# data[].attributes.body
สงครามนี้มีที่มาจากความไม่ลงรอยระหว่างราชวงศ์ย้อนไปถึงสมัยพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต ผู้กลายเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษใน ค.ศ. 1066 ระหว่างยังครอบครองดัชชีนอร์ม็องดีในฝรั่งเศส ในฐานะผู้ปกครองนอร์ม็องดีและดินแดนอื่นบนทวีป พระมหากษัตริย์อังกฤษจึงเป็นหนี้บังคม (homage) ระบบฟิวดัลต่อพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1337 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษทรงปฏิเสธถวายบังคมต่อพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ทำให้พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงยึดที่ดินของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในอากีแตน

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงตอบโต้โดยประกาศพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสโดยชอบ มิใช่พระเจ้าฟิลิป เป็นการอ้างสิทธิ์ย้อนไปใน ค.ศ. 1328 เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส พระปิตุลา (ลุง) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด เสด็จสวรรคตโดยไม่มีทายาทชายโดยตรง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นพระญาติชายที่ใกล้ชิดที่สุดของอดีตพระมหากษัตริย์ ในฐานะพระโอรสในอิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส พระธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และพระขนิษฐาในพระเจ้าชาร์ลที่ 4 ฝ่ายพระเจ้าฟิลิปที่ 6 ทรงเป็นพระภราดร (ลูกพี่ลูกน้อง) ในอดีตพระมหากษัตริย์ พระโอรสในชาร์ล เคานต์แห่งวาลัว พระอนุชาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสตามกฎหมายแซลิก ซึ่งตัดสิทธิการสืบราชสันตติวงศ์ชายผ่านสายหญิง ปัญหาการสืบราชสันตติวงศ์ราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตามกฎหมายเป็นใจหลักของสงครามเหนือผู้อ้างสิทธิ์ชาวอังกฤษและฝรั่งเศสหลาย

อ้างอิง https://th.m.wikipedia.org/wiki/สงครามร้อยปี
นายโจนาธาน สุดขาว เลขที่ 16 6/12

# data[].attributes.attachment_caption
การล้อมคอนสแตนติโนเปิลครั้งสุดท้าย (1453), จุลจิตรกรรมฝรั่งเศสโดย Jean Le Tavernier หลัง ค.ศ. 1455

# data[].attributes.body
สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 (ภายหลังเรียกเป็น "เมห์เหม็ดผู้พิชิต") ในพระชนมายุ 21 พรรษา เป็นผู้บัญชาการกองทัพออตโตมัน ส่วนจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 เป็นผู้บัญชาการกองทัพไบแซนไทน์ หลังพิชิตเมืองนี้ เมห์เหม็ดที่ 2 ทรงตั้งเมืองนี้เป็นเมืองหลวงใหม่ของออตโตมันแทนเอดีร์แนการเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์ และทำให้จักรวรรดิโรมัน ซึ่งเริ่มต้นใน 27 ปีก่อนคิรสต์ศักราช สิ้นสุดลง โดยอยู่ได้นานเกือบ 1,500 ปี[10] การยึดครองคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งเป็นเมืองที่เป็นจุดแบ่งระหว่างยุโรปกับเอเชียน้อย ทำให้ออตโตมันสามารถโจมตียุโรปภาคพื้นดินได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ทำให้ในภายหลัง ออตโตมันสามารถควบคุมคาบสมุทรบอลข่านส่วนใหญ่ได้การพิชิตคอนสแตนติโนเปิลและการล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์[11] เป็นเหตุการณ์สำคัญในสมัยกลางตอนปลาย และถือเป็นจุดสิ้นสุดของสมัยกลาง[12] ในสมัยโบราณ มีการป้องกันเมืองและปราสาทด้วยป้อมปราการและกำแพงเพื่อต้านทานผู้บุกรุก ตัวป้องกันคอนสแตนติโนเปิล โดยเฉพาะกำแพงเทโอโดเซีย (Theodosian Walls) เป็นหนึ่งในระบบป้องกันที่ทันสมัยที่สุดในยุโรปและโลก อย่างไรก็ตาม ปราการสำคัญเหล่านี้ถูกพิชิตด้วยการใช้ดินปืนโดยเฉพาะในรูปของปืนใหญ่และระเบิด ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงในสงครามปิดล้อมที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง[13]

แหล่งข้อมูล : https://th.m.wikipedia.org/wiki/

น.ส.จิราพัชร อินทรมูล เลขที่24 ม6/12

# data[].attributes.body
นอร์มัน (อังกฤษ: Normans)
คือกลุ่มชนผู้ให้นามแก่ดินแดนนอร์ม็องดีซึ่งเป็นบริเวณทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ชนนอร์มันสืบเชื้อสายมาจากไวกิงผู้ได้รับชัยชนะต่อผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิมที่เป็นชนแฟรงค์ (Franks) และกอลล์-โรมัน (Gallo-Roman) ความเป็น “ชนนอร์มัน” เริ่มเป็นที่รู้จักกันเป็นครั้งแรกราวครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 10 และค่อย ๆ วิวัฒนาการเรื่อยมาในคริสต์ศตวรรษต่อ ๆ มาจนกระทั่งสูญหายไปจากการเป็นกลุ่มชนที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 คำว่า “นอร์มัน” มาจากคำว่า “นอร์สเม็น” หรือ “นอร์ธเม็น” (Norsemen หรือ Northmen) ตามชื่อไวกิงจากสแกนดิเนเวียผู้ก่อตั้งนอร์ม็องดี หรือ “นอร์ธมานเนีย” เดิมในภาษาละติน

ชนนอร์มันมีบทบาทสำคัญในทางการเมือง, การทหารและวัฒนธรรมของยุโรปและแม้แต่ในตะวันออกใกล้ (Near East) ชนนอร์มันมีชื่อเสียงในทางการรณรงค์และความศรัทธาทางคริสต์ศาสนา และยอมรับการใช้ภาษากอลล์-โรมานซ์ในดินแดนที่ไปตั้งถิ่นฐานอย่างรวดเร็ว สำเนียงการพูดและการใช้ภาษาที่ได้รับมากลายมาเป็นภาษานอร์มันซึ่งเป็นภาษาที่มีความสำคัญทางวรรณกรรม อาณาจักรดยุคแห่งนอร์ม็องดี (Duchy of Normandy) ที่เป็นดินแดนที่เกิดจากสนธิสัญญากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นอาณาบริเวณการปกครองที่มีความสำคัญที่สุดบริเวณหนึ่งในยุคกลางของฝรั่งเศส ทางด้านการสงครามชนนอร์มันขยายดินแดนโดยการรุกรานและยึดครองโดยเฉพาะในการยึดครองอังกฤษในการรุกรานและยึดครองอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1066 และการรุกรานและยึดครองอิตาลีตอนใต้ นอกจากในด้านการเมืองและการปกครองแล้วชนนอร์มันก็ยังมีชื่อเสียงทางด้านการสถาปัตยกรรมที่มีพื้นฐานมาจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และความสามารถทางด้านดนตรี อิทธิพลของนอร์มันในด้านต่าง ๆ แผ่ขยายจากบริเวณที่ยึดครองตั้งแต่อาณาจักรครูเสดต่าง ๆ ในตะวันออกใกล้ไปจนถึงสกอตแลนด์ และเวลส์ ในสหราชอาณาจักร และในไอร์แลนด์

ในการศึกษาประวัติศาสตร์ (historiography) ของรัสเซีย คำว่า “นอร์มัน” มักจะใช้สำหรับชนวารันเจียน (Varangians) ซึ่งมาจากไวกิง ในการศึกษาประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศสก็เช่นกันมักจะเป็นคำที่หมายถึงไวกิงกลุ่มต่าง ๆ ผู้รุกรานฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก่อนจะตั้งหลักแหล่งในนอร์ม็องดี

https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%99

นายฐิติรัตน์ พลสรรณ เลขที่26 ม.6/12

# data[].attributes.attachment_caption
ในช่วงยุคกลางได้มีการวางรากฐานสำหรับสัญกรณ์ดนตรีและแนวปฏิบัติทฤษฎีดนตรีที่จะหล่อหลอมดนตรีตะวันตกให้เป็นบรรทัดฐานที่พัฒนาขึ้นในช่วงระยะเวลาการปฏิบัติร่วมกันของแนวปฏิบัติในการเขียนเพลงร่วมกันซึ่งครอบคลุม

# data[].attributes.body
คีตกานท์ ( lyric)  เกิดจากนักร้องเร่ที่เรียกตัวเองว่า  ตรูบาดูร์   (Troubadour)  จะแต่งบทกวี   ขับร้องกับพิณ นิยมบรรเลงกันในปราสาทของขุนนางและราชสำนัก เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักแบบเทิดทูนต่อสตรีสูงศักดิ์ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากราชสำนักของพวกมุสลิม การเทิดทูนสตรีที่สูงศักดิ์ก่อให้เกิดระเบียบวิธีปฏิบัติที่บุรุษควรมีต่อสตรีเพศ หรือที่เรียกว่า ธรรมเนียมวีรคติ  ซึ่งถือปฏิบัติกันอย่างเคร่งครันในหมู่อัศวินนักรบของสมัยกลางในภายหลังซึ่งบุรุษชั้นสูงจะแสวงหาความรักแบบเทิดทูนต่อสตรีผู้สูงศักดิ์โดยไม่ ปรารถนาความรักตอบแทน เพราะถือว่าว่าการอุทิศตนเพื่อสตรีที่รักทำให้ชีวิตของการเป็นอัศวินมีคุณ ค่าและมีเกียรติยศยิ่งนัก
https://hmong.in.th/wiki/Medieval_music
http://www.satit.up.ac.th/BBC07/AboutStudent/Document/Hist_MiddleAges/pdf/E_The_Literature.pdf
http://www.digitalschool.club/digitalschool/art/music2_1/lesson1/page4.php
นาย ปัญญาคม จูถิระกิตติภร เลขที่33

# data[].attributes.attachment_caption
การเข้าร่วมรบสงครามโดยมีสัญลักษณ์การชูไม้กางเขน

# data[].attributes.body
Cross
สงครามไม้กางเขน เดิมมาจากคำว่า "ครอส" (Cross) คือ สงครามระหว่างศาสนา ซึ่งอาจหมายถึงสงครามระหว่างชาวคริสต์ต่างนิกายด้วยกันเอง หรือชาวคริสต์กับผู้นับถือศาสนาอื่นก็ได้ แต่โดยส่วนใหญ่มักหมายถึงสงครามครั้งใหญ่ระหว่างชาวมุสลิมและชาวคริสต์ ในช่วงศตวรรษที่ 11 ถึง 13

ในตอนเริ่มสงครามชาวมุสลิมปกครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ดินแดนแห่งนี้เป็นสถานที่สำคัญของสามศาสนาได้แก่ อิสลาม ยูได และ คริสต์ ในปัจจุบันดินแดนแห่งนี้คือ ประเทศอิสราเอล หรือ ปาเลสไตน์

ค.ศ.1055 เมื่อพวกเซลจูคเติร์ก เข้ามายึดครองเมืองแบกแดด พวกสุลต่านไม่ได้ปฏิบัติต่อชาว คริสเตียนเหมือนเช่นเคย พวกคริสเตียนในยุโรปจึงโกรธมาก

ค.ศ.1095 องค์สันตะปาปาออร์บานที่ 2 (Pope Urban II)ได้เรียกประชุมขึ้นที่เคลอร์มองต์ในได้ประกาศให้ทำสงครามครูเสดต่อ “พวกนอกศาสนา” (พวกคริสเตียนในเวลานั้นหมายถึงพวกมุสลิมีนโดยเฉพาะ)องค์สันตะปาปาได้ปลุกระดมให้พวกคริสเตียนเข้าร่วมในสงคราม โดยประกาศว่า

“ผู้ใดถือไม้กางเขนหรือประดับไม้กางเขนเพื่อไปในสงครามครูเสด ย่อมถูกยกเว้นจากการถูกฟ้องร้องเรื่องหนี้สิน ไม่ต้องเสียภาษี และบุคคลภาพผู้นั้นอยู่ในพิทักษ์ของศาสนจักร ถูกไถ่บาปทั้งหมดและจะได้เข้าสวนสวรรค์อันสถาพร”

อีกตำนานบอกว่า เนื่องจากพวกคริสต์กลุ่มหนึ่งมีความเชื่อกันว่า โลกนี้จะถึงการอวสานเมื่อครบ ค.ศ. 1000 เรียกว่าMillennium และเชื่อว่าพระเยซูพร้อมด้วยสาวกจะเสด็จมาโปรดชาวโลกในวันนั้น

แหล่งที่มา : 1.https://infocenter.nationalhealth.or.th/node/27396
2.ประวัติศาสตร์สากล สมัยกลางหรือยุคมืด
แหล่งที่มา : https://medium.com/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A5-%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%94-86a9ddd7326
น.ส.ชลดา หมั่นจิตร เลขที่41 6/12

# data[].attributes.body
Fabliau คือ วรรณกรรมชาวบ้านทั่วๆไป ลักษณะเป็นนิทานสั้นๆ เขียนโคลงกลอน เนื้อเรื่องเป็นเรื่องราวการเสียดสีสังคมชนชั้นสูงพวกเหล่าขุนนาง มีความตลก ขบขัน เล่ห์เหลี่ยม บางครั้งค่อนข้างไปทางหยาบคาย งานประพันธ์ทราได้รับอิทธิพล คือ " นิทานแห่งแคนเทอร์เบอรี่ " ( The Canterbury Tales)
Fabliau เกิดขึ้นช่วงต้นสมัยยุคกลาง คริสต์ศักราช ที่ 6-10 จัดเป็นหมวดหมู่วรรณกรรมทางโลก ซึ่งจะมีเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตคนในสังคม ระบอบฟิวดัล เน้นการต่อสู้ ผจญภัย และการสั่งสอนค่านิยม ด้านความซื่อสัตย์ และ ความจงรักภักดีต่อขุนนางเจ้านาของตนเอง
อ้างอิง : http://www.satit.up.ac.th/BBC07/AboutStudent/Document/Hist_MiddleAges/pdf/E_The_Literature.pdf

น.ส.กัลยารัตน์ จันทร์เทศ ม.6/12 เลขที่ 6

# data[].attributes.body
( Crusades ) เป็นชุดสงครามทางศาสนาในช่วงยุคกลาง ซึ่งคริสตจักร​ละตินเป็นผู้ริเริ่ม สนับสนุน และบางครั้งก็สั่งการเอง สงครามครั้งที่รู้จักกันดีที่สุด คือ คราวที่ส่งกองทัพไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์​ระหว่าง ค.ศ. 1095–1291 โดยประสงค์จะปลดปล่อยเยรูซาเล็มกับพื้นที่รายรอบให้พ้นจากการปกครองของมุสลิมกิจกรรมทางทหารที่เกิดขึ้นพร้อมกันในคาบสมุทรไอบีเรียเพื่อต่อต้านชาวมัวร์ (สงครามเรกองกิสตา) และในยุโรปตอนเหนือเพื่อต่อต้านเผ่าสลาฟ (ครูเสดในภาคเหนือ) ก็ได้ชื่อว่าครูเสดเช่นกัน ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 15 ยังมีครูเสดคราวอื่น ๆ อีกที่ได้รับอนุมัติจากศาสนจักรให้รบกับนิกายคริสต์นอกรีต รบกับจักรวรรดิไบแซนไทน์และจักรวรรดิออสโตมัน ปราบปราบลัทธินอกศาสนากับกลุ่มมิจฉาทิฐิ และเป็นไปเพื่อเหตุผลทางการเมืองสงครามครูเสดที่ราษฎร​เป็นผู้ก่อตั้งก็เกิดบ่อยครั้ง แต่ศาสนจักรไม่อนุมัติ นับตั้งแต่เริ่มครูเสดครั้งที่หนึ่งซึ่งส่งผลให้ศาสนาคริสต์ยึดเยรูซาเล็มคืนได้ใน ค.ศ. 1099 เป็นต้นมา ก็เกิดครูเสดอีกหลายสิบครั้ง ซึ่งก่อให้เกิดจุดศูนย์รวมความสนใจจุดหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ยุโรปนานหลายร้อยปี
ที่มา https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%94
น.ส. ชนัญชิดา ทองเที่ยง เลขที่ 36 ม.6/12

# data[].attributes.body
พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
ตอนอายุ 16 ปี ริชาร์ดได้เข้าบัญชาการกองทัพของเขาเอง โดยปราบกบฏในปัวตูเพื่อต่อต้านพ่อของเขา  ริชาร์ดเป็นผู้บัญชาการศาสนาคริสต์คนสำคัญในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่3 โดยเป็นผู้นำการรณรงค์หลังจากการจากไปของฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และประสบความสำเร็จอย่างมากกับซาลาดิน ที่เป็นคู่หูชาวมุสลิม แม้ว่าเขาจะทำสนธิสัญญาสันติภาพได้เสร็จสิ้นและยุติการรณรงค์โดยไม่ยึดกรุงเยรูซาเล็มกลับคืนมา

ริชาร์ดอาจจะพูดทั้งภาษาฝรั่งเศสและอ็อกซิตัน เขาเกิดในอังกฤษที่ซึ่งเขาใช้ชีวิตในวัยเด็ก  ก่อนขึ้นเป็นกษัตริย์ พระองค์ทรงใช้ชีวิตในวัยผู้ใหญ่เกือบทั้งหมดในดัชชีแห่งอากีแตน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส  หลังจากเข้าเป็นภาคี เขาใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในอังกฤษ บางทีอาจจะแค่หกเดือน  ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาในฐานะกษัตริย์ถูกใช้ไปกับสงครามครูเสด ถูกจองจำ หรือปกป้องดินแดนของเขาในฝรั่งเศสอย่างแข็งขัน  แทนที่จะมองว่าอาณาจักรของเขาเป็นความรับผิดชอบที่ต้องมีตนเป็นผู้ปกครอง เขากลับถูกมองว่าเลือกที่จะใช้เพียงเป็นแหล่งรายได้เพื่อสนับสนุนกองทัพของเขาเท่านั้น อย่างไรก็ตาม อาสาสมัครของเขาถูกมองว่าเป็นวีรบุรุษผู้เคร่งศาสนา เขายังคงเป็นหนึ่งในกษัตริย์ไม่กี่แห่งของอังกฤษที่ผู้คนจดจำได้ทั่วไปโดยฉายามากกว่าหมายเลขประจำราชวงศ์ และเป็นบุคคลสำคัญที่ยืนยงทั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส

https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88_1_%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9

น.ส. ศตนันท์ ทัฬหปริญญา ม.6/12 เลขที่30

# data[].attributes.attachment_caption
ภาพนักรบหรือผู้ติดตามติดอาวุธ

# data[].attributes.body
ในสมัยโบราณ Comitatus เป็นคำภาษาละตินสำหรับคุ้มกันติดอาวุธหรือผู้ติดตาม  คำนี้ใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของวัฒนธรรมนักรบดั้งเดิมสำหรับวงสงครามที่ผูกติดอยู่กับผู้นำโดยคำสาบานแห่งความภักดี และอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับผู้ติดตามของเขา หรือ thanes (OE þegn)  แนวความคิดโดยทั่วไปถือว่านักวิชาการมองว่าเป็นวรรณกรรมมากกว่าความถูกต้องทางประวัติศาสตร์

แหล่งอ้างอิง
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Comitatus

นายศุภกร พุ่มเรือง ม.6/12 เลขที่ 2

# data[].attributes.attachment_caption
สัญลักษณ์ของราชวงศ์กาเปเชียน (Capetians)

# data[].attributes.body
ราชวงศ์กาเปเชียน(Capétiens) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองฝรั่งเศสในสมัยกลาง มีพระเจ้าอูก กาแป (Hugh Capet) แห่งฝรั่งเศสเป็นต้นราชวงศ์ ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 987 โดยอูกเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสที่มาจากการเลือกตั้งโดยกลุ่มบุคคลสำคัญชาวแฟรงก์ โน้มน้าวว่า”ราชบัลลังก์ควรได้มาจากการเลือกตั้งมากกว่าการสืบทอดทางสายเลือด” และชาร์ลส์แห่งโลร์แรน ผู้ท้าชิงชาวกาโรแล็งเฌียงที่ถูกต้องตามกฎหมายที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวไม่เหมาะที่จะปกครอง อูกจึงได้รับตำแหน่งในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 987 แต่ราชวงศ์นี้ได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1328 เนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าชาร์ลที่ 4 ที่ทรงไร้ทายาทสืบทอดราชวงศ์ ส่วนบรรพบุรุษของราชวงศ์กาเปเชียนก็คือ ตระกูลรอแบร์ (Robertian)  ราชวงศ์กาเปเชียนมีความสำคัญทั้งในด้านการปกครองประเทศ ด้านศาสนา ด้านสังคมเศรษฐกิจ และถือเป็นราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดราชวงศ์หนึ่งอีกด้วย ภายใต้ชาวกาเปเชียน องค์กรบริหารปกครองพื้นฐานมากมายของระบอบกษัตริย์ฝรั่งเศส ประกอบด้วยปาร์เลอม็องต์ส์ (ศาลหลวง) อีแตต์ส์-เจเนโรซ์ (คณะผู้แทน) และไบล์ยีส์ (เจ้าพนักงานท้องถิ่นหลวง)เริ่มพัฒนาขึ้นมา ชาวกาเปเชียนที่โดดเด่นที่สุดคือพระเจ้าฟิลิปที่2 ที่แย่งพื้นที่มากมายของจักรวรรดิที่ชาวอ็องฌูแว็งสร้างขึ้นมาในฝรั่งเศสตะวันตกมาจากผู้ปกครองอ็องฌูแว็งแห่งอังกฤษได้ และที่โดดเด่นอีกคนคือพระเจ้าหลุยส์ที่9หรือนักบุญหลุยส์ ที่การอุทิศตนให้กับความยุติธรรมและการใช้ชีวิตแบบนักบุญของพระองค์เพิ่มความเกรียงไกรให้กับระบอบกษัตริย์ปัจจุบันราชวงศ์กาเปเชียนที่ยังคงมีพระชนม์ชีพและถือพระราชสมบัติอยู่ คือ กษัตริย์แห่งสเปนและแกรนด์ดุ๊กแห่งลักเซมเบิร์กผ่านทางราชวงศ์บูร์บง

น.ส ธีรตา สตาปอ เลขที่20 ม.6/12

แหล่งอ้างอิง
: https://th.unionpedia.org/ราชวงศ์กาเปเซียงwiki/ราชวงศ์กาเปเซียง
: http://worldcivil14.blogspot.com/2019/01/blog-post_6.html
: https://th.wikipedia.org/wiki/ราชวงศ์กาเปเซียง

# data[].attributes.attachment_caption
เรื่องราวของการต่อสู้ของโรลองค์ ทหารของสนิทของพระเจ้าซาร์ลมาร์ลกับกองทัพมุสลิมที่เดินทัพมาจากสเปนเพื่อพิชิตยุโรปตะวันตก

# data[].attributes.body
มหากาพย์ (epic) หรือที่เรียกว่า ชาซอง เดอ กาสต์ เป็นเรื่องราวของการสร้างวีรกรรมของวีรบุรุษในอดีต นิยมประพันธ์ด้วยโคลงกลอน วรรณกรรมประเภทนี้ได้แก่  ชาซอง  เดอ โรลองด์ ( chason de roland )

แหล่งที่มา
https://sites.google.com/site/historymiddleage/yukh-klang-txn-play/wrrnkrrm

น.ส. วิภาวี คงสุวรรณ ม.6/12 เลขที่23

# data[].attributes.headline
สมาคมพ่อค้าและช่างฝีมือ (Guild)

# data[].attributes.subject
สมาคมพ่อค้าและช่างฝีมือ (Guild)

# data[].attributes.body
(Guild)ในสมัยกลาง สังคมยุโรปในระบบฟิวดัล(Feudal system) มีประชากรแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ ผู้ปกครองและกลุ่มผู้อยู่ใต้ปกครอง เมื่อเศรษฐกิจขยายตัวในช่วงปลายสมัยฟิวดัลของยุคกลาง ได้เกิดกลุ่มพ่อค้าและสมาคมช่างฝีมือหรือสมาคมอาชีพ ที่เรียกว่า กิลด์(Guild) ซึ่งเป็นชนชั้นกลางที่มีบทบาทสำคัญในการผลิตสินค้าอุตสาหกรรมและการขยาย
การค้า กลุ่มชนชั้นกลางนี้มีฐานะดี และมีบทบาทสำคัญทางการเมืองและเศรษฐกิจของยุโรปในปลายสมัยกลาง

ระบบสมาคมอาชีพ (guild system) เกิดขึ้นมาตั้งแต่ยุคสมัยโรมันต่อเนื่องมายุคกลาง เป็นระบบที่มีอยู่ในตัวเมืองทุกเมืองในสมัยนั้น ระบบสมาคมอาชีพในยุคกลาง จึงเป็นระบบการผูกขาดการผลิตและการค้าไว้เฉพาะกลุ่มอาชีพของตัวเอง ชนชั้นทางสังคมจึงแบ่ง
ออกตามกลุ่มอาชีพ ฐานะทางเศรษฐกิจและสังคม สิทธิและหน้าที่ทางสังคม บทบาทและหน้าที่ทางการเมือง ระบบสมาคมอาชีพ ค่อยเจริญเติบโตเข้ามาแทนที่ระบบการผลิตแบบขุนนางศักดินาที่อ่อนแอ่ลงในช่วงปลายยุคกลาง เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงการขยายตัวของ
ตลาดและวิสาหกิจที่เติบโตเพิ่มขึ้น และได้พัฒนามาเป็นสมาคม
การค้ารูปแบบต่างๆ
สมาคมพ่อค้าและช่างฝีมือในสมัยกลางเป็นการค้าและ
อุตสาหกรรมขยายตัวต่อเนื่องจากยุคโรมันมีการค้าขายติดต่อกับโลก
ตะวันออกใกล้ที่โรมันเคยค้าขายมาก่อน การค้าขนาดใหญ่จึงเกิดขึ้นในยุโรปตะวันออก การอุตสาหกรรมเป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็กที่
สนองตอบความต้องการหรือตลาดภายในประเทศและตลาด
ต่างประเทศที่ใกล้เคียง อุตสาหกรรมแต่ละชนิดจะอยู่ภายใต้การ
ควบคุมดูแลของสมาคมอาชีพ (guilds) นี้
แหล่งที่มา
http://www.satit.up.ac.th/BBC07/AboutStudent/Document/Hist_ModernWorld/Modernworld_1/pdf/Guild_sysytem.pdf

นาย ปุญญพัฒน์ วงศ์หิรัญสมบัติ ม.6/12 เลขที่17

# data[].attributes.attachment_caption
ซอลาฮุดดีน วีรบุรุษแห่งสงครามศักดิ์สิทธิ์" เล่มนี้ ได้นำเสนอเรื่องราวพระประวัติของสุลต่านซอลาฮุดดีน หรือ "ซาลาดิน" ผู้เป็นนักรบอัจฉริยะและมีคุณธรรม และยังได้บอกเล่าความเป็นมาของสงครามครูเสด และเหตุการณ์

# data[].attributes.body
นางสาว นภัสสร ยะก๊บ เลขที่ 28

# data[].attributes.attachment_caption
จักรวรรดิและเมืองขึ้น (สีเหลือง) และรัฐกรีกของจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่ปกครองต่อมา (สีแดง)หลังจากสนธีสัญญานิมฟาเอียมใน ค.ศ. 1214พรมแดนไม่ทราบแน่นอน

# data[].attributes.body
จักรวรรดิละติน หรือ จักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล ( Latin Empire หรือ Latin Empire of Constantinople )เป็นชื่อที่ใช้โดยนักประวัติศาสตร์ที่หมายถึงนครรัฐครูเสดที่ก่อตั้งโดยผู้นำต่างๆ ของสงครามครูเสดครั้งที่4จากบริเวณที่ยึดได้จากจักรวรรดิไบเเซนไทน์จักรวรรดิละตินก่อตั้งขึ้นหลังการยึดเมืองคอนสเเตนติโนเปิลใน ค.ศ. 1204 และรุ่งเรืองอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1261 จักรวรรดิละตินตั้งใจจะเป็นจักรวรรดิที่มาแทนจักรวรรดิไบเเซนไทน์ต่อจากจักรวรรดิโรมันในตะวันออกโดยมีพระจักรพรรดิโรมันคาทอลิกเป็นประมุขแทนพระจักรพรรดิอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ของไบแซนไทน์

ในค.ศ. 1204 สงครามครูเสดครั้งที่ 4 ลงเอยด้วยการยึดจักรวรรดิไบแซนไทน์ ตั้งจักรวรรดิลาติน (Latin Empire) และรัฐครูเสดต่างๆในกรีซ หรือสงครามครูเสดตอนเหนือโดยอัศวินทิวทัน (Teutonic Knights) ปราบปรามชาวบอลติกอย่างโหดร้ายให้มาเข้ารีตศาสนาคริสต์ฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 13 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ออกุสตุส ปราบปรามและยึดที่ดินจากขุนนางต่างๆขยายอำนาจของกษัตริย์ฝรั่งเศสจนกลายเป็นมหาอำนาจของสมัยกลาง ขณะที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิทรงมุ่งจะกู้เมืองต่างๆในอิตาลีที่เป็นอิสระและสนับสนุนพระสันตะปาปา ทรงให้อำนาจขุนนางในเยอรมนี ทำให้เยอรมนีแตกเป็นแคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมาย

อ้างอิง

https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%99

ประวัติศาสตร์ยุโรปสมัยกลาง - ประวัติศาสตร์ยุโรปสมัยกลาง

น.ส.ณัฐณิชา หุ่นลาย เลขที่12 ม.6/12

# data[].attributes.body
ราชวงศ์ทิวดอร์เป็นราชวงศ์อังกฤษที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกชื่อของเขายังคงอยู่ในระดับแนวหน้าของประวัติศาสตร์ยุโรปด้วยภาพยนตร์และโทรทัศน์ Tudors - Henry VII, Henry VIII ลูกชายของเขาและลูกสามคนของเขา Edward VI, Mary, และ Elizabeth, หักด้วยกฎเก้าวันเท่านั้น ของเลดี้เจนเกรย์ประกอบด้วยสองพระมหากษัตริย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของอังกฤษและสามคนได้รับการยกย่องอย่างสูงซึ่งแต่ละคนมีบุคลิกที่น่าสนใจและไม่อาจเข้าใจได้

Tudor ยังเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการกระทำของพวกเขามากที่สุดเท่าที่ชื่อเสียงของพวกเขา พวกเขาปกครองประเทศอังกฤษในช่วงยุคเมื่อยุโรปตะวันตกเคลื่อนตัวออกมาจากยุคกลางถึงสมัยก่อนและมีการเปลี่ยนแปลงการบริหารราชการความสัมพันธ์ระหว่างมงกุฎกับประชาชนภาพลักษณ์ของระบอบกษัตริย์และวิธีที่ผู้คนบูชา พวกเขายังดูแลยุคทองของการเขียนและการสำรวจภาษาอังกฤษ พวกเขาเป็นตัวแทนของยุคทองและยุคแห่งความอัปยศอดสูซึ่งเป็นหนึ่งในครอบครัวที่แตกแยกมากที่สุดในยุโรป
แหล่งอ้างอิง https://th.eferrit.com/the-tudors-บทนำสู่ราชวงศ์/
นายภาณุพงศ์ วนาสินชัย ม.6/12 เลขที่ 9

# data[].attributes.body
ชาววิซิกอทเป็นหนึ่งในอนารยชนกลุ่มชนเจอร์มานิคต่าง ๆ ที่เข้ามารุกรานจักรวรรดิโรมันตอนปลายในสมัยการอพยพ เนื่องจากประชากรที่เพิ่มจำนวนขึ้น ความขาดแคลนอาหาร ประกอบกับการถูกกดดันจากอนารยชนชาวฮัน ที่มาจากเอเชียกลาง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 410 กองทัพวิซิกอทที่นำโดยพระเจ้าอาลาริกที่ 1ประสบความสำเร็จในการพิชิตกรุงโรม และหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเป็นต้นมา ชาววิซิกอทก็มีบทบาทสำคัญในด้านต่าง ๆ ของภูมิภาคยุโรปตะวันตกอยู่เป็นเวลานานถึงสองศตวรรษครึ่ง

https://th.m.wikipedia.org/wiki/ชาววิซิกอท
น.ส.พัชราภรณ์ คำมี ม.6/12 เลขที่39

# data[].attributes.body
บทร้อง (จากภาษาฝรั่งเศส chanter[1] จากภาษาละติน cantare "to sing" คือการพูดหรือร้องเพลงซ้ำๆ ของคำหรือเสียง มักใช้โทนเสียงหลักหนึ่งหรือสองโทนที่เรียกว่า reciting tones บทสวดอาจมีตั้งแต่ท่วงทำนองง่ายๆ ที่เกี่ยวข้องกับชุดโน้ตที่จำกัดไปจนถึงโครงสร้างดนตรีที่ซับซ้อนสูง มักรวมถึงการทำซ้ำวลีย่อยทางดนตรี เช่น Great Responsories และ Offertories of Gregorian chant บทสวดอาจถือได้ว่าเป็นการกล่าวสุนทรพจน์ ดนตรี หรือรูปแบบการพูดที่มีความคิดริเริ่มหรือมีสไตล์ ในยุคกลางตอนหลัง บทสวดทางศาสนาบางบทได้พัฒนาเป็นเพลง เป็นหนึ่งในรากฐานของดนตรีตะวันตก)
นาย ณภล จันทรภักดี เลขที่11

# data[].attributes.attachment_caption
จักพรรดิเเห่งชาวโรมันชาร์เลอมาญที่มีตราเหยี่ยวดำและตราดอกลิลลีเหนือพระเศียร (ภาพโดย อัลเบรชท์ ดือเรอร์)

# data[].attributes.body
พระเจ้าชาร์เลอมาญ อังกฤษ Charlemagne หรือ มหาราชชาร์ล นามในภาษาเยอรมันคือ คาร์ลมหาราช 2 สิงหาคม ค.ศ. 748 – 28 มกราคม ค.ศ. 814 เป็นกษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ (ฝรั่งเศสโบราณ) ตั้งแต่ ค.ศ. 768 จนถึงวันสวรรคต เป็นผู้ทำให้ราชอาณาจักรแฟรงก์รวมเป็นหนึ่งเดียวและเรืองอำนาจ กองทัพของชาวแฟรงก์ได้ช่วยคุ้มครองพรพสันตะปาปาและกรุงโรมจากการรุกรานของประเทศลอมบาเดีย ทำให้ศาสนจักรโรมันคาทอลิกกลายเป็นผู้สนับสนุนราชวงศ์การอแล็งเฌียง พระองค์เข้ารับพิธีราชาภิเษกจากสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ในกรุงโรมให้เป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมัน เนื่องจากมีจักรพรรดินีไอรีนแห่งเอเธนส์ แห่งราชวงศ์อิซอเรียน เป็นจักรพรรดินีแห่งโรมัน และเป็นสตรีคนแรกที่ปกครองจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่คอนสแตนติโนเปิล โดยที่พระสันตปาปาไม่ยอมรับนาง ชาร์เลอมาญจึงเป็นจักรพรรดิองค์แรก ในนาม "จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์" ถือเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุโรปในสมัยกลาง
แหล่งอ้างอิง
1.https://www.wikiwand.com/th/%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8D

2.https://hmong.in.th/th/%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8

3.http://worldcivil14.blogspot.com/2014/01/charlemagne.html

นาย ชินวัตร หอยสังข์ ม.6/12 เลขที่19

# data[].attributes.attachment_caption
  รูปภาพการโจมตีกรุงโรมโดยชาวแวนดัล

# data[].attributes.body
Vandals

แวนดัลมีชื่อเสียงจากการโจมตีกรุงโรม (Sack of Rome) ในปี ค.ศ. 455 แม้ว่าการทำลายจะไม่มากไปการทำลายเมืองอื่นที่เกิดขึ้นแต่วัฒนธรรมยุโรปนำการทำลายของชาวแวนดัลไปเชื่อมโยงกับการทำลายอย่างรุนแรงไม่สมเหตุสมผล ในคำว่า "Vandalism" ที่ยังคงใช้อยู่จนทุกวันนี้

กำเนิดช่วแวดัล

ชาวแวนดัลอพยพไปยังพื้นที่ระหว่างแม่น้ำ Oderตอนล่างและแม่น้ำ Vistulaในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลและตั้งถิ่นฐานในSilesiaตั้งแต่ประมาณ 120 ปีก่อนคริสตกาล [3] [4] [5]พวกเขามีความเกี่ยวข้องกับPrzeworsk วัฒนธรรมและอาจจะเป็นคนเดียวกับLugii ขยายตัวในดาเซียในช่วงMarcomannic สงครามและPannoniaในช่วงวิกฤติแห่งศตวรรษที่สาม , ป่าเถื่อนที่ถูกคุมขังใน Pannonia โดยGothsรอบ 330 AD ที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้ชำระจากคอนสแตนตินมหาราช ประมาณ 400 บุกโดยฮั่นจากทางทิศตะวันออกบังคับให้ชนเผ่าดั้งเดิมหลายไปทางทิศตะวันตกโยกย้ายเข้าไปในดินแดนของจักรวรรดิโรมันและกลัวว่าพวกเขาอาจจะกำหนดเป้าหมายต่อไปป่าเถื่อนถูกผลักไปทางตะวันตกข้าม ไรน์เข้าไปในกอลพร้อมกับชนเผ่าอื่น ๆ ในปีพ. ศ. 406 [6]ในปีพ. ศ. 409 ชาวแวนดัลได้ข้ามเทือกเขาพิเรนีสไปยังคาบสมุทรไอบีเรียที่ซึ่งHasdingiและSilingiตั้งรกรากอยู่ในGallaecia (ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ Iberia) และBaetica (ไอบีเรียตอนกลางทางใต้)

ตามคำสั่งของชาวโรมันที่Visigothsบุกไอบีเรียใน 418 พวกเขาเกือบจะเช็ดออกอลันส์และ Silingi ป่าเถื่อนที่สมัครใจยัดเยียดตัวเองให้กับการปกครองของผู้นำ Hasdingian Gunderic Gunderic ถูกผลักออกจากแลคเซียที่จะ Baetica โดย Roman- Suebiรัฐบาลใน 419 ใน 429 ภายใต้กษัตริย์เจนเซริก (ดำรง 428-477) ป่าเถื่อนเข้าไปในแอฟริกาเหนือ 439 โดยที่พวกเขาก่อตั้งขึ้นในราชอาณาจักรซึ่งรวมถึงจังหวัดโรมันของทวีปแอฟริกาเช่นเดียวกับซิซิลี , Corsica , ซาร์ดิเนีย , มอลตาและหมู่เกาะแบลีแอริก พวกเขาออก fended พยายามหลายครั้งที่จะเอาคืนโรมันจังหวัดแอฟริกันและไล่เมืองกรุงโรมใน 455 อาณาจักรของพวกเขาทรุดตัวลงในประเทศเดนมาร์กสงครามของ 533-34 ซึ่งในจักรพรรดิจัสติเนียนผมกองกำลัง 's reconquered จังหวัดสำหรับจักรวรรดิโรมันตะวันออก

ในฐานะที่เป็นจอมปล้นโรมสิบสี่วัน ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและต้นที่ทันสมัยนักเขียนลักษณะป่าเถื่อนเป็นแบบอย่างป่าเถื่อน สิ่งนี้นำไปสู่การใช้คำว่า " ป่าเถื่อน " เพื่ออธิบายถึงการทำลายล้างอย่างไร้จุดหมายโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "คนเถื่อน" ที่ทำให้งานศิลปะเสื่อมเสียแต่บางประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้เน้นบทบาทของป่าเถื่อนเป็น continuators ด้านของวัฒนธรรมโรมันในช่วงการเปลี่ยนผ่านจากสายประวัติศาสตร์กับต้นยุคกลาง

แหล่งที่มา

https://hmong.in.th/wiki/Vandals

http://worldcivil14.blogspot.com/2014/01/vandal.html?m=1
น.ส ศุภกานต์ ศึกษา ม.6/12 เลขที่13

# data[].attributes.attachment_caption
โมเสกเป็นภาพของพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชภายในชาเปลในบาซิลิกาซานอพอลลินาเรนูโอโว

# data[].attributes.body
Ostrogoths ; ออสโตรกอท เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มชาติพันธ์กอทซึ่งเป็นสาขาของชนเจอร์มานิคตะวันออกที่มีบทบาทสำคัญในทางการเมืองในตอนปลายจักรวรรดิโรมัน อีกสาขาหนึ่งคือชาววิซิกอท ชนออสโตรกอทก่อตั้งรัฐในกรุงโรมในอิตาลีและคาบสมุทรบอลข่านอยู่ชั่วระยะหนึ่ง และในช่วงนั้นก็รวมส่วนใหญ่ของฮิสเปเนีย และตอนใต้ของกอล ออสโตรกอทรุ่งเรืองที่สุดในรัชสมัยของพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่เมื่อมาถึงสมัยกลาง ออสโตรกอทก็ถูกพิชิตโดยโรมในสงครามกอทิก ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้แก่อิตาลี

ณัฐณิชา ทวีเพ็ชร ม.6/12 เลขที่ 10

อ้างอิง
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B9%82%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%97

# data[].attributes.attachment_caption
Rumeli – ตุรกี ป้อมปืนใหญ่น่าเกรงขามเรียงรายตามเนินทางเดิน กำแพงด้านนอกของปราสาทมีบ้านเรือนอยู่หลายร้อยหลัง เมื่อปี 1509 ปราสาทแห่งนี้เคยตกเป็นเหยื่อยของแผ่นดินไหว และในปี 1746 ก็เจอเหตุไฟไหม้

# data[].attributes.body
Castle(ปราสาท) คือ สิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการป้องกันข้าศึกซึ่งเป็นสัญลักษณ์หลักของสมัยกลาง ซึ่งมีความสำคัญต่อ การทหาร เป็นสถานที่สำหรับการบริการ และเป็นที่อยู่ของกษัตริย์

สมัยก่อนนั้นแทบทุกประเทศทั่วโลกย่อมต้องมีการรบพุ่งทำสงครามกันอยู่ เลยเป็นเรื่องปกติที่จะต้องมี ปราสาท หลังใหญ่ไว้ป้องกันอาณาจักรจากผู้รุกรานนั่นเอง และเพราะต้องเป็นที่ประทับของผู้ครองเมืองหรือกษัตริย์ด้วย ทำให้มันต้องอยู่คู่กับกำแพงหินหนาแน่น รายล้อมด้วยคูน้ำ และสะพาน หรือประตูยักษ์ที่ยกเปิด-ปิดได้ราวกับป้อมปราการ

ใครที่ชอบประวัติศาสตร์โลกในช่วงยุคกลาง หรืออินกับหนังแนวๆ นี้อย่าง Game of Thrones คงนึกอยากไปเที่ยวชมปราสาทซักครั้งแน่ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ก็มีความสำคัญ และได้รับการบูรณะดูแลรักษาไว้เป็นสมบัติของชาติอยู่แล้ว

https://travel.trueid.net/detail/YvMO0PKooGX

https://th.topworldtraveling.com/articles/travel-guides/25-most-beautiful-medieval-castles-in-the-world.html

https://hmong.in.th/wiki/Castle

น.ส.ชุติกาญจน์ แก้ววิเศษ ม.6/12 เลขที่1

# data[].attributes.attachment_caption
แจน ฮูส (คนขวา) ที่สภาคอนสแตนซ์ ซึ่งเขาถูกไล่ออกจากศาสนาและประกาศว่าเป็นคนนอกรีต

# data[].attributes.body
excommunication หมายถึง การไล่ออกจากศาสนาหรือบัพพาชนียกรรม  เป็นการห้ามผู้ต้องโทษไม่ให้เข้าร่วมกิจกรรมหรือพิธีกรรมใด ๆ ทางศาสนา ทำให้วิญญาณไม่ได้หลุดพ้น รวมทั้งห้ามติดต่อกับศาสนิกชนอื่น ๆ ด้วย
ศาสนาคริสต์เป็นสถาบันที่มีอำนาจสูงสุดในสมัยกลางช่วยสร้างความเป็นธรรมในการปกครองอีกทั้งมีบทบาทชีวิตต่อชาวยุโรปกลางตั้งแต่กำเนิดจนเสียชีวิต  เป็นแนวทางในการนำมนุษย์ให้หลุดพ้นทางวิญญาณและศาสนาจักรเป็นตัวเชื่อมระหว่าง มนุษย์กับพระเจ้า ต้องทำตามคำสอนอย่างเคร่งครัดทำให้ชาวยุโรปสมัยกลางมีความเชื่อและปฏิบัติตามกฎของศาสนาอย่างเคร่งครัด แต่ถ้าหากมีผู้ใด มีความคิดที่ขัดแย้งหรือเห็นต่าง จะต้องถูกศาสนจักรไต่สวนและลงโทษ เช่น excommunication
แหล่งที่มา
1:https://www.newworldencyclopedia.org/entry/Excommunication?hl=en_US
2:https://sites.google.com/site/prawatisastrr/phathnakar-khxng-yurop-smay-klang/xiththiphl-khx-ngng-khrist-sasna-ni-yurop-smay-klang
นางสาว ปฏิญญา มะดีลี เลขที่ 35 ม.6/12

# data[].attributes.headline
holy roman empire หรือ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

# data[].attributes.subject
holy roman empire หรือ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

# data[].attributes.body
ต้นสมัยกลาง

เมื่ออำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในแผ่นดินกอลถึงคราวเสื่อมลงในคริสต์ศตวรรษที่ 5 พวกชนเผ่าเยอรมันทั้งหลายจึงควบคุมแผ่นดินนี้แทนที่ ต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงต้นศตวรรษที่ 6 ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงภายใต้โคลวิสที่ 1 และทายาท สามารถรวบรวมชนเผ่าแฟรงก์ต่างๆเข้าด้วยกัน และแผ่ขยายอิทธิพลไปเหนือดินแดนส่วนอื่นๆทางตอนเหนือของแผ่นดินกอล ตลอดจนภูมิภาคหุบเขาลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนกลาง จนกระทั่งในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงเริ่มสูญเสียอำนาจ ตระกูลการอแล็งเฌียงภายใต้ผู้นำชาร์ล มาร์แตล กลายเป็นผู้กุมอำนาจตัวจริง ที่สุดในปีค.ศ. 751 เปแป็ง บุตรชายของมาร์แตล ปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ด้วยแรงหนุนจากพระสันตะปาปา ราชวงศ์กาโรแล็งเฌียงจึงเป็นมิตรที่ใกล้ชิดกับศาสนจักรมานับแต่นั้น

ในปี 768 ชาร์เลอมาญ โอรสของเปแป็ง ขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดา และทำสงครามแผ่ขยายดินแดนอย่างกว้างขวาง ชาร์เลอมาญปกครองเหนือดินแดนที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส ประเทศเยอรมนี ตอนเหนือประเทศอิตาลี ในวันคริสต์มาสปี 800 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทรงครอบมงกุฏสถาปนาให้ชาร์เลอมาญเป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมัน ซึ่งเป็นการฟื้นฟูอิสริยยศดังกล่าวเป็นครั้งแรกนับแต่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายเมื่อ 300 ปีก่อนหน้า
อ้างอิงhttps://th.m.wikipedia.org/wiki/จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

# data[].attributes.body
เป็นชาวตุรกี ตะวันออกเฉียงใต้

เป็นราชวงศ์ผู้ปกครองบางส่วนของระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ราชวงศ์เซลจุคก่อตั้งจักรวรรดิเซลจุคในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดมีดินแดนตั้งแต่อานาโตเลียไปจนถึงและเป็นฝ่ายปฏิปักษ์ในสงครามครูเสดครั้งที่1ราชวงศ์มีที่มาจากกลุ่มสมาพันธ์ของชนของทางตอนกลางของเอเชีย ซึ่งเป็นการเริ่มการขยายอำนาจของในตะวันออกกลาง เมื่อเปอร์เชียขยายตัวเข้ามาเซลจุคก็รับวัฒนธรรม และภาษาเข้ามาเป็นของตนเองและมีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการของใน “วัฒนธรรมเปอร์เชียที่รับโดยประมุขของเทอร์กิค” ในปัจจุบันเซลจุคเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้อุปถัมภ์อันยิ่งใหญ่

และบางท่านก็ถือกันว่าเป็นบรรพบุรุษผู้นำทางวัฒนธรรม

ส่งผลต่อการเกิดสงครามระหว่างคริสต์ศาสนากับศาสนาอิสลาม เรียกว่า สงครามครูเสด

https://th.m.wikipedia.org/wiki/ราชวงศ์เซลจุค

น.ส.ศิริลักษณ์ ระวังวงศ์ เลขที่22 ม.6/12

# data[].attributes.body
Summa theologica หรือ​ มหาเทววิทยา​ คือ​วรรณ​กรรมทางศาสนาที่ถูกเขียนขึ้นมาโดยนักบุญทอมัส อะไควนัส เป็นเรื่องเกี่ยวกับ​ ความเชื่อ และศรัทธาในคริสต์ศาสนาอย่างมีเหตุผล ใช้สอนวิชาเทววิยาในมหาวิทยาลัย
​ เนื้อหาในหนังสือ:เกี่ยวกับอุดมการณ์ทางการเมืองของควีนาสเป็นตัวเป็นตนใน "Summa Theologica" ในเอกสารทางกฎหมาย ปรัชญาศตวรรษที่สิบสามของอริสโตเติลแนะนำให้รู้จักกับศาสตร์ตะวันตก
ผลกระทบต่อคนในสมัยกลาง: มีการปฏิวัติบังคับให้พวกเขาตระหนักถึงธรรมชาติและธรรมชาติพึ่งตนเองมีเหตุผลและเป็นอิสระรวมทั้งธรรมชาติของโลกได้รับความเป็นอิสระที่เหมาะสมปรัชญาทางการเมืองและทางสังคมและ ความเป็นอิสระทางวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการยอมรับในเวลาที่ให้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของธรรมและความสามัคคี
แหล่งที่มา:
https://hmong.in.th/wiki/Summa_Theologi%C3%A6 http://th.swewe.net/word_show.htm/?599238_1&Summa_Theologica
น.ส. ริ​นรชา​ เพ่ง​สุข​ เลขที่​34 6/12

# data[].attributes.body
Vikingชาวไวกิงคือชนเผ่านักรบและนักการค้าและนักตั้งถิ่นฐานจากนอร์เวย์สวีเดนและเดนมาร์กซึ่งบุกรบชนะ ยึดครอง และตั้งอาณานิคมอาณาเขตในส่วนใหญ่ของอังกฤษ นอร์ม็องดี และรัสเซียเมื่อระหว่างประมาณ ค.ศ. 657 - ค.ศ. 1047 นอกจากนี้ยังบุกจู่โจมสเปน โมร็อกโก และอิตาลี ติดต่อการค้ากับจักรวรรดิไบแซนไทน์ เปอร์เซีย และอินเดีย ชาวไวกิงยังได้ค้นพบและยึดครองไอซ์แลนด์ และกรีนแลนด์ เดินเรือไปถึงชายทวีปอเมริกาเหนืออีกด้วยชาวไวกิงจึงมีกิตติศัพท์หรือได้สมญาว่าเป็นพวกโหดเหี้ยมทารุณและเป็นนักทำลายล้าง แต่ในฐานะของพ่อค้าและนักปกครองอาณานิคม ชาวไวกิงนับได้ว่าเป็นผู้มีบทบาทและอิทธิพลสูงทางดีในด้านการพัฒนายุโรปยุคกลาง การตั้งถิ่นฐานโพ้นทะเลในยุคแรก ๆ ของชาวไวกิงได้แก่การตั้งเมือง "ออร์กนีย์" และที่หมู่เกาะ "เชตแลนด์" ซึ่งอยู่ในการปกครองของนอร์เวย์เรื่อยมาและสิ้นสุดเมื่อ ค.ศ. 1472
แหล่งที่มา:https://th.m.wikipedia.org/wiki/
นางสาว ทักษอร เอื้อการณ์ เลขที่42 6/12

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.attachment_caption
รูปชนชั้นระบบฟิวดัล

# data[].attributes.body
Lord
ระบบฟิวดัลเป็นความสัมพันธ์ระหว่าง Lord (เจ้านาย) กับ Vassal (ผู้พึ่ง) เป็นระบบการกระจายอำนาจออกจากศูนย์กลางกษัตริย์ไปยังขุนนางแคว้นต่างๆ ขุนนางต่างมีกองทัพของตนเอง

หน้าที่ของ Lord คือพิทักษ์รักษา Vassal และที่ดินของ Vassal จากศัตรูและให้ความยุติธรรม ปกป้องคุ้มครองในการพิจารณาคดี

ระบบฟิวดัลแบ่งชนชั้นออกเป็น 5 ชนชั้น เช่น

1. กษัตริย์ มีฐานะเป็น Lord สูงสุดโดยมีขุนนางเป็น Vassal มีพันธะผูกพันทางหน้าที่ต่อกัน

2. ชนชั้นปกครองหรือขุนนางเจ้าของที่ดิน (Suzerain) นับตั้งแต่อัศวินขึ้นไปในฝรั่งเศส มีบรรดาศักดิ์เป็น Duke,Earl, Lord, Baron, Count มีการปกครองลดหลั่นตามลำดับขั้น

3. เสรีชน (Villain) ส่วนใหญ่เป็นชาวนา

4. ทาสติดที่ดิน (Serf) คือชาวนาที่อาศัย ทำกินบนที่ดินตั้งแต่บรรพบุรุษ โยกย้ายไปไหนไม่ได้ อยู่ในการควบคุมของเจ้านาย

5. พระและนักบวช  มีบทบาททางการอบรมจิตใจให้กับสามัญชน

อ้างอิงhttps://sites.google.com/site/historythemiddleage/yukh-klang-txn-tn/rabb-fiwdal-feudalism

น.ส.อรณิชา พวรรณา เลขที่18 6/12

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
คำว่า feudalism มาจากคำว่า fiefs หมายถึง ที่ดินพันธสัญญาระหว่างเจ้านายกับข้า โดยเกี่ยวข้องกับการใช้ที่ดิน และ ระบบเศรษฐกิจเป็นแบบแมเนอร์ (Manor)

ระบบฟิวดัล เกิดจากประเพณีของชาวโรมันผสมผสานเข้ากับประเพณีคอมิเตตัส (comitatus) ของพวกอนารยชนเผ่ากอทหรือเยอรมัน

ระบบฟิวดัลเน้นระบบ "ต่างตอบแทน" โดยยึดหลักการว่า กษัตริย์เป็นเจ้าของที่ดิน แบ่งที่ดินให้ขุนนางและอัศวินไปทำประโยชน์ ขุนนางและอัศวินต้องรับใช้และจงรักภักดีต่อกษัตริย์เพื่อเป็นการตอบแทน

ระบบฟิวดัลเป็นการปกครองแบบกระจายอำนาจ โดยคนที่มีอำนาจมากที่สุดคือ ขุนนาง

ระบบฟิวดัลทำให้เกิดระบบเศรษฐกิจแบบแมเนอร์หรือเศรษฐกิจแบบเลี้ยงชีพ หรือ เศรษฐกิจแบบเลี้ยงตนเอง หรือ เศรษฐกิจแบบคฤหาสน์ มีศูนย์กลางอบู่ที่บ้านของ Lord

4. ทาสติดที่ดิน (Serf) คือชาวนาที่อาศัย ทำกินบนที่ดินตั้งแต่บรรพบุรุษ ต้องผูกติดกับที่ดิน จะโยกย้ายไปไหนไม่ได้ อยู่ในการควบคุมของเจ้านาย

5. พระและนักบวช มีบทบาททางการอบรมจิตใจให้แก่สามัญชน

# data[].attributes.attachment_link.title
ระบบฟิวดัล (Feudalism) - ยุคกลาง

# data[].attributes.attachment_link.description
คำว่า feudalism มาจากคำว่า fiefs หมายถึง ที่ดินพันธสัญญาระหว่างเจ้านายกับข้า โดยเกี่ยวข้องกับการใช้ที่ดิน และ ระบบเศรษฐกิจเป็นแบบแมเนอร์ (Manor) ระบบฟิวดัล เกิดจากประเพณีของชาวโรมันผสมผสานเข้ากับประเพณีคอมิเตตัส (comitatus) ของพวกอนารยชนเผ่ากอทหรือเยอรมัน ระบบฟิวดัลเน้นระบบ "ต่างตอบแทน" โดยยึดหลักการว่า กษัตริย์เป็นเจ้าของที่ดิน แบ่งที่ดินให้ขุนนางและอัศวินไปทำประโยชน์ ขุนนางและอัศวินต้องรับใช้และจงรักภักดีต่อกษัตริย์เพื่อเป็นการตอบแทน ระบบฟิวดัลเป็นการปกครองแบบกระจายอำนาจ โดยคนที่มีอำนาจมากที่สุดคือ ขุนนาง ระบบฟิวดัลทำให้เกิดระบบเศรษฐกิจแบบแมเนอร์หรือเศรษฐกิจแบบเลี้ยงชีพ หรือ เศรษฐกิจแบบเลี้ยงตนเอง หรือ เศรษฐกิจแบบคฤหาสน์ มีศูนย์กลางอบู่ที่บ้านของ Lord 4. ทาสติดที่ดิน (Serf) คือชาวนาที่อาศัย ทำกินบนที่ดินตั้งแต่บรรพบุรุษ ต้องผูกติดกับที่ดิน จะโยกย้ายไปไหนไม่ได้ อยู่ในการควบคุมของเจ้านาย 5. พระและนักบวช มีบทบาททางการอบรมจิตใจให้แก่สามัญชน

# data[].attributes.attachment_caption
ชาร์ล มาร์แตลในยุทธการที่ตูร์ที่ทรงหยุดยั้งการรุกรานของอุมัยยะห์เข้ามาในยุโรป

# data[].attributes.headline
จักรวรรดิการอแล็งเฌียง (Carolingian Empire)

# data[].attributes.subject
จักรวรรดิการอแล็งเฌียง (Carolingian Empire)

# data[].attributes.body
จักรวรรดิการอแล็งเฌียง

Carolingian จักรวรรดิ (800-888) เป็นขนาดใหญ่ส่งอาณาจักร -dominated ในภาคตะวันตกและภาคกลางของยุโรปในช่วงต้นยุคกลาง มันถูกปกครองโดยราชวงศ์การอแล็งเฌียงซึ่งปกครองเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงค์ตั้งแต่ปี 751 และในฐานะกษัตริย์แห่งลอมบาร์ดในอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 774 ในปีค.ศ. 800 กษัตริย์ชาร์เลอมาญผู้ส่งสารได้รับตำแหน่งเป็นจักรพรรดิในกรุงโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3ด้วยความพยายามที่จะโอนจักรวรรดิโรมันจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตก จักรวรรดิการอแล็งเฌียงถือเป็นช่วงแรกในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งดำเนินมาจนถึง พ.ศ. 2349

หลังสงครามกลางเมือง (ค.ศ. 840–843) ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิหลุยส์ผู้เคร่งศาสนาจักรวรรดิถูกแบ่งออกเป็นอาณาจักรอิสระ โดยมีกษัตริย์องค์หนึ่งยังคงจำได้ว่าเป็นจักรพรรดิ แต่มีอำนาจเพียงเล็กน้อยนอกอาณาจักรของเขาเอง เอกภาพของจักรวรรดิและสิทธิทางพันธุกรรมของชาวคาโรแล็งเจียนยังคงเป็นที่ยอมรับ ในปี ค.ศ. 884 ชาร์ลส์ผู้อ้วนได้รวมอาณาจักรการอแล็งเฌียงทั้งหมดเป็นครั้งสุดท้าย แต่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 888 และจักรวรรดิก็แยกตัวออกจากกันในทันที ด้วยชายที่ถูกต้องตามกฎหมายเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในราชวงศ์ที่เป็นเด็ก ขุนนางจึงเลือกกษัตริย์ในภูมิภาคจากนอกราชวงศ์ หรือในกรณีของอาณาจักรทางตะวันออก จะเป็น Carolingian นอกกฎหมาย สายนอกกฎหมายยังคงปกครองทางตะวันออกจนถึง 911 ขณะที่อยู่ในอาณาจักรตะวันตกราชวงศ์ Carolingian ที่ถูกต้องตามกฎหมายได้รับการฟื้นฟูใน 898 และปกครองจนถึง 987 โดยหยุดชะงักจาก 922 ถึง 936
แหล่งที่มา : https://hmong.in.th/wiki/Carolingian_empire

น.ส.ณิศวรา ดอเลาะ ม.6/12 เลขที่8

# data[].attributes.attachment_caption
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ในระหว่างการประชุม

# data[].attributes.body
ในปี ค.ศ. 1095 จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ทรงส่งทูตมายังตะวันตกเพื่อขอให้ส่งกองทัพไปช่วยในการต่อต้านเซลจุคตุรกี สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2[1] ทรงได้รับข่าวระหว่างที่ทรงประชุมอยู่ที่การประชุมที่ปีอาเชนซา (Council of Piacenza) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันพระองค์ก็ทรงเรียกประชุมที่แกลร์มงเพื่อถกกันถึงปัญหานี้ และทรงแนะนำให้มุขนายกและอธิการอารามที่จะมาเข้าร่วมประชุมให้นำขุนนางผู้นำจากท้องถิ่นมาด้วย

การประชุมเริ่มตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน จนถึงวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยมีผู้เข้าร่วมประชุมที่เป็นนักบวช 300 คนจากทั่วฝรั่งเศส พระสันตะปาปาเออร์บันทรงกล่าวถึงการปฏิรูปกลูว์นี (Cluniac Reforms) และยืดเวลาการขับพระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ออกจากศาสนจักรโทษฐานที่ทรงไปเสกสมรสกับแบร์ทราด เดอ มงฟอร์โดยผิดหลักศาสนา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายนพระสันตะปาปาเออร์บันจึงทรงกล่าวถึงปัญหาทางตะวันออกเป็นครั้งแรก และทรงสนับสนุนให้คริสต์ศาสนิกชนทางตะวันตกเดินทางไปต่อสู้กับมุสลิมผู้ยึดแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์และกำลังโจมตีจักรวรรดิโรมันตะวันออก

แหล่งอ้างอิง
https://delphipages.live/th/การเมืองกฎหมายและการปกครอง/การเมืองและระบบการเมือง/council-of-clermont
นายศรัณย์ ศรีสลวยกุล เลขที่15 6/12

# data[].attributes.body
Black Death หรือ กาฬโรคเป็นโรคภัยที่อันตรายมาก และทำให้คนยุโรปกว่า 1/3 ตายด้วยโรคชนิดนี้ พาหะมาจากหมัดหนู การระบาดเริ่มต้นที่ เมืองเอเคอร์ ในตุรกี เมื่อทหารมองโกลบุกล้อมเมือง เอเคอร์ แล้วเกิดกาฬโรค ทหารมองโกลเกิดไอเดียบรรเจิดขึ้น โดยการยิงศพเข้าไปในเมือง (โดยใช้ turbache เครื่องยิงหินของไบแซนไทน์) ส่งผลให้กาฬโรค และเมื่อกลับมาค้าขายกับทางอิตาลี คนอิตาลีก็เลยเอาไปติดทั่วยุโรปไปหมด ประมาณการว่าตายไป 30 ล้านหรือมากกว่านั้น
ที่มา
1.History.com editors. Black Death [ออนไลน์]. 2019,

แหล่งที่มา : https://www.history.com/topics/middle-ages/black-death

2.Ancient-origins.net. Secrets Behind the Creepy Plague Doctor Mask and Costume [ออนไลน์] , 15 March,2019, แหล่งที่มา : https://www.ancient-origins.net/artifacts-ancient-technology/secrets-behind-plague-doctor-mask-terrifying-costume-009201

3.ไอยฤทธิ์ ไทยพิสุทธิกุล, ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล, กาฬโรค : โรคอุบัติซ้ำ, วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข 2553. แหล่งที่มา :

https://kb.hsri.or.th/dspace/bitstream/handle/11228/2954/6-p.%20Iyarit.pdf?sequence=2&isAllowed=y

# data[].attributes.attachment_caption
ภาพชนเผ่าเจอร์เเมนิกยุคในปลายยุคโบราณ

# data[].attributes.body
กลุ่มชนเจอร์แมนิก (อังกฤษ: Germanic peoples) เป็นกลุ่มชนในประวัติศาสตร์ที่เดิมตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของยุโรปที่พูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิกในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนซึ่งแยกมาจากกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิมในช่วงสมัยก่อนยุคเหล็กก่อนโรมัน ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากกลุ่มชนนี้กลายมาเป็นต้นตระกูลของชาติพันธุ์ต่าง ๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรป
ชนเผ่าเจอร์แมนิกย้ายถิ่นฐานไปทั่วยุโรปในปลายยุคโบราณตอนปลายระหว่างปี ค.ศ. 300 ถึงปี ค.ศ. 600 และในตอนต้นของยุคกลาง กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกกลายเป็นภาษาที่ใช้กันมากตาม "เขตแดนโรมัน" (limes) (ประเทศออสเตรีย, ประเทศเยอรมนี, ประเทศเนเธอร์แลนด์, ประเทศเบลเยียม และประเทศอังกฤษ) แต่ทางด้านตะวันตกของจังหวัดในการปกครองของโรมันชนเจอร์แมนิกรับการใช้ภาษาละติน (กลุ่มภาษาโรมานซ์) นอกจากนั้นในที่สุดกลุ่มชนเจอร์แมนิกทั้งหมดก็มานับถือศาสนาคริสต์ต่างระดับกันไป กลุ่มชนเจอร์แมนิกมีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงจักรวรรดิโรมันให้กลายเป็นยุคกลาง และเป็นผู้ริเริ่มปรัชญาของความมีความรู้สึกร่วมกันในการเป็นชาติ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมที่ทำให้เกิดเขตแดนทางภาษาขึ้น
เเหล่งอ้างอิง
1.https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%81
2.https://th.unionpedia.org/%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%81
3.https://hmn.wiki/th/North_Germanic_peoples

นางสาว พรชนก รุ่งโรจน์ดุษฏี ม.6/12 เลขที่4

# data[].attributes.body
จักรวรรดิไบแซนไทน์ (อังกฤษ: Byzantine Empire) หรือที่เรียกว่า จักรวรรดิโรมันตะวันออก (อังกฤษ: Eastern Roman Empire) หรือ ไบแซนทิอุม (Byzantium) เป็นจักรวรรดิที่สืบทอดโดยตรงจากจักรวรรดิโรมันในปลายสมัยโบราณ และยุคกลาง มีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล ในบริบทสมัยโบราณตอนปลาย ทั้งคำว่า "จักรวรรดิไบแซนไทน์" และ "จักรวรรดิโรมันตะวันออก" เป็นคำทางภูมิประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นและใช้กันในหลายศตวรรษต่อมา ขณะที่พลเมืองยังเรียกจักรวรรดิของตนว่า "จักรวรรดิโรมัน" หรือ "โรมาเนีย" เรื่อยมากระทั่งล่มสลายไป ขณะที่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ส่วนตะวันออกยังดำเนินต่อมาอีกพันปีก่อนจะเสียแก่เติร์กออตโตมันใน ค.ศ. 1453 ในสมัยที่ยังมีจักรวรรดิไบแซนไทน์ยังคงอยู่นั้น จักรวรรดิเป็นชาติที่มีเศรษฐกิจ วัฒนธรรมและกำลังทหารแข็งแกร่งที่สุดในยุโรป

การล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดยทั่วไปแล้ว เชื่อว่าเกิดขึ้นหลังจากที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลถูกยึดโดยสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1453 โดยกรุงคอนสแตนติโนเปิลได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นอิสตันบูลมาจนถึงปัจจุบัน และในทางประวัติศาสตร์ยังได้ถือว่าการสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์เป็นจุดสิ้นสุดยุคกลางในยุโรปอีกด้วย

https://th.m.wikipedia.org/wiki/

นส.ภัทรวดี แป้นไพศาล เลขที่27 ม.6/12

# data[].attributes.attachment_caption
รูปภูมิภาคกอล

# data[].attributes.body
กอล เป็นภูมิภาคหนึ่งของยุโรปตะวันตกที่ได้รับการกล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยชาวโรมัน เป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าชนเคลต์ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 494,000 ตารางกิโลเมตร (191,000 ตารางไมล์) ได้แก่พื้นที่ที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก เบลเยียมส่วนใหญ่ของสวิตเซอร์แลนด์ และบางส่วนของอิตาลีตอนเหนือ เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี (โดยเฉพาะฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์) ตามคำบอกเล่าของจูเลียส ซีซาร์ กอลแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ กัลลิอาแก็ลติกา, กัลลิอาแบ็ลกิกา และกัลลิอาอากวีตานิอา ในทางโบราณคดี ชาวกอลเป็นผู้สืบสานวัฒนธรรมลาแตนซึ่งแผ่ขยายไปทั่วดินแดนกอล และไปทางตะวันออกถึงไรติอา, โนริกูง, ปันนอนิอา และแกร์มานิอาตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างศตวรรษที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างศตวรรษที่ 2 และ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ดินแดนกอลตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรม โดยกัลลิอากิซัลปีนาถูกพิชิตเมื่อ 203 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกัลลิอานาร์โบเนงซิสถูกพิชิตเมื่อ 123 ปีก่อนคริสต์ศักราช กอลถูกเผ่าชนกิมบรีและทิวตันรุกรานหลัง 120 ปีก่อนคริสต์ศักราช แต่ทั้งสองเผ่าพ่ายแพ้ต่อชาวโรมันเมื่อ 103 ปีก่อนคริสต์ศักราช ท้ายที่สุด จูเลียส ซีซาร์สามารถปราบปรามส่วนที่เหลือของกอลลงได้ระหว่างการรบในช่วง 58 ถึง 51 ปีก่อนคริสต์ศักราช แม้ว่าชาวเคลต์ในกอลได้สูญเสียอัตลักษณ์และภาษาดั้งเดิมของตนไปในสมัยโบราณตอนปลายโดยถูกกลืนเข้าไปในวัฒนธรรมกอล-โรมัน แต่ กัลลิอา ยังคงเป็นชื่อเรียกตามแบบแผนของบริเวณนี้ตลอดสมัยกลางตอนต้นจนกระทั่งได้อัตลักษณ์ใหม่เป็นราชอาณาจักรฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเซียงในสมัยกลางตอนกลาง

อ้างอิง : https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%A5

น.ส.ชญาพร แสงชัง เลขที่14 ม.6/12

# data[].attributes.body
fabliau เป็นวรรณกรรมของชาวบ้านทั่วๆไป ลักษณะเป็นนิทานสั้นๆ เขียนโคลงกลอน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการเขียนเกี่ยวกับการเสียดสีสังคมของคนชั้นสูง มีความตลก ขบขัน เล่ห์เหลี่ยม มีความไม่ดีงาม และในบางครั้งค่อนข้างจะหยาบคาย งานประพันธ์ที่ได้รับอิทธิพล คือ “ นิทานแห่งแคนเทอร์เบอรี่ ” ( the Canterbury Tales )

ซึ่ง fabliau จัดเป็นวรรณกรรมทางโลก สมัยยุคกลางช่วงต้น คริสต์ศตวรรษที่ 6-10  เป็นเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตของสังคมในระบอบฟิวดัล เน้นการต่อสู้ การผจญภัย และการสั่งสอนด้านค่านิยม ในด้านความซื่อสัตย์ และความจงรักภักดีต่อเหล่าขุนนางเจ้านาของตน

อ้างอิง : http://www.satit.up.ac.th/BBC07/AboutStudent/Document/Hist_MiddleAges/pdf/E_The_Literature.pdf

น.ส.กัลยารัตน์  จันทร์เทศ  ม.6/12 เลขที่ 6

# data[].attributes.body
Vassalคือ
ระบบฟิวดัลเป็นความสัมพันธ์ระหว่าง Lord (เจ้านาย) กับVassal (ผู้พึ่ง) เป็นระบบการกระจายอำนาจออกจากศูนย์กลางกษัตริย์ไปยังขุนนางแคว้นต่างๆ ขุนนางต่างมีกองทัพของตนเอง
หน้าที่ของ   Lord คือพิทักษ์รักษาVassalและที่ดินของ Vassalจากศัตรูและให้ความยุติธรรม ปกป้องคุ้มครองในการพิจารณาคดีหรือเรียกอีกอย่างว่าผู้ครอบครองที่ดินโดยได้รับสิทธิมาจากพระเจ้าแผ่นดิน หรือขุนนางผู้ใหญ่ในสมัย feudalism.
โครงสร้างทางสังคมของระบบฟิวดัล
1.  กษัตริย์ มีฐานะเป็น Lord สูงสุดโดยมีขุนนางเป็นVassalมีพันธะผูกพันทางหน้าที่ต่อกัน  กษัตริย์จะพระราชทานที่ดินเป็นการมอบหมายอำนาจในการปกครอง ให้กับขุนนาง อำนาจของกษัตริย์อ่อนลงปกครองราษฎร์ที่อยู่รอบพระนคร    ดินแดนส่วนอื่นๆเป็นของขุนนาง  และมีความผูกพันกับกษัตริย์โดยยกย่องให้เป็นหัวหน้า  มีข้อผูกพันกับกษัตริย์เพราะมีที่ดินอยู่ในอาณาเขตจึงยอมเป็นVassal มีหน้าที่ช่วยเหลือพระเจ้าแผ่นดินยามสงคราม ที่ดินที่กษัตริย์พระราชทานให้สามารถริบคืนได้
ถ้าVassalไม่ปฏิบัติตามสัญญาหรือสิ้นชีวิตโดย ไม่มีทายาท
แหล่งอ้างอิง
http://www.satit.up.ac.th/BBC07/AroundTheWorld/hist/93.htm
นายชินนพัฒน์ โสภณอภิวัฒน์ เลขที่ 29 ม.6/12

# data[].attributes.attachment_caption
ขายใบไถ่บาป หนึ่งในชนวนจุดเริ่มต้นแยกนิกายในศาสนาคริสต์

# data[].attributes.body
indulgence หมายถึง ใบไถ่บาป

คริสต์ศาสนาได้แผ่ขยายอิทธิพล และกลายเป็นสถาบันที่มีอํานาจอย่างสูงสุดตลอดยุคกลางก่อนที่จะคลายความศักดิ์สิทธิ์ลงในช่วงปลายยุคกลาง เนื่องจากอํานาจของพระสันตะปาปาได้เสื่อมถอยลง ผู้นําสถาบันศาสนาได้เข้าไปของเกี่ยวกับทางโลกมากยิ่งขึ้น นักบวชในทุกระดับชั้นต่างเสื่อมถอยในการรักษาศีลที่เคร่งครัด วัดได้กลายเป็นสถานท่ีแสวงหาผลประโยชน์และ ความรํ่ารวย มีการยักยอกสมบัติของศาสนจักรและเอาเปรียบชาวบ้านนอกจากนี้ยังมีการซื้อขายสมณศักดิ์สูง ๆ และการขายใบไถ่บาป (indulgence) เพื่อหาเงินสร้างโบสถ์วิหารและความฟุ่มเฟือยต่าง ๆ

อ้างอิง https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/download/243030/165109/839621

น.ส.กัญญารัตน์ เป็นพรเลิศ เลขที่ 3 ม.6/12

# data[].attributes.body
ระบบฟิวดัล    เป็นระบบการปกครองในยุโรปสมัยกลางที่กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นและมีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์และการดำรงชีวิตของคนในสังคม โดยเฉพาะยุโรปตะวันตกทั้งทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม
ระบบฟิวดัลมีพัฒนาการมาตั้งแต่จักรวรรดิโรมันเสื่อมอำนาจ เมื่อกษัตริย์เสื่อมอำนาจลงได้เกิดการแย่งชิงอำนาจระหว่างกลุ่มผู้ปกครอง ทำให้พวกเยอรมันเผ่าอื่นรุกราน ส่งผลให้ประชาชนขาดความมั่นคงและหันไปพึ่งขุนนางที่ปกครองท้องถิ่น
ระบบฟิวดัล เป็นระบบอุปถัมภ์ มีที่ดินเป็นสิ่งกำหนดฐานะและความสัมพันธ์ของคนในสังคม โดยเป็นการตกลงร่วมกันระหว่างลอร์ด หรือ “เจ้า” หรือผู้ให้ถือครองที่ดินกับ “ข้า” หรือ วาสซาล หรือผู้ถือครองที่ดินว่า แต่ละฝ่ายมีพันธะหน้าที่ต่อกัน โดยเจ้าจะให้กรรมสิทธิ์ในที่ดินแก่ข้าเพื่อทำประโยชน์ในที่ดินนั้น รวมทั้งให้ความคุ้มครองดูแลเมื่อเกิดภัยสงคราม ส่วนข้าต้องสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อเจ้า รวมทั้งส่งเงินและกองทัพไปร่วมรบในสงครามด้วยในทางปฏิบัติ กษัตริย์มีสถานะเป็น “เจ้า” ของขุนนางทั้งหลาย เนื่องจากในสมัยกลางถือว่าที่ดินทั้งหมดเป็นของกษัตริย์ ดังนั้นขุนนางที่ครอบครองดินแดนต่างๆ ในเขตของตน จึงเป็น “ข้า” ของกษัตริย์ และนำที่ดินทั้งหมดไปแบ่งให้แก่ “ข้า” ของตน คือ ขุนนางลำดับรองๆ ลงไปอีกทอดหนึ่ง ขุนนางแต่ละคนซึ่งรับที่ดินไปจะเป็นเจ้าของหน่วยปกครองหรือแมเนอร์ ของตน และมีฐานะเป็น “เจ้า” ของราษฎรที่เข้าอาศัยอยู่ในเขตปกครองของตน อนึ่ง พระซึ่งดูแลวัดในเขตปกครองต่างๆ ก็มีสถานะเป็น “ข้า” ของขุนนางด้วยเพราะวัดก็รับที่ดินจากขุนนาง ในสังคมระบบฟิวดัลยังมีทาสติดที่ดิน ซึ่งต้องทำงานในที่ดินของเจ้า และไม่สามารถเดินทางออกนอกเขตปกครองโดยไม่ได้รับอนุญาต นอกจากนี้ยังมีพวกเสรีชนซึ่งเช่าที่ดินจากเจ้าของแมเนอร์และสามารถเดินทางออกนอกเขตแมเนอร์ได้โดยอิสระ

เเหล่งที่มา https://sites.google.com/site/xarythrrmyuropyukhklang/rabb-fiwdal-feudalism
น.ส.กีรติกา อาหะหมัดอามีน ม.6/12 เลขที่7