadzieścia dwa i sześć - dwadzieścia osiem. Nie mam czasu zapalić. Dwadzieścia sześć i pięć - trzydzieści jeden. Och! To razem daje pięćset jeden milionów sześćset dwadzieścia dwa tysiące siedemset trzydzieści jeden. - Pięćset jeden milionów czego? - Co? Jeszcze tu jesteś? Pięćset jeden milionów... Sam już nie wiem, czego... Tak ciężko pracowałem! Jestem człowiekiem poważnym, tak nie robię niedorzeczności, nie bawię się głupstwami. Dwa i pięć... - Pięćset jeden milionów czego? - powtórzył Mały Książę, który nigdy nie porzucał raz postawionego pytania. Bankier podniósł głowę. Przez pięćdziesiąt cztery lata, odkąd mieszkam na tej planecie, trzy razy zakłócono mi spokój. Pierwszy raz, przed dwudziestu dwoma laty, zjawił się nie wiadomo skąd chrabąszcz. Tak strasznie hałasował, że zrobiłem cztery błędy w dodawaniu. Drugi raz, jedenaście lat temu, miałem atak reumatyzmu. Nie uprawiałem gimnastyki. Nie mam czasu na włóczęgę. Jestem człowiekiem poważnym. Tak. Trzeci raz... to w tej chwili. Powiedziałem więc: pięćset jeden milionów...

31 - Milionów czego? Bankier zrozumiał, że niełatwo będzie pozbyć się gościa. - Milionów tych małych rzeczy, które się widzi na niebie. - Muszek? - Ależ nie, małych, błyszczących rzeczy. - Pszczółek? - Ależ nie. Małych złotych błyskotek, o których marzą leniuchy. Lecz ja jestem człowiekiem poważnym. Tak. Nie mam czasu na marzenia. - Aha... Gwiazd? - Tak jest. Gwiazd. - I cóż ty robisz z pięciuset milionami gwiazd? - Pięćset jeden milionów sześćset dwadzieścia dwa tysiące siedemset trzydzieści jeden... jestem poważny, jestem dokładny. - I cóż ty robisz z tymi gwiazdami? - Co ja z nimi robię? - Tak. - Nic. Posiadam je. - Posiadasz gwiazdy? - Tak.

32 - Już widziałem Króla, który... - Królowie nie posiadają. Oni panują. To zupełnie co innego. - A co ci daje posiadanie gwiazd? - Bogactwo. - A cóż ci z tego, ze jesteś bogaty? - Mogę kupować inne gwiazdy, o ile ktoś je znajdzie. Ten człowiek - powiedział sobie Mały Książę - rozumuje jak mój Pijak. Pomimo tego pytał dalej: - W jaki sposób można posiadać gwiazdy? - A czyje one są? - odburknął Bankier. - Nie wiem. Niczyje. - Wobec tego są moje, ponieważ pierwszy o tym pomyślałem. - Czy to wystarcza? - Oczywiście. Jeśli znajdziesz diament, który jest niczyj, należy on do ciebie. Jeśli odkryjesz wyspę, która nie należy do nikogo, jest twoja. Jeśli zrobisz wynalazek i opatentujesz go, jest twój. Ja mam gwiazdy, ponieważ nikt przede mną nie pomyślał o tym, żeby je zagarnąć. - To prawda - rzekł Mały Książę. - A co robisz z nimi? - Zarządzam. Liczę je i przeliczam - powiedział Bankier. - To bardzo trudne. Lecz jestem człowiekiem poważnym. Mały Książę nie był jeszcze zadowolony. - Jeśli mam szal, to mogę owinąć nim szyję i zabrać go ze sobą. Jeśli mam kwiat, mogę go zerwać i zabrać ze sobą. A ty nie możesz zrywać gwiazd. - Nie, lecz mogę je umieścić w banku. - Co to znaczy? - To znaczy, że ilość mych gwiazd zapisuję na kawałku papieru. Następnie zamykam ten papier na klucz w szufladzie. - I to wszystko? - To wystarczy. To zabawne - pomyślał Mały Książę. - To poetyczne. Ale to nie jest zbyt poważne. Mały Książę miał zupełnie inne pojęcie o rzeczach poważnych, niż mają dorośli. - Ja - dorzucił jeszcze - posiadam kwiat, który podlewam codziennie. Posiadam trzy wulkany, które przeczyszczam co tydzień. Przeczyszczam także wulkan wygasły. Nigdy nic

33 nie wiadomo. Jestem pożyteczny dla wulkanów, które posiadam, dla kwiatu, który jest mój. A jaką korzyść mają z ciebie gwiazdy? Bankier otworzył usta, lecz nie znalazł odpowiedzi, więc Mały Książę ruszył w dalszą drogę. Dorośli są jednak nadzwyczajni - powiedział sobie po prostu podczas dalszej podróży.

34 Rozdział 14; Piąta planeta była bardzo interesująca. Była najmniejsza ze wszystkich. Była tak mała, że zaledwie starczyło na niej miejsca na lampę uliczną i Latarnika. Mały Książę nie umiał sobie wytłumaczyć, do czego może służyć uliczna latarnia i Latarnik gdzieś we wszechświecie, na małej planetce pozbawionej domów i ludności. Jednak powiedział sobie: Możliwe, iż ten człowiek jest niedorzeczny. Ale on jest mniej niedorzeczny niż Król, Próżny, Bankier i Pijak. Jego praca jest przynajmniej pożyteczna. Gdy zapala lampę, to tak jakby stwarzał jeszcze jedną nową gwiazdę lub kwiat. Gdy gasi lampę, to tak jakby usypiał gwiazdę lub kwiat. To bardzo ładne zajęcie. To rzeczywiście jest pożyteczne, ponieważ jest ładne. Natychmiast po wylądowaniu Mały Książę ukłonił się z szacunkiem Latarnikowi. - Dzień dobry. Dlaczego przed chwilą zgasiłeś swą lampę? - Taki rozkaz - odpowiedział Latarnik. - Dzień dobry. - Cóż to znaczy rozkaz?

35 - Rozkaz gaszenia lampy. Dobry wieczór. Zapalił lampę. - Dlaczego zapaliłeś? - Taki jest rozkaz - odpowiedział Latarnik. - Nie rozumiem - rzekł Mały Książę. - Nic tu nie ma do rozumienia. Rozkaz jest rozkazem. Dzień dobry. Zgasił lampę. Następnie otarł sobie czoło chustką w czerwoną kratę. - Mam straszną pracę. Kiedyś miała ona sens. Gasiłem latarnię rano, a zapalałem wieczorem. W dzień mogłem odpoczywać, a w nocy spałem... - A czy teraz zmienił się rozkaz? - Rozkaz się nie zmienił. Na tym polega tragizm sytuacji. Z roku na rok planeta obraca się szybciej, a rozkaz się nie zmienia. - Więc? - spytał Mały Książę. - Więc dzisiaj, gdy planeta robi obrót w ciągu minuty, nie mam chwili odpoczynku. W ciągu każdej minuty muszę zapalić latarnię i zgasić ją! - U ciebie dzień trwa jedną minutę! Jakie to zabawne! - To wcale nie jest zabawne - powiedział Latarnik. - Już minął miesiąc, odkąd rozmawiamy. - Miesiąc? - Tak. Trzydzieści minut - trzydzieści dni. Dobranoc. Zapalił lampę. Mały Książę przyjrzał się Latarnikowi i poczuł sympatię dla tego człowieka, który tak wiernie wypełniał rozkaz. Przypomniał sobie zachody słońca na własnej planecie, kiedy podziwiał je wciąż na nowo, przesuwając tylko krzesełko. Chciał pomóc swemu przyjacielowi. - Czy wiesz... Znam sposób, dzięki któremu mógłbyś w dowolnej chwili odpocząć. - Zawsze chciałby odpoczywać - odrzekł Latarnik. Bowiem można być jednocześnie obowiązkowym i leniwym. - Twoja planeta jest tak mała, ze trzema krokami możesz ją okrążyć. Wystarczy, abyś szedł powoli i stale był w świetle słońca. Gdy zechcesz odpocząć, będziesz szedł przed siebie i dzień będzie trwać tak długo, jak długo zechcesz. - Niewiele mi to da - powiedział Latarnik - najbardziej lubię spać. - Szkoda - powiedział Mały Książę. - Szkoda - powiedział Latarnik. - Dzień dobry.

36 I zgasił lampę. Podczas dalszej podróży Mały Książę powiedział sobie: Tym człowiekiem pogardzaliby wszyscy, i Król, i Próżny, i Pijak, i Bankier. Mimo to on jeden nie wydaje mi się śmieszny. A to prawdopodobnie dlatego, że nie zajmuje się tylko sobą. Westchnął z żalu i mówił sobie jeszcze: Tylko ten człowiek mógłby być moim przyjacielem. Lecz jego planeta jest rzeczywiście za mała. Nie ma miejsca dla dwóch... Mały Książę nie chciał się przyznać, że tym, co najbardziej pociągało go w tej błogosławionej planecie, było przede wszystkim tysiąc czterysta czterdzieści zachodów słońca w ciągu dwudziestu czterech godzin.

37 Rozdział 15; Szósta planeta była dziesięć razy większa. Mieszkał na niej Starszy Pan, który pisał olbrzymie księgi. - Proszę! Oto badacz! - wykrzyknął, ujrzawszy Małego Księcia. Mały Książę usiadł za stołem, lekko dysząc. Bardzo długo już podróżował. - Skąd przybywasz? - zagadnął go Starszy Pan. - Co to za gruba księga? - spytał Mały Książę. - Co pan tu robi? - Jestem geografem - odpowiedział Starszy Pan. - Co to znaczy geograf? Jest to uczony, który wie, gdzie znajdują się morza, rzeki, miasta, góry i pustynie. - To bardzo ciekawe - powiedział Mały Książę. - Nareszcie odkryłem pożyteczne zajęcie! I rozejrzał się po planecie geografa. Nigdy jeszcze nie widział tak wspaniałej planety. - Pańska planeta jest bardzo ładna. Czy są na niej oceany? - Nie mogę tego wiedzieć - odpowiedział geograf. - Ach... - Mały Książę był rozczarowany. - A góry? - Nie mogę tego wiedzieć - powiedział geograf.

38 - A miasta, rzeki, pustynie? - Tego też nie mogę wiedzieć - odparł geograf. - Ależ pan jest geografem?! - To prawda - rzekł geograf - lecz nie jestem badaczem. Bardzo brak mi badaczy. Zadanie geografa nie polega na liczeniu miast, rzek, gór, oceanów i pustyń. Geograf jest zbyt ważną osobistością, aby mógł pozwolić sobie na łazikowanie. On nie opuszcza swego biura, lecz przyjmuje badaczy, wypytuje i notuje ich spostrzeżenia. A gdy uwagi któregoś uzna za interesujące, wtedy każe robić wywiad o moralności danego badacza. - Po co? - Ponieważ kłamiący badacz wywołałby katastrofy w księgach geografii. A także badacz, który zbyt dużo pije. - A dlaczego? - pytał Mały Książę. - Ponieważ pijany widzi podwójnie, więc geograf zanotowałby dwie góry w miejscu, gdzie jest tylko jedna. - Znam kogoś - rzekł Mały Książę - kto byłby bardzo złym badaczem. - To bardzo możliwe. Kiedy więc moralność badacza wydaje się zadowalająca, sprawdza się prawdziwość jego odkrycia. - Sprawdza się na miejscu? - Nie. To zbyt skomplikowane. Żąda się od badacza dowodów. Gdy na przykład chodzi o odkrycie wielkiej góry, żąda się, a by dostarczył wielkich kamieni. Nagle geograf ożywił się: - Ależ ty przybywasz z daleka! Jesteś badaczem! Opisz mi twoją planetę! Geograf otworzył księgę i zaostrzył ołówek. Raport badacza zapisuje się najpierw ołówkiem, a po dostarczeniu dowodów prawdziwości odkrycia - przepisuje się piórem. - Więc? - zapytał geograf. - Och, u mnie wcale nie jest ciekawie - odpowiedział Mały Książę. - Planeta jest bardzo mała. Mam trzy wulkany. Dwa czynne i jeden wygasły. Ale nigdy nic nie wiadomo. - Nigdy nic nie wiadomo - powtórzył geograf. - Mam też kwiat. - Kwiaty nas nie interesują. - A dlaczego? To najładniejsze z istniejących rzeczy! - Ponieważ kwiaty są efemeryczne. - Co znaczy efemeryczne?

39 - Księgi geografii są księgami najbardziej cennymi ze wszystkich ksiąg. Nigdy nie tracą aktualności. Bardzo rzadko zdarza się, aby góra zmieniła miejsce. Bardzo rzadko zdarza się, aby ocean wysechł. My opisujemy rz e czy wieczne. - Lecz wygasły wulkan może się obudzić - przerwał Mały Książę. - Co to znaczy efemeryczny? - Dla nas jest obojętne, czy wulkan jest czynny, czy wygasły - rzekł geograf. - Nam chodzi o górę, a góra się nie zmienia. - Co znaczy efemeryczny? - powtórzył Mały Książę, który nigdy w życiu nie porzucił raz postawionego pytania. - Znaczy to zagrożony bliskim unicestwieniem / - Mojej róży grozi bliskie unicestwienie? - Oczywiście. Moja róża jest efemeryczna - powiedział do siebie Mały Książę - i ma tylko cztery kolce dla obrony przed niebezpieczeństwem. A ja zostawiłem ją zupełnie samą... To był jego pierwszy odruch żalu. Mimo to zapytał odważnie: - Co radzi mi pan zwiedzić? - Planetę Ziemię - odpowiedział geograf. - Ma dobrą sławę. Mały Książę ruszył w dalszą drogę, myśląc o swojej róży.

40 Rozdział 16; Siódmą planetą była Ziemia. Ziemia nie jest byle jaką planetą. Liczy sobie stu jedenastu królów (nie pomijając oczywiści królów murzyńskich), siedem tysięcy geografów, dziewięćset tysięcy bankierów, siedem i pół miliona pijaków, trzysta jedenaście milionów próżnych - krótko mówiąc: około dwóch miliardów dorosłych. Aby łatwiej wam było pojąć, jak wielka jest Ziemia, powiem wam, że przed wynalezieniem elektryczności trzeba było zatrudniać na wszystkich sześciu kontynentach całą armię latarników, złożoną z czterystu sześćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset jedenastu osób. To był wspaniały widok - gdy się patrzyło z pewnej odległości. Ruchy tej armii były podobne do baletu. Pierwsi zaczynali pracę latarnicy Nowej Zelandii i Australii, którzy potem szli spać. Następnie do tańca wstępowali latarnicy Chin i Syberii. I oni po pewnym czasie kryli się za kulisami. Wtedy przychodziła kolej na latarników Rosji i Indii. Potem Afryki i Europy. Potem Ameryki Południowej. Następnie Ameryki Północnej. I nigdy nie pomylono porządku wchodzenia na scenę. To było wspaniałe. Tylko latarnik jedynej lampy na Biegunie Północnym i jego kolega latarnik jedynej lampy na Biegunie Południowym prowadzili niedbałe i próżniacze życie: pracowali dwa razy w roku.

41 Rozdział 17; Zdarza się czasem, że chcąc być dowcipnym, popełniamy małe kłamstwa. Nie byłem bardzo uczciwy, gdy opowiadałem wam o latarnikach. Obawiam się, że ci, którzy nie znają naszej planety, będą mieli o niej fałszywe zdanie. Ludzie zajmują na Ziemi bardzo mało miejsca. Gdyby dwa miliardy mieszkańców Ziemi stanęło razem - jeden przy drugim, jak na wiecu - to zmieściliby się z łatwością na publicznym placu o dwudziestu milach długości i dwudziestu milach szerokości. Można by więc całą ludzkość stłoczyć na maleńkiej wysepce Oceanu Spokojnego. Oczywiście dorośli wam nie uwierzą. Oni wyobrażają sobie, że zajmują dużo miejsca. Wydaje się im, że są tak wielcy jak baobaby. Więc poradźcie im, aby zrobili obliczenia. Kochają się w cyfrach: to im się spodoba. Lecz my nie traćmy czasu na ćwiczenie, które zadaje się za karę. To jest zbyteczne. Wy mi wierzycie. Po przybyciu ba Ziemię Mały Książę był bardzo zdziwiony, nie widząc żywej duszy. Przestraszył się, myśląc, że zabłądził, gdy wtem żółtawy pierścień poruszył się na piasku. - Dobry wieczór - rzekł Mały Książę na wszelki wypadek. - Dobry wieczór - powiedziała żmija. - Na jaką planetę spadłem? - spytał Mały Książę. - Na Ziemię, do Afryki. - Ach... więc Ziemia nie jest zaludniona? - Jesteśmy na pustyni. Na pustyni nikogo nie ma. Ziemia jest wielka - odrzekła żmija. Mały Książę usiadł na kamieniu i wzniósł oczy ku niebu.

42 - Zadaję sobie pytanie - powiedział - czy gwiazdy świecą po to, aby każdy mógł znaleźć swoją?... Popatrz na mojąplanetę. Jest dokładnie na nami. Ale jak bardzo daleko! - Jest piękna - odrzekła żmija. - Po co tu przybyłeś? - Mam pewne trudności z różą - powiedział Mały Książę. - Ach tak... - rzekła żmija. I oboje umilkli. - Gdzie są ludzie? - zaczął znowu Mały Książę. - Czuję się trochę osamotniony w pustyni... - Wśród ludzi jest się także samotnym - rzekła żmija. Mały Książę przyglądał jej się przez dłuższy czas. - Jesteś zabawnym stworzeniem - rzekł wreszcie - cienka jak palec... - Ach, jestem znacznie potężniejsza niż palec króla - powiedziała żmija. Mały Książę uśmiechnął się: - Nie jesteś zbyt potężna... Nie masz nawet łapek... nawet nie możesz podróżować... - Mogę cię unieść dalej niż okręt - rzekła żmija i owinęła się wokół kostki Małego Księcia na podobieństwo złotej bransolety. - Tego, kogo dotknę, odsyłam tam, skąd przybył - dodała. Lecz ty jesteś niewinny i przybywasz z gwiazdy...

43 Mały Książę nie odpowiedział. - Wzbudzasz we mnie litość, taki słaby na granitowej Ziemi... Mogę ci w przyszłości pomóc, gdy bardzo zatęsknisz za twą planetą. Mogę... - Och, bardzo dobrze zrozumiałem - odpowiedział Mały Książę - ale dlaczego mówisz ciągle zagadkami? - Rozwiązuję zagadki - rzekła żmija. I oboje umilkli.

44 Rozdział 18; Przechodząc przez pustynię, Mały Książę spotkał tylko jeden kwiat... Kwiat o trzech płatkach, nędzny kwiat... - Dzień dobry - powiedział Mały Książę. - Dzień dobry - odrzekł kwiat. - Gdzie są ludzie? - grzecznie zapytał Mały Książę. Kwiat widział kiedyś przechodzącą karawanę. - Ludzie? Jak sądzę istnieje sześciu czy siedmiu ludzi. Widziałem ich przed laty. Lecz nigdy nie wiadomo, gdzie można ich odnaleźć. Wiatr nimi miota. Nie mają korzeni - to im bardzo przeszkadza. - Do widzenia - rzekł Mały Książę. - Do widzenia - odpowiedział kwiat.

45 Rozdział 19; Mały Książę wspiął się aż wysoką górę. Jedynymi górami, które dotychczas znał, były sięgające mu kolan wulkany. Wygasły wulkan służył mu jako krzesełko. Z tak wysokiej góry jak ta - powiedział sobie - zobaczę od razy całą planetę i wszystkich ludzi... Lecz nie zobaczył nic poza ostrymi skałami. - Dzień dobry - powiedział na wszelki wypadek. - Dzień dobry... Dzień dobry... Dzień dobry - odpowiedziało echo. - Kim jesteście? - spytał Mały Książę. - Kim jesteście... Kim jesteście... Kim jesteście... - powtórzyło echo. - Bądźcie mymi przyjaciółmi, jestem samotny - powiedział. - Jestem samotny... jestem samotny... jestem samotny... - odpowiedziało echo. Jakaż to zabawna planeta - pomyślał Mały Książę. - zupełnie sucha, spiczasta i słona, a ludziom brak fantazji. Powtarzają to, co im się mówi... Na mojej gwiazdce miałem różę: ona zawsze mówiła pierwsza...

46 Rozdział 20; W końcu jednak zdarzyło się, że po długiej wędrówce poprzez piaski, skały i śniegi Mały Książę odkrył drogę. A drogi prowadzą zawsze do ludzi. - Dzień dobry - powiedział. Był w ogrodzie pełnym róż. - Dzień dobry - odpowiedziały róże. Mały Książę przyjrzał się im. Bardzo były podobne do jego róży. - Kim jesteście? - zapytał zdziwiony. - Jesteśmy różami - odparły róże. - Ach... - westchnął Mały Książę. I poczuł się bardzo nieszczęśliwy. Jego róża zapewniała go, że jest jedyna na świecie. A oto tu, w jednym ogrodzie, jest pięć tysięcy podobnych! Byłaby bardzo zdenerwowana... - pomyślał - kaszlałaby straszliwie i udawałaby umierającą, aby pokryć zmieszanie. A ja musiałbym udawać, że ją pielęgnuję, bo w przeciwnym razie umarłaby rzeczywiście, aby mnie tym upokorzyć... Później mówił sobie dalej: Sądziłem, że posiadam jedyny na świecie kwiat, a w rzeczywistości mam zwykłą różę, jak wiele innych. Posiadanie róży i trzech wulkanów sięgających mi do kolan, z których jeden prawdopodobnie wygasł na zawsze, nie czyni ze mnie potężnego księcia... I zapłakał, leżąc na trawie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę - PDF Darmowe pobieranie

# data[].attributes.attachment_link.description
1 Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę Przepraszam wszystkie dzieci za poświęcenie tej książki dorosłemu. Mam ważne ku temu powody: ten dorosły jest moim najlepszym przyjacielem na świecie. Drugi powód: ten dorosły potrafi zrozumieć wszystko, nawet książki dla dzieci. Mam też trzeci powód: ten dorosły znajduje się we Francji, gdzie cierpi głód i chłód.

# data[].attributes.headline
23.04.2020  i 24.04.2020          Temat: Redagujemy notatkę na temat związany                                        z wierszem Joanny Kulmowej "Nie mów,  że się nie boisz".                                                TERMIN REALIZACJI: 29.04.2020.                 TEMATY DO WYBORU:                            1. Wyobraź sobie, że Twój  kolega/koleżanka nakłania Cię do wykonania jakiegoś wyzwania. Jego/jej  propozycja nie jest mądra,                     a wykonanie zadania zagraża Twojemu zdrowiu.         Napisz do niego kilkuzdaniową wypowiedź minimum 8 zdań),                    w której wyraźnie mu odmówisz i  wyjaśnisz, dlaczego podjąłeś/aś taką decyzję. Uświadom, że nie to nie strach jest przyczyną odmowy, tylko rozsądek.       2. Napisz, jak rozumiesz powiedzenie Marka Twaina "Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu". Podaj przykład bohatera z książki lub filmu, który potrafił zapanować nad strachem.                                                                                 

# data[].attributes.subject
23.04.2020  i 24.04.2020          Temat: Redagujemy notatkę na temat związany                                        z wierszem Joanny Kulmowej "Nie mów,  że się nie boisz".                                                TERMIN REALIZACJI: 29.04.2020.                 TEMATY DO WYBORU:                            1. Wyobraź sobie, że Twój  kolega/koleżanka nakłania Cię do wykonania jakiegoś wyzwania. Jego/jej  propozycja nie jest mądra,                     a wykonanie zadania zagraża Twojemu zdrowiu.         Napisz do niego kilkuzdaniową wypowiedź minimum 8 zdań),                    w której wyraźnie mu odmówisz i  wyjaśnisz, dlaczego podjąłeś/aś taką decyzję. Uświadom, że nie to nie strach jest przyczyną odmowy, tylko rozsądek.       2. Napisz, jak rozumiesz powiedzenie Marka Twaina "Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu". Podaj przykład bohatera z książki lub filmu, który potrafił zapanować nad strachem.                                                                                 

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI

1. Wykonanie zadania związanego z tematyką wiersza
PATRZ, ZADANIE OBOK i notatka w zeszycie z poprzedniej lekcji

T

# data[].attributes.headline
Pomocna wskazówka do zadania 2 podręcznik s. 249 

# data[].attributes.subject
Pomocna wskazówka do zadania 2 podręcznik s. 249 

# data[].attributes.body
1. Porozmawiaj z rodzicami, rodzeństwem, osobami, z którymi masz kontakt na temat:
1. Do czego człowiekowi potrzebny jest strach?
2. Kiedy warto przezwyciężyć swój strach?
3. Czym rożni się odwaga od brawury?
ZAPAMIĘTAJ MĄDRE SŁOWA znanego pisarza Marka Twaina, cyt. "ODWAGA TO PANOWANIE NAD STRACHEM, A NIE BRAK STRACHU"

# data[].attributes.attachment_link.description
Z Wikisłownika - wolnego słownika wielojęzycznego

# data[].attributes.headline
21.04.2020 i 22.04.2020    (2 godz.)                                       Temat: Bohaterstwo i strach, czyli każdy się czegoś boi...                       

# data[].attributes.subject
21.04.2020 i 22.04.2020    (2 godz.)                                       Temat: Bohaterstwo i strach, czyli każdy się czegoś boi...                       

# data[].attributes.body
UWAGA! Proszę   o nieprzesyłanie notatki z ww. tematu. Będzie podlegać kontroli u wybranych       przez nauczyciela uczniów, np. 24.04.2020.

ZAGADNIENIA
1. Wprowadzenie do zagadnienia
a. Przyjrzyj się ilustracji (w załączniku) i zastanów  się:
- co mogą przezywać osoby, których oczy widać                       w załączniku?
- wypisz te uczucie w chmurze lub innym schemacie
- zastanów się, dlaczego przedstawiono tylko oczy?
b. Wypisz w zeszycie 2 -3 sytuacje, w których odczuwasz strach
-  zastanów się i zapisz, dlaczego go odczuwasz, co jest tego powodem?
-  Przemyśl:
-  czy ten strach Cię mobilizuje do działania? (M)
- czy zniechęca? (Z)
- Zapisz przy każdej sytuacji M lub Z.
2. Zapoznanie z treścią wiersza Joanny Kulmowej  "Nie mów, że sie nie boisz"
a. Przeczytaj wiersz
3. Zapisanie kluczowych słów dla zrozumienia tekstu
a. Wypisz wyrazy, które najbardziej zapamiętałeś po odczytaniu wiersza.
c. Przeczytaj wiersz jeszcze raz i wykonaj zadanie 1 b, c, dla wszystkich, d. dla chętnych (podręcznik s. 249)
4. Interpretacja myśli zawartej w ostatniej części utworu
a. zad. 2. s. 249 (podręcznik)
Pomocna wskazówka dołączona obok (POMARAŃCZOWE POLE, zebrane informacje będą pomocne do realizacji zadania w dn. 23.04.2020)
4. ZAPOZNANIE Z ANAFORĄ
a. zapoznaj się z definicja ANAFORY (podręcznik                       s. 250)
b. wykonaj zad. 4, s. 250

# data[].attributes.headline
17.04.2020 i 20.04.2020       (2 godz.)                             Temat:  Dlaczego   "polegać jak na Zawiszy", czyli poznajemy sylwetkę niezapomnianego rycerza.                                       

# data[].attributes.subject
17.04.2020 i 20.04.2020       (2 godz.)                             Temat:  Dlaczego   "polegać jak na Zawiszy", czyli poznajemy sylwetkę niezapomnianego rycerza.                                       

# data[].attributes.body
UWAGA! Proszę o nieprzesyłanie notatki z ww. tematu. Będzie podlegać kontroli u wybranych przez nauczyciela uczniów, np. 21.04.2020.

ZAGADNIENIA DO REALIZACJI:
1. ZGROMADZENIE INFORMACJI O BOHATERZE                                        - tekst od strony 237                       pt. "Czarny rycerz. Zawisza Czarny"                                                 2. PRZEDSTAWIENIE ZAWISZY CZARNEGO                                            - odpowiedz (w zeszycie)                 na pytania do tekstu ( zad. 3.), zgodnie z własnymi możliwościami (skrótowo bądź bardziej szczegółowo)                        3. "Polegać na kimś jak na Zawiszy"
- Wyjaśnij znaczenie ww. sformułowania w oparciu o tekst lub dostępne źródła                           - dla chętnych: Zastanów się            i uzupełnij powyższe zadanie         o refleksję, czy obecnie można powiedzieć: "Polegam na nim jak na Zawiszy" i w jakich sytuacjach?

# data[].attributes.headline
15.04.2020 i 16.04.2020                        (2 godz.)                                           Temat: Poznajemy średniowiecznych rycerzy.     Do wgladu:                   NOTATKA GRAFICZNA                     (termin realizacji 20.04.2020, przesłana w formie zdjęcia)                                                                                                                         ZADANIA DO REALIZACJI:             1. Zapoznanie z tekstem (podręcznik str. 226);              2.Gromadzenie informacji/EKSPONOWANIE i TWORZENIE  NOTATKI                   w wybranej przez siebie formie               (np. sposoby tworzenia notatki poznane na lekcjach);                           3. POMOCNE WSKAZOWKI:                             a) w zadaniu 2a             UWAGA! Możesz stworzyć      w formie graficznej, czyli zaopatrzyć w rysunek, znak graficzny, itp. pomysł własnej kreacji na kartce A4, A3, UWZGLĘDNIJ SWOJE MOŻLIWOŚCI : ).                                                                                                                                                                                    

# data[].attributes.subject
15.04.2020 i 16.04.2020                        (2 godz.)                                           Temat: Poznajemy średniowiecznych rycerzy.     Do wgladu:                   NOTATKA GRAFICZNA                     (termin realizacji 20.04.2020, przesłana w formie zdjęcia)                                                                                                                         ZADANIA DO REALIZACJI:             1. Zapoznanie z tekstem (podręcznik str. 226);              2.Gromadzenie informacji/EKSPONOWANIE i TWORZENIE  NOTATKI                   w wybranej przez siebie formie               (np. sposoby tworzenia notatki poznane na lekcjach);                           3. POMOCNE WSKAZOWKI:                             a) w zadaniu 2a             UWAGA! Możesz stworzyć      w formie graficznej, czyli zaopatrzyć w rysunek, znak graficzny, itp. pomysł własnej kreacji na kartce A4, A3, UWZGLĘDNIJ SWOJE MOŻLIWOŚCI : ).                                                                                                                                                                                    

# data[].attributes.body
Zadanie domowe: Przeczytaj tekst ze strony 237 pt. "Czarny rycerz. Zawisza Czarny" - przynajmniej str. 237,238,239 - pozostałe możesz doczytać na lekcji.

# data[].attributes.headline
Witam, w kolejnym tygodniu naszej pracy, który zaczyna się       od 15.04.2020            do 24.04.2020 .   Poznasz świat odważnych rycerzy, przestrzeganych przez nich zasad oraz życia  z odwagą w sercu, mimo... lęku.          

# data[].attributes.subject
Witam, w kolejnym tygodniu naszej pracy, który zaczyna się       od 15.04.2020            do 24.04.2020 .   Poznasz świat odważnych rycerzy, przestrzeganych przez nich zasad oraz życia  z odwagą w sercu, mimo... lęku.          

# data[].attributes.headline
Temat 4. Kończymy podróż po KRAINIE ORTOGRAFII. Czas na powtórkę ze wspomnień. 

# data[].attributes.subject
Temat 4. Kończymy podróż po KRAINIE ORTOGRAFII. Czas na powtórkę ze wspomnień. 

# data[].attributes.body
(08.04.2020)
Na tej lekcji sprawdzisz opanowanie powtórzonych wiadomości  i  umiejętności. Powodzenia!                                           ZADANIA
I. INSTRUKCJA DYKTANDA
1. Na pocztę e-dziennika                   i elektroniczne zostały wysłane liki aktywacyjne do wypełnienia kartkówki;
2. 08.04.2020r. w godzinach od 8.00 do 18.00 jest aktywny.
3. Wybierz odpowiedni czas dostępu do internetu i kliknij w wysłany link.
4. Kartkówkę można wypełnić tylko raz w określonym czasie, wiec nie przerywaj jej wykonywania.

II. ZADANIE NA LEKCJI
1. Zostań nauczycielem i ułóż dyktando dla Twoich Uczniów:
a)uwzględnij w nim wyrazy, z którymi miałeś trudność
b) niech zawiera dowolną liczbę zdań, ale nie przeciążaj swoich Podopiecznych : )
(DYKTANDO DO OCENY, TYLKO DLA CHĘTNYCH UCZNIÓW - termin do 16.04.2020r.

WESOŁYCH ŚWIĄT  WIELKIEJ NOCY, PEŁNYCH ZDROWIA I SPOKOJU NAJBLIŻSZYCH : )

# data[].attributes.body
( 07.04.2020)
Uwaga: Efektem pracy          z tematu 2. i 3.                     jest tylko KRZYŻÓWKA.
1. Przygotuj bank Twoich słówek z poprzedniej lekcji.
2. Ułóż z nich krzyżówkę:
a) napisz pytania, których odpowiedź będzie hasłem w Twojej w krzyżowce (Twoim trudnym wyrazem).
3. Narysuj krzyżówkę odpowiadająca Twoim hasłom. Twoja krzyżówka powinna zawierać minimum 10 haseł.
4. Przećwicz jej poprawność :)

Krzyżówkę prześlij na email do 7.04.2020 (wtorek) lub ostatecznie 08.04.2020
POWODZENIA :)

# data[].attributes.headline
Temat 2. Każdy wyraz błahy, gdy odrzucę strachy. Pisownia wyrazów z "ch" i "h".

# data[].attributes.subject
Temat 2. Każdy wyraz błahy, gdy odrzucę strachy. Pisownia wyrazów z "ch" i "h".

# data[].attributes.body
(03.04.2020 - 06.2020)
Uwaga: Efektem pracy         (do kontroli)   z tematu       2. i 3. jest tylko KRZYŻÓWKA!

Zadania wspierające realizację lekcji.

1. Przypomnij sobie zasady pisowni "ch i h"
https://www.dyktanda.net/zasady-pisowni/
2. Zrób w zeszycie graficzna notatkę z powtórzonych zasad.
3. Sprawdź swoja wiedzę, wykorzystując dyktanda, testy umieszczone w ww. linku.
3. Pokonaj strachy, czyli zrób bank trudnych wyrazów:
wypisz wyrazy, które sprawiają Ci trudność.
Wyrazy przydadzą się w następnych lekcjach.

# data[].attributes.headline
Temat 1. Kosmiczna podróż do Krainy NIECHCEMÓW. Pisownia partykuły NIE z różnymi częściami mowy.

# data[].attributes.subject
Temat 1. Kosmiczna podróż do Krainy NIECHCEMÓW. Pisownia partykuły NIE z różnymi częściami mowy.

# data[].attributes.body
(01.04.2020 i 02.04.2020)
1.Powtórz zasady pisowni NIE  z rożnymi częściami mowy , korzystając z dostępnych źródeł (podręcznik str. 208 lub proponowany link).
https://www.dyktanda.net/zasady-pisowni/.
2. Zrób w zeszycie graficzna notatkę z powtórzonych zasad.
2. Zgromadź "gwiazdozbiór" słówek, czyli wypisz słówka,              z których pisownią miałeś największa trudność             i zapisz je w swoim plastycznym gwiazdozbiorze (narysuj układ gwiazd, a każda niech zamknie w sobie jeden z tych wyrazów)
3. Następnie sprawdź swoją wiedzę i wypełnij test, np.
http://testwiedzy.pl/game/38030.html lub w jakikolwiek inny sposób skontroluj swoją wiedzę, a może zgaduj - -zgadula  z bratem, kolegą przez telefon?

# data[].attributes.headline
Witam w kolejnym tygodniu naszej pracy, który zaczyna się       od 01.04.2020            do 08.04.2020 .         Ale to nie jest                      prima aprilis :)                                                 

# data[].attributes.subject
Witam w kolejnym tygodniu naszej pracy, który zaczyna się       od 01.04.2020            do 08.04.2020 .         Ale to nie jest                      prima aprilis :)                                                 

# data[].attributes.body
W tym tygodniu będziemy skupiali się na szaleńczej podroży przez krainy ortografii.
Zapraszam                         do wspólnej zabawy!