# data[].attributes.headline
"Τα Ψηλά Βουνά"

# data[].attributes.subject
"Τα Ψηλά Βουνά"

# data[].attributes.body
Τα Ψηλά Βουνά είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου που εκδόθηκε το Δεκέμβριο του 1918 ως αναγνωστικό της Γ' Δημοτικού. Εισήγαγε τη δημοτική γλώσσα στο Δημοτικό σχολείο και στα 79 κεφάλαια εξιστορούνται οι εμπειρίες μιας ομάδας συμμαθητών που περνούν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο βουνό. Εκεί μαθαίνουν να λειτουργούν σαν μία κοινότητα και να προστατεύουν το δάσος. Η κοινωνικοποίηση και η οικολογική ευαισθησία είναι οι κεντρικές ιδέες της ιστορίας. Θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα παιδικά βιβλία στην ελληνική γλώσσα και επανεκδόθηκε πολλές φορές. Πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι η φύση και τα στοιχεία της· το βουνό, τα δέντρα και το ποτάμι.Οι κεντρικές ιδέες του βιβλίου ήταν το συλλογικό πνεύμα, η κοινοτική αλληλεγγύη, η ατομική αυθυπαρξία και η αγάπη της φύσης και του βουνού. Κοντά σ' αυτές καλλιεργούνται και άλλες αξίες παιδαγωγικού χαρακτήρα αφού τα παιδιά συνεργάζονται και μαθαίνουν να λειτουργούν σαν ομάδα. Η καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης για την προστασία των φυσικών πόρων είναι βασικό μήνυμα του βιβλίου.

# data[].attributes.body
Επίθετα!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Επίθετα Γ'Δημοτικού

# data[].attributes.headline
Πώς Περιγράφω έναν τ

# data[].attributes.body
Πώς Περιγράφω έναν τόπο !!!

# data[].attributes.headline
Συνώνυμα και αντώνυμ

# data[].attributes.body
Συνώνυμα και αντώνυμα

# data[].attributes.attachment_link.title
συνωνυμα-αντώνυμα

# data[].attributes.headline
Μία Βόλτα στο Δάσος 

# data[].attributes.body
Μία Βόλτα στο Δάσος !!!

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΕρπαταμε στο δασος

# data[].attributes.headline
"Τα ψηλά Βουνά"

# data[].attributes.subject
"Τα ψηλά Βουνά"

# data[].attributes.body
Σαν έφτασαν σε μια ράχη, τους καλωσόρισε ο κρύος αέρας. Αυτός ο αέρας είχε περάσει από κάθε κορφή και κάθε λαγκαδιά. Τον πήραν με βαθιά αναπνοή.

Πουλάκια με άσπρη τραχηλιά κουνούσαν την ουρά τους στους θάμνους κι ύστερα έφευγαν με γοργό λαρυγγισμό. Ένα κατσίκι κατάμαυρο έστεκε στην κόψη του βράχου.

Οι βράχοι σχημάτιζαν σχήματα σαν θεόρατα σπίτια, που δεν ξέρεις ποιος τα κατοικεί. Οι γκρεμοί ήταν φυτεμένοι με πουρνάρια και κουμαριές. Αλλού κατέβαιναν γυμνοί και απότομοι, σαν να τους είχες κόψει με σπαθί.

Ο βράχος απάνω στον βράχο, ο λόφος απάνω στο λόφο σχημάτιζαν το βουνό. Πελώρια ήταν όλα. Και σ’ αυτό το ύψος ανέβαινε με στροφές, όλο ανέβαινε , ο δρόμος.

Ευτυχισμένοι σε τούτο το θέαμα οι μικροί ταξιδιώτες, κοίταξαν προς τις κορφές. Ένας τους φώναξε: «Γεια σας, ψηλά βουνά!».

Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Τα ψηλά βουνά, εκδ.Εστία