# data[].attributes.headline
Μαρια Ταπκου 

# data[].attributes.body
Μαρια Ταπκου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Λούστρος ή λουστραδόρος ονομάζεται ο πλανόδιος που το επάγγελμά του είναι να βερνικώνει και να γυαλίζει παπούτσια περαστικών. Στη δουλειά του λούστρου χρησιμοποιείται κασελάκι που μέσα έχει τα βερνίκια και βούρτσες για το γυάλισμα των παπουτσιών. Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα παλαιότερα, οι περισσότεροι λούστροι ήταν παιδιά ή έφηβοι. Η αμοιβή τους ήταν ελάχιστη καθώς ένας πελάτης τους έδινε περίπου δύο δεκάρες.

Διαδεδομένη σε πολλά μέρη του κόσμου, η δουλειά του λούστρου εξαφανίζεται σταδιακά στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και σήμερα το λουστράρισμα σχεδόν πάντα θεωρείται περισσότερο μια τέχνη, παρά μια πραγματική δουλειά. Στις περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας, το επάγγελμα αυτό δεν ασκείται από πολλούς σήμερα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Λούστρος - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Λούστρος ή λουστραδόρος ονομάζεται ο πλανόδιος που το επάγγελμά του είναι να βερνικώνει και να γυαλίζει παπούτσια περαστικών. Στη δουλειά του λούστρου χρησιμοποιείται κασελάκι που μέσα έχει τα βερνίκια και βούρτσες για το γυάλισμα των παπουτσιών. Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα παλαιότερα, οι περισσότεροι λούστροι ήταν παιδιά ή έφηβοι.

# data[].attributes.headline
Γ' Ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.subject
Γ' Ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πώς η τεχνολογία διαταράσσει την αγορά εργασίας και πόσο χρήσιμοι θα είμαστε όταν η τεχνητή νοημοσύνη αναπτυχθεί πλήρως; Μπορούν οι μηχανές να αντικαταστήσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Θα επέλθει η λεγόμενη τεχνολογική ανεργία;
Στα επόμενα πέντε χρόνια 7,1 εκατομμύρια θέσεις εργασίας εκτιμάται ότι θα χαθούν και αντίστοιχα 2 εκατομμύρια θέσεις για εργαζομένους στην ψηφιακή τεχνολογία θα "ανοίξουν", σύμφωνα με ανάλυση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) για τα "Επαγγέλματα του Μέλλοντος" (Future Jobs).

Προσεχώς, τα πάντα θα είναι ψηφιακά. Θέσεις εργασίας θα καταλαμβάνονται από μηχανές αντί ανθρώπων. Στις επαγγελματικές συνεδριάσεις η συμμετοχή θα γίνεται μέσω ολογραμμάτων, δηλαδή ψηφιακών ομοιωμάτων των ανθρώπων. Ήδη "κουβεντιάζουμε" με τα chatbots, προγράμματα που μας δίνουν αυτόματες απαντήσεις σε σχέση με συγκεκριμένα θέματα. Ήδη εκατομμύρια αλγόριθμοι, δημιουργημένοι από επιστήμονες της πληροφορικής, "τρέχουν" σε servers σε όλο τον κόσμο επιλύοντας προβλήματα που προκύπτουν. Ήδη οι ρομποτικές τεχνολογίες βοηθούν τους γιατρούς να κάνουν καλύτερες διαγνώσεις και να παρέχουν ανώτερης ποιότητας θεραπείες. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες, από την πλευρά τους, στρέφονται όλο και πιο έντονα προς τον χώρο των ρομπότ και τον αυτοματισμό (Toyota, Honda κ.α). Η Google οραματίζεται ταξί με οδηγούς ρομπότ, ενώ η Amazon χρησιμοποιεί στα κέντρα διανομής ρομπότ τα οποία επιλέγουν αυτόνομα, πακετάρουν και αποστέλλουν οποιοδήποτε αντικείμενο, οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πώς μεταφράζεται το στίγμα της πρόκλησης που συνεπάγεται για την ανθρωπότητα η νέα εποχή του αυτοματισμού, της τεχνητής νοημοσύνης και της επέκτασης της χρήσης των ρομπότ στην εργασία, αλλά και την καθημερινή ζωή; Ποιος θα είναι ο ρόλος μας στην εργασία, την κοινωνία και την οικονομία, όταν τη δεκαετία του 2020 τα ρομπότ θα ζουν ανάμεσά μας; Απειλούμαστε από τη λεγόμενη τεχνολογική ανεργία;

Πλέον διανύουμε την Τέταρτη Βιομηχανική-"Ρομποτική"- Επανάσταση και όσο κι αν εκφράζονται φόβοι για τις αλλαγές στη φύση και τη δομή της εργασίας, λίγοι θέλουν να βάλουν "φρένο" στην τεχνολογική πρόοδο.
"Οι άνθρωποι δεν θα πάψουν να είναι απαραίτητοι"
"Στην πραγματικότητα είναι στο χέρι μας να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας και να αποφασίσουμε για τα επόμενά μας βήματα" λέει η Ευαγγελία Ίσαρη, Marketing & Communications Manager της Adecco Ελλάδος. "Μπορεί η τεχνολογία να εκτοπίσει στο μέλλον θέσεις εργασίας και ειδικότητες, να αλλάξει δραστικά τα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις ρόλων, να μεταμορφώσει επαγγέλματα. Ταυτόχρονα όμως, θα δημιουργήσει και νέες ανάγκες στην αγορά. Κάποιες ειδικότητες θα πληγούν, κάποιες άλλες θα γίνουν περιζήτητες. Η νέα πραγματικότητα θα "γεννήσει" νέες ευκαιρίες και επαγγελματικούς ρόλους, τους οποίους θα κληθούν να υπηρετήσουν οι άνθρωποι. Ρόλοι που οι μηχανές δεν μπορούν να αναπαραστήσουν καθώς απαιτούν συνείδηση, αυτογνωσία και υψηλό βαθμό συναισθηματικής νοημοσύνης. Επομένως, οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να τρομάζουν απέναντι στην τεχνολογία. Αντίθετα, θα πρέπει να προσαρμοστούν, αξιοποιώντας την προς όφελός τους. Οι άνθρωποι δεν θα πάψουν να είναι απαραίτητοι" υπογραμμίζει και επικαλείται το περιστατικό του 1997, όταν ο υπερ-υπολογιστής Deep Blue της IBM νίκησε τον Γκάρι Κασπάροφ, παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι. "Ήταν ένα σοκ το γεγονός ότι η μηχανή νίκησε τον σκεπτόμενο άνθρωπο. Ξαφνικά όμως το σκάκι έγινε προσβάσιμο σε πολύ κόσμο. Τα παιδιά μπορούσαν να παίξουν σκάκι στον υπολογιστή τους. Όλο και περισσότεροι άρχισαν να ενδιαφέρονται για το παιχνίδι, ενώ πολλοί έγιναν καθηγητές σκάκι".
Ψηφιακό χάσμα και κοινωνική ανισότητα
Η μετάβαση δεν θα είναι ομαλή, συμφωνούν οι ειδικοί, ωστόσο θεωρείται ότι όσοι βρίσκονται διαρκώς σε διαδικασία εκπαίδευσης και ανάπτυξης των τεχνικών και προσωπικών τους δεξιοτήτων, θα είναι πάντα έτοιμοι να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες παραμένοντας παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί. "Η δια βίου μάθηση αποτελεί το βασικό "κλειδί" για κάθε εργαζόμενο ανεξαρτήτως ηλικίας. Τα "people skills" είναι αυτά που θα κάνουν τη διαφορά σε έναν κόσμο στον οποίο η τεχνολογία δίνει αμέτρητες δυνατότητες για να δουλέψουμε με πιο αυτοματοποιημένο τρόπο" συμπληρώνει η κυρία Ίσαρη και δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι υπό αυτή την οπτική γωνία η τεχνολογία μάς κάνει ταυτόχρονα και περισσότερο ικανούς. Παράλληλα, εκφράζεται και η άποψη ότι μάς προσφέρει καλύτερες συνθήκες εργασίας, αν αναλογιστεί κανείς τα πιο ευέλικτα ωράρια και την εργασία εν κινήσει ή από το σπίτι που τελικά αυξάνουν -υπό προϋποθέσεις- και τον προσωπικό ελεύθερο χρόνο. "Η τεχνολογία μας δίνει αυτή τη δυνατότητα αρκεί να την αξιοποιήσουμε με τον σωστό τρόπο: ως μέσο βελτίωσης της ισορροπίας ανάμεσα σε επαγγελματική και προσωπική ζωή και όχι καταστρατήγησής της" προσθέτει η κυρία Ίσαρη.

Ουδείς μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα το μέλλον, η Marketing & Communications Manager της Adecco Ελλάδος, όμως, πιστεύει ότι σε αυτή την ψηφιακή επανάσταση που βρίσκεται εν εξελίξει, το πλεονέκτημα ανήκει σε αυτούς που έχουν την ικανότητα να μαθαίνουν και να εξελίσσονται στο πλαίσιο της εργασίας τους, που ακολουθούν τις τάσεις, έχουν διαρκώς διάθεση για καινοτομία και δεν φοβούνται αλλά αγκαλιάζουν την αλλαγή. Σπεύδει, δε, να τονίσει τον κομβικό ρόλο που παίζει η δράση της Πολιτείας και των επιχειρήσεων στην επανεκπαίδευση όσων δεν διαθέτουν τις κατάλληλες δεξιότητες για το μέλλον, προκειμένου να αποφευχθούν κοινωνικές ανισότητες από το λεγόμενο "ψηφιακό χάσμα".

Πάντως, οι αλλαγές στην εργασία δεν αφορούν μόνο στην τεχνολογία. Βιώνουμε μια βαθιά μεταμόρφωση της κοινωνίας, των οργανισμών, της καριέρας, της εκπαίδευσης και της παραδοσιακής απασχόλησης (μισθωτή εργασία) που ολοένα και περισσότερο δίνει τη θέση της στο freelancing. To 30% των εργαζομένων σε ΗΠΑ και Ευρώπη είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, γεγονός που δείχνει τη συνεχώς αυξανόμενη σημασία της ευελιξίας στην εργασία. Με τα νέα όμως αυτά δεδομένα "θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι εργαζόμενοι και αυτής της κατηγορίας, που έχει τόσο πολύ μεγεθυνθεί, απολαμβάνουν καλές εργασιακές συνθήκες, βρίσκονται σε συστήματα που τους παρέχουν οφέλη, προστατευμένη απασχολησιμότητα και κοινωνική ασφάλιση", τονίζει η κυρία Ίσαρη.
Οι "χαμένοι" και οι "κερδισμένοι"
Σύμφωνα με στοιχεία ερευνών, δεδομένης της επίδρασης της τεχνολογίας, τα επόμενα χρόνια αρνητικά θα επηρεαστούν οι θέσεις εργασίας στον κατασκευαστικό τομέα, την ενέργεια και τα χρηματοοικονομικά, ενώ μεγάλο "πλήγμα" θα δεχθεί και ο τομέας της Υγείας, κυρίως λόγω της τηλεϊατρικής. Στους "χαμένους" προστίθενται και οι κλάδοι του λιανικού εμπορίου, των εκδόσεων και των εντύπων.

Αντίθετα, αυξανόμενη ζήτηση αναμένεται να έχουν εργαζόμενοι στον κλάδο του IT και ιδιαίτερα οι Developers, οι μηχανικοί δικτύων, οι σύμβουλοι λογισμικού, οι αναλυτές δεδομένων, οι digital marketers και τα επαγγέλματα που απαιτούν δημιουργικότητα, συναισθηματική νοημοσύνη και επικοινωνία.

# data[].attributes.attachment_link.title
Απειλούν τα ρομπότ τις θέσεις εργασίας;

# data[].attributes.attachment_link.description
Πώς η τεχνολογία διαταράσσει την αγορά εργασίας και πόσο χρήσιμοι θα είμαστε όταν η τεχνητή νοημοσύνη αναπτυχθεί πλήρως; Μπορούν οι μηχανές να αντικαταστήσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Θα επέλθει η λεγόμενη τεχνολογική ανεργία; Στα επόμενα πέντε χρόνια 7,1 εκατομμύρια θέσεις εργασίας εκτιμάται ότι θα χαθούν και αντίστοιχα 2 εκατομμύρια θέσεις για εργαζομένους στην ψηφιακή τεχνολογία θα "ανοίξουν", σύμφωνα με ανάλυση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) για τα "Επαγγέλματα του Μέλλοντος" (Future Jobs).

# data[].attributes.body
Ροζβιτα

# data[].attributes.body
Ροζβιτα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Please click here if you are not redirected within a few seconds.

Images
Δουλειές που υπήρχαν πριν 50 χρόνια και έχουν πλέον εξαφανιστεί ...

www.fortunegreece.com

Images may be subject to copyright.

# data[].attributes.attachment_link.description
Please click here if you are not redirected within a few seconds. Images Δουλειές που υπήρχαν πριν 50 χρόνια και έχουν πλέον εξαφανιστεί ... www.fortunegreece.com Images may be subject to copyright.

# data[].attributes.body
Ροζβιτα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Οι τεκτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας μετά την εφεύρεση των υπολογιστών και την άνοδο του διαδικτύου έχουν αλλάξει τις θέσεις εργασίας.

Κάποιοι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι, των οποίων οι δεξιότητες ήταν πολύτιμες όταν ξεκίνησαν την καριέρα τους, έχουν μείνει πίσω σήμερα λόγω των αλλαγών στη ζήτηση.

Αυτά είναι οκτώ επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί τα τελευταία 50 χρόνια.
1. Γαλατάς
Το να φέρνει κανείς το γάλα στις πόρτες των σπιτιών ήταν στο παρελθόν ένα αξιοσέβαστο επάγγελμα. Ο γαλατάς έβαζε τα γυάλινα μπουκάλα σε ένα μονωμένο κουτί στην αυλή, και οι οικογένειες άφηναν εκεί τα άδεια μπουκάλια για να τα μαζέψει ο γαλατάς την επόμενη μέρα. Η εν λόγω θέση ίσως επανέρχεται σταδιακά με την αυξανόμενη ζήτηση για φρέσκα προϊόντα κατ' ευθείαν από την φάρμα, αλλά η διανομή γάλακτος ίσως δεν γίνει ποτέ τόσο δημοφιλής όσο ήταν πριν 50 χρόνια.
2. Στοιχειοθέτης
Πριν οι υπολογιστές κάνουν την εκτύπωση ψηφιακή, η κάθε λέξη θα έπρεπε να τοποθετηθεί από έναν στοιχειοθέτη. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, το Linotype, που μπορούσε να τοποθετήσει μια ολόκληρη σειρά στοιχείων με τη μία, χρησιμοποιείτο ευρέως. Αν και υπήρχε μια έκρηξη στη χαρτογραφική εκτύπωση για μικρές δουλειές, όπως προσκλητήρια γάμου, το επάγγελμα του στοιχειοθέτη δεν αναμένεται να επανεμφανιστεί.
3. Χειριστής τηλεφωνικού κέντρου
Στη δεκαετία του 1970 τα χειροκίνητα τηλεφωνικά κέντρα θεωρούνταν ήδη ξεπερασμένα. Βέβαια, το τελευταίο καταργήθηκε το 1991.
4. Πωλητής εγκυκλοπαιδειών
Στη δεκαετία του 1970, όταν κάποιος χτυπούσε την πόρτα ενός σπιτιού, θα μπορούσε να πουλάει εγκυκλοπαίδειες. Ήταν κάτι σαν την Wikipedia πριν από την εμφάνιση του διαδικτύου. Η Encyclopedia Britannica, η πιο δημοφιλής εγκυκλοπαίδεια σταμάτησε να πουλάει πόρτα-πόρτα το 1996 και διέκοψε την έντυπη έκδοσή της το 2010.
5. Υπάλληλος video club
Μια ολόκληρη βιομηχανία άνθισε και εξαφανίστηκε εντελώς μέσα στα τελευταία 50 χρόνια: η ενοικίαση βίντεο. Το πρώτο video club άνοιξε το 1977 στο Λος Άντζελες και νοίκιαζε βίντεο έναντι 10 δολαρίων την ημέρα. Χιλιάδες καταστήματα αλλά και αλυσίδες καταστημάτων άρχισαν να εμφανίζονται, αλλά με την εξέλιξη της τεχνολογίας, και την εμφάνιση του Netflix, μπορεί πλέον κανείς να δει ταινίες και σειρές κατ' ευθείαν από τις φορητές συσκευές του.
6. Οδηγοί κορμών
Ξυλοκόποι σε απομακρυσμένα δάση τραβούσαν τα κομμένα δέντρα στο κοντινότερο κανάλι. Εργάτες γνωστοί ως "river pigs" οδηγούσαν τον κορμό μέσω του ποταμού προς τους μύλους για επεξεργασία. Η οδηγοί των κορμών ακολουθούσαν τους μικρούς στόλους κορμών πάνω σε βάρκες ή ανέβαιναν πάνω τους. Πλέον οι οδηγοί κορμών χρησιμοποιούν φορτηγά για να κατευθύνουν τους κορμούς στους μύλους για επεξεργασία.
7. Επεξεργαστής κειμένου
Πριν την εμφάνιση των υπολογιστών, υπήρχαν δακτυλογράφοι που έκαναν μαθήματα στενογραφίας ή υπαγόρευσης και δακτυλογραφούσαν ένα κείμενο εις τριπλούν. Μετά την εμφάνιση των υπολογιστών, αυτοί οι εργαζόμενοι (που ήταν κυρίως γυναίκες) μεταφέρθηκαν σε θέσεις γραμματέων. Υπάρχουν λίγες θέσεις εργασίας ακόμα για δακτυλογράφους, κυρίως σε δικηγορικές εταιρείες, αλλά αυτή η κατηγορία αναμένεται να εξαφανιστεί εντελώς σύντομα.
8. Μηχανικός προβολής ταινιών
Αν και μερικοί κινηματογράφοι εξακολουθούν να προβάλλουν ταινίες με μπομπίνα, στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιείται η ψηφιακή προβολή ταινιών. Η προβολή ταινιών είναι πλέον σε μεγάλο βαθμό αυτόματη, και ένας υπάλληλος μπορεί να ελέγχει όλες τις αίθουσες σε ένα multiplex, από το να υπάρχει ένας μηχανικός προβολής ταινιών για κάθε προβολή. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολύ λιγότερες τέτοιες δουλειές, και η θέση περιλαμβάνει πλέον το να πατάει κανείς κουμπιά και όχι να αλλάζει μπομπίνες.

# data[].attributes.attachment_link.title
8 επαγγέλματα που εξαφανίστηκαν τα τελευταία 50 χρόνια

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι τεκτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας μετά την εφεύρεση των υπολογιστών και την άνοδο του διαδικτύου έχουν αλλάξει τις θέσεις εργασίας. Κάποιοι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι, των οποίων οι δεξιότητες ήταν πολύτιμες όταν ξεκίνησαν την καριέρα τους, έχουν μείνει πίσω σήμερα λόγω των αλλαγών στη ζήτησ...

# data[].attributes.body
Ροζβιτα

# data[].attributes.body
Ροζβιτα

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ελεύθερος Τύπος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης

Τώρα θα μου πείτε ποιο επάγγελμα υπάρχει αφού όλα πάνε κατά... διαόλου κάθε μέρα; Εμείς θα ασχοληθούμε με αυτά που στο παρελθόν (στο πολύ παρελθόν όμως) είχαν μεγάλη ζήτηση αλλά λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης έπαψαν να υφίστανται.

Ταξιδεύοντας με την χρονοκάψουλά μας, θα δούμε ανθρώπους που προσδιορίζονταν ως xαλκιάς, κατρατζής , καλαφάτης ή ο καϊτατζής, και είναι πολύ πιθανόν όσοι είναι κάτω των 35 να μην τα έχουν ακούσει πότε ή σχεδόν ποτέ.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με το πρώτο και γνωστό σε όλους επάγγελμα που το ξέρουμε (όσοι δεν το "ζήσαμε") μέσα από τις ελληνικές ταινίες.
Ο λούστρος
Ο λούστρος έβαφε τα παπούτσια στο δρόμο των περαστικών και συνήθως τριγύριζε έξω από καφενεία και καταστήματα αλλά και σε διάφορα κεντρικά σημεία των δρόμων για να βρει πελάτες. Ο εξοπλισμός του ήταν ένα ξύλινο κασελάκι με πλαϊνές θήκες που είχε τις μπογιές και τις βούρτσες του και ότι άλλο χρειαζόταν για το γυάλισμα των παπουτσιών.
Ο λατερνατζής
Ο λατερναζής ήταν πλανόδιος μουσικάντης. Κρατούσε στο χέρι έναν τρίποδα και στον ώμο τη λατέρνα καταστόλιστη και φορτωμένη με μπιχλιμπίδια, χάντρες, φούντες και φωτογραφίες με όμορφες κοπέλες. Έτσι γύριζε στους δρόμους και καθόταν σε κάποιο κεντρικό σταυροδρόμι, γύριζε τη μανιβέλα και γέμιζαν μελωδίες οι γειτονίες.

Η λατέρνα είναι ένα είδος έγχορδου μουσικού οργάνου, που αποτελείτε από ένα κιβώτιο μέσα στο οποίο βρίσκεται ο μηχανισμός που εκτελεί τα μουσικά κομμάτια. Οι λατερνατζήδες έπαιζαν γνωστά μουσικά κομμάτια εκείνης της εποχής, ο κόσμος μαζευόταν να ακούσει τις μελωδίες και μετά έριχναν στο αναποδογυρισμένο καπέλο του βοηθού τους, ότι είχε ευχαρίστηση ο καθένας. Με το που εμφανίστηκε όμως το ραδιόφωνο και το γραμμόφωνο άρχισε η σταδιακή πτώση της, ώσπου την αποτελείωσε η εποχή της δικτατορίας, κατά την διάρκεια της οποίας, απαγορεύτηκε η χρήση της λατέρνας επειδή θεωρήθηκε όργανο του υποκόσμου.
Ο νερουλάς
Με το επάγγελμα αυτό θα ασχοληθούμε λίγο παραπάνω. Θα δείτε στην πορεία γιατί.

Ο νερουλάς ή νεροκόπος ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια. Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια, ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότηση τους με νερό. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία. Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβόταν περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.

Με τον καιρό, όμως, κι επειδή οι ανάγκες των ανθρώπων πολλαπλασιάστηκαν, κουβαλούσε μαζί του κάποιο ζώο (γαϊδούρι ή μουλάρι), το οποίο φόρτωνε με μεγάλα ξύλινα βαρέλια των 30 οκάδων περίπου το καθένα. Αυτά τα βαρέλια είχαν μια κάνουλα και από 'κεί γέμιζε ο νερουλάς τις κανάτες της νοικοκυράς. Άλλοι νερουλάδες πάλι χρησιμοποιούσαν βοϊδάμαξες, με τις οποίες μετέφεραν βαρέλια των 100 οκάδων. Αυτοί πωλούσαν το νερό με τον κουβά για οικιακή χρήση (πλύσιμο καθαριότητα).

Αυτή η δουλειά γινόταν από την άνοιξη και μέχρι το φθινόπωρο. Το χειμώνα ο κόσμος έπαιρνε νερό από τα ρυάκια που σχηματίζονταν από τις βροχές και τα χιόνια.

Ο πιο διάσημος νερουλάς της χώρας μας ήταν ο Σπύρος Λούης, από το Μαρούσι.

Αυτός ήταν συνηθισμένος να κάνει πολλά χιλιόμετρα καθημερινά, προκειμένου να μοιράζει το νερό, είχε και μεγάλη αντοχή στο τρέξιμο, έτσι όταν του πρότειναν να λάβει μέρος στον μαραθώνιο δρόμο (στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην Αθήνα το 1896) δέχτηκε αμέσως.

Μια ιστορία λέει πως όταν κέρδισε την πρώτη θέση στον Μαραθώνιο, ο τότε βασιλιάς Γεώργιος προσφέρθηκε να του χαρίσει ό,τι δώρο ήθελε. Ο Λούης, σεμνός και προσγειωμένος, του απάντησε: "Ένα γαϊδουράκι θέλω μόνο, για να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό"!

Ο αγωγιάτης θα μπορούσε να θεωρηθεί ο ταξιτζής της εποχής του καθώς τα προπολεμικά τα αυτοκίνητα δεν ήταν και ό,τι πιο συνηθισμένο υπήρχε στους δρόμους (όπουους δρόμους τέλος πάντων). Αποστάσεις λοιπόν σήμερα που μας μοιάζουν μικρές, τότε ήταν ένα ταξίδι που ήθελε προγραμματισμό.
Ο αγωγιάτης
Οι αγωγιάτες χρησιμοποιώντας μουλάρια ή γαϊδούρια έκαναν το σύνηθες καθημερινό δρομολόγιο της εποχής κατά το οποίο μετέφεραν ανθρώπους και φυσικά τα εμπορεύματά τους.

Τα... παλιότερα χρόνια όπου τα ψυγεία δεν τα έβρισκες στα ελληνικά σπίτια, οι νοικοκυρές έβαζαν τον πάγο στις "παγωνιέρες", που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ξύλινο ορθογώνιο κατασκεύασμα, επενδυμένο εσωτερικά με αλουμίνιο. Είχε και δύο πόρτες, μια πάνω και μία κάτω.
Ο παγοπώλης
Στο πάνω μέρος τοποθετούσαν την παγοκολόνα και δίπλα ήταν ένα ντεπόζιτο που κατέληγε εξωτερικά σε μια κάνουλα. Γέμιζαν το ντεπόζιτο με νερό, και έτσι είχαν πάντα κρύο νερό. Στο κάτω μέρος υπήρχαν ράφια όπου τοποθετούσαν τα τρόφιμα και τα ποτά. Κάτω, κάτω υπήρχε ένα συρταράκι όπου έτρεχαν τα νερά από τον πάγο που έλιωνε και οι νοικοκυρές το άδειασαν όταν γέμιζε για να μην πλημμυρίσει. Ο παγοπώλης λοιπόν ήταν ο άνθρωπος που προμήθευε τα σπίτια και τις επιχειρήσεις με τον πάγο τον οποίο και μετέφερε με το κάρο του.

Συνεχίζοντας το ταξίδι στο παρελθόν θα δούμε τον βαρελά. Ο βαρελάς ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελόσχημων και σκαφοειδών σκευών, μικρού ή μεγάλου μεγέθους, σκευών που απαιτούσαν ιδιαίτερη τεχνική και ειδικά εργαλεία για καμπύλες επιφάνειες. Οι βαρελάδες, δούλευαν με παραγγελίες. Εκτός από βαρέλια κατασκεύαζαν και άλλα είδη οικιακής χρήσεως από ξύλο: Ξύλινες κανάτες, τσότρες (ξύλινα δοχεία κρασιού), παγούρια κ.ά.
Ο βαρελάς
Ο γαλατάς ήταν ο πρώτος πλανόδιος μικροπωλητής της ημέρας. Φόρτωνε τα γκιούμια (κανάτες) με το φρέσκο γάλα στο γαϊδουράκι του και ξεκινούσε πρωί-πρωί απ' το χωριό του για την πόλη. Έπρεπε να προφτάσει να εξυπηρετήσει όλους τους πελάτες. Την ίδια πάντα ώρα, πιστός στο ραντεβού, έδενε σε κάποιο δέντρο το ζώο του και ξεκινούσε το μοίρασμα. Είχε συνήθως μόνιμους πελάτες, αν όμως τύχαινε και του περίσσευε γάλα, τότε έπαιρνε τους δρόμους φωνάζοντας μέχρι να το πουλήσει όλο και να γυρίσει στο χωριό του.

Μέχρι τη δεκαετία του '70 περνούσαν ακόμη γαλατάδες απ' τις γειτονιές. Με τη λειτουργία όμως των εργοστασίων γάλακτος, το συγκεκριμένο επάγγελμα χάθηκε.
Ο γαλατάς
Συνεχίζουμε με τον ντελάλη. ο Ντελάλης είναι μάλλον τούρκικη λέξη και σημαίνει "αυτός που ανακοινώνει τα μαντάτα", ο δημόσιος κήρυκας. Οι ντελάληδες διαλαλούσαν στους κατοίκους των κωμοπόλεων και των χωριών τα νέα που έφταναν με τον τηλέγραφο ή τα εμπορεύματα που έφερναν στις πλατείες των χωριών οι πραματευτάδες.

Η δυνατή φωνή και κυρίως ο τρόπος που παρουσίαζαν συνοπτικά τα νέα ή διαφήμιζαν τα προϊόντα, τους καθιστούσε γνωστούς στην τοπική κοινωνία. Έβαζε την παλάμη στο στόμα, σαν χωνί, κι έπαιρνε τις γειτονιές φωνάζοντας.

Επιγραμματικά αναφέρουμε μερικά ακόμα επαγγέλματα τα οποία χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου

Κατρατζής : Στα τούρκικα katran σημαίνει πίσσα, άσφαλτος κι επομένως κατρατζής ήταν αυτός που ασχολούνταν με την πίσσα. Κυρίως η δουλειά του ήταν να πισσάρει τα ιστιοφόρα και τις βάρκες που έπλεαν στη θάλασσα. Ακόμα με πίσσα άλειφε και τα βαρέλια.

Καλαφάτης : Η δουλειά του ήταν παρόμοια με του κατρατζή.

Καλφόπουλος : Από τη λέξη κάλφας που σήμαινε τον μαθητευόμενο ράφτη ή τσαγκάρη

Μαδεμλής : Είχε σχέση με την εξόρυξη και κατεργασία του χυτοσιδήρου που ακόμα και σήμερα ακόμα το λέμε μαντέμι η λέξη όμως είναι τούρκικη. Maden στα τούρκικα θα πει ορυκτό, μετάλλευμα.

Καϊτατζής : Προέρχεται από το μουσικό που έπαιζε γκάιντα (gayda).

Καλάης : Προφανώς το όνομα αυτό έχει τη ρίζα του στο επάγγελμα του γανωτή και στο καλάι που χρησιμοποιούσε στη δουλειά του.

Καφετζής : Το γνωστό επάγγελμα του καφεπώλη στα ελληνικά καφενεία.

Βεβαία υπάρχουν και επαγγέλματα που ναι μεν είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται αλλά λόγω της κρίσης που περνάμε έχουν έρθει και πάλι στο προσκήνιο. Αυτό είναι το επάγγελμα του τσαγκάρη. Σήμερα όταν λέμε τσαγκάρης εννοούμε τον τεχνίτη που επιδιορθώνει τα χαλασμένα μας παπούτσια.

Παλιότερα όμως ο τσαγκάρης ήταν αυτός που έφτιαχνε ένα παπούτσι από την αρχή. Το τσαγκαράδικο, ο χώρος όπου ήταν στημένος ο πάγκος του με όλα τα σύνεργα, ήταν ανοιχτό απ' το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Στον πάγκο βρίσκονταν, βελόνες, σακοράφες, σουβλιά, σφυράκια, λίμες, τανάλιες καλαπόδια, που έβαζε μέσα στο παπούτσι. Δεν υπήρχαν τότε κόλες και μηχανές. Εκεί, σκυμμένος πάνω από τον πάγκο του, δούλευε ώρες ατελείωτες φορώντας πάντα τη χαρακτηριστική δερμάτινη ποδιά του. Εκεί δεχόταν και τις παραγγελίες των πελατών του.

Στις μεγάλες πόλεις υπήρχαν μεγάλα τσαγκαράδικα, όπου δούλευαν πολλοί τσαγκάρηδες, μαζί. Τα τσαγκαράδικα αυτά δέχονταν μεγάλες παραγγελίες και για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πελατών, δούλευαν ασταμάτητα. Ένα ζευγάρι παπούτσια, τότε κόστιζαν σχεδόν μια χρυσή λίρα και για να φτιαχτούν χρειάζονταν 2-3 ημέρες δουλειά. Είχαν φυσικά στη διάθεση τους και μερικά μέσα, όπως ποδοκίνητες μηχανές, για να ράβουν γρηγορότερα τα παπούτσια.

Σήμερα έχει έρθει όπως είπαμε και πάλι στο προσκήνιο καθώς όλο και περισσότεροι τον επισκέπτονται ώστε να επιδιορθώσουν τα παπούτσια τους.

Επόμενος είναι ο πλανόδιο μανάβης. Αυτόν μπορεί να τον συναντήσουμε κυρίως σε χωρία οπού περνάει 2-3 φορές την εβδομάδα και προμηθεύει τους κατοίκους. Σήμερα η δουλειά του έχει αντικατασταθεί από τις λαϊκές αγορές , τα μανάβικα της γειτονιάς και τα σούπερ μάρκετ.

Ακόμα ένα επάγγελμα το οποίο συναντάμε σπάνια είναι αυτό του παγωτατζή. Μπορεί να τον δούμε στις παραλίες σε νησιά κυρίως το καλοκαίρι αλλά ακόμα και στις πόλεις κυρίως στις λαϊκές αγορές.
Με πληροφορίες από: e-nafpaktia.gr oiliosoiliatorasotrelopexnidiatoras.blogspot.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα από το ελληνικό παρελθόν που δεν υπάρχουν πια - Ελεύθερος Τύπος

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης Τώρα θα μου πείτε ποιο επάγγελμα υπάρχει αφού όλα πάνε κατά... διαόλου κάθε μέρα; Εμείς θα ασχοληθούμε με αυτά που στο παρελθόν (στο πολύ παρελθόν όμως) είχαν μεγάλη ζήτηση αλλά λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης έπαψαν να υφίστανται. Ταξιδεύοντας με την χρονοκάψουλά μας, θα δούμε ανθρώπους που προσδιορίζονταν ως xαλκιάς, κατρατζής , καλαφάτης [...]

# data[].attributes.headline
Καρης Ταχος 

# data[].attributes.body
Καρης Ταχος

# data[].attributes.headline
Μαρια Παπαδόπουλου

# data[].attributes.body
Μαρια Παπαδόπουλου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα.

Εικόνες
Επαγγέλματα που χάθηκαν στο χρόνο (Μέρος 2ο) | Κοινωνία

www.maxmag.gr

Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.attachment_link.description
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα. Εικόνες Επαγγέλματα που χάθηκαν στο χρόνο (Μέρος 2ο) | Κοινωνία www.maxmag.gr Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.headline
Μαρια Παπαδόπουλο 

# data[].attributes.body
Μαρια Παπαδόπουλο

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ελεύθερος Τύπος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης

Τώρα θα μου πείτε ποιο επάγγελμα υπάρχει αφού όλα πάνε κατά... διαόλου κάθε μέρα; Εμείς θα ασχοληθούμε με αυτά που στο παρελθόν (στο πολύ παρελθόν όμως) είχαν μεγάλη ζήτηση αλλά λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης έπαψαν να υφίστανται.

Ταξιδεύοντας με την χρονοκάψουλά μας, θα δούμε ανθρώπους που προσδιορίζονταν ως xαλκιάς, κατρατζής , καλαφάτης ή ο καϊτατζής, και είναι πολύ πιθανόν όσοι είναι κάτω των 35 να μην τα έχουν ακούσει πότε ή σχεδόν ποτέ.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με το πρώτο και γνωστό σε όλους επάγγελμα που το ξέρουμε (όσοι δεν το "ζήσαμε") μέσα από τις ελληνικές ταινίες.
Ο λούστρος
Ο λούστρος έβαφε τα παπούτσια στο δρόμο των περαστικών και συνήθως τριγύριζε έξω από καφενεία και καταστήματα αλλά και σε διάφορα κεντρικά σημεία των δρόμων για να βρει πελάτες. Ο εξοπλισμός του ήταν ένα ξύλινο κασελάκι με πλαϊνές θήκες που είχε τις μπογιές και τις βούρτσες του και ότι άλλο χρειαζόταν για το γυάλισμα των παπουτσιών.
Ο λατερνατζής
Ο λατερναζής ήταν πλανόδιος μουσικάντης. Κρατούσε στο χέρι έναν τρίποδα και στον ώμο τη λατέρνα καταστόλιστη και φορτωμένη με μπιχλιμπίδια, χάντρες, φούντες και φωτογραφίες με όμορφες κοπέλες. Έτσι γύριζε στους δρόμους και καθόταν σε κάποιο κεντρικό σταυροδρόμι, γύριζε τη μανιβέλα και γέμιζαν μελωδίες οι γειτονίες.

Η λατέρνα είναι ένα είδος έγχορδου μουσικού οργάνου, που αποτελείτε από ένα κιβώτιο μέσα στο οποίο βρίσκεται ο μηχανισμός που εκτελεί τα μουσικά κομμάτια. Οι λατερνατζήδες έπαιζαν γνωστά μουσικά κομμάτια εκείνης της εποχής, ο κόσμος μαζευόταν να ακούσει τις μελωδίες και μετά έριχναν στο αναποδογυρισμένο καπέλο του βοηθού τους, ότι είχε ευχαρίστηση ο καθένας. Με το που εμφανίστηκε όμως το ραδιόφωνο και το γραμμόφωνο άρχισε η σταδιακή πτώση της, ώσπου την αποτελείωσε η εποχή της δικτατορίας, κατά την διάρκεια της οποίας, απαγορεύτηκε η χρήση της λατέρνας επειδή θεωρήθηκε όργανο του υποκόσμου.
Ο νερουλάς
Με το επάγγελμα αυτό θα ασχοληθούμε λίγο παραπάνω. Θα δείτε στην πορεία γιατί.

Ο νερουλάς ή νεροκόπος ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια. Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια, ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότηση τους με νερό. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία. Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβόταν περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.

Με τον καιρό, όμως, κι επειδή οι ανάγκες των ανθρώπων πολλαπλασιάστηκαν, κουβαλούσε μαζί του κάποιο ζώο (γαϊδούρι ή μουλάρι), το οποίο φόρτωνε με μεγάλα ξύλινα βαρέλια των 30 οκάδων περίπου το καθένα. Αυτά τα βαρέλια είχαν μια κάνουλα και από 'κεί γέμιζε ο νερουλάς τις κανάτες της νοικοκυράς. Άλλοι νερουλάδες πάλι χρησιμοποιούσαν βοϊδάμαξες, με τις οποίες μετέφεραν βαρέλια των 100 οκάδων. Αυτοί πωλούσαν το νερό με τον κουβά για οικιακή χρήση (πλύσιμο καθαριότητα).

Αυτή η δουλειά γινόταν από την άνοιξη και μέχρι το φθινόπωρο. Το χειμώνα ο κόσμος έπαιρνε νερό από τα ρυάκια που σχηματίζονταν από τις βροχές και τα χιόνια.

Ο πιο διάσημος νερουλάς της χώρας μας ήταν ο Σπύρος Λούης, από το Μαρούσι.

Αυτός ήταν συνηθισμένος να κάνει πολλά χιλιόμετρα καθημερινά, προκειμένου να μοιράζει το νερό, είχε και μεγάλη αντοχή στο τρέξιμο, έτσι όταν του πρότειναν να λάβει μέρος στον μαραθώνιο δρόμο (στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην Αθήνα το 1896) δέχτηκε αμέσως.

Μια ιστορία λέει πως όταν κέρδισε την πρώτη θέση στον Μαραθώνιο, ο τότε βασιλιάς Γεώργιος προσφέρθηκε να του χαρίσει ό,τι δώρο ήθελε. Ο Λούης, σεμνός και προσγειωμένος, του απάντησε: "Ένα γαϊδουράκι θέλω μόνο, για να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό"!

Ο αγωγιάτης θα μπορούσε να θεωρηθεί ο ταξιτζής της εποχής του καθώς τα προπολεμικά τα αυτοκίνητα δεν ήταν και ό,τι πιο συνηθισμένο υπήρχε στους δρόμους (όπουους δρόμους τέλος πάντων). Αποστάσεις λοιπόν σήμερα που μας μοιάζουν μικρές, τότε ήταν ένα ταξίδι που ήθελε προγραμματισμό.
Ο αγωγιάτης
Οι αγωγιάτες χρησιμοποιώντας μουλάρια ή γαϊδούρια έκαναν το σύνηθες καθημερινό δρομολόγιο της εποχής κατά το οποίο μετέφεραν ανθρώπους και φυσικά τα εμπορεύματά τους.

Τα... παλιότερα χρόνια όπου τα ψυγεία δεν τα έβρισκες στα ελληνικά σπίτια, οι νοικοκυρές έβαζαν τον πάγο στις "παγωνιέρες", που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ξύλινο ορθογώνιο κατασκεύασμα, επενδυμένο εσωτερικά με αλουμίνιο. Είχε και δύο πόρτες, μια πάνω και μία κάτω.
Ο παγοπώλης
Στο πάνω μέρος τοποθετούσαν την παγοκολόνα και δίπλα ήταν ένα ντεπόζιτο που κατέληγε εξωτερικά σε μια κάνουλα. Γέμιζαν το ντεπόζιτο με νερό, και έτσι είχαν πάντα κρύο νερό. Στο κάτω μέρος υπήρχαν ράφια όπου τοποθετούσαν τα τρόφιμα και τα ποτά. Κάτω, κάτω υπήρχε ένα συρταράκι όπου έτρεχαν τα νερά από τον πάγο που έλιωνε και οι νοικοκυρές το άδειασαν όταν γέμιζε για να μην πλημμυρίσει. Ο παγοπώλης λοιπόν ήταν ο άνθρωπος που προμήθευε τα σπίτια και τις επιχειρήσεις με τον πάγο τον οποίο και μετέφερε με το κάρο του.

Συνεχίζοντας το ταξίδι στο παρελθόν θα δούμε τον βαρελά. Ο βαρελάς ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελόσχημων και σκαφοειδών σκευών, μικρού ή μεγάλου μεγέθους, σκευών που απαιτούσαν ιδιαίτερη τεχνική και ειδικά εργαλεία για καμπύλες επιφάνειες. Οι βαρελάδες, δούλευαν με παραγγελίες. Εκτός από βαρέλια κατασκεύαζαν και άλλα είδη οικιακής χρήσεως από ξύλο: Ξύλινες κανάτες, τσότρες (ξύλινα δοχεία κρασιού), παγούρια κ.ά.
Ο βαρελάς
Ο γαλατάς ήταν ο πρώτος πλανόδιος μικροπωλητής της ημέρας. Φόρτωνε τα γκιούμια (κανάτες) με το φρέσκο γάλα στο γαϊδουράκι του και ξεκινούσε πρωί-πρωί απ' το χωριό του για την πόλη. Έπρεπε να προφτάσει να εξυπηρετήσει όλους τους πελάτες. Την ίδια πάντα ώρα, πιστός στο ραντεβού, έδενε σε κάποιο δέντρο το ζώο του και ξεκινούσε το μοίρασμα. Είχε συνήθως μόνιμους πελάτες, αν όμως τύχαινε και του περίσσευε γάλα, τότε έπαιρνε τους δρόμους φωνάζοντας μέχρι να το πουλήσει όλο και να γυρίσει στο χωριό του.

Μέχρι τη δεκαετία του '70 περνούσαν ακόμη γαλατάδες απ' τις γειτονιές. Με τη λειτουργία όμως των εργοστασίων γάλακτος, το συγκεκριμένο επάγγελμα χάθηκε.
Ο γαλατάς
Συνεχίζουμε με τον ντελάλη. ο Ντελάλης είναι μάλλον τούρκικη λέξη και σημαίνει "αυτός που ανακοινώνει τα μαντάτα", ο δημόσιος κήρυκας. Οι ντελάληδες διαλαλούσαν στους κατοίκους των κωμοπόλεων και των χωριών τα νέα που έφταναν με τον τηλέγραφο ή τα εμπορεύματα που έφερναν στις πλατείες των χωριών οι πραματευτάδες.

Η δυνατή φωνή και κυρίως ο τρόπος που παρουσίαζαν συνοπτικά τα νέα ή διαφήμιζαν τα προϊόντα, τους καθιστούσε γνωστούς στην τοπική κοινωνία. Έβαζε την παλάμη στο στόμα, σαν χωνί, κι έπαιρνε τις γειτονιές φωνάζοντας.

Επιγραμματικά αναφέρουμε μερικά ακόμα επαγγέλματα τα οποία χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου

Κατρατζής : Στα τούρκικα katran σημαίνει πίσσα, άσφαλτος κι επομένως κατρατζής ήταν αυτός που ασχολούνταν με την πίσσα. Κυρίως η δουλειά του ήταν να πισσάρει τα ιστιοφόρα και τις βάρκες που έπλεαν στη θάλασσα. Ακόμα με πίσσα άλειφε και τα βαρέλια.

Καλαφάτης : Η δουλειά του ήταν παρόμοια με του κατρατζή.

Καλφόπουλος : Από τη λέξη κάλφας που σήμαινε τον μαθητευόμενο ράφτη ή τσαγκάρη

Μαδεμλής : Είχε σχέση με την εξόρυξη και κατεργασία του χυτοσιδήρου που ακόμα και σήμερα ακόμα το λέμε μαντέμι η λέξη όμως είναι τούρκικη. Maden στα τούρκικα θα πει ορυκτό, μετάλλευμα.

Καϊτατζής : Προέρχεται από το μουσικό που έπαιζε γκάιντα (gayda).

Καλάης : Προφανώς το όνομα αυτό έχει τη ρίζα του στο επάγγελμα του γανωτή και στο καλάι που χρησιμοποιούσε στη δουλειά του.

Καφετζής : Το γνωστό επάγγελμα του καφεπώλη στα ελληνικά καφενεία.

Βεβαία υπάρχουν και επαγγέλματα που ναι μεν είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται αλλά λόγω της κρίσης που περνάμε έχουν έρθει και πάλι στο προσκήνιο. Αυτό είναι το επάγγελμα του τσαγκάρη. Σήμερα όταν λέμε τσαγκάρης εννοούμε τον τεχνίτη που επιδιορθώνει τα χαλασμένα μας παπούτσια.

Παλιότερα όμως ο τσαγκάρης ήταν αυτός που έφτιαχνε ένα παπούτσι από την αρχή. Το τσαγκαράδικο, ο χώρος όπου ήταν στημένος ο πάγκος του με όλα τα σύνεργα, ήταν ανοιχτό απ' το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Στον πάγκο βρίσκονταν, βελόνες, σακοράφες, σουβλιά, σφυράκια, λίμες, τανάλιες καλαπόδια, που έβαζε μέσα στο παπούτσι. Δεν υπήρχαν τότε κόλες και μηχανές. Εκεί, σκυμμένος πάνω από τον πάγκο του, δούλευε ώρες ατελείωτες φορώντας πάντα τη χαρακτηριστική δερμάτινη ποδιά του. Εκεί δεχόταν και τις παραγγελίες των πελατών του.

Στις μεγάλες πόλεις υπήρχαν μεγάλα τσαγκαράδικα, όπου δούλευαν πολλοί τσαγκάρηδες, μαζί. Τα τσαγκαράδικα αυτά δέχονταν μεγάλες παραγγελίες και για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πελατών, δούλευαν ασταμάτητα. Ένα ζευγάρι παπούτσια, τότε κόστιζαν σχεδόν μια χρυσή λίρα και για να φτιαχτούν χρειάζονταν 2-3 ημέρες δουλειά. Είχαν φυσικά στη διάθεση τους και μερικά μέσα, όπως ποδοκίνητες μηχανές, για να ράβουν γρηγορότερα τα παπούτσια.

Σήμερα έχει έρθει όπως είπαμε και πάλι στο προσκήνιο καθώς όλο και περισσότεροι τον επισκέπτονται ώστε να επιδιορθώσουν τα παπούτσια τους.

Επόμενος είναι ο πλανόδιο μανάβης. Αυτόν μπορεί να τον συναντήσουμε κυρίως σε χωρία οπού περνάει 2-3 φορές την εβδομάδα και προμηθεύει τους κατοίκους. Σήμερα η δουλειά του έχει αντικατασταθεί από τις λαϊκές αγορές , τα μανάβικα της γειτονιάς και τα σούπερ μάρκετ.

Ακόμα ένα επάγγελμα το οποίο συναντάμε σπάνια είναι αυτό του παγωτατζή. Μπορεί να τον δούμε στις παραλίες σε νησιά κυρίως το καλοκαίρι αλλά ακόμα και στις πόλεις κυρίως στις λαϊκές αγορές.
Με πληροφορίες από: e-nafpaktia.gr oiliosoiliatorasotrelopexnidiatoras.blogspot.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα από το ελληνικό παρελθόν που δεν υπάρχουν πια - Ελεύθερος Τύπος

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης Τώρα θα μου πείτε ποιο επάγγελμα υπάρχει αφού όλα πάνε κατά... διαόλου κάθε μέρα; Εμείς θα ασχοληθούμε με αυτά που στο παρελθόν (στο πολύ παρελθόν όμως) είχαν μεγάλη ζήτηση αλλά λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης έπαψαν να υφίστανται. Ταξιδεύοντας με την χρονοκάψουλά μας, θα δούμε ανθρώπους που προσδιορίζονταν ως xαλκιάς, κατρατζής , καλαφάτης [...]

# data[].attributes.headline
Γιάννης Ντιτουρας 

# data[].attributes.subject
Γιάννης Ντιτουρας 

# data[].attributes.headline
Γιάννης Ντιτουρας 

# data[].attributes.subject
Γιάννης Ντιτουρας 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΝΙΚΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ- ΝΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://www.epixeiro.gr/article/142340

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
epixeiro.gr || Η επιχειρηματικότητα στο προσκήνιο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ξεπερνώντας ταμπού και προκαταλήψεις πίσω από ανδροκρατούμενα επαγγέλματα, γυναίκες είτε από ανάγκη, είτε από αγάπη για το συγκεκριμένο επάγγελμα, το προσπάθησαν. Και όχι μόνο το κατάφεραν, αλλά και ξεχώρισαν σε αυτές τις επιλογές τους. Τόλμησαν, διεκδίκησαν και πέτυχαν σε ανδροκρατούμενους τομείς.

Αστροναύτης

Η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που ταξίδεψε στο διάστημα ήταν η ρωσίδα Βαλεντίνα Τερέσκοβα, στις 16-19 Ιουνίου το 1963. Από τότε οι γυναίκες μπήκαν δυναμικά στον χώρο του διαστήματος και έχουν ταξιδέψει πολλές φορές πέρα από τον δικό μας πλανήτη.

Διαιτητής

Τα γήπεδα είναι ανδροκρατούμενα, γεμάτα από άνδρες να ζητωκραυγάζουν για τις ομάδες τους. Τι γυρεύει σε αυτό τον χώρο μια γυναίκα; Μα για να παίξει τον ρόλο του διαιτητή. Η Στεφανί Φραπάρ είναι Γαλλίδα διαιτητής ποδοσφαίρου. H 35χρονη έγραψε ιστορία όταν διαιτήτευσε τον τελικό του ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ ανάμεσα στην Λίβερπουλ και την Τσέλσι και έγινε η πρώτη που το κατάφερε. Είναι η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε να διαιτητεύσει σε τελικό ανδρών της UEFA.

Οδηγός νταλίκας

Το βαρύ όχημα του φορτηγού και το τιμόνι του δεν ταυτίζεται ποτέ με μια γυναικεία σιλουέτα. Σήμερα βλέπουμε το γυναικείο φύλο να έχει κάνει υπέρβαση και εδώ και να αποδεικνύει ότι δεν το βάζει κάτω. Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ, η Ντανιέλα θεωρείται η νεότερη Ελληνίδα οδηγός νταλίκας, καθώς είναι μόλις 24 ετών.

Οικοδόμος

Το γιαπί, το πηλοφόρι... Ο λόγος για την Αντωνία Αντωνίου από τη Λεμεσό, η οποία ξεκίνησε να εργάζεται στις οικοδομές όχι από κάποια οικονομική ανάγκη, αλλά από την αγάπη που είχε για το επάγγελμα. Κατάφερε να πείσει για το πραγματικό της ενδιαφέρον και αφού συμπλήρωσε τη σειρά μαθημάτων και πρακτικής, ξεκίνησε το κτίσιμο. Η ίδια αναφέρει: "Ακόμη και οι δάσκαλοι που ρωτούσαν τα παιδιά μου για το επάγγελμα των γονιών τους, δεν πίστευαν στ' αφτιά τους"

Πλέον, δεν μπορεί να εργαστεί στις οικοδομές λόγω προβλημάτων υγείας. Όμως δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνεται για τις νέες εξελίξεις στο συγκεκριμένο τομέα και να εφαρμόζει καθετί καινούριο στο δικό της σπίτι.

Πυροσβέστης

Άκρως επικίνδυνη η δουλειά του πυροσβέστη, η αδρεναλίνη στο κόκκινο. Θέλει πολύ δύναμη, υπομονή, ψυχραιμία και τόλμη, να αψηφά κανείς τον κίνδυνο, για να ασχοληθεί με το επάγγελμα του πυροσβέστη. Και όμως, ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι δεν ρισκάρει και εδώ η γυναίκα. Σήμερα το πυροσβεστικό σώμα αποτελείται από άνδρες και γυναίκες, έτοιμες για την μάχη σε κάθε αποστολή. Η Κάλλη Σαίνη κατατάχθηκε το 1995 και είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του πυροσβεστικού σώματος.

Πιλότος

Απαιτεί αντοχές, πολύ καλή φυσική κατάσταση, σωματική και ψυχική, πολύ καλή αντίληψη, ένα από τα δύσκολα επαγγέλματα. Οι γυναίκες σήμερα πιλοτάρουν στους αιθέρες ακόμα και με μαχητικά αεροσκάφη. Η Αμερικανίδα Αμέλια Μαίρη Έρχαρτη ήταν η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό Ωκεανό, το 1937.

Υδραυλικός / Ηλεκτρολόγος

Δεν θα περιμένατε ότι όταν χαλάσει μια βρύση ή το καζανάκι του σπιτιού καλώντας για υδραυλικό να εμφανίζεται γυναίκα για να τα φτιάξει, ούτε για ηλεκτρολογική επισκευή θα περιμένατε μια γυναίκα αντί για άνδρα. Κι όμως, όλο και περισσότερες γυναίκες σήμερα ασχολούνται και με τα δύο αυτά επαγγέλματα, που μέχρι πρόσφατα ήταν κυρίως ανδρικές δουλειές.

Φύλακας σε ιδιωτική εταιρεία

Προστασία από τα χέρια γυναίκας της Μαρία Στυλιανίδου, η οποία εργάζεται ως φύλακας σε ιδιωτική εταιρεία. Τα κριτήρια που πρέπει να έχει κάποιος για να συμμετέχει σε τέτοιου είδους εργασία είναι η ευελιξία και η υπομονή. Η συμμετοχή όλο και περισσότερων γυναικών σε σεμινάρια αυτοάμυνας, αλλά και οι αιτήσεις που κάνουν οι γυναίκες σε τέτοιας φύσης εργασίες, δείχνουν ότι τα δεδομένα που ήθελαν τους γεροδεμένους άνδρες να προσφέρουν ασφάλεια σε χώρους και πρόσωπα έχουν αλλάξει.

Οι γυναίκες λοιπόν είπαν, πίστεψαν, κατάφεραν να ξεπεράσουν και τις προσδοκίες τους "Γιατί όταν θέλουμε μπορούμε", ήταν μια αρχή για την "ισότητα στα δύο φύλα" στην πράξη. Ανέτρεψαν τα παραδοσιακά δεδομένα, αφού κατάφεραν να διεκδικήσουν και να κερδίσουν, άξια, μια θέση εργασίας σε ανδροκρατούμενους τομείς. Ο λόγος για τις γυναίκες που εδώ και κάποια χρόνια αποφάσισαν ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για το "ασθενές φύλο".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
επιχειρηματικότητα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
χρηματοδότηση

# data[].attributes.attachment_link.title
Από διαιτητές μέχρι αστροναύτες: Γυναίκες σε κατεξοχήν ανδρικά επαγγέλματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Από την αρχαιότητα, η θέση των γυναικών διαχωρίζονταν από αυτή των ανδρών. Διαφορετικά ήταν τα επαγγέλματα και τα δικαιώματα των γυναικών από αυτά των ανδρών. Υπήρξαν όμως γυναίκες που πέρασαν τα στερεότυπα και κατάφεραν να διαπρέψουν σε πεδία που θα τα θεωρούσαμε αδιανόητα.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://www.politeianet.gr/books/9789605891237-karamesini-maria-nisos-gunaikes-fulo-kai-ergasia-stin-ellada-320413

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΦΥΛΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Η είσοδος και η σταθερή ένταξη των γυναικών στην αμειβόμενη εργασία, όπως και ο διαρκής ατομικός και συλλογικός αγώνας τους για οικονομική ανεξαρτησία και εξάλειψη των εις βάρος τους διακρίσεων και των ανισοτήτων φύλου στην αγορά εργασίας, αποτελούν διεθνώς μια σιωπηλή επανάσταση που έρχεται από μακριά, διαρκεί πολύ και έχει μέλλον.

# data[].attributes.headline
Γ’ Ομάδα Φωτεινή Ταλιουρίδου

# data[].attributes.subject
Γ’ Ομάδα Φωτεινή Ταλιουρίδου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα.

Εικόνες
Ρομποτική: Το μέλλον στην αγορά εργασίας - Το site των φοιτητών

citycampus.gr

Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.attachment_link.description
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα. Εικόνες Ρομποτική: Το μέλλον στην αγορά εργασίας - Το site των φοιτητών citycampus.gr Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.headline
Γ’  Ομάδα Ελένη Ταλιουρίδου

# data[].attributes.subject
Γ’  Ομάδα Ελένη Ταλιουρίδου

# data[].attributes.headline
Γ’ Ομάδα Αναστασία Ταλιουρίδου

# data[].attributes.subject
Γ’ Ομάδα Αναστασία Ταλιουρίδου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα.

Εικόνες
GettyImages-840333528-robots-robot-cyborg-android-work-laptop-computer-work-1120-1024x585.jpg

economico.gr

Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.headline
Γ’ Ομάδα Αναστασία Ταλιουρίδου

# data[].attributes.subject
Γ’ Ομάδα Αναστασία Ταλιουρίδου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα.

Εικόνες
Με αργούς ρυθμούς προχωρά η αυτοματοποίηση της εργασίας | Business ...

www.businessdaily.gr

Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.attachment_link.description
Πατήστε εδώ εάν δεν γίνει ανακατεύθυνση σε μερικά δευτερόλεπτα. Εικόνες Με αργούς ρυθμούς προχωρά η αυτοματοποίηση της εργασίας | Business ... www.businessdaily.gr Η εικόνα ενδέχεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://youtu.be/FUbA0VTykRk

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
UN Etxea - Asociación del País Vasco para la UNESCO

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.microstars.gr/wp-content/uploads/2017/04/SianouXkamariKESYP.pdf

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.body
https://diotima.org.gr/eisigisi-oi-emfyles-anisotites-stin-ergasia/

# data[].attributes.attachment_link.title
Εισήγηση | Οι έμφυλες ανισότητες στην εργασία - Διοτίμα

# data[].attributes.attachment_link.description
Συχνά, κατά την διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής, οι γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με διακρίσεις λόγω φύλου στην εργασία.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.body
http://www.fylopedia.uoa.gr/index.php/%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Eλένη Νίνα - Παζαρζή

Οι εννοιολογικές συναρτήσεις στις κοινωνικές επιστήμες είναι σύνηθες φαινόμενο, κι αυτό γιατί η πραγματικότητα που μελετούν χαρακτηρίζεται από τη συνθετότητα πολλαπλών αλληλο-εξαρτημένων τομέων. Με δεδομένες μάλιστα τις σημαντικές κοινωνικές αλλαγές που παρατηρούνται οι συναρτήσεις αυτές ανατνακλούν κάθε φορά τους νέους προβληματισμούς. Φύλο και εργασία είναι μια τέτοια σχέση που έχει γίνει σήμερα πρωτεύον θέμα διερεύνησης, κυρίως γιατί συνιστά το πλέον δυσεπίλυτο ζήτημα των έμφυλων ανισοτήτων. Ας δούμε λοιπόν κάποιες βασικές παραμέτρους που το χαρακτηρίζουν, με αναφορά κυρίως στην ελληνική πραγματηκότητα..

Συνθήκες γυναικείας απασχόλησης σήμερα

Οι πρόσφατες έρευνες και στατιστικές σε ευρωπαϊκό επίπεδο αποδεικνύουν ότι η ισότητα των φύλων στην αγορά εργασίας δεν έχει επιτευχθεί παρά τη νομική καταχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών με τις πολιτικές και δράσεις για την καταπολέμηση των διακρίσεων που έχουν υιοθετηθεί από τα κράτη- μέλη. Η έμφυλη ανισότητα αποτυπώνεται σύμφωνα με την έρευνα της ΙΝΕ/ΓΣΕΕ (Σταμάτη 2008) στη τη μικρότερη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, τη συγκέντρωση τους σε ορισμένους επαγγελματικούς κλάδους και την απουσία ή την υποεκπροσώπηση τους σε άλλους, το χάσμα των αμοιβών ανδρών και γυναικών, τα μεγάλα ποσοστά ανεργίας των γυναικών και τη μεγάλη παρουσία τους σε επαγγέλματα ευέλικτων μορφών απασχόλησης (π.χ. μερική απασχόληση, κατ' οίκον εργασία, προσωρινή ή εποχιακή απασχόληση) (Νίνα-Παζαρζή 2007, Κρητικίδης 2004, Αβραμίκου 2001), τη μη κάλυψη τους από συλλογικές συμβάσεις (Γιαννακούρου & Σουμέλη 2002), την έλλειψη ευκαιριών απασχόλησης, την αδυναμία εναρμόνισης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, τις περιορισμένες δυνατότητες για επαγγελματική εξέλιξη καθώς και τη μειωμένη συμμετοχή τους στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και παρουσία τους σε θέσεις ευθύνης. Διαπιστώνεται πιο συγκεκριμένα ότι, παρά την ετήσια αύξηση της γυναικείας απασχόλησης, τα ποσοστά στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών (ΕΕ 27) εξακολουθούν να είναι χαμηλότερα από αυτά των ανδρών, ενώ εξακολουθεί να ισχύει ο διαχωρισμός των επαγγελμάτων σε "ανδρικά" και "γυναικεία". Έτσι παρά την παρουσία των γυναικών σε επαγγέλματα στα οποία στο παρελθόν κυριαρχούσαν οι άνδρες (π.χ. γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι), παρατηρείται συγκέντρωση τους σε επαγγέλματα γραφείου, πωλήσεων και υπηρεσιών, κυρίως σε κλάδους όπως η υγεία και η εκπαίδευση. Αντίστοιχα οι άνδρες κυριαρχούν στη διοίκηση και τα ειδικευμένα χειρωνακτικά επαγγέλματα και ειδικότερα σε κλάδους όπως οι κατασκευές, οι μεταφορές,η βιομηχανία και η γεωργία. Παράλληλα, η μητρότητα και οι και η μη διευκόλυνση των γυναικών ως προς τις αυξημένες οικογενειακές τους υποχρεώσεις καθιστά την εύρευση και διατήρηση θέσεων αμειβόμενης εργασίας ιδιαίτερα δυσχερή. Η κοινωνικά αποδεκτή και σε μεγάλο βαθμό επιβαλλόμενη προτεραιότα των οικογενειακών ρόλων για τις γυναίκες αναπαράγει τον "συμπληρωματικό" οικονομικό τους ρόλο, που προβάλλεται ως προϊόν "ορθολογικών" επιλογών από τις ίδιες όταν αποδέχονται θέσεις μερικής απασχόλησης, ευέλικτων μορφών εργασίας ή θέσεις στο δημόσιο τομέα. Στην Ελλάδα τα ποσοστά μερικής απασχόλησης είναι χαμηλότερα από αυτά της ΕΕ αν και παρουσιάζουν αυξητικές τάσεις κατά την τελευταία δεκαετία, όμως ο μεγάλος ανταγωνισμός των επιχειρήσεων και η εισαγωγή νέων τεχνολογιών δημιούργησαν (Νίνα-Παζαρζή 2007, Μαράτου-Αλιπράντη 2006) νέες θέσεις εργασίας για τις γυναίκες. Πολλοί μελετητές σήμερα θεωρούν ότι η μερική απασχόληση ως "γυναικείο φαινόμενο" αναπαράγει τις ανισότητες στον εργασιακό χώρο, περιορίζοντας τις γυναίκες σε παραδοσιακά επαγγέλματα και κρατώντας τες σε χαμηλά αμειβόμενες, χαμηλής ειδίκευσης χωρίς κοινωνική ασφάλιση και με περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα θέσεις χωρίς προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης και χωρίς ουσιαστική δυνατότητα ενσωμάτωσης τους στην αγορά εργασίας (Bolle 2007, Νάζου 2002, Αθανασιάδου, Πετροπούλου & Μιμίκου 2001, Αβραμίκου 2001).

Ο επαγγελματικός διαχωρισμός αφορά στη συγκέντρωση ανδρών και γυναικών σε διαφορετικά επαγγέλματα. Ο διαχωρισμός αυτός "παύει να υφίσταται όταν η αναλογία ανδρών και γυναικών σε κάθε επάγγελμα είναι ίδια με την αναλογία των φύλων στη συνολική απασχόληση" (Ντερμανάκης 2005). Ο επαγγελματικός διαχωρισμός διακρίνεται σε οριζόντιο και κάθετο [Vertical - Horizontal Segregation]. Ο μεν πρώτος αφορά την παρουσία ανδρών και γυναικών σε συγκεκριμένους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας,ενώ ο δεύτερος στις διαφορετικές θέσεις ιεραρχίας ανδρών και γυναικών στο εσωτερικό των κλάδων. Αν και αναμένονταν πως η διεύρυνση του τομέα των υπηρεσιών στον οποίο εισήλθαν μαζικά οι γυναίκες σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες θα περιόριζε τον επαγγελματικό διαχωρισμό, η αναβάθμιση του εργασιακού ρόλου των γυναικών δεν ήταν η προσδοκόμενη. Στην Ελλάδα ένα ποσοστό 65% απασχολείται στους κλάδους: της γεωργίας, το λιανικό εμπόριο, την εκπαίδευση, την υγεία και πρόνοια, τη δημόσια διοίκηση, τα ξενοδοχεία και εστιατόρια. Συγκριτικά με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρατηρούμε ότι υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών που απασχολείται στον αγροτικό τομέα, ενώ είναι έντονη η προτίμηση τους για το δημόσιο τομέα που τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται πληρέστερα στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις (Γιδαράκου, κά 2005). Επιβεβαιώνεται έτσι η ύπαρξη οριζόντιου διαχωρισμού που αναπαράγει τη διάκριση σε "ανδρικά" και "γυναικεία" επαγγέλματα, οδηγεί στον αποκλεισμό των γυναικών από κάποια επαγγέλματα και τη συγκέντρωση τους σε χαμηλά αμειβόμενες εργασίες γεγονός που αποτελεί εμπόδιο στη μείωση της ανεργίας. Ο Ντερμανάκης (2005) μάλιστα τονίζει τη σαφή συνάρτηση των εκπαιδευτικών επιλογών με τον επαγγελματικό διαχωρισμό. Ως προς τον κάθετο διαχωρισμό, τεκμηριώνεται ότι παρά τις σημαντικές αλλαγές που έχουν σημειωθεί με την μαζική είσοδο των γυναικών στην αγορά εργασίας, και παρά τη διείσδυσή τους σε χώρους σε επαγγέλματα, ειδικεύεσεις και θέσεις της επαγγελματικής ιεραρχίας από τις οποίες ήταν στο παρελθόν αποκλεισμένες, σε ευρωπαϊκό επίπεδο η πρόσβαση των γυναικών στα υψηλότερα κλιμάκια είναι περιορισμένη ακόμη και στα επαγγέλματα που γυναικοκρατούνται. Γίνεται επομένως προφανής η ύπαρξη εμποδίων που καθυστερούν ή και αποκλείουν την επαγγελματική εξέλιξη των γυναικών γυάλινη οροφή [glass ceiling]. Ο Ντερμανάκης (2004) επιβεβαιώνει την ύπαρξη στην Ελλάδα εκτεταμένου στρώματος γυάλινης οροφής στις επιχειρήσεις όλων των κλάδων, ενώ η ένταση του διαχωρισμού αυξάνεται στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις.

Το μισθολογικό χάσμα [gender pay gap] αναφέρεται στην ανισότητα των αμοιβών ανδρών και γυναικών για εργασία ίσης αξίας. Παρά το νομικό πλαίσιο που κατοχυρώνει την ισότητα των αμοιβών τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση το πρόβλημα είναι υπαρκτό και μάλιστα διευρύνεται με το πέρας της ηλικίας, γεγονός που συναρτάται με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση των γυναικών σε θέσεις χαμηλής ειδίκευσης (Γιδαράκου, κά 2005). Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της γυναικείας απασχόλησης και η συγκέντρωση τους σε συγκεκριμένους κλάδους φαίνεται να σχετίζονται άμεσα με το μισθολογικό χάσμα. Mελέτη για τους "Προσδιοριστικούς Παράγοντες του Μισθολογικού Χάσματος μεταξύ Ανδρών και Γυναικών" (Νίνα-Παζαρζή 2007, Καραμεσίνη & Ιωακείμογλου, 2003) στη βιομηχανία και τις υπηρεσίες, αφενός τεκμηριώνει τη συρρίκνωση του χάσματος στην Ελλάδα κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες λόγω του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου και ταυτόχρονα διαπιστώνει την σημαντική διαφορά μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στον οποίο το χάσμα είναι μεγαλύτερο από δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Υποστηρίζεται ότι η μισθολογική ανισότητα ανδρών και γυναικών οφείλεται στις διαφορές τους ως προς το "ανθρώπινο κεφάλαιό" τους και τις έμφυλες διακρίσεις όπως αυτές εκφράζονται μέσα από τις προτιμήσεις εργοδοτών, εργαζομένων και καταναλωτών. Το μισθολογικό χάσμα θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα τριών προσδιοριστικών παραγόντων : α. Του επαγγελματικού και κλαδικού διαχωρισμού της απασχόλησης, β. των μισθολογικών ανισοτήτων εξαιτίας εργοδοτικών πρακτικών που αντικατοπτρίζουν κοινωνικές αντιλήψεις για την αξία της γυναικείας εργασίας, αλλά της μικρής διαπραγματευτικής ικανότητας των γυναικών σε κλάδους όπου αυτές υπερεκπροσωπούνται και τέλος γ. της εργασιακής εμπειρίας ή προϋπηρεσίας στην τελευταία δουλειά.

Πολιτικές για το Φύλο και την Εργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει για την ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην άσκηση πολιτικής για το φύλο. Το ενδιαφέρον στοιχείο στην καθιέρωση πλαισίων για όλα τα κράτη -μέλη είναι ότι οι επιπτώσεις των προτάσεων που έχουν υιοθετηθεί προέρχονται συχνά από έμμεσες αναφορές στη σχέση εργασίας και φύλου. Οι αναφορές αυτές είναι έκφραση της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου [gender mainstreaming] σε όλες τις πολιτικές που επηρεάζουν έμμεσα ή άμεσα την ισότητα ανδρών και γυναικών και έχουν ως στόχο την ισότητα των ευκαιριών και την καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή. ΄Έτσι, ενώ για παράδειγμα το Έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας το Μάρτιο του 2000 αποσκοπούσε στη λήψη οικονομικών κυρίως μέτρων, η προσπάθεια συγκεκριμενοποίησης τους σε διάφορους τομείς επηρέασε και τα ζητήματα του φύλου στην αγορά εργασίας. Παράλληλα, μια σειρά άλλων ενεργειών υποστηρικτικών των δυνατοτήτων των γυναικών ατομικά και ομαδικά, συνηγορούσε υπέρ των ίσων ευκαιριών στην αγορά εργασίας. Όλες οι ενέργειες στόχευαν στην ισότητα των φύλων με την καταπολέμηση των διακρίσεων, την εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης, την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, την ενδυνάμωση των ΜΚΟ ώστε να συνδράμουν στην υλοποίηση των πολιτικών στόχων, τη χρήση εμπειρογνωμόνων, τη συγγραφή μελετών και τη χρήση δεικτών στατιστικής τεκμηρίωσης, την αξιοποίηση δεικτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη δημοσιοποίηση από τα ΜΜΕ, και την παρακολούθηση υλοποίησης του όλου σχεδιασμού (Νίνα -Παζαρζή 2001).

Αντί επιλόγου: θεωρητικές εξηγήσεις και έρευνες για το φύλο και την εργασία

Η μελέτη της εξω-οικιακής εργασίας των γυναικών απασχόλησε επιστήμονες από διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους, όπως η Οικονομική Επιστήμη, η Κοινωνιολογία, η Νομική Επιστήμη, η Ιστορία κ.ά. Από τη δεκαετία του 1970 δημοσιεύεται πληθώρα μελετών, τόσο ποιοτικών όσο και ποσοτικών, οι οποίες είχαν ως αντικείμενο ένα ευρύ φάσμα θεμάτων που αφορούσαν τη θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας. Την ίδια χρονική περίοδο, με την ανάπτυξη του φεμινιστικού κινήματος δημοσιεύτηκαν μελέτες και ερευνητικές εργασίες, οι οποίες ασχολήθηκαν με τη συνεισφορά και τη σημασία της οικιακής εργασίας για την κοινωνική παραγωγή. Στο πλαίσιο αυτών των μελετών, αμφισβητήθηκαν οι τρόποι με τους οποίους οι κοινωνικές θεωρίες γενικότερα αντιλαμβάνονται την εργασία, και αυτό προκάλεσε σειρά προβληματισμών για τη δυνατότητά τους να παράσχουν μια ολοκληρωμένη κατανόηση του ρόλου των γυναικών στις σχέσεις παραγωγής, και ως εκ τούτου, να δώσουν μια ικανοποιητική εξήγηση για την κατανόηση της κοινωνικής ταυτότητας των γυναικών. Η αμφισβήτηση των παραδοσιακών θεωριών για την εργασία στηρίχτηκε στην άποψη ότι αυτές στηρίζονταν στις διακρίσεις που υπάρχουν στο χώρο της εργασίας με βάση το "κοινωνικό φύλο". Αυτές μάλιστα οι θεωρίες, χρησιμοποιώντας την προβληματική των σχέσεων του "κοινωνικού φύλου", προτείνουν τη διεύρυνση της κατηγορίας "γυναικεία εργασία", ώστε να περιλαμβάνει την εργασία τόσο στο χώρο της παραγωγής όσο και της αναπαραγωγής (Νίνα-Παζαρζή 1991 & 2001, Walby 1990 & 2001). Τόσο οι κοινωνιολογικές όσο και οι φεμινιστικές προσεγγίσεις παρουσιάζουν μία ποικιλία θεωρητικών εξηγήσεων και αναπτύσσουν έννοιες οι οποίες διαφέρουν μεταξύ τους. Κατηγοριοποιήσεις των οικονομικών, κοινωνιολογικών και φεμινιστικών προσεγγίσεων έχουν διατυπωθεί από διάφορους συγγραφείς και οι οποίες βασίζονται στον τρόπο ανάλυσης και στις βασικές έννοιες που χρησιμοποιούν (Νίνα- Παζαρζή 1991 & 2007). Πολλές από τις θεωρητικές απόψεις απορρίπτονται και διάφορες εμπειρικές μελέτες συμπεραίνουν, χωρίς επαρκή εξήγηση, ότι οι γυναίκες στις στρατηγικές τους συνδυάζουν καριέρα και οικογένεια, και κάνουν επιλογές που δεν είναι εύκολα εξηγήσιμες. Οι νεότερες μελέτες έχουν αρχίσει να εξετάζουν την κατασκευή του "φύλου" στην ίδια την εργασιακή διαδικασία, καθώς και στην οικογένεια, στο εκπαιδευτικό σύστημα, στα συστήματα κατάρτισης, αλλά ελάχιστα έχουν ενσωματώσει τις απόψεις αυτές σε πιο γενικά θεωρητικά πλαίσια. Υπήρξε, κατά τη γνώμη μου, μια σειρά κύριων μετατοπίσεων στα ερωτήματα του προβληματισμούς για τις σχέσεις των φύλων στην εργασία, στη δεκαετία του ΄90, η οποία συνεχίζεται και στις αρχές της νέας χιλιετίας. Οι πρόσφατες θεωρητικοποιήσεις για τις σχέσεις των φύλων στην αγορά εργασίας, στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 21ου αιώνα, παρέχουν γενικεύσεις και έχουν δημιουργήσει ένα σώμα θεωρίας για την πληρέστερη κατανόηση των θεμάτων αυτών ( Walby 2001, Hakim C. 2004 & 2007).

Εσωτερικές συνδέσεις

Φύλο και οικογενειακός βίος

Φύλο και ευρωπαϊκές πολιτικές

Φύλο και οικονομία

Εξωτερικές συνδέσεις

Ferguson, Ann, "Feminist Perspectives on Class and Work", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2008 Edition), Edward N. Zalta (ed.), URL = http://plato.stanford.edu/archives/fall2008/entries/feminism-class/.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Αβραμίκου, Α. (2001). Ευέλικτες Μορφές Απασχόλησης και Ανισότητες στον Εργασιακό Χώρο, Μελέτη, ΚΕΘΙ, Αθήνα. (www.kethi.gr/greek meletes/index.htm).

Αθανασιάδου, Χ. Πετροπούλου, Σ. Μιμίκου, Γ. (2001). Οι Συνθήκες της Γυναικείας Απασχόλησης στην Ελλάδα:1980-2000,Μελέτη, ΚΕΘΙ, Αθήνα.

Bolle, P. (2007). "Εργασία μερικής απασχόλησης: Λύση ή παγίδα;" στο: Βιτσιλάκη Χ. & Φώκιαλη, Π. (επιμ.), Φύλο και απασχόληση, Ατραπός, Αθήνα.

Γιαννακούρου, Μ. & Σουμέλη, Ε. (2002). "Ισότητα των Αμοιβών μεταξύ Γυναικών και Ανδρών στις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις", Μελέτη ΚΕΘΙ, Ιούνιος 2008, text at: http://kethi.gr/greekmeletes/2003/Soumel_Giannakour/soumel_giannakoyr.pdf

Γιδαράκου, Ι., Δημοπούλου, Ε., Καζακόπουλος, Λ., & Σκορδίλη, Σ. (2005). "Ανισότητες των φύλων στην απασχόληση, την εκπαίδευση και το εισόδημα", στο Στρατηγάκη, Μ. (επιμ.), Επιχειρηματικότητα γυναικών, όψεις ιδιοκτησίας και διοίκησης, Gutenberg, Αθήνα.

Καραμεσίνη, Μ. και Ιωακείμογλου, Η. (2003). Προσδιοριστικοί Παράγοντες του Μισθολογικού χάσματος μεταξύ ανδρών και Γυναικών, Μελέτη, ΚΕΘΙ και ΚΕΚΜΟΚΟΠ, Ιούνιος 2008, text at: htpp://www. kethi.gr)

Κρητικίδης, Γ.(2004). "Νέα Γυναίκα και απασχόληση", Ενημέρωση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, τ. 103. Ιούνιος

Μαράτου-Αλιπράντη, (2006). "Γυναίκα και Επιστημονική Έρευνα: Η Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Πολιτική και Ελληνική Πραγματικότητα" στο Κονιόρδος, Σ. Μαράτου-Αλιπράντη, Παναγιωτοπούλου, Π. (επιμ.) "Κοινωνικές Εξελίξεις στη Σύγχρονη Ελλάδα" Αθήνα: Σάκουλας

Νίνα-Παζαρζή, Ε. (1991), "Η Γυναικεία Απασχόληση στην Ελλάδα: Διεπιστημονική Προσέγγιση", Διδακτορική Διατριβή, Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

Νίνα-Παζαρζή, Ε. (2001). 'Σχέσεις των φύλων και αγορά εργασίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης', Επιστημονική Επετηρίδα του τμήματος ΟΔΕ του Πανεπιστημίου Πειραιώς

Νίνα-Παζαρζή, Ε. (2007). 'Ισότητα των Φύλων και Εργασία', Πανεπιστημιακές Παραδόσεις Πανεπιστημίου Πειραιώς

Νίνα-Παζαρζή, Ε. (2007α). Θεωρητικές εξηγήσεις και έρευνες για τη γυναικεία εργασία, στο: Βιτσιλάκη Χ. & Φώκιαλη, Π. (επιμ.), Φύλο και απασχόληση, Ατραπός, Aθήνα.

Νίνα-Παζαρζή, Ε. (επιμ.) (2008). Φύλο και Κοινωνική Έρευνα στην Ελλάδα. ΚΕΠΠ Πειραιάς

Ντερμανάκης, Ν. Ε. (2005). "Ο Οριζόντιος Επαγγελματικός Διαχωρισμός στην Ελληνική Αγορά Εργασίας" ΚΕΘΙ - Equal Ανδρομέδα, Στατιστικό δελτίο Νο 3ο, . Ιούνιος 2008, text at: (www.equal-greece. gr)

Ντερμανάκης, Ν., (2004). "Το εύρος της "γυάλινης οροφής" σε επιλεγμένους κλάδους στην Ελλάδα". ΚΕΘΙ, Στατιστικό δελτίο Νο 1ο Ιούνιος 2008, text at: (www.equal-greece. gr)

Σταμάτη Α. (2008). "Φύλο και Εργασιακές Σχέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση", text at: htpp://www.inegsee.gr/enimerwsi

Hakim C., (2004) " Key issues in women work: Female diversity and the polarisation of women's employment, Glasshouse Press, London"

Hakim C., (2007) "Work-lifestyle choices in the 21st century: Preference theory, Oxford University Press, Oxford"

Walby, S., (2001) "Gender Transformations", N.Y.: Routlege.

Walby, S., (1990) "Theorizing Patriarchy". Oxford: Blackwell.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Almquist, Elizabeth M. and Shirley Angrist, (1970), "Career Saliency and Atypicality of Occupational Choice among College Women." Journal of marriage and Family 32:242-9.

Amsden, A. (ed.) (1980) The Economics of Women and Work, Penguin Books

Beechey, V, (1977), "Some notes on female wage labour in capitalist production", Capital and Class 3, 45-66.

Bernard, Jessie, (1968), "The status of Women in modern partterns of culture", The annals of the American Academy of Political and Social S Science, v. 375: 3.14.

Βιτσιλάκη- Σορωνιάτη , Χ. και Φώκιαλη, Π. (επιμ.) (2007). Φύλο και απασχόληση, Ατραπός -Περιβολάκι, Αθήνα.

Βοσνιάδου, Σ. & Bαϊου, Λ (2006). Η θέση των γυναικών στο ακαδημαϊκό προσωπικό των ελληνικών πανεπιστημίων", στο Παυλίδου, Θ. Σ. (επιμ.), Σπουδές φύλου, Τάσεις/Εντάσεις στην Ελλάδα και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, Ζήτη, Θεσσαλονίκη.

Blau Francine, (1978), "The data on women workers past, present and future" in Women working: Theories and facts in Perspective, ed. Ann Strouberg et als P alto, Calif. : Mayfield Publishing.

Blau, Francine D., and Marianne A. Ferber, (1986), "The Economics of Women, Men and Work". Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

Braverman, Harry, (1974) "Labor and Monopoly Capital: the Degradation of Work in the Twentieth Century". New York. Monthly Review Press.

Cavendish, Ruth, (1982) "Women On the line", London Routledge and Kegan Paul.

Centre for the American women in politics 1976

Cynhtia Cockburn (1983) "Brothers: Male Dominance and Technological Change". London. Pluto Press.

Cynhtia Cockburn and Orm Rod, (1993), S. "Gender and Technology in the Making", London Sage.

Delphy (1970) "Liberation des femmes: annee gero", mimeo form.

Delphy, C., (1984) "Close to home: A materialist analysis of women's oppression", London, Hutchinson.

Delphy, C, (1994), "Changing Women in a Changing Europe: is "difference" the future for feminism?", in Women's Studies International Forum, 17 (2-3), 187-201.

Epstein, Cynthia, Fuchs, (1981), "Women in Law", New York basic books.

Epstein, Cynthia, Fucks, (1970), "Woman's Place", University of California Press.

Ζάχου, Χ. & Σταφυλάς , Δ. (2008). Εκπαιδευτικό Επίπεδο και Συμμετοχή των Γυναικών στην Αγορά Εργασίας : Μελέτη Βιβλιογραφικής Επισκόπησης, ΚΕΘΙ: Αθήνα

Fox, Frank M., (1981), "Sex, Salary and achievement: Reward - Dualism in academia", sociology of education, 54, p. 71.

Garcia-Ramon, M. and Monk, J., (1996), "Women of the European Union. The Politics of Work and Daily Life", London and New York: Routledge.

Hakim, Catherine (1978) "Sexual Divisions in the Labour force", Employment Gazette.

Hakim, Catherine (1979) "Occupational Segregation: A comparative study of the Degree and Patterns of the Differentiation Between Men's and Women's work in Britain, United States and Other Countries". Research Paper No 9. London: Department of Employment.

Hakim, Catherine (1996) "Key Issues in Women's Work: Female heterogeneity and the polarization of women's employment", London, Athlone.

Halaby Charles, (1979), "Job specific sex differences in organizational reward attainment: wage discrimination versus rank segregation", social forces, 58, No 1, 108-127.

Hartman (1979) "Capitalism, Patriarchy and Job Segregation by Sex", Signs 1 (3), 137-169.

Jacobsen, J. (2007) The Economics of Gender, Malden Mass. Blackwell Pub.

Kabral, R. (1981), Marianne Ferber και Carol Green, "men and women in fiduciary: a Study of sex differences in career development, Review of economics and statistics, 63, No. 4, 573 - 580.

Kanter, Rosabert, Moss, (1977), "men and women of the corporation", New York basic books.

Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (2001), Προς μια κοινοτική στρατηγική-πλαίσιο για την ισότητα των φύλων (2001-2005), ΚΕΘΙ, Αθήνα.

Kessler-Harris, Alice, (1982). Out to Work: A History of Wage-Earning Women in the United States. Oxford: Oxford University Press

King, Allan, (1977), "Is occupational segregation the cause of the flatter experience - earnings, profiles of women?', Journal of Human Resources, 12 No. 4, p. 541 - 549.

Labourie - Racape et als. (1977) "L' activité féminine" Cahiers du Centre d' Etudes de l' Emploi no.11, Paris: PNF.

LangWell, Catherine, (1982), "Factors affecting the income of men and women physicians: further explorations", Journal of Human Resources, 17, No. 2, p.261 - 275.

Lautier (1977) "Forme de production et process du travail domestique" στο Critiques d' Economie Politique, no4.

Mandel Baum, (1978), "Women in Medicine", Signs, 4, No. 1, 1978, p. 136-145. D.R.

Mathieu, N.C., (1971) "Notes pour une définition Sociologique des catégories de sexe", Epistémologie Sociologique, no11.

Μουσούρου, Λ. (2003). Γυναίκα και Απασχόληση, Δέκα Ζητήματα, Gutenberg, Αθήνα.

Νάζου, Δ. (2002). "Γυναίκες και εργασία στην Ελλάδα: Παρουσίαση και σχολιασμός της βιβλιογραφίας με έμφαση στις κοινωνικές επιστήμες", text at http:/ www.aegean.gr/gender-postgraduate.

Nina - Pazarzi, E. and Giannacourou, M., (2005), "Female Employment and Entrepreneurship: Occupational Choice Trends in Greece", European Research Studies, v. viu, issue 3-4.

Nina-Pazarzi, E., (1994), "Economic Development and Women's Employment in Greece" in P. Lang ed. "Participation, Organizational Effectiveness and Quality of Work Life in the Year 2000".

Νίνα-Παζαρζή, Ε., (2003), "Female Entrepreneurship in Greece" in "Report of The German Ministry of Economic Affairs: Female Entrepreneurship in five countries".

Νίνα-Παζαρζή, (2003), Ε. και Γιαννακούρου, Μ., "Γυναικεία επιχειρηματική δράση στην Ελλάδα", Επιστημονική Επετηρίδα Πανεπιστημίου Πειραιώς,.

Νίνα - Παζαρζή, Ε., (2005), "Κριτική Επισκόπηση των θεωρητικών εξηγήσεων για τη Γυναικεία Εργασία", Επιστημονική Επετηρίδα, Τιμητικός Τόμος για τον Καθηγητή Θ. Σκούντζο, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, 2005.

Νίνα - Παζαρζή, Ε. (επιμ.) (2008), Μελέτες για το Φύλο ΚΕΠΠ Πειραιάς

Passerson, J.G. and F. de Singly (1984) "Différences de la différence: socialization de classe et socialization sexuelle", στο Reune Francaise de Science Politique, V.34,1, σ.7.

Πετρινιώτη, Ξ. (1998) Η Δόμηση των Εσωτερικών Αγορών Εργασίας. Αθήνα, Παπαζήσης

Pollert, Anna, (1981), "Girls, Wives, Factory Lines", London: Mackmillan.

Robinson, V. and Richardson, D., (1997), "Introducing Women Studies", London: Macmillan.

Rubery, J. (1980) ed. "Women and recession", London, Routledge.

Στρατηγάκη, Μ. (επιμ.), (2005). Επιχειρηματικότητα γυναικών, όψεις ιδιοκτησίας και διοίκησης, Gutenberg, Αθήνα.

Sullerot (1968,1978), "Division sexuelle du Travail, famille et rapport salarial" 1986 CERM, La Condition Féminine Paris: Editions Sociales.

Szafran, R. J., (1983), "A note on the recruitment and reward equity of organizations: United States Universities before affirmative action", Social forces, 61, p. 1109 - 1118.

Θανοπούλου, Μ. (1992). Η Γυναικεία Απασχόληση ή Εργασία στην Ελλάδα : Κύριες Τάσεις και Κατευθύνσεις της Μεταπολεμικής Βιβλιογραφίας, ΕΚΚΕ: Αθήνα.

Wacjman, Judy, (1991), "Feminism Confronts Technology", Cambridge, Polity.

Walby, S., (1988) "Gender Politics and Social Theory", Sociology 22(2), 215-232. (1990).

Walby, S., (1990) " Theorizing Patriarchy". Oxford: Blackwell.

Walby, S., (2001) "Gender Transformations", N.Y.: Routlege.

# data[].attributes.attachment_link.title
Φύλο και εργασία

# data[].attributes.attachment_link.description
Eλένη Νίνα - Παζαρζή Οι εννοιολογικές συναρτήσεις στις κοινωνικές επιστήμες είναι σύνηθες φαινόμενο, κι αυτό γιατί η πραγματικότητα που μελετούν χαρακτηρίζεται από τη συνθετότητα πολλαπλών αλληλο-εξαρτημένων τομέων. Με δεδομένες μάλιστα τις σημαντικές κοινωνικές αλλαγές που παρατηρούνται οι συναρτήσεις αυτές ανατνακλούν κάθε φορά τους νέους προβληματισμούς.

# data[].attributes.headline
Γ' Ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.subject
Γ' Ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πώς η τεχνολογία διαταράσσει την αγορά εργασίας και πόσο χρήσιμοι θα είμαστε όταν η τεχνητή νοημοσύνη αναπτυχθεί πλήρως; Μπορούν οι μηχανές να αντικαταστήσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Θα επέλθει η λεγόμενη τεχνολογική ανεργία;
Στα επόμενα πέντε χρόνια 7,1 εκατομμύρια θέσεις εργασίας εκτιμάται ότι θα χαθούν και αντίστοιχα 2 εκατομμύρια θέσεις για εργαζομένους στην ψηφιακή τεχνολογία θα "ανοίξουν", σύμφωνα με ανάλυση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) για τα "Επαγγέλματα του Μέλλοντος" (Future Jobs).

Προσεχώς, τα πάντα θα είναι ψηφιακά. Θέσεις εργασίας θα καταλαμβάνονται από μηχανές αντί ανθρώπων. Στις επαγγελματικές συνεδριάσεις η συμμετοχή θα γίνεται μέσω ολογραμμάτων, δηλαδή ψηφιακών ομοιωμάτων των ανθρώπων. Ήδη "κουβεντιάζουμε" με τα chatbots, προγράμματα που μας δίνουν αυτόματες απαντήσεις σε σχέση με συγκεκριμένα θέματα. Ήδη εκατομμύρια αλγόριθμοι, δημιουργημένοι από επιστήμονες της πληροφορικής, "τρέχουν" σε servers σε όλο τον κόσμο επιλύοντας προβλήματα που προκύπτουν. Ήδη οι ρομποτικές τεχνολογίες βοηθούν τους γιατρούς να κάνουν καλύτερες διαγνώσεις και να παρέχουν ανώτερης ποιότητας θεραπείες. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες, από την πλευρά τους, στρέφονται όλο και πιο έντονα προς τον χώρο των ρομπότ και τον αυτοματισμό (Toyota, Honda κ.α). Η Google οραματίζεται ταξί με οδηγούς ρομπότ, ενώ η Amazon χρησιμοποιεί στα κέντρα διανομής ρομπότ τα οποία επιλέγουν αυτόνομα, πακετάρουν και αποστέλλουν οποιοδήποτε αντικείμενο, οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πώς μεταφράζεται το στίγμα της πρόκλησης που συνεπάγεται για την ανθρωπότητα η νέα εποχή του αυτοματισμού, της τεχνητής νοημοσύνης και της επέκτασης της χρήσης των ρομπότ στην εργασία, αλλά και την καθημερινή ζωή; Ποιος θα είναι ο ρόλος μας στην εργασία, την κοινωνία και την οικονομία, όταν τη δεκαετία του 2020 τα ρομπότ θα ζουν ανάμεσά μας; Απειλούμαστε από τη λεγόμενη τεχνολογική ανεργία;

Πλέον διανύουμε την Τέταρτη Βιομηχανική-"Ρομποτική"- Επανάσταση και όσο κι αν εκφράζονται φόβοι για τις αλλαγές στη φύση και τη δομή της εργασίας, λίγοι θέλουν να βάλουν "φρένο" στην τεχνολογική πρόοδο.
"Οι άνθρωποι δεν θα πάψουν να είναι απαραίτητοι"
"Στην πραγματικότητα είναι στο χέρι μας να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας και να αποφασίσουμε για τα επόμενά μας βήματα" λέει η Ευαγγελία Ίσαρη, Marketing & Communications Manager της Adecco Ελλάδος. "Μπορεί η τεχνολογία να εκτοπίσει στο μέλλον θέσεις εργασίας και ειδικότητες, να αλλάξει δραστικά τα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις ρόλων, να μεταμορφώσει επαγγέλματα. Ταυτόχρονα όμως, θα δημιουργήσει και νέες ανάγκες στην αγορά. Κάποιες ειδικότητες θα πληγούν, κάποιες άλλες θα γίνουν περιζήτητες. Η νέα πραγματικότητα θα "γεννήσει" νέες ευκαιρίες και επαγγελματικούς ρόλους, τους οποίους θα κληθούν να υπηρετήσουν οι άνθρωποι. Ρόλοι που οι μηχανές δεν μπορούν να αναπαραστήσουν καθώς απαιτούν συνείδηση, αυτογνωσία και υψηλό βαθμό συναισθηματικής νοημοσύνης. Επομένως, οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να τρομάζουν απέναντι στην τεχνολογία. Αντίθετα, θα πρέπει να προσαρμοστούν, αξιοποιώντας την προς όφελός τους. Οι άνθρωποι δεν θα πάψουν να είναι απαραίτητοι" υπογραμμίζει και επικαλείται το περιστατικό του 1997, όταν ο υπερ-υπολογιστής Deep Blue της IBM νίκησε τον Γκάρι Κασπάροφ, παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι. "Ήταν ένα σοκ το γεγονός ότι η μηχανή νίκησε τον σκεπτόμενο άνθρωπο. Ξαφνικά όμως το σκάκι έγινε προσβάσιμο σε πολύ κόσμο. Τα παιδιά μπορούσαν να παίξουν σκάκι στον υπολογιστή τους. Όλο και περισσότεροι άρχισαν να ενδιαφέρονται για το παιχνίδι, ενώ πολλοί έγιναν καθηγητές σκάκι".
Ψηφιακό χάσμα και κοινωνική ανισότητα
Η μετάβαση δεν θα είναι ομαλή, συμφωνούν οι ειδικοί, ωστόσο θεωρείται ότι όσοι βρίσκονται διαρκώς σε διαδικασία εκπαίδευσης και ανάπτυξης των τεχνικών και προσωπικών τους δεξιοτήτων, θα είναι πάντα έτοιμοι να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες παραμένοντας παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί. "Η δια βίου μάθηση αποτελεί το βασικό "κλειδί" για κάθε εργαζόμενο ανεξαρτήτως ηλικίας. Τα "people skills" είναι αυτά που θα κάνουν τη διαφορά σε έναν κόσμο στον οποίο η τεχνολογία δίνει αμέτρητες δυνατότητες για να δουλέψουμε με πιο αυτοματοποιημένο τρόπο" συμπληρώνει η κυρία Ίσαρη και δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι υπό αυτή την οπτική γωνία η τεχνολογία μάς κάνει ταυτόχρονα και περισσότερο ικανούς. Παράλληλα, εκφράζεται και η άποψη ότι μάς προσφέρει καλύτερες συνθήκες εργασίας, αν αναλογιστεί κανείς τα πιο ευέλικτα ωράρια και την εργασία εν κινήσει ή από το σπίτι που τελικά αυξάνουν -υπό προϋποθέσεις- και τον προσωπικό ελεύθερο χρόνο. "Η τεχνολογία μας δίνει αυτή τη δυνατότητα αρκεί να την αξιοποιήσουμε με τον σωστό τρόπο: ως μέσο βελτίωσης της ισορροπίας ανάμεσα σε επαγγελματική και προσωπική ζωή και όχι καταστρατήγησής της" προσθέτει η κυρία Ίσαρη.

Ουδείς μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα το μέλλον, η Marketing & Communications Manager της Adecco Ελλάδος, όμως, πιστεύει ότι σε αυτή την ψηφιακή επανάσταση που βρίσκεται εν εξελίξει, το πλεονέκτημα ανήκει σε αυτούς που έχουν την ικανότητα να μαθαίνουν και να εξελίσσονται στο πλαίσιο της εργασίας τους, που ακολουθούν τις τάσεις, έχουν διαρκώς διάθεση για καινοτομία και δεν φοβούνται αλλά αγκαλιάζουν την αλλαγή. Σπεύδει, δε, να τονίσει τον κομβικό ρόλο που παίζει η δράση της Πολιτείας και των επιχειρήσεων στην επανεκπαίδευση όσων δεν διαθέτουν τις κατάλληλες δεξιότητες για το μέλλον, προκειμένου να αποφευχθούν κοινωνικές ανισότητες από το λεγόμενο "ψηφιακό χάσμα".

Πάντως, οι αλλαγές στην εργασία δεν αφορούν μόνο στην τεχνολογία. Βιώνουμε μια βαθιά μεταμόρφωση της κοινωνίας, των οργανισμών, της καριέρας, της εκπαίδευσης και της παραδοσιακής απασχόλησης (μισθωτή εργασία) που ολοένα και περισσότερο δίνει τη θέση της στο freelancing. To 30% των εργαζομένων σε ΗΠΑ και Ευρώπη είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, γεγονός που δείχνει τη συνεχώς αυξανόμενη σημασία της ευελιξίας στην εργασία. Με τα νέα όμως αυτά δεδομένα "θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι εργαζόμενοι και αυτής της κατηγορίας, που έχει τόσο πολύ μεγεθυνθεί, απολαμβάνουν καλές εργασιακές συνθήκες, βρίσκονται σε συστήματα που τους παρέχουν οφέλη, προστατευμένη απασχολησιμότητα και κοινωνική ασφάλιση", τονίζει η κυρία Ίσαρη.
Οι "χαμένοι" και οι "κερδισμένοι"
Σύμφωνα με στοιχεία ερευνών, δεδομένης της επίδρασης της τεχνολογίας, τα επόμενα χρόνια αρνητικά θα επηρεαστούν οι θέσεις εργασίας στον κατασκευαστικό τομέα, την ενέργεια και τα χρηματοοικονομικά, ενώ μεγάλο "πλήγμα" θα δεχθεί και ο τομέας της Υγείας, κυρίως λόγω της τηλεϊατρικής. Στους "χαμένους" προστίθενται και οι κλάδοι του λιανικού εμπορίου, των εκδόσεων και των εντύπων.

Αντίθετα, αυξανόμενη ζήτηση αναμένεται να έχουν εργαζόμενοι στον κλάδο του IT και ιδιαίτερα οι Developers, οι μηχανικοί δικτύων, οι σύμβουλοι λογισμικού, οι αναλυτές δεδομένων, οι digital marketers και τα επαγγέλματα που απαιτούν δημιουργικότητα, συναισθηματική νοημοσύνη και επικοινωνία.

# data[].attributes.attachment_link.title
Απειλούν τα ρομπότ τις θέσεις εργασίας;

# data[].attributes.attachment_link.description
Πώς η τεχνολογία διαταράσσει την αγορά εργασίας και πόσο χρήσιμοι θα είμαστε όταν η τεχνητή νοημοσύνη αναπτυχθεί πλήρως; Μπορούν οι μηχανές να αντικαταστήσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Θα επέλθει η λεγόμενη τεχνολογική ανεργία; Στα επόμενα πέντε χρόνια 7,1 εκατομμύρια θέσεις εργασίας εκτιμάται ότι θα χαθούν και αντίστοιχα 2 εκατομμύρια θέσεις για εργαζομένους στην ψηφιακή τεχνολογία θα "ανοίξουν", σύμφωνα με ανάλυση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) για τα "Επαγγέλματα του Μέλλοντος" (Future Jobs).

# data[].attributes.headline
Γ' Ομάδα Άλμπι Τσεκρέζι

# data[].attributes.subject
Γ' Ομάδα Άλμπι Τσεκρέζι

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Το 2012, η Google είχε κέρδη ύψους περίπου 14 δισ. δολαρίων, απασχολώντας λιγότερους από 38.000 ανθρώπους. Το 1979, μόνο η General Motors είχε σχεδόν 840.000 εργαζόμενους, αλλά κέρδη μόλις 11 δισ. δολαρίων- 20% λιγότερα από ό,τι κέρδισε η Google. Και ναι, αυτό μετά την προσαρμογή στον πληθωρισμό": η φράση αυτή (σε ελεύθερη μετάφραση), που εμπεριέχεται στο βιβλίο "Rise of the Robots" του Μάρτιν Φορντ, αποτυπώνει σε λίγες λέξεις τον ευρέως διαδεδομένο φόβο ότι η ανάπτυξη της οικονομίας και η δημιουργία επιχειρηματικών κερδών στο μέλλον δεν θα ανοίγουν θέσεις απασχόλησης, αφού θα βασίζονται στην αυτοματοποίηση και τα ρομπότ, χάρη στην ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ο Φορντ δεν είναι ο μόνος που βλέπει τα ρομπότ και τις υπολογιστικές μηχανές σε ανθρώπινα πόστα ν' αυξάνονται και να πληθαίνουν στο εγγύς μέλλον: οι καθηγητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Καρλ Φρέι και Μάικλ Όσμπορν, σε έρευνά τους το 2013, με τίτλο "The Future of Employment", υποστήριζαν ότι το 47% των θέσεων εργασίας διατρέχει κίνδυνο αυτοματοποίησης στην επόμενη 20ετία.

Επτά χρόνια μετά την πρόβλεψη αυτή των Φρέι και Όσμπορν, για πιθανή αντικατάσταση ενός στους δύο εργαζομένους από ρομπότ και υπολογιστικές μηχανές, μια πενταετία μετά την πρώτη δημοσίευση του βραβευμένου βιβλίου του Φορντ για τις ραγδαίες αλλαγές, που αναμένεται να επιφέρουν στην απασχόληση οι αλγόριθμοι, και εν μέσω των ισχυρών κραδασμών της πανδημίας Covid-19, πώς προχωρά η αυτοματοποίηση της εργασίας και πόσο πιθανή είναι η επαλήθευση αυτών των σεναρίων; Παρά το γεγονός ότι η τεχνολογία μπορεί πάντα να επιφυλάσσει εκπλήξεις, με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, τα ρομπότ κι οι μηχανές μάλλον δεν ...τρέχουν τόσο γρήγορα, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα προκύπτουν από την τελευταία έρευνα του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop), που έγινε σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (ESRI), με έδρα το Δουβλίνο.

Η αυτοματοποίηση προχωρά βραδύτερα από ό,τι ανέμεναν οι "αλαρμιστές"

"Η αυτοματοποίηση φαίνεται πως προχωρά με ρυθμό βραδύτερο από αυτόν που ανέμεναν οι λεγόμενοι "technοlogy alarmists" (όσοι σημάνουν τον συναγερμό για τις αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογία). Διαπιστώσαμε ότι ενώ έχουμε ήδη διανύσει σημαντικό μέρος της περιόδου εντός της οποίας προβλεπόταν να δούμε αυτή τη μεγάλη αλλαγή, ο ρυθμός της αυτοματοποίησης δεν είναι τόσο γρήγορος. Η μέση μείωση της απασχόλησης στα επαγγέλματα που η μελέτη της Οξφόρδης χαρακτήριζε ως "πλήρως αυτοματοποιήσιμα" ("fully automatable") ήταν μόλις 2%. Κι αυτό ενώ έχουμε ήδη καλύψει το 25% έως και 50% της συνολικής χρονικής περιόδου, εντός της οποίας προβλεπόταν να έχουμε μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας λόγω της αυτοματοποίησης. Με απλά λόγια, με τόσο μικρή μείωση της απασχόλησης στα fully automatable επαγγέλματα, μάλλον δεν υπάρχει πιθανότητα να επαληθευτεί πλήρως το σενάριο για αντικατάσταση σχεδόν των μισών θέσεων εργασίας από ρομπότ τόσο γρήγορα", εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εμπειρογνώμονας του Cedefop, Κωνσταντίνος Πουλιάκας, που συνεργάστηκε με τους ερευνητές του ESRI στη διενέργεια της μελέτης, η οποία κυκλοφόρησε από το Γραφείο Εκδόσεων της ΕΕ.

Η περίπτωση της Ιρλανδίας

Για να μπορέσουν να "τεστάρουν" την πιθανότητα επαλήθευσης αυτών των προβλέψεων στην πράξη, η έρευνα του Cedefop εστίασε στο παράδειγμα της Ιρλανδίας, ως χώρας που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της υιοθέτησης της τεχνολογίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η εξέλιξη της απασχόλησης στην περίοδο 2008-2018, χρησιμοποιώντας -μεταξύ άλλων- στοιχεία από την Εθνική Έρευνα Απασχόλησης (NES) της Ιρλανδίας για το 2008 σε δείγμα 4753 επιχειρήσεων, από τις οποίες συλλέχθηκαν πληροφορίες για 67.907 εργαζόμενους και από την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ίδιας χώρας για τα έτη 2008-2018.

Σύμφωνα με τον κ. Πουλιάκα, στη δεκαετή αυτή περίοδο, η απασχόληση στην ομάδα των επαγγελμάτων, που οι Φρέι και Οσμπορν χαρακτήριζαν ως πιο επιρρεπή στην αντικατάσταση από ρομπότ και υπολογιστικές μηχανές, αναπτύχθηκε όντως πιο αργά σε σχέση με άλλες επαγγελματικές κατηγορίες, πιθανώς λόγω της αυτοματοποίησης, ιδίως σε επαγγέλματα μεσαίων τεχνικών δεξιοτήτων, όπως οι τεχνίτες, οι χειριστές μηχανών ή και οι εργαζόμενοι σε τηλεφωνικά κέντρα, που αντικαταστάθηκαν από chatbots. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτούς τους τομείς ένα μεγάλο μερίδιο των επαγγελμάτων δεν υπέστη σημαντική επιβράδυνση της απασχόλησης ή σημειώθηκε ακόμα και ανάπτυξη, σύμφωνα πάντα με τον κ. Πουλιάκα.

Όπως εξηγεί, παρότι η τεχνολογία προσφέρει μεγάλες δυνατότητες για διείσδυση των ψηφιακών μηχανών και ρομπότ στην εργασία -κάτι που συζητήθηκε πολύ ευρύτερα μετά την εκδήλωση της πανδημίας- ωστόσο η οικονομία και η αγορά έχουν συγκεκριμένους τρόπους λειτουργίας και οι επιχειρήσεις εφαρμόζουν συγκεκριμένες επιχειρηματικές πρακτικές, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα σύστημα ισορροπίας, που επηρεάζεται από τους μισθούς, προϋπάρχοντα επιχειρηματικά μοντέλα και μοντέλα απασχόλησης, καθώς και ενσωμάτωση απρόσμενων αλλαγών όπως η Covid-19. Συνεπώς το ζήτημα της συνολικής εξέλιξης της απασχόλησης είναι πολύ πιο πολύπλοκο από την απλή υιοθέτηση της τεχνολογίας.
Αύξηση απασχόλησης σε όσες επιχειρήσεις επενδύουν στην τεχνολογία;
Για παράδειγμα, οι ερευνητές μελέτησαν το κατά πόσο οι επιχειρηματικές πρακτικές των επιχειρήσεων και η στάση τους απέναντι στην υιοθέτηση της τεχνολογικής αλλαγής επηρεάζουν τη μελλοντική εξέλιξη της απασχόλησης σε αυτές. "Διαπιστώσαμε ότι όσες το 2008 δήλωναν πως είναι πιο πιθανό να υιοθετήσουν νέες τεχνολογίες και να στηρίξουν τους εργαζομένους τους σε αυτή τη μεταβατική διαδικασία, είχαν θετική εξέλιξη ως προς την ανάπτυξη της απασχόλησης. Πιθανολογούμε ότι αυτό συνέβη διότι όσες υιοθέτησαν νέες τεχνολογίες το 2008, ήταν σε θέση να οργανωθούν καλύτερα και να παρέχουν στους πελάτες τους καλύτερες υπηρεσίες, π.χ, σε επίπεδο customer service και καινοτόμων προϊόντων, με αποτέλεσμα να κερδίσουν μεγαλύτερα μερίδια αγοράς μέχρι το 2018. Έτσι, μπορεί κάποιες θέσεις εργασίας να χάθηκαν αρχικά, αλλά δημιουργήθηκαν νέες εντός της εταιρείας σε άλλους τομείς, πιθανώς μάλιστα για πιο εξειδικευμένους εργαζόμενους, με τη συνολική επίδραση στην απασχόληση να είναι θετική. Αντίθετα, όσες δεν επένδυσαν στην τεχνολογία, πιθανώς δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν οι ίδιες και να αυξήσουν τα μερίδια αγοράς τους, ώστε να αυξήσουν και την απασχόληση", εξηγεί ο εμπειρογνώμονας του ευρωπαϊκού οργανισμού.

Η διαβούλευση με τους εργαζομένους, γύρω από την τεχνολογία, βοηθάει

Ένα τρίτο συμπέρασμα, χρήσιμο για τη χάραξη πολιτικής σε εθνικό, αλλά και κοινοτικό επίπεδο, είναι ότι όσες επιχειρήσεις έσπευσαν το 2008 να ανοίξουν διαύλους επικοινωνίας και διαβούλευσης με το ανθρώπινο δυναμικό τους, ως προς την πρόθεσή τους να υιοθετήσουν νέες τεχνολογίες, πέτυχαν επίσης αύξηση της απασχόλησης σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, η οποία ήταν μεγαλύτερη κατά 2%-3%, σε σχέση με εκείνη σε εταιρείες, που δεν διαβουλεύτηκαν επαρκώς με τους εργαζομένους τους. "Δεν αρκεί να υιοθετήσεις απλά μια τεχνολογία για να απολαύσεις τα οφέλη της, χρειάζεται να δεις και πώς θα αλλάξει τη λειτουργία της επιχείρησης και πώς θα ενημερώσεις και θα συνδράμεις με τους εργαζόμενους σε αυτή την αλλαγή" σημείωσε ο κ. Πουλιάκας.

Οι νέες τεχνολογίες σίγουρα αλλάζουν την αγορά εργασίας: σύμφωνα με στοιχεία από την ευρωπαϊκή έρευνα για τις δεξιότητες και την αγορά εργασίας (European skills and jobs survey) του Cedefop, το 43% των εργαζομένων στην ΕΕ διαπίστωσαν πρόσφατα αλλαγές στην τεχνολογία που χρησιμοποιούν στη δουλειά τους. Πάντως, μόνο το 16% αυτών πιστεύουν ταυτόχρονα ότι οι δεξιότητές τους πιθανώς θα γίνουν παρωχημένες στο μέλλον, ενώ περίπου ένας στους τρεις όσων πρόσφατα επηρεάστηκαν από κάποια τεχνολογική αλλαγή φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του (αναλογία που αντιστοιχεί περίπου στο 5% του συνόλου των εργαζομένων στην ΕΕ). "Δεν είναι δυνατό να προβλέψει κάποιος με ακρίβεια το μέλλον της αυτοματοποίησης και τον αντίκτυπό της στις θέσεις εργασίας και σίγουρα δεν μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια ότι ο ρυθμός της αυτοματοποίησης δεν θα επιταχυνθεί στο μέλλον, δεδομενης της γοργής ανάπτυξης τεχνολογιών, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη. Ωστόσο, η μελέτη του Cedefop εγείρει ερωτήματα ως προς τα χρονοδιαγράμματα που συνδέονται με την τεχνολογική αλλαγή και δείχνει ότι, παρότι η τεχνολογία συσχετίζεται συχνά με τη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη απώλεια θέσεων εργασίας, η ενδυνάμωση των εργαζομένων μέσα στην εταιρεία και ο κοινωνικός διάλογος, διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ομαλή υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών από τους οργανισμούς και τους εργαζομένους τους", κατέληξε ο εμπειρογνώμονας του Cedefop, το οποίο είναι ένας από τους αποκεντρωμένους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη._

Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα ρομπότ κι οι μηχανές ίσως δεν ...τρέχουν τόσο γρήγορα στην αγορά εργασίας

# data[].attributes.attachment_link.description
Παρά το γεγονός ότι η τεχνολογία μπορεί πάντα να επιφυλάσσει εκπλήξεις, με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, τα ρομπότ κι οι μηχανές μάλλον δεν ...τρέχουν τόσο γρήγορα, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα προκύπτουν από την τελευταία έρευνα του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop), που έγινε σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (ESRI), με έδρα το Δουβλίνο.

# data[].attributes.headline
Γ' Ομάδα Άλμπι Τσεκρέζι

# data[].attributes.subject
Γ' Ομάδα Άλμπι Τσεκρέζι

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ACCOUNTANCY GREECE | ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρομπότ: Το εργατικό δυναμικό του αύριο | ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ACCOUNTANCY GREECE

# data[].attributes.attachment_link.description
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ

# data[].attributes.headline
Γ' Ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.subject
Γ' Ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Εργαζόμενοι σε πολλές χώρες αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο αυτό που πολλοί θεωρούν υπαρξιακή απειλή για μια ευρεία κατηγορία θέσεων εργασίας. Τα ασφαλή και αυτόνομα οχήματα για παράδειγμα, μπορούν να κάνουν πολλούς οδηγούς φορτηγών να φαίνονται ότι ανήκουν σε μια άλλη εποχή. Εκατομμύρια λοιπόν φορτηγατζήδες αντιμετωπίζουν ξαφνικά το φάσμα της ανεργίας.

Ταυτόχρονα, άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη βρίσκουν νέες εργασιακές ευκαιρίες, μερικές φορές καλύτερες θέσεις εργασίας, χάρις στις συνεχόμενες καινοτομίες που εφαρμόζονται σε διάφορα πεδία. Ο κόσμος της εργασίας αλλάζει από την Κοιλάδα του Νείλου μέχρι την Silicon Valley. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

Παλιότερα, αυτή η περιοχή της νότιας Αιγύπτου ήταν έρημος. Αυτό το χωράφι με χαμομήλι αποτελεί μια ευκαιρία για εποχιακό εισόδημα για πολλές γυναίκες που ζουν στο Φαγιούμ, μία από τις πιο φτωχές περιοχές της Αιγύπτου με πολύ υψηλή ανεργία στις γυναίκες. Αυτή η δουλειά προσφέρει εργασία σε εκατοντάδες γυναίκες. Και επεκτείνεται, χάρις σε νέες τεχνολογίες.

"Έχω μια παραγγελία που πρέπει να είναι έτοιμη στις αρχές του μήνα. Μέχρι στιγμής έχω ήδη αποξηράνει ένα μέρος της σοδειάς. Αυτές οι γυναίκες προέρχονται από κοντινά χωριά. Υπάρχουν παντού άτομα που ψάχνουν δουλειά. Γι' αυτές, είναι μέσο επιβίωσης. Με τις νέες τεχνολογίες, μπορούμε να έχουμε περισσότερο προϊόν συντομότερα" αναφέρει η εργαζόμενη Ομ Σαϊντ.

Στη διάρκεια της συγκομιδής, περίπου 200 εργάτες απασχολούνται στο μάζεμα και την επεξεργασία 300 τόννων χαμομηλιού. Τα φυτά αποξηραίνονται γρήγορα, με υγιεινό τρόπο, χάρις σε ηλιακά πάνελ. Η τεχνολογία αυτή, που έχει αναπτυχθεί από ντόπιους επιστήμονες, έχει πλέον βελτιωθεί θεαματικά. Αυτό έχει οδηγήσει στην απογείωση της καλλιέργειας και πώλησης χαμομηλιού, αλλά και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε όλη την Αίγυπτο.

"Υπάρχουν θέσεις εργασίας υψηλού επίπεδου που αφορούν μηχανικούς και κατόχους διδακτορικού. Αυτοί δουλεύουν στον σχεδιασμό και επιβλέπουν την κατασκευή των ηλιακών στεγνωτηρίων. Υπάρχουν επίσης οι εργάτες που δουλεύουν στην ίδια τη μονάδα, αλλά και οι γυναίκες που δουλεύουν στα χωράφια, που ο αριθμός τους έχει αυξηθεί θεαματικά" επισημαίνει ο Βαέλ Αμπντέλμεζ, καθηγητής Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ιδρυτής της R&D Tech.

Shrinking subsidies on fossil fuels in MENA countries make solar power more competitive, leading to innovation and job creation. In Egypt, I talked to Prof. Wael Abdelmoez, founder of R&D Tech that develops solar driers for camomile and other agricultural products pic.twitter.com/2yVQwmh4MF
- Denis Loctier (@Loctier) 29 décembre 2017

Οι πράσινες θέσεις εργασίας πολλαπλασιάζονται στην περιοχή, όπου μέχρι πρότινος όλα βασίζονταν στα φτηνά ορυκτά καύσιμα. Αυτές οι πράσινες θέσεις εργασίας φαίνεται ότι δίνουν νέα πνοή ανάπτυξης στις τοπικές οικονομίες.

"Εξάγουμε περισσότερα, αγοράζουμε περισσότερα από τους ντόπιους, απασχολούμε περισσότερο κόσμο στην επεξεργασία που κάνουμε μετά το μάζεμα, στο κοσκίνισμα και στην συσκευασία του προϊόντος. Άρα είναι αρκετά μεγάλη η οικονομική δραστηριότητα" τονίζει η Χέμπα Λαμπίμπ, εξαγωγέας βοτάνων και μπαχαρικών.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η Αίγυπτος κινείται στο δρόμο μιας πιο πράσινης πλέον οικονομίας, κάτι που θα οδηγήσει σε ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας και θα ελκύσει μεγαλύτερες επενδύσεις.

Αλλά η προηγμένη τεχνολογία μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα στις θέσεις εργασίας;

Από το ΜΙΤ και το Χάρβαρντ έως το ζωντανό οικοσύστημα των τεχνολογικών start up, η Βοστώνη βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων που έχουν φέρει η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη.

Αυτό το μικρό ρομπότ της Harvest Automation Robotic χρησιμοποιεί μια σειρά από αισθητήρες για να μετακινήσει φυτά, να τα βάλει σε σειρά, έτσι ώστε να βελτιώσει την ανάπτυξή τους. Μέχρι σήμερα, αυτό γινόταν από ανθρώπους.

Πολλοί ιδιοκτήτες φυτώριων σ' αυτή την περιοχή της Βοστώνης χρησιμοποιούν ρομπότ πλέον αντί για ανθρώπους γι' αυτή δουλειά.

"Αυτή η δουλειά να μετακινείς φυτά είναι η χειρότερη δουλειά, που υπάρχει σε όλο το κτήμα. Κανείς δεν έχασε τη δουλειά του σ' αυτό τον τομέα, όταν ήρθαν τα ρομπότ" υπογραμμίζει ο Τσάρλι Γκρινέλ, διευθύνων σύμβουλος της Harvest Automation.

Οι κατασκευαστές υπογραμμίζουν ότι τα ρομπότ δεν οδηγούν σε απώλειαθέσεων εργασίας. Το αντίθετο συμβαίνει: βοηθούν όσους καλλιεργούν να προσλάβουν περισσότερους εργαζόμενους που είναι πρόθυμοι να κάνουν πολύ πιο χρήσιμα πράγματα από το να κουβαλούν τις γλάστρες.

"Όλοι θα ήταν καλύτερο να κάνουν άλλες δουλειές, είτε να προσέχουν την ανάπτυξη των φυτών, ή να οδηγήσουν ένα τρακτέρ, ή άλλα πράγματα. Οι πελάτες μου λοιπόν ψάχνουν να βρουν εργαζόμενους γι' αυτές τις δουλειές" τονίζει ο Τσάρλι Γκρινέλ.

Τι θα συμβεί όμως στο μέλλον όταν η τεχνητή νοημοσύνη κάνει αυτές τις μηχανές πιο ικανές και αποτελεσματικές; Η startup Neurala της Βοστώνης αναπτύσσει λογισμικό που απομνημονεύει και στη συνέχεια αναγνωρίζει μια σειρά από οπτικά αντικείμενα. Για παράδειγμα, εάν τραβήξετε φωτογραφία ενός μπουκαλιού, αυτό θα μάθει στη συσκευή πώς είναι τα μπουκάλια και θα μπορεί να τα αναγνωρίζει στη συνέχεια.

"Καταλάβαμε ότι αυτό που ήθελε ο κόσμος είναι να έχουν μυαλό αυτές οι συσκευές, έτσι ώστε αυτά τα ρομπότ να έχουν ικανότητες παρόμοιες με αυτές των ζώων και των ανθρώπων" αναφέρει ο Μασιμιλιάνο Βερσάτσε, διευθύνων σύμβουλος της Neurala.

Όταν δίνεις στις μηχανές τη δυνατότητα να μαθαίνουν καινούργια πράγματα, αυτό μπορεί να σε βοηθήσει σε διάφορα πεδία: από γεωργικές εργασίες, μέχρι την εύρεση χαμένων παιδιών, την ανίχνευση πληθυσμών ζώων που κινδυνεύουν με εξαφάνιση ή τις ρωγμές που μπορούν να υπάρχουν σε ένα αγωγό πετρελαίου. Τι συμβαίνει όμως με τους ανθρώπους που έκαναν αυτές τις δουλειές;

"Τα διόδια στην εθνική οδό δεν πρέπει να απασχολούν ανθρώπους. Το να επιτηρείς μια κάμερα ασφαλείας δεν πρέπει να είναι ανθρώπινη δουλειά. Πρέπει να γίνεται από μηχανές. Γι' αυτό πιστεύω ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα είναι μια τεχνολογία που θα απελευθερώσει τους ανθρώπους. Και το αντίθετο, αν δεν την είχαμε, θα ήταν ανθρώπινη σκλαβιά" συμπληρώνει ο Βερσάτσε.

Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας του ΟΗΕ έχει δημιουργήσει μια Παγκόσμια Επιτροπή για το Μέλλον της Εργασίας που έχει ως στόχο να μελετήσει σε βάθος τις τάσεις που εμφανίζονται σήμερα. Αρκετοί ειδικοί παρέχουν τις γνώσεις τους, όσον αφορά στη χρήση και στον αντίκτυπο που θα έχουν οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης στον εργασιακό χώρο.

"Οι επιχειρήσεις που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη θα έχουν σίγουρα ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Θα επιτρέψει στους γιατρούς να προσωποποιήσουν το σύστημα υγείας για κάθε ασθενή ξεχωριστά. Θα επιτρέψει στους ειδικούς σε θέματα ασφάλειας να αντιδράσουν πιο γρήγορα στα τρωτά σημεία που υπάρχουν στην ιστοσελίδα μιας εταιρίας, έτσι ώστε αυτή να μην χακαριστεί. Αφορά δηλαδή όλες τις επιχειρήσεις και τα πεδία" επισημαίνει η Σοφί Βάντεμπρεκ, Επικεφαλής Λειτουργίας του ερευνητικού τμήματος της IBM.

#AI won't fully replace human specialists until the "general AI" stage expected by 2050s: I've talked to S_Vandebroek</a>, COO of <a href="https://twitter.com/IBMResearch?ref_src=twsrc%5Etfw">IBMResearch, for our special Spotlight on #FutureOfWork - next week on euronews</a> and <a href="https://twitter.com/africanews?ref_src=twsrc%5Etfw">africanews. pic.twitter.com/XBJA8EB5bn
- Denis Loctier (@Loctier) 11 janvier 2018

Σε συναντήσεις που γίνονται, αλλά και σε συζητήσεις, ερευνητές, μηχανικοί και όσοι αναπτύσσουν τις καινοτομίες εστιάζουν στο ποιος θα ωφεληθεί από τις αλλαγές.

"Εμείς, οι άνθρωποι όλου του κόσμου, πρέπει να έχουμε στην ιδιοκτησία μας αυτή την τεχνολογία, έτσι ώστε τα κέρδη και οι ωφέλειες να μείνουν στους λαούς από το να πάνε σε μερικούς δισεκατομμυριούχους. Γιατί οι ιδιοκτήτες θα είναι οι νικητές" υπογραμμίζει ο Ρίτσαρντ Φρίμαν, καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

#AI will spread across industries, with companies embracing tools like predictive modelling in order to remain competitive. At Harvard, I talked to feature_labs</a>' CEO <a href="https://twitter.com/maxk?ref_src=twsrc%5Etfw">maxk for our upcoming feature on #FutureofWork. pic.twitter.com/MdrZ0wdGvY
- Denis Loctier (@Loctier) 29 décembre 2017

Πώς όμως οι κοινωνίες θα διαχειριστούν την αλλαγή της φύσης της εργασίας;

"Εάν έχουμε οτιδήποτε χρειαζόμαστε, δεν θα χρειάζεται να δουλέψουμε για να ζήσουμε. Η δουλειά θα γίνει πολυτέλεια. Αυτό μπορεί να είναι κάτι πολύ θετικό. Γιατί θα πρέπει να δουλεύουμε; Γιατί θα πρέπει να δουλεύουμε 50 ώρες την εβδομάδα; Γιατί δεν μπορούμε να δουλεύουμε 10 ώρες την εβδομάδα; Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε χρόνο για τέχνες, για ψυχαγωγία, για διασκέδαση και γνώση;" υποστηρίζει ο Βίβεκ Γουάντουα, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Carnegie Mellow.

A #MadMax dystopia or a #StarTrek utopia? At Harvard, I asked Prof. Vivek Wadhwa</a> about radically different scenarios for our <a href="https://twitter.com/hashtag/AI?src=hash&ref_src=twsrc%5Etfw">#AI</a> & <a href="https://twitter.com/hashtag/robotics?src=hash&ref_src=twsrc%5Etfw">#robotics</a>-shaped future. Our Spotlight on the <a href="https://twitter.com/hashtag/FutureOfWork?src=hash&ref_src=twsrc%5Etfw">#FutureOfWork</a> is coming up in 12 languages, on <a href="https://twitter.com/euronews?ref_src=twsrc%5Etfw">euronews and africanews</a>, starting on 15 January. <a href="https://t.co/KjJypDJrlO">pic.twitter.com/KjJypDJrlO</a></p>&mdash; Denis Loctier (Loctier) 12 janvier 2018

Η Παγκόσμια Επιτροπή για το Μέλλον της Εργασίας θα παρουσιάσει την ανεξάρτητη μελέτη της το 2019.
Συνέντευξη στο στούντιο του Ντένις Λόκτιερ με τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, Γκάι Ράιντερ Ντένις Λόκτιερ, Euronews:
Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που μπορεί να έχουν αλλά και να μην έχουν απαντήσεις. Είμαστε μαζί με τον Γκάι Ράιντερ, Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας. Κύριε Ράιντερ, σας ευχαριστούμε που είστε μαζί μας. Είδαμε μόλις κάποια παραδείγματα του πώς η τεχνολογία κάνει την εργασία πιο αποδοτική. Αντιλαμβανόμαστε όμως όλο το μέγεθος, την κλίμακα αυτού του θέματος; Για να το πω ξεκάθαρα, οι μηχανές θα μας πάρουν όλες τις δουλειές;
Γκάι Ράιντερ, Γενικός Διευθυντής Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας:
Δεν νομίζω ότι θα μας πάρουν όλες τις δουλειές. Αλλά όπως δείχνει χαρακτηριστικά η έρευνά σας, η εφαρμογή νέων τεχνολογιών βοηθά στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά και στην αντικατάσταση των εργαζομένων που δουλεύουν. Υπάρχουν αλήθειες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε, καθώς ετοιμαζόμαστε γι' αυτό που ονομάζεται 4η βιομηχανική επανάσταση. Κι αν προσπαθήσουμε να μάθουμε από την ιστορία, ας δούμε τις τρεις πρώτες βιομηχανικές επαναστάσεις. Γνωρίζουμε ότι μετά από ένα διάστημα αναταραχών και προσαρμογών, φτάσαμε σε ένα καλύτερο επίπεδο σε σχέση με το τι συνέβαινε προηγούμενα: περισσότερες θέσεις εργασίας, καλύτερης ποιότητας δουλειές, υψηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Έχουμε δει έρευνες που λένε ότι περίπου οι μισές, ή ακόμη και περισσότερες από τις μισές από τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας στις βιομηχανικές χώρες θα μπορούσαν δυνητικά να τις κάνουν ρομπότ. Θα μπορούσε να γίνει έτσι. Δεν σημαίνει ότι θα γίνει. Γιατί υπάρχουν πολύ περιοριστικοί παράγοντες για να συμβεί η αντικατάσταση εργαζομένων με ρομπότ. Ένας παράγοντας έχει να κάνει με τη διαθεσιμότητα τεχνολογίας και κεφαλαίου, ένας άλλος έχει να κάνει με καθαρά οικονομικούς λόγους.

Νομίζω ότι οφείλουμε όλοι να πιστεύουμε ότι η τεχνολογία πρέπει να εφαρμόζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μας βοηθά να πετύχουμε τους κοινωνικούς μας στόχους. Οι κοινωνικοί στόχοι δεν πρέπει να προσαρμόζονται στις τεχνολογικές εφαρμογές.
Ντένις Λόκτιερ, Euronews:
Δεν είναι μόνο στις αναπτυγμένες χώρες. Η εργασία εξελίσσεται σε όλο τον πλανήτη. Τι οδηγεί αυτές τις εξελίξεις;
Γκάι Ράιντερ, Γενικός Διευθυντής Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας:
Έτσι είναι. Δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι υπάρχει ένα μέλλον που μας περιμένει όλους. Αν πάτε για παράδειγμα σε μια χώρα όπως είναι η Ιαπωνία, θα δείτε τον πληθυσμό να γηράσκει με γρήγορο ρυθμό και το εργατικό δυναμικό να συρρικνώνεται. Είναι λίγο διαφορετικά στον αναπτυσσόμενο κόσμο, όπου αν δούμε την Αφρική ή την Νότια Ασία, βλέπουμε πληθυσμούς να αυξάνονται και να υπάρχει μεγάλη ζήτηση για νεανική απασχόληση. Εκεί βέβαια το ζήτημα της τεχνολογικής αντικατάστασης στο χώρο της εργασίας φαίνεται λίγο διαφορετικό. Και μια άλλη πλευρά, αν θέλετε, είναι το ζήτημα της πράσινης οικονομίας. Ο αναπτυσσόμενος κόσμος έχει πολύ ισχυρή δυναμική και μπορεί να επωφεληθεί από την μετακίνηση προς μια πιο πράσινη, περιβαλλοντικά βιώσιμη οικονομία.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ηνωμένες πολιτείες αμερικής /  ηπα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
νέες τεχνολογίες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
θέσεις εργασίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Θα αντικαταστήσουν τα ρομπότ τους εργαζόμενους στο μέλλον;

# data[].attributes.attachment_link.description
Εργαζόμενοι σε πολλές χώρες αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο αυτό που πολλοί θεωρούν υπαρξιακή απειλή για μια ευρεία κατηγορία θέσεων εργασίας. Τα ασφαλή και αυτόνομα οχήματα για παράδειγμα, μπορούν να κάνουν πολλούς οδηγούς φορτηγών να φαίνονται ότι ανήκουν σε μια άλλη εποχή. Εκατομμύρια λοιπόν φορτηγατζήδες αντιμετωπίζουν ξαφνικά το φάσμα της ανεργίας.

# data[].attributes.headline
δημιουργία τετραδίου

# data[].attributes.body
δημιουργία τετραδίου των" ανθρώπινων δικαιωμάτων"

# data[].attributes.headline
αφίσα "σκίτσα human 

# data[].attributes.body
αφίσα "σκίτσα human rights"

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ενωμένοι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πολλοί οργανισμοί σε όλο τον κόσμο αφιερώνουν τις προσπάθειές τους στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στον τερματισμό των παραβιάσεών τους. Μεγάλοι οργανισμοί υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διατηρούν εκτενείς ιστοσελίδες όπου αποδεικνύουν παραβιάσεις και ζητούν διορθωτικές ενέργειες, τόσο σε επίπεδο κυβερνήσεων όσο και στο επίπεδο του απλού πολίτη. Η υποστήριξη από τους πολίτες και η καταδίκη των παραβιάσεων είναι σημαντική για την επιτυχία τους, καθώς οι οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι περισσότερο αποτελεσματικοί όταν στο αίτημά τους για αποκατάσταση συνηγορεί και μεγάλο πλήθος πολιτών. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα τέτοιων ομάδων.
ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
Σε όλο τον κόσμο, υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ως επί το πλείστον απλοί πολίτες και όχι κυβερνητικοί αξιωματούχοι. Συγκεκριμένα, οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί (ΜΚΟ) έχουν παίξει κυρίαρχο ρόλο στην εστίαση της διεθνούς κοινότητας σε θέματα που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι ΜΚΟ παρακολουθούν τις ενέργειες των κυβερνήσεων και τις πιέζουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μερικές από αυτές τις ομάδες αναφέρονται παρακάτω κατά αλφαβητική σειρά, με περιγραφές βασισμένες στις πληροφορίες της ιστοσελίδας τους:

Διεθνής Αμνηστία:

Η Διεθνής Αμνηστία είναι ένα παγκόσμιο κίνημα ανθρώπων που μάχονται υπέρ των διεθνώς αναγνωρισμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους. Έχει περισσότερα από 2,2 εκατομμύρια μέλη και υποστηρικτές σε περισσότερες από 150 χώρες, οι οποίοι διεξάγουν έρευνες και δραστηριοποιούνται για να εμποδίσουν και να τερματίσουν τις σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να απαιτήσουν δικαιοσύνη γι' αυτούς των οποίων τα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί. www.amnesty.org

Ταμείο Υπεράσπισης Παιδιών (CDF): Το CDF είναι ένας οργανισμός προάσπισης των παιδιών, που εργάζεται για να διασφαλίσει ότι όλα τα παιδιά θα έχουν εξίσου δυνατότητα στο παιχνίδι. Το CDF προασπίζει πολιτικές και προγράμματα που βγάζουν τα παιδιά από τη φτώχεια, τα προστατεύουν από την κακομεταχείριση και την παραμέληση και διασφαλίζουν το δικαίωμά τους για ίση φροντίδα και εκπαίδευση. www.childrensdefense.org

Κέντρο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα:

Το Κέντρο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα την Ουάσιγκτον και επικεφαλής τον Τζακ Χέλι, παγκοσμίου φήμης ακτιβιστή και πρωτοπόρο υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Κέντρο εργάζεται σε θέματα της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και χρησιμοποιεί τις τέχνες και τις τεχνολογίες για να καινοτομήσει, να δημιουργήσει και να αναπτύξει νέες στρατηγικές για να σταματήσει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υποστηρίζει επίσης ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αναπτύσσονται σε όλο τον κόσμο. www.humanrightsactioncenter.org

Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι αφοσιωμένο στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. Ερευνά και αποκαλύπτει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καταλογίζει ευθύνες σ' αυτούς που διαπράττουν παραβιάσεις και καλεί κυβερνήσεις και ανθρώπους με ισχύ να θέσουν τέλος στις παραβιάσεις και να σεβαστούν τον διεθνή νόμο για τα ανθρώπινα δικαιώματα. www.hrw.org
Ανθρώπινα Δικαιώματα Χωρίς Σύνορα (HRWF):
Το HRWF επικεντρώνεται στην παρακολούθηση, στην έρευνα και στην ανάλυση, όσον αφορά το πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και στην προώθηση της δημοκρατίας και της νομιμότητας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. www.hrwf.net

Εθνικός Σύνδεσμος για την Υποστήριξη των Εγχρώμων (NAACP):

Αποστολή του NAACP είναι να εξασφαλίσει τα πολιτικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα όλων των ανθρώπων και να εξαλείψει το φυλετικό μίσος και τις φυλετικές διακρίσεις. www.naacp.org

Κέντρο Simon Wiesenthal:

Αυτός ο υψηλού κύρους διεθνής εβραϊκός οργανισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αφιερωμένος στη διόρθωση του κόσμου βήμα προς βήμα. Το Κέντρο δημιουργεί αλλαγές αντιμετωπίζοντας τον αντισημιτισμό, το μίσος και την τρομοκρατία, προωθώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια, υπερασπίζοντας το Ισραήλ και την ασφάλεια των Εβραίων σε όλο τον κόσμο και διδάσκοντας τα μαθήματα σχετικά με το Ολοκαύτωμα στις μελλοντικές γενιές. www.wiesenthal.com

# data[].attributes.attachment_link.title
Οργανισμοί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - Ο Ρόλος των Μη Κυβερνητικών Οργανισμών (ΜΚΟ) στην Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

# data[].attributes.attachment_link.description
Μάθετε πώς οι Μη Κυβερνητικοί Οργανισμοί (ΜΚΟ) βοηθούν στον αγώνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρακολουθώντας τις ενέργειες των κυβερνήσεων και πιέζοντάς τες να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανατρέξτε σ' αυτή τη λίστα των Οργανισμών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, των ΜΚΟ -στους οποίους συμπεριλαμβάνονται η Διεθνής Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων- που χρησιμεύει ως πηγή για την αναφορά παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προώθηση πραγματικών αλλαγών.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΔΙΩΤΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι Υπέρμαχοι των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Εμπνέουν τη Νεολαία στο Στόχο της για τα Οικουμενικά Δικαιώματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Μάθετε περισσότερα για αυτούς που αγωνίστηκαν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προώθηση της υπόθεσης της οικουμενικής ελευθερίας και συνεργασίας για όλους. Διαβάστε τα βιογραφικά στοιχεία και εμπνευσμένα αποσπάσματα από τους βραβευμένους με Νόμπελ Ειρήνης Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, Νέλσον Μαντέλα και Ντεσμόντ Τουτού, καθώς και άλλους υπέρμαχους.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ενωμένοι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Μάγκνα Κάρτα ή "Μεγάλη Χάρτα" ήταν αναμφίβολα η πιο σημαντική πρώιμη επιρροή στην ευρεία ιστορική διαδικασία που οδήγησε στον κανόνα του συνταγματικού δικαίου στον σημερινό αγγλόφωνο κόσμο.

Το 1215, αφότου ο βασιλιάς της Αγγλίας Ιωάννης παραβίασε πολλούς από τους αρχαίους νόμους και έθιμα βάσει των οποίων κυβερνούνταν η Αγγλία, οι υπήκοοί του τον ανάγκασαν να υπογράψει τη Μάγκνα Κάρτα, στην οποία απαριθμούνται αυτά που αργότερα θεωρήθηκαν ως ανθρώπινα δικαιώματα. Μεταξύ αυτών ήταν το δικαίωμα της εκκλησίας να μην υφίσταται κυβερνητικές επεμβάσεις και τα δικαιώματα όλων των ελεύθερων πολιτών να κατέχουν και να κληρονομούν περιουσία και να προστατεύονται από υπέρμετρη φορολογία. Εδραίωσε το δικαίωμα στις χήρες που είχαν περιουσία να επιλέγουν να μην ξαναπαντρεύονται, και εγκαθίδρυσε αρχές νόμιμων διαδικασιών και ισότητα ενώπιον του νόμου. Περιείχε επίσης προβλέψεις για την απαγόρευση της δωροδοκίας και τις παραβάσεις καθήκοντος των αξιωματούχων.

Η Μάγκνα Κάρτα θεωρείται γενικώς ως ένα από τα πλέον σημαντικά νομικά έγγραφα στην εξέλιξη της σύγχρονης δημοκρατίας και αποτέλεσε ένα κρίσιμο σημείο καμπής στη μάχη για τη θεμελίωση της ελευθερίας.

Το επόμενο καταγεγραμμένο ορόσημο στην ανάπτυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν η Έκκληση για Δικαίωμα, που δημιουργήθηκε το 1628 από το Αγγλικό Κοινοβούλιο και στάλθηκε στον Κάρολο τον Α΄ ως δήλωση πολιτικών ελευθεριών. Η άρνηση του Κοινοβουλίου να χρηματοδοτήσει την αντιδημοτική εξωτερική πολιτική του βασιλιά ήταν η αιτία που οδήγησε την κυβέρνησή του να αποσπάσει εξαναγκαστικά δάνεια και να στρατωνίσει τα στρατεύματα στα σπίτια των υπηκόων ως μέτρα οικονομίας. Οι αυθαίρετες συλλήψεις και οι φυλακίσεις όσων αντετίθεντο σε αυτές τις πολιτικές είχαν προκαλέσει στο Κοινοβούλιο μια βίαιη εχθρότητα προς τον Κάρολο και προς τον Τζορτζ Βίλιερς, τον Δούκα του Μπάκιγχαμ. Η Έκκληση για Δικαίωμα δημιουργήθηκε από τον Σερ Έντουαρντ Κόουκ, στηριζόταν σε προηγούμενα θεσπίσματα και καταστατικούς χάρτες και αποτελείται από τέσσερις αρχές: (1) Δεν πρέπει να επιβάλλονται φόροι χωρίς τη συναίνεση του Κοινοβουλίου, (2) Κανένας υπήκοος δεν μπορεί να φυλακίζεται χωρίς αποδείξεις (επαναβεβαίωση της αρχής του habeas corpus), (3) Κανένας στρατιώτης δεν μπορεί να στρατωνίζεται από πολίτη και (4) Ο Στρατιωτικός Νόμος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εν καιρώ ειρήνης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Μάγκνα Κάρτα, Έκκληση για Δικαίωμα, Ιστορία των Πολιτικών Ελευθεριών: Ενωμένοι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Διαβάστε περισσότερα για την ιστορία των ελευθεριών και των πολιτικών ελευθεριών που θεμελιώθηκαν με τη Μάγκνα Κάρτα, ένα αγγλικό έγγραφο που θέτει εκτός νόμου την απόλυτη μοναρχία, ενώ εγκαθιδρύει θρησκευτικά και οικονομικά δικαιώματα και δικαιώματα στην ιδιοκτησία, και με την Έκκληση για Δικαίωμα, η οποία δημιούργησε νομοθεσία για τη φορολογία και την εκπροσώπηση των πολιτών και του στρατού.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Human Rights Day is observed every year on 10 December - the day the United Nations General Assembly adopted, in 1948, the Universal Declaration of Human Rights (UDHR). In this collection we have selected some of the best cartoons about human rights. Be sure to also see our 30 cartoons illustrating the 30 articles of the UDHR, made for the United Nations in 2018.

# data[].attributes.attachment_link.description
Human Rights Day is observed every year on 10 December - the day the United Nations General Assembly adopted, in 1948, the Universal Declaration of Human Rights (UDHR). In this collection we have selected some of the best cartoons about human rights.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Όλοι έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση": Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 1948, Άρθρο 26

Η Εκπαίδευση αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και βασικό όπλο στη μάχη κατά της φτώχειας.
ΟΜΩΣ ΣΗΜΕΡΑ...
1 στους 5 ανθρώπους στον κόσμο δεν μπορεί να κάνει αυτό που κάνεις εσύ αυτή τη στιγμή, να διαβάσει. Συγκεκριμένα:

69 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο. Τα περισσότερα παιδιά που στερούνται το δικαίωμα στη μάθηση είναι κορίτσια.

759 εκατομμύρια ενήλικες δεν μπορούν να διαβάσουν αυτή την πρόταση.

Οι περισσότεροι αναλφάβητοι ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική και την Ασία.

1 στα 2 παιδιά στην Αφρική δεν συμπληρώνουν ποτέ 5 χρόνια βασικής εκπαίδευσης, που αποτελεί το ελάχιστο για την απόκτηση στοιχειωδών γνώσεων (ανάγνωση, γραφή, απλά μαθηματικά).
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΖΩΕΣ
Η παρακολούθηση ενός σχολικού έτους αυξάνει το μισθό ενός ατόμου κατά 10%.

Η παιδεία μειώνει τις πιθανότητες ενός ατόμου να προσβληθεί από τον ιό HIN/AIDS.

Ένα παιδί που γεννιέται από μητέρα που γνωρίζει ανάγνωση, έχει 50% περισσότερες να επιζήσει πέρα των 5 ετών.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΧΙΛΙΕΤΙΑΣ
Το 2000 σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Χιλιετίας και τη Συνθήκη Εκπαίδευση για Όλους σύμφωνα με την οποίες έως το 2015 όλα τα παιδιά του κόσμου θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και ο αναλφαβητισμός των ενηλίκων θα πρέπει να έχει μειωθεί κατά 50%.

Από το 2000, 40 εκατομμύρια παιδιά που δεν είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση τώρα πηγαίνουν σχολείο. Δυστυχώς όμως, υπολογίζεται ότι οι περισσότερες χώρες δε θα καταφέρουν να πετύχουν το στόχο τους ως το 2015.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Μπορεί να νομίζετε ότι ο κάθε ένας από εσάς είναι αδύναμος να αλλάξει την κατάσταση. Αλλά αν όλα τα παιδιά του Κόσμου ενωθούν θα γίνουν πιο δυνατά από κάθε κυβέρνηση. Νέλσον Μαντέλα

Η Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση είναι η μεγαλύτερη μαθητική εκστρατεία του κόσμου!

Διοργανώνεται από την Παγκόσμια Εκστρατεία για την Εκπαίδευση (Global Campaign for Education) που ιδρύθηκε το 1999 και η ActionAid είναι ιδρυτικό μέλος της. Βασική της δράση είναι η Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση. Σε αυτήν συμμετέχουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Δίκτυα της Κοινωνίας των Πολιτών, εκπαιδευτικοί και μαθητές από περίπου 120 χώρες του κόσμου. Οι μεγάλοι πρωταγωνιστές είναι οι μαθητές οι οποίοι κάθε χρόνο καλούνται να δράσουν διεκδικώντας το δικαίωμα των συνομηλίκων τους να πάνε σχολείο.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Δράσης μαθητές από πλούσιες και φτωχές χώρες ενώνουν τις φωνές τους και μέσα από παραπλήσιες εκδηλώσεις, υπενθυμίζουν στους ηγέτες της χώρας τους τις δεσμεύσεις τους σχετικά με την εκπαίδευση και την ανάγκη ουσιαστικής κατοχύρωσης του δικαιώματος πρόσβασης κάθε παιδιού σε αυτήν για όλα τα παιδιά του κόσμου!

Μην ξεχάσεις να ενημερώσεις τους δασκάλους σου για την Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση! Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο http://education.actionaid.gr/

# data[].attributes.attachment_link.title
Μικρός Αναγνώστης

# data[].attributes.attachment_link.description
"Όλοι έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση": Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 1948, Άρθρο 26 Η Εκπαίδευση αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και βασικό όπλο στη μάχη κατά της φτώχειας. ΟΜΩΣ ΣΗΜΕΡΑ... 1 στους 5 ανθρώπους στον κόσμο δεν μπορεί να κάνει αυτό που κάνεις εσύ αυτή τη στιγμή, να διαβάσει.

# data[].attributes.headline
Γ’ Ομάδα Φωτεινή Ταλιουρίδου 

# data[].attributes.subject
Γ’ Ομάδα Φωτεινή Ταλιουρίδου 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΠΑΣΤΙΚΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα

# data[].attributes.headline
Γ΄ Ομάδα Ταλιουρίδου Ελένη 

# data[].attributes.subject
Γ΄ Ομάδα Ταλιουρίδου Ελένη 

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
διαφορετικοτητα diversity=

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ DIVERSITY=

# data[].attributes.attachment_link.description
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ DIVERSITY=. ΛΕΜΕ O ΧΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ. Όλοι αγωνιζόμαστε για τη διαφορετικότητα. Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται πολύ συχνά στις μέρες μας. Αυτό συμβαίνει, διότι δεν έχουμε αποδεχτεί ότι ο καθένας είναι διαφορετικός από τους άλλους....

# data[].attributes.headline
Γ΄ Ομάδα Ταλιουρίδου Ελένη 

# data[].attributes.subject
Γ΄ Ομάδα Ταλιουρίδου Ελένη 

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα..πως την εξηγούμε στα παιδια.?? - Χριστίνα Λάσκαρη

# data[].attributes.attachment_link.description
Με αφορμή την ερώτηση νηπιαγωγού, μας δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξουμε το θέμα της διαφορετικότητας των παιδιών και τον τρόπο που μπορούμε να την εξηγήσουμε. Η διαφορετικότητα υπάρχει στο κοινωνικό μας περιβάλλον και προσδιορίζεται από τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, τις, αξίες, τη θρησκεία,...

# data[].attributes.headline
Γ΄ Ομάδα  Άλμπι Τσεκρέζι 

# data[].attributes.subject
Γ΄ Ομάδα  Άλμπι Τσεκρέζι 

# data[].attributes.headline
Γ΄ Ομάδα Άλμπι Τσεκρέζι

# data[].attributes.subject
Γ΄ Ομάδα Άλμπι Τσεκρέζι

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα

# data[].attributes.headline
Γ΄ Ομάδα Τάχου Ελευθερία 

# data[].attributes.subject
Γ΄ Ομάδα Τάχου Ελευθερία 

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα :: Programma4

# data[].attributes.attachment_link.description
Υπάρχουν πολλές μορφές διακρίσεων και μισαλλοδοξίας που διαιρούν τις κοινωνίες σε όλο τον κόσμο.Στην εποχή μας και στον τόπο μας το αίσθημα της ξενοφοβίας βρίσκεται σε άνοδο και συχνά γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης για δημαγωγικούς ή σκοτεινούς πολιτικούς σκοπούς. Μ…

# data[].attributes.headline
Γ΄ Ομάδα Τάχου Ελευθερία

# data[].attributes.subject
Γ΄ Ομάδα Τάχου Ελευθερία

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Είναι πολύ σημαντικό μέσα σε μια ομάδα όπως αυτή του νηπιαγωγείου κάθε παιδί να αναγνωρίζεται από τ' άλλα παιδιά ως άτομο μοναδικό και ξεχωριστό και ταυτόχρονα να δημιουργεί με τα υπόλοιπα παιδιά σχέσεις αλληλεξάρτησης και αμοιβαίας αποδοχής. Το συγκεκριμένο θέμα επιλέχτηκε λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίσαμε στην αρχή της σχολικής χρονιάς με τον ερχομό ενός παιδιού με κάποιο νοητικό πρόβλημα και λόγω κάποιων κλειστών ομάδων νηπίων που δεν έκαναν παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά. Τα παιδιά έπρεπε να μάθουν να σέβονται τη διαφορετικότητα των άλλων, να μη τη φοβούνται και παράλληλα να αποκτήσουν σχέσεις φιλίας και συνεργασίας και να εξελιχθούν σε γνωστικό και γλωσσικό επίπεδο. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε καθ'όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και συνδέθηκε με την εκάστοτε θεματική ενότητα. Συμμετείχαν 18 παιδιά, νήπια και προνήπια από τα οποία τα 4 είναι αλλοδαπά.

Κι ένα βιντεάκι που φτιάχτηκε για τις ανάγκες του προγράμματος.

ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ

Αλληλοσεβασμός, διαφορετικότητα, ανθρώπινα δικαιώματα, αλληλοβοήθεια, προκαταλήψεις.

Τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία θα πρέπει να μάθουν να αποδέχονται και να σέβονται τις ιδιαιτερότητες των άλλων, να κατανοούν συμπεριφορές και να συνεργάζονται με τα άλλα παιδιά. Τα παιδιά που σέβονται τη διαφορετικότητα του άλλου αντιλαμβάνονται και τη δική τους διαφορετικότητα, σέβονται τις δυσκολίες των ανθρώπων, συνεργάζονται και συμβιώνουν αρμονικά σε οποιαδήποτε κοινωνία. Επίσης, μαθαίνουν να μη φοβούνται το διαφορετικό, να μην απορρίπτουν κάτι επειδή δυσκολεύονται να το καταλάβουν αλλά να παίρνουν ικανοποίηση από το γεγονός ότι μπορούν να βοηθήσουν κάποιον. Παράλληλα, καταλαβαίνουν ότι καθένας είναι μοναδικός. Αυτή είναι εξάλλου η μαγεία της διαφορετικότητας.

ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ

Βασικός σκοπός του προγράμματος είναι η αποδοχή και ο σεβασμός στις ιδιαιτερότητες των άλλων καθώς και η απόκτηση θετικών στάσεων και συμπεριφορών που θα τα βοηθήσουν στην ενήλικη ζωή να γίνουν σωστοί πολίτες μακριά από προκαταλήψεις και μίση. Οι επιμέρους στόχοι είναι:

Να μάθουν να ακούν και να σέβονται τις απόψεις των συμμαθητών τους.

Να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν θέση σ'αυτόν τον κόσμο ανεξάρτητα από χρώμα, φυλή, θρησκεία, σωματικές ή πνευματικές ικανότητες.

Να κατανοήσουν ότι και τα άτομα με ειδικές ικανότητες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους.

Να ανακαλύψουν την ομορφιά της διαφορετικότητας κάθε λαού και να γνωρίσουν τα ήθη, τα έθιμα, και τον πολιτισμό τους.

Να αποκτήσουν σχέσεις συνεργασίας και εμπιστοσύνης και να δεθούν περισσότερο μεταξύ τους μέσα από παιχνίδια ρόλων, ψυχοκινητικά και μουσικοκινητικά.

Να εξελιχθούν σε γνωστικό και γλωσσικό επίπεδο

Να νιώσουν τη χαρά της δημιουργίας μέσα από εικαστικά δρώμενα τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο.

Να ενισχυθεί η αυτοεκτίμηση και ο αυτοσεβασμός τους και να ξεπεράσουν τους φόβους τους.

Να συνειδητοποιήσουν ότι η μοναδικότητα του κάθενός είναι αυτή που τον ξεχωρίζει από τους άλλους.

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Για την υλοποίηση του προγράμματος εφαρμόστηκε η ομαδοσυνεργατική μέθοδος η οποία προωθεί την ανάπτυξη ικανοτήτων για επιχειρηματολογία και διαπραγμάτευση. Η μέθοδος αυτή στηρίζεται στη βιωματική και ενεργητική μάθηση, στην εργασία σε μικρές ομάδες, στη συνεργασία και στην αλληλεξάρτηση. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε η διαθεματική προσέγγιση της γνώσης εμπλέκοντας το θέμα με όλους τους τομείς της εκπαιδευτικής διαδικασίας:Φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον (εξερεύνηση του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος, γνωριμία και επικοινωνία με τον άλλον, επαφή με τα ήθη και τα έθιμα άλλων λαών). Γλώσσα (προφορική και γραπτή έκφραση), Μαθηματικά (κατάκτηση προμαθηματικών εννοιών, ανάπτυξη λογικομαθηματικής σκέψης), Δημιουργία και έκφραση (μουσικοκινητικά παιχνίδια, ψυχοκινητικά παιχνίδια, θεατρικό παιχνίδι, μουσική, εικαστικά). Τεχνολογία και έκφραση (επαφή με το διαδίκτυο, ηχογραφήσεις, κατασκευή ταινίας).

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΔΡΑΣΕΩΝ

Το πρόγραμμα διήρκησε όλη τη σχολική χρονιά και συνδέθηκε με πολλές θεματικές ενότητες. Έτσι, στην αρχή της σχολικής χρονιάς τα παιδιά έπρεπε να γωριστούν μεταξύ τους ώστε να αρχίσουν να αναγνωρίζουν τις ομοιότητες και τις διαφορές τους, να μάθουν να συνεργάζονται και να επικοινωνούν. Ξεκινήσαμε λοιπόν με παιχνίδια γωριμίας, εμπιστοσύνης και συνεργασίας.

Παιχνίδια γνωριμίας

Να πούμε τα ονόματά μας με διάφορους τρόπους (δυνατά, ψιθυριστά, τραγουδιστά, νυσταγμένα, χαρούμενα, λυπημένα, σαν λιοντάρια, σαν πουλάκια κ.ά.)

Με μπάλα που πετάμε ο ένας στον άλλον

Χαιρετισμός με ένα κουβάρι νήμα ή ο ιστός της φιλίας: Σε έναν κύκλο καθένας πετάει το κουβάρι λέγοντας το όνομά του στον άλλον και κρατάει ένα μέρος του νήματος. Έτσι φτιάχνεται ένας ιστός. Ο ιστός μας κινείται σε διάφορες κατευθύνσεις με τη βοήθεια απαλής μουσικής. Πρέπει όλοι να προσέξουν να μη χαλάσει ο ιστός. Μετά ο τελευταίος αρχίζει να τυλίγει το κουβάρι λέγοντας το όνομα αυτού που συναντά και του δίνει το κουβάρι. Το τύλιγμα συνεχίζεται μέχρι να μαζευτεί όλο.

Τα παιδιά με διάφορους τρόπους μας παρουσιάζουν τον εαυτό τους. Μας λένε ποιο φαγητό τους αρέσει, ποιο χρώμα, ποιο παιχνίδι κ.λ.π. Τέλος, συζητάμε για τις ομοιότητες και τις διαφορές ανάμεσα στην ομάδα.

Παιχνίδια εμπιστοσύνης και συνεργασίας

Ο καθρέφτης που δε σπάει: Τα παιδιά γίνονται ζευγάρια που προσπαθούν να κουβαλήσουν ένα νοητό καθρέφτη χωρίς να τους πέσει. Oι παλάμες είναι στο ίδιο ύψος χωρίς ν'ακουμπούν μεταξύ τους. Όταν σηκώσει ο ένας το χέρι του πρέπει και ο άλλος να είναι σε ετοιμότητα, ώστε να μην σπάσει ο καθρέφτης.

Οι γλύπτες και τ'αγάλματα: Τα παιδιά είνα σε ζευγάρια. Ο ένας είναι ο γλύπτης,ο άλλος είναι το άγαλμα. Ο γλύπτης δίνει μορφή στο άγαλμά του. Τη νύχτα ο γλύπτης κοιμάται και το άγαλμα ζωντανεύει και πειράζει το γλύπτη. Μόλις ο γλύπτης ξυπνήσει το άγαλμα πρέπει να ξαναπάρει τη μορφή που του είχε δώσει ο γλύπτης.

Οι τυφλοί: Τα παιδιά είναι σε ζευγάρια. Το ένα παιδί είναι <<τυφλός>> και έχει δεμένα τα μάτια με ένα μαντήλι και οτο άλλο είναι << οδηγός>>. Ο τυφλός πρέπει να εμπιστευτεί τον οδηγό του.

Μιλάω με τα χέρια σου: Δυο ζευγάρια συνομιλούν μεταξύ τους. Κάθονται αντικριστά και το ένα παιδί περνάει τα χέρια του στη μέση του άλλου παιδιού, είναι σκεπασμένο μ'ένα ύφασμα για να μη φαίνεται και δανείζει τα χέρια του στο παιδί που μιλάει.

Στις 6 Οκτωβρίου Παγκόσμια Ημέρα για τη Διαφορετικότητα κάναμε ανάλυση ποιήματος σχετικό με τη διαφορετικότητα και φτιάξαμε αφίσα. Τα παιδιά συμμετείχαν σε ένα θεατρικό παιχνίδι και στο τέλος πιάσαμε σε κύκλο και ο ένας μετέδιδε θετική ενέργεια στον άλλον σφίγγοντάς του ελαφρά το χέρι.

Στην ενότητα το σώμα μου - ο εαυτός μου κατανοήσαμε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά προσώπου και σώματος και αφού μετρήσαμε το ύψος και το βάρος μας φτιάξαμε ατομικές ταυτότητες με το αποτύπωμα μας που είναι μοναδικό όπως εμείς. Στη συνέχεια μιλήσαμε για τις αισθήσεις και αναφέραμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν όλες τις αισθήσεις τους όπως είναι οι τυφλοί και οι κωφοί. Μας επισκέφτηκε μια σπουδάστρια νοηματικής γλώσσας και μας έδωσε χρήσιμες πληροφορίες για τους κωφούς καθώς επίσης μας έδειξε τη νοηματική γλώσσα. Τα παιδιά έμαθαν να λένε << καλημέρα>>,<<καληνύχτα>>, τα γράμματα, τα χρώματα, τους αριθμούς και πολλές άλλες λέξεις στη νοηματική καθώς επίσης παρακολούθησαν 2 παραμύθια σε νοηματική γλώσσα (τον ψεύτη βοσκό και το λαγό και τη χελώνα). Παίξαμε πολλά παιχνίδια έτσι ώστε να τονωθεί η ενσυναίσθησή τους η ικανότητα δηλαδή να μπαίνουν στη θέση του άλλου και να κατανοούν την κατάστασή του. Έτσι λοιπόν τα παιδιά έγιναν τυφλοί και συνειδητοποίησαν πόσο δύσκολο είναι να κινηθούμε σε ένα χώρο με κλειστά μάτια. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε και τις υπόλοιπες αισθήσεις μας. Έθεσαν προβληματισμούς για το πως θα μπορούσαν να βοηθηθούν και βρήκαν τη λύση να έχουν ένα οδηγό. Έτσι, έγιναν ζευγάρια και κάθε τυφλός είχε τον οδηγό του. Ακόμα, γράψαμε και ζωγραφίσαμε με το πόδι και με το στόμα. Τέλος, μιλήσαμε για τα συναισθήματα. Μάθαμε πως να εκφράζουμε και να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας και κατανοήσαμε ότι η έκφρασή τους δεν αποτελεί ντροπή, αλλά τρόπο καλύτερης επικοινωνίας με τους γύρω μας. Μάθαμε να λύνουμε τις συγκρούσεις μας με τον καλύτερο τρόπο και συνειδητοποιήσαμε την αξία της διαφορετικότητας και της συνεργασίας. Ετοιμάσαμε με τα παιδιά ένα θεατρικό παιχνίδι όπου τα παιδιά έγιναν τα χρώματα του ουράνιου τόξου και έφεραν ευτυχία και χαρά σε όλο τον κόσμο. Τα χρώματα σχημάτισαν το πηγάδι των ευχών και κάθε παιδί έκανε ευχές για όλα τα παιδιά του κόσμου. Τέλος, γίναμε μάγειρες και φτιάξαμε τη συνταγή της ευτυχίας. Μέσα από το παραμύθι << το παραπονεμένο αρκουδάκι>> της Φ. Χατόγλου και το κουκλοθέατρο << Η πεντάμορφη και το τέρας>> τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι τους φίλους μας δεν τους επιλέγουμε με βάση τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και ότι η ομορφιά είναι υποκειμενική. Τα μάτια της καρδιάς βλέπουν καλύτερα. Τέλος, φτιάξαμε τη φρουτοσαλάτα της φιλίας και την απολαύσαμε!

Δράσεις επίσης έγιναν στις 11 Δεκεμβρίου στην << Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα των παιδιών>>. Την ημέρα εκείνη τα παιδιά ζωγράφισαν τα δικαιώματά τους και έφτιαξαν μία αφίσα με το σύνθημα << Όλοι διαφορετικοί, όλοι ενωμένοι, όλοι ίσοι>>. Επίσης, στις 6 Μαρτίου <<Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Εκφοβισμού>> τα παιδιά δημιούργησαν μια αφίσα με τα Ναι και τα ΟΧΙ π.χ. λέμε ΝΑΙ στη ΦΙΛΙΑ ΟΧΙ στη ΒΙΑ.

Παρακολουθήσαμε επίσης μία θεατρική παράσταση της Αριάδνης Νόβακ << Ο Ηρακλής και η ελιά>> με θέμα τη διαφορετικότητα.

Τέλος, ως επισφράγισμα όλων αυτών των δραστηριοτήτων δημιουργήσαμε ένα με τον τίτλο << Όλοι ίδιοι, όλοι διαφορετικοί>> . Για τη δημιουργία της μικρής αυτής ταινίας τα παιδιά δάνεισαν τις φωνές τους καθώς επίσης έκαναν και τις ζωγραφιές.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Μέσα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα τα παιδιά ευαισθητοποιήθηκαν, άρχισαν να μπαίνουν στη θέση του άλλου,συνεργάστηκαν μεταξύ τους, έμαθαν να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να δείχνουν περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, εξοικειώθηκαν με τις έννοιες που επεξεργάστηκαν, δέθηκαν ως ομάδα αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι χάρηκαν πολύ το πρόγραμμα.Όσον αφορά το παιδί το οποίο ήταν η αφορμή να ξεκινήσει το πρόγραμμα, τα παιδιά άρχισαν να το βλέπουν με θετική ματιά, το έπαιρναν μαζί τους στα παιχνίδια τους και όταν αυτό τους άρπαζε κάποιο παιχνίδι αυτά υποχωρούσαν και του το έδιναν χωρίς εντάσεις. Μάλιστα του έλεγαν να το πάρει και μόλις τελειώσει το παιχνίδι να το δώσει πίσω. Συγκινητικός είναι επίσης, ο τρόπος που του μιλούσαν και του συμπεριφέρονταν. Ηταν πολύ τρυφερά μαζί του, το πρόσεχαν και το έπιαναν από το χέρι όταν ήταν να κατεβεί τη σκάλα. Όμως και αυτό από την πλευρά του έμαθε να μοιράζεται τα παιχνίδια και να ακολουθεί κανόνες. Προπάντων έμαθε να λέει <<ευχαριστώ >> και <<συγνώμη>>. Κλειστές ομάδες παιδιών στο νηπιαγωγείο μας δεν υπάρχουν πια. Το σύνθημά μας είναι << είμαστε όλοι φίλοι γλυκό τσαμπί σταφύλι>>.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Βαρβαρούση Λ., Ένα σκουλήκι με φτερά, εκδ. Παπαδόπουλος

Γιαννίκου Κ., Μιλάμε για τα παιδιά του κόσμου, εκδ. Μοντέρνοι καιροί

Χάϊντε Χ., Το ομορφότερο αυγό

Παραμύθια που αγαπώ , εκδ. Μίνωας

# data[].attributes.attachment_link.title
Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι

# data[].attributes.attachment_link.description
Είναι πολύ σημαντικό μέσα σε μια ομάδα όπως αυτή του νηπιαγωγείου κάθε παιδί να αναγνωρίζεται από τ' άλλα παιδιά ως άτομο μοναδικό και ξεχωριστό και ταυτόχρονα να δημιουργεί με τα υπόλοιπα παιδιά σχέσεις αλληλεξάρτησης και αμοιβαίας αποδοχής.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Hy63Byl5yhc

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΠΟΔΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.body
https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fwww.securitytsiflidis.gr%2F%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B8%25CF%2581%25CE%25BF%2F178-%25CF%2584%25CE%25B9-%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9-%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B1-%25CF%2584%25CF%2583%25CE%25B9%25CF%2586%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2583-%25CF%2583-%25CF%2587%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2583-%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2583-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B8%25CE%25B7%25CE%25B3%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2583-%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B7%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BD-tsiflidis-security-services-t-s-s&psig=AOvVaw0Mj5U5CX57IsL-0DJZjv38&ust=1645125181205000&source=images&cd=vfe&ved=0CAsQjRxqFwoTCPjx3IP3hPYCFQAAAAAdAAAAABAD

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=tB72ehTsM7E

# data[].attributes.attachment_link.title
Η διαφορετικότητα είναι ιδιαιτερότητα;

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.body
https://slideplayer.gr/slide/2776301/

# data[].attributes.attachment_link.title
ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ - ppt κατέβασμα

# data[].attributes.attachment_link.description
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Διαφορετικότητα είναι η ποικιλία σε έναν τομέα, όπως η γνώμη, η εθνικότητα, το χρώμα, τα έθιμα, η θρησκεία, το φύλο, η προσωπικότητα, οι προτιμήσεις κ.α. Πάνω σε αυτά έχουν μάθει οι άνθρωποι να ερμηνεύουν τον κόσμο, τον εαυτό τους αλλά και τους άλλους. Έχουν δημιουργήσει…

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.britishcouncil.gr/about/equal-opportunity-diversity

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.body
https://www.bing.com/videos/search?view=detail&mid=49BFE6D7CAE84531875E49BFE6D7CAE84531875E&q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1&shtp=GetUrl&shid=31f812c0-d1da-4721-9300-e8e831%20976eaa&form=VDSHOT&shth=OVP.ATypAj1iKJ0KDIiIkmuW_QEsDh

# data[].attributes.attachment_link.title
διαφορετικοτητα - Bing video

# data[].attributes.attachment_link.description
Συγκρίσεις και διαφορετικότητα - εκπαιδευτικό video picou picou

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.body
https://www.maxmag.gr/psychologia/diaforetikotita-ena-doro-gia-ton-anthropo/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
MAXMAG | Πολιτισμός, Τέχνες, Διασκέδαση, Ομορφιά

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σε έναν κόσμο που αριθμεί αυτή τη στιγμή πάνω από 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων η Διαφορετικότητα είναι μια λέξη που ακούμε συνεχώς. Φαντάζει απίστευτο κι όμως ο καθένας μας αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Είναι λοιπόν ένας όρος που μας χαρακτηρίζει και θα έπρεπε να χαίρει αποδοχής από όλους μας. Αντιθέτως, γύρω από αυτόν τον όρο πλανάται ένα πέπλο αρνητισμού μιας και η Διαφορετικότητα στην εποχή μας καταντά δακτυλοδεικτούμενη. Γιατί συμβαίνει όμως αυτό;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Ορολογία

Ας ορίσουμε αρχικά τον όρο Διαφορετικότητα. Η λέξη έχει τη σημασία της ποικιλίας, της διαφοράς και της ετερογένειας. Ως κοινωνικός όρος εμπεριέχει τον αγώνα ενάντια στις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις αλλά και την ενσυναίσθηση και την κατανόηση του ατόμου για την ύπαρξη διαφορών μεταξύ των ανθρώπων.

Ο όρος μπορεί να αντικατοπτρίζει πολλά είδη Διαφορετικότητας σε κάθε επίπεδο. Οι διαφορές απλώνονται σε όλο το κοινωνικό, οικονομικό, ταξικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό και φυλετικό φάσμα. Ακόμη, εμπίπτουν σε κάθε γλωσσική, εθνολογική και γεωπολιτική κλίμακα. Με άλλα λόγια, η Διαφορετικότητα ως έννοια περιλαμβάνει το σεβασμό και την αποδοχή για ολόκληρη την ανθρωπότητα και τις εκατομμύρια ιδιομορφίες που αυτή παρουσιάζει ως απόρροια μίας φυσικής κατάστασης.

Η Διαπαιδαγώγηση

Η Διαφορετικότητα είναι μία αξία με την οποία καλό θα ήταν να γαλουχούνται από μικρά τα παιδιά. Η οικογένεια οφείλει όχι μόνο να καλύπτει τις υλικές ανάγκες των παιδιών αλλά και να τους διδάσκει το σεβασμό που πρέπει να δείχνει κανείς στον συνάνθρωπό του ανεξαιρέτως. Οι γονείς διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στη δόμηση του χαρακτήρα του παιδιού και είναι αυτοί που δείχνουν ότι δεν πρέπει να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση σωματικά ή κοινωνικά κριτήρια. Το παιδί υιοθετεί έτσι πρότυπα που απορρίπτουν τον ρατσισμό και τη βία. Μαθαίνει να αποδέχεται και να αγαπά ευκολότερα και δομεί έναν χαρακτήρα χωρίς στερεότυπα.

Το Σχολείο

Η σημασία της αποδοχής του όρου Διαφορετικότητα ειδικά στα παιδιά αγγίζει και το ευαίσθητο θέμα των διακρίσεων στη μικρή κοινωνία του σχολείου. Το διαφορετικό υπερισχύει γύρω μας όπως φυσικά και στο σχολικό χώρο. Τα παιδιά καλούνται να συνυπάρξουν συνδυάζοντας διαφορετικές εθνικότητες, χρώματα, γλώσσες, πολιτισμούς, συνήθειες αλλά ακόμα και διαφορές στην αντίληψη και τη μάθηση. Ιδανικά τα παιδιά θα πρέπει να είναι απαλλαγμένα από κάθε μορφή μίσους. κριτικής και βίας προς το διαφορετικό. Η γνώση ότι όλοι γύρω μας είναι διαφορετικοί και ίσοι απομακρύνει ένα παιδί από το να ασκήσει στο μέλλον συμπεριφορές bullying και βίας προς τους συμμαθητές του. Η αποδοχή είναι το δώρο που οφείλουν γονείς και εκπαιδευτικοί να προσφέρουν στα παιδιά. Εκείνα με τη σειρά τους μιμητικά φερόμενα θα δομούν στη συνέχεια τις σχέσεις μεταξύ τους με σεβασμό και αγάπη.

Η Ευθύνη

Στην πραγματικότητα κανένα παιδί δεν γεννιέται αντιλαμβανόμενο την ποικιλομορφία της ανθρωπότητας ως κάτι λάθος. Κανένα παιδί δεν βλέπει τον κόσμο άσχημο. Οι διακρίσεις και ο ρατσισμός είναι συνήθως ιδέες που εμφυσούν οι ενήλικες στα παιδιά. Οι μεγαλύτεροι προβάλουν τα πιστεύω τους και την απέχθεια τους προς τη Διαφορετικότητα και ξεκινούν να δημιουργούν ποικίλες αντιλήψεις. Γι' αυτό το λόγο η ευθύνη βαραίνει κάθε ενήλικα ο οποίος υποχρεούται να μην διαπερνά στους νεότερους στερεοτυπικές αντιλήψεις του παρελθόντος. Συνεπώς και ο ίδιος καλό θα είναι να στρέψει το βλέμμα του στα δικά του πιστεύω και να επανεξετάσει παρωχημένες ιδέες και αναχρονιστικές απόψεις που προάγουν μια αρνητική διάσταση της Διαφορετικότητας.

Η Αλλαγή

Ένας ανοιχτόμυαλος γονέας προσφέρει αναμφίβολα στο παιδί του πολλά θετικά στοιχεία και το κάνει καλύτερο άνθρωπο. Το παιδί νιώθει την αγάπη. την αποδοχή και την δεκτικότητα για κάθε στοιχείο του χαρακτήρα του από τους γονείς του. Του δίνουν χώρο και χρόνο και του μαθαίνουν την κοινωνικότητα και την συνύπαρξη με άλλους ανθρώπους. Έτσι, αποκτά την ενσυναίσθηση, μπορεί να καταλαβαίνει τους γύρω του και να μπαίνει στη θέση τους ευκολότερα. Να μην απαξιώνει και να σέβεται. Με τόση αποδοχή είναι σίγουρο ότι δημιουργείται ένας καλύτερος άνθρωπος με λιγότερα ψυχικά προβλήματα και πραγματικό συναισθηματικό πλούτο.

Η Υπερηφάνεια

Μέρος της σύγχρονης κοινωνίας βαδίζει σταθερά προς την σταδιακή και ελπιδοφόρα αλλαγή προτύπων. Προάγει και γιορτάζει τη Διαφορετικότητα με κάθε τρόπο και σε κάθε τόπο και χρόνο. Ομάδες ανθρώπων που ανήκουν σε κοινότητες όπως για παράδειγμα η LGBTQ+ και όχι μόνο κάθε χρόνο αφήνουν πίσω τους κάθε στερεότυπο και καταπίεση και απελευθερώνουν την αγάπη τους για τη Διαφορετικότητα. Η αποδοχή της μοναδικότητας του κάθε ανθρώπου είναι μια κίνηση εκτίμησης και επιβεβαίωσης ότι τα άτομα αυτά αξίζουν να αναγνωρίζονται ως ίσοι σε αυτό τον κόσμο.

Η Ομορφιά

Η Διαφορετικότητα είναι πάνω από όλα εκείνη που μας φανερώνει την ομορφιά πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Που μας προσφέρει το δώρο της μοναδικότητας. Ο καθένας από εμάς ξεχωρίζει και ταυτόχρονα αντιλαμβάνεται την έννοια του ανήκειν. Είμαστε όλοι διαφορετικοί και όλοι ίσοι.

Το νόημα της ζωής αρκετές είναι οι φορές που συνδέεται με αυτή την ποικιλία γύρω μας και μέσα μας. Άλλωστε ο κόσμος θα ήταν ένα αδιανόητα ανιαρό μέρος αν αποχωριζόμασταν όλες αυτές τις διαφορές που μας κάνουν αυτό που είμαστε . Η ζωή είναι γεμάτη χρώματα αρμονικά δεμένα. Έτσι και ο εσωτερικός μας κόσμος μπορεί να αποτυπωθεί ποικιλόμορφα. Η φύση μας χαρίζει απλόχερα εκατοντάδες ξεχωριστά χαρίσματα και ικανότητες που μπορούμε να αξιοποιήσουμε ποικιλοτρόπως.

Κλείνοντας

Όσο πιο νωρίς αντιληφθούμε ότι η Διαφορετικότητα δεν αποτελεί μία νέα συνθήκη αλλά αντίθετα μία παγιωμένη πραγματικότητα, τόσο το καλύτερο. Η μοναδική όψη του κάθε ιδιαίτερου χαρακτηριστικού που έχει ο καθένας από εμάς είναι το δώρο που μας ανήκει. Είναι λοιπόν θεμιτό να αναγνωρίσουμε όσο πιο σύντομα μπορούμε ότι ο σεβασμός προς κάθε τι διαφορετικό είναι υποχρέωση όλων μας. Σεβόμενοι το διαφορετικό, μόνο έτσι οδεύουμε προς μία πιο ανθρώπινη και ευτυχισμένη κοινωνία.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Είμαι απόφοιτη του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικών και Ψυχολογίας του πανεπιστημίου Ιωαννίνων με ειδίκευση στην Ψυχολογία. Ενδιαφέροντά μου οι συζητήσεις, η αγάπη για υπερανάλυση και τρόπος έκφρασής μου το γράψιμο!

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα: Ένα δώρο για τον άνθρωπο | Ψυχολογία

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε έναν κόσμο που αριθμεί αυτή τη στιγμή πάνω από 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων η Διαφορετικότητα είναι μια λέξη που ακούμε συνεχώς. Φαντάζει απίστευτο κι όμως ο καθένας μας αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Είναι λοιπόν ένας όρος που μας χαρακτηρίζει και θα έπρεπε να χαίρει αποδοχής από όλους μας.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.body
http://7dim-dramas.dra.sch.gr/index.php/misc/diaforetikotita#

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
-"Μαμά, γιατί ο Γιάννης είναι πιο ψηλός;"
-"Τα άλλα παιδάκια λένε πως ο Νίκος είναι κακό παιδί"
-"Η Μαρία τελειώνει πάντα τελευταία την ορθογραφία"
-"Στη γυμναστική, με διαλέγουν τελευταίο στο ποδόσφαιρο"

Δε μπορεί, θα έχετε σίγουρα ακούσει το παιδάκι σας να λέει κάτι παρόμοιο γυρνώντας από το σχολείο. Μπορεί ακόμα και οι ίδιοι να έχετε σκεφτεί πως η άλλη δασκάλα είναι πιο όμορφη από αυτή του παιδιού σας, το άλλο παιδάκι μπορεί και μετράει πιο γρήγορα, η άλλη μαμά προλαβαίνει και μαγειρεύει με τέσσερα παιδιά, κτλ.

Έχουμε την τάση να νομίζουμε πως κάτι διαφορετικό συμβαίνει με/στους άλλους και ξεχνάμε πως κι εμείς οι ίδιοι διαφέρουμε. Το σχολείο, είναι η καλύτερη αφορμή να μιλήσουμε στα παιδάκια για τη διαφορετικότητα!

Μπορεί να ακούγεται λίγο δύσκολη σαν έννοια, όμως μέσα στην τάξη τα παραδείγματα είναι πολλά και μπορούν εύκολα να γίνουν κατανοητά από ένα παιδί μικρής ηλικίας. Οι απλές διαφορές στην εξωτερική μας εμφάνιση μπορούν να αποτελέσουν την καλύτερη και πιο εύκολη αρχή διδασκαλίας της διαφορετικότητας:

- Ναι, η Γιωργίτσα είναι πιο ψηλή γιατί δε ψηλώνουν όλα τα παιδάκια το ίδιο, όπως και οι μεγάλοι.
- Ο Νίκος έχει γαλάζια μάτια γιατί δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο χρώμα ματιών.
- Η Μαίρη είναι παχουλή γιατί οι άνθρωποι μπορούν να φάνε περισσότερο ή λιγότερο και να κάνουν περισσότερη ή λιγότερη γυμναστική.

Μέχρι εδώ είναι όλα κατανοητά και εύκολα. Οι περισσότεροι θα σκέφτεστε πως ήδη μιλάτε γι' αυτά στα παιδιά σας (και πολύ σωστά κάνετε). Ωστόσο, το πιο σύνηθες λάθος είναι πως ξεχνάμε τη διαφορετικότητα του ίδιου μας του παιδιού, του ίδιου μας του εαυτού. Μέσα από τα παραδείγματα, πρέπει να μιλήσουμε και για εμάς τους ίδιους! Δεν είναι μόνο οι άλλοι διαφορετικοί, ΟΛΟΙ είμαστε! Δεν είναι οι άλλοι ψηλοί, είμαστε κι εμείς κοντύτεροι. Δεν είναι οι άλλοι μόνο παχουλοί - να σαν κι εμάς - έχουμε κι εμείς τα κιλάκια μας!

Κάποιοι από εσάς μπορεί να αναρωτιέστε "γιατί τώρα, γιατί σε τόσο μικρή ηλικία ένα τόσο δύσκολο μάθημα;". Η απάντηση είναι απλή: Η διαφορετικότητα στη μάθηση και τις σχολικές επιδόσεις!

Μέσα σε μια τάξη, στο ίδιο σχολείο, με τον ίδιο δάσκαλο και την ίδια ύλη, δε μαθαίνουν όλα τα παιδάκια το ίδιο, όσοι έχετε περισσότερα από ένα παιδάκια το γνωρίζετε ήδη. Μπορεί η ειδική αγωγή να σημαίνει αυτό ακριβώς, δηλαδή το διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας προσαρμοσμένο στον κάθε μαθητή Δυστυχώς όμως, τις περισσότερες φορές αυτός ο τρόπος δεν εφαρμόζεται και μέσα στη σχολική τάξη. Έτσι, βλέπουμε τις διαφορές ανάμεσα στις επιδόσεις των παιδιών στην ανάγνωση, τη γραφή, τα μαθηματικά και τα υπόλοιπα σχολικά μαθήματα. Οι επιδόσεις, κάνουν τα παιδιά να συγκρίνονται μεταξύ τους και πολλές φορές να νιώθουν τα ίδια άσχημα γι' αυτές. Κάποια από αυτά μπορεί να εμφανίσουν άρνηση για το σχολείο και το διάβασμα, ακόμα και επιθετική συμπεριφορά στο σπίτι ή στο σχολείο.

Δε μπορεί όλοι οι μαθητές (αργότερα ενήλικοι εργαζόμενοι) να είναι το ίδιο καλοί σε όλα τα μαθήματα. Κάποια παιδιά έχουν εμφανή κλίση στα μαθηματικά, κάποια άλλα στο γραπτό λόγο, κάποια παιδιά παρουσιάζουν εξαιρετικές επιδόσεις στα αθλήματα, κάποια άλλα έχουν ταλέντο στη ζωγραφική, κ.ο.κ. Αυτό μπορούμε να το αντιληφθούμε εύκολα εμείς "οι μεγάλοι" από τον περίγυρό μας, τους συγγενείς, τους συναδέλφους μας και τους ίδιους μας τους εαυτούς. Συνήθως όμως, η κλίση μας σε κάτι σημαίνει και την ταυτόχρονη δυσκολία μας σε κάτι άλλο, το οποίο εμείς οι ίδιοι σε αυτή την ηλικία πια το έχουμε εντοπίσει, παραδεχτεί και σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουμε βρει και τρόπους να το "κρύβουμε καλά" ή και να το ξεπερνάμε. Στα παιδάκια, δε συμβαίνει το ίδιο κι εδώ καλούμαστε εμείς να τα διδάξουμε τη διαφορετικότητα.

Ένας μαθητής δεν πρέπει να βιώνει ένα μέτριο ή κακό βαθμό ως αποτυχία και απόρριψη από το δάσκαλο και τους γονείς. Πρέπει να εξηγούμε στα παιδιά πως οι βαθμοί διαφέρουν σε κάθε δοκιμασία και πως αν δεν αποδώσουν με το μέγιστο βαθμό, ακόμα κι αν έχουν προετοιμαστεί καλά, υπάρχουν και άλλες εξηγήσεις πριν κατηγορήσουν τον εαυτό τους και πριν "ζηλέψουν" τους συμμαθητές τους. Πρέπει να επαινούμε τα παιδιά μας για τις πολύ καλές επιδόσεις τους, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε να επαινέσουμε την προσπάθειά τους ακόμα και σε περιπτώσεις που ο τελικός βαθμός δεν είναι τόσο καλός.

Πιο επιστημονικά, η διαφορετικότητα στη μάθηση εξηγείται με τις πολλαπλές νοημοσύνες (Gardner H.) οι οποίες παραθέτονται έξυπνα, απλά και κατανοητά στην παρακάτω εικόνα (κάντε κλικ για να μεγαλώσει). Αυτές οι πολλαπλές νοημοσύνες κάνουν τα συνήθη IQ τεστ να φαίνονται αστεία και ανακριβή και διαφοροποιούν τις δεξιότητες, επομένως τη μαθησιακή και αργότερα επαγγελματική πορεία του καθενός από εμάς.

Μπορεί ακόμα και σήμερα "ο καλός μαθητής" να έχει δεκάρια σε μαθηματικά και γλώσσα και να του βάζει δέκα και ο δάσκαλος της γυμναστικής, παρόλο που το παιδί είναι υπέρβαρο και δυσκολεύεται πολύ την ώρα των αθλημάτων. Ωστόσο, εμείς μπορούμε να εξηγήσουμε σε ένα παιδί με εξαιρετικό ταλέντο στη ζωγραφική ότι είναι λογικό να δυσκολεύεται λίγο στη γλώσσα και στο σκέφτομαι και γράφω.

Τέλος, να θυμόμαστε πως παιδιά που σέβονται τη διαφορετικότητα του άλλου και ταυτόχρονα αντιλαμβάνονται τη δική τους, γίνονται αργότερα άνθρωποι που σέβονται τη δυσκολία του συνανθρώπου τους, εμπνέονται από το ταλέντο του φίλου τους, συνεργάζονται και μοιράζονται καθήκοντα και υποχρεώσεις με τους συναδέλφους τους, συμβιώνουν αρμονικά σε οποιαδήποτε κοινωνία.

Πηγή:https://www.logotherapeia.com.gr

Πηγή: Ταινία μικρού μήκους του Pedro Solís García

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
7o δημοτικό σχολείο δράμας

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Καρόκη Ευγενία ΠΕ86

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα

# data[].attributes.attachment_link.description
"Μαμά, γιατί ο Γιάννης είναι πιο ψηλός;" -"Τα άλλα παιδάκια λένε πως ο Νίκος είναι κακό παιδί" -"Η Μαρία τελειώνει πάντα τελευταία την ορθογραφία" -"Στη γυμναστική, με διαλέγουν τελευταίο στο ποδόσφαιρο" Δε μπορεί, θα έχετε σίγουρα ακούσει το παιδάκι σας να λέει κάτι παρόμοιο γυρνώντας από το σχολείο.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://www.paidiatros.com/efivos/psyxologia/diaforetikotita-symvoules-goneis

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αναστασία Χατζηγιαννακού, Ειδική παιδαγωγός

Η διαφορετικότητα αποτελεί έναν όρο που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στις μέρες μας. Έναν όρο γνωστό σε όλους μας που χρησιμοποιείται σε διαφημίσεις, καμπάνιες ισότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι όμως ο όρος αυτός πραγματικά ένας όρος που τον αποδεχόμαστε, ένας όρος με τον οποίο μπορούμε να ζήσουμε μαζί του; Οι κοινωνίες οι σημερινές σφύζουν από διαφορετικότητα και εμείς καλούμαστε να ζήσουμε αποτελεσματικά και ουσιαστικά μέσα σε αυτές. Ο βαθμός ετοιμότητας του καθενός μας όμως στη διαβίωση σε μια τέτοια κοινωνία αναμφίβολα δεν είναι ο ίδιος.

Η γνωστή Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας Coco Chanel έχει δηλώσει "για να είναι κανείς αναντικατάστατος πρέπει να είναι πάντα διαφορετικός". Από την άλλη η Maya Angelou, γνωστή Αφροαμερικανίδα ποιήτρια, έχει πει "θα πρέπει να ξέρουμε όλοι ότι η διαφορετικότητα κεντάει ένα πλούσιο χαλί και πρέπει να καταλάβουμε πως όλοι οι κόμποι του χαλιού έχουν ισότιμη αξία ανεξάρτητα από το χρώμα τους".
Μορφές διαφορετικότητας
Όλες οι μορφές διαφορετικότητας δεν είναι εξίσου ορατές. Ο όρος που έχει εισαχθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Άλκηστις, 2008) είναι ο όρος ορατή διαφορετικότητα και αφορά το φαινόμενο της διαρκούς διαφοροποίησης του ατόμου που είναι εμφανώς διαφορετικό όσον αφορά τη σωματική του κατασκευή. Η ορατή διαφορετικότητα αποτελεί ένα συνεχές εμπόδιο στην προσπάθεια του ατόμου να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Το αντίστροφο φαινόμενο η μη ορατή διαφορετικότητα αποτελεί πάλι μια δυσκολία, μια και σε αυτή την περίπτωση το άτομο δεν υφίσταται στιγματισμό ή περιθωριοποίηση, εφόσον το πρόβλημα δεν είναι εμφανές στους υπόλοιπους. Το ίδιο το άτομο όμως βιώνει από μόνο του τη διαφορετικότητά του σαν κάτι που το ξεχωρίζει, δημιουργώντας αβάσταχτη πίεση να είναι σαν τους άλλους. Για παράδειγμα ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί μια μη ορατή μορφή διαφορετικότητας στην τάξη. Επομένως, η ευαισθητοποίηση στη διαφορετικότητα πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο τη διαφορά στο χρώμα του δέρματος, αλλά και στις πιο ήπιες εθνικές διαφοροποιήσεις, καθώς και τις μη ορατές διαφορές.

Το διαφορετικό υπάρχει γύρω μας σε πολλές μορφές. Η διαφορετικότητα ξεκινά από τη διαφορά που έχουμε μεταξύ μας στον τομέα της εξωτερικής μας εμφάνισης. Είμαστε διαφορετικοί, γιατί μπορεί να είμαστε πιο ψηλοί, πιο χαμηλοί, πιο κοντοί, πιο χοντροί. Είμαστε διαφορετικοί, γιατί μπορεί να έχουμε διαφορετικό χρώμα και στυλ στα μαλλιά μας, μπορεί να έχουμε πολλά τατουάζ, μπορεί να έχουμε πολλά σκουλαρίκια στο σώμα μας. Μπορεί να είμαστε διαφορετικοί, γιατί ντυνόμαστε διαφορετικά, ντυνόμαστε εναλλακτικά.

Κάποιοι από εμάς μαθαίνουν διαφορετικά, με διαφορετικούς ρυθμούς, διαφορετικές τεχνικές, κάποιοι είναι πολύ καλοί μαθητές στο γνωστικο-ακαδημαϊκό κομμάτι, κάποιοι άλλοι δεν είναι τόσο καλοί στον τομέα αυτό και μπορεί να είναι και αδιάφοροι απέναντι στη μάθηση. Υπάρχει και η ομάδα των ατόμων που μπορεί να έχει διαγνωστεί με μαθησιακές δυσκολίες, διαταραχή αυτιστικού φάσματος, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με ή χωρίς υπερκινητικότητα, εγκεφαλική παράλυση, σύνδρομο Down, σπάνια γενετική πάθηση, νοητική καθυστέρηση. Όλοι αυτοί είναι διαφορετικοί.

Η ποικιλομορφία της διαφορετικότητας δεν τελειώνει εδώ, αλλά συνεχίζεται.

Υπάρχουν τα παιδιά που μπορεί να προέρχονται από κάποια μειονότητα ή να είναι παιδιά μεταναστών. Τα παιδιά που μπορεί να προέρχονται από χαμηλά, μέτρια ή ψηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Τα παιδιά που μεγαλώνουν και με τους δυο γονείς τους, τα παιδιά που μεγαλώνουν με τον έναν γονιό ή τα παιδιά που προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες. Παιδιά από διαφορετικά θρησκεύματα και παιδιά με διαφορετικό χρώμα δέρματος.

Όλα αυτά όμως είναι παιδιά και όλα τα παιδιά αυτά καλούνται σήμερα να συνυπάρξουν σε μια κοινωνία και σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα. Και δεν καλούνται απλά να συνυπάρξουν, αλλά να δημιουργήσουν και να είναι παραγωγικά μέλη της κοινωνίας αυτής. Είναι άραγε η κοινωνία της Κύπρου έτοιμη να δεχτεί αυτά τα παιδιά, να τα αγκαλιάσει, για να τα κάνει να νιώσουν την ασφάλεια να ζήσουν και να δημιουργήσουν;

Είναι πολύ ενδιαφέρον, αν μπει κανείς σε μια τάξη νηπιαγωγείο υ. Θα παρατηρήσει ότι όσο πιο μικρά είναι τα παιδιά τόσο πιο μεγάλη είναι η αποδοχή την οποία επειδυκνύουν στη διαφορετικότητα που μπορεί να παρουσιάζει ο καθένας. Είναι απίστευτο να βλέπεις μικρά παιδιά να αποδέχονται πλήρως ένα παιδί που δε μιλά ή από την άλλη ένα παιδί το οποίο έχει κάποια κινητική αναπηρία. Για τα παιδιά δεν έχει διαφορά, αν το παιδί αυτό έχει λειτουργικά πόδια ή μπορεί να επικοινωνήσει λεκτικά τις ανάγκες του, αν είναι άσπρο ή μαύρο, αν είναι Χριστιανός ή έχει κάποιο άλλο θρήσκευμα. Η λέξη και μόνο ότι είναι παιδί είναι αρκετή, για να κάνει τα παιδιά να αναφωνήσουν τόσο απλά και όμορφα τη φράση "είναι φίλος μου".

Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά όμως η κατάσταση αυτή δεν παραμένει η ίδια, αλλά διαφοροποιείται. Ο λόγος εξαιτίας του οποίου διαφοροποιείται αυτό είναι γιατί έρχονται οι αντιλήψεις των ενηλίκων, είτε αυτές είναι των γονέων των παιδιών ή των εκπαιδευτικών και γενικότερα της ευρύτερης κοινωνίας, να αλλάξουν την πραγματικότητα αυτή και να αρχίσει σταδιακά να δημιουργείται η διάκριση. Η διάκριση δεν είναι τίποτα άλλο από τις προβολές των ενηλίκων, οι οποίες υποβάλλονται άλλοτε με εμφανή και άλλοτε με έναν πιο κρυφό τρόπο στα παιδιά. Κανένα παιδί δεν έχει πρόβλημα με το διαφορετικό. Εμείς όμως οι ενήλικες ξεκινούμε να τους δημιουργούμε την αντίληψη αυτή. Γιατί εμείς έχουμε την ανάγκη να έχουμε ένα δικό μας παιδί που θα είναι το ξεχωριστό, το ιδεατό παιδί. Ένα παιδί που θα καταφέρει όλα όσα εμείς δεν καταφέραμε. Ένα παιδί που θα αποτελέσει το μέσο να βγούμε και εμείς από το ανώνυμο στο οποίο ζούμε. Τότε ξεκινά και διαφοροποιείται και ο όρος διαφορετικότητα και παίρνει μια αρνητική συνυποδήλωση.

Αν πάρουμε το παράδειγμα των ίδιων των ατόμων με αναπηρίες, θα δούμε ξεκάθαρα ότι τα ίδια τα άτομα δε θεωρούν τους εαυτούς τους ανάπηρους, τους θεωρούν απλά διαφορετικούς. Η ίδια η κοινωνία όμως στην οποία ζουν έρχεται σήμερα να τους δημιουργήσει την αναπηρία, γιατί ακριβώς έτσι τους αντικρίζει. Η αναπηρία δηλαδή είναι ένα δημιούργημα μιας κοινωνικής αντίληψης. Έτσι και η διαφορετικότητα αποκτά την αρνητική διάσταση.

Σκεφτείται πόσο όμορφη είναι η φύση γύρω μας, πόσο διαφορετικές εικόνες μας προσφέρει. Όλες αυτές οι εναλλαγές κάνουν τη ζωή μας όμορφη και την εμπλουτίζουν, δεν της στερούν κάτι. Έτσι ακριβώς είναι και η διαφορετικότητα, η οποία ομορφαίνει τη ζωή μας και την κάνει να είναι μοναδικά όμορφη.
Διαχείριση κατάστασης
Το εκπαιδευτικό σύστημα καλείται σήμερα να ανταποκριθεί στη διαφορετικότητα αυτή. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν πραγματικά είναι σε θέση το παρόν σύστημα να μπορέσει να αφομοιώσει τη διαφορετικότητα αυτή και να την κάνει γιορτή. Για το λόγο αυτό πρέπει να δούμε πώς από τη μια οι εκπαιδευτικοί και πώς από την άλλη οι γονείς καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν και να διαχειριστούν αποτελεσματικά την διαφορετικότητα αυτή.

Οι εκπαιδευτικοί καλούνται σήμερα να διαχειριστούν αποτελεσματικά την κατάσταση αυτή και πρέπει να είναι κάτοχοι τόσο γνώσεων ψυχολογίας, όσο και γνώσεων ειδικής εκπαίδευσης, κοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας, για να μπορούν να εντάξουν αποτελεσματικά και ουσιαστικά τη διαφορετικότητα στην τάξη τους.

Η αντιρατσιστική εκπαίδευση στοχεύει όχι μόνο στην αποδοχή της διαφορετικότητας, αλλά και στη δράση και την απάλειψη των διακρίσεων, καθώς και τη δημιουργία κοινωνικών συνθηκών ισοτιμίας και δικαιοσύνης (Ευαγγέλου και Κάντζου, 2005). Η αντιρατσιστική εκπαίδευση στοχεύει σε όλες τις μορφές ρατσισμού και της κοινωνικής ανισότητας που αφορούν το φύλο, τη σεξουαλικότητα, τη θρησκεία, την αναπηρία και την κοινωνική τάξη. Βασική παραδοχή της αντιρατσιστικής εκπαίδευσης δεν είναι πως κανένας δεν είναι ουδέτερος. Αντίθετα οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι κοινότητες χρειάζεται να αναγνωρίσουν τη διαφορετική τους θέση στη ζωή, μια θέση που είναι απόρροια των διαφορετικών εμπειριών τους (Bennet and Keating, 2009).
Εισηγήσεις για εκπαιδευτικούς
Όλοι οι εκπαιδευτικοί που εμπλέκονται σε προγράμματα ευαισθητοποίησης για τη διαφορετικότητα τόνισαν τη σημασία του να φτάσει το παιδί στο σημείο "να μπει στη θέση του άλλου", να κατανοήσει ότι υπάρχουν πολλαπλές οπτικές για το ίδιο θέμα και να αναπτύξει την ικανότητα της ενσυναίσθησης, την ικανότητα δηλαδή να αισθάνεται και το ίδιο το πρόβλημα του άλλου ως δικό του. Όταν γίνει αυτό, τα παιδιά είναι σε πραγματική θέση να κατανοήσουν βάζοντας στην άκρη το πρίσμα της φιλανθρωπίας. Γενικά, οι εκπαιδευτικοί πρέπει:

Να αντιμετωπίζουν όλα τα παιδιά ως ίσα, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη θρησκεία, τη κοινωνικοοινομική τους κατάσταση, τη μαθησιακή τους ικανότητα,

Να προσπαθούν να χειριστούν αποτελεσματικά τις δικές τους αντιλήψεις και τις δικές τους δυσκολίες στην αποδοχή του διαφορετικού,

Να προσπαθούν να μη δίνουν αρνητικά μηνύματα στην τάξη για συγκεκριμένους μαθητές, εκφράζοντας δημόσια σχόλια σχετικά με τις ικανότητες ή τις συμπεριφορές τους,

Να βοηθούν τους μαθητές να εκφράσουν την προσωπική τους γνώμη, χωρίς το φόβο της απόρριψης,

Να ενισχύουν τα παιδιά να μιλούν για τα συναισθήματά τους στην τάξη και δημιουργούν το κλίμα, ώστε να αρχίσουν να δένονται συναισθηματικά,

Να αντιληφθούν ότι σημασία έχει να κάνουν όλα τα παιδιά της τάξης τους να νιώσουν ότι η τάξη είναι το σπίτι τους, το καταφύγιό τους για τις ώρες που βρίσκονται στο σχολείο,

Να αντιμετωπίζουν άμεσα και αποτελεσματικά τα διάφορα προβλήματα, τα οποία μπορεί να εμφανιστούν στην τάξη τους και να μην τα αφήνουν να λυθούν από μόνα τους,

Να προσπαθούν να έχουν πλάνο δράσης σχεδιασμένο και οργανωμένο από πριν, ώστε να μην λειτουργούν πυροσβεστικά,

Να ενημερωθούν από τους γονείς των μαθητών τους για την ιδιαιτερότητα την οποία μπορεί να παρουσιάζει το κάθε παιδί,

Να χρησιμοποιούν τη διαφορετικότητα στην τάξη τους και να μιλούν γι' αυτήν, αφού το να κρύβουμε τη διαφορετικότητα πολλές φορές δίνει το μήνυμα ότι έχουμε ενοχές, φοβίες, άγχη,

Να δημιουργούν το πλαίσιο στην τάξη τους, ώστε οι μαθητές να παρουσιάσουν τη διαφορετικότητα αυτή και να νιώθουν όμορφα γι' αυτήν,

Να μιλούν για άλλους πολιτισμούς, να δείχνουν στα παιδιά παραμύθια άλλων χωρών, τραγούδια άλλων χωρών, φαγητά άλλων χωρών,

Να εφαρμόσου διαφοροποίηση στη διδασκαλία και να προσπαθήσουν να ενσωματώσουν τις ανάγκες των μαθητών στον προγραμματισμό τους.

Εισηγήσεις για γονείς
Οι γονείς διαδραματίζουν έναν τεράστιο ρόλο στον αγώνα της διαφορετικότητας. Οι γονείς αποτελούν τον καθρέφτη, οπόταν, αν αυτοί είναι θετικοί, φυσικά και το παιδί τους θα είναι. Αν όμως και αυτοί τη φοβούνται τότε αναμφίβολα και το παιδί τους θα τη φοβάται. Οι γονείς πρέπει:

Να αγαπήσουν το παιδί τους, όπως αυτό είναι και μην αγαπούν την εικόνα ενός ιδεατού, ονειρικού παιδιού,

Να δίνουν σε αυτό το χώρο και χρόνο να παρουσιάσει τις ικανότητές του,

Να μην θυμώνουν μαζί του

Να ωθούν το παιδί τους να κοινωνικοποιηθεί με όλα τα παιδιά, να μην του βάζουν φραγμούς στην επιλογή των φίλων του ανάλογα με το χρώμα, την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του, της θρησκείας του ή το φύλο του,

Να μιλούν στο παιδί τους για άλλους λαούς, άλλους πολιτισμούς, να κάνουν ταξίδια μαζί με το παιδί και να του δείχνουν τις διαφορετικές κουλτούρες με τις οποίες πρέπει να μάθει να ζει,

Να μην δημιουργούν την εντύπωση ότι ανήκει στην "αρία φυλή"!!!

Να φορούν μαζί με το παιδί τα γυαλιά της διαφορετικότητας και να μάθουν το παιδί να βλέπει το διαφορετικό στους άλλους ανθρώπους, χωρίς όμως να στενοχωριέται γι' αυτό, χωρίς να το σχολιάζει, χωρίς να το απεχθάνεται.

Εν κατακλείδι
Η αποδοχή της διαφορετικότητας δεν είναι ένα απλό εγχείρημα το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί εύκολα τόσο στο χώρο του σχολείου όσο και στον χώρο της οικογένειας. Οι εποχές δε συστήνουν την επαφή των παιδιών με τη διαφορετικότητα, αλλά την ένταξη των παιδιών στη διαφορετικότητα, μια και η διαφορετικότητα αποτελεί πλέον ένα βίωμα. Ο στόχος μας σήμερα δεν είναι να αυξήσουμε τις γνώσεις ή απλά να ευαισθητοποιήσουμε τους μαθητές για τα ζητήματα της διαφορετικότητας. Ο στόχος μας είναι να αλλάξουμε τη συμπεριφορά των μαθητών, των γονέων και της κοινωνίας απέναντι στο ζήτημα αυτό.

Οι αντιρατσιστικές στρατηγικές ξεκινούν από τα πολύ μικρά παιδιά του νηπιαγωγείου και συνεχίζονται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει η διαφορετικότητα να γίνει πραγματικότητα. Η σημερινή κοινωνία επιβάλει στον αυριανό πολίτη να είναι διαφορετικός και να γιορτάζει τη διαφορετικότητα τόσο τη δική του όσο και των γύρω του. Είναι ευθύνη όλων μας να μετακινήσουμε τις στάσεις μας απέναντι στο διαφορετικό και να αντιληφθούμε τον πραγματικό πλούτο που μας χαρίζει.

Σχετικά Άρθρα

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα. Μορφές, διαχείριση και συμβουλές σε γονείς

# data[].attributes.attachment_link.description
Αναστασία Χατζηγιαννακού, Ειδική παιδαγωγός Η διαφορετικότητα αποτελεί έναν όρο που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στις μέρες μας. Έναν όρο γνωστό σε όλους μας που χρησιμοποιείται σε διαφημίσεις, καμπάνιες ισότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι όμως ο όρος αυτός πραγματικά ένας όρος που τον αποδεχόμαστε, ένας όρος με τον οποίο μπορούμε να ζήσουμε μαζί του; Οι κοινωνίες οι σημερινές σφύζουν από διαφορετικότητα και εμείς καλούμαστε να ζήσουμε αποτελεσματικά και ουσιαστικά μέσα σε αυτές.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://gr.pinterest.com/pin/466333736400359944/

# data[].attributes.attachment_link.title
Η διαφορετικότητα δεν είναι ελάττωμα

# data[].attributes.attachment_link.description
Nov 22, 2016 - Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fcitycampus.gr%2F%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1-%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25B1-%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582-%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2581%2F&psig=AOvVaw1lsl_-na1izakL9VRDcG5I&ust=1645121092070000&source=images&cd=vfe&ved=0CAsQjRxqFwoTCLD6re7nhPYCFQAAAAAdAAAAABAD

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.slideshare.net/lidkarydi/ss-45040715

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικότητα. Όλοι διαφορετικοί - όλοι ίσοι...

# data[].attributes.attachment_link.description
Όλοι διαφορετικοί - όλοι ίσοι...

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.biomatiko.gr/wp-content/uploads/2015/07/diaforetikotita.pdf

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=4INwx_tmTKw&t=576s

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://images.app.goo.gl/7J7fJgujLiWV844e7

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα  Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα  Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://images.app.goo.gl/haZudWZgP4ShU2vV9

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://youtu.be/IaW8e9uNDsM

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα Γυαλιά της Διαφορετικότητας Μέρος 1ο

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου

# data[].attributes.body
https://youtu.be/GXZkTSsfP3c

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαφορετικοί, Αερικά

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
—Τα παιδιά σχηματίζουν ένα κύκλο, καθισμένα γύρω από τη μάνα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά. Εκείνη βγάζει τη ζώνη της ή ένα λουρί ή σχοινί και πρώτα σχηματίζει μ' αυτό διάφορα σχήματα, π.χ. ένα αχλάδι, ένα μήλο, ένα καλάθι κτλ. Τα άλλα πρέπει να μαντέψουν τι παριστάνει. Όποιο το βρει, του δίνει η μάνα το λουρί και τότε εκείνο έχει το δικαίωμα να σηκωθεί και να κυνηγήσει τ' άλλα παιδιά. Η μάνα μένει στη θέση της και κάθε τόσο φωνάζει: "Τρεις και το λουρί της μάνας! ". Εκείνος που κρατεί το λουρί, συνεχίζει το κυνήγι του κι αν κτυπήσει κανένα παιδί, τότε εκείνο βγαίνει απ' το παιχνίδι.

— Παίζεται από 2 ή περισσότερα παιδιά ή από 2 ομάδες παιδιών, όταν τα παιδιά είναι από 4 και πάνω. Κάθε παιδί διαλέγει την πέτρα του, που πρέπει να είναι πλακέ και ελαφριά.

—Χαράζουν στο χώμα ή ζωγραφίζουν στο πεζοδρόμιο ή στην αυλή με κιμωλία το σχήμα του κουτσού και αριθμούν τα τετράγωνα. Η επάνω διάμετρος πρέπει να έχει τόσο πλάτος, ώστε να μπορεί να σταθεί ένα παιδί με τεντωμένα τα δυο του πόδια, δηλ. περίπου 80 πόντους. Ανάλογα πρέπει να είναι τα υπόλοιπα τετράγωνα. Ορίζουν ένα σημάδι και κάθε παιδί ρίχνει την πέτρα του στο σημάδι. Όποιου η πέτρα πάει μακρύτερα, εκείνο θα παίξει πρώτο. Ύστερα αρχίζει το παιχνίδι κι όποιο παιδί παίξει πρώτο, πετάει την πέτρα του στο πρώτο τετράγωνο, από μια απόσταση ως 3 βήματα περίπου. Αν τυχόν η πέτρα πέσει είτε έξω από το τετράγωνο είτε πάνω στη γραμμή, τότε το παιδί χάνει τη σειρά του και πρέπει να περιμένει να παίξουν όλοι οι άλλοι για να ξαναρίξει. Αν πέσει μέσα στο τετράγωνο, τότε πηδάει κι αυτό μέσα, πατώντας μόνο στο δεξί πόδι και μ' αυτό σπρώχνει την πέτρα στο επόμενο τετράγωνο. Όταν φτάσει στο τρίτο, τότε κάνει το λεγόμενο γεφυράκι, δηλ. σπρώχνει την πέτρα πάνω στη γραμμή, που είναι ανάμεσα στα 2 τετράγωνα του (4) και πατάει με τα 2 πόδια. Κατόπιν στηρίζεται πάλι στο δεξί πόδι και σπρώχνει την πέτρα στο πέμπτο τετράγωνο κι από κει στο κεντρικό τετράγωνο του (6), οπότε κάνει πάλι το γεφυράκι, έχοντας την πέτρα στο μεσιανό τετράγωνο και πατώντας με τα 2 πόδια του στα δυο ακριανά. Αμέσως μετά κάνει μεταβολή πηδώντας και τότε έχει το δικαίωμα είτε να κάνει πάλι το γεφυράκι και να σπρώξει την πέτρα με το κουτσό στο πέμπτο τετράγωνο είτε να σκύψει και να την πιάσει με το χέρι και να την πετάξει στο πέμπτο τετράγωνο. Συνεχίζει ύστερα το κουτσό και γυρίζει πίσω βγάζοντας την πέτρα έξω.

—Παίζεται από αγόρια και κορίτσια ηλικίας 8-15 ετών. Το παιχνίδι αυτό είναι αρχαιότατο και το όνομά του ήταν "κολλαβίζειν" και αναφέρεται και στο "κατά Λουκάν Ευαγγέλιο κβ΄ 66". Τα παιδιά αρχικά βάζουν κλήρο για να δουν ποιος θα τα φυλάει. Εκείνος, που θα του πέσει ο κλήρος, κάθεται σ' ένα σκαμνί ή στέκει σκυφτός και βάζει το δεξί του χέρι κάτω απ' την αριστερή μασχάλη του, κρατώντας την παλάμη ανοιχτή προς τα πάνω, ενώ με το αριστερό του χέρι κρατάει κλειστά τα μάτια του. Οι άλλοι παίκτες στέκονται προς τα αριστερά του κι ένας απ' αυτούς τον πλησιάζει και του κτυπά την ανοιχτή παλάμη κι ύστερα απομακρύνεται, τρέχοντας μαζί με τους άλλους, που όλοι χοροπηδούν γύρω του και στριφογυρίζουν το δάχτυλό τους φωνάζοντας: "Μπιζζ! ", όπως κάνει η μέλισσα. Αυτός που τα φυλάει, πρέπει να μαντέψει ποιος τον κτύπησε. Αν τον ανακαλύψει, τότε αυτός παίρνει τη θέση του, ειδεμή το παιχνίδι συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο.

—Παίζεται από αγοράκια και κοριτσάκια ηλικίας 5-10 ετών.
Είναι κυκλικό κυνηγητό και λέγεται και "ΑΛΑΤΙ ΧΟΝΤΡΟ". Τα παιδάκια σχηματίζουν κύκλο και κάθονται στα γόνατα με το πρόσωπο γυρισμένο προς το εσωτερικό του κύκλου. Ένα παιδί, που βγαίνει με λάχνισμα (κλήρο), κρατάει ένα μαντιλάκι στο χέρι του και κάνει απ' έξω το γύρο του κύκλου, τραγουδώντας:

"Αλάτι χοντρό, αλάτι ψηλό,
έχασα τη μάνα μου
και πάω να τη βρω!
Παπούτσια δε μου πήρε
να πάω στο χορό"

Καθώς η μάνα τραγουδάει και τρέχει γύρω από τον κύκλο, πετάει κρυφά το μαντίλι πίσω από ένα παιδί και συνεχίζει μέχρι να καταλάβουν τα υπόλοιπα ότι δεν το κρατάει πια. Τότε όλα τα παιδιά ψάχνουν με τα χέρια πίσω τους να δούν μήπως έχουν το μαντίλι. Το παιδί που έχει πια στα χέρια του το μαντήλι σηκώνεται και κυνηγάει τη "μάνα". Αν την πιάσει, ξανακάθεται στη θέση του μαζί με τα άλλα παιδιά και η "μάνα" συνεχίζει ως μάνα μέχρι να καταφέρει να κάτσει. Αν η "μάνα" όμως προλάβει να κάτσει στη θέση αυτού που σηκώθηκε, τότε το παιδί που έχασε τη θέση του γίνεται "μάνα" και το παιχνίδι αρχίζει από την αρχή.

— Παραδοσιακά είναι ένα παιχνίδι, κυρίως γι' αγόρια 12-15 ετών, αλλά μπορούν να το παίξουν και κορίτσια. Έχει πολύ αυστηρούς κανόνες, που οι παίκτες πρέπει να τους κρατούν με κάθε τρόπο.
Τα παιδιά, χωρίζονται σε 2 ομάδες και κάθε ομάδα έχει τη μάνα της. Κάθε ομάδα διαλέγει την περιοχή της, και στο κέντρο είναι η αμπάριζα που αποτελείται από ένα σωρό, καμωμένο με τα πανωφόρια των παιδιών ή ένα δέντρο, αν υπάρχει σ' αυτόν το χώρο. Γύρω απ' την αμπάριζα, κάθε ομάδα χαράζει έναν κύκλο, και εκεί θα φυλάγονται τα σκλαβάκια. Μπροστά από τον κύκλο αυτό, κάθε ομάδα χαράζει μια ίσια γραμμή, που δείχνει τα σύνορα της περιοχής της.

—Την αρχή την κάνει ένας από τους παίκτες της ομάδας Α, που προχωρεί προς τη γραμμή κι αρχίζει να κοροϊδεύει τους αντιπάλους του. Τότε ο αρχηγός, η μάνα της αντίθετης ομάδας δίνει την εντολή σ' έναν απ' τους δικούς της, να τον κυνηγήσει και να πιάσει τον αιχμάλωτο.

—Αν ο αντίπαλος της ομάδας Α γυρίσει πίσω στην περιοχή του χωρίς να πιαστεί, τότε αυτός που τον κυνηγάει, πρέπει να γυρίσει ξανά στο στρατόπεδό του και να πάρει "φωτιά" ή να πιάσει "αμπάριζα". Φωνάζει τότε: "Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω" και τότε χτυπάει την αμπάριζα και βγαίνει πάλι έξω. Εντωμεταξύ κι άλλοι παίκτες της ομάδας Α και της Β έχουν βγει και κυνηγιούνται. Αν κανείς φτάσει τον αντίπαλό του και τον αγγίξει, έστω και με τα δάχτυλα, και φωνάξει: "Σ' έπιασα", τότε αυτός θεωρείται αιχμάλωτος και οδηγείται με θριαμβευτικές κραυγές στο στρατόπεδο των αιχμαλώτων του αντιπάλου, δηλ. στον κύκλο που είναι χαραγμένος γύρω από την αμπάριζα, και δεν επιτρέπεται να φύγει μόνος του. Ωστόσο αν κάποιος από τη δική του ομάδα καταφέρει να χωθεί μέσα στο εχθρικό στρατόπεδο και χτυπήσει έναν από τους αιχμαλώτους, τον ελευθερώνει. Δε μπορεί όμως να ελευθερώσει παρά μονάχα ένα σε κάθε έξοδό του. Οι αρχηγοί των ομάδων δεν παίρνουν μέρος στο παιχνίδι, γιατί αν τυχόν συλληφθεί ένας αρχηγός, τότε χάνει ολόκληρη η ομάδα του το παιχνίδι.

-Τεμπελιά! Απαντά ο βασιλιάς.

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραδοσιακά παιχνίδια

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα παιδιά σχηματίζουν ένα κύκλο, καθισμένα γύρω από τη μάνα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά. Εκείνη βγάζει τη ζώνη της ή ένα λουρί ή σχοινί και πρώτα σχηματίζει μ' αυτό διάφορα σχήματα, π.χ. ένα αχλάδι, ένα μήλο, ένα καλάθι κτλ. Τα άλλα πρέπει να μαντέψουν τι παριστάνει.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς συμπεριλαμβάνει 878 περιοχές οι οποίες θεωρούνται πως έχουν μία καθολική-παγκόσμια αξία. Οι 679 ιδιοκτησίες είναι πολιτιστικές, οι 175 φυσικές και οι υπόλοιπες 25 μικτές.

Ακολουθεί λίστα με τις προστατευόμενες περιοχές στην Ελλάδα:

Ένα από τα μνημεία που αποτελούν παγκόσμια σύμβολα του πνεύματος, του πολιτισμού και της μεγαλοφυούς αρχιτεκτονικής κατά την αρχαιότητα.

Μεγαλοπρεπές παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και ζωγραφισμένα γυψομάρμαρα. Η Επιτροπή αποφάσισε πως το συγκεκριμένο μνημείο θα έπρεπε να ενταχθεί στην παγκόσμια κληρονομιά καθώς οι πίνακες που βρέθηκαν στο παλάτι της Βεργίνας ήταν υψηλής ποιότητας και υψίστης ιστορικής σημασίας.

Οι Δελφοί κατά τον 6 ο αιώνα ήταν ένα θρησκευτικό κέντρο σύμβολο της ενότητας- αρμονίας για την ελληνική αρχαιότητα.

Η πόλη του Μιστρά είναι ένα φρούριο χτισμένο αμφιθεατρικά το 1249 από τον πρίγκιπα της Αχαΐας, William of Villehardouin. Το φρούριο αυτό χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τους Τούρκους και τους Βενετούς. Η πόλη εγκαταλείφτηκε το 1832 αφήνοντας συναρπαστικά ερείπια μέσα σε ένα όμορφο τοπίο

Η περιοχή αυτή κατοικούνταν σε προϊστορική εποχή. Τον 10ο αιώνα η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Επιπλέον στην περιοχή της Ολυμπίας υπάρχουν μέρη των οικοδομημάτων και των χώρων όπου διεξάγονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες κάθε 4 χρόνια ξεκινώντας το 776 π.χ.

Η περιοχή των Μυκηνών έχει αρχαιολογικά ερείπια δύο σπουδαίων πόλεων του Μυκηναϊκού πολιτισμού ο οποίος έπαιξε ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού Ελληνικού πολιτισμού. Οι δύο αυτές πόλεις έχουν αναφερθεί στα Ομηρικά έπη Ηλιάδα και Οδύσσεια τα οποία έχουν επηρεάσει την Ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία.

Το λιμάνι της Δήλου ήταν ένα κοσμοπολίτικο Μεσογειακό λιμάνι με μεγάλη εμπορική σημασία .

Στο μικρό νησί των Δωδεκανήσων, προστατεύεται από την UNESCO ένα ελληνικό ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο δεσπόζει το νησί. Επιπλέον η Χώρα του νησιού, κοσμείται από πολλά κτίρια θρησκευτικού περιεχομένου.

Η πόλη διαμορφώθηκε υπό την Ιταλική και την Τουρκική κατοχή. Είναι γνωστή για την γοτθική αρχιτεκτονική της, η οποία συνδυάζεται με δημόσια λουτρά και μωσαϊκά εμπνευσμένα από την οθωμανική περίοδο.

Αν και γεωγραφικά βρίσκονται μακριά το ένα από το άλλο συναντούμε και στα τρία χαρακτηριστικά της Βυζαντινής τέχνης, με κύριο χαρακτηριστικό την ύπαρξη θολωτού τρούλου στην εκκλησία.

Η παλαιά πόλη της Κέρκυρας διαθέτει ιστορική και στρατηγική σημασία καθώς έχει έξοδο στην Αδριατική θάλασσα. Τον 15ο αιώνα βρισκόταν υπό την κατοχή των Βενετών. Το λιμάνι με την ιδιαίτερη σημασία λειτούργησε και ως φρούριο για τον Οθωμανικό στρατό.

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ήταν κομβικό σημείο για την εξάπλωση του χριστιανισμού. Μεταξύ των χριστιανικών μνημείων της Θεσσαλονίκης είναι οι ωραίες εκκλησίες, μερικές από τις οποίες είναι χτισμένες με το σχέδιο του ελληνικού σταυρού και άλλες με τρεις τρούλους (σχέδιο βασιλικής). Κατασκευάζονταν από τον 4 ο ως τον 15 ο αιώνα και αποτελούσαν μία τυπολογική σειρά, η οποία είχε σημαντική επιρροή στον βυζαντινό κόσμο. Τα ψηφιδωτά της Ροτόντας, του Αγίου Δημητρίου και τοθ Αγίου Δαβίδ είναι από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της πρώιμης χριστιανικής τέχνης.

Πολλοί πολιτισμοί έχουν αναπτυχθεί σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου κοντά στη Μ.Ασία, από την 3 η χιλιετία π.Χ . Τα υπολλείμματα του Πυθαγορείου, ένα αρχαίο οχυρωμένο λιμάνι με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και μια αξιοθαύμαστη σήραγγα-υδραγωγείο καθώς και το Ηραίον, ναός της Ήρας, είναι κάποια από τα αξιοθέατα που μπορεί να δεί κάποιος.

Σε μία μικρή κοιλάδα στην Πελοπόννησο, το ιερό του Ασκληπιού, του θεού της ιατρικής, που αναπτύχθηκε από έναν προγενέστερο τρόπο λατρείας του Απόλλωνα κατά τη διάρκεια του 6 ου αιώνα π.Χ . Το θέατρο αυτό θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της ελληνικής αρχιτεκτονικής.

Αυτός ο περίφημος ναός της "θεραπείας" και του ήλιου χτίστηκε προς τα μέσα του 5 ου αιώνα π.Χ στα μοναχικά ύψη των αρκαδικών βουνών. Ο ναός συνδυάζει τον αρχαϊκό ρυθμό και τη γαλήνη του Δωρικού ρυθμού μαζί με κάποια τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

Σε μια σχεδόν απρόσιτη περιοχή στις κορυφές του ψαμμίτη, μοναχοί εγκαταστάθηκαν στις "στήλες του ουρανού" από τον 11 ο αιώνα. Είκοσι τέσσερις από αυτές τις εκκλησίες χτίστηκαν τον 15 ο αιώνα. Οι τοιχογραφίες του 16 ου αιώνα σηματοδοτούν μία σημαντική φάση της ανάπτυξης της μεταβυζαντινής ζωγραφικής.

Το Άγιο Όρος είναι ένα ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από το 1504. Η είσοδος σε αυτό είναι απαγορευμένη στις γυναίκες καθώς απολαμβάνει ένα αυτόνομο καθεστώς από τα βυζαντινά χρόνια. Αναγνωρίζεται και η καλλιτεχνική του τοποθεσία. 1.400 μοναχοί κατοικούν σε αυτό το νησί.

# data[].attributes.attachment_link.title
Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς - Έδρα UNESCO Διαπολιτισμικής Πολιτικής Για Μια Δραστήρια Και Αλληλέγγυα Ιθαγένεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς συμπεριλαμβάνει 878 περιοχές οι οποίες θεωρούνται πως έχουν μία καθολική-παγκόσμια αξία. Οι 679 ιδιοκτησίες είναι πολιτιστικές, οι 175 φυσικές και οι υπόλοιπες 25 μικτές. Ακολουθεί λίστα με τις προστατευόμενες περιοχές στην Ελλάδα: Ένα από τα μνημεία που αποτελούν παγκόσμια σύμβολα του πνεύματος, του πολιτισμού και της μεγαλοφυούς αρχιτεκτονικής κατά την αρχαιότητα.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γυμνάσιο Αμαρουσίου "Η Ελληνική Παιδεία"

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα δημοτικά τραγούδια του '21

# data[].attributes.attachment_link.description
View the interactive image by Γυμνάσιο Αμαρουσίου "Η Ελληνική Παιδεία"

# data[].attributes.attachment_link.title
Ήταν μαύροι οι αρχαίοι Έλληνες; | LiFO

# data[].attributes.attachment_link.description
Μια πρόσφατη σειρά του BBC παρουσιάζει τον Αχιλλέα και άλλους αρχαίους Έλληνες με μαύρο δέρμα. Τι λέει σχετικά η Ιστορική και Επιστημονική έρευνα; Ένας καθηγητής του Κέιμπριτζ απαντά.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ενωμένοι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ας ξεκινήσουμε με μερικούς βασικούς ορισμούς για τα ανθρώπινα δικαιώματα:

ουσιαστικό
Ένα μέλος του είδους Homo sapiens· ένας άντρας, μια γυναίκα ή ένα παιδί· ένα άτομο.

Δικαιώματα: ουσιαστικό
Πράγματα τα οποία δικαιούσαι ή σου επιτρέπονται· εγγυημένες ελευθερίες.

Ανθρώπινα Δικαιώµατα: ουσιαστικό
Τα δικαιώματα που έχεις απλώς επειδή είσαι άνθρωπος.

Αν ρωτούσατε τους ανθρώπους στον δρόµο, " Τι είναι τα ανθρώπινα δικαιώµατα; " θα παίρνατε πολλές διαφορετικές απαντήσεις. Θα σας έλεγαν για κάποια από τα δικαιώματα που γνωρίζουν, αλλά πολύ λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν όλα τα δικαιώματά τους.

Όπως περιγράφεται στους παραπάνω ορισμούς, ένα δικαίωμα είναι κάποιου είδους ελευθερία. Είναι κάτι που το δικαιούται κάποιος επειδή είναι άνθρωπος.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα βασίζονται στην αρχή του σεβασμού του ατόμου. Η βασική θεώρησή τους είναι ότι κάθε άτομο είναι ένα ηθικό και λογικό ον που αξίζει να του φέρονται με αξιοπρέπεια. Αποκαλούνται ανθρώπινα δικαιώματα γιατί είναι οικουμενικά. Ενώ κάποιες χώρες ή ειδικές ομάδες απολαμβάνουν συγκεκριμένα δικαιώματα που ισχύουν μόνο γι' αυτές, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα δικαιώματα που δικαιούνται όλοι -ανεξάρτητα από το ποιοι είναι και πού ζούνε- απλώς επειδή είναι ζωντανοί.

Εντούτοις, αν ζητήσετε από τους ανθρώπους να σας απαριθμήσουν τα δικαιώματά τους, πολλοί θα σας πουν μόνο για την ελευθερία του λόγου και της πίστης και, ίσως, ένα δυο άλλα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για σημαντικά δικαιώματα αλλά το πλήρες εύρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι πολύ μεγάλο. Εμπεριέχουν επιλογές και ευκαιρίες. Εμπεριέχουν την ελευθερία να αποκτήσει κανείς μια δουλειά, να ακολουθήσει μια σταδιοδρομία, να επιλέξει τον σύντροφο που επιθυμεί και να αναθρέψει τα παιδιά του. Περιλαμβάνουν το δικαίωμα της ανεμπόδιστης μετακίνησης και το δικαίωμα να εργάζεται κανείς και να έχει δίκαιες απολαβές χωρίς να υφίσταται παρενοχλήσεις, κακομεταχείριση ή την απειλή της αυθαίρετης απόλυσης. Περιλαμβάνουν ακόμα και το δικαίωμα του ελεύθερου χρόνου.

Σε παλιότερες εποχές δεν υπήρχαν ανθρώπινα δικαιώματα. Μετά εμφανίστηκε η ιδέα ότι οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν συγκεκριµένες ελευθερίες. Και αυτή η ιδέα, στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αποτυπώθηκε τελικά στο έγγραφο που ονομάζεται Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με τα τριάντα δικαιώματα τα οποία δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βίντεο "Ο Ορισμός των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων" | Τι είναι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα; : Ενωμένοι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Παρακολουθήστε το βίντεο και μάθετε τον ορισμό τους· δικαιούστε τα ανθρώπινα δικαιώματα λόγω του ότι είστε άνθρωποι. Μάθετε περισσότερα σχετικά με την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τις ενέργειες που μπορείτε να κάνετε για να υπερασπιστείτε τα ανθρώπινα δικαιώματα και να αυξήσετε την ευαισθητοποίηση των άλλων σχετικά μ' αυτά.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ελληνικό Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Κώστας Χατζής - Julie Massino - Είμαι μαύρος | Official Audio Release

# data[].attributes.attachment_link.title
Όταν η φύση διδάσκει τη διαφορετικότητα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ποια είναι τα 9 νέα στοιχεία που συγκαταλέγονται στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά μας- Από ιστορικα καφέ μέχρι χορούς και αυλάκια

# data[].attributes.attachment_link.description
Εθιμικά δρώμενα, πολιτισμικές πρακτικές και κοινωνικές τελετουργίες από όλη την Ελλάδα, εγγράφονται με απόφαση του ΥΠΠΟΑ, στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας

# data[].attributes.attachment_link.title
Παγκόσμια και τοπική Πολιτιστική κληρονομιά

# data[].attributes.headline
γ' ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.subject
γ' ομάδα Ελευθερία Τάχου

# data[].attributes.attachment_link.title
Η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας - Η Ελλάδα σήμερα - Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού στη Μόσχα

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουίζ για τέχνες και πολιτισμό! | Kouiz.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Κουίζ για όλες τις τέχνες! Ζωγραφική, θέατρο, λογοτεχνία, κόμικς και κινούμενα σχέδια, μουσεία και μνημεία, και πολλά άλλα κουίζ! Απλά διάλεξε!!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ένα κουίζ με προσωπικότητες των τεχνών και του πολιτισμού!

Σωστό ή λάθος; Απλό δεν ακούγεται; Είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα; Μπες τώρα και βρες ποιο είναι το σωστό, γύρω απο τις τεράστιες προσωπικότητες των τεχνών και του πολιτισμού στην Ελλάδα! Θυμάσαι τη ζωή και το έργο τους; Θυμάσαι τις λεπτομέρειες που θα σε κάνουν να απαντήσεις σωστά σε όλες τις προκλήσεις αυτού του κουίζ για τις τέχνες και τον πολιτισμό;

Quiz: Τέχνες & Πολιτισμός. Σωστό ή λάθος;

Θέλεις να παίξεις περισσότερα quiz με τέχνες;

Αν οι τέχνες είναι ο τομέας σου, τότε υπάρχουν πάρα πολλά quizzes με θέμα τη ζωγραφική για εσένα! Θα βρεις ακόμα θεατρικά κουίζ, κουίζ λογοτεχνίας, κουίζ για μουσεία και μνημεία, καθώς και για κόμικς αλλά και κινούμενα σχέδια και γενικότερα κουίζ για τις όλες τις τέχνες! Μην σταματάς να παίζεις, συνέχισε και ανακάλυψε αν διαθέτεις τις γνώσεις για να απαντήσεις σωστά και να κάνεις το καλύτερο σκόρ!

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουίζ: Τέχνες και Πολιτισμός. Σωστό ή Λάθος; | Kouiz.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Σωστό ή λάθος; Απλό δεν ακούγεται; Είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα; Μπες τώρα και βρες ποιο είναι το σωστό, γύρω απο τις τεράστιες προσωπικότητες των τεχνών και του πολιτισμού στην Ελλάδα!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ένα κουίζ για τον Καραγκιόζη!

Ποιος είναι ο Καραγκιόζης; Μια λέξη που χρησιμοποιείται καθημερινά απο τους Έλληνες, για να χαρακτηρίσει μια γελοία ή και αστεία συμπεριφορά. Έχουμε δικαίωμα να χρησιμοποιούμε κατ' αυτόν τον τρόπο το όνομα του ή μήπως κάνουμε λάθος;
Αν σου αρέσει το θέατρο σκιών, αυτό το κουίζ τέχνης και πολιτισμού, είναι για σένα! Μπες και παίξε το κουίζ για τον Καραγκιόζη και ανακάλυψε πληροφορίες που δεν σου είχαν περάσει ποτέ απο το μυαλό!

Quiz: Ποιος είναι ο Καραγκιόζης;

Θέλεις να παίξεις περισσότερα quiz για θέατρο;

Όλα τα κουίζ για τις τέχνες και τον πολιτισμό είναι εδώ. Μην ξεχνάς να εξερευνάς, τα καινούρια κουίζ που συνέχεια δημιουργούνται. Θεματολογία; Άπειρη! Κουίζ για ζωγραφική, λογοτεχνία, κόμικς αλλά και μουσικά κουίζ, καθώς και για ταινίες του σινεμά αλλά και σειρές...πολλών αστέρων! Συνέχισε το παιχνίδι και ανακάλυψε πόσες απαντήσεις μπορείς να δώσεις! Όλα αυτά, στο kouiz.gr.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουίζ: Πόσα ξέρεις για τον Καραγκιόζη; | Kouiz.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Ποιος είναι ο Καραγκιόζης; Μια λέξη που χρησιμοποιείται καθημερινά απο τους Έλληνες, για να χαρακτηρίσει μια γελοία ή και αστεία συμπεριφορά. Έχουμε δικαίωμα να χρησιμοποιούμε κατ' αυτόν τον τρόπο το όνομα του ή μήπως κάνουμε λάθος;Αν σου αρέσει το θέατρο σκιών, αυτό το κουίζ τέχνης και πολιτισμού, είναι για σένα!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κουίζ με φωτογραφίες από δέκα διάσημα αξιοθέατα του κόσμου!

Σου δίνουμε την φωτογραφία από ένα διάσημο αξιοθέτατο. Αυτή τη φορά σου παρέχουμε και μερικές πληροφορίες για να σε βοηθήσουν! Θα μπορέσεις να μαντέψεις σωστά τα διάσημα αξιοθέατα των φωτογραφιών; Μπες, δοκίμασε τις γνώσεις σου και ανακάλυψε χιλιάδες λόγους για επισκεφθείς αυτά τα παγκόσμια αξιοθέτα!

Quiz: Θα μπορέσεις να μαντέψεις σωστά τα διάσημα αξιοθέατα των φωτογραφιών;

Θέλεις να παίξεις περισσότερα quiz για μουσεία και μνημεία;

Αν σου άρεσε αυτό το κουίζ, τότε θα σου αρέσουν και τα υπόλοιπα που υπάρχουν στην κατηγορία μουσεία και μνημεία! Κουίζ λογοτεχνίας, θεάτρου αλλά και ζωγραφικής, βρίσκονται εδώ, για να σε συναρπάσουν και να σε διασκεδάσουν. Τι λές; Πάμε να παίξουμε; Εξάλλου τέτοια θεματολογία, δεν θα βρεις πουθενά...

# data[].attributes.attachment_link.title
Foto Quiz: Παγκόσμια Αξιοθέατα! vol.2 | Kouiz.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Σου δίνουμε την φωτογραφία από ένα διάσημο αξιοθέτατο. Αυτή τη φορά σου παρέχουμε και μερικές πληροφορίες για να σε βοηθήσουν! Θα μπορέσεις να μαντέψεις σωστά τα διάσημα αξιοθέατα των φωτογραφιών; Μπες, δοκίμασε τις γνώσεις σου και ανακάλυψε χιλιάδες λόγους για επισκεφθείς αυτά τα παγκόσμια αξιοθέτα!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Quiz για τον αρχαίο πολιτισμό. Πόσες ήταν οι Καρυάτιδες, ποιος έγραψε την Ιφιγένεια εν Αυλίδι, ποιος δημιούργησε τον δισκοβόλο; - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της τάξης Ε2 του 109ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών "Οδυσσέας Ελύτης".

Η σελίδα μας δημιουργήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος: "Γνωριμία με την πατρίδα μας μέσα από τη λαογραφία και τη λαϊκή παράδοση μας" και περιλαμβάνει πληροφορίες για τη λαογραφία και τη λαϊκή παράδοση της χώρας μας που συγκέντρωσαν οι μαθητές του Ε2.

Αποτελεί αποτέλεσμα των εργασιών των μαθητών του τμήματος Ε2, οι οποίοι, με την (κατά το δυνατόν μικρότερη) καθοδήγηση και υποστήριξη από τη δασκάλα της Πληροφορικής :

1. Χωρίστηκαν σε ομάδες και επέλεξαν το θέμα με το οποίο θα ασχολούνταν (κάθε ομάδα ασχολήθηκε με δύο θέματα)

2. Αναζήτησαν πληροφορίες για το θέμα τους στο Διαδίκτυο.

3. Δημιούργησαν εργασίες στο PowerPoint όπου έγραψαν και παρουσίασαν τα ευρήματά τους.

4. Εικονογράφησαν τις εργασίες τους με εικόνες που βρήκαν κυρίως μέσω της μηχανής αναζήτησης Google.

5. Επέλεξαν μόνοι τους το φόντο των εργασιών τους καθώς και τον τρόπο εναλλαγής των διαφανειών της παρουσίασής τους και

6. Παρουσίασαν με ενθουσιασμό την εργασία που έκαναν στους συμμαθητές τους, στη δασκάλα της Πληροφορικής και στη δασκάλα της τάξης τους.

Αν θέλετε κι εσείς να δείτε τι έφτιαξαν, δεν έχετε παρά να μας ακολουθήσετε!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Λαϊκή παράδοση

# data[].attributes.attachment_link.description
Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της τάξης Ε2 του 109ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών "Οδυσσέας Ελύτης". Η σελίδα μας δημιουργήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος: "Γνωριμία με την πατρίδα μας μέσα από τη λαογραφία και τη λαϊκή παράδοση μας" και περιλαμβάνει πληροφορίες για τη λαογραφία και τη λαϊκή παράδοση της χώρας μας που συγκέντρωσαν οι μαθητές του Ε2.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Αστέρης Στάμος

# data[].attributes.body
https://polynoe.lib.uniwa.gr/xmlui/handle/11400/763

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Author
Μπόκια, Ειρήνη

# data[].attributes.attachment_link.title
Άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας. Αναγκαιότητα προστασίας και προβολής της σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Μελέτη περίπτωσης: Ο χορός «Καγκελάρης» στις Παπαδάτες Πρέβεζας

# data[].attributes.attachment_link.description
The present study focuses on intangible cultural heritage. More specifically, it studies
the Kangelaris dance that meets the criteria for its inclusion in the National Index of Intangible
Cultural Heritage of Greece and in the representative list of intangible cultural heritage of
UNESCO. The dance…

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Βιντεάκια

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Βιντεάκια

# data[].attributes.body
https://www.schooleducationgateway.eu/el/pub/resources/tutorials/learn-to-connect-and-reflect.htm

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαθαίνοντας να συνδιαλεγόμαστε και να στοχαζόμαστε με την πολιτιστική κληρονομιά

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Μαρία Τσαιτουρίδου

# data[].attributes.body
https://helleniculturaldiplomacy.com/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%AC-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B8%CF%8C%CE%BD-%CF%80%CE%B1/

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Κουλτούρα

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Κουλτούρα

# data[].attributes.body
https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%BB%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
καλλιέργεια και είναι το αντίστοιχο της ελληνικής λέξης παιδεία

Στα ρωμαϊκά χρόνια ο ύπατος Κικέρων (Marcus Tullius Cicero, 106 π.Χ.-43 π.Χ.) εισήγαγε για πρώτη φορά στο λατινικό λεξιλόγιο τη λέξη cultura, από το ρήμα colere, που σημαίνει καλλιεργώ. Σημαίνει δηλαδή στην κυριολεξία καλλιέργεια και είναι το αντίστοιχο της ελληνικής λέξης παιδεία. Μετά την Αναγέννηση η έννοια της κουλτούρας παραφράστηκε ως πολιτισμός, ενώ στην ουσία η κουλτούρα είναι υποσύνολο του πολιτισμού. Εμβαθύνοντας παρατηρούμε πως η έννοια της κουλτούρας είναι ευμετάβλητη εξαιτίας διαφόρων παραγόντων για κάθε χώρα (π.χ. θρησκεία, μόδα, παράδοση, μορφωτικό επίπεδο, πολιτικές παρεμβάσεις, στρατηγική επιβίωσης της πολιτικής κοινωνίας κ.α.). Αντίθετα η έννοια του πολιτισμού περικλείει κάθε φυσικό ή τεχνητό πολιτιστικό δημιούργημα μιας χώρας το οποίο είναι υλικό και υπαρκτό (π.χ. Παρθενώνας, Πυραμίδες, πίνακες του Πικάσο, οι καταρράκτες του Νιαγάρα κ.α.) , ορίζοντας έτσι τον πολιτισμό ως έννοια σταθερή.

Η κουλτούρα ως έννοια είναι υποσύνολο του πολιτισμού αλλά κάθε παγκόσμια αναγνωρισμένο τεχνητό πολιτιστικό δημιούργημα προήλθε από το ερέθισμα της κουλτούρας εκείνης που παρακίνησε κάποιους ανθρώπους να ενώσουν τις προσδοκίες των υπολοίπων για αυτοπραγμάτωση. Διαφορετικά μπορούμε να πούμε πως κουλτούρα είναι η ανάγκη για αυτοπραγμάτωση μιας πλειοψηφίας ανθρώπων οι οποίοι επέλεξαν ή συνένωσαν στοιχεία των φιλοσοφικών σχολών για την ευδαιμονία του συνόλου της πολιτικής κοινωνίας που έχουν δημιουργήσει.[1]

Η λέξη κουλτούρα έχει δημιουργήσει μεγάλη σύγχυση μεταξύ των ερευνητών και των θεωρητικών που προσπάθησαν να την ορίζουν και αποτελεί εξαιρετικά αμφιλεγόμενη και πολυσήμαντη έννοια. Ο κοινωνιολόγος Γκυ Ροσέ αναφέρει ότι ο όρος εμφανίζεται το 1871 και εκφράζει τη "διαμόρφωση του πνεύματος". Έκτοτε, επιχειρήθηκε ο ορισμός της, κυρίως από ανθρωπολόγους (Τέυλορ, Μαλινόφσκι, Σαπίρ κ.ά.), ενώ αρχικά ταυτίστηκε με τον όρο "πολιτισμός". Ο διαχωρισμός έγινε από τους κλασσικούς κοινωνιολόγους (π.χ. Ντυρκέιμ), καθώς η κουλτούρα συνδέθηκε με μία δεδομένη κοινωνία, ενώ ο πολιτισμός με ευρύτερα σύνολα στο χώρο και το χρόνο.

Η πολυπλοκότητα της έννοιας διατηρείται μέχρι σήμερα και εμφανίζεται με διάφορες κατηγοριοποιήσεις για την καλύτερη μελέτη της, όπως εθνική, λαϊκή, αστική, ταξική, μαζική κ.ά. Ο Λουί Πορσέ αναφέρει και τον όρου "τρίτη κουλτούρα", εννοώντας τα εξωσχολικά δίκτυα διάδοσης γνώσεων και πληροφοριών, οπού κυριαρχούν τα ΜΜΕ. Κατά τον Εντγκάρ Μορέν, η κουλτούρα, με την ανθρωπολογική της έννοια, είναι αυτό που αντιπαρατίθεται στην φύση και περιλαμβάνει ό,τι δεν ανάγεται σε έμφυτες συμπεριφορές. Και αυτός με τη σειρά του συμπεραίνει ότι "η κοινωνία μας χαρακτηρίζεται από πολλές κουλτούρες και όχι μία". Ο ψυχοπαιδαγωγός Ζωρζ Σνυντέρς προτείνει δύο κατηγορίες κουλτούρας αφορικά με την σχολική και την κουλτούρα των νέων. Την πρωτογενή κουλτούρα που περιλαμβάνει την μαζική και την επεξεργασμένη κουλτούρα που χαρακτηρίζει την καλλιεργημένη.

Άλλοι ερευνητές ωστόσο δεν προσπάθησαν να ορίσουν την λέξη "κουλτούρα", απλώς προσπάθησαν να την προσεγγίσουν ως έννοια. Για τον Πιερ Ανρί Σομπάρ ντε Λω είναι μια δυναμική έννοια, είναι δημιουργία και δράση, είναι ένα κίνημα. Ο ιστορικός και κοινωνιολόγος Μισέλ ντε Σερτώ στο βιβλίο του "Η κουλτούρα στον πληθυντικό" τονίζει ότι δεν υπάρχουν σταθερές λέξεις για να χαρακτηρίσουμε τα πολιτιστικά προβλήματα. "Είναι αδύνατο" γράφει "να επιβάλλουμε ένα εννοιολογικό ορισμό σε αυτές τις λέξεις, επειδή οι σημασίες τους συνδέονται με ιδεολογικές λειτουργίες και δυσανάλογα συστήματα". Αρνείται επίσης την έννοια της λαϊκής κουλτούρας και προτείνει ως εναλλακτικό όρο τη "συνήθη κουλτούρα".

Ο κοινωνιολόγος Ζοφρ Ντυμαζντιέ μιλά για τη "ζωντανή κουλτούρα", ορίζοντας την ως την κουλτούρα που "βλέπεται και ακούγεται στην πόλη", η οποία δεν ταυτίζεται με την ανθρωπιστική ή την συνήθη κουλτούρα.

Οι θεωρητικοί εν γένει κινήθηκαν σε δύο σημασιολογικούς άξονες για να ορίσουν την έννοια κουλτούρα. Σύμφωνα με τον πρώτο, η λέξη αναφέρεται στον σύνολο των φιλοσοφικών, μουσικών, λογοτεχνικών ή καλλιτεχνικών δημιουργιών και αναφερόμαστε στην καλλιεργημένη ή σοφή ή ανθρωπιστική κουλτούρα, η οποία εντοπίζεται σε υψηλά επεξεργασμένα προϊόντα της γνώσης και της τέχνης. Ο δεύτερος άξονας είναι αυτός που αναφέρεται στο σύνολο των πρακτικών και των γνώσεων, διανοητικών και υλικών, και είναι πιο κοντά στην προσέγγιση των ανθρωπολόγων. Σε αυτό το επίπεδο περιλαμβάνονται οι τρόποι που κάποιος αισθάνεται, σκέφτεται και πράττει (π.χ. τροφή, ενδυμασία, τρόποι συμπεριφοράς, κώδικες επικοινωνίας κ.τ.λ.).

Με βάση τα αρχαιολογικά δεδομένα εκτιμάται ότι η ανθρώπινη ικανότητα σωρευτικής κουλτούρας εμφανίστηκε κάπου μεταξύ 500.000-170.000 χρόνια πριν.[2]

Ο Ρέιμον Πάνικαρ εντόπισε 29 τρόπους με τους οποίους μπορεί να επιτευχθεί μια πολιτιστική αλλαγή, όπως είναι οι: ανάπτυξη, εξέλιξη, εμπλοκή, ανακαίνιση, επανασύνδεση, μεταρρύθμιση, καινοτομία, αναβίωση, επανάσταση, μετάλλαξη, πρόοδος, διάδοση, όσμωση, δανεισμός, εκλεκτισμός, συγκρητισμός, εκσυγχρονισμός, ιθαγένεια και μετασχηματισμός.[3] ]Σε αυτό το πλαίσιο, ο εκσυγχρονισμός θα μπορούσε να θεωρηθεί ως υιοθέτηση πεποιθήσεων και πρακτικών της εποχής του Διαφωτισμού, όπως η επιστήμη, ο ορθολογισμός, η βιομηχανία, το εμπόριο, η δημοκρατία και η έννοια της προόδου. Ο Ρέιν Ροντ, βασιζόμενος στο έργο των Ουμπέρτο Έκο, Πιέρ Μπουρντιέ και Τζέφρεϊ Αλεξάντερ, πρότεινε ένα μοντέλο πολιτιστικής αλλαγής που βασίζεται σε αξιώσεις και προσφορές, τα οποία κρίνονται από τη γνωστική τους επάρκεια και υποστηρίζονται ή δεν υποστηρίζονται από τη συμβολική αρχή της εν λόγω πολιτιστική κοινότητας.[4]

Ο όρος "Πολιτιστική εφεύρεση" σημαίνει κάθε καινοτομία που είναι καινούργια και θεωρείται χρήσιμη για μια ομάδα ανθρώπων και εκφράζεται στη συμπεριφορά τους, αλλά δεν υπάρχει ως φυσικό αντικείμενο. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια παγκόσμια "περίοδο επιτάχυνσης της αλλαγής του πολιτισμού", καθοδηγούμενη από την επέκταση του διεθνούς εμπορίου, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και, κυρίως, της έκρηξης του ανθρώπινου πληθυσμού, μεταξύ άλλων παραγόντων. Η επανατοποθέτηση της κουλτούρας σημαίνει την ανακατασκευή της πολιτιστικής έννοιας μιας κοινωνίας.[5]

Οι πολιτισμοί επηρεάζονται εσωτερικά και από τις δύο δυνάμεις που ενθαρρύνουν την αλλαγή και από τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην αλλαγή. Αυτές οι δυνάμεις σχετίζονται τόσο με τις κοινωνικές δομές όσο και με τα φυσικά γεγονότα και εμπλέκονται στη διαιώνιση πολιτιστικών ιδεών και πρακτικών μέσα στις τρέχουσες δομές, οι οποίες οι ίδιες υπόκεινται σε αλλαγές.[6]

Η κοινωνική σύγκρουση και η ανάπτυξη τεχνολογιών μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές μέσα σε μια κοινωνία αλλάζοντας την κοινωνική δυναμική και προωθώντας νέα πολιτιστικά μοντέλα, και προωθώντας ή ενεργοποιώντας τη γενετική δράση. Αυτές οι κοινωνικές μετατοπίσεις μπορεί να συνοδεύουν ιδεολογικές αλλαγές και άλλους τύπους πολιτιστικών αλλαγών. Για παράδειγμα, το " αμερικανικό φεμινιστικό κίνημα" περιελάμβανε νέες πρακτικές που παρήγαγαν μια αλλαγή στις σχέσεις μεταξύ των φύλων, αλλάζοντας τόσο το φύλο όσο και τις οικονομικές δομές. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες μπορούν επίσης να εισαχθούν ως παράγοντες. Για παράδειγμα, μετά την επιστροφή τροπικών δασών στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, ήταν διαθέσιμα φυτά κατάλληλα για καλιέργεια, οδηγώντας στην εφεύρεση της γεωργίας, η οποία με τη σειρά της επέφερε πολλές πολιτιστικές καινοτομίες και αλλαγές στην κοινωνική δυναμική.[7]

Οι πολιτισμοί επηρεάζονται εξωτερικά μέσω της επαφής μεταξύ κοινωνιών, οι οποίες μπορούν επίσης να παράγουν - ή να αναστέλλουν - κοινωνικές αλλαγές στις πολιτιστικές πρακτικές. Ο πόλεμος ή ο ανταγωνισμός για τους πόρους μπορεί να επηρεάσουν την τεχνολογική ανάπτυξη ή την κοινωνική δυναμική. Επιπλέον, οι πολιτιστικές ιδέες μπορεί να μεταφερθούν από τη μια κοινωνία στην άλλη, μέσω της διάχυσης ή της καλλιέργειας. Σε διάχυση, η μορφή του κάτι (αν και όχι απαραίτητα το νόημά του) μετακινείται από τον ένα πολιτισμό στον άλλο. Για παράδειγμα, οι δυτικές αλυσίδες εστιατορίων και οι γαστρονομικές φίρμες προκάλεσαν περιέργεια και γοητεία στους Κινέζους καθώς η Κίνα άνοιξε την οικονομία της στο διεθνές εμπόριο στα τέλη του 20ού αιώνα.[8] Το "Stimulus diffusion" (η ανταλλαγή ιδεών) αναφέρεται σε ένα στοιχείο ενός πολιτισμού που οδηγεί σε μια εφεύρεση ή διάδοση σε μια άλλη. Ο "άμεσος δανεισμός", από την άλλη πλευρά, τείνει να αναφέρεται σε τεχνολογική ή απτή διάδοση από τη μία κουλτούρα στην άλλη. Η θεωρία της διάχυσης των καινοτομιών παρουσιάζει ένα ερευνητικό μοντέλο για το γιατί και πότε τα άτομα και οι πολιτισμοί υιοθετούν νέες ιδέες, πρακτικές και προϊόντα.

Το Acculturation έχει διαφορετικές έννοιες. Ακόμα, σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρεται στην αντικατάσταση των χαρακτηριστικών του ενός πολιτισμού με το άλλο, όπως αυτό που συνέβη σε ορισμένες φυλές ιθαγενών της Αμερικής και πολλούς αυτόχθονες λαούς σε όλο τον κόσμο κατά τη διαδικασία του αποικισμού. Οι σχετικές διαδικασίες σε ατομικό επίπεδο περιλαμβάνουν την αφομοίωση (υιοθέτηση διαφορετικής κουλτούρας από ένα άτομο) και τη διαπολιτισμική επεξεργασία. Η διακρατική ροή του πολιτισμού έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συγχώνευση διαφορετικών πολιτισμών και στην ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών και πεποιθήσεων.

Ο Εμανουέλ Καντ (1724-1804) διατύπωσε έναν ατομικιστικό ορισμό της "φώτισης" παρόμοια με την έννοια της κατασκευής : "Ο Διαφωτισμός είναι η εμφάνιση του ανθρώπου από την αυτοαναπόσπαστη ανωριμότητα του".[9] Υποστήριξε ότι αυτή η ανωριμότητα δεν προέρχεται από έλλειψη κατανόησης, αλλά από την έλλειψη θάρρους για να σκέφτονται ανεξάρτητα. Ενάντια σε αυτήν τη διανοητική δειλία, ο Καντ προέτρεψε: "Τολμήστε να είστε σοφοί!". Σε αντίδραση στον Καντ, Γερμανοί μελετητές όπως ο Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ (1744-1803) υποστήριξαν ότι η ανθρώπινη δημιουργικότητα, η οποία αναγκαστικά παίρνει απρόβλεπτες και πολύ διαφορετικές μορφές, είναι εξίσου σημαντική με τον ανθρώπινο ορθολογισμό. Επιπλέον, ο Χέρντερ πρότεινε μια συλλογική μορφή χτισίματος. Για τον Χέρντερ, το χτίσιμο μιας κουλτούρας ήταν το σύνολο των εμπειριών που παρέχουν μια συνεκτική ταυτότητα και μια αίσθηση κοινού πεπρωμένου, σε έναν λαό."[10]

Το 1795, ο Πρώσος γλωσσολόγος και φιλόσοφος Wilhelm von Humboldt (1767-1835) εξήγησε μια ανθρωπολογία που θα συνέθετε τις θεωρίες του Καντ και του Χέρντερ. Κατά τη Ρομαντική εποχή, οι μελετητές στη Γερμανία, ειδικά εκείνοι που ασχολούνται με τα εθνικιστικά κινήματα - όπως ο εθνικιστικός αγώνας για τη δημιουργία μιας "Γερμανίας" από διαφορετικές αρχές και οι εθνικιστικοί αγώνες των εθνικών μειονοτήτων κατά της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας - ανέπτυξαν μια πιο περιεκτική έννοια του πολιτισμού ως "κοσμοθεωρία".[11] Σύμφωνα με αυτήν τη σχολή σκέψης, κάθε εθνοτική ομάδα έχει μια ξεχωριστή κοσμοθεωρία που είναι ασύμβατη με τις κοσμοθεωρήσεις άλλων ομάδων. Παρόλο που είναι πιο περιεκτική από τις προηγούμενες απόψεις, αυτή η προσέγγιση στον πολιτισμό επέτρεψε ακόμη διακρίσεις μεταξύ πολιτισμών "πολιτισμένων" και "πρωτόγονων" ή "φυλών".

Το 1860, ο Άντολφ Μπαστιάν (1826-1905) υποστήριξε "την ψυχική ενότητα της ανθρωπότητας".[12] Πρότεινε ότι μια επιστημονική σύγκριση όλων των ανθρώπινων κοινωνιών θα αποκάλυπτε ότι ξεχωριστές κοσμοθεωρήσεις αποτελούσαν τα ίδια βασικά στοιχεία. Σύμφωνα με τον Μπαστιάν, όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες μοιράζονται ένα σύνολο "στοιχειωδών ιδεών. Διαφορετικοί πολιτισμοί, ή διαφορετικές "λαϊκές ιδέες", είναι τοπικές τροποποιήσεις των στοιχειωδών ιδεών.[13] Αυτή η άποψη άνοιξε το δρόμο για τη σύγχρονη κατανόηση της κουλτούρας. Ο Φρανζ Μπόας (1858-1942) εκπαιδεύτηκε σε αυτήν την παράδοση και την μετέφερε μαζί του όταν έφυγε από τη Γερμανία για τις Ηνωμένες Πολιτείες.[14]

Τον 19ο αιώνα, οι ανθρωπιστές, όπως ο Άγγλος ποιητής και δοκιμιογράφος Μάθιου Άρνολντ (1822-1888), χρησιμοποίησαν τη λέξη "πολιτισμός" για να αναφερθούν σε ένα ιδανικό ατομικής ανθρώπινης τελειοποίησης, "του καλύτερου που έχει σκεφτεί και ειπωθεί στον κόσμο".[15] Αυτή η έννοια του πολιτισμού είναι επίσης συγκρίσιμη με τη γερμανική έννοια του χτισίματος : "... ο πολιτισμός αποτελεί την επιδίωξη της απόλυτης τελειότητας μας μέσω της γνωριμίας, για όλα τα θέματα που μας απασχολούν περισσότερο και το καλύτερο που σκέφτηκε και ανέφερε στον κόσμο."[15]

Στην πράξη, η κουλτούρα αναφέρεται σε μία ελίτ ιδανικών και συνδέθηκε με δραστηριότητες όπως η τέχνη, η κλασική μουσική και η υψηλή γαστρονομία.[16] Δεδομένου ότι αυτές οι μορφές συνδέονταν με την αστική ζωή, η "κουλτούρα" ταυτίστηκε με τον "πολιτισμό" (από τα λατινικά: Civitas city). Μια άλλη πτυχή του ρομαντικού κινήματος ήταν το ενδιαφέρον για τη λαογραφία, η οποία οδήγησε στον εντοπισμό ενός "πολιτισμού" μεταξύ των μη προνομιούχων. Αυτή η διάκριση χαρακτηρίζεται συχνά ως μεταξύ της υψηλής κουλτούρας, δηλαδή της κυρίαρχης κοινωνικής ομάδας και της χαμηλής κουλτούρας. Με άλλα λόγια, η ιδέα του "πολιτισμού" που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη κατά τον 18ο και στις αρχές του 19ου αιώνα αντικατοπτρίζει τις ανισότητες στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. [17]

Ο Μάθιου Άρνολντ αντιπαρέθεσε τον "πολιτισμό" με την αναρχία, ενώ άλλοι Ευρωπαίοι, ακολουθώντας τους φιλόσοφους Τόμας Χομπς και Ζαν-Ζακ Ρουσώ, ανέφεραν τον "πολιτισμό" και την "πρωτόγονη κατάσταση". Σύμφωνα με τους Χομπς και Ρουσώ, οι ιθαγενείς Αμερικανοί που κατακτήθηκαν από τους Ευρωπαίους από τον 16ο αιώνα ζούσαν σε μια πρωτόγονη κατάσταση. Αυτή η αντιπολίτευση εκφράστηκε μέσω της αντίθεσης μεταξύ του "πολιτισμένου" και του "μη πολιτισμένου". Σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης, κάποιος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει ορισμένες χώρες και έθνη ως πιο πολιτισμένες από άλλες και μερικά άτομα ως πιο πολιτισμένα από άλλα. Αυτή η αντίθεση οδήγησε στη θεωρία του Χέρμπερτ Σπένσερ, Κοινωνικός Δαρβινισμός και την θεωρία του Λουίς Χένρι Μόργκαν για την πολιτιστική εξέλιξη. Ακριβώς όπως ορισμένοι κριτικοί ισχυρίστηκαν ότι η διάκριση μεταξύ υψηλών και χαμηλών πολιτισμών είναι μια έκφραση της σύγκρουσης μεταξύ των ευρωπαϊκών ελίτ και των μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων, άλλοι κριτικοί ισχυρίστηκαν ότι η διάκριση μεταξύ πολιτισμένων και μη πολιτισμένων ανθρώπων είναι μια έκφραση της σύγκρουσης μεταξύ των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων και των αποικιακών τους θεμάτων.

Άλλοι κριτικοί του 19ου αιώνα, ακολουθώντας τον Ρουσώ, έχουν αποδεχτεί αυτήν τη διαφοροποίηση μεταξύ ανώτερου και κατώτερου πολιτισμού, αλλά έχουν δει τη βελτίωση και την εκλέπτυνση του υψηλού πολιτισμού ως διεφθαρμένες και αφύσικες εξελίξεις που αποκρύπτουν και στρεβλώνουν την ουσιαστική φύση των ανθρώπων. Αυτοί οι κριτικοί θεώρησαν τη λαϊκή μουσική (όπως παράγεται από τους "λαϊκούς", δηλαδή, τους αναλφάβητους, αγρότες) να εκφράζουν ειλικρινά έναν φυσικό τρόπο ζωής, ενώ η κλασική μουσική φαινόταν επιφανειακή και παρακμιακή. Ομοίως, αυτή η άποψη συχνά απεικόνιζε τους αυτόχθονες λαούς ως "ευγενείς άγριους" που ζούσαν αυθεντικές και άψογες ζωές, απλές και αδιάλειπτες από τα εξαιρετικά στρωματοποιημένα καπιταλιστικά συστήματα της Δύσης.

Το 1870 ο ανθρωπολόγος Έντουαρντ Τάιλορ (1832-1917) εφάρμοσε αυτές τις ιδέες της ανώτερης έναντι της κατώτερης κουλτούρας για να προτείνει μια θεωρία της εξέλιξης της θρησκείας. Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία, η θρησκεία εξελίσσεται από πιο πολυθεϊστικές σε πιο μονοθεϊστικές μορφές.[18] Στη διαδικασία, επαναπροσδιόρισε τον πολιτισμό ως ένα διαφορετικό σύνολο δραστηριοτήτων που χαρακτηρίζουν όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες. Αυτή η άποψη άνοιξε το δρόμο για τη σύγχρονη κατανόηση της θρησκείας.

Αν και οι ανθρωπολόγοι παραπέμπουν σε όλο τον κόσμο με τον ορισμό της κουλτούρας του Τάιλορ,[19] κατά τον 20ο αιώνα η "κουλτούρα" αναδείχθηκε ως η κεντρική και την ενοποίηση έννοια της αμερικανικής ανθρωπολογίας, όπου αναφέρεται πιο συχνά με την καθολική ανθρώπινη ικανότητα για την ταξινόμηση και την κωδικοποίηση της ανθρώπινης εμπειρίας και την επικοινωνία. Η αμερικανική ανθρωπολογία οργανώνεται σε τέσσερις τομείς, καθένας από τους οποίους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην έρευνα για τον πολιτισμό: την βιολογική ανθρωπολογία, την γλωσσική ανθρωπολογία, την πολιτιστική ανθρωπολογία, και την αρχαιολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.[20][21][22][23] Ο όρος Kulturbrille, ή "όραση πολιτισμού", που επινοήθηκε από τον Γερμανό Αμερικανό ανθρωπολόγο Φρανζ Μπόας, αναφέρεται στους "φακούς" μέσω των οποίων βλέπουμε τις δικές μας χώρες. Ο Μάρτιν Λίντστρομ ισχυρίζεται ότι το Kulturbrille, μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την κουλτούρα που κατοικούμε και επίσης "μπορεί να μας τυφλώσει σε πράγματα που γνωρίζουν οι ξένοι".[24]

Η κοινωνιολογία της κουλτούρας αναφέρεται στον πολιτισμό όπως εκδηλώνεται στην κοινωνία. Για τον κοινωνιολόγο Georg Simmel (1858-1918), ο πολιτισμός αναφέρεται στην "καλλιέργεια ατόμων μέσω της δημιουργίας εξωτερικών μορφών που έχουν αντικειμενοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας".[25] Ως εκ τούτου, ο πολιτισμός στον κοινωνιολογικό τομέα μπορεί να οριστεί ως οι τρόποι σκέψης, οι τρόποι δράσης και τα υλικά αντικείμενα που μαζί διαμορφώνουν τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Ο πολιτισμός μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από δύο τύπους, μη υλικές καλλιέργειες ή υλικές καλλιέργειες. Η μη υλική κουλτούρα αναφέρεται στις μη φυσικές ιδέες που έχουν τα άτομα για τον πολιτισμό τους, συμπεριλαμβανομένων αξιών, συστημάτων πεποιθήσεων, κανόνων, ηθών, γλώσσας, οργανώσεων και θεσμών, ενώ ο υλικός πολιτισμός είναι η φυσική απόδειξη μιας κουλτούρας στα αντικείμενα και την αρχιτεκτονική που κάνουν ή έχουν δημιουργήσει. Ο όρος τείνει να σχετίζεται μόνο με αρχαιολογικές και ανθρωπολογικές μελέτες, αλλά σημαίνει συγκεκριμένα όλα τα υλικά αποδεικτικά στοιχεία που μπορούν να αποδοθούν στον πολιτισμό, στο παρελθόν ή στο παρόν.

Η πολιτισμική κοινωνιολογία εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βαϊμάρη της Γερμανίας (1918-1933), όπου οι κοινωνιολόγοι όπως ο Άλφρεντ Βέμπερ χρησιμοποίησαν τον όρο Kultursoziologie (πολιτιστική κοινωνιολογία). Η πολιτιστική κοινωνιολογία στη συνέχεια "επανεφεύρεθηκε" στον αγγλόφωνο κόσμο ως προϊόν της "πολιτιστικής στροφής" της δεκαετίας του 1960, η οποία εισήγαγε δομικές και μεταμοντέρνες προσεγγίσεις στην κοινωνική επιστήμη. Αυτός ο τύπος πολιτιστικής κοινωνιολογίας μπορεί να θεωρηθεί ελεύθερα ως μια προσέγγιση που ενσωματώνει την πολιτιστική ανάλυση και την κριτική θεωρία. Οι πολιτισμικοί κοινωνιολόγοι τείνουν να απορρίπτουν τις επιστημονικές μεθόδους, αντί να ερμηνεύουν εστιασμένα σε λέξεις, αντικείμενα και σύμβολα.[26] "Ο πολιτισμός" έχει έκτοτε γίνει μια σημαντική ιδέα σε πολλούς κλάδους της κοινωνιολογίας, συμπεριλαμβανομένων επιστημονικών πεδίων όπως η κοινωνική διαστρωμάτωση και η ανάλυση κοινωνικών δικτύων. Ως αποτέλεσμα, υπήρξε πρόσφατη εισροή ποσοτικών κοινωνιολόγων στο πεδίο. Έτσι, υπάρχει τώρα μια αυξανόμενη ομάδα πολιτισμικών κοινωνιολόγων οι οποίοι, με σύγχυση, δεν είναι πολιτιστικοί κοινωνιολόγοι. Αυτοί οι μελετητές απορρίπτουν τις αφηρημένες μεταμοντέρνες πτυχές της πολιτιστικής κοινωνιολογίας και αντ 'αυτού αναζητούν μια θεωρητική υποστήριξη στην πιο επιστημονική φλέβα της κοινωνικής ψυχολογίας και της γνωστικής επιστήμης.

Η πολιτισμική κοινωνιολογία αναπτύχθηκε από τη διασταύρωση μεταξύ της κοινωνιολογίας (όπως διαμορφώθηκε από πρώιμους θεωρητικούς όπως ο Μαρξ,[27] ο Ντάρκχαιμ και ο Βέμπερ) με την αυξανόμενη πειθαρχία της ανθρωπολογίας, όπου οι ερευνητές πρωτοστάτησαν σε εθνογραφικές στρατηγικές για την περιγραφή και την ανάλυση μιας ποικιλίας πολιτισμών σε όλο τον κόσμο. Μέρος της κληρονομιάς της πρώιμης ανάπτυξης του πεδίου παραμένει στις μεθόδους , στις θεωρίες (μια ποικιλία κριτικών προσεγγίσεων στην κοινωνιολογία είναι κεντρικές για τις τρέχουσες ερευνητικές κοινότητες), και στην ουσιαστική εστίαση του τομέα. Για παράδειγμα, οι σχέσεις μεταξύ του λαϊκού πολιτισμού, του πολιτικού ελέγχου και της κοινωνικής τάξης ήταν πρώιμες και διαρκείς ανησυχίες στον τομέα.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, κοινωνιολόγοι και άλλοι μελετητές που επηρεάστηκαν από τον μαρξισμό, όπως ο Στιουάρτ Χαλ (1932-2014) και ο Ρέιμοντ Γουίλιαμς (1921-1988) ανέπτυξαν πολιτιστικές μελέτες. Μετά τους ρομαντικούς του 19ου αιώνα, εντόπισαν την "κουλτούρα" που περιείχε καταναλωτικά αγαθά και δραστηριότητες αναψυχής (όπως τέχνη, μουσική, ταινία, φαγητό, αθλητισμό και ρούχα). Είδαν πρότυπα κατανάλωσης και αναψυχής όπως καθορίζονται από τις σχέσεις παραγωγής, που τους οδήγησαν να επικεντρωθούν στις ταξικές σχέσεις και στην οργάνωση της παραγωγής.[28][29]

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πολιτιστικές μελέτες επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στη μελέτη του λαϊκού πολιτισμού, δηλαδή, σχετικά με τις κοινωνικές έννοιες των καταναλωτικών και ψυχαγωγικών αγαθών μαζικής παραγωγής. Ο Ρίτσαρντ Χόγκαρτ επινόησε τον όρο το 1964 όταν ίδρυσε το Κέντρο Σύγχρονων Πολιτιστικών Σπουδών του Μπέρμιγχαμ.[30] Έκτοτε συνδέθηκε στενά με τον Στιουάρτ Χαλ,[31] ο οποίος διαδέχθηκε τον Χόγκαρτ ως διευθυντή.[32] Οι πολιτιστικές μελέτες με αυτήν την έννοια, λοιπόν, μπορούν να θεωρηθούν ως μια περιορισμένη συγκέντρωση που καλύπτεται από τις περιπλοκές του καταναλωτισμού, που ανήκει σε έναν ευρύτερο πολιτισμό που μερικές φορές αναφέρεται ως "δυτικός πολιτισμός" ή "παγκοσμιοποίηση".

Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, το πρωτοποριακό έργο του Στιουάρτ Χαλ, μαζί με το έργο των συναδέλφων του Πολ Γουίλις, Dick Hebdige, Τόνι Τζέφερσον και Αντζελα ΜακΡόμπι, δημιούργησαν ένα διεθνές πνευματικό κίνημα. Καθώς το πεδίο αναπτύχθηκε, άρχισε να συνδυάζει την πολιτική οικονομία, την επικοινωνία, την κοινωνιολογία, την κοινωνική θεωρία, τη λογοτεχνική θεωρία, τη θεωρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τις μελέτες ταινιών / βίντεο, την πολιτιστική ανθρωπολογία, τη φιλοσοφία, τις μουσικές μελέτες και την ιστορία της τέχνης να μελετά πολιτιστικά φαινόμενα ή πολιτιστικά κείμενα. Σε αυτό το πεδίο οι ερευνητές συχνά επικεντρώνονται στο πώς συγκεκριμένα φαινόμενα σχετίζονται με θέματα ιδεολογίας, κοινωνικής τάξης ή / και φύλου.[33] Οι πολιτιστικές μελέτες ασχολούνται με το νόημα και πρακτικές της καθημερινής ζωής. Αυτές οι πρακτικές περιλαμβάνουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι κάνουν συγκεκριμένα πράγματα (όπως το να βλέπουν τηλεόραση ή πως τρώνε φαγητό) σε μια δεδομένη κουλτούρα. Μελετά επίσης τις έννοιες και χρησιμοποιεί τα άτομα που αποδίδουν σε διάφορα αντικείμενα και πρακτικές. Συγκεκριμένα, ο πολιτισμός περιλαμβάνει αυτές τις έννοιες και πρακτικές που διατηρούνται ανεξάρτητα από το λόγο. Η παρακολούθηση της τηλεόρασης για την προβολή μιας δημόσιας προοπτικής σχετικά με ένα ιστορικό γεγονός δεν πρέπει να θεωρείται ως πολιτισμός εκτός εάν αναφέρεται στο μέσο της ίδιας της τηλεόρασης, το οποίο μπορεί να έχει επιλεγεί πολιτιστικά. Ωστόσο, οι μαθητές που παρακολουθούν τηλεόραση μετά το σχολείο με τους φίλους τους για να "ταιριάζουν" σίγουρα πληρούν τις προϋποθέσεις, δεδομένου ότι δεν υπάρχει βάσιμος λόγος για τη συμμετοχή κάποιου σε αυτήν την πρακτική.

Στο πλαίσιο των πολιτιστικών μελετών, η ιδέα ενός κειμένου περιλαμβάνει όχι μόνο την γραπτή γλώσσα, αλλά και ταινίες, φωτογραφίες, μόδα ή χτενίσματα: τα κείμενα των πολιτιστικών μελετών περιλαμβάνουν όλα τα σημαντικά αντικείμενα του πολιτισμού. [34] Ομοίως, η πειθαρχία διευρύνει την έννοια της "κουλτούρας". Η "κουλτούρα" για έναν ερευνητή πολιτιστικών μελετών δεν περιλαμβάνει μόνο τις παραδοσιακές έννοιες υψηλού πολιτισμού (η κουλτούρα των προνομιούχων κοινωνικών ομάδων)[35] και του λαϊκού πολιτισμού, αλλά και τις καθημερινές έννοιες και πρακτικές. Τα δύο τελευταία, στην πραγματικότητα, έχουν γίνει το κύριο επίκεντρο των πολιτιστικών σπουδών. Μια περαιτέρω και πρόσφατη προσέγγιση είναι οι συγκριτικές πολιτιστικές μελέτες, βασισμένες στους κλάδους της συγκριτικής λογοτεχνίας και των πολιτιστικών σπουδών.[36]

Οι μελετητές στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν κάπως διαφορετικές εκδόσεις πολιτιστικών σπουδών μετά τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η βρετανική εκδοχή πολιτιστικών μελετών προήλθε από τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κυρίως υπό την επήρεια των Ρίτσαρντ Χόγκαρτ, ΕΠ Τόμσον και Ρέιμοντ Γουίλιαμς, και αργότερα εκείνης του Στιουάρτ Χαλ και άλλων στο Κέντρο Σύγχρονων Πολιτιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. Αυτό περιελάμβανε υπερβολικά πολιτικές, αριστερές απόψεις και κριτικές για τον λαϊκό πολιτισμό ως "καπιταλιστική" μαζική κουλτούρα που απορρόφησε μερικές από τις ιδέες της κριτικής της Σχολής της Φρανκφούρτης για τη "βιομηχανία πολιτισμού" (δηλ. την μαζική κουλτούρα). Αυτό εμφανίζεται στα γραπτά των πρώτων Βρετανών μελετητών πολιτιστικών σπουδών και τις επιρροές τους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Λίντλοφ και ο Τάιλορ γράφουν: "Οι πολιτιστικές μελέτες στηρίζονται σε μια ρεαλιστική, φιλελεύθερη-πλουραλιστική παράδοση".[37] Η αμερικανική εκδοχή πολιτιστικών μελετών ασχολήθηκε αρχικά περισσότερο με την κατανόηση της υποκειμενικής και κατάλληλης πλευράς των αντιδράσεων του κοινού και της χρήσης της μαζικής κουλτούρας. Για παράδειγμα, οι Αμερικανοί υποστηρικτές πολιτιστικών σπουδών έγραψαν για τις απελευθερωτικές πτυχές του fandom. Ωστόσο, η διάκριση μεταξύ αμερικανικών και βρετανικών πτυχών έχει εξασθενίσει. Ορισμένοι ερευνητές, ειδικά σε πρώιμες βρετανικές πολιτιστικές μελέτες, εφαρμόζουν ένα μαρξιστικό μοντέλο στο πεδίο. Αυτό η σχολή σκέψης έχει κάποια επιρροή από τη Σχολή της Φρανκφούρτης, αλλά ειδικά από τον δομικός μαρξισμός του Louis Althusser και άλλων. Αυτό το μοντέλο προϋποθέτει μια μαζική παραγωγή πολιτισμού και προσδιορίζει τη δύναμη των τοπικών με εκείνους που παράγουν πολιτιστικά αντικείμενα. Σε μια μαρξιστική άποψη, ο τρόπος και οι σχέσεις παραγωγής αποτελούν την οικονομική βάση της κοινωνίας, η οποία αλληλεπιδρά συνεχώς και επηρεάζει τις υπερκατασκευές, όπως ο πολιτισμός.[38] Άλλες προσεγγίσεις στις πολιτιστικές μελέτες, όπως οι φεμινιστικές[39], οι οποίες επιδιώκουν να αμφισβητήσουν την ιδέα ότι όσοι παράγουν εμπορεύματα ελέγχουν τις έννοιες που τους αποδίδουν οι άνθρωποι. Η φεμινίστρια πολιτιστική αναλύτρια, θεωρητικός και ιστορικός τέχνης Γκρισέλντα Πόλοκ αναφέρει ότι οι πολιτιστικές σπουδές και οι μεταγενέστερες αμερικανικές εξελίξεις στον τομέα, απέχουν από αυτήν την άποψη. Επικρίνουν τη μαρξιστική υπόθεση για ένα μόνο, κυρίαρχο νόημα, το οποίο μοιράζονται όλοι, για οποιοδήποτε πολιτιστικό προϊόν. Οι μη μαρξιστικές προσεγγίσεις υποδηλώνουν ότι διαφορετικοί τρόποι κατανάλωσης πολιτιστικών αντικειμένων επηρεάζουν τη σημασία του προϊόντος. Αυτή η άποψη αναφέρεται στο βιβλίο Doing Cultural Studies: The Story of the Sony Walkman το οποίο συνέβαλε σε πολιτιστικές μελέτες από απόψεως της ιστορίας της τέχνης και της ψυχανάλυσης. Η συγγραφέας Τζούλια Κρίστεβα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικές φωνές στα τέλη του αιώνα, συμβάλλοντας σε πολιτιστικές σπουδές από το χώρο της τέχνης και του ψυχαναλυτικού Γαλλικού φεμινισμού.[40]

Ο Πετράκης και ο Κωστής (2013) χωρίζουν τις μεταβλητές πολιτιστικού υποβάθρου σε δύο κύριες ομάδες:[41]

Η πρώτη ομάδα καλύπτει τις μεταβλητές που αντιπροσωπεύουν τον "προσανατολισμό απόδοσης" των κοινωνιών: προσανατολισμός απόδοσης, μελλοντικός προσανατολισμό , επιθετικότητα, απόσταση ισχύος και αποφυγή αβεβαιότητας.

Η δεύτερη καλύπτει τις μεταβλητές που αντιπροσωπεύουν τον "κοινωνικό προσανατολισμό" των κοινωνιών, δηλαδή τις στάσεις και τον τρόπο ζωής των μελών τους. Αυτές οι μεταβλητές περιλαμβάνουν την ισότητα των φύλων, τον θεσμικό κολεκτιβισμό, τον κολεκτιβισμό εντός της ομάδας και τον ανθρώπινο προσανατολισμό.

Το 2016, προτάθηκε μια νέα προσέγγιση στον πολιτισμό από τον Ρέιν Ροντ,[4] ο οποίος ορίζει την κουλτούρα ως το άθροισμα των πόρων που διατίθενται στους ανθρώπους για να κατανοήσουν τον κόσμο τους και προτείνει μια προσέγγιση δύο επιπέδων, συνδυάζοντας τη μελέτη των κειμένων (όλες επανορθωμένες έννοιες σε κυκλοφορία) και πολιτιστικές πρακτικές (όλες οι επαναλαμβανόμενες δράσεις που περιλαμβάνουν την παραγωγή, διάδοση ή μετάδοση σκοπών), καθιστώντας έτσι δυνατή την επανασύνδεση της ανθρωπολογικής και κοινωνιολογικής μελέτης του πολιτισμού με την παράδοση της θεωρίας κειμένου.

Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1990,[42]:31 η ψυχολογική έρευνα σχετικά με την επιρροή του πολιτισμού άρχισε να μεγαλώνει και να προκαλεί την καθολικότητα που υποτίθεται στη γενική ψυχολογία.[43]:158-168[44] Οι ψυχολόγοι άρχισαν να προσπαθούν να διερευνήσουν τη σχέση μεταξύ συναισθημάτων και πολιτισμού και να απαντήσουν εάν το ανθρώπινο μυαλό είναι ανεξάρτητο από τον πολιτισμό. Για παράδειγμα, άνθρωποι από κλειστές κοινωνίες, όπως οι Ιάπωνες, καταστέλλουν τα θετικά τους συναισθήματα περισσότερο από τους Αμερικανούς ομολόγους τους.[45] Ο πολιτισμός μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βιώνουν και εκφράζουν συναισθήματα. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι ερευνητές προσπαθούν να αναζητήσουν διαφορές μεταξύ των προσωπικοτήτων των ανθρώπων σε διάφορες κουλτούρες.[46][47] Καθώς οι διαφορετικοί πολιτισμοί υπαγορεύουν διακριτικούς κανόνες, μελετάται επίσης το σοκ του πολιτισμού για να κατανοηθεί πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με άλλους πολιτισμούς. Τα γνωστικά εργαλεία μπορεί να μην είναι προσβάσιμα ή να λειτουργούν διαφορετικά σε διαφορετική κουλτούρα.[42]:19 Για παράδειγμα, οι άνθρωποι που μεγαλώνονται σε μια κουλτούρα εκπαιδεύονται με διακριτικό σκεπτικό.[48] Οι πολιτιστικοί φακοί μπορούν επίσης να κάνουν τους ανθρώπους να δουν το ίδιο αποτέλεσμα των εκδηλώσεων διαφορετικά. Οι Δυτικοί παρακινούνται περισσότερο από τις επιτυχίες τους από τις αποτυχίες τους, ενώ οι Ανατολικοί Ασιάτες παρακινούνται καλύτερα από την αποφυγή της αποτυχίας.[49] Ο πολιτισμός είναι σημαντικός για τους ψυχολόγους να εξετάσουν κατά την κατανόηση της ανθρώπινης διανοητικής λειτουργίας.

Υπάρχουν ορισμένες διεθνείς συμφωνίες και εθνικοί νόμοι σχετικά με την προστασία του πολιτισμού και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η UNESCO και οι συνεργαζόμενοι οργανισμοί της όπως η Blue Shield International συντονίζουν τη διεθνή προστασία και την τοπική εφαρμογή.[50][51]

Βασικά, η Σύμβαση της Χάγης για την προστασία της πολιτιστικής ιδιοκτησίας σε περίπτωση ένοπλων συγκρούσεων και η σύμβαση της UNESCO για την προστασία της πολιτιστικής πολυμορφίας ασχολούνται με την προστασία του πολιτισμού. Το άρθρο 27 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ασχολείται με την πολιτιστική κληρονομιά με δύο τρόπους: δίνει στους πολίτες το δικαίωμα να συμμετέχουν στην πολιτιστική ζωή, αφενός, και το δικαίωμα στην προστασία των συνεισφορών τους στην πολιτιστική ζωή, αφετέρου. [52]

Η προστασία του πολιτισμού και των πολιτιστικών αγαθών καταλαμβάνει όλο και περισσότερο μια μεγάλη περιοχή σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ο ΟΗΕ και η UNESCO προσπαθούν να δημιουργήσουν και να επιβάλουν κανόνες για αυτό. Ο στόχος δεν είναι η προστασία της περιουσίας ενός ατόμου, αλλά η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας, ειδικά σε περίπτωση πολέμου και ένοπλης σύγκρουσης. Σύμφωνα με τον Karl von Habsburg, Πρόεδρο της Blue Shield International, η καταστροφή πολιτιστικών αγαθών είναι επίσης μέρος του ψυχολογικού πολέμου. Ο στόχος της επίθεσης είναι η ταυτότητα του αντιπάλου, γι 'αυτό και τα συμβολικά πολιτιστικά αγαθά γίνονται βασικός στόχος. Προορίζεται επίσης να επηρεάσει την ιδιαίτερα ευαίσθητη πολιτιστική μνήμη, την αυξανόμενη πολιτιστική ποικιλομορφία και την οικονομική βάση (όπως ο τουρισμός) ενός κράτους, περιοχής ή δήμου.[53][54][55]

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα σήμερα είναι ο αντίκτυπος του τουρισμού στις διάφορες μορφές πολιτισμού. Αφενός, αυτό μπορεί να είναι φυσικός αντίκτυπος σε μεμονωμένα αντικείμενα ή καταστροφή που προκαλείται από την αυξανόμενη περιβαλλοντική ρύπανση και, αφετέρου, κοινωνικοπολιτιστικές επιπτώσεις στην κοινωνία.[56][57][58]

1. ↑ "CULTURAL TOURISM IN AMFIPOLIS REGION".[νεκρός σύνδεσμος]

2. Lind, J.; Lindenfors, P.; Ghirlanda, S.; Lidén, K.; Enquist, M. (2013-05-07). ↑ "Dating human cultural capacity using phylogenetic principles". Scientific Reports 3 (1): 1785. doi:10.1038/srep01785. ISSN 2045-2322. PMID 23648831. Bibcode: 2013NatSR...3E1785L.

3. ↑ Panikkar, Raimon (1991). Pathil, Kuncheria, επιμ. Religious Pluralism: An Indian Christian Perspective. ISPCK. σελίδες 252-99. ISBN 978-81-7214-005-2. OCLC 25410539.

4. ↑ 4,0 Rein, Raud (29 Αυγούστου 2016). Meaning in Action: Outline of an Integral Theory of Culture. Cambridge: Polity. ISBN 978-1-5095-1124-2. OCLC 944339574. 4,1

5. Chigbu, Uchendu Eugene (2015-07-03). "Repositioning culture for development: women and development in a Nigerian rural community". ↑ Community, Work & Family 18 (3): 334-50. doi:10.1080/13668803.2014.981506. ISSN 1366-8803.

6. Pringle, Heather (November 20, 1998). "The Slow Birth of Agriculture". ↑ Science 282 (5393): 1446. doi:10.1126/science.282.5393.1446. ISSN 0036-8075.

7. ↑ Wei, Clarissa (20 Μαρτίου 2018). "Why China Loves American Chain Restaurants So Much". Eater.

8. Kant, Immanuel. 1784. "Answering the Question: What is Enlightenment?" (German: "Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung?") ↑ Berlinische Monatsschrift, December (Berlin Monthly)

9. ↑ Eldridge, Michael. "The German Bildung Tradition". UNC Charlotte. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Ιανουαρίου 23, 2009.

10. ↑ Underhill, James W. (2009). Humboldt, Worldview, and Language. Edinburgh: Edinburgh University Press.

11. ↑ Liron, Tal (2003). Franz Boas and the discovery of culture (PDF) (Διδακτορική διατριβή) (στα Αγγλικά). OCLC 52888196. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις Ιανουαρίου 2, 2017.

12. ↑ 15,0 Arnold, Matthew (1869). "Culture and Anarchy". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Ιανουαρίου 6, 2017. 15,1

13. Williams (1983), p. 90. Cited in ↑ Roy, Shuker (1997). Understanding popular music. Routledge. σελ. 5. ISBN 978-0-415-10723-5. OCLC 245910934. argues that contemporary definitions of culture fall into three possibilities or mixture of the following three:

"a general process of intellectual, spiritual, and aesthetic development."

"a particular way of life, whether of a people, period or a group."

"the works and practices of intellectual and especially artistic activity."

14. ↑ Angioni, Giulio (1973). Tre saggi sull'antropologia dell'età coloniale. OCLC 641869481.

15. ↑ Πρότυπο:Oxford Dictionaries

16. ↑ "What is Anthropology? - Advance Your Career". American Anthropological Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Οκτωβρίου 26, 2016.

17. ↑ Simmel, Georg (1971). Levine, Donald N, επιμ. Georg Simmel on individuality and social forms: selected writings. Chicago: University of Chicago Press. σελ. xix. ISBN 978-0-226-75776-6. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Σεπτεμβρίου 12, 2017.

18. ↑ Sokal, Alan D. (Ιουνίου 5, 1996). "A Physicist Experiments with Cultural Studies". Lingua Franca. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Μαρτίου 26, 2007. Physicist Alan Sokal published a paper in a journal of cultural sociology stating that gravity was a social construct that should be examined hermeneutically. See Sokal affair for further details.

19. ↑ Berlin, Isaiah· Ryan, Alan (2002). Karl Marx: His Life and Environment (στα Αγγλικά). New York: Oxford University Press. σελ. 130. ISBN 978-0-19-510326-7. OCLC 611127754.

20. Williams, Raymond (1983) (στα αγγλικά). ↑ Keywords: A Vocabulary of Culture and Society. New York: Oxford University Press, σελ. 87-93, 236-38. OCLC 906396817.

21. "Studying Culture - Reflections and Assessment: An Interview with Richard Hoggart". ↑ Media, Culture & Society 13.

22. Adams, Tim (September 23, 2007). . ↑ "Cultural hallmark". The Guardian. ISSN 0261-3077. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 31, 2016https://web.archive.org/web/20161031030223/https://www.theguardian.com/society/2007/sep/23/communities.politicsphilosophyandsociety.

23. ↑ Fiske, John· Turner, Graeme· Hodge, Robert Ian Vere (1987). Myths of Oz: reading Australian popular culture (στα Αγγλικά). London: Allen and Unwin. ISBN 978-0-04-330391-7. OCLC 883364628.

24. ↑ Bakhtin, Mikhail Mikhaĭlovich· Holquist, Michael (1981). The dialogic imagination four essays (στα Αγγλικά). Austin: University of Texas Press. σελ. 4. OCLC 872436352.

25. ↑ Lindlof, Thomas R· Taylor, Bryan C (2002). Qualitative Communication Research Methods (2nd έκδοση). Sage. σελ. 60. ISBN 978-0-7619-2493-7. OCLC 780825710.

26. ↑ Gonick, Cy (7 Φεβρουαρίου 2006). "Marxism". The Canadian Encyclopedia. Historica Canada.

27. ↑ du Gay, Paul, επιμ. (1997). Doing Cultural Studies: The Story of the Sony Walkman. Sage. ISBN 978-0-7619-5402-6. OCLC 949857570.

28. ↑ MacKenzie, Gina (21 Αυγούστου 2018). "Julia Kristeva". Oxford Bibliographies. Oxford University Press.

29. Petrakis, Panagiotis; Kostis, Pantelis (2013-12-01). "Economic growth and cultural change". ↑ The Journal of Socio-Economics 47: 147-57. doi:10.1016/j.socec.2013.02.011.

30. ↑ 42,0 Heine, Steven J. (2015). Cultural psychology. Wiley Interdisciplinary Reviews. Cognitive Science. 1 (Third έκδοση). New York, NY. σελίδες 254-266. doi:10.1002/wcs.7. ISBN 9780393263985. OCLC 911004797. PMID 26271239. 42,1

31. Norenzayan, Ara; Heine, Steven J. (September 2005). . ↑ "Psychological universals: what are they and how can we know?". Psychological Bulletin 131 (5): 763-784. doi:10.1037/0033-2909.131.5.763. ISSN 0033-2909. PMID 16187859 https://archive.org/details/sim_psychological-bulletin_2005-09_131_5/page/763.

32. Miyahara, Akira. "Toward Theorizing Japanese Communication Competence from a Non-Western Perspective". ↑ American Communication Journal 3 (3).

33. McCrae, R. R., Costa, P. T., de Lima, M. P., Simões, A., Ostendorf, F., Angleitner, A., Marušić, I., Bratko, D., Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Chae, J. & Piedmont, R. L. (March 1999). . ↑ "Age differences in personality across the adult life span: Parallels in five cultures.". Developmental Psychology 35 (2): 466-477. doi:10.1037/0012-1649.35.2.466. PMID 10082017 https://archive.org/details/sim_developmental-psychology_1999-03_35_2/page/466.

34. Cheung, F. M.; Leung, K.; Fan, R. M.; Song, W.S.; Zhang, J. X.; Zhang, H. P. (March 1996). . ↑ "Development of the Chinese Personality Assessment Inventory.". Journal of Cross-Cultural Psychology 27 (2): 181-199. doi:10.1177/0022022196272003 https://archive.org/details/sim_journal-of-cross-cultural-psychology_1996-03_27_2/page/181.

35. Baillargeon, Rene (2002), "The Acquisition of Physical Knowledge in Infancy: A Summary in Eight Lessons", ↑ Blackwell Handbook of Childhood Cognitive Development, Blackwell Publishers Ltd, σελ. 47-83, doi:10.1002/9780470996652.ch3, ISBN 9780470996652

36. Heine, Steven J.; Kitayama, Shinobu; Lehman, Darrin R. (2001). . ↑ "Cultural Differences in Self-Evaluation". Journal of Cross-Cultural Psychology 32 (4): 434-443. doi:10.1177/0022022101032004004. ISSN 0022-0221 https://archive.org/details/sim_journal-of-cross-cultural-psychology_2001-07_32_4/page/434.

37. ↑ UNESCO Director-General calls for stronger cooperation for heritage protection at the Blue Shield International General Assembly. UNESCO, 13 September 2017.

38. ↑ "UNESCO Legal Instruments: Second Protocol to the Hague Convention of 1954 for the Protection of Cultural Property in the Event of Armed Conflict 1999".

39. ↑ "Karl von Habsburg auf Mission im Libanon" (στα Γερμανικά).

40. Corine Wegener, Marjan Otter: ↑ Cultural Property at War: Protecting Heritage during Armed Conflict. In: The Getty Conservation Institute, Newsletter 23.1, Spring 2008; Eden Stiffman: Cultural Preservation in Disasters, War Zones. Presents Big Challenges. In: The Chronicle Of Philanthropy, 11 May 2015; Hans Haider Missbrauch von Kulturgütern ist strafbar. In: Wiener Zeitung, 29 June 2012.

41. Shepard, Robert (August 2002). "Commodification, culture and tourism". ↑ Tourist Studies 2 (2): 183-201. doi:10.1177/146879702761936653.

Κριαράς Εμμανουήλ, "Νέο Ελληνικό Λεξικό", Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, 1994, ISBN 960-213-326-0

Μπαμπινιώτης Γ., "Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας", Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας Ε.Π.Ε., 1998, ISBN 960-86190-0-9

Τεγόπουλος-Φυτράκης, "Ελληνικό λεξικό", Αθήνα: Αρμονία, 1993, ISBN 960-7598-00-8

Κορωναίου Αλεξάνδρα. Νέοι και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, Μάρτιος 1992 (πρώτη έκδοση).

Groh, Arnold. Theories of Culture. Λονδίνο: Routledge, 2019. ISBN: 9781138668652

Barker, C. (2004). The Sage dictionary of cultural studies. Sage.

Terrence Deacon (1997). The Symbolic Species: The Co-evolution of Language and the Brain . New York and London: W.W. Norton.

Ralph L. Holloway Jr. (1969). . "Culture: A Human domain". Current Anthropology 10 (4): 395-412. doi:10.1086/201036 https://archive.org/details/sim_current-anthropology_1969-10_10_4/page/n132.

Dell Hymes (1969). Reinventing Anthropology.

James, Paul· Szeman, Imre (2010). Globalization and Culture, Vol. 3: Global-Local Consumption. London: Sage Publications.

Michael Tomasello (1999). . "The Human Adaptation for Culture". Annual Review of Anthropology 28: 509-29. doi:10.1146/annurev.anthro.28.1.509 https://archive.org/details/sim_annual-review-of-anthropology_1999_28/page/509.

Whorf, Benjamin Lee (1941). "The relation of habitual thought and behavior to language". Language, Culture, and Personality: Essays in Honor of Edward Sapir.

Walter Taylor (1948). A Study of Archeology. Memoir 69, American Anthropological Association. Carbondale IL: Southern Illinois University Press.

"Adolf Bastian", Encyclopædia Britannica Online, January 27, 2009

Ankerl, Guy (2000) [2000]. Global communication without universal civilization, vol.1: Coexisting contemporary civilizations: Arabo-Muslim, Bharati, Chinese, and Western. INU societal research. Geneva: INU Press. ISBN 978-2-88155-004-1.

Arnold, Matthew. 1869. Culture and Anarchy. Αρχειοθετήθηκε 2017-11-18 στο Wayback Machine. New York: Macmillan. Third edition, 1882, available online. Retrieved: 2006-06-28.

Bakhtin, M.M. (1981) The Dialogic Imagination: Four Essays. Ed. Michael Holquist. Trans. Caryl Press. .

Benedict, Ruth (1934). . Patterns of Culture. Boston: Houghton Mifflin Companyhttps://archive.org/details/patternsofcultu00bene.

Michael C. Carhart, The Science of Culture in Enlightenment Germany, Cambridge, Harvard University press, 2007.

Cohen, Anthony P. 1985. The Symbolic Construction of Community. Routledge: New York,

Dawkins, R. 1982. The Extended Phenotype: The Long Reach of the Gene. Paperback ed., 1999. Oxford Paperbacks.

Findley & Rothney. Twentieth-Century World (Houghton Mifflin, 1986)

Geertz, Clifford (1957). . "Ritual and Social Change: A Javanese Example". American Anthropologist 59: 32-54. doi:10.1525/aa.1957.59.1.02a00040 https://archive.org/details/sim_american-anthropologist_1957-02_59_1/page/32.

Hoult, T.F., ed. 1969. Dictionary of Modern Sociology. Totowa, New Jersey, United States: Littlefield, Adams & Co.

Kroeber, A.L. and C. Kluckhohn, 1952. Culture: A Critical Review of Concepts and Definitions. Cambridge, Massachusetts: Peabody Museum

Kim, Uichol (2001). "Culture, science and indigenous psychologies: An integrated analysis." In D. Matsumoto (Ed.), Handbook of culture and psychology. Oxford: Oxford University Press

McClenon, James. "Tylor, Edward B(urnett)". Encyclopedia of Religion and Society. Ed. William Swatos and Peter Kivisto. Walnut Creek: AltaMira, 1998. 528-29.

O'Neil, D. 2006. Cultural Anthropology Tutorials Αρχειοθετήθηκε 2004-12-04 στο Wayback Machine., Behavioral Sciences Department, Palomar College, San Marco, California. Retrieved: 2006-07-10.

Reagan, Ronald. "Final Radio Address to the Nation" Αρχειοθετήθηκε 2016-01-30 στο Wayback Machine., January 14, 1989. Retrieved June 3, 2006.

Reese, W.L. 1980. Dictionary of Philosophy and Religion: Eastern and Western Thought. New Jersey U.S., Sussex, U.K: Humanities Press.

Tylor, E.B. (1974) [1871]. Primitive culture: researches into the development of mythology, philosophy, religion, art, and custom. New York: Gordon Press. ISBN 978-0-87968-091-6.

UNESCO. 2002. Universal Declaration on Cultural Diversity, issued on International Mother Language Day, February 21, 2002. Retrieved: 2006-06-23.

White, L. 1949. The Science of Culture: A study of man and civilization. New York: Farrar, Straus and Giroux.

Wilson, Edward O. (1998). Consilience: The Unity of Knowledge. Vintage: New York. .

Wolfram, Stephen. 2002 A New Kind of Science. Wolfram Media, Inc.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουλτούρα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
καλλιέργεια και είναι το αντίστοιχο της ελληνικής λέξης παιδεία Στα ρωμαϊκά χρόνια ο ύπατος Κικέρων (Marcus Tullius Cicero, 106 π.Χ.-43 π.Χ.) εισήγαγε για πρώτη φορά στο λατινικό λεξιλόγιο τη λέξη cultura, από το ρήμα colere, που σημαίνει καλλιεργώ. Σημαίνει δηλαδή στην κυριολεξία καλλιέργεια και είναι το αντίστοιχο της ελληνικής λέξης παιδεία.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Πολιτισμική πολυμορφία

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Πολιτισμική πολυμορφία

# data[].attributes.body
https://praxisgreece.com/2014/05/1706/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Την πολιτισμική πολυμορφία μας, είναι η κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας . Είναι μια πηγή ανανέωσης των ιδεών και των κοινωνιών , μέσω της οποίας θα ανοίξει δρόμους για τους άλλους για να δημιουργήσει νέους τρόπους σκέψης . Αυτή η ποικιλομορφία παρέχει ευκαιρίες για την ειρήνη και τη βιώσιμη ανάπτυξη . Στην τελική ώθηση για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας , η UNESCO συνεχίζει να ενισχύσει την υπεράσπιση και τη δράση της υπέρ της σχέσης ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη .

Ιρίνα Μπόκοβα , Γενική Διευθύντρια της UNESCO

Το ψήφισμα που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2013, από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών , η αναγνώριση του ρόλου του πολιτισμού ως καταλύτη οδηγού και της αειφόρου ανάπτυξης , είναι μια πρόσκληση για την περαιτέρω κινητοποίηση του δυναμικού της πολιτιστικής πολυμορφίας . Αυτή η ποικιλομορφία είναι μια πολύτιμη πηγή για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων, συμπεριλαμβανομένης της καταπολέμησης της φτώχειας και την προώθηση της ισότητας των φύλων , την ποιοτική εκπαίδευση και τα ανθρώπινα δικαιώματα , και θα πρέπει να ενσωματωθεί πλήρως στις παγκόσμιες στρατηγικές για την αειφόρο ανάπτυξη . Η Δημιουργική Οικονομία Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 2013 , ομο-που δημοσιεύεται από την UNESCO και το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών ( UNDP ) , επιβεβαιώνει ότι η δημιουργική οικονομία αποτελεί μια από τις πιο ραγδαία αναπτυσσόμενους κλάδους στον κόσμο . Τα στοιχεία δείχνουν ότι το παγκόσμιο εμπόριο δημιουργικών αγαθών και υπηρεσιών ανήλθαν σε ένα ρεκόρ 624 δισεκατομμύρια δολάρια το 2011 και ότι υπερδιπλασιάστηκαν 2002-2011 . Από το οπτικοακουστικό σχεδιασμό μέχρι την παραγωγή , τις τέχνες του θεάματος στα νέα μέσα , των εκδόσεων στις εικαστικές τέχνες , την πολιτιστική μας ποικιλομορφία είναι μια δημιουργική πολυμορφία . Είναι μια πηγή απασχόλησης και εισοδήματος , μεταφέροντας ταυτότητες και συλλογικούς δείκτες , συμβάλλοντας στην κοινωνική συνοχή και την αυτοεκτίμηση στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας . Η μεγαλύτερη δύναμη των πολιτιστικών αγαθών και υπηρεσιών έγκειται στη διπλή , οικονομική και πολιτιστική φύση τους . Η ιδιαιτερότητα αυτή προσφέρει μια απάντηση στην αυξανόμενη ζήτηση για πιο ολοκληρωμένες πολιτικές , ικανές να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις της ανάπτυξης . Ο πολιτισμός δεν είναι ένα εμπόρευμα όπως κάθε άλλο , και η αρχή αυτή , η οποία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη από τη Σύμβαση της UNESCO για την προστασία και την προώθηση της πολυμορφίας των πολιτιστικών εκφράσεων , που εγκρίθηκε το 2005 , αποτελεί κατευθυντήρια αρχή για τη σφυρηλάτηση πιο καινοτόμες και βιώσιμες στρατηγικές ανάπτυξης .

Έχουμε εισέλθει σε μια νέα εποχή των ορίων - από πλευράς πόρων , από την άποψη του πλανήτη - και η απάντησή μας πρέπει να είναι να απελευθερώσουν τον πιο ισχυρό ανανεώσιμς πόρο μας , την ανθρώπινη νοημοσύνη και τη δημιουργικότητα . Η πολιτιστική μας ποικιλομορφία είναι ένα διεγερτικό της δημιουργικότητας . Η επένδυση σε αυτή τη δημιουργικότητα μπορεί να μεταμορφώσει τις κοινωνίες . Είναι ευθύνη μας να αναπτύξουν τις δεξιότητες διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και σε νέους ανθρώπους να διατηρήσουν την ποικιλομορφία του κόσμου μας και να μάθουμε να ζούμε μαζί στην πολυμορφία των γλωσσών μας , των πολιτισμών και των θρησκειών , να μην επιφέρουμε αλλαγές.

Σήμερα , καλώ τα κράτη μέλη της UNESCO να μεταφέρει αυτό το μήνυμα στο υψηλότερο επίπεδο , ώστε να συμπεριλάβει τον πολιτισμό και την πολιτιστική ποικιλομορφία στην μετά το 2015 ατζέντας της βιώσιμης ανάπτυξης . Πρέπει να καταστήσουμε τον πολιτισμό ως προτεραιότητα τώρα! .

Μήνυμα από την κα Ιρίνα Μπόκοβα , Γενικός Διευθυντής της UNESCO , με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για την πολιτιστική πολυμορφία για το διάλογο και την Ανάπτυξη .

Ο Ομιλος Σερρών για UNESCO ,η ΠΡΑΞΙΣ΅,οι νέοι μας,συμμετέχουν στην προωθηση των στόχων της ημέρας προβάλλοντας μέσα απο το www.rodonfm.net την ημέρα στις εκπομπές της κ Αννας Αλευρά και του Club Rodon.Επίσης μέσα απο τα social Media

- Δείτε περισσότερα στο : http://www.unesco.org/new/en/unesco/events/prizes-and-celebrations/celebrations/international-days/world-day-for-cultural-diversity-for-dialogue-and-development/#sthash.Y2V9UQxc.dpuf

# data[].attributes.attachment_link.title
Η πολιτιστική πολυμορφία είναι ένας πολύτιμος πόρος για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων! - Praxis Greece

# data[].attributes.attachment_link.description
Την πολιτισμική πολυμορφία μας, είναι η κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας . Είναι μια πηγή ανανέωσης των ιδεών και των κοινωνιών , μέσω της οποίας θα ανοίξει δρόμους για τους άλλους για να δημιουργήσει νέους τρόπους σκέψης . Αυτή η ποικιλομορφία παρέχει ευκαιρίες για την ειρήνη και τη βιώσιμη ανάπτυξη .

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Τέχνες

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Τέχνες

# data[].attributes.body
https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B5%CF%82

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 07/01/2015.

Με τον όρο Τέχνες εννοείται η ψυχική δραστηριότητα ή δημιουργία που είναι σημαντική εξαιτίας της έλξης που προκαλεί στα ανθρώπινα συναισθήματα, διεγείροντας τον νου ή και το συναίσθημα. Είναι η δημιουργική έκφραση που μέσα στο έργο αποτυπώνει την ψυχική κατάσταση, τα συναισθήματα, τις ιδέες, την αίσθηση ή τον οραματισμό του καλλιτέχνη. Η τέχνη κάποιες φορές εφαρμόζεται και σε πρακτικά αντικείμενα καθημερινής χρήσης, όπως ένα πήλινο μπολ μέσα στο οποίο τοποθετούνται αντικείμενα ή ένας τοίχος που έχει βαφτεί με το προσωπικό σου γούστο. Η τέχνη βασίζεται στην εμπειρία.

Πολλοί διαφωνούν για το τι ακριβώς είναι τέχνη και έτσι ο ακριβής ορισμός της είναι ιδιαίτερα δύσκολος. Έτσι, πολλοί είναι αυτοί που συγχέουν την τέχνη με την Τεχνική.

Στην ελληνική γλώσσα, η λέξη τέχνη περιλαμβάνει οποιαδήποτε διαδικασία για την παραγωγή κάποιου προϊόντος. Όροι με κοινή ρίζα όπως τεχνικό, τεχνίτης, καλλιτέχνης αποδίδονται σε ανθρώπινες δημιουργίες, τρόπους έκφρασης και δραστηριότητες αυθαίρετες με τη ροπή του φυσικού κόσμου, οι οποίοι ακολουθούν τους κανόνες του δημιουργού τους. Στην αγγλική γλώσσα υπάρχουν δύο λέξεις, art και craft. Η πρώτη χρησιμοποιείται για να δηλώσει τέχνη που συνδέεται με προϊόντα αισθητικής αξίας, ενώ η δεύτερη για τα υπόλοιπα. Η λέξη art, που χρησιμοποιείται σε γλώσσες της δυτικής Ευρώπης, προέρχεται από το Λατινικό ars, που εν μέρει σημαίνει διακανονίζω, διευθετώ.

Καλές Τέχνες είναι οι Τέχνες που υπηρετούν το "ωραίο" ( κάλλος) και αποσκοπούν στο να προσφέρουν αισθητική απόλαυση, π.χ. η μουσική, η γλυπτική, η ζωγραφική, σε αντίθεση με τις εφαρμοσμένες τέχνες που υπηρετούν πρακτικές ανάγκες.

Οι δέκα καλές τέχνες είναι οι:

1. Αρχιτεκτονική

2. Γλυπτική

3. Εικαστικές τέχνες (Ζωγραφική, Χαρακτική)

4. Λογοτεχνία, Ποίηση

5. Μουσική

6. Θέατρο, (Όπερα, Χορός, Παντομίμα)

7. Κινηματογραφία (έβδομη τέχνη)

8. Φωτογραφία (όγδοη τέχνη)

9. Κόμικς (ένατη τέχνη)

10. Δεν υπάρχει ομοφωνία για το ποια μπορεί να είναι η δέκατη καλή τέχνη.

Εφαρμοσμένες τέχνες θεωρούνται οι:

Αρχιτεκτονική (από την ελληνική, αρχιτέκτων, από τα συνθετικά αρχι- "κύριος, αρχηγός" και τέκτων, "οικοδόμος, μαραγκός" είναι η τέχνη και η επιστήμη του σχεδιασμού κτιρίων και κατασκευών.

Ο ευρύτερος ορισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής της τον σχεδιασμό του δομημένου περιβάλλοντος συνολικά, από την μακροσκοπικό επίπεδο της πολεοδομίας, αστικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής τοπίου στο μικροσκοπικό για τη δημιουργία επίπλων. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός συνήθως πρέπει να είναι τόσο εφικτός για το κόστος στον κατασκευαστή, καθώς και τη λειτουργία και την αισθητική για τον χρήστη.

Στη σύγχρονη χρήση, η αρχιτεκτονική είναι η τέχνη και η επιστήμη της δημιουργίας μιας πραγματικής, συνάγοντας ή σιωπηρό ή εμφανές σχέδιο για κάθε σύνθετο αντικείμενο ή σύστημα. Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποδηλωθεί η σιωπηρή αρχιτεκτονική των αφηρημένων πραγμάτων όπως η μουσική ή τα μαθηματικά, την εμφανή αρχιτεκτονική των φυσικών πραγμάτων, όπως γεωλογικοί σχηματισμοί ή τη δομή των ζωντανών κυττάρων, ή ρητά προγραμματισμένες αρχιτεκτονικές του ανθρώπου - έκανε τα πράγματα, όπως το λογισμικό, υπολογιστών, των επιχειρήσεων, και βάσεις δεδομένων, εκτός από τα κτίρια. Σε κάθε χρήση, μια αρχιτεκτονική μπορεί να θεωρηθεί ως μια υποκειμενική χαρτογράφηση από μια ανθρώπινη προοπτική (δηλαδή του χρήστη στην περίπτωση της αφηρημένης ή φυσική αντικείμενα) για τα στοιχεία ή τα στοιχεία κάποιου είδους δομή ή το σύστημα, το οποίο διατηρεί τις σχέσεις μεταξύ των στοιχείων ή εξαρτημάτων.

Η Προγραμματισμένη αρχιτεκτονική χειρίζεται το χώρο, τον όγκο, την υφή, το φως, τη σκιά, ή τα αφηρημένα στοιχεία, προκειμένου να επιτευχθεί αισθητική ευχαρίστηση. Αυτό το διακρίνει από την επιστήμη που εφαρμόζεται ή τη μηχανολογία, οι οποίες επικεντρώνονται συνήθως περισσότερο στην λειτουργική σκοπιμότητα και πτυχές του σχεδιασμού των κατασκευών ή των δομών.

Στον τομέα της αρχιτεκτονικής των κτιρίων, τις δεξιότητες που απαιτούνται από έναν αρχιτέκτονα από τις πιο πολύπλοκες κατασκευές, όπως για ένα νοσοκομείο ή ένα γήπεδο, ως τις πιο απλές όπως ο σχεδιασμός κατοικιών και σπιτιών. Πολλά αρχιτεκτονικά έργα μπορούν να θεωρηθούν και ως πολιτιστικά και πολιτικά σύμβολά, ή / και έργα τέχνης. Ο ρόλος του αρχιτέκτονα, αν και αλλάζει, έχει κεντρική σημασία για τον επιτυχημένο (και μερικές φορές λιγότερο επιτυχείς) σχεδιασμό και υλοποίηση ευχάριστα δομημένου περιβάλλοντος στο οποίο ζουν οι άνθρωποι.

Ο χορός γενικά αναφέρεται στην ανθρώπινη κίνηση που είτε χρησιμοποιείται ως μορφή έκφρασης είτε παρουσιάζεται ως μια κοινωνική, πνευματική ρύθμιση απόδοσης.

Ο χορός χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει τις μεθόδους μη λεκτικής επικοινωνίας (δείτε τη γλώσσα του σώματος) μεταξύ των ανθρώπων ή των ζώων (χορός μελισσών, χορός ζευγαρώματος), την κίνηση στα άψυχα αντικείμενα (τα φύλλα χόρεψαν στον αέρα), και ορισμένα μουσικά μορφές ή ύφη.

Η χορογραφία είναι η τέχνη της επιμέρους σύνθεσης και καταγραφής των κινήσεων και βημάτων του χορού, και το πρόσωπο που κάνει αυτό καλείται χορογράφος. Οι άνθρωποι χόρεψαν για να ανακουφίσουν την πίεση [ασαφές].

Οι ορισμοί αυτοί για τον χορό εξαρτώνται από τους κοινωνικούς, πολιτιστικούς, αισθητικούς, καλλιτεχνικούς και ηθικούς περιορισμούς και τη σειρά από τη λειτουργική μετακίνηση (όπως ο λαϊκός χορός) στις κωδικοποιημένες, φιλότεχνες τεχνικές όπως το μπαλέτο και ο μοντέρνος χορός. Στον αθλητισμό, η γυμναστική, ο αριθμός που κάνουν πατινάζ και συγχρονισμένου που κολυμπούν είναι πειθαρχίες χορού ενώ το κατά των πολεμικών τεχνών" συγκρίνεται συχνά με τους χορούς [ασαφές].

Η μουσική είναι μια μορφή τέχνης της οποίας μέσο είναι ο ήχος. Τα κοινά στοιχεία της μουσικής είναι ο τόνος (που κυβερνά τη μελωδία και την αρμονία), ο ρυθμός (θεμελιώδες στοιχείο του τέμπο, της μετρικής και της άρθρωσης), η δυναμική, και η ηχητική ποιότητα του ηχοχρώματος και την υφή. Η δημιουργία, η απόδοση, η σημασία, και ακόμη και ο καθορισμός της μουσικής ποικίλλουν σύμφωνα με τον πολιτισμό και το κοινωνικό πλαίσιο. Η μουσική κυμαίνεται από τις αυστηρά οργανωμένες συνθέσεις (και την επανεκτέλεση τους στην απόδοση), μέχρι τις τυχαίες της μορφές, η γνωστότερη από τις οποίες είναι ο λεγόμενος αυτοσχεδιασμός. Η μουσική μπορεί να διαιρεθεί σε είδη και υποείδη, αν και οι διαχωριστικές γραμμές και οι σχέσεις μεταξύ των ειδών μουσικής είναι συχνά λεπτές, μερικές φορές ανοικτές στη ατομική ερμηνεία, και περιστασιακά αμφισβητούμενες. Ανάμεσα στις "τέχνες", η μουσική μπορεί να ταξινομηθεί ως τέχνη που μπορεί να παρουσιαστεί ως καλή τέχνη και ως ακουστική τέχνη.

Hetzler F. M.: "Ύλη και πνεύμα. Οι έσχατες πραγματικότητες της τέχνης", Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση 6 (1989), 139-144

Πανόφσκυ Έρβιν: "Εισαγωγικά για την ιδέα". Μετάφρ. Αντιγόνη Βρυώνη. Ευθύνη 171 (1986), 123-125.

Πελεγρίνης, Θεοδόσιος: "Τι κάνει ένα έργο τέχνης εκφραστικό;". Επιστημονική Επετηρίς της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών 28 (1979-1985), 53-58.

Croce, Benedetto, "Τί εἶναι τέχνη; " , Ἐποπτεία, 3 (1976), σσ. 3-10

Shiner, Larry. "The Invention of Art: A Cultural History". Chicago: University of Chicago Press, 2003. ISBN 978-0-226-75342-3

Arthur Danto, The Abuse of Beauty: Aesthetics and the Concept of Art. 2003

Dana Arnold and Margaret Iverson (eds.) Art and Thought. Oxford: Basil Blackwell, 2003

Michael Ann Holly and Keith Moxey (eds.) Art History Aesthetics Visual Studies. New Haven: Yale University Press, 2002. ISBN 0300097891

John Whitehead. Grasping for the Wind, 2001

Noel Carroll, Theories of Art Today, 2000

Evelyn Hatcher, ed. Art as Culture: An Introduction to the Anthropology of Art, 1999

Catherine de Zegher (ed.). Inside the Visible. MIT Press, 1996

Nina, Felshin, ed. But is it Art?, 1995

Stephen Davies, Definitions of Art, 1991

Oscar Wilde, Intentions, 1891.

Jean Robertson and Craig McDaniel, "Themes of Contemporary Art, Visual Art after 1980", 2005

# data[].attributes.attachment_link.title
Τέχνες - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 07/01/2015. Με τον όρο Τέχνες εννοείται η ψυχική δραστηριότητα ή δημιουργία που είναι σημαντική εξαιτίας της έλξης που προκαλεί στα ανθρώπινα συναισθήματα, διεγείροντας τον νου ή και το συναίσθημα.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Πολιτισμός

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Πολιτισμός

# data[].attributes.body
https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στη νεότερη Ελλάδα τη λέξη πολιτισμός μετέφρασε και χρησιμοποίησε από τη αγγλική λέξη "civilisation" ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) ταυτίζοντάς την με τα ανώτερα προϊόντα του τρόπου ζωής μιας κοινότητας,προϊόντα που έχουν να κάνουν με την υψηλή τέχνη, τη φιλοσοφία και τις επιστήμες. Τον 19 ο αιώνα η έννοια του πολιτισμού διερευνήθηκε από τον ιστορικό Febvre ( Lucien Febvre, 1878-1956) και αποδόθηκε ως η αρετή της διακριτικότητας, της ειλικρίνειας και της ευγένειας. Παρατηρούμε πως η έννοια της λέξης πολιτισμός είναι πολυδιάστατη και προσαρμοσμένη μέσα στην ιστορία του ανθρώπου. Προσαρμοσμένη στο βαθμό που να χαρακτηρίζει σε κάθε εποχή τις ανάγκες του για εκφραστικότητα προς κάτι ανώτερο από τη βιολογική του υπόσταση. Με τον τρόπο αυτό προσδίδει τις επιδράσεις του (θετικές ή αρνητικές) στην τοπική κοινωνία ή σε ολόκληρο τον κόσμο. Η έννοια του πολιτισμού χαρακτηρίζει και χαρακτηρίζεται, για κάθε χώρα, από οποιοδήποτε παγκόσμια αναγνωρισμένο υλικό και υπαρκτό τεχνητό ή φυσικό δημιούργημα.[1]

Η αστικοποίηση του ανθρώπου συνέτεινε στην ανάπτυξη του πολιτισμού του, του συνόλου δηλαδή των τεχνικών και πνευματικών του επιτευγμάτων ανά την υφήλιο. Το έδαφος που καλλιεργήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός ήταν η συγκέντρωση ανθρώπων σε πόλεις και η προσαρμογή τους στον εξελιγμένο αυτό τρόπο ζωής εκεί: Λόγω της διαβίωσης με συνανθρώπους και της αναγκαστικής εγγύτητας (γειτονίας), ισχυροποιούνται και εδραιώνονται καταρχήν οι καλοί τρόποι ώστε να προκύπτει ένα πρώτο δυναμικό ευστάθειας [2] [Σημ. 1]. Η ασφάλεια που παρέχεται σε συνδυασμό με τη δυνατότητα να μην εργάζονται σκληρά όλοι για τα προς το ζήν δίνουν τη δυνατότητα της ανάπτυξης των τεχνών, του συστήματος παιδείας, της φιλοσοφίας και των επιστημών.

Η πολιτισμική ανάπτυξη του ανθρώπινου γένους, διαιρούμενη γεωγραφικά, είναι η πολιτιστική δράση (υλικά και πνευματικά έργα, δραστηριότητες και έθιμα) και η πνευματική καλλιέργεια ή "culture"[Σημ. 2] (αξίες, παραδόσεις, παιδεία, μόρφωση, αισθητική, εκλέπτυνση συμπεριφοράς) που συνισταμένα διαμορφώνουν τον τρόπο ζωής των ανθρώπων κατά τόπους. Ένας πολιτισμός δεν έχει απαραίτητα τοπικό χαρακτήρα. Μπορεί να διαχέεται γεωγραφικά και με άλλα κοινωνικά κριτήρια που του δίνουν ταυτότητα, όπως η φυλή, η εθνικότητα, η θρησκεία, η γλώσσα, η μόδα[Σημ. 3] ή κάποιος άλλος παράγοντας κοινωνικής συνοχής. Ένας πολιτισμός μπορεί να χαθεί, αν αλλοιωθούν σε μεγάλο ποσοστό στοιχεία της πολιτισμικής του ταυτότητας. Παρόλο που οι πολιτισμοί χάνονται ή εξελίσσονται σε νέα πολιτισμικά μορφώματα, κάποιοι αφήνουν πίσω τους πνευματικά επιτεύγματα ως παγκόσμια κληρονομιά όπως για παράδειγμα η Αρχαία Αθήνα ή το Ρωμαϊκό δίκαιο.

Σήμερα η παγκοσμιοποίηση, κάτω από την ομπρέλα ενός πανανθρώπινου πολιτισμού, υπόσχεται και ως ένα σημείο δημιουργεί συνθήκες για την ανάπτυξη κοινών στοιχείων με ενωτικό ρόλο σε παγκόσμια κλίμακα όπως οι ηθικές αξίες, η κοινωνική νοημοσύνη και η οικολογική συνείδηση. Η προσπάθεια για ενιαία πνευματική καλλιέργεια της παγκόσμιας κοινότητας μέσα σε δυναμικό συνοχής κοινού συστήματος αξιών έχει την έννοια της "συλλογικής νοημοσύνης" προς χάριν, πέραν του "ευ ζειν", της ίδιας της επιβίωσης του ανθρώπινου πολιτισμού στα δύσκολα σημεία[3][4] της εξέλιξής του.

Ο "πολιτισμός" και στα ελληνικά συγχέεται συχνά με ένα γνήσιο υποσύνολό του, τον όρο "κουλτούρα". Ιστορικά, οι δύο αυτοί όροι αντανακλούν μέσα από τις διαφορετικές σημασίες που τους έχουν κατά καιρούς αποδοθεί και τις διαφορετικές χρήσεις στις οποίες έχουν αξιοποιηθεί πολλές καίριες ιδέες, συνθήκες, εμπειρίες και συγκρούσεις που προσδιόρισαν τη φυσιογνωμία και την εξέλιξη της σύγχρονης εποχής. Η λέξη πολιτισμός, καθώς και η συγγενής της και συχνά χρησιμοποιούμενη σήμερα ως συνώνυμη λέξη κουλτούρα(ως culture) εμφανίστηκαν ίσως απροσδόκητα αργά στην ιστορία. Η πρώτη χρήση τους εντοπίζεται στη Δ. Ευρώπη κατά τα τέλη το 18ου αιώνα και την καθιέρωσή τους τον 19ο αιώνα, κατά την εποχή που αποκαλείται συνήθως νεότεροι χρόνοι ή νεωτερικότητα. Οι δύο αυτές λέξεις σε σύντομο χρονικό διάστημα απέκτησαν τόσο πολλές και διαφορετικές σημασίες, όσο και παρεξηγήσεις σχετικά με τον ορισμό τους. Ουσιαστικά αναδείχθηκαν σε βασικούς όρους όλων των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών, από τη φιλοσοφία και την αρχαιολογία, έως την ιστορία, την κοινωνιολογία και την εθνολογία. Ωστόσο, ακόμα και στο πλαίσιο της επιστημονικής χρήσης τους, φαίνεται πως δεν υπάρχει συμφωνία σε ό,τι αφορά στο νόημά τους.

Οι πρώτοι χρήστες του όρου "πολιτισμός", του απέδιδαν πιθανόν τη σημασία της εκλεπτυσμένης συμπεριφοράς, της εξελικτικότητας του ατόμου, της ευγενείας και της απελευθέρωσης των ηθών, ως στοιχεία που έπονται της συμπεριφοράς κάποιου που ζει σε μια πόλη, κάποιου "πολιτισμένου". Αυτή η σύλληψη, αριστοκρατικής καταγωγής, περιείχε τη ιδέα της εξέλιξης του συνόλου προς το καλύτερο, και είχε ως κεντρική ιδέα έναν προοδευτικό πολιτισμό και μία πολιτισμένη και εκπολιτιστική Δύση. Σύμφωνα με τον Albert Sanon:

"Πάντα με το άρθρο να προηγείται στον ενικό αριθμό, ο πολιτισμός εξέφρασε την ανάγκη παγκοσμιοποίησης του διαφωτισμού και την πίστη του σε μία πρόοδο δίχως τέλος ολόκληρης της ανθρωπότητας, με τις ανθρώπινες κοινωνίες να οφείλουν - η καθεμία με τον ρυθμό της- να γίνουν συμμέτοχοι του ενιαίου πολιτισμού, ακολουθώντας το παράδειγμα των πιο προχωρημένων μεταξύ τους κοινωνιών" [5]. Τον 19ο αι. ο όρος πολιτισμός συνδεόταν ακόμη με την έννοια της προόδου, της τελειοποίησης και της αξιολόγησης (με την έννοια της κρίσης).

Το 1952 οι εθνολόγοι Άλφρεντ Κρέμπερ (Alfred Kroeber) και Κλάιντ Κλάκχον (Clyde Kluckhohn) κατέγραψαν 164 διαφορετικούς ορισμούς της κουλτούρας, και έκτοτε ο αριθμός αυτός αυξήθηκε. Τούτη η εννοιολογική διάσταση είναι εντονότερη στην Ελλάδα καθώς η λέξη "κουλτούρα" είναι γλωσσικό δάνειο το οποίο στερείται παραγώγων στην ελληνική γλώσσα. Το σημαντικότερο πιθανώς πρόβλημα είναι ότι και οι δύο έννοιες δεν έτυχαν συστηματικής επεξεργασίας και εφαρμογής, καθώς δεν διαθέτουμε μακρά και πλούσια παράδοση στις κοινωνικές επιστήμες. Είναι ενδεικτική η μοίρα της "κουλτούρας", η ξενικότητα της οποίας προκαλεί συχνά αντιδράσεις Ο Μ. Πλωρίτης λόγου χάρη, διερωτάται αγανακτισμένος "πότε επιτέλους θα αντικαταστήσουμε την ξενική και κακόηχη λέξη κουλτούρα με τη θαυμάσια ελληνική και ταυτόσημη λέξη Παιδεία;"[6] Προτάσεις έχουν γίνει επίσης προκειμένου αποδοθεί η ξένη λέξη ως "πνευματική καλλιέργεια"[7], "πνευματικός πολιτισμός"[8], "πολιτιστικό σύστημα"[9] "πολιτιστικό μόρφωμα"[10] κ.α.

Σήμερα, με τον όρο πολιτισμό έχουμε την τάση να συμπεριλαμβάνουμε τις διάφορες κουλτούρες. Ο Lévi-Strauss μιλάει για έναν ενιαίο πολιτισμό (civilisation) ο οποίος απαρτίζεται από διάφορες κουλτούρες (cultures). Έτσι ο όρος πολιτισμός (civilisation) κρατάει μία υπερεθνική έννοια, ενώ ο όρος κουλτούρα (culture) χρησιμοποιείται κυρίως σε (ενδο)κοινωνικό επίπεδο και μπορεί να αναφέρεται σε μία ομάδα ή μια κατηγορία. Υπό αυτό το πρίσμα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο πολιτισμός αντιπροσωπεύει την ενότητα και η κουλτούρα την διαφοροποίηση.

Ο πολιτισμός ως αντιστοίχιση της λέξης culture/kultur διαχωρίζεται στην στενότερη έννοια του όρου και την πιο ευρεία, ανθρωπολογική του έννοια. Σύμφωνα με την Δήλωση της Mondiacult, της παγκόσμιας συνόδου για την πολιτιστική πολιτική (politique culturelle) που διοργανώθηκε το 1982 στο Μεξικό: " Με την ευρεία του έννοια ο πολιτισμός αντιπροσωπεύει σήμερα το σύνολο των διαφοροποιών στοιχείων, πνευματικών και υλικών, διανοητικών και συναισθηματικών που χαρακτηρίζουν μία κοινωνία ή μία κοινωνική ομάδα. Συμπεριλαμβάνει, εκτός των γραμμάτων και των τεχνών, τον τρόπο ζωής, τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου, το σύστημα αξιών, τις παραδόσεις και τα δόγματα. [...]. Με την στενή του έννοια εννοεί κυρίως το σύνολο των αξιών καθώς και τις γνωστικές και αισθητικές συνήθειες μίας κοινότητας και υπό αυτό το πρίσμα περιλαμβάνει την πολιτιστική κληρονομιά, τις τέχνες, τη λογοτεχνία και τα κινήματα σκέψης." [11]

Ο Βρετανός Εθνολόγος Έντουαρντ Μπάρνετ Τάιλορ (Edward Burnet Tylor) στην εισαγωγή του βιβλίου του "ο Πρωτόγονος Πολιτισμός" εισήγαγε την καινοτόμο άποψη ότι ο πολιτισμός αποτελεί έκφραση της ζωής του ανθρώπου και "σύνθετο σύνολο που περιλαμβάνει τη γνώση, την πίστη, την τέχνη, το νόμο, τα ήθη και τα έθιμα και άλλες δεξιότητες που απέκτησε ο άνθρωπος ως μέλος μιας κοινωνικής ομάδας". Διαχώρισε έτσι την έννοια του πολιτισμού από αυτήν της λεγόμενης "υψηλής κουλτούρας" διευκρινίζοντας παράλληλα ότι ο πολιτισμός δε σχετίζεται με τη βιολογική κληρονομικότητα αλλά διαμορφώνεται σταδιακά από τους κοινωνικούς όρους που τον προσδιορίζουν.

Ο Τάιλορ όμως, επηρεασμένος από το πνεύμα του Διαφωτισμού και πεπεισμένος ότι οι κοινωνικές συνθήκες διαμορφώνουν τον πολιτισμό, θεώρησε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες και αξιολογήσιμες εξελικτικές φάσεις ενός πολιτισμού που ορίζουν την -παγκοσμίως κοινώς αποδεκτή- πρόοδό του.

Ο Φραντς Μποάζ (Franz Boas), υποστηρίζοντας τη θέση του Τάιλορ περί μη φυλετικής αναγωγής των πολιτισμικών όρων, προχώρησε τη συλλογιστική του ένα βήμα πιο πέρα και αντιτέθηκε στη θεώρηση του πολιτισμού ως αξιολογήσιμου μεγέθους με κοινώς αποδεκτά κριτήρια. Ο Μπόας, θεμελιωτής εξάλλου της έρευνας πεδίου, διετύπωσε την ρηξικέλευθη για την εποχή άποψη ότι κάθε πολιτισμός αποτελεί μία μοναδική ενότητα (που δεν μπορεί να ερμηνευτεί με κοινά εξελικτικά μέτρα).

Η γερμανική προσέγγιση και η επιρροή του Λάμπρεχτ Επεξεργασία

Η Γερμανία υπήρξε το επίκεντρο μιας τελείως διαφορετικής θεώρησης που, αν και και διαποτισμένη από τον ιδεαλισμό και μερικές φορές αντίθετη με κάθε πνεύμα επιστημονικότητας, σημάδεψε όμως βαθιά τη θεωρία του πολιτισμού. Πρόδρομος της γερμανικής θεώρησης υπήρξε ο φιλόσοφος Γιόχαν Χέρντερ (Johann G. Herder), ο οποίος υποστήριξε το 1774 ότι κάθε λαός χαρακτηρίζεται από μία λαϊκή ευφυΐα (Volkgeist). Καθοριστικός παράγοντας όμως στη διαμόρφωση της γερμανικής σκέψης στάθηκε η σχολή της Λειψίας και ο ιστορικός Καρλ Λάμπρεχτ (Karl Lambrecht).

Ο Λάμπρεχτ εφηύρε την έννοια της "λαϊκής ψυχής" (Volksseele) η οποία θεωρεί ότι περιγράφει την πολιτιστική σύνθεση κάθε λαού. Η προοδευτική εξέλιξη του λαϊκού αυτού εγγενούς συστατικού περνάει μέσα από διάφορες "πολιτιστικές εποχές" (Kulturzeitalter) που οδηγούν στη συγκρότηση κράτους και στο σχηματισμό πολιτιστικής εθνικής ταυτότητας. Σημαντικό παράγοντα συγκριτικής αξιολόγησης του πολιτισμού αποτελεί το τυπικό πλαίσιο του "γίγνεσθαι" κάθε λαού (Typik des Völkerwerdens).

Στη Γερμανία, αυτή η σύλληψη υπογράμμιζε τη σημασία της παραδοσιακής λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής κουλτούρας που προερχόταν από τα λαϊκά στρώματα σε αντιδιαστολή με τον εξειδικευμένο επιστημονικά και φιλοσοφικά Διαφωτισμό. ¨Έτσι ο γερμανικός όρος kultur που προέκυψε αναφέρθηκε κυρίως στα πνευματικά δημιουργήματα, τη γλώσσα, τη θρησκεία και την ηθική (στον αντίποδα της διαφωτιστικής τεχνολογίας) που αποτελούν την κληρονομιά κάθε λαού και το διαφοροποιό στοιχείο του από άλλους.

Πάνω στη θεωρητική βάση που προσέφερε ο Λάμπρεχτ αναπτύχθηκε σημαντικά η Λαογραφία η οποία όμως έτσι αρχικά επιφορτίστηκε με την αναγωγή των επιμέρους παραδοσιακών στοιχείων σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εθνικής συνείδησης. Στις θέσεις του Λάμπρεχτ άλλωστε βασίστηκε μεταγενέστερα ο ναζισμός έτσι ώστε να στοιχειοθετήσει την ανωτερότητα της αρίας φυλής.

Η λειτουργιστική προσέγγιση Επεξεργασία

Η λειτουργιστική προσέγγιση, επηρεασμένη από την κοινωνιολογία, βασίστηκε πάνω σε σχετικιστικές θέσεις του Ντιρκάιμ (Durkheim) και του Μος (Mauss), οι οποίοι -προτιμώντας πάντα τη χρήση του όρου civilisation ή αναλόγων του και όχι του culture- είχαν στηρίξει την άποψη ότι κάθε λαός έχει τον πολιτισμό του ανεξαρτήτως φυλής. Βρήκε τον κυριότερο εκφραστή της στον Μπρόνισλαβ Μαλινόβσκι, που ενώ εισήγαγε ενδιαφέρουσες ιδέες, δεν κατόρθωσε να σχηματίσει ένα επαρκές θεωρητικό πλαίσιο για τον πολιτισμό. Σημαντική πάντως παραμένει η παρατήρησή του ότι δεν είναι εφικτή η αναγωγή ενός πολιτισμού στις ρίζες του, καθώς και η τοποθέτησή του περί ανεδαφικότητας της εξελικτικής-αξιολογικής θεώρησης του πολιτισμού, μετακυλίοντας έτσι παράλληλα το βάρος της έρευνας περισσότερο στην επεξήγηση της εσωτερικής συνοχής του.

Σύμφωνα με τη δομιστική προσέγγιση που εξέφρασε πρώτος ο Λεβί Στρως υφίσταται ένας υπερκείμενος πολιτισμός, οφειλόμενος στην κοινή καταγωγή των ανθρώπων που περιλαμβάνει τις επιμέρους εκφράσεις του, όπως αυτές διαμορφώνονται από τις κοινωνικές συνθήκες. Στόχος των δομιστών ήταν να παρουσιάσουν ένα μοντέλο που περιλαμβάνει όλα τα επιμέρους στοιχεία από τα οποία αυτό εξαρτάται και να προβλέψουν τις αλλαγές που μπορεί να επιφέρει μία συγκεκριμένη μεταβολή ενός στοιχείου πάνω στην αρχική δομή του μοντέλου. Ο ίδιος ο Στρώς είχε ισχυριστεί ότι "κάθε πολιτισμός μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σύνολο συμβολικών συστημάτων" [12]. Κατά την εξέλιξη του δομισμού στην Αμερική διατυπώθηκε η θέση ότι κοινωνία και πολιτισμός είναι έννοιες αλληλοεξαρτώμενες και σχεδόν ταυτόσημες.

Οι απόψεις των δομιστών παρότι προσέφεραν ένα ολοκληρωμένο θεωρητικό πλαίσιο, επικρίθηκαν ότι εγκλωβίζουν μονοδιάστατα τη μελέτη στις δομές της κοινωνίας και αποτυγχάνοντας τελικώς να ερευνήσουν το αντικείμενο του πολιτισμού.

Ένας πολιτισμός είναι μια πολυδιάστατη φράκταλ δομή[εκκρεμεί παραπομπή], ένας τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας που γεννάται από το μαθηματικό σπόρο της συλλογικής νοημοσύνης. Ως εκ τούτου δεν έχει χαρακτηριστική κλίμακα μέτρησης ώστε να αποτιμηθεί, είναι δύσκολο δηλαδή να βαθμολογήσουμε έναν πολιτισμό λαμβάνοντας υπόψη τις λεπτομέρειες όλων των σημείων που του δίνουν υπόσταση και για το λόγο αυτό υπήρχαν και υπάρχουν έντονες διαμάχες ακόμα και για τον ίδιο του τον ορισμό. Ένα μη ποιοτικό μέτρο της ανάπτυξης ενός πολιτισμού πρότεινε το 1964 ο Ρώσος αστρονόμος Νικολάι Καρντάσεφ με την κλίμακα Καρντάσεφ, που κατατάσσει έναν πολιτισμό σύμφωνα με την ενέργεια που είναι σε θέση να καταναλώνει και να χειραγωγεί. Το σκεπτικό ήταν πως οι ενεργειακές ανάγκες ενός πολιτισμού αντικατοπτρίζουν το βαθμό ανάπτυξής του και ταυτόχρονα την εξάπλωσή του στον Κόσμο. Η βασική βαθμονόμηση γίνεται με βάση τρεις ενεργειακές θέσεις στην κλίμακα που αντιστοιχούν στην ικανότητα πλήρους διαχείρισης των ενεργειακών πόρων: ενός πλανήτη που κατοικεί ή αποικίζει ο πολιτισμός ( τύπος Ι), του άστρου του αντίστοιχου ηλιακού συστήματος ( τύπος ΙΙ) και του γαλαξία του ( τύπος ΙΙΙ).[13][14] Ο Καρλ Σαγκάν επέκτεινε την κλίμακα Καρντάσεφ πριν τον τύπο Ι ώστε να μπορεί να βαθμολογηθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός στα στάδια της ως τώρα εξέλιξής του. Έτσι ο ανθρώπινος πολιτισμός, αν ξεκινά να μετράται με την αστικοποίηση που επέβαλλε την καλλιέργεια της γης για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της ζωής στην πόλη, κάνει τότε το πρώτο σημαντικό ενεργειακό του άλμα. Το έτος 1900, κατά τη βιομηχανική επανάσταση, βαθμολογούμαστε κοντά στο 0,58 και το 2011 στο 0,72 - ο ανθρώπινος πολιτισμός δηλαδή βρίσκεται ακόμα στο στάδιο μηδέν, πριν από το στάδιο Ι. [15] Με το ρυθμό αύξησης των ενεργειακών αναγκών κατά μέσο όρο 3% το χρόνο σήμερα, υπολογίζεται πως το 2110 θα είμαστε πολιτισμός τύπου Ι. Η μετάβαση από πολιτισμό τύπου μηδέν σε τύπου Ι ενέχει υπαρκτό κίνδυνο να αφανιστεί ο πολιτισμός πριν την ολοκλήρωση της πλήρους μετάβασης σε τύπου Ι. Η εκτίμηση αυτή προκύπτει λόγω της πιθανής δυνατότητας χρήσης των νέων, παγκόσμιας κλίμακας, καταστρεπτικών πηγών ενέργειας ( πυρηνική ενέργεια, πρόκληση σεισμών κλπ) από μηχανισμούς όπως η τρομοκρατία.[4]

1. Ο ↑ προσωπικός ζωτικός χώρος (en:Personal space) του ανθρώπου οριοθετείται από ένα "απωστικό δυναμικό" για άλλους ανθρώπους γύρω του και μέσα σε αυτόν νιώθει ασφαλής. Μέσα στο ζωτικό χώρο οι μη οικείοι άνθρωποι θεωρούνται εύκολα εισβολείς και οι ισορροπίες παύουν εύκολα να είναι ευσταθείς καθώς κυριευόμαστε από το πρωτόγονο αίσθημα του φόβου. Το δυναμικό αυτό το αισθανόμαστε όταν συνταξιδεύουμε με αγνώστους σε ένα ασανσέρ για παράδειγμα. Ο οικογενειακός δεσμός, με αντίθετη δράση, προκαλεί ένα αντίθετο, ελκτικό δυναμικό, που επιτρέπει την προσπέλαση στο ζωτικό χώρο και δίνει τη δυνατότητα στα μέλη της οικογένειας να ζουν μαζί, να μοιράζονται πράγματα και να αγκαλιάζονται για παράδειγμα. Πέραν της οικογένειας ο ζωτικός χώρος γίνεται προσπελάσιμος και σε φίλους και γνωστούς, αν και σε μικρότερο βαθμό. Οι καλοί τρόποι είναι ένας τεχνητός τρόπος ώστε να αναπτύσσεται επίσης ένα δυναμικό που μας ηρεμεί και μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς ώστε να επιτρέπουμε σε αγνώστους να πλησιάζουν περισσότερο σε "απαγορευμένες" αποστάσεις για μη οικείους. Χωρίς αυτούς οι γειτονιές μέσα σε μια πόλη θα ήταν εμπόλεμες ζώνες, καθώς ο προσωπικός ζωτικός μας χώρος προεκτείνεται να περιλαμβάνει και την περιουσία μας. Προσωπικός χώρος και κοινωνική συμπεριφορά - Ο όρος δυναμικό χρησιμοποιείται καθώς το "πεδίο" του ζωτικού χώρου ομοιάζει με το ηλεκτρικό πεδίο γύρω από τα πρωτόνια που τείνει να τα κρατά σε απόσταση μεταξύ τους. Οι οικογενειακοί δεσμοί και οι καλοί τρόποι ομοιάζουν με την ισχυρή πυρηνική δύναμη που μπορεί και κρατά τα πρωτόνια ενωμένα στον πυρήνα ενός ατόμου, εξουδετερώνοντας την ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση (Εικόνα:Personal_Space.svg).

2. ↑ Χρησιμοποιείται ο όρος "culture" αντί του ελληνικού "κουλτούρα" καθώς ο τελευταίος συγχέεται με την επιφανειακή και για λόγους επίδειξης ενασχόληση με πνευματικά ή πολιτιστικά ζητήματα (-κουλτουριάρης).

3. ↑ Η μόδα είναι ένα στοιχείο κυρίως ταξικό που ανέκαθεν οριοθετεί τη διαστρωμάτωση της κοινωνίας παρά την ενώνει. Παρόλα αυτά σήμερα έχει ρόλο στην παγκοσμιοποίηση της "κουλτούρας", τη συνένωση δηλαδή των πολιτισμών, μέσω κοινών στοιχείων όπως το είδος της μουσικής, το στυλ ντυσίματος κλπ.

1. ↑ "CULTURAL TOURISM IN AMFIPOLIS REGION".[νεκρός σύνδεσμος]

2. ↑ Lucinda Holdforth, επιμ. (2009). Why Manners Matter: The Case for Civilized Behavior in a Barbarous World. Putnam: Amy Einhorn. ISBN 0399155325, 9780399155321. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2010.

3. ↑ Kaku, Michio. "if you had a once-in-a-lifetime opportunity to travel in time, where would you go and why? - the future of civilisation". Exclusive Interview By Kulvinder Singh Chadha. Astronomy Now.

4. ↑ 4,0 Kaku, Michio. "Type zero and type I civilizations, What are the dangers?". A conversation with physicist Michio Kaku. The Daily Page. 4,1

5. Α. Ελευθερόπουλος, ↑ Ο Κοινωνικός βίος των Ανθρώπων 1930, σ. 76 κ.ε.

6. Π. Κανελλόπουλος, ↑ Ιστορία και Κριτική των Κοινωνιολογικών Θεωριών 1929, σ. 196)

7. Kardashev, Nikolai (1964). . ↑ "Transmission of Information by Extraterrestrial Civilizations" (PDF). Soviet Astronomy 8: 217http://articles.adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-iarticle_query?db_key=AST&bibcode=1964SvA.....8..217K&letter=.&classic=YES&defaultprint=YES&whole_paper=YES&page=217&epage=217&send=Send+PDF&filetype=.pdf.

8. Kardashev, Nikolai. "↑ On the Inevitability and the Possible Structures of Supercivilizations", The search for extraterrestrial life: Recent developments; Proceedings of the Symposium, Boston, MA, June 18-21, 1984 (A86-38126 17-88). Dordrecht, D. Reidel Publishing Co., 1985, p. 497-504.

9. ↑ Dr. Michio Kaku about Future Civilizations.

Αγραφιώτης Δ. Πολιτιστικές Ασυνέχειες, Ύψιλον, Αθήνα, 1967.

Γκιζέλης Γ., Το Πολιτισμικό Σύστημα. Ο Σημειωτικός και Επικοινωνιακός Χαρακτήρας του, Γρηγορόπουλος, Αθήνα, 1980.

Φίλιας Βασίλης, Κοινωνιολογία του Πολιτισμού: Βασικές Οροθετήσεις και κατευθύνσεις, 1ος τόμος, Αθήνα, εκδόσεις Παπαζήση, 2000, ISBN 960-02-1392-5

Πασχαλίδης Γ. "Εισαγωγή στην έννοια του πολιτισμού" στο Εισαγωγή στον Ελληνικό Πολιτισμό, ΕΑΠ Πάτρα 1999 ISBN 960-538-054-4

Πλωρίτης Μ., "Πολιτισμικός στασιμο-πληθωρισμός", εφ. Το Βήμα (270480)

Journet, Nicolas: "Penser la culture", περιοδικό Sciences Humaines: Cultures, la construction des identites (No110 - Νοέμβριος 2000), ISSN 0996-6994

Sanon, Albert, "Vocabulaire critique des relations culturelles internationales", Παρίσι, La maison du dictionnaire, 1978

Schwarz, Georg, Kulturexperimente im Altertum, Berlin 2010

Conférence mondiale sur les politiques culturelles (Mexico 1982). Rapport final, Paris : Unesco, 1982

Clément, Catherine, "De la structure a l'Europe", περιοδικό Magazine Litteraire: 1966-1996, la passion des idées (hors série/ειδικό αφιέρωμα 1996), ISSN 0024-9807

# data[].attributes.attachment_link.title
Πολιτισμός - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Στη νεότερη Ελλάδα τη λέξη πολιτισμός μετέφρασε και χρησιμοποίησε από τη αγγλική λέξη "civilisation" ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) ταυτίζοντάς την με τα ανώτερα προϊόντα του τρόπου ζωής μιας κοινότητας,προϊόντα που έχουν να κάνουν με την υψηλή τέχνη, τη φιλοσοφία και τις επιστήμες.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Πολιτισμική κληρονομιά

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Γρηγορία Σουπιάδου-Πολιτισμική κληρονομιά

# data[].attributes.body
https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%AC

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πολιτιστική Κληρονομιά ("εθνική κληρονομιά" ή απλά κληρονομιά) είναι το κληροδότημα από φυσικά αντικείμενα ( πολιτιστική ιδιοκτησία-περιουσία) και από άυλα χαρακτηριστικά μιας ομάδας ή κοινωνίας, τα οποία έχουν κληροδοτηθεί από τις παλαιότερες γενιές και διατηρούνται στο παρόν ενώ παράλληλα παραχωρούνται στο μέλλον για να επωφεληθούν οι επόμενες γενιές. Ο όρος Πολιτιστική Κληρονομιά περιλαμβάνει τον απτό πολιτισμό (όπως κτίρια, μνημεία, τοπία, βιβλία, έργα τέχνης και τεκμήρια), τον άυλο πολιτισμό (όπως τη λαογραφία, τις παραδόσεις, τη γλώσσα και τη γνώση) και τη "φυσική" κληρονομιά, που περιλαμβάνει σημαντικά πολιτιστικά τοπία και βιοποικιλότητα. Η σκόπιμη ενέργεια της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς από το παρόν για το μέλλον, είναι γνωστή ως Διατήρηση ( Preservation)( American English) ή συντήρηση Conservation (British English), αν και αυτοί οι όροι μπορεί να έχουν πιο συγκεκριμένο ή τεχνικό ( technical) νόημα στα ίδια γενικά πλαίσια μιας άλλης διαλέκτου. Η πολιτιστική κληρονομιά είναι μοναδική και αναντικατάστατη, γεγονός το οποίο φορτίζει τον σύγχρονο πολιτισμό με την ευθύνη της διατήρησης και διαφύλαξης της. Μικρότερα αντικείμενα όπως έργα τέχνης και άλλα πολιτιστικά αριστουργήματα συλλέγονται από Μουσεία και γκαλερί. Στα πλαίσια αυτής της διαφύλαξης του πολιτιστικού αποθέματος, έγιναν επιτυχείς προσπάθειες για τη διατήρηση της "μελλοντικής κληρονομιάς"πολλών εθνών. Λαϊκοί οργανισμοί και πολιτικές ομάδες,όπως το διεθνές κόμμα της UNESCO απέκτησαν με επιτυχία την απαραίτητη στήριξη το εν λόγω έργο.

Τα αντικείμενα αποτελούν κλάδο της μελέτης της ανθρώπινης ιστορίας,ακομη και ενα απλό αντικείμενο μπορεί να παρέχει μια συγκεκριμένη αρχή ιδεών και ταυτόχρονα με την ύπαρξη του να την επικυρώνει. Μέσω τις διατήρησης των αντικειμένων γίνεται σαφής η αναγνώριση της ανάγκης του παρελθόντος και περισσότερο την ανάγκη μετάδοσης της ιστορίας του. Στο βιβλίο "Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα", o David Lowenthal παρατηρεί ότι τα διαφυλαγμένα αντικείμενα επικυρώνουν αναμνήσεις, ( Digital acquisition techniques). Οι ψηφιακές τεχνικές απόκτησης μπορούν να παρέχουν μια τεχνολογική λύση , στα πλαίσια της οποίας , το αντικείμενο αποκτά το αντίστοιχο σχήμα και την εμφάνιση των πρωτότυπων αριστουργημάτων με πρωτοφανή ακρίβεια στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας.Η επικαιρότητα του αντικειμένου αντιτίθεται στην αναπαραγωγή του και ενσωματώνει τον άνθρωπο μέσα σε αυτό, δίνοντας του ένα κυριολεκτικό μέσο σωματικής επαφής με το παρελθόν. Αυτή ή σχέση όμως που αναπτύσσεται ανάμεσα σε άνθρωπο και παρελθόν ελοχεύει κινδύνους, αφού μέρη και αντικείμενα φθείρονται από τα χέρια των τουριστών, από το φως που απαιτείται για την έκθεση τους , καθώς και άλλους κινδύνους ή οποίοι συνοδεύουν ένα γνωστό και διαθέσιμο (πλέον) εκτιθέμενο αντικείμενο. Την συνειδητοποίηση αυτού του κινδύνου ενισχύει το γεγονός, ότι όλα τα προς προβολή αντικείμενα βρίσκονται σε μία αδιάκοπη διαδικασία χημικού μετασχηματισμού, που καταλήγει σε ένα αντίθετο από το θεμιτό αποτέλεσμα. Η πορεία της διατήρησης του έργου ανακόπτεται απο μία εμφανή αλλαγή σε αυτό. ' Δεν είναι ποτέ αυτό που ήταν κάποτε[1]. Αντιστοίχως η αλλαγή αυτή αποτελεί τη δυνητική αξία που μπορεί η κάθε σύγχρονη γενιά να τοποθετήσει στο παρελθόν ή στα αντικείμενα που τη συνδέουν με αυτό.

. Οι κλασικοί πολιτισμοί, ιδιαίτερα ο ινδιάνικος , αποδίδουν υπέρτατη αξία στη διατήρηση της παράδοσης. Στα πλαίσια αυτής της πεποίθησης, κοινωνικοί θεσμοί, επιστημονική γνώση και τεχνολογικές εφαρμογές πρέπει να χρησιμοποιούν την "κληρονομιά" τους ως προσόν.[2]

Μιλώντας σε μία πιο σύγχρονη γλώσσα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι αρχαίοι Ινδιάνοι θεωρούσαν ως κοινωνικά προσόντα , τα οικονομικά προνόμια (όπως τους φυσικούς πόρους και την εκμεταλλευόμενη ακίνητη περιουσία) αλλά και τους παράγοντες που προωθούν την κοινωνική ολοκλήρωση (όπως θεσμούς για τη διατήρηση της γνώσης και για την συντήρηση της κοινωνικής ιεραρχίας και τάξης).[3] Βάση των κανόνων της Ηθικής, ό,τι έχει κληροδοτηθεί δεν πρέπει να καταναλώνεται, αντιθέτως οφείλει να κληροδοτηθεί ξανά, πιθανά εμπλουτισμένο σε διαδοχικές γενιές. Αυτό υπήρξε μία ηθική προσταγή για όλους. Ό,τι θεωρείται "πολιτιστική κληρονομιά" από μία γενιά, είναι πιθανό να απορριφθεί από την επόμενη, ώστε να αναβιωθεί εκ νέου από τους επόμενους.

Ο όρος Πολιτιστική Ιδιοκτησία αναφέρεται στην φυσική ή στην απτή πολιτιστική κληρονομία π.χ Κτίρια και ιστορικά μέρη, μνημεία, βιβλία, ντοκουμέντα, έργα τέχνης, μηχανές, ρουχισμό καθώς και άλλα αντικείμενα που θεωρούνται αξιόλογα ώστε να διατηρηθούν στο πέρασμα του χρόνου. Αντικείμενα μείζονος σημασίας για τους τομείς της αρχαιολογίας, της επιστήμης, της αρχιτεκτονικής ή της τεχνολογίας ενός συγκεκριμένου πολιτισμού. Πτυχές και Κλάδοι διατήρησης και συντήρησης του απτού Πολιτισμού :

Η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά συνίσταται από τα μη ψηλαφητά χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου πολιτισμού, τα οποία συχνά διατηρούνται από κοινωνικά έθιμα κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου.Οι τρόποι και τα μέσα συμπεριφοράς μιας κοινωνίας και οι συχνοί τυπικοί κανόνες λειτουργίας σε ένα ιδιαίτερο πολιτιστικό κλίμα, όπως π.χ κοινωνικές αξίες και παραδόσεις,έθιμα και πρακτικές, οι αισθητικές και πνευματικές αντιλήψεις, η καλλιτεχνική έκφραση, η γλώσσα , καθώς και άλλες πτυχές της ανθρώπινης πολιτιστικής δραστηριότητας. Η διατήρηση της άυλης κληρονομιάς είναι πιο δυσχερής από τη διατήρηση φυσικών/απτών αντικειμένων. Άλλωστε η σημασία των φυσικών αντικειμένων μπορεί να ερμηνευθεί με φόντο τις κοινωνικοοικονομικές, πολιτικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές αξίες μίας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων.

Πτυχές και Κλάδοι διατήρησης και συντήρησης του άυλου Πολιτισμού :

See also: Conservation movement Η " Φυσική Κληρονομιά" αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι "Κληρονομιάς" της εκάστοτε κοινωνίας. Περικλείει την ύπαιθρο, το φυσικό περιβάλλον όπως την χλωρίδα και την πανίδα , επιστημονικά γνωστή υπό τον όρο "βιοποικιλότητα", καθώς και γεωλογικά στοιχεία συμπεριλαμβανομένης της ορυκτολογίας, παλαιοντολογίας, υπό τον επιστημονικό όρο της "γεωποικιλότητας". Τα φυσικά κληροδοτήματα εξυπηρετούν, ως σημαντικό συστατικό, την τουριστική βιομηχανία κάθε χώρας προσελκύοντας πολλούς επισκέπτες από το εξωτερικό άλλα και σε τοπικό επίπεδο. Η κληρονομιά περιλαμβάνει πολιτιστικά τοπία (φυσικά χαρακτηριστικά με πολιτιστικά γνωρίσματα).

Πτυχές και Κλάδοι διατήρησης και συντήρησης του φυσικού Πολιτισμού :

Ενδεικτικό και σημαντικό γεγονός, της παγκόσμιας δραστηριοποίησης για τη διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αποτελεί το Συνέδριο σχετικά με την προστασία του παγκόσμιου πολιτισμού και της Φυσικής Κληρονομιάς που υιοθετήθηκε κατά τη Γενική Διάσκεψη της UNESCO το 1972. Το 2011 απαριθμεί 936 σημεία παγκόσμιας Κληρονομιάς, 725 πολιτιστικής , 183 Φυσικής και 28 ανάμεικτων ιδιοτήτων σε 153 χώρες. Κάθε ένα από αυτά τα σημεία θεωρείται σημαντικό στη διεθνή κοινότητα. Η "υπό το ύδωρ" πολιτιστική κληρονομιά βρίσκεται υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της UNESCO για την Προστασία της Υποβρύχιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.. Αυτή η σύμβαση αποτελεί νόμιμο μέσο που βοηθά τα συμβαλλόμενα κράτη να βελτιώσουν την προσπάθεια Προστασίας της Υποβρύχιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.[4] Επιπρόσθετα η UNESCO όρισε-ανέδειξε αριστουργήματα της Προφορικής και άυλης Κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

1. Lowenthal, David (1985), ↑ The Past is a Foreign Country, New York: Cambridge University Press, ISBN 0-521-22415-2, OCLC 12052097

2. , ↑ Proposing Varanasi for the World Heritage List of UNESCO, Varanasi Development Authorityhttps://docs.google.com/viewer?url=http%3A%2F%2Fvdavns.org%2Fdata%2Fproposing_varanasi.pdf .

3. Singh, Rana P.B., Vrinda Dar and S. Pravin, ↑ Rationales for including Varanasi as hertitage city in the UNESCO World Heritage List, National Geographic Journal of India (varanasi) 2001, 47:177-200.

4. ↑ [This convention is a legal instrument helping states parties to improve the protection of their underwater cultural heritage]

bababoui

# data[].attributes.attachment_link.title
Πολιτιστική κληρονομιά - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Πολιτιστική Κληρονομιά ("εθνική κληρονομιά" ή απλά κληρονομιά) είναι το κληροδότημα από φυσικά αντικείμενα ( πολιτιστική ιδιοκτησία-περιουσία) και από άυλα χαρακτηριστικά μιας ομάδας ή κοινωνίας, τα οποία έχουν κληροδοτηθεί από τις παλαιότερες γενιές και διατηρούνται στο παρόν ενώ παράλληλα παραχωρούνται στο μέλλον για να επωφεληθούν οι επόμενες γενιές.

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Χριστίνα Ρόσιου

# data[].attributes.body
https://schoolpress.sch.gr/tagiannitsa/archives/101

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα Γιαννιτσά_Τοπική Πολιτιστική Κληρονομιά

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του ΣΤ2 του 5ου Δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών "Πηνελόπη Δέλτα" παρουσιάζουν την υλική, άυλη, φυσική και ψηφιακή Πολιτιστική κληρονομιά της πόλης τους, των Γιαννιτσών δημιουργώντας το ηλεκτρονικό αυτό περιοδικό.Έχοντας το ρόλο του δημοσιογράφου, του αρθρογράφου και του ξεναγού προσεγγίζουν με γόνιμο και δημιουργικό τρόπο την τοπική Πολιτιστική κληρονομιά, αφού τα μνημεία είναι τόποι μνήμης: συνδέουν το παρελθόν με το μέλλον ενισχύουν την περιβαλλοντική συνείδηση,διευρύνουν τους ορίζοντες, αποτελούν χώρους ομορφιάς αλλά και κίνητρα για καλλιτεχνική δημιουργία.

# data[].attributes.headline
Α'  Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α'  Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.isamos.gr/17-ellinika-mnimia-pagkosmias-politistikis-klironomias-anedixe-unesco/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
17 Ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς ανέδειξε η Unesco. Μεταξύ αυτών το Ηραίο Σάμου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
17 Ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς ανέδειξε η Unesco. Η Ελλάδα είναι η χώρα με την τα περισσότερα παγκόσμια μνημεία πολιτισμού, άγνωστα στους ίδιους τους Έλληνες. Ας τα κάνουμε γνωστά....

Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς

Η χώρα μας, χάρη στη γεωγραφική της θέσης, υπήρξε ένα σταυροδρόμι πολιτισμών που έχουν αφήσει παντού τα ίχνη τους, από την αρχιτεκτονική μνημείων και των οικισμών, μέχρι τις διατροφικές συνήθειες.

Η UNESCO με την καθιέρωση του θεσμού των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς θέλησε να προστατεύσει και να αναδείξει μνημεία, ομάδες κτισμάτων και χώρους με ιστορική, αισθητική, αρχαιολογική, επιστημονική, εθνολογική ή ανθρωπολογική αξία.

Το πρώτο μνημείο της ελληνικής επικράτειας που εντάχθηκε στον κατάλογο της UNESCO ήταν ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνος, το 1986. Ο κατάλογος έκτοτε αυξήθηκε εντυπωσιακά.

Σήμερα περιλαμβάνει δεκαεπτά μνημεία σε όλη τη χώρα.

1. Ναός του Επικούριου Απόλλωνος στις Βάσσες (1986)

Στο κέντρο της Πελοποννήσου, στις Βάσσες της αρχαίας Φιγαλείας, σε υψόμετρο 1130 μέτρων στέκει αγέρωχος και αειθαλής ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα. Εμπνευστής και κατασκευαστής του ναού θεωρείται ο Ικτίνος, μέγας αρχιτέκτονας της αρχαιότητας, που μαζί με τον Καλλικράτη σχεδίασε τον Παρθενώνα. Τον ναό μπορείτε να προσεγγίσετε από την Ηλεία, μετά από μια μαγευτική διαδρομή δίπλα στον ρου του ποταμού Νέδα, ή από την Τρίπολη και τη Μεγαλόπολη.
2. Αρχαιολογικός χώρος Ακροπόλεως Αθηνών (1987)
Στο βραχώδη λόφο της Ακρόπολης, που δεσπόζει στο κέντρο της σύγχρονης Αθήνας, βρισκόταν το σπουδαιότερο και μεγαλοπρεπέστερο ιερό της αρχαίας πόλης, αφιερωμένο, κατά κύριο λόγο, στην προστάτιδα θεά της, την Αθηνά. Με τον ιερό αυτό χώρο σχετίζονται οι σημαντικότεροι μύθοι της αρχαίας Αθήνας, οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές, οι παλαιότερες λατρείες της πόλης αλλά και ορισμένα από τα καθοριστικά για την ιστορία της γεγονότα. Τα μνημεία της Ακρόπολης, αρμονικά συνδυασμένα με το φυσικό περιβάλλον, αποτελούν μοναδικά αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, που εκφράζουν πρωτοποριακούς συσχετισμούς ρυθμών και τάσεων της κλασικής τέχνης και επηρέασαν την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία για πολλούς αιώνες αργότερα.
3. Αρχαιολογικός Χώρος Δελφών (1987)
Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται το πανελλήνιο ιερό των Δελφών και το πιο ξακουστό μαντείο της αρχαίας Ελλάδας. Οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της γης, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα άκρα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, και για πολλούς αιώνες αποτελούσαν το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Η ιστορία των Δελφών χάνεται στην προϊστορία και στους μύθους των αρχαίων Ελλήνων.
4. Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο (1988)
Στην ενδοχώρα της Επιδαύρου, σε μία περιοχή με ήπιο κλίμα και άφθονα πηγαία ιαματικά νερά, βρισκόταν το Ασκληπιείο, η έδρα του θεού ιατρού της αρχαιότητας και το σημαντικότερο θεραπευτικό κέντρο όλου του ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου. Ήταν το κύριο ιερό της μικρής παραθαλάσσιας πόλης της Επιδαύρου, αλλά η φήμη του και η αναγνώριση της σημασίας του γρήγορα ξεπέρασαν τα όρια της Αργολίδας και θεωρήθηκε από όλους τους Έλληνες ο τόπος όπου γεννήθηκε η ιατρική. Περισσότερα από διακόσια ιαματικά κέντρα σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο θεωρούνταν ιδρύματά του. Τα μνημεία του αποτελούν σήμερα όχι μόνο παγκοσμίου φήμης αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης, αλλά και εξαιρετική μαρτυρία για την άσκηση της ιατρικής στην αρχαιότητα.
5. Άγιον Όρος - Άθως (1988)
Το Άγιον Όρος είναι η ανατολικότερη από τις τρεις χερσονήσους της Χαλκιδικής. Έχει μήκος περίπου 60 χλμ., πλάτος 8 μέχρι 12 χλμ. και καλύπτει μια έκταση περίπου 360 τ.μ. Γύρω από την ονομασία και την παλαιότερη ιστορία του Όρους υπάρχουν πολλοί και διάφοροι θρύλοι και παραδόσεις. Οι αρχαίοι ονόμαζαν Ακτή ολόκληρη τη χερσόνησο. Οι πηγές αναφέρουν την ύπαρξη επτά πολισμάτων κατά τους προχριστιανικούς χρόνους: Σάνη, Θύσσος, Κλεωναί, Δίον, Ολόφυξος, Ακρόθωοι, Απολλωνία. Κατάλληλος σαν τοποθεσία ο Άθως συγκέντρωσε ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους πολλούς μοναχούς, που προέρχονταν από όλα τα σημεία της αυτοκρατορίας.
6. Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου (1988)
Στην καρδιά της Ρόδου, στη μεσαιωνική πόλη, πλανιέται ένα άρωμα ολοζώντανο και μυστηριακό, φερμένο μέσα από τους αιώνες. Το περιβόητο Τάγμα των Ιωαννιτών Οσπιταλιέρων Ιπποτών άφησε για πάντα την σφραγίδα του στο νησί. Αν περπατήσει κάποιος στην πάντα ζωντανή πολιτεία, θα ακούσει τον καλπασμό των αλόγων και τους ψιθύρους της ιστορίας.Η πολιτεία δεν ερήμωσε και δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ. Αποτελεί μια από τις σπάνιες επιβιώσεις του μεσαιωνικού κόσμου, που στέκει αλώβητη, με όλο της το σφρίγος και την ωραιότητα.
7. Μετέωρα (1988)
Τα Μετέωρα αποτελούν, μετά το Άγιο ΄Ορος, το μεγαλύτερο και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό σύνολο στον ελλαδικό χώρο. Από τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι οι μονές των Μετεώρων ήταν στο σύνολό τους τριάντα. Από τις τριάντα αυτές μονές οι έξι λειτουργούν έως σήμερα και δέχονται πλήθος προσκυνητών. Υπάρχουν όμως και πολλά μικρότερα μοναστήρια εγκαταλελειμμένα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν ιδρυθεί στον 14ο αι. Η ονομασία Μετέωρα είναι νεότερη και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς. Το όνομά τους το οφείλουν στον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), ο οποίος ονόμασε έτσι τον "πλατύ λίθο›, στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344.
8. Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία Θεσσαλονίκης (1988)
Ο κατάλογος των μνημείων περιλαμβάνει την Ροτόντα, τον ναό του Αχειροποίητου, το ναό του Αγίου Δημητρίου, τη Μονή Λατόμου, το ναό της Αγίας Σοφίας, την Παναγία των Χαλκέων, το ναό των Αγίων Αποστόλων, το ναό του Αγίου Νικολαόυ Ορφανού και το Ναό του Αγίου Παντελεήμονα.
9. Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά (1989)
Μια επίσκεψη στο Μυστρά, έξι χιλιόμετρα ΒΔ της Σπάρτης, μεταφέρει τον ταξιδιώτη σε άλλη διάσταση, στην εποχή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η βυζαντινή καστροπολιτεία της Πελοποννήσου, αλώβητη από το χρόνο, γοητεύει με την ακαταμάχητη ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα υπέροχα μνημεία της: τα "Παλάτια των Παλαιολόγων", οι κατοικίες των ευγενών (Λάσκαρη, Φραγκόπουλου), οι επιβλητικές εκκλησίες (Αγίου Δημητρίου, Παντάνασσας) και τα μοναστήρια (Περιβλέπτου, Βροντοχίου) συνθέτουν ένα σκηνικό μεγαλείου αλλοτινών εποχών.
10. Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας (1989)
Στη δυτική Πελοπόννησο, στην πανέμορφη κοιλάδα του ποταμού Αλφειού, άνθισε το πιο δοξασμένο ιερό της αρχαίας Ελλάδας, που ήταν αφιερωμένο στον πατέρα των θεών, τον Δία. Απλώνεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του κατάφυτου Κρονίου λόφου, μεταξύ των ποταμών Αλφειού και Κλαδέου, που ενώνονται σε αυτή την περιοχή. Παρά την απομονωμένη θέση της κοντά στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, η Ολυμπία καθιερώθηκε στο πανελλήνιο ως το σημαντικότερο θρησκευτικό και αθλητικό κέντρο. Εδώ γεννήθηκαν οι σπουδαιότεροι αγώνες της αρχαίας Ελλάδας, οι Ολυμπιακοί, που γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια προς τιμήν του Δία, ένας θεσμός με πανελλήνια ακτινοβολία και λάμψη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η απαρχή της λατρείας και των μυθικών αναμετρήσεων που έλαβαν χώρα στην Ολυμπία χάνεται στα βάθη των αιώνων. Οι τοπικοί μύθοι σχετικά με τον ισχυρό βασιλιά της περιοχής, τον ξακουστό Πέλοπα, και τον ποτάμιο θεό Αλφειό, φανερώνουν τους ισχυρούς δεσμούς του ιερού τόσο με την Ανατολή όσο και με τη Δύση.
11. Αρχαιολογικός χώρος Δήλου (1990)
Στους αρχαίους χρόνους, ο μύθος της γέννησης του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος έκανε το νησί ιερό: κανένας θνητός δεν θα επιτρεπόταν να γεννηθεί στα χώματά του. Και, εφόσον επρόκειτο για λίκνο αθανάτων, κανένας θνητός δεν θα επιτρεπόταν ούτε να πεθάνει εκεί. Έτσι, εκτός από τη σπουδαιότητα που είχε ως θρησκευτικό και οικονομικό κέντρο, το νησί διατηρούσε και μια αποκλειστικότητα: ακόμα και στην περίοδο της μεγάλης άνθησης της Δηλιακής Συμμαχίας, οι γυναίκες που επρόκειτο να γεννήσουν, όπως και όσοι και όσες φαίνονταν να πλησιάζουν το τέλος της ζωής τους, στέλνονταν στο γειτονικό νησί της Ρήνειας. Όλος ο τότε γνωστός κόσμος αναγνώριζε την ιερότητα του νησιού και ήξερε τη μοναδικότητά του. Σήμερα, το νησί παραμένει μοναδικό σε ολόκληρο το γνωστό κόσμο: πουθενά δεν υπάρχει ένας τόσο μεγάλος φυσικός νησιωτικός αρχαιολογικός χώρος, τόσο μεγάλης σπουδαιότητας.
12. Μονή Δαφνίου, Μονή Όσιου Λουκά και Νέα Μονή Χίου (1990)
Το μοναστηριακό συγκρότημα της Νέας Μονής, το επιφανέστερο μνημείο των μεσαιωνικών χρόνων στη Χίο, ιδρύθηκε στα μέσα του 11ου αι. με αυτοκρατορική χορηγία. Η Ζωή και η Θεοδώρα, κόρες του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄ και ανηψιές του Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου, καθώς και ο αυτοκράτωρ Κων/νος Θ΄ ο Μονομάχος, τρίτος σύζυγος της Ζωής, στάθηκαν οι χορηγοί για την κατασκευή του μνημείου. Η ίδρυση της μονής συνδέεται με μοναστική παράδοση, σύμφωνα με την οποία στη θέση όπου κτίσθηκε το Καθολικό είχε βρεθεί από τρεις Χιώτες ασκητές θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, κρεμασμένη σε κλάδο μυρσίνης.
13. Αρχαιολογικός χώρος Ηραίου Σάμου (1992)
Η αρχαία Σάμος (Πυθαγόρειο) εθεωρείτο μία από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαιότητας. Τόσο σε αυτήν όσο και στο χώρο του Ηραίου, τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται στην 4η χιλιετία π.Χ. Η περίοδος της ακμής της Σάμου τοποθετείται χρονικά στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. Το νησί ήταν μεγάλη ναυτική δύναμη και απέκτησε εμπορικές σχέσεις με τη γειτονική Μικρά Ασία και τις Μεσογειακές χώρες. Οι Σάμιοι ίδρυσαν αποικίες στην ακτή της Ιωνίας, στη Θράκη και τη Δύση.
14. Αρχαιολογικός χώρος Αιγών (Βεργίνα) (1996)
Η ανασκαφή του Καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου και των συνεργατών του στη Μεγάλη Τούμπα του χωριού Βεργίνα Ημαθίας, στην Κεντρική Μακεδονία, έφερε το 1977 στο φως τη σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη του 20ού αιώνα στην Ελλάδα. Στη θέση της σημερινής Βεργίνας, στις υπώρειες των Πιερίων, υπήρξε η πρώτη αρχαία πρωτεύουσα του Μακεδονικού Βασιλείου, οι Αιγές. Ο χώρος των Βασιλικών Τάφων με το σύγχρονο στέγαστρό του φιλοξενεί σήμερα την κυρίως ανασκαφή, καθώς και την έκθεση των σημαντικότερων ευρημάτων από τους τάφους.
15. Αρχαιολογικοί χώροι Μυκηνών και Τίρυνθας (1999)
Τα πρώτα αρχαιολογικά σπαράγματα υποδεικνύουν ότι η περιοχή των Μυκηνών κατοικήθηκε ήδη από την 7η χιλιετία π.Χ., από τους προϊστορικούς χρόνους. Με θέση οχυρή και δεσπόζουσα, ανάμεσα στους κωνικούς και ήρεμους λόφους του Προφήτη Ηλία και της Σάρας και άφθονο νερό, αποτέλεσε ιδανικό τόπο για να εγκατασταθεί και να προστατευτεί ο άνθρωπος. Η μεγάλη ακμή των Μυκηνών, με τη μεγαλειώδη αρχιτεκτονική, τα γραπτά μνημεία και τον εκλεπτυσμένο πολιτισμό, ήταν στην ύστερη Εποχή του Χαλκού, ανάμεσα στο 1350 και το 1200 π.Χ.

Η οχύρωση του λόφου της Τίρυνθας (στο 8ο χλμ. του δρόμου Άργους - Ναυπλίου), που προφυλάσσει το ανακτορικό συγκρότημα, είναι τόσο εντυπωσιακή κατασκευή, ώστε οι αρχαίοι Έλληνες δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι ολοκληρώθηκε από ανθρώπινο χέρι. Έτσι, αρχιτέκτονες της Τίρυνθας θεωρήθηκαν οι Κύκλωπες, που έφερε μαζί του από τη μακρινή Λυκία ο μυθικός ιδρυτής της πόλης, ο Προίτος. Με την Τίρυνθα συνδέονται όλοι οι μεγάλοι ήρωες που διαθέτουν υπερφυσικές δυνάμεις. Ο Βελλερεφόντης, ο Περσέας, ο Ηρακλής. Πράγματι, η κατασκευή του τείχους είναι αδιανόητη και αποτελεί πρόκληση για τη λογική, ακόμα και του σημερινού επισκέπτη. Στέκεται κανείς εκστατικός μπροστά στην τέλεια συναρμογή αυτών των τεράστιων ογκόλιθων, μη μπορώντας να κατανοήσει ούτε πώς, ούτε ποιοι μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν τέτοιον μηχανικό άθλο.
16. Ιστορικό κέντρο (Χώρα), Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και Σπήλαιο Αποκαλύψεως στην Πάτμο (1999)
Η Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο αποτελεί ίσως το σημαντικότερο μοναστηριακό συγκρότημα του Αιγαίου Πελάγους. Ιδρυτής της μονής υπήρξε ο όσιος Χριστόδουλος (1088), ο οποίος με χρυσόβουλλο του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού έλαβε το νησί της Πάτμου απαλλαγμένο από φορολογικές υποχρεώσεις. Xτισμένη στην κορυφή βουνού, προφανώς στη θέση του ναού της Aρτέμιδος και μίας παλαιοχριστιανικής βασιλικής, η μονή περιβάλλεται από ακανόνιστο ορθογώνιο αμυντικό περίβολο που χρονολογείται από το τέλος του 11ου αι. μέχρι τον 17ο αι.
17. Παλαιά Πόλη Κέρκυρας (2007)
Η στρατηγική γεωγραφική θέση της Κέρκυρας, στην είσοδο της Αδριατικής θάλασσας, προσδιόρισε από πολύ νωρίς τον ιδιαίτερο ρόλο που επρόκειτο να διαδραματίσει το νησί στην πλοκή της ιστορίας της Μεσογείου. Η Κέρκυρα, στο δρόμο των καραβιών και των μετακινήσεων, υπήρξε διαχρονικά αντικείμενο συνεχών διεκδικήσεων από όλους τους κατά καιρούς κυρίαρχους, πρωταγωνιστώντας σε όλα τα μεγάλα γεγονότα της πολιτικής ιστορίας της Ευρώπης.

Facebook comments

# data[].attributes.attachment_link.title
17 Ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς ανέδειξε η Unesco. Μεταξύ αυτών το Ηραίο Σάμου

# data[].attributes.attachment_link.description
17 Ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς ανέδειξε η Unesco. Η Ελλάδα είναι η χώρα με την τα περισσότερα παγκόσμια μνημεία πολιτισμού, άγνωστα στους ίδιους τους Έλληνες. Ας τα κάνουμε γνωστά....

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://youtu.be/A3bbVNBRA5s

# data[].attributes.attachment_link.title
Πόσα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς υπάρχουν στον κόσμο;

# data[].attributes.headline
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.subject
Α' Ομάδα Ελένη Ταλέλλι

# data[].attributes.body
https://www.yoair.com/el/blog/world-heritage-sites-a-nature-and-culture-guide-to-the-americas/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Δημοσίευση Προβολές: 5,655

Παγκόσμια κληρονομιά sθεωρούνται οι πιο σημαντικές πολιτιστικά και φυσικά περιοχές του πλανήτη μας. Αυτοί οι ιστότοποι έχουν οριστεί από τον Οργανισμό Εκπαίδευσης, Επιστήμης και Πολιτισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) κυμαίνονται από εξαιρετικές, ιστορικές πόλεις έως μερικά από τα μεγαλύτερα φυσικά θαύματα της Γης. Οι καθορισμένες τοποθεσίες εμφανίζονται άφθονα σε κάθε ήπειρο. Με το over "Εξαιρετική καθολική αξία"Ε Παγκόσμια κληρονομιά s Τοποθεσίες 1000 με τον χαρακτηρισμό Παγκόσμιας Κληρονομιάς, είναι δύσκολο για κάποιους να ξέρουν ποιο να δώσουν προτεραιότητα. Αυτό το ιστολόγιο θα εξερευνήσει μια σειρά από παγκόσμια κληρονομιά sαπό τις πιο δημοφιλείς έως τις λιγότερο γνωστές, σε τεράστια εδάφη της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Έτσι, κάθε ταξιδιώτης κόσμου θα γνωρίζει ακριβώς ποιες τοποθεσίες πρέπει να δει για το καλύτερο της φύσης και του πολιτισμού στην Αμερική.

Ορισμός χώρου Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς είναι περιοχές που η UNESCO θεωρεί ότι έχουν "εξαιρετική παγκόσμια αξία". Τέτοιοι χώροι θεωρούνται σημαντικής παγκόσμιας σημασίας και, σύμφωνα με αυτό, ανήκουν στον παγκόσμιο πληθυσμό, ανεξάρτητα από χώρα. Υπάρχουν τρεις τύποι μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς: φυσικά, πολιτιστικά και μικτά. Φυσικοί χώροι είναι εκείνοι που έχουν σημασία για τη φυσική κατάσταση της Γης, όπως οικολογικές διαδικασίες, οικότοποι άγριας ζωής, τοποθεσίες που παρουσιάζουν την εξαιρετική ομορφιά της φύσης κ.λπ. Πολιτιστικοί χώροι είναι εκείνοι που έχουν σημασία για την ανθρώπινη ανάπτυξη και παράδοση, συμπεριλαμβανομένων των αρχαιολογικών χώρων, πόλεων ιστορικό αντίκτυπο και υπερβατικά έργα τέχνης. Οι μικτές τοποθεσίες κληρονομιάς περιέχουν πτυχές που σχετίζονται τόσο με τον πολιτισμό όσο και με τη φύση.

Το περίφημο Machu Picchu χαρακτηρίζεται ως μεικτός χώρος παγκόσμιας κληρονομιάς. Εικόνα από GeoEx

Για να χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ο χώρος πρέπει να πληροί τουλάχιστον ένα από τα UNESCO δέκα κριτήρια επιλογής. Αυτά περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε αυτά, τα ακόλουθα:

Αντιπροσωπεύουν ένα αριστούργημα ανθρώπινης ιδιοφυΐας.

Να επιδείξει σημασία στην ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής, της τέχνης, του αστικού σχεδιασμού ή του σχεδιασμού του τοπίου.

Περιέχουν φυσικά φαινόμενα ή εξαιρετική φυσική ομορφιά.

Δώστε παράδειγμα στον ανθρώπινο πολιτισμό ή στις παραδόσεις ιστορικής σημασίας.

Παραδειγματισμός της ιστορίας της Γης, των σταδίων ή της γεωγραφικής ανάπτυξης.

Αντιπροσωπεύουν εν εξελίξει οικολογικές ή βιολογικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων: της άγριας ζωής, των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και της φυτικής ζωής.

Συμπερίληψη βασικών φυσικών οικοτόπων για απειλούμενα είδη προς διατήρηση.

Προστασία μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς

Η προστασία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αποστολής της UNESCO για την Παγκόσμια Κληρονομιά. Για να διατηρηθεί ο χαρακτηρισμός τους, όλοι οι χώροι παγκόσμιας κληρονομιάς πρέπει να δεσμευτούν για την προστασία και τη διαχείριση των οντοτήτων τους. Αυτό είναι υψίστης σημασίας καθώς, πάνω απ 'όλα, η UNESCO εκτιμά τη διατήρηση αυτών των τόπων προκειμένου να μοιραστεί τη σημασία τους με τις επόμενες γενιές.

Το εξαιρετικά προστατευμένο/διατηρητέο ​​μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς του Εθνικού Πάρκου Yellowstone. Εικόνα από τη Riviera Travel

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους η UNESCO δεσμεύεται να υποστηρίξει τα καθορισμένα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Πρώτον, ενθαρρύνουν όλα τα μέρη να θεσπίσουν τα προαναφερθέντα πρωτόκολλα διαχείρισης και αναφοράς, ώστε να καταστούν δυνατά τα ενδελεχή σχέδια διατήρησης. Σύμφωνα με αυτά, παρέχουν επαγγελματική και τεχνική εκπαίδευση σε όλους τους ιστότοπους. Επιπλέον, ευαισθητοποιούν το κοινό στη διατήρηση των εν λόγω χώρων και προσπαθούν να εμπλέξουν την τοπική κοινότητα στις προσπάθειες προστασίας. Επίσης, παρέχεται επείγουσα βοήθεια σε όλους τους χώρους που θεωρούνται ότι "κινδυνεύουν". Όλες αυτές οι προσπάθειες σχετίζονται με τις δικές τους αποστολή προστασίας και διατήρησης.

Βόρεια Αμερική

Τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στη Βόρεια Αμερική παρουσιάζουν μεγαλύτερη εμφάνιση φυσικών τοποθεσιών από πολλές άλλες ηπείρους. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι ορισμένες από τις μεγαλύτερες χώρες του είναι "νεότερες", και ως εκ τούτου, λιγότερο ιστορικά ή πολιτιστικά σημαντικές τοποθεσίες. Εναλλακτικά, αυτό μπορεί επίσης να οφείλεται στη ποικιλία του ποικίλου, πανέμορφου τοπίου με την αφθονία της φυσικής ομορφιάς. Ανεξάρτητα από αυτό, υπάρχουν πολλές επιλογές για τους χώρους της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της φύσης και ορισμένους μοναδικούς πολιτιστικούς χώρους για να επισκεφθείτε σε αυτήν την απέραντη γη.

Εθνικό Πάρκο Gros Morne- Καναδάς (Φυσικό)

Το Εθνικό Πάρκο Gros Morne είναι ένα εκπληκτικός Κόσμος Μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς στην ακτή του Ατλαντικού στο Newfoundland, Καναδάς. Αυτό το πάρκο είναι ένα πραγματικό θέαμα, με όμορφες λίμνες, πανύψηλους καταρράκτες, εκπληκτικούς γκρεμούς και φιόρδ που μοιάζουν με μια Νορβηγική καρτ ποστάλ. Αυτό το μοναδικό πάρκο έχει πολλές πτυχές που εμφανίζουν την έντονη ομορφιά του φυσικού καναδικού τοπίου. Με μια τέτοια επίδειξη εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, το Gros Morne πληροί τα πρώτα κριτήρια για την Παγκόσμια Κληρονομιά φυσικός χαρακτηρισμός τοποθεσίας.

Τα συγκλονιστικά φιόρδ του Εθνικού Πάρκου Gros Morne. Εικόνα από το Travel Trade Gazette

Κριτήρια παγκόσμιας κληρονομιάς

Αυτό το πάρκο πληροί ένα δεύτερο κριτήριο χαρακτηρισμού Παγκόσμιας Κληρονομιάς, το οποίο πηγάζει από τον διακριτικό σχηματισμό γης του. Ο Gros Morne φέρει ένα σαφές παράδειγμα της θεμελιώδους διαδικασίας σχηματισμού γης του τεκτονικές πλάκες Ε Η UNESCO εξηγεί αυτό το παράδειγμα γεωλογικής εξέλιξης που είναι εμφανές στο τοπίο του Gros Morne:

"Το ακίνητο παρουσιάζει την πλήρη απεικόνιση των γεωλογικών γεγονότων που συνέβησαν όταν το αρχαίο ηπειρωτικό περιθώριο της Βόρειας Αμερικής τροποποιήθηκε από την κίνηση των πλακών με την τοποθέτηση ενός μεγάλου, μετατοπισμένου τμήματος ωκεάνιου φλοιού και ιζημάτων του βυθού του ωκεανού."
Εθνικό Πάρκο Gros Morne, UNESCO

Αυτή η μνημειακή πλάκα τεκτονική μετατόπιση επισημαίνεται στα γραφικά φιόρδ και τους παγετώνες. Έτσι, με δύο εξαιρετικά κριτήρια που πληρούνται, αυτό το φυσικό θαύμα είναι κάτι που κάθε λάτρης της φύσης πρέπει να βιώσει κατά την εξερεύνηση της Βόρειας Αμερικής.

Προ-ισπανική πόλη Chichen-Itza, Μεξικό (Πολιτιστικό)

Το Μεξικό είναι πραγματικά η πολιτιστική πρωτεύουσα της Βόρειας Αμερικής. Σε αντίθεση με τους ομολόγους του στον Καναδά και τις ΗΠΑ, η πλειοψηφία των τοποθεσιών Παγκόσμιας Κληρονομιάς του Μεξικού εμπίπτουν στην πολιτιστική κατάταξη. Αυτός ο εντυπωσιακός κατάλογος πολιτιστικών μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς μπορεί να παραδειγματιστεί καλύτερα με την προ-ισπανική πόλη Chichen-Itza.

Αυτή η αρχαία πόλη Chichen-Itza ιδρύθηκε κατά την κλασική περίοδο και αρχικά εγκαταστάθηκε μεταξύ 415-455 μ.Χ.. Ο δεύτερος οικισμός της πόλης (κατά τον 10ο αιώνα) επαινείται για την ιστορική του σημασία λόγω της σύνδεσής του με τον πολιτισμό των Μάγια-Τόλτεκ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εγκατάστασης, οι πολεμιστές των Τόλτεκ μετανάστευσαν νότια στην πόλη και εγκατέστησαν μια βαθιά επίδραση στον πολιτισμό. Κατά συνέπεια, συνέβη μια σύντηξη μεταξύ των παραδόσεων και των πολιτισμών των Μάγια και των Τολτέκων, καταδεικνύοντας τα φαινόμενα της καλλιέργειας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημιουργήθηκαν σημαντικά μνημεία και έργα αρχιτεκτονικής, ενισχύοντας περαιτέρω τη σημασία αυτής της ιστορικής ενότητας πολιτισμών.

Η περίφημη πυραμίδα του Kukulkan στο Chichen-Itza. Εικόνα από Travel Pulse

Κριτήρια παγκόσμιας κληρονομιάς

Αυτός ο πολιτιστικός χώρος συναντιέται τρία κριτήρια για τον χαρακτηρισμό Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Τα εντυπωσιακά μνημεία και τα αρχιτεκτονικά κατορθώματα θεωρούνται μεσοαμερικανικά αριστουργήματα. Αυτό περιλαμβάνει το Great Ball Court, τον Ναό του Kukulkan και τον Ναό των Πολεμιστών. Επιπλέον, τα μνημεία αυτά θεωρήθηκαν ότι είχαν σημαντική πολιτιστική επιρροή κατά τον 10ο έως τον 15ο αιώνα. Τέλος, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το Chichen-Itza ήταν ο τόπος της ενοποίησης των πολιτισμών των Μάγια και των Τολτέκων. Έτσι, έχει μεγάλη αρχαιολογική σημασία για την ανθρώπινη ανάπτυξη. Το ιστορικό και πολιτισμικό μέγεθος αυτής της περιοχής μπορεί να διερευνηθεί από όλους τους επισκέπτες σε αυτό το εμβληματικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Κεντρική Αμερική

Παρά την πολύ μικρότερη γεωγραφική περιοχή, η Κεντρική Αμερική εξακολουθεί να υπερηφανεύεται για μια πληθώρα σημαντικών μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς. Σε αυτήν την περιοχή, οι περισσότεροι χώροι ταξινομούνται ως πολιτιστικοί χώροι, με πολλές τοποθεσίες να διατηρούν σημαντική περιφερειακή ιστορία. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα μερικές απίστευτες φυσικές τοποθεσίες που περικλείουν την πλούσια ομορφιά της περιοχής.

Εθνικό Πάρκο Darien- Παναμάς (Φυσικό)

Το Εθνικό Πάρκο Darien αποτελεί φυσικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ταξινόμηση μέσα από το μαγευτικό τοπίο, τη βιογεωγραφική σημασία και την πληθώρα της άγριας ζωής. Αυτός ο μοναδικός χώρος λειτουργεί ως φυσική γέφυρα μεταξύ Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Σημειώνεται ότι είναι το πρώτο σημείο επαφής μεταξύ των δύο χωρών που χωρίστηκαν προηγουμένως. Επιπλέον, το πάρκο έχει ένα συγκλονιστικό 560,000 εκτάρια γης, καθιστώντας την μία από τις μεγαλύτερες, προστατευόμενες περιοχές στην Κεντρική Αμερική. Αυτό το κατάλυμα φιλοξενεί αρκετές διαφορετικές εθνοτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των αυτόχθονων λαών όπως οι ομάδες Embera, Wounaan και Kuna. Αυτοί οι διαφορετικοί λαοί περιλαμβάνουν μια κρίσιμη πολιτιστική πτυχή για τη διατήρηση αυτής της σημαντικής φυσικής ιδιοκτησίας.

Μερικές από τις απίστευτες άγριες ζωές που βρέθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Darien του Παναμά. Εικόνα από την Animist Ecology

Κριτήρια παγκόσμιας κληρονομιάς

Πληροί πρώτα τα κριτήρια της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς μέσω της θεαματικής έκθεσης φυσικής ομορφιάς. Με τόσο μεγάλο μέγεθος, φιλοξενεί μια μεγάλη ποικιλία από γραφικά τοπία. Τέτοια τοπία περιλαμβάνουν μια τεράστια παράκτια περιοχή, μια ηφαιστειακή περιοχή και μια σειρά από πανέμορφες λίμνες και ποτάμια σε όλη την ιδιοκτησία.

Επιπλέον, αυτός ο μνημειώδης χώρος φιλοξενεί μια εντυπωσιακή ποικιλία από θηλαστικά και φυτά, προσθέτοντας στην πιστοποίηση του μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς. Αυτή η περιοχή φιλοξενεί ένα εικαστικό 169 είδη θηλαστικών. Ανάμεσά τους είναι ο σχεδόν απειλούμενος με εξαφάνιση Jaguar και Brown-Head Spider Monkey. Επιπλέον, η πλούσια χλωρίδα και πανίδα του προσελκύει πολλά είδη και του επιτρέπει να ευδοκιμήσει ως οικοσύστημα.

Τέλος, μέσω της βιογεωγραφικής του σημασίας πληροί τα τρίτα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό της Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Η συγχώνευση του Νότου και Κεντρική Αμερική μάζες γης σε αυτόν τον τόπο είχε ως αποτέλεσμα τη σύντηξη δύο διαφορετικών τοπίων και τοπικών οικοσυστημάτων. Έτσι, σηματοδοτεί μια σημαντική αφετηρία στην εξελικτική οικολογική πρόοδο.

Καθεδρικός Ναός Λεόν- Νικαράγουα (Πολιτιστικός)

Ο καθεδρικός ναός του Λεόν, που βρίσκεται στο Λεόν της Νικαράγουας, είναι ένα θαύμα αρχιτεκτονικής, πολιτισμός και ιστορίαΕ Αυτός ο καθεδρικός ναός, επίσης γνωστός ως πραγματικός και φημισμένος καθεδρικός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, χτίστηκε μεταξύ 1747 και 19ου αιώνα. Κατασκευάστηκε για να είναι το πρώτη επισκοπή της Καθολικής Εκκλησίας στη Νικαράγουα Ε Ο αρχιτέκτονας, Diego José de Porres Esquivel, περικλείει τέλεια την αρχιτεκτονική μετάβαση από το μπαρόκ στο νεοκλασικό. Αυτή ήταν μια αξιοσημείωτη και επιδραστική συγχώνευση στυλ. Αυτός ο ιστότοπος φιλοξενεί επίσης πολλά εξαιρετικά έργα τέχνης, συμπεριλαμβανομένων εντυπωσιακών τζαμιών και ιστορικών πινάκων.

Ο καθεδρικός ναός του Λεόν στη Νικαράγουα. Εικόνα από την Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO

Κριτήρια παγκόσμιας κληρονομιάς

Ο καθεδρικός ναός του Λεόν ταιριάζει δύο κριτήρια της διαπίστευσης μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Πρώτον, ο καθεδρικός ναός συμβολίζει μια κρίσιμη ανταλλαγή ανθρώπινων αξιών. Αυτό το έργο αρχιτεκτονικής αποτέλεσε παράδειγμα των κλασικών επιρροών της ισπανικής τέχνης της εποχής. Αυτές οι επιρροές συγχωνεύθηκαν με μια εξέχουσα ενσωμάτωση νέων κοινωνικών και θρησκευτικών χαρακτηριστικών που αναδύονταν στη Λατινική Αμερική εκείνη την εποχή. Αυτό το μοναδικό στυλ που διαμορφώθηκε από πολιτιστικούς και κοινωνικούς παράγοντες, έχει σημαντική πολιτιστική και ιστορική απήχηση. Επιπλέον, αυτός ο καθεδρικός ναός απεικονίζει ένα εξέχον στάδιο στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι αντιπροσωπευτικό της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής της Κεντρικής Αμερικής εκείνη την εποχή, καθώς και των κοινωνικών και στιλιστικών θεμάτων εκείνης της εποχής.

Νότια Αμερική

Η Νότια Αμερική έχει πληθώρα πολιτιστικών και φυσικών μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Στην τεράστια γη και πολλές χώρες, υπάρχουν πολλές επιλογές για να δείτε ένα μείγμα ιστορικών πόλεων, πολιτιστικών μνημείων και γραφικών τοπίων.

Εθνικό Πάρκο Iguazu/Iguaçu, Αργεντινή/Βραζιλία (Φυσικό)

Αυτός ο χώρος που κόβει την ανάσα είναι τόσο εκτεταμένος, εκτείνεται σε δύο χώρες και αποτελείται από δύο αδελφικά πάρκα. Ιγκουάζου και τη Iguaçu Τα εθνικά πάρκα βρίσκονται στα σύνορα Αργεντινής και Βραζιλίας. Ένας υπέροχος καταρράκτης είναι το κύριο αξιοθέατο σε αυτές τις τοποθεσίες. Το εκπληκτικό του μέγεθος, 2,700 μέτρα σε διάμετρο και 82 μέτρα σε ύψος, το καθιστά σχεδόν ακατανόητη φυσική ομορφιά. Η ευρέως διαδεδομένη ομίχλη από αυτόν τον μνημειώδη καταρράκτη καλύπτει μια τεράστια περιοχή, οδηγώντας σε ένα ιδανικό κλίμα για την ανάπτυξη της τροπικής βλάστησης. Το τροπικό τροπικό δάσος που προκύπτει είναι μια άλλη υπέροχη πτυχή αυτών των εθνικών πάρκων.

Οι εκπληκτικοί καταρράκτες Iguazu στα σύνορα της Βραζιλίας και της Αργεντινής. Εικόνα από τα μαγευτικά ταξίδια

Κριτήρια παγκόσμιας κληρονομιάς

Αυτοί οι παρακείμενοι χώροι ταξινομούνται για διαπίστευση Παγκόσμιας Κληρονομιάς κατά συνάντηση δύο κριτήρια Ε Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι αυτές οι τοποθεσίες χαρακτηρίζονται ως υπέρβαση του ορίου για εξαιρετικά φυσικά φαινόμενα και τρομερή φυσική ομορφιά. Σημειωμένο ως ένας από τους μεγαλύτερους, πιο αξιόλογους καταρράκτες στον κόσμο, αυτό το τεράστιο δίκτυο ορμητικών και καταρρακτών είναι μια εκπληκτική επίδειξη της πραγματικής υπεροχής της φύσης.

Επιπλέον, το τροπικό δάσος πληροί τις προϋποθέσεις για βιολογική σημασία. Οι συνδετικές ιδιότητες των πάρκων Iguazu και Iguaçu αποτελούν τη μεγαλύτερη προστατευτική ζώνη του Εσωτερικού Ατλαντικού Δάσους, κατάλοιπο του υποτροπικού δάσους Paranaense. Αυτή η ζώνη έχει μεγάλη βιοποικιλότητα, με ένα πλήθος από πάνω από 2000 είδη φυτών, 80 είδη θηλαστικών και 400 είδη πουλιών. Αυτό το ποικίλο και ουσιαστικό οικοσύστημα είναι σε θέση να λειτουργήσει λόγω του κλίματος που δημιουργείται από τις πτώσεις και την υγρασία που προκύπτει.

Εθνικό Πάρκο Rapa Nui, Χιλή (Πολιτιστικό)

Το Εθνικό Πάρκο Rapa Nui είναι προστατευμένος πολιτιστικός χώρος στο περίφημο νησί του Πάσχα, το πιο απομονωμένο κατοικημένο νησί στον κόσμο. Αυτό το πάρκο αποτελεί παράδειγμα της κουλτούρας του Ράπα Νούι, το ιθαγενές όνομα για το νησί του Πάσχα. Αυτός ο χώρος παγκόσμιας κληρονομιάς είναι πιο γνωστός για τα μνημειώδη αγάλματα που ονομάζονται Μοάι, που αντιπροσωπεύουν τους προγόνους του λαού Ράπα Νούι. Υπάρχουν πάνω από 900 τέτοια αγάλματα στο νησί που έχουν μέσο όρο σε μέγεθος δεκατρία πόδια. ο Moai μαρτυρούν την παράδοση, τη δημιουργικότητα και τον πολιτισμό των ανθρώπων Rapa Nui.

Το σεμινάριο Moai του εθνικού πάρκου Rapa Nui, Χιλή. Εικόνα από Αντίστροφη

Κριτήρια παγκόσμιας κληρονομιάς

Το εθνικό πάρκο Rapa Nui συναντιέται τρία κριτήρια για τον χαρακτηρισμό του χώρου της Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Πρώτον, αποτελεί παράδειγμα ενός αριστουργήματος της ανθρώπινης δημιουργίας. ο Moai είναι ένα μοναδικό, μνημειώδες κατόρθωμα αρχιτεκτονικής ιδιοφυΐας που είναι όχι μόνο αισθητικά ενδιαφέρον, αλλά και πολιτισμικά σημαντικό. Αυτά τα αγάλματα κατασκευάστηκαν στο χέρι με εντατικές τεχνικές χειροτεχνίας.

Επιπλέον, αυτό το πάρκο αποτελεί εξαιρετική μαρτυρία για τον πολιτισμό και τον πολιτισμό Rapa Nui. Από τον 10ο έως τον 16ο αιώνα, οι άνθρωποι του Ράπα Νούι έστησαν αυτά τα κολοσσιαία αγάλματα χωρίς την επιρροή της εξωτερικής λέξης. Σαν να έχουν παγώσει στο χρόνο και την παράδοση, αυτά τα αγάλματα εξακολουθούν να τραβούν την προσοχή του κόσμου.

Τέλος, αυτός ο ιστότοπος αποτελεί παράδειγμα ανθρώπινης αλληλεπίδρασης με ένα περιβάλλον μετά από περιβαλλοντική αστάθεια. Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, το Rapa Nui αντιμετώπισε μια οικολογική κρίση λόγω της εξάντλησης των φυσικών πόρων. Οι άνθρωποι του Ράπα Νούι επέμειναν και τώρα ο πολιτισμός και η παράδοσή τους παραμένουν στο νησί με στοιχεία για το ξεχωριστό πολιτιστικό τοπίο τους.

Παγκόσμια κληρονομιά στην Αμερική

Η Αμερική είναι ένα παράδειγμα της εγγενούς ομορφιάς τόσο της ανθρώπινης παράδοσης όσο και της φυσικής κατάστασης αυτού του κόσμου. Αυτά τα τεράστια εδάφη αναδεικνύουν μια ποικιλία από γραφικά τοπία, κρίσιμα οικοσυστήματα και βιολογική ποικιλομορφία. Επιπλέον, αποτελούν παραδείγματα των δημιουργικών αριστουργημάτων της ανθρώπινης δημιουργίας και παρέχουν μια οπτική μαρτυρία της ανθρώπινης κουλτούρας και παράδοσης. Τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Αμερικής αντιπροσωπεύουν πραγματικά τα καλύτερα της φύσης και του πολιτισμού που έχουν να προσφέρουν αυτά τα μνημειώδη εδάφη.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλες τις δημοσιεύσεις του Taylor Jones

# data[].attributes.attachment_link.title
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς: Ένας οδηγός για τη φύση και τον πολιτισμό στην Αμερική - Yoair Blog

# data[].attributes.attachment_link.description
Δημοσίευση Προβολές: 5,655 Παγκόσμια κληρονομιά sθεωρούνται οι πιο σημαντικές πολιτιστικά και φυσικά περιοχές του πλανήτη μας. Αυτοί οι ιστότοποι έχουν οριστεί από τον Οργανισμό Εκπαίδευσης, Επιστήμης και Πολιτισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) κυμαίνονται από εξαιρετικές, ιστορικές πόλεις έως μερικά από τα μεγαλύτερα φυσικά θαύματα της Γης. Οι καθορισμένες τοποθεσίες εμφανίζονται άφθονα σε κάθε ήπειρο.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ελλάδας

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ήδη από το 2002 και παράλληλα με τις διεθνείς ζυμώσεις για την κατάρτιση της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, η ελληνική πολιτεία υιοθέτησε τον όρο "άυλα πολιτιστικά αγαθά", για να θεσπίσει τη διαφύλαξη της πολιτισμικής κληρονομιάς που μέχρι τότε περιγραφόταν ως "παραδοσιακός και σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός". Έτσι, στον Νόμο 3028/2002 "Περί Προστασίας των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς" (ΦΕΚ 153/Α'/28.6.2002) ως άυλα πολιτιστικά αγαθά νοούνται εκφράσεις, δραστηριότητες, γνώσεις και πληροφορίες, όπως μύθοι, έθιμα, προφορικές παραδόσεις, χοροί, δρώμενα, μουσική, τραγούδια, δεξιότητες ή τεχνικές που αποτελούν μαρτυρίες του παραδοσιακού, λαϊκού και λόγιου πολιτισμού.

Η Σύμβαση προχωρά ένα βήμα παραπέρα, αποδίδοντας, μεταξύ άλλων, πρωταρχική σημασία στις κοινότητες φορέων της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Έτσι, ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά, σύμφωνα με τη Σύμβαση της UNESCO για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (2003), ορίζονται "οι πρακτικές, αναπαραστάσεις, εκφράσεις, γνώσεις και τεχνικές - καθώς και τα εργαλεία, αντικείμενα, χειροτεχνήματα και οι πολιτιστικοί χώροι που συνδέονται με αυτές και τις οποίες οι κοινότητες, οι ομάδες και, κατά περίπτωση, τα άτομα αναγνωρίζουν ότι αποτελεί μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς τους" (άρθρο 2. παρ. 1).

Με τη Σύμβαση για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς ο νέος όρος παγιώνεται, ενώ ορίζονται τα βασικά πεδία στα οποία μπορούν να κατηγοριοποιηθεί η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά.

Τα πεδία αυτά είναι:
α) οι προφορικές παραδόσεις και εκφράσεις, συμπεριλαμβανομένης της γλώσσας ως φορέα της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς (παραμύθια, μύθοι και διηγήσεις, αφηγηματικά τραγούδια).
β) οι τέχνες του θεάματος, ή ορθότερα οι επιτελεστικές τέχνες (χορός, μουσική, λαϊκό θέατρο)
γ) οι κοινωνικές πρακτικές, οι τελετουργίες και οι εορταστικές εκδηλώσεις (λαϊκά δρώμενα, έθιμα ευετηρίας, έθιμα στον κύκλο του χρόνου, σημαντικοί σταθμοί στη ζωή του ανθρώπου)
δ) οι γνώσεις και πρακτικές που αφορούν τη φύση και το σύμπαν (παραδοσιακές καλλιέργειες, εθνοβοτανική γνώση, λαϊκές αντιλήψεις για τη μετεωρολογία κ.ά.)
ε) η τεχνογνωσία που συνδέεται με την παραδοσιακή χειροτεχνία (υφαντική, αγγειοπλαστική, ξυλοναυπηγική κ.ά.)

Ειδική μνεία αξίζει να γίνει για το ζήτημα της διαφύλαξης της γλώσσας και της θρησκείας στο πλαίσιο της Σύμβασης του 2003. Η γλώσσα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Εντούτοις, κατά την προετοιμασία του κειμένου της Σύμβασης, οι εμπειρογνώμονες συμφώνησαν να μην υπάρχει χωριστό πεδίο/τομέας για τη γλώσσα και ότι το πεδίο "προφορικές παραδόσεις και εκφράσεις, συμπεριλαμβανομένης της γλώσσας ως οχήματος ΑΠΚ" καλύπτει πολιτικές διαφύλαξης ιδιαίτερων γλωσσικών εκφράσεων (λ.χ. επαγγελματικών συνθηματικών γλωσσών, ντοπιολαλιών, όπως αυτές αποτυπώνονται μέσα από λαϊκές διηγήσεις και λοιπές αφηγηματικές πρακτικές). Έτσι, μια τοπική γλώσσα, μια διάλεκτος, ή και μια ιδιόλεκτος δεν μπορεί να προταθεί για εγγραφή στους Καταλόγους της UNESCO, αλλά μπορεί να προστατευτεί μέσα από το πλέγμα μέτρων διαφύλαξης που αφορούν προφορικές παραδόσεις, ή διαδικασίες προφορικής μεταβίβασης από γενιά σε γενιά μιας παραδοσιακής τεχνογνωσίας.

Επιπροσθέτως, η UNESCO για την προστασία και προώθηση της γλωσσικής ποικιλομορφίας έχει δημιουργήσει τον Άτλαντα των Γλωσσών που Κινδυνεύουν.

Σημαντικός αριθμός εκφράσεων και στοιχείων της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδίως κοινωνικές πρακτικές, ευετηρικά έθιμα και λαϊκά δρώμενα, καθώς και επιτελεστικές τέχνες, εμπεριέχουν έντονες εκφράσεις της θρησκευτικότητας μιας κοινότητας ή σχετίζονται άμεσα με θρησκευτικά γεγονότα και περιστάσεις. Παρ' όλα αυτά, δεν είναι δυνατή η εγγραφή θρησκειών στους Καταλόγους της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003).

Τέλος, κάθε στοιχείο Άυλης Πολιτισμικής Κληρονομιάς πρέπει να "ανταποκρίνεται στα ήδη υφιστάμενα διεθνή κείμενα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ως και στην απαίτηση για αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ κοινοτήτων, ομάδων και ατόμων, και για βιώσιμη ανάπτυξη" (άρθρο 2, παρ. 1). Με άλλα λόγια, δεν μπορούν να αναγνωρισθούν ως Άυλη Πολιτισμική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας εθιμικές πρακτικές που αναζωπυρώνουν μνήμες βίαιων συγκρούσεων μεταξύ μελών της κοινότητας ή διαφορετικών κοινοτήτων, που αποκλείουν με βίαιο και υποτιμητικό τρόπο μέλη της κοινότητας εξαιτίας του φύλου τους, της ηλικίας τους, της επαγγελματικής τους ιδιότητας, ή του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, όπως επίσης στοιχεία που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή μελών μιας κοινότητας. Ομοίως, δεν μπορούν να ενταχθούν εθιμικές πρακτικές που περιλαμβάνουν κακομεταχείριση ή/και βασανισμό ζώων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ορισμός της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς | Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ελλάδας

# data[].attributes.attachment_link.description
Ήδη από το 2002 και παράλληλα με τις διεθνείς ζυμώσεις για την κατάρτιση της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, η ελληνική πολιτεία υιοθέτησε τον όρο "άυλα πολιτιστικά αγαθά", για να θεσπίσει τη διαφύλαξη της πολιτισμικής κληρονομιάς που μέχρι τότε περιγραφόταν ως "παραδοσιακός και σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός".

# data[].attributes.attachment_link.title
Με τα μαγικά πάντα μάτια KAZANTZAKHS

# data[].attributes.attachment_link.title
emotions Ιδρυμα Ωνάση Μουσείο Ακρόπολης

# data[].attributes.attachment_link.title
SASHA II Pantomime Performance (pantomim / pantomime / mozgásszínház / movement theatre)