# data[].attributes.body
1788 – Γέννηση του Γεωργίου Σταύρου στα Ιωάννινα.
Γιος του μεγαλέμπορου και πρόκριτου των Ιωαννίνων Σταύρου Ιωάννου ή Τσαπαλάμου και της Μπαλάσιως το γένος Χριστόδουλου Κερασάρη, εξαδέλφη των Ζωσιμάδων. Ο Γ. Σταύρος είχε άλλα τέσσερα αδέλφια: τον Σωτήρη, την Αλεξάνδρα, την Αικατερίνη και την Ελένη.

# data[].attributes.body
1795 – Μαθαίνει τα πρώτα του γράμματα στα Ιωάννινα στη Σχολή των Μπαλάνων και έπειτα στην Καπλάνειο Σχολή, η οποία διευθύνεται από τον Αθανάσιο Ψαλίδα.

# data[].attributes.body
1803 – Ο πατέρας του τον φέρνει για σπουδές στη Βιέννη με σκοπό να του εμπιστευθεί στο μέλλον και την οικογενειακή εμπορική επιχείρηση που είχε συστήσει από το 1790 στην πρωτεύουσα των Αψβούργων. Σπουδάζει στην Εμπορική Σχολή της Βιέννης. Μαθαίνει καλά τα γερμανικά και τα γαλλικά. Αργότερα θα μάθει επίσης την ιταλική και την αγγλική γλώσσα.

# data[].attributes.body
1808 – Γνωρίζεται με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος μένει λίγο καιρό στη Βιέννη κατά το ταξίδι του προς την Πετρούπολη, όπου θα αναλάβει υπηρεσία στο διπλωματικό σώμα της Ρωσίας.

Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος. Λιθογραφική εκτύπωση. Τυπογραφείο αδελφών Γ. Ασπιώτη, Κέρκυρα

Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας

# data[].attributes.body
1811 – Διευθύνει ο ίδιος τον εμπορικό-τραπεζικό οίκο Σταύρου στη Βιέννη τα επόμενα περίπου δέκα χρόνια, αφού ο πατέρας του επιστρέφει στα Ιωάννινα.

# data[].attributes.body
1814 – Συμμετέχει στη Φιλόμουσο Εταιρεία της Βιέννης που ιδρύεται με πρωτοβουλία του Ιωάννη Καποδίστρια την εποχή του Συνεδρίου της Βιέννης, με πρόσχημα τη συγκέντρωση χρημάτων για υποτροφίες των Ελληνοπαίδων που θα σπούδαζαν σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, αλλά με απώτερο στόχο την προετοιμασία για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού.

# data[].attributes.body
1821 – Μετά την έναρξη της Επανάστασης, ο Γεώργιος Σταύρος, μυημένος από καιρό στη Φιλική Εταιρεία, πρωτοστατεί στην υλική ενίσχυση του διεξαγόμενου αγώνα με αποστολές όπλων και εφοδίων στους Έλληνες μαχητές.

# data[].attributes.body
1822 – Έρχεται στην Πετρούπολη για να συνεννοηθεί με τον Ιωάννη Καποδίστρια για την έκβαση του Αγώνα. Το επόμενο χρονικό διάστημα αναπτύσσει εθνική δράση στη Βιέννη, στην Πίζα, στο Λιβόρνο.

# data[].attributes.body
1824 – Έρχεται στον επαναστατημένο Μοριά μέσω Πίζας και Ζακύνθου. Φτάνει στο Ναύπλιο με όπλα, πολεμοφόδια και τρόφιμα για τις ανάγκες του Αγώνα (Νοέμβριος). Προσβάλλεται από τύφο, που μάστιζε τότε την πόλη, αλλά σε τρεις μήνες η υγεία του επανέρχεται. Γνωρίζεται με διάφορους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες της Επανάστασης.

# data[].attributes.body
1825 – Γενικός ταμίας του Εκτελεστικού και μυστικοσύμβουλος του προέδρου του Εκτελεστικού Γεωργίου Κουντουριώτη. Συμμετέχει στην αποτυχημένη εκστρατεία του προέδρου του Εκτελεστικού κατά του Ιμπραήμ. Μέλος της Διοικητικής Επιτροπής Πελοποννήσου.

# data[].attributes.body
1826 – Ο Γ. Σταύρος αναλαμβάνει διάφορες αποστολές: Συμμετέχει στον έρανο για τη συγκέντρωση χρημάτων υπέρ του Αγώνα στην Πελοπόννησο, καταφέρνει να ματαιώσει οριστικά τα σχέδια των «ορλεανιστών» της γαλλικής φατρίας για ανακήρυξη του νεαρού δούκα του Nemours ως ηγεμόνα της Ελλάδας, ενισχύει με στρατιωτικό σώμα το πολιορκημένο Μεσολόγγι.

# data[].attributes.body
1827 – Πληρεξούσιος Στερεάς Ελλάδας-Ηπείρου στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα, η οποία αποφασίζει την εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως κυβερνήτη της Ελλάδας. Συμμετέχει στην επιτροπή σύνταξης του νέου «Πολιτικού Συντάγματος της Ελλάδος».

# data[].attributes.body
1828 – Συμμετέχει στην τριμελή επί της Οικονομίας Επιτροπή (Υπουργείο Οικονομικών) και στη Διεύθυνση της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας, που ιδρύει ο Κυβερνήτης (1828-1832). Διορίζεται από τον Ιωάννη Καποδίστρια μέλος του Τμήματος Οικονομίας του Πανελληνίου.

# data[].attributes.body
1831 – Πληρεξούσιος της επαρχίας Ηπείρου στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση του Άργους μαζί με τους Αθανάσιο Τσακάλωφ και Κωνσταντίνο Ράδο.

# data[].attributes.body
1835 – Μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που έχει ιδρυθεί το 1833. Γνωρίζεται με τον Αρτεμόν Ρενύ (Arthémond Regny), πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, έμπειρο Γάλλο οικονομολόγο τον οποίο είχε στείλει στην Ελλάδα το γαλλικό κράτος, με παρέμβαση του μεγάλου Γαλλοελβετού φιλέλληνα Ιωάννη-Γαβριήλ Εϋνάρδου, για να οργανώσει τα οικονομικά της χώρας. Μέσω του Ρενύ ο Γ. Σταύρος θα γνωριστεί με τον Εϋνάρδο, με τον οποίο θα αναπτύξει μακροχρόνια και ειλικρινή φιλία.

# data[].attributes.body
1838 – Ο Γ. Σταύρος και ο Αρτεμόν ντε Ρενύ συστήνουν προεξοφλητικό γραφείο στην Αθήνα με προτροπή και κεφάλαια του Ιωάννη-Γαβριήλ Εϋνάρδου και προεξοφλούν εμπορικά γραμμάτια με τόκο 8%. Οι θετικές επιπτώσεις από τη λειτουργία του προεξοφλητικού γραφείου επηρέασαν ευνοϊκά τον Όθωνα για την ίδρυση τράπεζας. Παράλληλα οι δύο άνδρες, υπό την καθοδήγηση του Εϋνάρδου, προετοιμάζουν και διαπραγματεύονται με την ελληνική κυβέρνηση την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας.

# data[].attributes.body
1841 – (30 Μαρτίου) Νόμος περί συστάσεως Εθνικής Τραπέζης. Με το βασιλικό διάταγμα της 8ης Απριλίου ο Γ. Σταύρος συμμετέχει στην επιτροπή που προετοιμάζει τη λειτουργία της Εθνικής Τράπεζας, ενώ στις 17 Νοεμβρίου η προκαταρκτική γενική συνέλευση των μετόχων τον εκλέγει παμψηφεί πρώτο διευθυντή της Τράπεζας.

# data[].attributes.body
1842 – (22 Ιανουαρίου) Έναρξη της λειτουργίας της Εθνικής Τράπεζας «εις την οικίαν του διευθυντού». Υπογράφει τα τραπεζογραμμάτια που για πρώτη φορά κυκλοφορούν στο νεότερο ελληνικό κράτος, γεγονός που θα συνεχιστεί μέχρι το θάνατό του.

# data[].attributes.body
1845 – Η Τράπεζα αγοράζει τη διώροφη οικία του καθηγητή Κυριάκου Δομνάδου στη γωνία των οδών Αιόλου και Ευριπίδου (σημερινής Γ. Σταύρου), στην πλατεία Λουδοβίκου (σημερινή Κοτζιά) για να στεγάσει τις υπηρεσίες της. Εδώ θα συνεδριάζει το Συμβούλιό της, θα διεξάγονται οι γενικές συνελεύσεις των μετόχων και θα διαμένει ο Γ. Σταύρος έως το θάνατό του. Ξεκινά να λειτουργεί η υπηρεσία ταμιευτηρίου. Έπειτα από συμφωνία με την κυβέρνηση, η Εθνική Τράπεζα δέχεται «παρακαταθέσεις επί τόκω» για ποσά που ανήκουν σε φιλανθρωπικά καταστήματα.

# data[].attributes.body
1849 – (9 Φεβρουαρίου). Ο Γεώργιος Σταύρος εκλέγεται ισόβιος διοικητής της Εθνικής Τράπεζας από τη συνέλευση των μετόχων, έπειτα από πρόταση του Ι.-Γ. Εϋνάρδου.

# data[].attributes.body
1851 – Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηνών

# data[].attributes.body
1856 – Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Ορφανοτροφείου Χατζηκώνστα στην Αθήνα, θέση που θα διατηρήσει έως το θάνατό του.

# data[].attributes.body
1863 – Στα «Ιουνιακά», στην ένοπλη εμφύλια σύγκρουση πολιτικών μερίδων της 19ης-20ής Ιουνίου στην Αθήνα, το κεντρικό κατάστημα με τα χρηματικά αποθέματα της Εθνικής Τράπεζας κινδυνεύει να λεηλατηθεί. Η ικανότητα, το θάρρος και η αποφασιστικότητα του Γ. Σταύρου αποτρέπουν την καταστροφή. Νέο δάνειο 1.000.000 δραχμών της Εθνικής προς το κράτος.

# data[].attributes.body
1867 – Ιδρύεται το Ταμείο Συντάξεων Προσωπικού της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος με πρωτοβουλία του Γ. Σταύρου, το οποίο αποτελεί τον πρώτο στη χώρα ασφαλιστικό οργανισμό εργαζομένων.

# data[].attributes.body
1868 – Ο Γ. Σταύρος αμύνεται σθεναρά απέναντι στις υπερβολικές απαιτήσεις της κυβέρνησης (που ζητά έκτακτη πίστωση 100 εκατομμύρια, για να αντεπεξέλθει στις ανάγκες της στρατιωτικής προετοιμασίας για την απελευθέρωση της Κρήτης), υπερασπιζόμενος την ίδια την ύπαρξη της Τράπεζας. Τελικά η Εθνική θα δανείσει στο ελληνικό κράτος 14 εκατομμύρια δραχμές, για να αντιμετωπίσει τα έκτακτα έξοδα του Κρητικού Αγώνα. Συντάσσει την ιδιόγραφη διαθήκη του (2 και 10 Οκτωβρίου), διορίζοντας εκτελεστές της τους τρεις υποδιοικητές της Εθνικής Τράπεζας Μ. Ρενιέρη, Γ. Βασιλείου και Ε. Κεχαγιά. Σύμφωνα με την τελευταία του βούληση σημαντικό μέρος της περιουσίας του πρόκειται να αξιοποιηθεί για την ανέγερση και λειτουργία ορφανοτροφείου αρρένων στα Ιωάννινα, τη γενέτειρα πόλη του.

# data[].attributes.body
1869 – (31 Μαΐου) Ο Γεώργιος Σταύρος πεθαίνει σε ηλικία 81 ετών από καρδιακή ανακοπή μέσα στο κτήριο του καταστήματος της Εθνικής Τράπεζας όπου διέμενε. Διοικητής της Τράπεζας θα αναλάβει ο μέχρι τότε υποδιοικητής Μάρκος Ρενιέρης.