# data[].attributes.body
Charakterystyka Tomka Wilmowskiego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kim jest Tomek Wilmowski?

"Tomek w krainie kangurów"

Tomasz Wilmowski - Polak, syn Andrzeja Wilmowskiego, główny bohater cyklu książek Alferda Szklarskiego. Urodził się najprawdopodobniej w 1887 roku.Tomek Wilmowski to czternastoletni chłopiec uwielbiający przygody. Z powodów politycznych jego ojciec nie może powrócić do znajdującego się pod zaborami kraju, dlatego Tomek mieszka w Warszawie pod opieką wujostwa Karskich. Uczy się w rosyjskim gimnazjum, na lekcjach znienawidzonego języka marzy jednak nieustannie o wyprawach do dalekich krain i nowych doświadczeniach, jakie mógłby zdobywać u boku ojca.

Przedstawienie postaci

WYGLĄD ZEWNĘTRZNY

- dobrze zbudowany- wysoki- o bladej karnacji- blondyn- podobny do ojca- niebieskie oczy.

CECHY CHARAKTERU

Ma pogodny charakter i poczucie humoru, jest również bystry i inteligentny. Jedną z jego głównych cech osobowości, wpędzającą go niekiedy w tarapaty, jest wprost niezwykła ciekawość świata. Początkowo jedną z jego głównych wad była przesadna pewność siebie, niecierpliwość oraz lekkomyślność. Poza tym Tomek jest bardzo odważny i ambitny, toteż dołączając do obozu ojca w Australii, stara się w niczym nie ustępować dorosłym mężczyznom. Potrafi zachować zimną krew nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Jest bardzo sympatycznym, koleżeńskim chłopcem, który z łatwością nawiązuje nowe przyjaźnie.

ZAINTERESOWANIA/UMIEJĘTNOŚCI

Już od dziecka Tomek przejawiał fascynację geografią i podróżami oraz zaczytywał się książkami o badaczach i odkrywcach. Był również patriotą, przejawiającym szacunek do polskiej historii i tożsamości. Sam posiadał dużą wiedzę historyczną, jednak nie taką, jaka była nauczana pod zaborami. Znał język angielski, potrafił jeździć konno i szybko nauczył się strzelać.

PRZECZYTAJ

PRZECZYTAJ

PRZECZYTAJ

WYKONAJ POLECENIA DO TEKSTÓW

KLIKNIJ W LUPKĘ, ĄBY ZOBACZYĆ TEKST

W powieści nie ma zbyt wielu informacji o wyglądzie zewnętrznym Tomka.Mogą jednak pomóc ilustracje zamieszczone w prezentacji.Zapiszcie w zeszytach kilka informacji o wyglądzie zewnętrznym Tomka.Najeżdżając kursorem na wygląd zewnętrzny, otrzymacie odpowiedź.Powodzenia.

(...)Ostateczne pożegnanie z dotychczasowymi opiekunami nastąpiło na dworcu warszawskim. Z wielkim wzruszeniem uściskał Tomek nadzwyczaj poważnego w tym dniu wujka Antoniego; rozpłakał się, widząc łzy w oczach ciotki Janiny. Długo żegnał się z ciotecznym rodzeństwem i Jurkiem Tymowskim, który razem z ojcem odprowadził go na dworzec. Gdy zajął już miejsce w wagonie, poczuł się opuszczony i samotny. (...)(...)Tymczasem Wilmowski śmiał się w duchu z naiwności syna, który nawet nie domyślił się, że ojciec przejrzał na wylot jego chłopięcą ambicję. Orientował się doskonale, że Tomek nie ma pojęcia o polowaniu i strzelaniu. Wyznaczenie mu funkcji „wielkiego łowczego wyprawy" było żartem, który został potraktowany przez Tomka z całą powagą. Wilmowski przypuszczał, że sztucznie okazywana przez, syna obojętność rozwieje się na widok wspaniałego sztucera. Ku jego zdumieniu Tomek sprytnie ukrył swą obawę i wielkie zaciekawienie. Nie chcąc mu psuć przyjemności, poprosił bosmana Nowickiego, aby w dyskretny sposób nauczył go obchodzić się z bronią. Bosman ochoczo podjął się tej misji. Przecież Tomek był dla niego cząsteczką ukochanej, dalekiej Warszawy. Toteż z powierzonego zadania wywiązał się znakomicie i teraz, mrugając porozumiewawczo do Wilmowskiego, dawał znać. że wszystko poszło jak najlepiej. (...)(...) Żywe usposobienie oraz ciekawość nie pozwalały mu zbyt długo usiedzieć na jednym miejscu. Całe dnie spędzał w ustawicznym ruchu. Schodził do kotłowni do palaczy, zaglądał do pomieszczeń przygotowanych dla zwierząt, zaprzyjaźnił się z kucharzem, odwiedzał marynarzy w ich kwaterach i po dwóch pracowicie spędzonych dniach znał już na pamięć wszystkie zakamarki „pływającego zwierzyńca" na równi z kapitanem Mac Dougalem. Zgodnie z przyrzeczeniem bosman Nowicki rozpoczął naukę strzelania. W jednym z pomieszczeń przeznaczonych dla zwierząt urządził strzelnicę, w której spędzał z Tomkiem codziennie po kilka godzin, strzelając do zaimprowizowanej tarczy. Każdego ranka Tomek zachodził do palarni i uważnie studiował mapę, na której oznaczano drogę przebytą przez statek w ciągu doby. (...)(...)Tygrys musiał zauważyć manewr Smugi. Cofnął się, jakby chciał zwiększyć pole rozpędu, potem przywarował do ziemi, kilkakrotne uderzył o nią ogonem, po czym z wściekłym pomrukiem zaczął prężyć się do skoku. Nawet niedoświadczony w takich sprawach Tomek nie miał ani cienia wątpliwości, że bestia przygotowuje się do ataku. W obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa odzyskał zimną krew. Wiedział już, co powinien uczynić. Błyskawicznym ruchem przyłożył sztucer do ramienia. Zaledwie zdołał „muszką" odszukać miejsce między pałającymi gniewem ślepiami, nacisnął spust. Huk strzału i łomot dwóch ciał walących się całym ciężarem na podłogę, zlały sięniemal w jeden odgłos. Nieustraszony Smuga rzucił się bowiem na tygrysa, gdy Tomek strzelił. Teraz człowiek i zwierzę, złączeni w morderczym uścisku, przedstawiali straszliwy widok. Drgający konwulsyjnie tygrys przytłaczał Smugę, którego ramiona opasywały kark zwierzęcia tuż przy samym łbie. Rozległ się jeszcze chrapliwy pomruk, a potem zwierzę znieruchomiało. Smuga wciąż leżał na plecach przywalony cielskiem tygrysa. Podłoga wokół nich zaczerwieniła się krwią... Tomek nie mógł wymówić słowa. Ogarnęła go dziwna słabość. Cała kabina zawirowała mu przed oczyma. Upadł zemdlony. Gdy odzyskał przytomność, ujrzał pochyloną nad sobą twarz Smugi, który siedząc przy nim na podłodze, trzymał jego głowę na własnych kolanach.(...)Tomek stał się bohaterem. Kapitan Mac Dougal osobiście powinszował mu celności strzału. Wilmowski był szczęśliwy i dumny z syna. Nie ulegało przecież wątpliwości, że Tomek uratował życie swoje i Smugi. Oczywiście wśród słów uznania dla chłopca, nie brakło i pochwał dla bosmana Nowickiego, który ćwiczył go w strzelaniu. Dla upamiętnienia wspólnej niebezpiecznej przygody Smuga ofiarował Tomkowi upominek. Wręczył mu nowy rewolwer bębenkowy, systemu Colta, wraz z futerałem, pasem i nabojami.(...)Tomek położył się na wygodnym posłaniu w cieniu przewiewnego szałasu. Długo błądził wzrokiem po bezchmurnym niebie, rozmyślając jednocześnie o zadzierzgniętej w tym dniu przyjaźni z tak niezwykłymi towarzyszami wyprawy. Puszył się nawet nieco, monologując po cichu: „Nikt z moich kolegów w Warszawie nie może nawet poszczycić się znajomością z prawdziwym podróżnikiem. A tymczasem taki wytrawny łowca dzikich zwierząt jak pan Smuga, sam zaproponował mi swoją przyjaźń! Poza tym pan bosman Nowicki również nie jest pierwszym lepszym marynarzem. A jaki mir ma u załogi „Aligatora"! Na wszystkie jego polecenia majtkowie służbiście odpowiadają: Ay, ay sir! i spełniają je bez szemrania. Takich to ja mam przyjaciół! Ponadto przecież jestem synem dowódcy łowieckiej ekspedycji..."(...) W krąg światła rzucanego przez ognisko wszedł półnagi Tomek, uginając się pod ciężarem siedzącej mu na plecach dziewczynki. Wszyscy oniemieli na ten widok. Nie byli pewni, czy nie ulegają z łudzeniu. Chłopiec opadł na kolana. Zsadził Sally na ziemię. Potem powiódł wzrokiem po zaskoczonych farmerach.- Ja... znalazłem... Sally... - powiedział rwącym się z wyczerpania głosem.Trudno byłoby opisać wszystko, co nastąpiło później. Mężczyźni na czele z panią Allan podbiegli do dzieci. Pani Allan omal nie udusiła Tomka tuląc go mocno do piersi, a pan Allan bardzo wzruszony uściskał serdecznie jego dłoń. Tomek z trudem panował nad własnym podnieceniem. Ogromna radość i duma rozpierały mu piersi. Młodzi i starzy farmerzy podchodzili doń kolejno i z powagą winszowali sukcesu. Dziękowali, jakby uratował ich własne dziecko. Na samym końcu zbliżyli się przyjaciele.(...) Wytrawny łowca wyczuwał w Tomku pasję poszukiwania przygody. Dowodem tego były przeżycia w czasie australijskiej wyprawy. Powątpiewał więc, czy Tomek zdoła dotrzymać przyrzeczenia, które złożył pod jego silnym naciskiem. Przecież chodziło jedynie o bezpieczeństwo Tomka. Uczestnicy ekspedycji uważali chłopca niemal za amulet przynoszący wszystkim szczęście. To on uratował Smugę, zabijając tygrysa, on nakłonił krajowców do wzięcia udziału w obławie na kangury i strusie emu, to Tomek odnalazł małą Sally zagubioną w buszu, a teraz wybawił poszukiwaczy złota od niechybnej śmierci. Za Tomkiem kroczyła przygoda w najszlachetniejszym znaczeniu tego słowa. Najtrafniej określił go Tony: Tomek miał wielkie serce i ono zjednywało mu wszędzie przyjaciół.(...)Po powrocie do Europy Tomek miał rozpocząć w Anglii dalszą naukę. Oznaczało to dla niego nową rozłąkę z ojcem oraz życzliwymi, starszymi przyjaciółmi. Obdarzony był jednak zbyt wesołym usposobieniem, aby mógł smucić się przez długi czas. Wkrótce przypomniał sobie, że osamotnienie jego nie potrwa długo. Najprawdopodobniej w następnym roku wyruszą na wyprawę do Afryki.Na podstawie powyższych fragmentów napiszcie w zeszycie, jakimi cechami odznaczał się Tomek.Najeżdżając kursorem na cechy charakteru, otrzymacie odpowiedź.Powodzenia.

(...)Tomek przyjaźnił się z Jurkiem i bardzo lubił pana Tymowskiego. Dzięki jego życzliwości korzystał w ujeżdżalni z pewnych przywilejów. W wolnych chwilach Tymowski ćwiczył obydwóch chłopców w konnej jeździe. Według zapewnień instruktora, Tomek trzymał się już na wierzchowcu bardzo dobrze. Chłopiec był z tego nadzwyczaj dumny. Skromne warunki materialne jego opiekunów nie pozwalały mu na zbyt wiele rozrywek. Bezpłatna nauka konnej jazdy stanowiła dla niego z wielu względów dużą przyjemność. (...)(...)Tomek widział w ojcu bohatera i w najskrytszych marzeniach pragnął go naśladować pod każdym względem. Odziedziczył też zapewne po nim zdolności i zamiłowanie do nauki. Tak jak ojciec szczególnie interesował się geografią. Większość wolnego czasu spędzał na czytaniu różnych dzieł, w których znajdował opisy obcych krajów oraz zamieszkujących je ludów, a od książek napisanych przez polskich podróżników i odkrywców wprost nie mógł się oderwać. Więcej niż jego rówieśnicy wiedział również o smutnych dziejach Polski, okupowanej prawie od stu lat przez wrogie mocarstwa. Matka do ostatnich dni swego życia uczyła go w domu prawdziwej historii Polski, przypominała mu również przy każdej okazji, że jego ojciec prześladowany był za walkę o niepodległość ojczyzny. Nic też dziwnego, że Tomek nieraz otrzymywał złe stopnie z historii, którą znał z ust matki, inną, niż mu się jej uczyć kazano w szkole. Napominany stale przez ciotkę starał się ukrywać swą niechęć do tego przedmiotu, lecz nie zawsze mu się to udawało. Ze względu na to, że z innych przedmiotów otrzymywał dobre noty, wychowawca klasy orzekł, iż chłopiec wykazuje specjalnie złą wolę w nauce historii. (...)(...)Karscy traktowali Tomka na równi z własnymi dziećmi. Jedynym wyróżnieniem były lekcje języka angielskiego, na które Tomek uczęszczał prywatnie do rodowitej Angielki osiadłej w Warszawie. W stosunku do możliwości zarobkowych wujka Antoniego opłata za naukę obcego języka stanowiła pokaźny wydatek. Dlatego Tomek był przekonany, że korzystał z tego przywileju na wyraźne życzenie swego ojca. Pragnął więc sprawić mu przyjemność i uczył się bardzo pilnie. Z uporem wkuwając słówka, myślał - „niech wie, że go kocham". (...)(...) Od najmłodszych lat interesował się przeżyciami sławnych podróżników. Wiele też wiedział już o niebezpieczeństwach czyhających na obcych lądach.Na podstawie powyższych fragmentów napiszcie w zeszycie, czym się interesował i jakie umiejętności posiadał Tomek.Najeżdżając kursorem na cechy charakteru, otrzymacie odpowiedź.Powodzenia.

WARSZAWA

KANAŁ SUESKI

KRAKÓW

CEJLON

TRIEST

OCEAN INDYJSKI

Podróż Tomka do Australii

WIEDEŃ

MORZE ADRIATYCKIE

PORT AUGUST

MELBOURNE

https://www.google.com/maps/place/Warszawa/@52.2326063,20.7810167,10z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x471ecc669a869f01:0x72f0be2a88ead3fc!8m2!3d52.2296756!4d21.0122287

https://www.google.com/maps/place/Krak%C3%B3w/@50.0466814,19.8647887,11z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x471644c0354e18d1:0xb46bb6b576478abf!8m2!3d50.0646501!4d19.9449799

https://www.google.com/maps/place/Triest,+W%C5%82ochy/@45.6522988,13.7136217,12z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x477b6b06e4edf533:0x666a2484d4dd2b50!8m2!3d45.6495264!4d13.7768182

https://www.google.com/maps/place/Port+Augusta+Australia+Po%C5%82udniowa,+Australia/@-32.596701,128.7829224,5z/data=!4m5!3m4!1s0x6abce0ea0e0381cf:0x5033654628f0010!8m2!3d-32.4952339!4d137.7894394

https://www.google.com/maps/place/Kana%C5%82+Sueski/@30.6877775,31.695348,9.79z/data=!4m5!3m4!1s0x14f9aaeef52d333b:0xadec1b7a1220a846!8m2!3d30.5578479!4d32.3388628

https://www.google.com/maps/place/Cejlon/@7.8517279,78.4610132,7z/data=!4m8!1m2!2m1!1scejlon!3m4!1s0x3ae359c46305d65d:0xe55ac054d44624d8!8m2!3d7.5000042!4d80.7501984

https://www.google.com/maps/place/Wiede%C5%84,+Austria/@48.2205998,16.2399752,11z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x476d079e5136ca9f:0xfdc2e58a51a25b46!8m2!3d48.2081743!4d16.3738189

https://www.google.com/maps/place/Morze+Adriatyckie/@42.599305,11.6377976,6z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x132cdd6541cddfab:0x7ef34f7c5d0522f7!8m2!3d41.8550904!4d17.2902839

https://www.google.com/maps/place/Ocean+Indyjski/@-2.485448,86.5572735,3z/data=!4m5!3m4!1s0x18174db2727f6a1f:0xead4bf5063a99637!8m2!3d-33.137551!4d81.826172

https://www.google.com/maps/place/Melbourne+Wiktoria,+Australia/@-37.9712369,144.492661,9z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x6ad646b5d2ba4df7:0x4045675218ccd90!8m2!3d-37.8136276!4d144.9630576

Inni bohaterowie o Tomku

SPRAWDŹ SIĘKLIKNIJ PONIŻEJ I ZAGRAJ

NA PODSTAWIE GRY I WYPOWIEDZI INNYCH BOHATERÓW, ZAPISZ W ZESZYCIE, JAKIMI CECHAMI ODZNACZAŁ SIĘ TOMEK

rozważnyopanowanyżyczliwyodważny śmiałymądrydociekliwywytrwały

Przykładowa charakterystyka Tomka Wilmowskiego

Na koniec oceń głównego bohatera.Zapisz swoją ocenę do zeszytu.

Plan charakterystyki: Wstęp - ogólne przedstawienie postaci; Cechy zewnętrzne - wygląd (ubiór, cechy szczególne, budowa ciała, twarz, kolor oczu, wiek, wzrost itp.), sposób poruszania się i mówienia, gestykulacja; Cechy psychiczne - osobowość bohatera, przeżycia które go ukształtowały, mocne strony i słabości, wady, zalety;Zainteresowania, umiejętności; Stosunek do świata - do ludzi, rzeczy, zwierząt, symboli itp.; Ocena postaci - własna opinia, ocena postaci.

25%

Cykl powieści o Tomku Wilmowskim

DLA ZAINTERESOWANYCH

ZOBACZ

Cykl książek o przygodach Tomka, osadzony w początkach XX wieku, opisuje egzotyczne, łowieckie wyprawy młodzieńca, a później młodego mężczyzny Tomasza Wilmowskiego, odbywane w towarzystwie grupy polskich emigrantów: swego bardzo prawego i szlachetnego ojca, tajemniczego Smugi oraz rubasznego i prostolinijnego bosmana Nowickiego. Czasem też towarzyszyła mu rezolutna i piękna żona, Sally Allan, kuzyn Zbyszek i jego żona, Rosjanka Natasza. Powieści utkane są z młodzieńczej tęsknoty za wielką przygodą, niewątpliwej geograficznej, przyrodniczej i antropologicznej erudycji autora oraz wyraźnych patriotycznych tonów.

DZIĘKUJĘ!

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tomek_Wilmowskihttps://direlasua.wordpress.com/2009/02/18/w-krainie-kangurow/https://tomek.fandom.com/pl/wiki/Tomek_Wilmowskihttps://sciaga.pl/tekst/113546-114-tomek-wilmowski-charakterystykahttps://www.cen.lomza.pl/files/1702859077/file/3._co_kraj_to_obyczaj.pdfhttps://www.cen.lomza.pl/files/1702859077/file/5._tomek_to_postac_rzeczywista_czy_wyidealizowana.pdfhttps://www.profesor.pl/publikacja,30456,Konspekty,8222Mala-Glowa-8211-czlowiek-o-wielkim-sercu8221-8211-czy-slusznie-tym-mianem-okreslano-Tomka-Wilmowskiego-8222Tomek-w-krainie-kangurow8221-A-Szklarski-Charakterystyka

# data[].attributes.attachment_link.title
Kim jest Tomek Wilmowski? 3 by anna_mig on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Kim jest Tomek Wilmowski? "Tomek w krainie kangurów" Tomasz Wilmowski - Polak, syn Andrzeja Wilmowskiego, główny bohater cyklu książek Alferda Szklarskiego. Urodził się najprawdopodobniej w 1887 roku.Tomek Wilmowski to czternastoletni chłopiec uwielbiający przygody. Z powodów politycznych jego ojciec nie może powrócić do znajdującego się pod zaborami kraju, dlatego Tomek mieszka w Warszawie pod opieką wujostwa Karskich.

# data[].attributes.body
Australijska fauna i flora.
Opowieść o Strzeleckim.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
AustralijskaFauna i flora

Australia - kliknij tu

Źródło:https://encyklopedia.interia.pl/geografia-nauki-pokrewne/panstwa/news-australia,nId,1957190

"Tomek w krainie kangurów"

Zobacz Australię

Podstawowe Informacje

+

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

flora - (z łac. rzymska bogini kwiatów) - ogół gatunków roślin na określonym obszarzefauna - (od łac. Faunus - bóg trzód i pasterzy) - ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarzeegzotyka - ogół cech właściwych krajom o całkowicie odmiennym klimacie i cywilizacji

Zapisz w zeszycie

Flora i Fauna

Obejrzyj

Podróż Tomka

Wejdź i przeczytaj fragment powieści

Australijska fauna - fragmenty z powieści "Tomek w krainie kangurów" Przez kilka dni cała gromada zajęta była wyławianiem z wąwozu kangurów przeznaczonych do przetransportowania na statek. W tym czasie zdarzył się Tomkowi zabawny przypadek. Mianowicie postanowił on przyjrzeć się bliżej olbrzymiej samicy, która w worku swym na brzuchu nosiła młodego kangura wychylającego co pewien czas małą, śmieszną główkę z dużymi uszami. Tomek wiedział już, że długość dopiero co urodzonego zwierzątka nie przekracza trzynastu centymetrów. Przychodzi ono na świat niezupełnie jeszcze ukształtowane, zaledwie z zaczątkami kończyn. Dalszy ich rozwój następuje w worku matki. Natychmiast po urodzeniu potomstwa kangurzyca umieszcza je w worku na swoim brzuchu, gdzie maleństwo przysysa się ściśle domykającymi się, a nawet zrastającymi po brzegach wargami do sutek gruczołów mlecznych matki i przez dłuższy czas jakby wisi na nich. Dopiero po ośmiu miesiącach ukształtowany już kangurek opuszcza bezpieczne schronienie, jakie stanowi dla niego matczyna torba. Łowcy nie chcieli, aby kangurzyca zbyt długo przebywała w ciasnej klatce, odłączyli ją przeto od stada i trzymali w oddzielnej zagrodzie. Dopiero przed samym odjazdem z farmy miano zamknąć kangurzycę w dużej skrzyni. Mały kangurek interesował się już światem zewnętrznym. (...) Bosman i Tomek kolejno przyglądali się przez lornetkę oryginalnym ptakom. Stadko składało się z pięciu dorosłych okazów i czterech młodych. Wysokość jedynego w stadku samca wynosiła około stu siedemdziesięciu centymetrów, natomiast samice były nieco niższe. Posiadały matowobrunatne i żółtawe upierzenie. Tomek uważnie przyjrzał się emu. Miały szyję krótszą niż bardziej znane mu z ilustracji strusie afrykańskie i krótsze, opierzone od stawu skokowo-goleniowego nogi. Bardzo małe skrzydła przylegające do tułowia, były zupełnie niewidoczne. Boki głowy oraz gardziel ptaków nie miały upierzenia. Do tych spostrzeżeń Tomka, Bentley jako zoolog, dodał, że nogi emu zakończone są trzema palcami, z których najkrótszy jest zewnętrzny, a wszystkie kończą się silnymi pazurami. Najwięcej zaciekawienia wzbudziły w Tomku młode pisklęta. Musiały być bardzo żarłoczne, ponieważ bez przerwy buszowały wśród trawy za pożywieniem. Upierzenie ich było oryginalniejsze niż dorosłych okazów. Pokrywała je bowiem jeszcze pierwsza puchowa szata, znaczona sześcioma szerokimi, podłużnymi pasami. Niestety łowcy niezbyt długo mogli obserwować australijskie emu. Bosman, którego również niezmiernie zainteresowały pstrokate pisklęta, nieopatrznie podniósł się na nogi, aby lepiej widzieć, wtedy czujny samiec wypatrzył go i wszystkie strusie szybko umknęły w step. Łowcy pobiegli wprawdzie do koni i przez jakiś czas ścigali emu, lecz, mimo iż ptaki uciekały wolniej z powodu piskląt, pogoń okazała się bezskuteczna, wierzchowce bowiem obawiały się dziwnego dźwięku wydawanego przez pióra pierzchających emu.- Ciekawe rzeczy pan opowiada - zaczął rozmowę. - Ja myślałem, że na świecie są tylko strusie afrykańskie i emu, a tu tymczasem słyszę o innych gatunkach. Kto wie, gdzie jeszcze mogą rzucić mnie losy, skoro związałem się przyjaźnią z takimi wiercipiętami? Warto więc wiedzieć, jakie ptaszyska znoszące jaja dobre do jedzenia żyją na różnych kontynentach. Powiedz pan z łaski swojej, jak to jest z tymi strusiami? Widać istnieje jeszcze wiele dziwadeł, o których nie słyszałem!- Chętnie to panu wyjaśnię - odpowiedział Bentley. - Zdolność latania jest tak charakterystyczną cechą ptaków, że gatunki pozbawione jej wydają się nam zawsze jakimś osobliwym tworem. Takimi dziwnymi stworami wydawały się ludziom bezgrzebieniowce. Przedstawiciele ich należą do największych ze wszystkich znanych ptaków, a niektóre gatunki są prawdziwymi olbrzymami świata pierzastego. Do bezgrzebieniowców należą cztery rzędy żyjące i dwa już wymarłe. Są to bez wyjątku ptaki lądowe. Tułów ich osiąga u wszystkich gatunków znaczną wielkość, głowę natomiast mają bardzo małą, szyję niezwykle długą, a nogi nadzwyczaj silnie rozwinięte. Uwstecznione skrzydła pokryte są u nich miękkimi, zupełnie nieprzydatnymi do lotu piórami, w zamian za to wszystkie gatunki odznaczają się doskonałością biegu. Ich pożywienie składa się przede wszystkim z drobnych zwierząt oraz roślin. Mają świetny wzrok oraz lepszy niż inne ptaki słuch i węch.- Bardzo proszę, niech pan wyliczy wszystkie rodzaje strusi - wtrącił Tomek, pilnie przysłuchujący się słowom Bentleya.- Są to więc: strusie właściwe, czyli dwupalczaste, obejmujące tylko jedną rodzinę. Szereg jej gatunków różni się głównie ubarwieniem nagich części ciała. Struś zwyczajny zamieszkuje Afrykę Północną, południową Palestynę i Arabię a ż po Eufrat. Inne gatunki gnieżdżą się wyłącznie w Afryce. Drugi z kolei rząd bezgrzebieniowców tworzą amerykańskie nandu zwane inaczej „strusiami pampasów". Ten trzypalczasty ptak przebywa na trawiastych przestrzeniach, położonych między Oceanem Atlantyckim i górami Andami, począwszy od puszcz Brazylii, Boliwii i Paragwaju aż po Patagonię. Nazwa nadana temu ptakowi przez Indian, jest naśladowaniem donośnego okrzyku samca nandu, wydawanego w czasie tokowania. Trzeci, najbogatszy w gatunki rząd, stanowią kazuary. Wszystkie one należą do jednej rodziny. Z czternastu nam znanych - trzy tworzą rodzaj emu, a jedenaście zaliczamy do kazuarów właściwych. Ojczyzną wszystkich kazuarów są wyspy Oceanu Spokojnego, począwszy od Ceram i Amboiny poprzez Nową Gwineę po Nową Brytanię oraz Australię. Warto tu wyjaśnić, że australijskie emu mają szyję i nogi znacznie krótsze od strusia afrykańskiego. Podczas gdy emu trzyma się trawiasto-pustynnych stepów, kazuary właściwe, o wykształconym wydatnie na szczycie dzioba oraz wierzchu głowy hełmie, zbudowanym z tkanki łącznej, zamieszkują gęstwiny lasów, gdzie prowadzą skryty i tajemniczy tryb życia. W przeciwieństwie do emu nie biegają kłusem, lecz poruszają się drobnym truchcikiem. Jako łowców powinno was zaciekawić, że prócz soczystych owoców pożerają one ryby, jaszczurki i żaby. W ogrodach zoologicznych żywią się przeważnie chlebem, ziarnem oraz drobno pokrajanymi jabłkami. Oddzielny rząd stanowią wymarłe już nowozelandzkie moa. Wiele opowiadali o nich Maorysi zamieszkujący Nową Zelandię. My, niestety, znamy je tylko ze znalezionych szkieletów i jaj, których rozmiary tak przypadły do gustu panu bosmanowi. Jeszcze bardziej skąpe wiadomości zebrano o wymarłych czteropalczastych strusiach madagaskarskich. Ostatnie z bezgrzebieniowców są kiwi żyjące wyłącznie w Nowej Zelandii.

+

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Jacy bohaterowie "Tomka w krainie kangurów" pojawiają się w załączonym fragmencie tekstu?O jakich gatunkach zwierząt jest mowa w załączonym fragmencie?Wybierz jeden z gatunków zwierząt, które pojawiły się we fragmencie i napisz kilka informacji o nim.

fauna flora

Australijska fauna*kangury: żółtonogie, skalne,pręgowane, piżmowe, czerwone,szare, drzewne, naziemne*psy dingo*ptaki lirogony*strusie emu*papużki faliste*kolczatki*latające lisy workowate (kuzu)*wombaty*niedźwiadki koala

Australijska flora*tamaryndowce*eukaliptusy*paprocie*palmy*mimozy*akacjowe*araukarie*dzikie oliwki*bukszpany*cedry

Opowieść o Pawle Strzeleckim

Strzelecki dokonał pierwszych pomiarów na ziemi australijskiej. Odkrył najwyższe pasmo Wielkich Gór Wododziałowych - Góry Śnieżne, a najwyższy szczyt Australii nazwał na cześć polskiego generała Górą Kościuszki.

1797

ur. 20 lipca 1797 w Głuszynie

1834

W 1834 wyruszył z Liverpoolu w 9-letnią podróż dookoła Ziemi. Wszystkie koszty pokrywał z własnej kieszeni.

1834-1835

1834-1835 prowadził wielotematyczne badania przyrodnicze w Ameryce Północnej (Appalachy, Floryda, Meksyk). Najważniejsze odkrycia z tego okresu to odkrycie eksploatowanego do dziś złoża rud miedzi w Kanadzie (nad jeziorem Ontario).

1839-1843

Lata 1839-1843 to okres eksploracji Australii, Nowej Zelandii i Tasmanii.

Paweł Edmund Strzelecki

Przeczytaj

1836

W 1836 prowadził badania geologiczne i obserwacje meteorologiczne w Ameryce Południowej.

1838

W roku 1838 kontynuował badania na Hawajach i wyspach Polinezji.

1873

zm. 6 października 1873 w Londynie

Na podstawie załączonego tekstu napisz, czego dokonał Paweł Strzelecki?W jakich warunkach klimatycznych "pracował" Strzelecki?

Opowieść o Pawle Strzeleckim fragm. (...)- Gdybyście, panowie, znali ten kraj tak jak ja, może pozostalibyście u nas na zawsze.- Bajki pan opowiadasz, za przeproszeniem! - nieoczekiwanie wybuchnął bosman Nowicki.- Nie mówiłbyś pan takich bzdur, gdybyś chociaż raz w życiu ujrzał naszą rodzinną ziemię! Jakie to cudne u nas pola, lasy! A nad naszą rzeką Wisłą, ile to pięknych miast! Kochana Warszawa, gród krakowski, ho, ho! aż żal serce ściska, że ich widzieć nie można. Co mi tam przy naszej Polsce wasza Australia z jej piekielnym upałem, suszami, powodziami, stadami owiec i Bóg tam jeszcze wie z czym! Przemierzyłem już prawie cały świat, ale wierz mi pan, że kości moje chciałbym złożyć tylko w polskiej ziemi...Bentley umilkł zaskoczony gwałtownością s łów bosmana. Dopiero po dłuższej chwili znów się odezwał:- Nie chciałem urazić niczyich uczuć. Powiedziałem jedynie, że pokochałemAustralię. Jak słyszałem, nie możecie powrócić teraz do własnego kraju. Po co tułać się po świecie? Może tutaj moglibyście znaleźć schronienie aż do lepszych dla was czasów?- Nie ma mowy o jakiejś tam obrazie, proszę szanownego pana - pospiesznie zapewnił wzruszony marynarz.- Wybacz mi pan może zbyt szorstkie słowa. Ot, prostak jestem, to i pewno źle się wyraziłem, a pan przecież nigdy nie był w Polsce. Ach, szanowny panie, co za widok przedstawiają warszawskie ulice, czy też krakowski rynek, na przykład w Noc Wigilijną! Białe płatki śniegu padają na dworze, a w oknach domów jarzą się świeczki na choinkach... Połowę życia oddałbym, żeby móc to teraz ujrzeć... Tomek westchnął i przysunął się do wzruszonego marynarza.- Poczciwy bosman uwielbia naszą Warszawę - cicho powiedział Wilmowski. - Prawdę mówiąc, to i ja również odczuwam tęsknotę za rodzinnym miastem...- Musi pan koniecznie odwiedzić Polskę - porywczo rzekł Tomek. - Zaprowadzę pana w Warszawie do parku w Łazienkach i pokażę pałac, w którym dawniej mieszkali polscy królowie. Tuż przy nim pływają w stawie piękne, białe łabędzie. Ile to naobrywałem kar od cioci Janiny za włóczenie się po Łazienkach.- Skorzystam z twego zaproszenia, gdy Polska odzyska swą niepodległość - zapewnił Bentley. - Warszawa musi być naprawdę piękna, skoro ją tak bardzo kochacie.- Tak, tak, przyjedzie pan do Warszawy i zorganizuje nam wspaniały ogród zoologiczny - fantazjował Tomek.(...)- Powinniście jednak i wy zwiedzić najpiękniejsze okolice Australii. Będziemy przecież polowali w pobliżu Alp Australijskich, warto by więc obejrzeć Górę Kościuszki.- Górę Kościuszki? - przerwał mu bosman Nowicki. - Czy to ta największa góra w Australii odkryta przez polskiego podróżnika?- Nie myli się pan. Polak, Paweł Strzelecki[1], między innymi odkrył na tym kontynencie Alpy Australijskie i najwyższy ich szczyt nazwał Górą Kościuszki.- Widzisz pan sam, kto więcej wart! - triumfował marynarz. - Polak musiał wam nawet odkryć największą górę! Tacy my już jesteśmy: do tańca i do różańca!- Nigdy nie odważyłbym się ujmować zasług Strzeleckiemu, który dokonał tutaj więcej niż niejeden jego rodak - wyjaśnił Bentley, uśmiechając się do przekornego marynarza.- Czyżby pan specjalnie interesował się działalnością Strzeleckiego? - zapytał Wilmowski, zaintrygowany słowami zoologa.- Od najmłodszych lat nasłuchałem się o nim niezwykłych historii. W domu moich rodziców wiele mówiono o Strzeleckim. Muszę zaznaczyć, że mój dziadek, jako Polak po upadku powstania listopadowego opuścił Polskę i przywędrował do Nowej Południowej Walii. Tutaj zetknął się. ze Strzeleckim. Towarzyszył mu nawet w jednej z niebezpiecznych wypraw. Matka moja przypuszcza, że Strzelecki powiedział dziadkowi o znalezieniu złota. Prawdopodobnie wydobywali je razem przez krótki czas. Strzelecki musiał zapewne zobowiązać dziadka do zachowania tego w tajemnicy, gdyż ten nigdy nie chciał rozmawiać na temat pochodzenia naszego majątku.- Ależ to prawdziwie romantyczna historia! - zawołał ze zdziwieniem Wilmowski.- Jeszcze jest dość wcześnie, a w stepie cicho, jakby kto makiem zasiał. Możliwe, iż przebiegłe dingo zwęszyły naszą obecność. Wobec tego bardzo prosimy o opowieść o tej wspólnej wyprawie pańskiego dziadka ze Strzeleckim. Niezwykle nas to ciekawi, prosimy!(...) Zapalił fajkę, po czym rozpoczął:- Po odkryciu Alp Australijskich i Góry Kościuszki Strzelecki ruszył na południowy wschód. W wyprawie tej, oprócz mego dziadka, towarzyszył mu również Mac Arthur, jeden z pionierów Nowej Południowej Walii. Między barierą Alp Australijskich a Morzem Tasmańskim ujrzeli żyzną i bogatą krainę pokrytą licznymi rzekami i jeziorami. Strzelecki cieszył się pięknem i bogactwem nowo odkrytej ziemi. Na cześć gubernatora Australii nazwał ją Gippslandem. Przekonany był, że stanie się ona w przyszłości najbogatszą częścią kontynentu. Nie pomylił się w swoich przewidywaniach. Naszkicował dokładną mapę Gippslandu, sporządził plan przyszłych robót melioracyjnych, po czym wędrując w górę rzeki La Trobe, dotarł do jej źródeł leżących w górach. Pewnego dnia Mac Arthur sprawujący funkcję administratora obozowego oznajmił, że kończą się zapasy żywności i wobec tego należy pomyśleć o odwrocie. Strzelecki nie chciał o tym nawet słyszeć. Postanowił iść na południowy zachód w kierunku założonego niedawno Port Phillip, aby wytyczyć kolonistom drogę do Gippslandu. Bez dalszej zwłoki przekroczyli pokryty lasami łańcuch górski i znaleźli się w stepie parkowym. Z głębi lądu wiał gorący wiatr wysuszający ziemię. Około stu kilometrów dzieliło wyprawę Strzeleckiego od Port Phillip, lecz z każdym dniem marszu okolica stawała się coraz dziksza, trudniejsza do przebycia. Z powodu olbrzymich upałów powysychały okresowe rzeczki i strumyki. Podróżnicy nie mogli więc uzupełniać zapasów wody. Rzadki las parkowy zaczął ustępować coraz częściej napotykanym przez wyprawę terenom pokrytym skrobem. W końcu doszło do tego, że Strzelecki wraz z towarzyszami musiał przedzierać się przez, gąszcz, utworzony przez skarlałe akacje i eukaliptusy oraz wysoką, trawę zwaną spinifex. Całkowity brak jakichkolwiek czworonogów i ptaków najlepiej świadczył o dzikości okolicy. Jeszcze około sześćdziesięciu kilometrów dzieliło wędrowców od celu wyprawy, gdy dalszą drogę zagrodził im naturalny żywopłot z krzewów. Mac Arthur doradzał zawrócić, lecz Strzelecki nie chciał zgodzić się na to ze względu na brak zapasów żywności i wody. Według niego, jedynie nieustanny marsz na południe mógł uratować ich od zagłady w morderczym skrobie. Dziad mój poparł zdanie Strzeleckiego, ponieważ wierzył w jego, nieomylny dotychczas, instynkt podróżniczy. Brak paszy oraz wody zmusił ich do zabicia koni i porzucenia tym samym cennych zbiorów kompletowanych przez polskiego podróżnika podczas długiej wędrówki. Bez dalszej zwłoki szli na południe. Niemal pełne trzy tygodnie przedzierali się przez, twardy, suchy skrob, kłujący jak kolce cierni. Oprócz głodu i pragnienia zaczęła dręczyć ich niepewność, czy obrany przez nich kierunek, jest właściwy. Mimo największego wysiłku, na jaki zdobywali się w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa, posuwali się zaledwie od trzech do pięciu kilometrów na dobę, poświęcając na odpoczynek jedynie kilka godzin w czasie upalnego dnia. Konieczność wyrąbywania drogi przez gąszcz wyczerpywała już i tak bardzo nadwątlone siły podróżników. Kolczaste krzewy boleśnie raniły ciała, niszczyły odzież. Rany nie chciały się goić, z ubrań pozostały tylko strzępy. Dwudziestego czwartego dnia marszu z trudem już mogli torować sobie drogę. Niskie krzewy nie dawały cienia, a spieczona przez słońce, spękana ziemia tworzyła niezliczoną ilość pułapek dla utrudzonych nóg wędrowców. Członkowie wyprawy byli tak osłabieni, że niektórzy z nich prosili, aby pozostawiono ich własnemu losowi. Strzelecki zmuszał wszystkich do największego wysiłku, twierdząc, że skrob skończy się wkrótce. Rankiem dwudziestego szóstego dnia marszu jeden z krajowców zatrzymał się nagle. Wyciągnął swą wychudzoną szyję, otwartymi szeroko ustami zaczął wdychać suche, palące powietrze. Strzelecki chwycił go pod ramiona. Wydawało mu się, że krajowiec jest już w agonii, lecz wtedy usłyszał szept: „Wdychaj, mocno wdychaj..." Ku swej wielkiej radości Strzelecki stwierdził, że gorący i suchy dotąd wiatr zawiera teraz więcej wilgoci. Zbliżali się do wybrzeża. Zabójczy skrob kończył się. Natychmiast poinformował o tym towarzyszy. Pokrzepieni nadzieją znów ruszyli na południe. Skrob stawał się rzadszy, lecz byli zbyt wyczerpani, aby przyspieszyć kroku. Gdy nadeszła noc, położyli się na spieczonej żarem ziemi. Głód i pragnienie nie pozwoliły im zasnąć. Leżeli obok siebie w grobowej ciszy pustkowia, wpatrując się zamglonym wzrokiem w gwiazdy błyszczące na niebie. Wówczas, po raz pierwszy od kilku tygodni, usłyszeli wycie dingo... Bentley przerwał opowiadanie.[1] Polski podróżnik, odkrywca i badacz Paweł Edmund Strzelecki urodził się w Głuszynie pod Poznaniem 24 czerwca 1797 roku. W czasie dwunastoletniej wędrówki poznał niemal większość kontynentów świata. Badał Amerykę Północną i Południową, wiele wysp Pacyfiku, Nową Zelandię, skąd przybył do Tasmanii i Australii. W drodze powrotnej do Europy zwiedził Japonię, Chiny i Półwysep Malajski, Filipiny, Indonezję i Egipt. W samej Australii i Tasmanii przebył pieszo ponad czternaście tysięcy kilometrów. Wszystkie podróże odbywał na własny koszt. Strzelecki w Australii przebywał w latach 1839-1844. Przedmiotem jego szczegółowych badań była Nowa Południowa Walia. Jako geolog, Strzelecki stwierdził istnienie tam wielu ważnych dla rozwoju kraju minerałów, odkrył złoża złota i srebra. Na prośbę ówczesnego gubernatora Australii Gippsa, Strzelecki zachował w tajemnicy wiadomość o znalezieniu złota. Podczas podróży badawczych rodak nasz odkrył Alpy Australijskie, których najwyższe wzniesienie nazwał Górą Kościuszki. On pierwszy wskazał najbogatszą na kontynencie krainę i nazwał ją na cześć gubernatora - Gippslandem. Z Alp Australijskich przedarł się na południowy zachód do Port Phillip (dzisiejszego Melbourne), przechodząc z narażeniem życia przez tereny pokryte gęstym, ciernistym skrobem, które dotąd były uważane za nie do przebycia. Podczas badań kontynentu dokonał wielu różnych pomiarów; po powrocie do Europy wyniki swych podróży i badań opisał w dziele o Australii i Tasmanii (dzieło pt.„Physical Description of New South Wales and Van Diemen's Land" wydał w Londynie w 1845).Za wybitne osiągnięcia naukowe w Australii oraz za ujawnienie istnienia złota, królowa Wielkiej Brytanii nadała Strzeleckiemu wysokie odznaczenie państwowe. Strzelecki zmarł w Londynie 6 października 1873 roku. Do dzisiaj istnieją w Australii nazwy polskie nadane przez Strzeleckiego: Góra Kościuszki oraz miasto i dystrykt Czarnogóra, przekręcone przez Anglików na „Tarngulla"; nazwa „Góry Adyny" nie przyjęła się. Na mapie zamieszczonej w niniejszej książce znajdzie Czytelnik nazwy miejscowości związane z imieniem Strzeleckiego, a nadane przez innych podróżników i geografów dla uczczenia ważnych odkryć Polaka.

Kliknij i obejrzyj

Polski akcent w Australii - Góra Kościuszki

Dziękuję!

Źródła:https://www.cen.lomza.pl/files/1702859077/file/2._fauna_i_flora.pdfhttps://www.australia.com.pl/fauna-australii/https://www.australia.com.pl/flora-australii/https://www.zoover.pl/australia/fotografiehttps://pl.wikipedia.org/wiki/Pawe%C5%82_Edmund_Strzelecki

# data[].attributes.attachment_link.title
Australijska fauna i flora 2 by anna_mig on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
AustralijskaFauna i flora Australia - kliknij tu Źródło:https://encyklopedia.interia.pl/geografia-nauki-pokrewne/panstwa/news-australia,nId,1957190 "Tomek w krainie kangurów" Zobacz Australię Podstawowe Informacje + Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. flora - (z łac. rzymska bogini kwiatów) - ogół gatunków roślin na określonym obszarzefauna - (od łac.

# data[].attributes.body
O autorze.
Świat przedstawiony w powieści.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tomek w krainie kangurów

Alfred Szklarski

Czy pamiętasz?Zagraj

1. Czas akcji.

Akcja rozgrywa się w 1902 r. od czerwca do listopada.

Zapisz w zeszycie poniższe punkty. Jeśli nie pamiętasz, najedź kursorem na punkt, pojawi się odpowiedź.

Świat przedstawiony

2. Miejsce akcji.

Miejsce akcji to Warszawa - zabór rosyjski, Australia - od Port Augusta do Melbourne.

3. Bohaterowie:pierwszoplanowidrugoplanowi

Bohaterowie pierwszoplanowi*Tomek Wilmowski*Andrzej Wilmowski*Jan Smugadrugoplanowi*pan Clark*Bentley*Allan*Tony*Poszukiwacze złota

4. Wypisz we właściwej kolejności miejsca podróży Tomka.

Warszawa, Kraków, Wiedeń, Triest, Morze Adriatyckie, Kanał Sueski (Port - Said), Cejlon,Ocen Indyjski, Australia (Port August, Melbourne)

5. Podane wydarzenia uporządkuj w kolejności chronologicznej.

Chronologiczny plan wydarzeń1.Pobyt u wujostwa Karskich w Warszawie po śmierci matki.2.Przybycie tajemniczego gościa.3.Planowana wyprawa do Australii.4.Wyjazd do Triestu i spotkanie z ojcem.5.Zapoznanie z załogą „Aligatora".6.Zwiedzanie Port - Saidu i Cejlonu.7.Oko w oko z tygrysem.8.Przypłynięcie do Port Augusta w Australii.9.Rozbicie obozu obok farmy pana Clarka.10.Polowanie na kangury.11.Zakładanie pułapek na zwierzęta.12.Opowieści o wielkich podróżnikach Australii.13.Burza piaskowa i gwałtowna ulewa.14.Odnalezienie Sally w skrubie (skrobie).15.Spełniona przepowiednia - zdobycie „wiernego niemego" przyjaciela.16.Tomek w rękach poszukiwaczy złota.17.Niezwykły podarunek O'Donella.18.Ładowanie zwierząt na statek.19.Powrót do Europy.20.Zaplanowanie kolejnej podróży do Afryki dzięki „pamiątce" od starego O'Donella

Warszawa, Australia (Port August, Melbourne), Triest, Cejlon, Kanał Sueski (Port-Said), Kraków, Wiedeń, Morze Adriatyckie, Ocen Indyjski,

KLIKNIJ, ŻEBY ROZWINĄĆ

Podane wydarzenia uporządkujcie chronologicznie.Przypłynięcie do Port Augusta w Australii.Pobyt u wujostwa Karskich w Warszawie po śmierci matki.Odnalezienie Sally w skrubie (skrobie).Oko w oko z tygrysem.Opowieści o wielkich podróżnikach Australii.Zakładanie pułapek na zwierzęta.Przybycie tajemniczego gościa.Powrót do Europy.Spełniona przepowiednia - zdobycie „wiernego niemego" przyjaciela.Zapoznanie z załogą „Aligatora".Tomek w rękach poszukiwaczy złota.Polowanie na kangury.Planowana wyprawa do Australii.Zaplanowanie kolejnej podróży do Afryki dzięki „pamiątce" od starego O'Donella.Rozbicie obozu obok farmy pana Clarka.Niezwykły podarunek O'Donella.Wyjazd do Triestu i spotkanie z ojcem.Ładowanie zwierząt na statek.Zwiedzanie Port - Saidu i Cejlonu.Burza piaskowa i gwałtowna ulewa.

Ciekawostki o Alfredzie Szklarskim Publikował także pod pseudonimami Alfred Bronowski, Fred Garland, Alfred Murawski, Roman Szklarski oraz Henryk Szklarski. Alfred Szklarski to autor słynnych powieści, których bohaterem został nie mniej słynny bohater - Tomek Wilmowski. Alfred Szklarski publikował za okupacji, co było później źródłem aż ośmioletniego wyroku pozbawienia wolności. Swą niezwykle popularną trylogię o Tomku Wilmowskim napisał wraz z żoną Krystyną.Źródło: https://zyciorysy.info/alfred-szklarski/ | Zyciorysy.info

ALFRED SZKLARSKI - O AUTORZE

KLIKNIJ PONIŻEJI POCZYTAJ

Do prezentacji wykorzystano materiały ze stron:https://www.cen.lomza.pl/opracowania/jezyk-polskihttps://www.profesor.pl/publikacja,32102,Karty-pracy,Karty-pracy-do-lektury-Tomek-w-krainie-kangurow-Alfreda-Szklarskiegohttps://zyciorysy.info/alfred-szklarski/

Genially Web - About - Google+ Genially Web hasn't shared anything on this page with you. Google

Genial.ly Genial.ly. 169 likes · 83 talking about this. Genial.ly Facebook

Tweets by genially_es

Genially Web Sign in now to see your channels and recommendations! YouTube

Genial.ly Genial.ly es un gestor de contenidos interactivos con el cuál usuarios sin conocimientos en programación pueden crear sus propios "recursos interactivos" (presentaciones, guías, dossiers, paneles/posters, etc.) donde podrán ir agregando y configurando su contenido de forma dinámica y medir su impacto. LinkedIn

# data[].attributes.attachment_link.title
"Tomek w krainie kangurów" - lekcja 1 by anna_mig on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Tomek w krainie kangurów Alfred Szklarski Czy pamiętasz?Zagraj 1. Czas akcji. Akcja rozgrywa się w 1902 r. od czerwca do listopada. Zapisz w zeszycie poniższe punkty. Jeśli nie pamiętasz, najedź kursorem na punkt, pojawi się odpowiedź. Świat przedstawiony 2. Miejsce akcji. Miejsce akcji to Warszawa - zabór rosyjski, Australia - od Port Augusta do Melbourne.