# data[].attributes.attachment_link.description
Start studying Nowofunlandy. Learn vocabulary, terms, and more with flashcards, games, and other study tools.

# data[].attributes.headline
Wszechstronny kudłacz, czyli słowo o nowofundlandach.

# data[].attributes.subject
Wszechstronny kudłacz, czyli słowo o nowofundlandach.

# data[].attributes.body
Psi terapeuta

Dogoterapia cieszy się w Polsce coraz większą popularnością. Jest to metoda wspomagająca i wzmacniająca efektywność rehabilitacji. Motywatorem jest odpowiednio wyselekcjonowany i wyszkolony pies, prowadzony przez wykwalifikowanego terapeutę (często jest to właściciel psa, choć nie jest to reguła). W dogoterapii udział biorą przede wszystkim dzieci. Zajęcia mają na celu rozwijanie sfery umysłowej, wpływają na koncentrację, rozwój mowy i funkcji poznawczych, pobudzają zmysły: wzrok, słuch, dotyk. Terapia ma również za zadanie eliminowanie agresji i autoagresji u dzieci, kształtowanie pozytywnych emocji, rozwój empatii. Pies nie ocenia, nie klasyfikuje, wszystkich ludzi, zdrowych czy chorych, traktuje tak samo. Doskonale więc wpływa na poczucie własnej wartości i poprawę pewności siebie. Do schorzeń, których leczenie warto wspomóc terapią z psem należą między innymi: autyzm, zespół Downa, epilepsja, ADHD, porażenie mózgowe. Jedynymi przeciwwskazaniami do terapii z udziałem zwierząt jest alergia na sierść, astma oskrzelowa, czy niezagojone, otwarte rany bądź odleżyny u pacjenta.

Dlaczego nowofundland na terapetę?

Za wykorzystaniem nowofundlandów do dogoterapii przemawia fakt, że rasa ta została wyhodowana jako współpracująca z człowiekiem. Genetyczne uwarunkowania rasy, utrwalane przez wiele lat hodowli pretendują te ogromne psy do miana idealnego terapeuty. Kolejnym czynnikiem jest wygląd: duży, kudłaty, sympatycznie wyglądający pies kojarzy się dzieciom z ogromnym, puchatym, łagodnym miśkiem, do którego mają się ochotę przytulić i bawić się z nim. Gabaryty sprawiają, że nowofundlandy mogą być wykorzystywane do wielu ćwiczeń terapeutycznych: dzieci mogą pod nimi bez problemu przechodzić, pływać trzymając się kamizelki ratunkowej, czy przejechać się wózkiem ciągniętym przez psa. Wykonywanie takich ćwiczeń, oprócz pozytywnego, uspokajającego wpływu na psychikę, pozwala usprawniać koordynację i sprawność ruchową, a nawet przełamać lęk przed wodą.

Jaki jest idealny psi terapeuta? Do pracy z ludźmi może być przeznaczony jedynie pies o określonych cechach. Musi być pewny siebie, nielękliwy, lubiący przebywać poza domem, uległy, posłuszny, opanowany, odporny na stres. Bardzo ważna jest odpowiednia kondycja fizyczna, dobry stan zdrowia, inteligencja, no i chyba najważniejsze – wielka miłość do ludzi, czego akurat nowofundlandom nie brakuje. Natura przylepy i pieszczocha również działają na korzyść psa.

# data[].attributes.body
Nowofundland bardzo lubi wodę, doskonale pływa. Początkowo pomagał rybakom przy wyciąganiu sieci na ląd oraz ciągnięciu łodzi. Obecnie jest to pies ratownicz y pracujący w ratownictwie morskim. Nowofundlandy i landsery uratowały wielu tonących ludzi. Bardzo dobrze spisują się również jako pies zaprzęgowy używany do transportu ciężkich ładunków (obecnie wyłącznie sportowo) oraz pies-towarzysz.

# data[].attributes.body
Nowofundland uważany jest za jedną z najbardziej przyjacielskich ras– znany jest ze swojej życzliwości, delikatności i łagodności – zwłaszcza w stosunku do ludzi. Niezależnie od swych znacznych rozmiarów świetnie zżywa się z dziećmi. Wraz z landseerem były tematem pojawiającym się w twórczości malarzy i poetów. Opiekuńczość ich została spopularyzowana m.in. w postaci nowofundlandki o imieniu Nana w powieści Jamesa M . Barrie Piotruś Pan.

# data[].attributes.body
Nowofundland, potocznie zwany wodołazem, to duży pies z grupy molosów. Może osiągać wysokość do 71 cm i wagę ok.68 kilogramów.

Głowa: Masywna

Nos: Duży, nozdrza dobrze rozwinięte, kolor nosa jest zależny od koloru ich sierści.

Kufa: o graniastym kształcie, głęboka i umiarkowanie krótka, pokryta krótkim, delikatnym włosem, pozbawiona fałd; kąciki wargowe widoczne, lecz nie przesadnie zaznaczone.

Zgryz: Zgryz nożycowy lub cęgowy.

Oczy: niewielkie,

Uszy: nieduże, w kształcie trójkąta o zaokrąglonych końcach, osadzone daleko w tyle głowy i do niej przylegające.

Szyja: Mocna i muskularna; znaczne podgardle niewskazane.

Tułów: O masywnym kośćcu. Oglądany z boku głęboki i mocny.

Grzbiet: szeroki.

Lędźwie: Mocne i dobrze umięśnione.

Klatka piersiowa: szeroka, pojemna i głęboka, żebra dobrze wysklepione.

Włos: Odporny na przemoczenie i wilgoć. Włos okrywy umiarkowanej długości i prosty bez loków (bywa lekko falisty). Podszerstek miękki i gęsty, gęstszy zimą niż latem; włos na czaszce, kufie i uszach krótki i delikatny; pióra na przednich i portki na tylnych kończynach.

Umaszczenie: brunatne, czarne, białe z czarnymi znaczeniami.

Błona między palcami: okrągłe łapy o palcach połączonych błoną czynią z nowofunlandów doskonale pływające psy.

# data[].attributes.body
https://vimeo.com/237794007

# data[].attributes.body
Według aktualnego stanu wiedzy rasa pochodzi z Nowej Fundlandii powstała w wyniku krzyżówek psów zamieszkujących wyspę Indian Beotukz dużymi psami do polowań na niedźwiedzie, które na wyspę przywieźli około 1100 roku Wikingowie. Za protoplastę nowofundlandów uważana jest wymarła już rasa o nazwie St. John's dog.