# data[].attributes.headline
Bu eserde hangi IB kavramı öne çıkmaktadır?

# data[].attributes.subject
Bu eserde hangi IB kavramı öne çıkmaktadır?

# data[].attributes.headline
Bu eserde hangi küresel hedef yer almaktadır?

# data[].attributes.subject
Bu eserde hangi küresel hedef yer almaktadır?

# data[].attributes.body
Eserde yazarın açıksözlülükle düşüncelerini ifade ettiğini biliyoruz. Tüm bu olumsuzluklardan net bir şekilde bahsetmesi, yazarın son yardım çağrıları veya kurtulma çabaları olabilir mi?

# data[].attributes.body
Mekan ve zaman ögeleri sürekli değişim ve dönüşüm içinde → buna rağmen betimlenen insan tipi sürekli aynı (toplum)

Yaşlı kadınlar → hayatta bir amacı olmadığı gibi yazar tarafından en kötü olarak betimleniyor

Zıt kavramlar → eserde sürekli aynı cümle içinde zıt anlamlı kelimelerin varlığı görülmektedir → anlamı pekiştirme

yaşam-ölüm (zıt)

haykırmak-sessizlik (iletişim kopukluğu)

Her şey geçiyor. Hiçbir şey geçmese de.

Ağrı ve yorgunluk → psikolojik yorgunluğun fiziksel anlamda boy göstermesi → yeni güne başladığını ilk olarak yorgunluk ve ağrıları ile anlatması umutsuzluk atmosferi yaratmaktadır.

Topluma eleştiri: insanları kendinden soyutlayıp bir grup olarak görüyor. Bu da içinde bulunduğu yalnızlık durumunu destekler nitelikte

Türk işçiler: sürekli çalışan ve yazarın acıma ile yaklaştığı kesim. Yazar nereye giderse gitsin bu insanlarla karşılaşıyor (marksist)

Sen: isim belirtmeden sürekli beraber olduğu erkeklerden bahsediyor. İkili ilişkilere değer vermeyişi ve yine kendisi dışındaki insanları bir “grup” gibi gördüğünü destekliyor.

Geçmişi ve ölüm: geçmişinde birkaç kez ceset görmüş olması intihara yönelimini psikanalitik açıdan açıklamaktadır + mezarlık + intihara meyilli kişiler

Yaşam = gitmek

Tren: sürekli hareket halinde ve geziyor → zamanın akışına vurgu

Yükseklik: “inemiyorum, yaşayamıyorum, ölemiyorum”

# data[].attributes.body
Şeffaf bir anlatıcı hakimdir bu eserde. Peki şeffaf anlatıcı nedir?

Sizler de sorularınızı ekleyin lütfen!

# data[].attributes.body
Alışılmadık bağdaştırmalar ile yazar, birbirine zıt olan kelimeleri bağdaştırarak, uyumsuz kelimelerden bir uyum yaratır ve böylece protest ruhunu gösterir. Örnek: Canlı mezarlık

# data[].attributes.body
Yazar Berlin duvarının arasındaki bölgeyi Türkiye’ye benzetmiştir. Bu bölge askerler tarafından kimsenin geçmemesi için korunan bölgedir.

# data[].attributes.body
Karma Yapı: Gezi Yazısı + Anı + Günlük + Biyografi + Otobiyografi

Mekanlar üzerinden işleyen bir olay akışına sahip

Kitap Berlin'de başlıyor. Yazar, o dönemde Berlin duvarıyla ikiye ayrılmış olan kenti kendisiyle özdeşleştiriyor. Duvarın arasında insanların girişinin yasak olduğu bölgeyi "Türkiye olarak adlandırıyor. Türkiye'nin batı ve doğu dünya arasında kalmasını bir "köprü" yerine "duvar benzetmesiyle betimliyor.

Yazar kimi zaman kenidisine "o" ya da "sen" olarak hitap ediyor. Bu hitap şekli, kendine yabancılaşmasını, benliğini ötekileştirmesini anlatıyor olabilir.

Sıklıkla kontrast kullanımı görülüyor. (Sınıflandırma ve sıfatların işlevlerii yitirmesi)

Yazar içinde bulunduğu "Sessiz nesil" kuşağının itaat davranşından ayrışıyor. Günümüz kuşaklarında görülen "anlamla bir hayat" kaygısına sahip.

"Zaferler de, yenilgiler de insan ölüleri üzerinden geçiyor." → Savaş güzellemesine karşı çıkış

Yazar her ne kadar mekanları betimliyor olsa da, bu mekanları intihat geçmişine sahip edebi figğrlerin izinden keşfediyor. Sürekli düzenden kaçış, kendi benliğini arayış olarak nitelendirdiği yolculuğu, sistemle özdeşleşememiş, bu yüzden yalnız, ve en sonun yalnızlıkları nedeniyle intihara sürüklenen yazarlar üzerine şekilleniyor.

Referanslar:

Hermann Hesse: İnsanın hayatın anlamını ve benliğini arayışı

Mozart: Zenginlik ve lüks içindeki hayatın ayrıcalıkları, bu ayrıcalıkların getirdiği mutlulukla hayatın romantize edilmesi

Semboller

Trafik: Anlamsız bir akış içinde seyreden hayat

Duvar: İnsanın iç sınırları

Tren: Bağımsızlık

Büyük yapılar: Köklenmiş, yıkılmaz görünen sistemler

Ev: Köken, yazar eve dönmeyi istemiyor, kökenlerini kabullenmek istemeyişini ifade ediyor olabilir.

Storkwinkel yolu (s.31)

Tekerlekli Çanta: Rölativist Ahlak

Uyku: Cehalet/Kandırılmışlık

Durgun Deniz Yüzeyi: toplumun isteklerine tamamen uyuşan insan profili. Yazar da bu profile sahip ama denizin derinlikleri yüzeyi kadar sakin değil.

Futbol maçı: Savaşın minyatür hali. İnsanlar aidiyet ve düşmanlık hissetme ihtiyaçlarını saf şiddet yerine taraftarlık ile gideriyorlar. Bireysellik yok oluyor ve toplumsal zihniyet tekelleşiyor. Futbol aynı zamanda kolayca bir yalancı gündem malzemesi yapılabiliyor.

# data[].attributes.body
- Yazar 61. sayfada "İstanbul'un herhangi bir banliyösünü andıran bir kentteyim. Ya da İstanbul'da mıyım?" diyor. Her gittiği yerde İstanbul'da olduğunu hissetmesi nereye giderse gitsin içindeki ölüm duygusundan kaçamadığını gösteriyor olabilir. Bu duygu, 64. sayfada da güçlendirilmiş.
- Yazarın 63. sayfaki "Bir ülkenin zaferi, diğer ülkenin yenilgisi. Zaferler de yenilgiler de insan ölüleri üzerinden geçiyor." demesi her ne kadar karamsar olsa da hümanist bir yönü olduğunu gösteriyor.
-Sayfa 78'de kullandığı "Sanilita" ifadesi ile kendini yaşlı hissetmesi ve Svevo arasında bir bağ kuruyor.
-Yazar hep "kendi sınırsızlığım içinde" ifadesini kullanıyor. Bu ifade ile ne demek istiyor?
-Yazar eserde yeni karakterlerden bahsederken onları tanıtmıyor, okur zaten o kişileri tanıyormuş gibi doğrudan anlatmaya başlıyor. Bu durum, okurun yabancılaşmasına yol açıyor. Yazarın bu tercihi ne anlama geliyor olabilir?

# data[].attributes.headline
Yazarın Kendini "Öteki" Hissetmesi Hakkında

# data[].attributes.subject
Yazarın Kendini "Öteki" Hissetmesi Hakkında

# data[].attributes.body
Dersimizde yazarın kendini neden dışlanmış hissediyor olabileceğine ilişkin biraz konuşmuştuk. 57. sayfada yazar bu konu üzerinde durmuş.
Yazarın "Gençken de hem yaşlı hem çocuk değil miydim?" demesi onun ötekileştirilmesine dair ne anlama geliyor olabilir?

# data[].attributes.body
burası bizim ülkemiz değil bizi öldürmek isteyenlerin ülkesi

# data[].attributes.body
kelime seçimi: fırtına, yağmur, rüzgar, sonbahar, ölü bir pazar, boğucu
- duvarlar yaşamımızdaki mezarlar mı (15)
- Karşıdaki yeşil kubbe bir kiliseye mi ait. kiliseye, kütüphaneye, tiyatroya ait olup olmadığını bilmek istemiyorum. Yalnız tüm kentin beni nasıl etkilediğini algılamak istiyorum. (25)
sayfa 15 "onu"
- nereden geldiğim sorusunu yanıtlamak istemiyorum. hiçbir yerden gelmiyorum. kendimden başka. (27)
- konuşacak birisine o denli gereksinimi var ki. İnsan arıyor. (31)
- yaşamı süresince baskısı üzerinden kalkmayan babanın, mezarda da onun üzerine yattığını. (37)
- aynı dünyanın en derin acısını Kafka çektiği için mi rahatsın onun mezarı yanıbaşında. (37)
- ...öylesine sık ve düzensiz yükseliyor ki. Dağınıklık içinde, sanki atılmış, şekil verilmemiş, her biri bir başka eğrilikte. (35)

# data[].attributes.body
- Ölüm, yaşam ve var oluş üzerine bir sorgulama ve depresif düşünme
- S. 12 "Aynı dili konuşan iki kişi yok" --> yazarın kendini yabancılaştırması ve diğer insanlardan uzaklaştırması, duygusal anlamda herkesin olaylar karşısında farklı etkilenmesi sonucu kimsenin birbirini anlamaması
- Her insan hayatının öykülerle dolu olması --> her öykünün bir sonunun olması --> ölüme çağrışım
- Metro istasyonu --> kalabalık içinde yalnızlık
- Berlin Duvarı --> Tarihsel alt yapı, eserin gezi yazısı oluşuna bir gönderme olabilir / Berlin'in duvarlarla çevrili olması, yazarın kendini dış dünyaya kapatması
- Gemi (s.17) --> bakımsız, yılların birikimi kokuyor --> yazar, kendisine benzetiyor olabilir
- S.22 yazarın hissizleşmesi? Yaşamdan bir beklentisinin olmayışı, ölüme hazır olduğunun bir göstergesi
- Çocukluk --> Hayatın başlangıcı, beklentiler var ama yaşlandıkça bu beklentiler kayboluyor, yazar kaybetmeye/çabalamamaya alışıyor
- Genç-yaşlı çatışması --> değişim, dönüşüm, hayatının değişikliğe uğradığı evre?
- Soğuk --> depresif ve melankolik atmosfer oluşumuna katkı
- Güneş --> Olmayan umut duygusu, arada bir varlığını gösteriyor olabilir

# data[].attributes.body
Bence yazar otuz birinci sayfada kendi intihar teşebbüsünden bahsediyor. O kız bence kendi gençliği ve yine yabancılaşmanın bir sonucu olarak kendine dışarıdan bakıyor. Geçmiş hayatını unutmak istediğini söylüyordu bir önceki bölümde, bu unutmadığının bir kanıtı.

# data[].attributes.body
1- Duvar ifadesi Yenişehir'de bir Öğle Vaktinde olduğu gibi burada da kullanılmış. 15. ve 16. sayfalarda görmek mümkün. Burada duvar yazarın bir önceki bölümde yakındığı "tanımlamaları" ve insanların tanımlar tarafından biçimlendirilmesine dair olabilir. Berlin Duvarı da önemli bir etken olabilir.
2- Yolculuk sembolü , sayfa 27'de tekrar işlenmiş:" bir yolculuğa çıkmak için de bu nedenle karar veremiyorsun."  Yine sayfa 35'te ilginç bir ifade var. "Oysa hiç yolculuğa çıkmam."
3-Yazar sürekli olarak yaşlı kadınlardan bahsediyor. Kendisinin de zihinsel olarak yaşlı bir kadın olduğunu mu ima etmek istiyor?
4- Yazar polisin davranışından bozuk sistem eleştirisi yapmak için sayfa 33'te bahsediyor.
5- Nem ve küf. İnsanın koku duyusu olmasa algılaması mümkün değildir. Nemi insan göremez, hisseder. Tezer Özlü'de de aslında havada asılı kalan görünmez nem ve küf kokusu gibi varlığı değişmeyen bir ölüm fikri var.
6- Diş ve baş ağrıları --> hayat sancısı - bir leitmotiv
7- Yazarın bayrakları sevmemesi --> milliyet veya vatandaşlık kavramlarının boyunduruğunda olmak istememesi, bunları kendini kısıtlayan şeyler olarak görmesi (Bu durum sayfa 93.'te "Ne vatandaş, ne halk, ne de küçük burjuva olmadığımı biliyorum. Bu ufacık tanımlama bile bana direnç veriyor." cümlesini kullanıyor.)

# data[].attributes.body
12. sayfada yazar, insanın yaptığı her şeyi kendisi için yaptığına inandığını söylüyor. ""Her sözü insanın kendisi için söylediğine inanıyorsun." Burada pek açık olmasa da, yazarın bireyselleşmeden yakındığı çıkarımında bulunulabilir. Yani yazar insanların sadece kendileri için yaşamalarını istemiyor. Kendisine sen diye hitap etmesi onun, bireyselleşmekten kaçınma çabası mı? Veya bu bir çeşit kendinden kaçış mı?
*Yazarın O diye hitap ettiği kişi Pavese mi?

# data[].attributes.body
1- Zıt ifadeler çok sık birlikte kullanılmış. Sayfa 11'in başlangıcında bunu görmek mümkün.
2- Dil çoğunlukla kesik kesik kısa cümlelerden meydana geliyor. Bu durum bana bir kalp atışını çağrıştırdı. Yani kalbi atıyor ama aslında yaşamıyor.
3- 28. sayfada şiiri andıracak şekilde anlatısını dizelere bölüyor. Bu kesik kesiklik ne anlama geliyor?
4- Kentin uzun caddeleri, yazarın yaşam yolculuğunu mu temsil ediyor (sayfa 30)

# data[].attributes.body
Eserin ismi "Yaşamın Ucuna Yolculuk", 11. sayfada ise yazar yaşamın ortasında olduğunu söylüyor. Eğer yaşamın ucu ölüm ise, bu eser yazarın ölüme adım adım yaklaşmasının bir belgesi sayılabilir.  Hayat hep yolculukla özdeşleştirilmiş. Yazar da eserin pek çok yerinde trenle veya başka araçlarla seyahat ediyor. Yaşıyor -yani seyahat ediyor- ama önemsediği şey varış yeri, yani ölüm. Yolculuk ona keyif vermiyor.
*36. sayfada yazar şöyle söylüyor: Yaşamın sonu bana hiçbir zaman ırak gözükmedi."