# data[].attributes.attachment_link.title
Κ.Καβάφης Άννα Μαρία

# data[].attributes.headline
Παρουσίαση για τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Γιάννης Ξαρχουλάκος Γ2. 

# data[].attributes.subject
Παρουσίαση για τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Γιάννης Ξαρχουλάκος Γ2. 

# data[].attributes.attachment_link.title
Κωνσταντίνος Καβάφης

# data[].attributes.headline
Συνέχεια της ιστορίας <<Η τέχνη του αγιογράφου>>.  Γιάννης Ξαρχουλάκος Γ2. 

# data[].attributes.subject
Συνέχεια της ιστορίας <<Η τέχνη του αγιογράφου>>.  Γιάννης Ξαρχουλάκος Γ2. 

# data[].attributes.attachment_link.title
Η τέχνη του αγιογράφου

# data[].attributes.headline
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ    [ΕΥΔΟΚΙΑ ΔΡΟΣΟΥ Γ2] 

# data[].attributes.subject
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ    [ΕΥΔΟΚΙΑ ΔΡΟΣΟΥ Γ2] 

# data[].attributes.body
Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863–1933) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποιητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας και την πιο ιδιότυπη μορφή των νεοελληνικών γραμμάτων. Γεννήθηκε και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, γεγονός που του χάρισε το προσωνύμιο «ο Αλεξανδρινός».Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863, το ένατο παιδί μιας εύπορης οικογένειας με φαναριώτικες ρίζες. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1870, έζησε για επτά χρόνια στην Αγγλία, όπου απέκτησε άπταιστη γνώση της αγγλικής γλώσσας, η οποία επηρέασε τη μετέπειτα ποιητική του αισθητική.Εργάστηκε για 30 χρόνια ως έκτακτος υπάλληλος στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου (Υπηρεσία Αρδεύσεων), μια εργασία που του εξασφάλιζε τον απαραίτητο χρόνο για τη συγγραφή.: Ο Καβάφης δεν εξέδωσε ποτέ το έργο του σε βιβλίο όσο ζούσε. Αντ' αυτού, τύπωνε τα ποιήματά του σε μονόφυλλα και τα μοίραζε σε φίλους και γνωστούς, αναθεωρώντας τα διαρκώς.

Οι Τρεις Κατηγορίες Ποιημάτων του

Ιστορικά: Εμπνέονται κυρίως από την ελληνιστική περίοδο, την ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα και το Βυζάντιο. Χρησιμοποιεί την ιστορία για να μιλήσει για το παρόν.

Φιλοσοφικά: Εστιάζουν σε ηθικά ζητήματα, τη στάση ζωής, την αξιοπρέπεια και τη μοίρα.

Ερωτικά : Ανακαλούν μνήμες περασμένων ερώτων και υμνούν την ομορφιά

Χαρακτηριστικά της Ποίησής του

Η Καβαφική Ειρωνεία: Μια λεπτή, τραγική ειρωνεία που προκύπτει από την αντίθεση ανάμεσα σε αυτό που ελπίζουν οι άνθρωποι και σε αυτό που τελικά συμβαίνει.

η Γλώσσα: Ένα μοναδικό μείγμα δημοτικής και καθαρεύουσας, με ιδιωματισμούς της Κωνσταντινούπολης και της Αλεξάνδρειας.

η Λιτότητα: Απουσία περιττών στολιδιών και επίθετων, με λόγο που πλησιάζει την πεζογραφία.

Τα Προσωπεία: Συχνά μιλάει μέσα από τη φωνή ιστορικών ή φανταστικών προσώπων του παρελθόντος.

Το αναγνωρισμένο σώμα της ποίησής του, ο «Κανόνας», αποτελείται από 154 ποιήματα. Μετά τον θάνατό του, βρέθηκαν επίσης τα «Αποκηρυγμένα» (πρώιμα έργα του), τα «Κρυμμένα» και τα «Ατελή».

# data[].attributes.headline
Συνέχεια της ιστορίας η τέχνη του αγιογράφου Παναγιώτα Παπαδοπούλου και Άννα Μαρία Γκέρσου Γ2

# data[].attributes.subject
Συνέχεια της ιστορίας η τέχνη του αγιογράφου Παναγιώτα Παπαδοπούλου και Άννα Μαρία Γκέρσου Γ2

# data[].attributes.body
Όσο ο γιος κοιτούσε στεναχωρημένος τα άλλα παιδιά να διασκεδάζουν, συλλογιζόταν όσα του είχε πει ο πατέρας του στο εργαστήριο, πως η τέχνη είναι πατροπαράδοτη και πως πρέπει να την συνεχίσει. Αναρωτιόταν αν είχε πάρει τις σωστές αποφάσεις για την μελλοντική του καριέρα. Ύστερα από λίγο, αποφάσισε να πάει στην εκκλησία όπως τον είχε προστάξει ο πατέρας του. Φτάνοντας στην εκκλησιά, παρατήρησε τον πατέρα του, που ήταν ήδη εκεί και πήγε να κάτσει δίπλα του. Κατά την διάρκεια του εσπερινού, ο γιος χάζευε τις αγιογραφίες. Συνειδητοποίησε ότι ήταν πολύ όμορφες και τελικά θα τον ενδιέφερε να μάθει την τέχνη. Την επόμενη κιόλας μέρα, πήγε στο εργαστήρι με τον πατέρα του όπως κάθε μέρα. Όμως αυτή τη φορά όταν ο αγιογράφος του εξηγούσε τα μυστικά της αγιογραφίας αυτός άκουγε προσεκτικά. Τους επόμενους μήνες προσπαθούσε σκληρά να αποτυπώσει σωστά τις αγιογραφίες. Έπειτα όμως από αρκετή δουλεία και προσπάθεια, ο γιος κατάφερε να κάνει την πρώτη ολόσωστη αγιογραφία του. Βρήκε το χαμένο του ταλέντο και συνειδητοποίησε πως δεν ήταν πότε ατάλαντος, αλλά δεν προσπαθούσε αρκετά. Έτσι κατάφερε να κάνει αυτή τη τέχνη το επάγγελμά του. Ο πατέρας του ήταν πολύ περήφανος γι αυτόν. Ωστόσο, ακόμα πιο περήφανος ήταν ο γιος ο οποίος κατάφερε να συνεχίσει την παράδοση της οικογένειας

# data[].attributes.headline
Συνέχεια της ιστορίας «η τέχνη του αγιογράφου» (Γεωργία Χαντσαρίδου Γ2)

# data[].attributes.subject
Συνέχεια της ιστορίας «η τέχνη του αγιογράφου» (Γεωργία Χαντσαρίδου Γ2)

# data[].attributes.body
Ο νέος, όσο περνούσε ο καιρός, καταλάβαινε όλο και περισσότερο ότι η αγιογραφία δεν ήταν αυτό που πραγματικά ήθελε να κάνει στη ζωή του. Παρόλο που ο πατέρας του προσπαθούσε να τον πείσει να συνεχίσει την πατροπαράδοτη τέχνη, εκείνος αποφάσισε τελικά να ακολουθήσει τον δρόμο που αγαπούσε. Έτσι ,άρχισε να ασχολείται με τη γεωργία και την αγροτική ζωή, δουλεύοντας καθημερινά στα χωράφια.

Με τον καιρό η δουλειά του πήγε καλά και κατάφερε να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του. Ο πατέρας του, βλέποντας ότι ο γιος του ήταν ευτυχισμένος και ότι η δουλειά του έφερνε περισσότερα χρήματα στο σπίτι, άρχισε σιγά σιγά να αλλάζει γνώμη. Τελικά κατάφερε και ο ίδιος να ανοίξει ένα μικρό μαγαζί όπου πουλούσε αγιογραφίες. Έτσι ο καθένας ακολούθησε τον δρόμο που αγαπούσε και η οικογένεια έζησε πιο ήρεμα και ευτυχισμένα.

# data[].attributes.headline
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ[ Ευδοκία Δρόσου]                                                                                                                             

# data[].attributes.subject
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ[ Ευδοκία Δρόσου]                                                                                                                             

# data[].attributes.body
Ο νεαρός αφού ο πατέρας του, τον άφησε να πάει μια βόλτα και έπειτα να κατευθυνθεί προς την εκκλησία του χωριού, ενιώθε απέραντη χαρά και ελευθερία. Ετσι όπως περπατούσε αμέριμνος βλέπει μία αγγελία στην οποία αναγράφετε 'Ζητείται υπάλληλος σε κεντρικό μαγαζί της πόλης με πολύ καλή αμοιβή'' ο μικρός χάρηκε πάρα πολύ και χωρίς να χάσει λεπτό έτρεξε στο καφενείο ώστε να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για αυτή τη δουλεία. Τελικά οι συγχωριανοί του, του είπαν πως ο ιδιοκτήτης είναι πολύ έμπιστος, σέβεται τους εργαζόμενούς του και βοηθάει νεαρούς, όπως αυτόν, να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Τότε μπαίνει μέσα ο πατέρας πάρα πολύ νευριασμένος, διότι δεν πήγε νωρίς στην εκκλησία όπως του πρόσταξε. Εκείνη τη στιγμή ο γιός του εξήγησε ότι είναι μια καλή ευκαιρία που θα τους επιφέρει χρήματα αλλά και νέους πελάτες. Επίσης τόνισε ότι παράλληλα με την δουλεία στο μαγαζί θα τον βοηθάει με τις αγιογραφίες και θα δείχνει περισσότερο ζήλο και αγάπη προς αυτή τη τέχνη. Ο αγιογράφος όμως ήταν ανένδοτος, δεν σήκωνε κουβέντα. Έτσι αποφασίσανε μαζί με τη μητέρα του να βάλουν όσα χρήματα έχουν στην άκρη και να στείλουν τον γιο τους να μάθει τη τέχνη της αγιογραφίας πλάι σε έναν σπουδαίο αγιογράφο, ο οποίος ήταν φίλος του παππού του στη Ιταλια. Δεν τον ρώτησαν καν, απλά του το ανακοίνωσαν. Ο μικρός δεν είχε άλλη επιλογή οπότε σε άθλια ψυχολογική κατάσταση έφυγε για το εξωτερικό με την ελπίδα μήπως δεν είναι πια ''σκλαβωμένος'' στα θέλω του πατέρα του.

# data[].attributes.headline
Συνέχιση της ιστορίας 

# data[].attributes.body
Συνέχιση της ιστορίας του κειμένου « Η τέχνη του αγιογράφου» , Τσακούδη Μαρία Γ2

Ο νέος αφού τελείωσε το μάθημα με τον πατέρα του, πήγε μια βόλτα για να πάρει λίγο αέρα και να ξεφύγει από την καταπιεστική καθημερινότητα του. Περπατώντας, έβλεπε τα άλλα παιδιά της ηλικίας του να τρέχουν, να φωνάζουν, να μαζεύουν ξύλα , μα πάνω από όλα να περνάνε ευχάριστα και να κάνουν αυτό που τους αρέσει. Έτσι, συλλογίστηκε το μέλλον του και βρέθηκε ανάμεσα σε ένα δίλλημα : να επιλέξει ένα επάγγελμα που θα του αρέσει, παρόλο που μπορεί να έχει κάποιες δυσκολίες ή να συνεχίσει την πατροπαράδοτη τέχνη της οικογένειας του, που θα είχε την βοήθεια του πατέρα του και θα ήταν μια «έτοιμη δουλειά», χωρίς όμως εκείνος να είναι πραγματικά ευτυχισμένος. Σκέφτηκε ότι για να γίνει επιτυχημένος θα πρέπει να κάνει κάτι που να τον ικανοποιεί αλλά θα πρέπει να επενδύσει και πάνω σε αυτό, πράγμα που χωρίς χρήματα δεν γίνεται. Τότε, πήρε την απόφαση να συνεχίσει την τέχνη του πατέρα του για όσο καιρό χρειαστεί μέχρι να μαζέψει κάποια χρήματα και στη συνέχεια να ασχοληθεί με το επάγγελμα της αρεσκείας του. Με αυτόν τον τρόπο θα ήταν όλοι πιο ευχαριστημένοι. Ο πατέρας του θα ένιωθε μεγαλύτερη ικανοποίηση, γιατί θα έβλεπε ότι τα πράγματα καλυτερεύουν αν και το επάγγελμα δεν θα συνεχιστεί, ενώ ο νέος θα ήταν χαρούμενος και ευτυχισμένος, αφού θα είχε τη δυνατότητα να κάνει αυτό που τον ευχαριστεί πραγματικά. Έτσι θα υπήρχε περισσότερη αρμονία και κατανόηση ανάμεσά τους.

# data[].attributes.headline
Μαριοσ Χρηστιδησ Γ2

# data[].attributes.body
Μαριοσ Χρηστιδησ Γ2

# data[].attributes.headline
ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ ΜΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΄[Ευδοκία Δρόσου]

# data[].attributes.subject
ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ ΜΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΄[Ευδοκία Δρόσου]

# data[].attributes.body
Περπατούσα στον δρόμο, όταν άκουσα ξαφνικά πίσω μου μια φωνή να φωνάζει το όνομά μου. Γύρισα και είδα μια γυναίκα γύρω στα σαράντα πέντε, που με κοιτούσε χαμογελώντας. Στην αρχή δεν την αναγνώρισα. Αλλά μετά με είπε μέσα στα γέλια

«Δεν με θυμάσαι;» «Η Μαρία από το σχολείο είμαι!»

Χρειάστηκαν λίγα δευτερόλεπτα για να κατανοήσω όλες αυτές τις πληροφορίες. Και τότε την θυμήθηκα: καθόταν πάντα στο τελευταίο θρανίο, έκανε αστεία την ώρα του μαθήματος και έβρισκε τρόπο να μας κάνει όλους να γελάμε, αλλά και τους καθηγητεσ να θυμώνουν.

Στη συνέχεια αρχίσαμε να μιλάμε με ενθουσιασμό. Θυμηθήκαμε τις εκδρομές, τις φάρσες που κάναμε στους καθηγητές και το άγχος των εξετάσεων.

Η ζωή μάς είχε οδηγήσει σε διαφορετικούς δρόμους. Εκείνη είχε γίνει μια επιτυχημένη οδοντίατρος ενώ εγώ μια καταξιωμένη δικηγόρος . Αλλά στο τέλος καταλάβαμε πως ότι και να έχουμε καταφέρει στην ενήλικη ζωή μας τα μαθητικά χρόνια θα είναι τα καλύτερα.

# data[].attributes.headline
4η ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

# data[].attributes.subject
4η ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

# data[].attributes.body
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

ΦΡΑΓΚΑΚΗ ΝΤΟΡΕΤΤΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
4η ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

# data[].attributes.headline
Μια χιουμοριστική ιστορία από μια τυχαία συνάντηση με έναν συμμαθητή μου τριάντα χρόνια έπειτα. 

# data[].attributes.subject
Μια χιουμοριστική ιστορία από μια τυχαία συνάντηση με έναν συμμαθητή μου τριάντα χρόνια έπειτα. 

# data[].attributes.body
Γιάννης Ξαρχουλάκος Β2

# data[].attributes.attachment_link.title
Τυχαία συνάντηση με συμμαθητή

# data[].attributes.headline
Χιουμοριστική ιστορία που συνάντησα ένα παλιό συμμαθητή 

# data[].attributes.subject
Χιουμοριστική ιστορία που συνάντησα ένα παλιό συμμαθητή 

# data[].attributes.body
Μετά από τριάντα χρόνια πέτυχα τυχαία στον δρόμο ένα παλιό συμμαθητημου τον Μπάμπη. Τον κοιτάω, με κοιτάει ζοριζόμαστε και οι δύο να θυμηθούμε από πού γνωριζόμαστε. Του λέω διστακτικά Μπάμπη; και πετάγεται Μήτσο; Αγκαλιαζόμαστε συγκινημένοι κάνουμε ένα βήμα πίσω να δούμε πόσο αλλάξαμε και μου λέειΡεσυ μεγάλωσες πολύ του απαντάω Εσύ πάλι οψι έμεινες ίδιος μόνο που τώρα η κοιλιά σου μπήκε πρώτη στη τάξη. Βασίλης Τσαλογλίδης

# data[].attributes.attachment_link.title
Άννα Μαρία Αλέξανρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.headline
ΣΧΙΣΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

# data[].attributes.subject
ΣΧΙΣΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

# data[].attributes.headline
ο μικρός πρίγκιπας 

# data[].attributes.subject
ο μικρός πρίγκιπας 

# data[].attributes.body
Ο Μικρός Πρίγκιπας ήθελε να βρει καινούριους φίλους, αποφάσισε λοιπόν να φτιάξει ένα διαστημόπλοιο για να μπορεί να ταξιδέψει και σε άλλους πλανήτες . Μια μέρα με το διαστημόπλοιό του προσγειώθηκε σε έναν σχετικά μικρό πλανήτη που έμοιαζε πολύ ήσυχος και ερημικός, χωρίς κανένα ίχνος ζωής. Μόλις, όμως, το διαστημόπλοιό του ακούμπησε στο έδαφος, εξαφανίστηκε. Ήταν λες και άνοιξε η γη και το κατάπιε, χωρίς να αφήσει τίποτα πίσω, παρά μόνο τον μικρό πρίγκιπα, χαμένο σε έναν πλανήτη όπου ήταν ολομόναχος. Πέρασε λίγη ώρα ψάχνοντας τρόπο να ξεφύγει από αυτόν τον τρομακτικό πλανήτη. Μέχρι που έφτασε σε μια τεράστια, φωτεινή πινακίδα που έγραφε πάνω με μεγάλα γράμματα: ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ.  Μπροστά του, ξεδιπλώθηκε ένας κόσμος σαν να βρισκόταν σε παιχνίδι. Υπήρχαν πίστες, εμπόδια, λάβα, νερό, φώτα και πολλά αλλά παράξενα πράγματα. Μια βαριά φωνή ακούστηκε από τον ουρανό: «Κάθε πίστα, κάθε εμπόδιο, σε φέρνει πιο κοντά στην έξοδο και στο διαστημόπλοιο σου. Αν χάσεις, ξεκινάς από την αρχή…». Ο μικρός πρίγκιπας κοιτούσε τριγύρω να δει ποιος ήταν αυτός που μιλούσε, αλλά δεν είδε κανέναν. Ήταν πολύ μπερδεμένος και παραξενεμένος όμως θα έπρεπε να παίξει, για να μπορέσει να φύγει επιτέλους από αυτόν τον τρομακτικό πλανήτη. Πλησίασε μια φωτεινή επιγραφή που έγραφε πάνω ΕΝΑΡΞΗ. Πάνω σε ένα λαμπερό ταμπλό πάνω από την πρώτη πίστα, ήταν γραμμένοι οι κανόνες του παιχνιδιού.

ΚΑΝΟΝΕΣ

1. ΑΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΒΑ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

2. ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΙΑΚΙ, ΑΜΑ ΤΟ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ, ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΑΣ

3. ΕΧΕΙΣ 3 ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΑΜΑ ΤΙΣ ΧΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ 3 ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ 2 ΜΕΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΜΙΣΟΥΝ

4. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΧΕΙ 3 ΠΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΑ ΔΙΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ.

5. ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΑ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

6. ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΠΙΣΤΑ, ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΒΑΘΜΟΣ ΔΥΣΚΟΛΙΑΣ

Έτσι ο μικρός πρίγκιπας ξεκίνησε να παίζει για να ξαναπάρει πίσω το διαστημόπλοιο του.

ΗΜΕΡΑ 1η: Ο μικρός πρίγκιπας συνάντησε το πρώτο του εμπόδιο, έπρεπε να περάσει στην απέναντι όχθη πατώντας πάνω σε ένα σκοινί. Πήρε μια βαθιά ανάσα και με πολύ θάρρος, ξεκίνησε την πρώτη πίστα. Άπλωσε τα χέρια του στο πλάι για να κρατήσει ισορροπία και περπατούσε με μικρά βηματάκια πάνω στο σκοινί, έτσι κατάφερε με ευκολία να περάσει το πρώτο εμπόδιο.  Το επόμενο εμπόδιο ήτανε να περάσει μια λίμνη από λάβα πάνω σε κάποια διάσπαρτα κούτσουρα που υπήρχαν μέσα σε αυτή. Ο μικρός πρίγκιπας με πολύ θέληση, άρχισε να αναπηδάει ένα ένα τα κούτσουρα. Έτσι πέρασε, με μεγάλη ευκολία, άλλο ένα εμπόδιο. Η μέρα έφτασε στο τέλος της, όπως και η πρώτη του δοκιμασία. Αναρωτιόταν τι άλλο τον περιμένει τις επόμενες μέρες…

ΗΜΕΡΑ 2η:Το επόμενο πρωί ο ουρανός ήταν σκοτεινός και φυσούσε δυνατός αέρας. Ο μικρός πρίγκιπας ένιωθε ότι το παιχνίδι γινόταν σιγά σιγά πιο σοβαρό. Μπροστά του απλώθηκε η δεύτερη πίστα, μεγαλύτερη και γεμάτη σκιές που κινούνταν περίεργα. Το πρώτο εμπόδιο ήταν ένας τεράστιος λαβύρινθος από καθρέφτες. Κάθε του βήμα δημιουργούσε δεκάδες αντανακλάσεις. Έβλεπε τον εαυτό του φοβισμένο, μπερδεμένο, ακόμα και να κλαίει. Για μια στιγμή νόμιζε πως θα χαθεί για πάντα εκεί μέσα. Όμως θυμήθηκε ότι πολλές φορές αυτό που βλέπουμε δεν είναι η αλήθεια. Έκλεισε τα μάτια του για λίγα δευτερόλεπτα, πήρε βαθιά ανάσα και άρχισε να περπατά αργά, αγγίζοντας τους τοίχους μέχρι που βρήκε την έξοδο. Το δεύτερο εμπόδιο ήταν δυνατοί άνεμοι που φυσούσαν από όλες τις κατευθύνσεις. Παραλίγο να πέσει στο κενό, αλλά λύγισε τα γόνατά του και προχώρησε σκυφτός μέχρι που έφτασε στο κόκκινο σημαιάκι. Το άγγιξε με ανακούφιση. Στο τρίτο εμπόδιο πάτησε κατά λάθος σε μια κρυφή παγίδα. Το έδαφος άνοιξε και έπεσε στο σκοτάδι. Έχασε μία ζωή. Όταν άνοιξε ξανά τα μάτια του, βρισκόταν μπροστά στο σημαιάκι. Αυτή τη φορά ήταν πιο προσεκτικός. Το τέταρτο και τελευταίο εμπόδιο της ημέρας ήταν μια ξύλινη σκάλα που κατέρρεε πίσω του καθώς ανέβαινε. Δεν κοίταξε κάτω. Ανέβηκε γρήγορα και με ένα μεγάλο άλμα έφτασε στην κορυφή. Η δεύτερη μέρα είχε τελειώσει επιτέλους.

ΗΜΕΡΑ 3η – Η ΤΕΛΙΚΗ ΠΙΣΤΑ: Η τρίτη πίστα ήταν η πιο μεγάλη και η πιο εντυπωσιακή από όλες. Στο βάθος φαινόταν καθαρά το διαστημόπλοιό του, κλεισμένο μέσα σε ένα λαμπερό γυάλινο κουτί. Έμοιαζε τόσο κοντά… κι όμως ένιωθε πως έπρεπε να παλέψει περισσότερο από ποτέ για να το φτάσει. Η καρδιά του χτυπούσε γρήγορα. Το πρώτο εμπόδιο ήταν ένα τεράστιο δωμάτιο με κινούμενα λέιζερ που σχημάτιζαν ένα πυκνό πλέγμα. Οι ακτίνες μετακινούνταν συνεχώς, άλλες ανέβαιναν, άλλες κατέβαιναν και άλλες εμφανίζονταν ξαφνικά μπροστά του. Αν άγγιζε έστω και μία, θα έχανε την τελευταία του ζωή. Ο μικρός πρίγκιπας στάθηκε για λίγο ακίνητος και παρατήρησε τις κινήσεις τους, προσπαθώντας να βρει το μοτίβο τους. Άρχισε να κινείται αργά, σκύβοντας, πηδώντας και γλιστρώντας ανάμεσα από τα κενά. Σε ένα σημείο χρειάστηκε να πέσει σχεδόν στο πάτωμα για να περάσει κάτω από μια ακτίνα που κατέβαινε γρήγορα. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά, αλλά δεν πανικοβλήθηκε. Με μια τελευταία γρήγορη κίνηση πέρασε την τελική γραμμή, νιώθοντας περήφανος που τα κατάφερε με ευλυγισία και συγκέντρωση. Ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε λίγο και εμφανίστηκε ένας γρίφος με τεράστια φωτεινά γράμματα: «Τι μεγαλώνει όταν το μοιράζεσαι;» Σκέφτηκε τα ταξίδια του, το λουλούδι του, τη μοναξιά του. «Η αγάπη», είπε ψιθυριστά. Αμέσως το έδαφος μπροστά του άρχισε να φωτίζεται και άνοιξε ένα ασφαλές πέρασμα. Στο τρίτο εμπόδιο υπήρχαν τρεις δρόμοι. Ο ένας ήταν γεμάτος φως και χρώματα, ο άλλος είχε χρυσά πετράδια και ο τρίτος ήταν απλός και ήσυχος. Κάτι του έλεγε πως τα πολύ εντυπωσιακά πράγματα ίσως κρύβουν παγίδες. Έκλεισε τα μάτια του και άκουσε την καρδιά του. Διάλεξε τον πιο απλό δρόμο. Μόλις πάτησε πάνω του, οι άλλοι δύο άρχισαν να σπάνε και να πέφτουν στο κενό. Ένιωσε περήφανος που εμπιστεύτηκε τον εαυτό του. Έμενε μόνο το τελευταίο εμπόδιο. Μπροστά του υπήρχε ένα τεράστιο κενό. Δεν υπήρχε γέφυρα, ούτε πέτρες, ούτε τίποτα. Η βαριά φωνή ακούστηκε ξανά: «Για να ελευθερωθεί το διαστημόπλοιο, πρέπει να κάνεις ένα βήμα στο κενό. Χωρίς να ξέρεις τι θα συμβεί». Ο μικρός πρίγκιπας ένιωσε τον φόβο να ανεβαίνει μέσα του. Δεν είχε άλλες ζωές. Αν έπεφτε…Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα. Όχι μόνο από φόβο, αλλά και από όλα όσα είχε περάσει. Θυμήθηκε κάθε εμπόδιο, κάθε πτώση, κάθε φορά που σηκώθηκε ξανά. «Δεν έφτασα μέχρι εδώ για να σταματήσω τώρα», ψιθύρισε. Και έκανε το βήμα. Για μια στιγμή ένιωσε να αιωρείται. Μετά, κάτω από τα πόδια του, σχηματίστηκε ένα μονοπάτι από φως. Δεν έπεσε. Το γυάλινο κουτί γύρω από το διαστημόπλοιό του ράγισε και έσπασε σε χιλιάδες κομμάτια. Η φωνή ακούστηκε για τελευταία φορά: «Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν ο φόβος σου».

Ο μικρός πρίγκιπας μπήκε στο διαστημόπλοιό του και κάθισε για λίγο σιωπηλός. Δεν ένιωθε πια το ίδιο παιδί που είχε φτάσει τρομαγμένο σε αυτόν τον πλανήτη. Ένιωθε πιο δυνατός, αλλά όχι επειδή δεν φοβόταν. Ένιωθε δυνατός επειδή έμαθε να προχωράει, ακόμα και με φόβο. Καθώς το διαστημόπλοιο απογειωνόταν, κοίταξε πίσω τον πλανήτη. Χαμογέλασε. Ήξερε πως στο επόμενο ταξίδι του δεν θα ψάχνει απλώς για καινούριους φίλους. Θα είναι έτοιμος να καταλαβαίνει τους άλλους, να τους ακούει και να τους νοιάζεται. Και κάπου εκεί ανάμεσα στα αστέρια, ένιωθε πως αυτή τη φορά δεν ήταν πραγματικά μόνος.

Β1

Νιόβη Χατζηπαρασκευά

Βαΐα Βλαχοπούλου

Φωτεινή Κοσμίδη

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.headline
παπαδιαμαντης

# data[].attributes.body
παπαδιαμαντης

# data[].attributes.headline
 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.subject
 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.body
Νικόλαος Σίβης Χρήστος Μπάκαβος

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

# data[].attributes.headline
Παρουσίαση του Δαβίδ Σουλδάτου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

# data[].attributes.subject
Παρουσίαση του Δαβίδ Σουλδάτου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλέξανδρος Παπδιαμάντης

# data[].attributes.headline
Ολυμπιακός ιδεώδες 

# data[].attributes.subject
Ολυμπιακός ιδεώδες 

# data[].attributes.body
Το Ολυμπιακό Ιδεώδες γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και συνδέεται με τους Ολυμπιακοί Αγώνες που τελούνταν στην Αρχαία Ολυμπία προς τιμήν του θεού Δίας. Βασικές του αξίες ήταν η ευγενής άμιλλα, ο σεβασμός προς τον αντίπαλο, η αυτοπειθαρχία και η αρμονική καλλιέργεια σώματος και πνεύματος. Στην αρχαιότητα, οι αγώνες δεν αποτελούσαν μόνο αθλητικό γεγονός αλλά και σημαντική θρησκευτική και πολιτιστική γιορτή που ένωνε τις ελληνικές πόλεις-κράτη.

Στη σύγχρονη εποχή, το Ολυμπιακό Ιδεώδες αναβίωσε χάρη στις προσπάθειες του Πιερ ντε Κουμπερτέν, ο οποίος οδήγησε στη διοργάνωση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακοί Αγώνες το 1896 στην Αθήνα. Το ιδεώδες αυτό προβάλλει την ειρήνη, τη φιλία μεταξύ των λαών και τη συνεργασία πέρα από πολιτικές ή κοινωνικές διαφορές. Στόχος του είναι να προάγει όχι μόνο τη σωματική υπεροχή, αλλά κυρίως την ηθική καλλιέργεια και τον σεβασμό των ανθρωπίνων αξιών, καθιστώντας τον αθλητισμό μέσο ενότητας και παγκόσμιας συναδέλφωσης.

Νιόβη Χατζηπαρασκευά Β1

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.subject
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.body
Γιάννης Ξαρχουλάκος

# data[].attributes.attachment_link.title
Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντησ Χαντσαρίδου Γεωργία

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Τσακούδη Μαρία Γ΄2

# data[].attributes.subject
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Τσακούδη Μαρία Γ΄2

# data[].attributes.body
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες, γνωστός και ως «ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων», «η κορυφή των κορυφών». Έγραψε κυρίως διηγήματα, τα οποία κατέχουν περίοπτη θέση στη νεοελληνική λογοτεχνία. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε το 1851 στη Σκιάθο και μεγάλωσε σε βαθύ θρησκευτικό περιβάλλον, που επηρέασε καθοριστικά το έργο και τον χαρακτήρα του. Σπούδασε στην Αθήνα, χωρίς να ολοκληρώσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές, και έζησε φτωχικά εργαζόμενος ως δάσκαλος και συγγραφέας. Η ζωή, η πίστη και οι εμπειρίες του από το νησί του αποτυπώθηκαν στα διηγήματά του, καθιστώντας τον έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και μεταφραστής από τα φοιτητικά του χρόνια, γνωρίζοντας καλά γαλλικά και αγγλικά. Συνεργάστηκε με την εφημερίδα Ακρόπολις του Βλάση Γαβριηλίδη, όμως, παρά τα σχετικά καλά έσοδα, παρέμεινε φτωχός λόγω της απλοϊκής και απρόσεκτης διαχείρισης των χρημάτων του. Ζούσε λιτά, μοίραζε χρήματα σε φτωχούς και δεν φρόντιζε τον εαυτό του.

Η σκληρή εργασία, η κούραση και το ποτό επιβάρυναν σοβαρά την υγεία του. Μοναχικός και εσωστρεφής, είχε λίγους φίλους και αφιερωνόταν στη συγγραφή και την πίστη του. Έψαλλε ως δεξιός ψάλτης στον ναό του Αγίου Ελισσαίου, ζώντας σαν «κοσμοκαλόγερος», βαθιά αφοσιωμένος στην Ορθόδοξη παράδοση.

Εργογραφία:

Ο Παπαδιαμάντης υπήρξε ο πρώτος επαγγελματίας συγγραφέας στην Ελλάδα, γράφοντας για βιοπορισμό, χωρίς να δει όσο ζούσε συγκεντρωμένη έκδοση των διηγημάτων του. Το έργο του χαρακτηρίζεται από βαθιά ανθρωπιά, απλότητα και έντονη απεικόνιση της ελληνικής ζωής, ιδιαίτερα της Σκιάθου και των αθηναϊκών φτωχογειτονιών.

Έγραψε περίπου 170 διηγήματα και το έργο του χωρίζεται σε τέσσερις περιόδους:

ηθογραφική (1887–1892)

σατιρική-κοινωνική (1892–1896)

ποιητική-μαγική (1898–1902)

ρεαλιστική (1903–1910)

Επηρεάστηκε από τη ρωσική λογοτεχνία και ιδιαίτερα από τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Σημαντικά έργα του είναι η Η Φόνισσα, η Η Γυφτοπούλα και οι Οι Έμποροι των Εθνών, που μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση. Όσο ζούσε, τα έργα του δημοσιεύονταν μόνο σε εφημερίδες και περιοδικά και κανένα δεν εκδόθηκε σε βιβλίο. Όλες οι συγκεντρωτικές εκδόσεις έγιναν μετά τον θάνατό του.

Είναι περισσότερο γνωστός για τη Η Φόνισσα, που θεωρείται κορυφαίο έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Μέσα από τα έργα του περνά μηνύματα ανθρωπιάς, πίστης, κοινωνικής κριτικής, συμπόνιας προς τους φτωχούς και τους αδικημένους, καθώς και βαθιάς αγάπης για την ελληνική παράδοση και τον απλό άνθρωπο.

Ο Παπαδιαμάντης δεν χρησιμοποιεί μία ενιαία μορφή γλώσσας, αλλά συνδυάζει την καθαρεύουσα (κυρίως στην αφήγηση), στοιχεία αρχαΐζουσας και τη δημοτική (ιδιαίτερα στους διαλόγους), καθώς και ιδιωματισμούς της Σκιάθου και λαϊκές εκφράσεις της Αθήνας. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί ρεαλισμό, ζωντάνια και αυθεντικότητα στους χαρακτήρες του.

Η γλωσσική του επιλογή δεν είναι τυχαία· προσαρμόζεται κάθε φορά στο πρόσωπο που μιλά, στο κοινωνικό του επίπεδο και στο συναισθηματικό κλίμα της σκηνής. Έτσι, η γλώσσα του είναι πολυεπίπεδη, εκφραστική και προσωπική, αποτελώντας βασικό στοιχείο της λογοτεχνικής του ταυτότητας. Συμπερασματικά, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης έζησε μια λιτή και δύσκολη ζωή, με φτώχεια, βαθιά θρησκευτικότητα και αγάπη για τη γενέτειρά του, τη Σκιάθο. Το έργο του, που περιλαμβάνει μυθιστορήματα, νουβέλες και πλήθος διηγημάτων, αποτυπώνει με ρεαλισμό και ανθρωπιά τη ζωή των απλών ανθρώπων, ασκώντας παράλληλα κοινωνική κριτική. Η γλώσσα του είναι ιδιαίτερη και πολυποίκιλη, καθώς συνδυάζει καθαρεύουσα, δημοτική και ιδιωματισμούς, δημιουργώντας ένα προσωπικό και ξεχωριστό ύφος που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες.

# data[].attributes.headline
AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ [ευδοκία Δρόσου Γ2]

# data[].attributes.subject
AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ [ευδοκία Δρόσου Γ2]

# data[].attributes.body
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος, 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος, 3 Ιανουαρίου 1911[10]) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες, γνωστός και ως «ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων», «η κορυφή των κορυφών» κατά τον Κ. Π. Καβάφη.[11] Έγραψε κυρίως διηγήματα, τα οποία κατέχουν περίοπτη θέση στη νεοελληνική λογοτεχνίαΤα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στο νησί του και στη Σκόπελο, ενώ στις γυμνασιακές τάξεις μαθήτευσε στη Χαλκίδα και κατόπιν στον Πειραιά. Το 1872 εγκατέλειψε προσωρινά το σχολείο και πήγε προσκυνητής στο Άγιον Όρος για ένα εξάμηνο, αργότερα όμως επέστρεψε στα μαθήματά του και πήρε το απολυτήριό του από το Βαρβάκειο.ο 1874 ο Παπαδιαμάντης εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο, στη Φιλοσοφική Σχολή, απ’ όπου όμως δεν έμελλε ν’ αποφοιτήσει ποτέ και να πάρει δίπλωμα.πό τη στιγμή που γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο άρχισε να δημοσιογραφεί. Επίσης άρχισε να κάνει μεταφράσεις από τα γαλλικά και αγγλικά τα οποία γνώριζε πολύ καλα .θέση του βελτιώθηκε κάπως, όταν γνωρίστηκε με τον προοδευτικό δημοσιογράφο και εκδότη Βλάση Γαβριηλίδη, ο οποίος ίδρυσε την εφημερίδα Ακρόπολις .Παρόλο που γενικά στη ζωή του φαινόταν απλησίαστος, παρόλο που του άρεσε η μοναξιά και η απομόνωση και δεν έπιανε εύκολα φιλίες. Η ζωή του Παπαδιαμάντη μέρα με τη μέρα γινόταν δυσκολότερη. Η φτώχεια, το ποτό και η ασυλλόγιστη απλοχεριά του έγιναν αιτία να φτάσει σε απελπιστική κατάσταση, ενώ παράλληλα χειροτέρευε και η υγεία του.Ο Παπαδιαμάντης απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1911, ύστερα από επιδείνωση της υγείας του. Η κηδεία του τελέστηκε μέσα στο πένθος όλων των απλών ανθρώπων του νησιού. Σχετικά με την γλώσσα του,Στο σώμα της αφήγησης και των περιγραφών, ο Παπαδιαμάντης χρησιμοποιεί μια λόγια καθαρεύουσα, η οποία όμως είναι έντονα επηρεασμένη από τη βυζαντινή εκκλησιαστική παράδοση και τη γλώσσα των λειτουργικών κειμένων. Δεν πρόκειται για μια ψυχρή, σχολαστική γλώσσα, αλλά για έναν λόγο με έντονη ποιητικότητα και λυρισμό.Σε πλήρη αντίθεση με την αφήγηση, οι διάλογοι των ηρώων του αποδίδονται με «φωτογραφική» ακρίβεια στη δημοτική, εμπλουτισμένη με το τοπικό σκιαθίτικο ιδίωμα. Αυτή η εναλλαγή επιτρέπει στον συγγραφέα να προσδώσει αυθεντικότητα και ζωντάνια στους χαρακτήρες του, οι οποίοι είναι συνήθως απλοί άνθρωποι του λαού.Ο Παπαδιαμάντης δεν τάχθηκε υπέρ κάποιας παράταξης στο «Γλωσσικό Ζήτημα» της εποχής του, απορρίπτοντας τόσο τον ακραίο αρχαϊσμό όσο και τον επιβεβλημένο δημοτικισμό. Η γλώσσα του είναι ένα προσωπικό εργαλείο που ενώνει την αρχαία, τη βυζαντινή και τη σύγχρονη λαϊκή παράδοση, δημιουργώντας αυτό που πολλοί μελετητές αποκαλούν «παπαδιαμαντικό ύφος». Επίσης, Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης αποκλήθηκε «κοσμοκαλόγερος» γιατί, αν και δεν μόνασε ποτέ επίσημα σε μοναστήρι, επέλεξε να ζήσει μια ζωή με έντονα ασκητικά χαρακτηριστικά μέσα στο κέντρο της Αθήνας .Ζούσε με ελάχιστα μέσα, συχνά σε φτωχικά δωμάτια αδιαφορώντας πλήρως για τα χρήματα, τη δόξα ή την κοινωνική αναγνώριση.Η καθημερινότητά του ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στο γράψιμο και την εκκλησία. Συμμετείχε ανελλιπώς ως ψάλτης σε ολονυχτίες, ιδιαίτερα στον μικρό ναό του Αγίου Ελισσαίου στο Μοναστηράκι, διατηρώντας μια πνευματική ζωή που προσομοίαζε σε εκείνη ενός μοναχού .Παρότι ζούσε μέσα στον «κόσμο» και εργαζόταν ως δημοσιογράφος και μεταφραστής, παρέμενε ένας άνθρωπος μοναχικός και «αποσυνάγωγος», αποφεύγοντας τις κοσμικές συναναστροφές. Τέλος, μερικά από τα έργα του είναι τα εξής, Η Φόνισσα (1903),

Οι Έμποροι των Εθνών (1882], Η Η Μετανάστις (1879) Γυφτοπούλα (1884),

Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης και Το αγνάντεμα.Το έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη είναι πλουσιότατο και περιλαμβάνει πάνω από 170 διηγήματα, 4 μυθιστορήματα και νουβέλες, καθώς και πολλές μεταφράσεις ξένων λογοτεχνών.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
αλεξανδροσ παπαδιαμαντησ

# data[].attributes.headline
Η περιπέτεια στο νησί  - Γιόβαν Κυριακόπουλος Τόμιτς Β1

# data[].attributes.subject
Η περιπέτεια στο νησί  - Γιόβαν Κυριακόπουλος Τόμιτς Β1

# data[].attributes.attachment_link.title
Η περιπέτεια στο νησί

# data[].attributes.headline
Θωμάς Κατσούλης Β1 "Όταν ο μικρός πρίγκιπας επισκέφτηκε την Ελευσίνα"

# data[].attributes.subject
Θωμάς Κατσούλης Β1 "Όταν ο μικρός πρίγκιπας επισκέφτηκε την Ελευσίνα"

# data[].attributes.body
Ο μικρός πρίγκιπας ξύπνησε για ένα ακόμα πρωινό στο μικρό του πλανήτη, όπου ζούσε με το τριαντάφυλλό του και τα τρία ηφαίστεια. Άρχισε να ασχολείται με την καθαριότητα του μικρού του πλανήτη.

Στην αρχή δεν είχε καθόλου όρεξη να το κάνει.

"Γιατί θα πρέπει να καθαρίζω συνέχεια τον πλανήτη μου, είναι βαρετό".

Μετά όμως σκέφτηκε πως αν δεν καθαρίζει τακτικά, ο πλανήτης του θα γίνει βρόμικος και το τριαντάφυλλο του θα μαραθεί.

"Σε ευχαριστώ παρά πολύ που καθαρίζεις τον πλανήτη και μας προσέχεις", είπε το τριαντάφυλλο. "Μακάρι να πρόσεχαν όλοι το μέρος που ζουν ώστε να μην το βρομίζουν και να το μολύνουν".

"Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που δεν προσέχει το περιβάλλον" είπε ο μικρός πρίγκιπας. "Κι όμως, ξέρω ένα τέτοιο μέρος. Ξεκινάμε;"

Μετά απο ένα σύντομο ταξίδι, προσγειώθηκαν σε ένα μέρος πολύ

καταθλιπτικό. Ο ουρανός ήταν σκοτεινός από τον καπνό που έβγαινε από τις καμινάδες τεράστιων εργοστασίων. Ο αέρας ήταν τόσο μολυσμένος που πολλοί άνθρωποι κυκλοφορούσαν φορώντας μάσκες

στα πρόσωπα.

"Δεν έχω ξαναδεί τόσο βρόμικο μέρος, που είμαστε;" ρώτησε σαστισμένος ο μικρός πρίγκιπας.

"Λέγεται Ελευσύνα" είπε το τριαντάφυλλο. "Σε έφερα εδώ για να δεις τι γίνεται όταν δεν φροντίζουμε το περιβάλλον"

"Όχι, όχι, δεν πρόκειται να αφήσω τον πλανήτη μου να γίνει ποτέ έτσι, θα τον φροντίζω πάντα! Πάμε πίσω τώρα;"

Φτάνοντας πίσω στον πλανήτη του, χάρηκε που είδε τα ηφαίστεια του να είναι καθαρά όπως όλος ο πλανήτης.

# data[].attributes.headline
"Σύντομο μύνημα της αλεπούς προς έναν έφηβο" Θωμάς Κατσούλης

# data[].attributes.subject
"Σύντομο μύνημα της αλεπούς προς έναν έφηβο" Θωμάς Κατσούλης

# data[].attributes.headline
 Μια μέρα ο Μικρός Πρίγκιπας αποφάσισε να αφήσει για λίγο το αγαπημένο του λουλούδι και να ταξιδέψει ξανά ανάμεσα στ’ αστέρια. Δεν έφυγε γιατί ήταν λυπημένος· έφυγε γιατί είχε μια απορία: γιατί οι μεγάλοι φοβούνται τόσο πολύ το σκοτάδι;

# data[].attributes.subject
 Μια μέρα ο Μικρός Πρίγκιπας αποφάσισε να αφήσει για λίγο το αγαπημένο του λουλούδι και να ταξιδέψει ξανά ανάμεσα στ’ αστέρια. Δεν έφυγε γιατί ήταν λυπημένος· έφυγε γιατί είχε μια απορία: γιατί οι μεγάλοι φοβούνται τόσο πολύ το σκοτάδι;

# data[].attributes.body
Μετά από πολλές μικρές διαδρομές ανάμεσα σε φωτεινούς αστερισμούς, έφτασε σε έναν παράξενο πλανήτη που δεν έλαμπε καθόλου. Ήταν τυλιγμένος σε ένα γκρίζο πέπλο, σαν να είχε ξεχάσει πώς να φωτίζει. Όταν προσγειώθηκε, δεν είδε σπίτια ούτε δέντρα· μόνο σκιές που κινούνταν αθόρυβα στο έδαφος.

«Καλησπέρα!» είπε ευγενικά.

Μια σκιά ξεχώρισε από τις άλλες και πλησίασε. Δεν είχε πρόσωπο, αλλά η φωνή της ήταν γλυκιά. Του εξήγησε ότι βρισκόταν στον Πλανήτη των Σκιών, όπου ζούσαν όσοι κάποτε φοβήθηκαν το ίδιο τους το φως. Ήταν άνθρωποι που είχαν κρύψει τα όνειρά τους, τα λόγια τους και τις επιθυμίες τους, επειδή φοβήθηκαν μήπως τους κοροϊδέψουν ή τους απορρίψουν. Σιγά-σιγά, το φως τους μίκρυνε τόσο πολύ, που έγιναν σκιές.

Ο Μικρός Πρίγκιπας κάθισε σκεφτικός. Θυμήθηκε το λουλούδι του, που καμάρωνε για τα πέταλά του ακόμα κι όταν ο άνεμος το λύγιζε. «Μα το φως δεν είναι για να το κρύβεις», είπε απαλά. «Είναι για να ζεσταίνει.»

Η σκιά έτρεμε ελαφρά. Μια μικρή λάμψη φάνηκε στο κέντρο της. «Κι αν δεν ξέρουμε πώς να ξαναλάμψουμε;» ρώτησε.

Ο Μικρός Πρίγκιπας χαμογέλασε και απάντησε ότι ίσως το πρώτο βήμα είναι να πεις την αλήθεια που φοβάσαι. Τότε, μία-μία, οι σκιές άρχισαν να ψιθυρίζουν. Κάποια παραδέχτηκε πως πάντα ήθελε να τραγουδά. Μια άλλη πως αγαπούσε κάποιον αλλά δεν το ομολόγησε ποτέ. Μια τρίτη πως ήθελε να ζωγραφίζει τον ουρανό με όλα τα χρώματα που οι άλλοι έλεγαν «παράξενα».

Κάθε λέξη που έβγαινε ήταν σαν σπίθα. Και με κάθε σπίθα, το γκρίζο πέπλο γινόταν πιο ανοιχτό. Οι σκιές άρχισαν να αποκτούν σχήμα, χρώμα και μάτια που έλαμπαν από συγκίνηση. Ο πλανήτης δεν έγινε εκτυφλωτικός· έγινε όμως ζεστός, σαν φως δειλινού που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής.

Όταν ήρθε η ώρα να φύγει, οι κάτοικοι τον ευχαρίστησαν. Εκείνος τους είπε μόνο αυτό: ότι το σκοτάδι δεν φεύγει όταν το πολεμάς, αλλά όταν τολμάς να δείξεις το φως που ήδη έχεις μέσα σου.

Και καθώς το μικρό του αστέρι απομακρυνόταν, ο Πλανήτης των Σκιών έλαμπε απαλά μέσα στο σύμπαν — όχι γιατί δεν υπήρχε πια σκοτάδι, αλλά γιατί κανείς δεν φοβόταν πια να φωτίσει μέσα του.

# data[].attributes.headline
Γιώργος Καπετανουδης Β1 

# data[].attributes.subject
Γιώργος Καπετανουδης Β1 

# data[].attributes.body
Ο μικρός πρίγκιπας ποδοσφαιριστής

Ο Μικρός Πρίγκιπας ζούσε σε έναν μικρό πλανήτη και συχνά ένιωθε μόνος. Για να περνά την ώρα του, παρατηρούσε τα αστέρια και σκεφτόταν. Μια μέρα βρήκε μια μπάλα και άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο. Το παιχνίδι τον έκανε να νιώθει καλύτερα και να χαμογελά.

Κάποια στιγμή ταξίδεψε στη Γη και βρέθηκε σε ένα γήπεδο με παιδιά που έπαιζαν ποδόσφαιρο. Στην αρχή φοβήθηκε, γιατί δεν τους γνώριζε και δεν ήξερε καλά το παιχνίδι. Τα παιδιά όμως τον κάλεσαν να παίξει μαζί τους και του έδειξαν τι να κάνει. Έτσι άρχισε να πασάρει την μπάλα και να συνεργάζεται με την ομάδα.

Ο Μικρός Πρίγκιπας δεν ήταν ο καλύτερος παίκτης, αλλά προσπαθούσε και δεν τα παρατούσε. Χαιρόταν όταν έπαιζε με τους φίλους του και δεν τον ένοιαζε αν κέρδιζαν ή έχαναν. Μέσα από το ποδόσφαιρο έμαθε ότι το πιο σημαντικό είναι η φιλία και η συνεργασία.

Όταν γύρισε στον πλανήτη του, πήρε μαζί του μια μπάλα. Κάθε φορά που έβλεπε τα αστέρια, θυμόταν τους φίλους του και το παιχνίδι που τον έκανε χαρούμενο.

# data[].attributes.headline
Μια περιπέτεια του μικρού πρίγκιπα-Δέσποινα Δονούλη Β1-

# data[].attributes.subject
Μια περιπέτεια του μικρού πρίγκιπα-Δέσποινα Δονούλη Β1-

# data[].attributes.body
Ο μικρος πρίγκιπας ταξίδευε στο σύμπαν μεχρι που ανακάλυψε έναν διαφορετικό πλανήτη. Ήταν διαφορετικος από την γη και τον β612. ηταν ενας πλανήτης μικροσκοπικός αλλα γεμάτος ζωή. εκεί ζουσαν πολλα μικρα πλασματάκια όπως μυρμίγκια και πεταλούδες. Ήταν σαν η Γή τον εντόμων.Τότε ο  μικρος πριγκιπας ρωτησε ένα μυρμίγκι

-τι είναι αυτός ο κόσμος?

-Ποιος εισαι εσυ?είπε το μυρμίγκι

-Εγώ ειμαι ο μικρος πρίγκιπας έρχομαι από τον β612

-Αα τον εχω ακουστα αυτόν τον πλανήτη . Εδώ περα βρίσκεσαι στον 967 ζούμε πολλα εντομα μαζι γιατι αυτος ο πλανητης εχει τις καταλληλες συνθηκες για ,να ζήσουμε εμεις . Τωρα βιάζομαι πρέπει να φύγω.

-Γιατί τι γίνεται?

-Βλέπεις δεν έχουμε την δύναμη να ξεριζόσουμε τα μπαομπαμ οπότε κυριάρχισαν τον πλανήτη μας και τώρα πρέπει να φύγουμε….

-Λυπάμε που το ακούω αυτό. Είπε ο μικρος πριγκιπας. Έχω μία ιδεα!Δίπλα στον πλανήτη μου υπάρχει ένας πλανητης σαν τον δικο σας.Γιατί δεν έρχεστε εκεί; Θα σας βοηθαω με τα μπαομπαμ και ότι χρειαστείτε μπορείτε να έρθετε  σε εμένα!

-Αυτή είναι μία υπεροχη ιδέα! Ευχαριστούμε πολύ!

Και ετσι επιστρέψανε στον καινούργιο τους πλανήτη ολοι χαρούμενοι.

# data[].attributes.headline
Τι σημαίνει για σένα φίλος 

# data[].attributes.subject
Τι σημαίνει για σένα φίλος 

# data[].attributes.headline
Δημιούργησε ένα σύντομο μήνυμα της αλεπούς προς έναν έφηβο σήμερα 

# data[].attributes.subject
Δημιούργησε ένα σύντομο μήνυμα της αλεπούς προς έναν έφηβο σήμερα 

# data[].attributes.headline
Συνέχεια «Ο μικρός πρίγκιπας» -  Κέλλυ Κωφίδου Β1

# data[].attributes.subject
Συνέχεια «Ο μικρός πρίγκιπας» -  Κέλλυ Κωφίδου Β1

# data[].attributes.body
Αφού ο πρίγκιπας αποχαιρέτησε την αλεπού με κλάματα και πολύ στεναχώρια, αποφάσισε να συνεχίσει την περιπέτειά του και να βρει κι άλλους φίλους και καινούργια μέρη. Καθώς διέσχιζε τα μονοπάτια ενός χωριού που βρέθηκε στον δρόμο του, μπροστά του βρήκε μια αγέλη αλεπούδων, κι ένα κορίτσι να τους μιλάει με τρόμο στην φωνή της. Ο μικρός πρίγκιπας αποφάσισε να είναι διακριτικός και στάθηκε πίσω από ένα δέντρο, με σκοπό να καταλάβει τι ακριβώς γινόταν.

«Σας παρακαλώ, μην μου κάνετε κακό! Δεν έχω κάτι να σας δώσω να φάτε...»

Οι αλεπούδες την κοίταξαν, κι ύστερα κοιτάχτηκαν μεταξύ τους, αλλά δεν αντέδρασαν.

Τότε ο μικρός πρίγκιπας βγήκε σιγά σιγά πίσω απο το δέντρο.

«Γιατί τους φωνάζεις; Δεν σου έχουν κάνει κάτι.» τηv ρώτησε.

Το κορίτσι τρόμαξε. «Ποιος είσαι; Είναι άγριες!»

Ο πρίγκιπας κοίταξε τις αλεπούδες προσεκτικά.

«Δεν είναι άγριες. Δεν σε ξέρουν, και δεν έχουν λόγο να σε πειράξουν.»

«Μα, πού το ξέρεις;» είπε το κορίτσι.

«Κάποτε γνώρισα μια αλεπού, κι εκείνη στην αρχή έφευγε μακριά μου.» Ο πρίγκιπας άρχισε να μιλάει από εμπειρία.

Το κορίτσι τότε τον κοίταξε με απορία. «Και δεν σε πείραξε;»

«Όχι. Γιατί ούτε εγώ προσπάθησα να την πειράξω. Κάθισα μακριά της αρχικά. Κάθε μέρα, την ίδια ώρα συναντιόμασταν στο ίδιο σημείο, και κάθε μέρα που περνούσε καθόμουν ολοένα και πιο κοντά της.»

«Γιατί;» απόρησε το κορίτσι.

«Για να με συνηθίσει, για να μάθει πως δεν θέλω να της κάνω κακό. Ή όπως μου έμαθε, για να την ημερώσω.»

Το κορίτσι απόρησε ακόμα πιο πολύ. «Να την ημερώσεις; Τι πάει να πει αυτό;»

«Το να ημερώσεις κάποιον σημαίνει να δημιουργήσετε δεσμούς, δηλαδή να γίνετε φίλοι» είπε ο πρίγκιπας χαμογελώντας.

Το κορίτσι κοίταξε τις αλεπούδες. «Δηλαδή… μπορούμε να γίνουμε φίλες;»

«Ναι», είπε ο πρίγκιπας. «Αλλά όχι με όλες, δεν σημαίνει πως θα ταιριάξεις με όλες. Και όχι αμέσως. Η φιλία θέλει χρόνο.»

Μία μικρή αλεπού έκανε ένα βήμα μπροστά. Το κορίτσι έμεινε χωρίς λόγια, και τότε κατάλαβε τα λόγια του πρίγκιπα.

«Μην κουνηθείς απότομα», είπε ο πρίγκιπας σιγά. «Κάθισε κάτω και δείξε πως δεν έχεις κακές προθέσεις.»

Το κορίτσι κάθισε κάτω, ενώ ο πρίγκιπας κάθισε λίγο πιο μακριά.

«Και τώρα;» ψιθύρισε εκείνη.

«Τώρα περιμένουμε. Σου είπα ότι θέλει χρόνο.»

Αφού πέρασε λίγη ώρα έτσι και δεν φάνηκε να έχει αλλάξει κάτι, το κορίτσι απόρησε.

«Αυτό είναι όλο; Και τι έγινε τωρα;» ρώτησε το κορίτσι.

«Έτσι αρχίζουν οι δεσμοί.» είπε ο πρίγκιπας.

Η μικρή αλεπού πλησίασε ακόμα λίγο.

Το κορίτσι χαμογέλασε τότε. «Νομίζω πως δεν με φοβάται τόσο τώρα.»

«Γιατί της έδωσες χρόνο να σε μάθει», είπε ο πρίγκιπας.

«Και τι θα γίνει αν έρθει αύριο;»

Ο πρίγκιπας την κοίταξε και μίλησε.

«Αν έρθει αύριο και είσαι κι εσύ εδώ, τότε θα έχετε αρχίσει να ημερώνετε η μία την άλλη.»

Το κορίτσι έμεινε σιωπηλό για λίγο, αλλά μετά έδειχνε να αρχίζει να καταλαβαίνει.

«Και αν δεν έρθει ξανά;»

Ο πρίγκιπας θυμήθηκε την αλεπού του, την αλεπού που αυτός ημέρωσε.

«Θα είναι αρκετά στενάχωρο, το ξέρω, πέρασα κι εγώ τα ίδια», είπε. «Αλλά θα έχεις κερδίσει κάτι που πριν δεν υπήρχε.»

«Τι;»

«Μια ανάμνηση που θα ζεσταίνει την καρδιά σου. Ένα μάθημα που θα σου μείνει μέχρι το τέλος της ζωής σου.»

Το κορίτσι τοτε είπε: «Νομίζω… θέλω να το δοκιμάσω. Θέλω να ημερώσω αυτή τη ν αλεπού. Αυτή με διάλεξε, αυτή με πλησίασε, οπότε εγώ θα την ημερώσω!»

Ο πρίγκιπας χαμογέλασε.

«Τότε έλα αύριο εδώ στο ίδιο μέρος την ίδια ώρα.»

Την επόμενη μέρα η μικρή αλεπού κάθισε ήσυχα λίγα βήματα μακριά τους στο ίδιο σημείο.

Το κορίτσι την κοίταξε με θαυμασμό. «Δεν είναι πια τόσο τρομακτική…»

«Όχι», είπε ο πρίγκιπας. «Τώρα αρχίζει να γίνεται μοναδική. Αυτή είναι η αξία του να ημερώνεις κάποιον.»

Ο μικρός πρίγκιπας έκανε μια παυση. Όλο αυτό του φάνηκε τόσο περίεργο. Το ότι μέχρι πριν λίγο καιρό δεν ήξερε τίποτα ως προς αυτό το θέμα, ύστερα η αλεπού του έγινε η δασκάλα του και του δίδαξε την αξία του και τώρα έφτασε η στιγμή που αυτός έγινε ο δάσκαλος στην ιστορία ενός άλλου ανθρώπου.

Ο μικρός πρίγκιπας χαμογέλασε στον εαυτό του.

«Τώρα καταλαβαίνω τι εννοούσε η αλεπού όταν έλεγε...»

«...Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.»

# data[].attributes.attachment_link.title
″Ταξιδεύοντας με το Μικρό Πρίγκιπα” - Free stories online. Create books for kids | StoryJumper

# data[].attributes.attachment_link.description
StoryJumper book - ”Ταξιδεύοντας με το Μικρό Πρίγκιπα”.

# data[].attributes.headline
Τι σημαίνει Δημιουργώ Δεσμούς;

# data[].attributes.subject
Τι σημαίνει Δημιουργώ Δεσμούς;

# data[].attributes.body
Μπορείτε να προσθέσετε την άποψή σας.

# data[].attributes.headline
Η γλώσσα της φιλίας στο Μικρό πρίγκιπα

# data[].attributes.subject
Η γλώσσα της φιλίας στο Μικρό πρίγκιπα

# data[].attributes.headline
Το σταυρόλεξο του Μικρού Πρίγκιπα

# data[].attributes.subject
Το σταυρόλεξο του Μικρού Πρίγκιπα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Μικρός Πρίγκιπας και η αλεπού

# data[].attributes.attachment_link.description
Συμβολίζει το τριαντάφυλλο του μικρού πρίγκιπα; Σημαίνει Δημιουργώ δεσμούς; Σε αυτό το περιβάλλον βρίσκει τον μικρό πρίγκιπα ο αφηγητής;; Ο συγγραφέας του βιβλίου Μικρός Πρίγκιπας; Συμβολίζει τη δασκάλα; Το είδος της σχέσης του μικρού πρίγκιπα και της…

# data[].attributes.headline
Β1 Σαιντ- Εξυπερύ Χρήστος Μανικάτοβ

# data[].attributes.subject
Β1 Σαιντ- Εξυπερύ Χρήστος Μανικάτοβ

# data[].attributes.attachment_caption
Γιόβαν Κυριακόπουλος Τόμιτς Β1

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

# data[].attributes.headline
Εργασία : Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ • Κωφίδου Κέλλυ Β1

# data[].attributes.subject
Εργασία : Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ • Κωφίδου Κέλλυ Β1

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιν -εξυπερη. Γιώργος Καπετανουδης Β1

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιν -εξυπερη. Γιώργος Καπετανουδης Β1

# data[].attributes.body
Ο Αντουάν ντε Σαιν-Εξυπερη ήταν Γάλλος συγγραφέας, γνωστός στο ευρύ κοινό από το βιβλίο του «Ο Μικρός Πρίγκιπας», το οποίο μεταφράστηκε σε 250 γλώσσες και έρχεται ως ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στο κόσμο. Βρίσκεται δεύτερο από την κορυφή της λίστας: Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα. Ο Εξυπερύ δεν ήταν όμως ένας διηγηματογράφος, αλλά ένας βαθύς φιλόσοφος που αποτύπωνε τη ζωή κι ανέλυε τον προορισμό της. Από την άποψη αυτή το έργο που τον χαρακτηρίζει απόλυτα είναι τα βιβλία του «Γη των Ανθρώπων» και το «Ταχυδρομείο του Νότου», που αποτελούν το απάνθισμα της φιλοσοφίας του.

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα Χίος Γιώργος Καπετανουδης Β1

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα Χίος Γιώργος Καπετανουδης Β1

# data[].attributes.body
Τα παιδιά λένε τα κάλαντα με ιδιαίτερη χιώτικη μελωδία

Στολίζεται χριστουγεννιάτικο καράβι, σύμβολο της ναυτοσύνης

Το έθιμο της γουρουνοχαράς συνοδευόταν από φαγητό και γλέντι

Παρασκευάζονται παραδοσιακά γλυκά, όπως κουραμπιέδες και μελομακάρονα, συχνά με μαστίχα Χίου

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στον εκκλησιασμό τα Χριστούγεννα και στα Θεοφάνια

Παλιά πίστευαν πως το αναμμένο τζάκι προστατεύει από τους καλικάντζαρους

# data[].attributes.headline
Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα           Αέλια Σμελτσς β1 

# data[].attributes.subject
Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα           Αέλια Σμελτσς β1 

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιν-Εξυπερή Β1 Θωμάς Κατσούλης

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιν-Εξυπερή Β1 Θωμάς Κατσούλης

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιντ                                            Καραμάρκου Κατερίνα β1

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιντ                                            Καραμάρκου Κατερίνα β1

# data[].attributes.body
Ο Αντουάν ντε Σαιντ γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1900 στη Λυών της Γαλλίας.Ήταν Γάλλος λογοτέχνης όπως επίσης και Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας της Γαλλίας.Ο Αντουάν ντε Σαιντ αγαπούσε όσα έλεγε μέσα από το γράψιμο αλλα η αδυναμία του ηταν πάντα τα αεροπλανα.Έγινε πιλότος το 1921 κατά τη στρατιωτική του θητεία και λίγα χρόνια αργότερα εργάστηκε ως πιλότος ταχυδρομικών πτήσεων, κάτι που επηρέασε έντονα τα βιβλία του.Άρχισε να γράφει εξαιτίας της ζωής του ως πιλότος, όχι επειδή ήθελε να γίνει συγγραφέας αλλα επειδή οι πτήσεις και οι εμπειρίες του τον οδήγησαν να θέλει να τις θυμάται και ετσι άρχισε να γραφει γιαυτες.Επίσης ο Αντουάν ντε Σαιντ συμμετείχε στον στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και βοήθησε την αεροπορία.Το ποιο γνωστό του έργο είναι «Ο μικρός Πρίγκιπας» το βιβλίο δίνει την εντύπωση ότι είναι παιδικό, όμως απευθύνεται, κυρίως, σε ενήλικες.Το βιβλίο προσπαθεί να μας δείξει ότι η αγάπη, η φιλία και η προσοχή είναι τα πραγματικά σημαντικά στη ζωή.Τέλος Ο Αντουάν ντε Σαιντ πέθανε στις 31 Ιουλίου 1944, κατά τη διάρκεια αναγνωριστικής πτήσης και μας διδάσκει πώς να ζούμε σωστά, με αγάπη, φαντασία και θάρρος.

# data[].attributes.headline
Αντουάν Εξυπερύ. Ο συγγραφέας του Μικρού Πρίγκιπα

# data[].attributes.subject
Αντουάν Εξυπερύ. Ο συγγραφέας του Μικρού Πρίγκιπα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ραφαήλ Γουδεντζίκης Εξιπερι

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ 

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ 

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιντ - Ελπίδα β1 

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιντ - Ελπίδα β1 

# data[].attributes.body
Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1900 στη Λυών, Γαλλία. Ασχολήθηκε με το επάγγελμα του πιλότου και του συγγραφέα. Το 1926 μπήκε στην αεροπορική εταιρεία Λατεκοέρ ως πιλότος, όπου συνέβαλε στη δημιουργία αεροπορικών ταχυδρομικών γραμμών, και την δεκαετία του 1930 εργάστηκε ως δοκιμαστής αεροσκαφών, ως υπεύθυνος δημόσιων σχέσεων της Air France και ως ρεπόρτερ της εφημερίδας Παρί-Σουάρ. Έλαβε μέρος στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όπου κατά τη διάρκεια μιας αναγνωριστικής πτήσης πάνω από τη Μεσόγειο, το αεροπλάνο του εξαφανίστηκε και ο ίδιος θεωρήθηκε νεκρός. Είναι γνωστός για το βιβλίο του "Ο μικρός πρίγκιπας", ένα από τα πιο διάσημα βιβλία στον κόσμο, το οποίο γράφτηκε το 1943 και έχει μεταφραστεί σε 300 επίσημες γλώσσες και διαλέκτους.

# data[].attributes.headline
Διονύσης Αναγνωστόπουλ

# data[].attributes.body
Διονύσης Αναγνωστόπουλος

# data[].attributes.headline
Τα ματωμένα χώματα - Ο πατέρας -ΒΑΙΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 

# data[].attributes.subject
Τα ματωμένα χώματα - Ο πατέρας -ΒΑΙΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 

# data[].attributes.body
Ο πατέρας δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τη δουλειά του και τη γη, γιατί από αυτήν ζει όλη η οικογένεια. Η συμπεριφορά του είναι γεμάτη περηφάνια αλλά και πείσμα· θέλει να κρατήσει τη γη του και να την καλλιεργεί, ακόμα κι αν οι συνθήκες είναι δύσκολες.

Απέναντι στα παιδιά του και στην οικογένεια φαίνεται αυταρχικός και σοβαρός. Δεν εκφράζει εύκολα τα συναισθήματά του, αλλά μέσα του υπάρχει αγάπη και φροντίδα, απλώς δεν ξέρει να τα δείχνει. Θέλει τα παιδιά του να μάθουν την αξία της δουλειάς και να σέβονται τη γη και τις παραδόσεις. Ο πατέρας είναι ο στυλοβάτης του σπιτιού και η μορφή του θυμίζει τον αγρότη που κουβαλά πάνω του όλη τη σκληρή ζωή της εποχής.

Μπορούμε να πούμε ότι η συμπεριφορά του είναι αυστηρή αλλά δίκαιη.

# data[].attributes.headline
Ατουαν ντε Σαιντ -Εξυπερυ -ΒΑΙΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ Β1

# data[].attributes.subject
Ατουαν ντε Σαιντ -Εξυπερυ -ΒΑΙΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ Β1

# data[].attributes.body
Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ ήταν Γάλλος συγγραφέας, γνωστός στο ευρύ κοινό από το βιβλίο του «Ο Μικρός Πρίγκιπας», το οποίο μεταφράστηκε σε 250 γλώσσες και έρχεται ως ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στο κόσμο.Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του αφιερώθηκε στην κατάκτηση των αιθέρων της πολιτικής αεροπορίας, της οποίας είναι ιστορικά απ' τους μεγάλους προδρόμους, ήταν ηγετικός παράγων της δημιουργίας της πρώτης διεθνούς γαλλικής εμπορικής εταιρείας από την οποία ξεπήδησε η Air France, ήταν δοκιμαστής αεροπλάνων της Air France και πολέμησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην πτώση της Γαλλίας, όπου και παρασημοφορήθηκε για να σκοτωθεί τελικά το 1944. Η Γαλλία και οι γαλλόφωνες χώρες τιμούν με το όνομά του σωρεία δρόμων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Το διεθνές αεροδρόμιο της Λυών ονομάζεται Σαιντ-Εξυπερύ.

Τα βιβλία του και η ζωή του έχουν γίνει θέματα περίπου 10 ταινιών, αν και μερικές από αυτές έχουν χαθεί από τις προπολεμικές ταινιοθήκες.

# data[].attributes.headline
Τα Χριστούγεννα στην Γαλλία - Βαία Βλαχοπούλου Β1 

# data[].attributes.subject
Τα Χριστούγεννα στην Γαλλία - Βαία Βλαχοπούλου Β1 

# data[].attributes.body
Τα Χριστούγεννα στη Γαλλία αποτελούν την εορταστική κορύφωση του έτους. Σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες η εποχή προ των Χριστουγέννων είναι αρκετά σημαντική και πολύ οικογενειακή. Η παραμονή των Χριστουγέννων εκεί είναι εργάσιμη μέρα, όπως και τώρα άρχισε και στην Ελλάδα. Το βράδυ όμως η οικογένεια συγκεντρώνεται για ένα ολοκληρωμένο χριστουγεννιάτικο δείπνο. Ο Père Noël (Ο πατέρας των Χριστουγέννων), ο κατά τους Γάλλους Άγιος Βασίλης, δίνει τα δώρα του στις 24 Δεκεμβρίου.

Μεγάλη σημασία στους εορτασμούς των Χριστουγέννων έχουν οι γαστρονομικές απολαύσεις. Το παραδοσιακό εορταστικό τραπέζι, το «Reveillon» (ρεβεγιόν) αποτελείται προπαντός από θαλασσινά και κυρίως τα στρείδια, όλες οι αγορές γεμίζουν στρείδια επίσης μια πλούσια γκάμα διαφορετικών πιάτων. Ανήμερα στις 25 τρώνε τη γαλοπούλα Και αυτό το έθιμο έχει περάσει σήμερα στα προγράμματα όλων των ξενοδοχειακών μονάδων της Ευρώπης και όχι μόνο αλλά και επί πλέον και την Πρωτοχρονιά.

Οι Γάλλοι τα Αλεξανδρινά τα γνωστά κόκκινα λουλούδια τα αποκαλούν Le poinsettia ou étoile de Noël (Αστέρια των Χριστουγέννων) και τα χρησιμοποιούν για διακόσμηση εσωτερικών χώρων καθώς και ως δώρο σε όλη τη διάρκεια των εορτών.

# data[].attributes.headline
Αντουαν Ντε Σαιν Εξυπερυ-Δεσποινα Δονουλη β1

# data[].attributes.subject
Αντουαν Ντε Σαιν Εξυπερυ-Δεσποινα Δονουλη β1

# data[].attributes.attachment_link.title
Αντουάν ντε Σαιν-Εξυπερύ

# data[].attributes.headline
Βασίλης Κοσμίδης 

# data[].attributes.body
Βασίλης Κοσμίδης

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιντ                 Αέλια σμελτσς β1 

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιντ                 Αέλια σμελτσς β1 

# data[].attributes.headline
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ μικρός πρίγκιπας  - Νιόβη Χατζηπαρασκευά Β1 

# data[].attributes.subject
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ μικρός πρίγκιπας  - Νιόβη Χατζηπαρασκευά Β1 

# data[].attributes.body
Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ ήταν Γάλλος συγγραφέας και πιλότος.Γεννήθηκε το 1900 στη Γαλλία και από μικρός αγαπούσε τα βιβλία, τη φαντασία και τα αεροπλάνα. Όταν μεγάλωσε, έγινε πιλότος αεροπλάνων, κάτι που επηρέασε πολύ τα έργα του, γιατί συχνά έγραφε για ταξίδια, ουρανό και περιπέτειες.Ο Σαιντ-Εξυπερύ έζησε σε μια δύσκολη εποχή, στις αρχές και στα μέσα του 20ού αιώνα. Εκείνα τα χρόνια έγιναν δύο μεγάλοι πόλεμοι, ο Α΄ και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο ίδιος συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως πιλότος αναγνώρισης. Οι εμπειρίες του από τον πόλεμο και τη μοναξιά επηρέασαν έντονα τον τρόπο που έγραφε και τα μηνύματα των βιβλίων του.Το πιο γνωστό του έργο είναι ο «Μικρός Πρίγκιπας», που γράφτηκε το 1943. Παρόλο που μοιάζει παιδικό βιβλίο, μιλάει για σοβαρά θέματα, όπως η φιλία, η αγάπη, η ευθύνη και το νόημα της ζωής. Μέσα από απλές ιστορίες δείχνει ότι οι μεγάλοι συχνά ξεχνούν τι έχει πραγματική αξία.Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ χάθηκε το 1944 κατά τη διάρκεια μιας πτήσης στον πόλεμο. Παρόλα αυτά, το έργο του συνεχίζει να διαβάζεται σε όλο τον κόσμο και να διδάσκει μικρούς και μεγάλους ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή δεν φαίνονται με τα μάτια αλλά με την καρδιά.

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικα Έθιμα από διάφορα μέρη της χώρας μας

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικα Έθιμα από διάφορα μέρη της χώρας μας

# data[].attributes.attachment_caption
Γιόβαν Κυριακοπούλος Τόμιτς Β1

# data[].attributes.headline
Τα Χριστούγεννα στη Σερβία

# data[].attributes.subject
Τα Χριστούγεννα στη Σερβία

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστουγεννα

# data[].attributes.headline
ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ

# data[].attributes.subject
ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ματωμένα Χώματα

# data[].attributes.headline
Τα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων 

# data[].attributes.subject
Τα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων 

# data[].attributes.body
Διονύσης Αναγνωστόπουλος

# data[].attributes.headline
Τα ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων

# data[].attributes.subject
Τα ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων

# data[].attributes.attachment_link.title
Λυμπεράτος Χρήστος

# data[].attributes.headline
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΑ

# data[].attributes.subject
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΑ

# data[].attributes.body
ΤΣΙΒΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Β2

# data[].attributes.attachment_link.title
Στάση του Νίκα Βασίλειος Τσιβούλης Β2

# data[].attributes.body
Παπαδοπούλου Βασιλική Β'2

# data[].attributes.body
ΘΕΟΔΩΡΑ ΦΡΑΓΚΑΚΗ Β'2

# data[].attributes.headline
Το Πάσχα στο χωριό 

# data[].attributes.subject
Το Πάσχα στο χωριό 

# data[].attributes.body
Ιόλη Καρύδα Β'1

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Πάσχα στο χωριό μου

# data[].attributes.headline
Eργασία Λογοτεχνίας

# data[].attributes.subject
Eργασία Λογοτεχνίας

# data[].attributes.body
Αναστασιάδου Λητώ Β'1

# data[].attributes.attachment_link.title
Εργασία Λογοτεχνίας 2025 Νο2 -WPS Office

# data[].attributes.headline
Πασχαλινές Διακοπές στ

# data[].attributes.body
Πασχαλινές Διακοπές στο χωριό

Γιάννης Ξαρχουλάκος Β2

# data[].attributes.attachment_link.title
Πασχαλινές Διακοπές

# data[].attributes.headline
Βιβλιοπαρουσίαση Δαβιδ Σουλδατος

# data[].attributes.subject
Βιβλιοπαρουσίαση Δαβιδ Σουλδατος

# data[].attributes.body
Δαβίδ-Β2

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Παράξενη Διαθήκη

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ (Ειρήνη Μάρρα)- Ερωτήση 4 (σελίδα 162)

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ (Ειρήνη Μάρρα)- Ερωτήση 4 (σελίδα 162)

# data[].attributes.body
Θάνος-Α3

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ (Ειρήνη Μάρρα)- Ερωτήση 4 (σελίδα 162)

# data[].attributes.headline
Διαφορετικό τέλος στ

# data[].attributes.body
Διαφορετικό τέλος στο κείμενο «Τα κόκκινα λουστρίνια»

Είχε λοιπόν δώσει τα λουστρίνια στην αδερφή του. Όμως, ήθελε ακόμη να δώσει κάτι στην κόρη του δασκάλου. Σκέφτηκε πως ίσως θα μπορούσε να φτιάξει ένα ακόμη ζευγάρι λουστρίνια για να της τα δώσει. Έτσι και έκανε.
Αφού μάζεψε τα χρήματα, αγόρασε πάλι λουστρίνι. Έφτιαξε τα παπούτσια, λέγοντας στο αφεντικό πως είχε αγοράσει το λουστρίνι για την αδερφή του. Όταν τέλειωσε, τα πήρε  στο σπίτι του και συνεννοήθηκε με την μητέρα του για να έρθει μαζί της στο σπίτι και να τα δώσει στην κοπέλα και εκείνη συμφώνησε.
Την άλλη μέρα, πήγε στο σπίτι και της τα έδωσε. Εκείνη χάρηκε πάρα πολύ και τον ευχαρίστησε.
Αγγελική Σινάκου

# data[].attributes.attachment_caption
Τα κόκκινα λουστρίνια (διαφορετικό τέλος)

# data[].attributes.headline
Παπαδοπούλου Ειρήνη Α3

# data[].attributes.subject
Παπαδοπούλου Ειρήνη Α3

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα κόκκινα λουστρίνια (συνέχεια ιστορίας, διαφορετικό τέλος)

# data[].attributes.headline
Συνέχιση "Τα κόκκινα λουστρίνια"

# data[].attributes.subject
Συνέχιση "Τα κόκκινα λουστρίνια"

# data[].attributes.body
Ελένη Ταϊγανίδου Α'3

# data[].attributes.attachment_link.title
Όταν το αγόρι πήγε στην δουλεία

# data[].attributes.headline
Τα κόκκινα λουστρίνια

# data[].attributes.subject
Τα κόκκινα λουστρίνια

# data[].attributes.body
Κυρία σας στέλνω την εργασία απο το βιβλίο για τα κόκκινα λουστρίνια

# data[].attributes.headline
Νέα παιδαγωγική - Ψηφιακό βιβλίο

# data[].attributes.subject
Νέα παιδαγωγική - Ψηφιακό βιβλίο

# data[].attributes.body
Αγαπημένοι μου μαθητές,
θα ήθελα , είτε ατομικά είτε σε μικρές ομάδες να συμπληρώσετε κάποιες περιπέτειες του μικρού Νίκου από τη σχολική του ζωή πριν από ένα και πλέον αιώνα.
Επίσης μπορείτε να ζωγραφίσετε και κάτι σχετικό και να το προσθέσετε.
Περιμένω να διαβάσω τις περιπέτειες στις οποίες θα εμπλέξετε τον ήρωά μας.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δέσποινα Θάνου

# data[].attributes.attachment_link.title
"Ο μικρός Νίκος την πρώτη μέρα στο σχολείο"

# data[].attributes.headline
Νέα Παιδαγωγική 

# data[].attributes.subject
Νέα Παιδαγωγική 

# data[].attributes.body
Καλημέρα παιδιά,
θα ήθελα να πάτε στο σύνδεσμο που σας στέλνω και να παίξετε ένα ωραίο παιχνίδι που αφορά τη Νέα Παιδαγωγική και είναι επίσης μια μικρή επανάληψη
https://quizlet.com/_b9tumx?
x=1qqt&i=46km6h
Σας παρακαλώ να μου γράψετε τις εντυπώσεις σας.
Τι λέτε να το ξανακάνουμε σε άλλο κείμενο;;;;

# data[].attributes.attachment_link.title
″Η Νέα Παιδαγωγική” Α3 Flashcards | Quizlet

# data[].attributes.attachment_link.description
Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη ’Αναφορά στο Γκρέκο” που είναι διαθέσιμο για τη Νεοελληνική Λογοτεχνία της Α΄Γυμνασίου

# data[].attributes.headline
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΕΡΖΙΑΔΟΥ Α3

# data[].attributes.subject
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΕΡΖΙΑΔΟΥ Α3

# data[].attributes.body
ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΑ ΤΣΕΡΚΕΝΙΑ

# data[].attributes.body
Το power point για τον άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

# data[].attributes.attachment_link.title
ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ

# data[].attributes.headline
Η σχεδία του Οδυσσέα.

# data[].attributes.subject
Η σχεδία του Οδυσσέα.

# data[].attributes.body
ΑΠΑΤΣΙΔΟΥ ΦΑΝΗ, Α1