# data[].attributes.headline
อนุรักสุ่มไก่

# data[].attributes.subject
อนุรักสุ่มไก่

# data[].attributes.body
ปริยากร จารุจิตร เลขที่ 12
สุ่มไก่ความเป็นมาของการทำสุ่มไก่ ในหมู่บ้านมีชาวบ้านจำนวนมากที่ชื่นชอบเลี้ยงไก่ชนจึงได้ทำอุปกรณ์ในการเลี้ยงไก่ชนนี้ขึ้น ซึ่งสุ่มไก่นี้สานได้ง่าย มีราคาถูกและใช้ประโยชน์ได้ดี การสานสุ่มไก่ของแม่บัวไข ศรีกระแจะนี้ได้สืบทอดกันมาเป็นเวลาช้านานมากสืบทอดมาทั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ และได้เรียนรู้จากคนเฒ่าคนแก่หมู่บ้าน จึงได้มีการสานสุ่มสืบต่อกันมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันก็ได้สานสุ่มเป็นอาชีพ เพราะด้วยวัยที่มากขึ้นทุกวัน เป็นอาชีพที่อยู่กับบ้าน ได้อยู่กับลูกกับหลาน และคนที่ไม่สามารถออกไปทำงานในต่างถิ่นได้ จึงได้ยึดอาชีพสานสุ่มไก่ขายเป็นอาชีพหลัก และส่วนมากคนในหมู่บ้านไม่ค่อยนิยมสานสุ่มไก่มากนัก ส่วนมากก็จะเป็นคนแก่ที่อยู่แต่บ้าน ส่วนใหญ่ก็เสียชีวิตกันหลายคนแล้ว ในการสานสุ่มไก่ขายก็เป็นการใช้วัสดุธรรมชาติที่มีอยู่มากมายในหมู่บ้านให้เกิดประโยชน์ แม่บัวไขจึงยึดอาชีพสานสุ่มไก่เป็นหลักและยังเป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์อีกด้วย

# data[].attributes.headline
นายปิยวัฒน์ มหาชัย เลขที่19  ม.6/3

# data[].attributes.subject
นายปิยวัฒน์ มหาชัย เลขที่19  ม.6/3

# data[].attributes.body
•ก่องข้าว
ก่องข้าวเป็นภาชนะสานด้วยไม้ไผ่ มีรูปทรงแตกต่างกันไปตามความนิยมของแต่ละท้องถิ่น แต่โดยส่วนใหญ่จะมีรูปทรงคล้ายโถ มีส่วนประกอบสำคัญ 3 ส่วน ได้แก่ ฐานหรือเชิงหรือตีน ทำด้วยแผ่นไม้เบญจพรรณไขว้กันเป็นรูปกากบาทผูกติดกับก้นเพื่อใช้เป็นฐานเพื่อให้ก่องข้าวตั้งได้ ตัวก่อง มักสานซ้อนกัน 2 ชั้น เพื่อกรองไอจากข้าวเหนียวให้ระเหยออกอย่างช้า ๆ เพื่อเก็บความร้อนข้าวของเหนียวโดยตัวก่องชั้นนอกจะสานเป็นลวดลายต่าง ๆ เพื่อความสวยงาม ฝา มีรูปร่างคล้ายฝาชี ใช้ก้านตาลทำเป็นขอบ มึหูสำหรับร้อยเชือกขึ้นมาจากก้นไว้แขวนหรือสะพายบ่าติดตัว ก่องข้าวมักจะใช้สำหรับพกติดตัวเวลาเดินทางออกไปนอกบ้าน เนื่องจากก่องข้าวมีฐานที่สูงเพื่อตั้งไว้ในนาที่มีน้ำเพื่อป้องกันมดขึ้นข้าวและกับข้าว

ก่องข้าวนิยมใช้กันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและมีชื่อเรียกต่างกันตามการใช้สอย เช่น ใช้ใส่ข้าวเหนียวนึ่ง เรียกว่า ก่องข้าวหรือก่องเข้า ถ้าเป็นก่องข้าวขนาดใหญ่ เรียกว่า ก่องเข้าโป้ ก่องข้าวสำหรับใส่ข้าวเหนียวนึ่งในพิธีเอาข้าวปลือกขึ้นยุ้ง เรียกว่า ก่องเข้าขวัญ

ก่องข้าวมีความสำคัญกับวิถีชีวิตของชาวบ้านในด้านสังคมและวัฒนธรรม เนื่องจากในอดีต การจักสานก่องข้าวเป็นการผลิตขึ้นเพื่อใช้สอยในครัวเรือน จึงมีคุณค่าในด้านประโยชน์ใช้สอยเป็นหลัก การประดิษฐ์ก่องข้าวมีการใช้ความรู้และเทคโนโลยีพื้นบ้านรวมทั้งทรัพยากรที่มีในท้องถิ่น นำไปสู่การประดิษฐ์และสร้างสรรค์สิ่งของสำหรับใส่ข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้ว สะท้อนให้เห็นถึงองค์ความรู้ที่ผ่านการเรียนรู้และสั่งสมในการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติที่มีในท้องถิ่นตนเองสู่การสร้างสรรค์สิ่งของเครื่องใช้ที่มีคุณค่าและนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง นอกจากคุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอยแล้ว ก่องข้าวยังมีคุณค่าในด้านการสานสัมพันธ์ของคนในชุมชนให้มีความแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ในอดีต ชาวบ้านจะมีกิจกรรมที่ทำร่วมกันหลังจากเสร็จสิ้นกิจวัตรประจำวันเช่นการทำไร่ไถนา หลังจากการรับประทานอาหารเย็นร่วมกันของสมาชิกในครอบครัวแล้ว ชาวบ้านทั้งคนหนุ่มสาว ผู้สูงอายุ รวมทั้งเด็กๆ จะออกมารวมตัวกันที่ลานกลางหมู่บ้าน ก่อกองไฟล้อมวงพูดคุยกัน เรียนรู้การจักสานก่องข้าวร่วมกัน และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ เป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ของคนในชุมชนให้มีความแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น โดยเรียกกิจกรรมนี้ว่า การลงข่วงของชุมชน (การลงข่วง คือ การรวมตัวทำกิจกรรมหรือพิธีกรรมของชาวบ้าน ซึ่งเป็นพิธีกรรมที่มีความสัมพันธ์กับวิถีชีวิตของชาวบ้าน) ก่องข้าวยังมีความสำคัญในด้านของความเชื่อ ประเพณี พิธีกรรมและศาสนา เช่น ในงานบุญกฐินที่จัดขึ้นทุกปี ในงานบุญนี้ชาวบ้านจะนำก่องข้าวไปรวมกันที่วัดเพื่อถวายแก่วัด เป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ของชาวบ้านและวัดผ่านงานบุญประเพณีทื่สืบทอดกันมา โดยในปัจจุบันการนำก่องข้าวไปรวมกันที่วัดยังคงปฏิบัติสืบทอดกันมาเช่นเดิม แต่ก่องข้าวที่นำไปรวมกันนั้น ชาวบ้านจะคัดเลือกก่องข้าวที่มีความสวยงามแปลกใหม่ เช่น ก่องข้าวรูปทรงหัวใจ หรือในพิธีสู่ขวัญ ซึ่งเป็นการรักษาผู้ป่วยตามความเชื่อโบราณของชุมชน ชาวบ้านจะนำเครื่องคายที่สำคัญประกอบด้วย ขันธ์ 5 ไข่ต้ม ข้าวเหนียว กล้วยน้ำว้า ข้าวต้มมัด ฝ้ายผูกแขนและของใช้ส่วนตัวของผู้ป่วย ใส่รวมกันในก่องข้าวเพื่อทำพิธีกรรมการรักษาตามความเชื่อ และในพิธีสู่ขวัญช้าว ในพิธีกรรมนี้ ชาวบ้านจะนำใบคูณ ใบยอ ใบยาสูบ หมาก ไข่ ข้าวต้ม มัน น้ำ เผือกและขันธ์ 5 ดอกไม้ ธูปเทียน ใส่รวมกันในก่องข้าวเพื่อทำพิธีสู่ขวัญข้าวตามความเชื่อและเคารพในสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ช่วยปกปักรักษาข้าวของตนเองให้มีความอุดมสมบูรณ์ เพียงพอในการบริโภคตลอดปี ซึ่งความเชื่อและพิธีกรรมเหล่านี้ยังคงสืบทอดมาแต่มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบตามยุคสมัย คือ ชาวบ้านจะไม่นำเครื่องคายใส่รวมกันในก่องข้าวเช่นเดิม แต่จะนำก่องข้าวใส่ข้าวเหนียวแล้วนำไปวางคู่กับขันที่ใส่เครื่องคายเพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมต่อไป

# data[].attributes.headline
นายกฤษณ์พิเชฐ ภัสร์ปรพงษ์ เลขที่27

# data[].attributes.subject
นายกฤษณ์พิเชฐ ภัสร์ปรพงษ์ เลขที่27

# data[].attributes.body
วัฒนธรรม เป็นความมั่นคงของชาติดังกล่าวมาแล้ว เพราะวัฒนธรรมเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดชนชาติ ชุมชนสังคม และเผ่าพันธุ์มนุษย์ บ่งบอกถึงเอกลักษณ์และวิถึชีวิตของตนเอง บ่งบอกถึงรากเหง้าพื้นฐานของความเป็นชาติ สืบทอดจากบรรพบุรุษตั้งแต่อดีตกาล วัฒนธรรมเป็นศักดิ์ศรีของความเป็นชาติ  มรดกทางวัฒนธรรม มีความสำคัญ มีคุณค่าที่ต้องอนุรักษ์ กล่าวโดยสรุปคือ

มรดกศิลปวัฒนธรรม

-เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์ความเป็นมาของชนชาติของเผ่าพันธุ์ท้องถิ่น

-เป็นสิ่งที่แสดงถึงเกียรติและความภาคภูมิใจของคนในท้องถิ่นและของคนในชาติ ทำให้เกิดความรัก หวงแหน เห็นคุณค่า

-เป็นสิ่งก่อให้เกิดความรู้สึก ความสามัคคี เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในชาติ เป็นความมั่นคงของชาติ

-เป็นหลักฐานที่เป็นประโยชน์ต่อการศึกษา ค้นคว้า วิจัย (การดำเนินการทางวิชาการ) เพื่อการเผยแพร่การสืบทอดและนำมาใช้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิต อันนำไปสู่การพัฒนาสังคมเศรษฐกิจที่ยั่งยืนต่อไป เช่น การประกอบอาหาร การถักทอผ้า การคิดประดิษฐ์ลายผ้า วิธีการตัดเย็บ เครื่องมือ เครื่องใช้ เครื่องเรือน การแพทย์ การผลิตยา เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ช่วยในการพัฒนาคุณภาพชีวิต และหากมีการเผยแพร่เป็นที่นิยมของชาวต่างประเทศ  จะช่วยในการพัฒนาเศรษฐกิจได้  แทนที่คนไทยจะเป็นผู้บริโภควัฒนธรรมของชาติอื่นแต่ฝ่ายเดียว

# data[].attributes.attachment_caption
การจักสานกะบุง

# data[].attributes.headline
นางสาวธวัลยา ลาภบุญ เลขที่ 6

# data[].attributes.subject
นางสาวธวัลยา ลาภบุญ เลขที่ 6

# data[].attributes.body
ลักษณะของเครื่องมือ: กระบุง เป็นภาชนะที่จักสานด้วยไม้ไผ่เป็นลวดลายต่างๆ ใช้สำหรับใส่ข้าว ข้าวโพด ถั่วงา ใช้ตวงหรือโกย และใส่ของอื่นๆ ปากมีลักษณะเป็นรูปทรงกลมกว้างประมาณ 30-40 เซนติเมตร ก้นมีรูปทรงสี่เหลี่ยม และมีหูห้อยตรงปากกระบุง 2 ข้างเอาไว้สำหรับร้อยเชือกเพื่อใช้หาบ หรือหิ้ว ขนาดของกระบุงโดยทั่วไปแล้วจะมีอยู่ สามขนาด รูปทรงจะแตกต่างกันออกไปตามลักษณะของการใช้งาน กระบุงขนาดใหญ่มีหูร้อยเชือกเพื่อใช้หาบ ขนาดกลางใช้ในการตวงหรือโกย และกระบุงขนาดเล็กจะใช้สำหรับงานเบ็ดเตล็ดทั่วๆ ไป

การใช้ประโยชน์:หลังการเก็บเกี่ยว และเก็บรักษา

อธิบายการใช้ประโยชน์: กระบุง เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับตักตวงหรือโกย ข้าว เมล็ดพืช และใส่สิ่งของอื่นๆ ทั้งนี้การใช้ขึ้นอยู่กับขนาดของกระบุงด้วย ซึ่งหากเป็นกระบุงขนาดใหญ่จะใช้สำหรับในการหาบข้าว หรือเมล็ดพืชต่างๆ ถ้าเป็นขนาดกลางจะใช้สำหรับในการตวง หรือโกยข้าว แต่ถ้าหากเป็นกระบุงขนาดเล็กจะนิยมมาใส่ของเบ็ดเตล็ด กระบุงสามารถใช้งานได้ประมาณ 2-4 ปี และนิยมทำกันในท้องถิ่น

# data[].attributes.headline
นายวชิระวุฒิ เเสนสุด เลขที่8

# data[].attributes.subject
นายวชิระวุฒิ เเสนสุด เลขที่8

# data[].attributes.body
﻿
การทอเสื่อ ซึ่งมีลักษณะเป็นการสานประเภทหนึ่ง
การทอเสื่อ
ซึ่งมีลักษณะเป็นการสานประเภทหนึ่ง

ภาชนะเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวันของชาวชนบท
ภาชนะเครื่องใช้ต่างๆ
ที่ใช้ในชีวิตประจำวันของชาวชนบท

กะเหล็บ ภาชนะจักสานของชาวไทยเชื้อสายโซ่ง
กะเหล็บ ภาชนะจักสานของชาวไทยเชื้อสายโซ่ง

ปลาตะเพียนใบลาน เครื่องจักสานโบราณประเภทหนึ่งของไทย
ปลาตะเพียนใบลาน
เครื่องจักสานโบราณประเภทหนึ่งของไทย
เครื่องจักสานภาคกลาง

ภาคกลางมีพื้นที่กว้างขวางและอุดมสมบูรณ์มากกว่าภาคอื่นๆ มีวัตถุดิบที่นำมาใช้ทำเครื่องจักสานหลายชนิด และเครื่องจักสานภาคกลาง ส่วนใหญ่จะสัมพันธ์กับสภาพภูมิศาสตร์ท้องถิ่น และขนบประเพณีของประชาชน ในท้องถิ่นต่างๆ เป็น อย่างดี

ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของภาคกลาง ทำให้พื้นที่บริเวณนี้มีความอุดมสมบูรณ์ ที่ดินส่วนใหญ่ ใช้ทำการเกษตร จำเป็นต้องใช้เครื่องมือเครื่องใช้จักสานหลายชนิด โดยเฉพาะบริเวณที่ราบลุ่ม เจ้าพระยา ท่าจีน และแม่กลอง ซึ่งเป็นที่โล่ง ประชาชนนิยมปลูกไม้ไผ่ไว้ตามบริเวณหมู่บ้าน และตามหัวไร่ปลายนา และนอกจากนี้ในบริเวณจังหวัดกาญจนบุรี เพชรบุรี ลงไปจนถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีภูเขาตะนาวศรี เป็นแนวเขาที่มีป่าไม้ไผ่อยู่เป็นจำนวนมาก จากลักษณะดังกล่าว ทำให้บริเวณภาคกลางมีการทำเครื่องจักสานอย่างแพร่หลาย แต่ก็มีเครื่องจักสาน ส่วนที่ทำด้วยวัตถุดิบอย่างอื่นบ้าง ได้แก่ ใบลาน ใบตาล หวาย ผักตบชวา เป็นต้น

ลักษณะภูมิประเทศของภาคกลางดังกล่าว เป็นองค์ประกอบสำคัญในการประกอบอาชีพเกษตรกรรม ซึ่งจำเป็นต้องใช้เครื่องจักสานในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ ขนบประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อของท้องถิ่น ก็เป็นเครื่องกำหนดรูปแบบของเครื่องจักสานด้วย

เครื่องจักสานภาคกลาง ส่วนมากทำจากไม้ไผ่มากกว่าวัสดุอื่น ซึ่งแบ่งออกตามหน้าที่ใช้สอย เป็นประเภทต่างๆ ได้ดังนี้

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องตวง ได้แก่ กระชุ สัด กระบุง ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้ในครัวเรือน ได้แก่ พัด กระชอน ตะแกรง ฝาชี กระด้ง หวด ฯล

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องประกอบ อาคารบ้านเรือน ได้แก่ ฝาบ้าน พื้นบ้าน หลังคา ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องจับดัก สัตว์และขังสัตว์น้ำ ได้แก่ ชนาง ลอบ สุ่ม ไซ กระบัง กระจู้ กระชัง ตะข้อง ตะแกรง จั่น ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องใช้อื่นๆ เช่น เสื่อลำแพน แผงรั้ว กรงนก สุ่มไก่ เป็นต้น

นอกจากเครื่องจักสานไม้ไผ่ ซึ่งเป็นเครื่องจักสานที่ทำกันแพร่หลายแล้ว ในภาคกลางยังมีเครื่องจักสานที่ทำจากวัสดุอื่นๆ อีก ได้แก่ หวาย ใบลาน ใบตาล เป็นต้น

เครื่องจักสานหวายของภาคกลาง ได้แก่ ตะกร้าหิ้ว กระชุกสำหรับใส่หมู เป็นต้น

เครื่องจักสานใบลาน และใบตาลของภาคกลาง ได้แก่ ปลาตะเพียนสาน งอบ หมวก เครื่องเล่นเด็กต่างๆ เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม นอกจากเครื่องจักสานภาคกลาง ที่ใช้วัตถุดิบที่มีอยู่ในท้องถิ่นแล้ว เครื่องจักสานพื้นบ้านภาคกลาง ยังมีรูปแบบเฉพาะถิ่น ที่แตกต่างไปจากเครื่องจักสานภาคอื่นอีกหลายอย่าง เช่น เครื่องจักสานที่ใช้จับดักสัตว์น้ำ ที่มีรูปร่าง ตามสภาพภูมิประเทศ เช่น เครื่องจักสานที่ใช้ในแม่น้ำ จะมีขนาดสูงใหญ่อย่างกระชังเลี้ยงปลาตามแม่น้ำ มีขนาดใหญ่ สานด้วยไม้ไผ่กว้าง ประมาณ ๑-๒ วา ยาวประมาณ ๒-๓ วา สาน เป็นสี่เหลี่ยมหรือรูปไข่ มีฝา หรือไม่มีฝาก็ได้ ใช้ลอยในแม่น้ำลำคลอง โดยมีแพไม้ไผ่ หรือลูกบวบ ไม้ไผ่เป็นทุ่นขนาบไม่ให้กระชังจม กระชังชนิดนี้ ใช้เลี้ยงปลาจำพวกปลาสวาย ปลาเทโพ และปลาบู่ เป็นต้น ถ้าเป็นกระชังขนาดเล็กกว่านี้ จะใช้ขังปลาที่จับได้เอาไว้ขายหรือบริโภคนานๆ นอกจากกระชังแล้ว ยังมีเครื่องจักสานจำพวก ลอบ ไซ ที่ใช้ดักจับสัตว์น้ำตามริมฝั่งแม่น้ำลำคลอง มักมีขนาดสูงใหญ่ตามความลึกความตื้นของแม่น้ำลำคลอง ที่ใช้เครื่องดักจับสัตว์น้ำนั้นๆ เช่น ลอบยืน ขนาดใหญ่ ใช้สำหรับดักปลาตามริมแม่น้ำลำคลอง มักจะสูงมาก ถ้าเป็นไซ อีจู้ สำหรับดักกุ้งตามลำคลอง และทุ่งนา จะมีขนาดเล็กกว่า

นอกเหนือจากเครื่องมือที่ใช้ในการจับและดักสัตว์น้ำแล้ว ยังมีเครื่องจักสานที่ใช้ในครัวเรือนอีกหลายชนิด และแต่ละชนิดจะมีลักษณะเฉพาะแตกต่างกันไปตามประโยชน์ใช้สอย เช่น ตะกร้าหิ้ว ที่ใช้กันในบริเวณจังหวัดสุพรรณบุรี พระนครศรีอยุธยา อ่างทอง จะมีรูปร่างกลมรี หรือกลมปากกว้าง ก้นสอบ ขอบจะถักด้วยหวายเป็นลายสันปลาช่อน ด้านบนมีหูหิ้ว ทำด้วยหวายหรือไม้ไผ่ และถักหุ้มด้วยหวาย ก้นตะกร้ามักเข้าขอบด้วยหวาย และมีฐานไม้ไผ่รองรับ เพื่อความคงทน ส่วนตัวตะกร้าจะสานด้วยตอกไม้ไผ่ เป็นลายเฉลว รูปแบบของตะกร้าหิ้วภาคกลางนี้มีความงดงามที่เหมาะเจาะลงตัว นับได้ว่า เป็นเครื่องจักสานที่ประณีตงดงามอย่างหนึ่ง

# data[].attributes.headline
นางสาววิรดา บุตรน้ำดี เลขที่13

# data[].attributes.subject
นางสาววิรดา บุตรน้ำดี เลขที่13

# data[].attributes.body
-เครื่องจักสานมีประวัติความเป็นมาอย่างไร
คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบาย
-ชนิดของเครื่องจักสาน
เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่  กระจาด กระทาย  กระเช้า ตะกร้อ ปุ้งกี๋
เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้ในครัวเรือน ได้แก่ พัด กระชอน ตะแกรง ฝาชี
-เหตุใดจึงต้องอนุรักษ์ไว้
มีความทำคัญต่อการดำเนินชีวิตทั้งในด้านของการอำนวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน

# data[].attributes.headline
น.ส.นันทิชา ทองไชย ม.6/3 เลขที่ 21

# data[].attributes.subject
น.ส.นันทิชา ทองไชย ม.6/3 เลขที่ 21

# data[].attributes.body
ประวัติความเป็นมาของเครื่องจักรสาน
คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น

ชนิดของเครื่องจักรสาน
ส่วนมากทำจากไม้ไผ่มากกว่าวัสดุอื่น ซึ่งแบ่งออกตามหน้าที่ใช้สอย ดังนี้
1.เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ
2.เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องตวง ได้แก่ กระชุ สัด กระบุง
3.เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้ในครัวเรือน ได้แก่ พัด กระชอน ตะแกรง ฝาชี กระด้ง หวด ฯล
4.เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องประกอบ อาคารบ้านเรือน ได้แก่ ฝาบ้าน พื้นบ้าน หลังคา ฯลฯ
5.เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องจับดัก สัตว์และขังสัตว์น้ำ ได้แก่ ชนาง ลอบ สุ่ม ไซ กระบัง กระจู้ กระชัง ตะข้อง ตะแกรง จั่น
6.เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องใช้อื่นๆ เช่น เสื่อลำแพน แผงรั้ว กรงนก สุ่มไก่ เป็นต้น

เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์
เครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความส าคัญต่อการด าเนินชีวิตทั้งในด้านของการอ านวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน

# data[].attributes.headline
นายกรัยวิทย์ หลักทรัพย์ เลขที่31

# data[].attributes.subject
นายกรัยวิทย์ หลักทรัพย์ เลขที่31

# data[].attributes.body
1)เครื่องจักสานไทย เป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่มีคุณค่ายิ่งอย่างหนึ่งของไทย ที่ทำสืบทอดกันมาแต่โบราณ แม้ทุกวันนี้จะมีเครื่องมือเครื่องใช้ ที่ทำจากโรงงานอุตสาหกรรมมากขึ้นก็ตาม แต่ก็ยังมีเครื่องมือเครื่องใช้หลายชนิด ที่ไม่สามารถผลิตด้วยวัตถุดิบอื่นๆ ที่ผลิตด้วยเครื่องจักรตามระบบอุตสาหกรรม มาใช้แทนเครื่องจักสานได้ เช่น เครื่องจักสานประเภทก่องข้าวที่กล่าวแล้ว ไม่มี ภาชนะอื่นใดใส่ข้าวเหนียวนึ่งได้ดีเท่าก่องข้าว และกระติบที่สานด้วยไม้ไผ่ ไม่มีเครื่องจับปลาที่ ทำด้วยวัตถุดิบอย่างอื่นมาแทนที่ ลอบ ไซ สุ่ม ที่ สานด้วยไม้ไผ่ได้ สิ่งเหล่านี้ แสดงให้เห็นคุณลักษณะ พิเศษของเครื่องจักสานที่มีคุณค่าในตัวเอง ยากที่ จะใช้งานหัตถกรรมและอุตสาหกรรมอย่างอื่น ทดแทนได้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เครื่องจักสานมีอายุ ยืนยาวสืบต่อกันมานานนับพันปี แม้ในปัจจุบัน การทำเครื่องจักสานจะลดจำนวนลงไปบ้าง ตามสภาพสังคมวัฒนธรรม ที่เปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรม มาเป็นสังคมเกษตรอุตสาหกรรม และก้าวต่อไปเป็น สังคมอุตสาหกรรม ที่การผลิตสิ่งต่างๆ ด้วยมือจะต้องลดลง เปลี่ยนมาเป็นการผลิตด้วยเครื่องจักรกลก็ตาม แต่เครื่องจักสานยังเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ ที่ยังไม่สามารถผลิตได้ด้วยเครื่องจักรกล เพราะการทำเครื่องจักสาน ต้องใช้ความชำนาญ และความสามารถเฉพาะตัวของช่างพื้นบ้านแต่ละถิ่น สิ่งเหล่านี้เป็นคุณค่าพิเศษของเครื่องจักสานที่ต่างไปจากผลิตภัณฑ์อื่นที่ผลิตด้วยเครื่องจักร เครื่องจักสานจึงเป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่มีคุณค่ายิ่งอย่างหนึ่งของไทยที่ควรอนุรักษ์ไว้ สืบไป
2)เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง ฯลฯ เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องตวง ได้แก่ กระชุ สัด กระบุง ฯลฯ เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้ในครัวเรือน ได้แก่ พัด กระชอน ตะแกรง ฝาชี กระด้ง หวด ฯล
3)เครื่องจักสานเป็นศิลปหัตถกรรมที่มีคุณค่าในฐานะที่เป็นหลักฐาน ทางประวัติศาสตร์ของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ ที่สะท้อนให้เห็นภูมิปัญญา ของชาวบ้านในการเลือกสรรวัตถุดิบ การน ามาดัดแปลงแปรรูปเป็นวัสดุเพื่อใช้ ท าเครื่องจักสานด้วยวิธีง่ายๆ แต่มีรูปแบบและประโยชน์ใช้สอยที่สมบูรณ์ ลงตัวคุณค่าอีกประการหนึ่งคือคุณค่าทางศิลปะและความงาม

# data[].attributes.headline
นายเศรษฐี อากาศวิภาต เลขที่23 

# data[].attributes.subject
นายเศรษฐี อากาศวิภาต เลขที่23 

# data[].attributes.body
เครื่องจักสานเป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่สะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาของชาวบ้าน
ดังกล่าวแล้ว จะเห็นว่า เครื่องจักสานไทย ในภาคต่างๆ นั้น มีมากมายหลายชนิด และมีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่แตกต่างกันไป ลักษณะเฉพาะถิ่นของเครื่องจักสานเหล่านั้น สะท้อนให้เห็นสภาพภูมิศาสตร์ของแต่ละท้องถิ่น สภาพการดำรงชีวิต ขนบประเพณี ความเชื่อ ตลอดจนถึงการนับถือศาสนาของกลุ่มชน ที่ผลิตเครื่องจักสาน เครื่องจักสานจึงเป็นศิลปหัตถกรรม มีคุณค่า ในฐานะที่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ ได้ดีอย่างหนึ่ง

นอกจากนี้ เครื่องจักสานยังเป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่สะท้อนให้เห็นภูมิปัญญาของชาวบ้านได้หลายอย่าง เช่น สะท้อนให้เห็นความชาญฉลาด ในการเลือกสรรวัตถุดิบ ที่จะนำมาใช้ทำเครื่องจักสาน ซึ่งชาวบ้านจะมีความรู้เกี่ยวกับคุณสมบัติของวัตถุดิบแต่ละชนิดเป็นอย่างดีแล้ว นำมาดัดแปลงแปรรูปเป็นวัสดุที่ใช้ทำเครื่องจักสานด้วยวิธีง่ายๆ แต่สนองการใช้สอยได้ดี เช่น ชาวภาคใต้นำใบลำเจียก หรือใบปาหนัน มาจักและสานเป็นเสื่อและกระสอบ โดยนำใบลำเจียกไปลนไฟ ให้ใบนิ่ม ก่อนที่จะจักเป็นเส้น หรือนำต้นลำเจียกไปแช่โคลน แล้วรีดให้แบน หรือการจักไม้ไผ่เป็นตอกแบบต่างๆ ให้เหมาะสม ที่จะใช้สานเครื่องจักสานแต่ละชนิด สิ่งเหล่านี้เป็นภูมิปัญญาพื้นบ้าน ที่ชาวบ้านเรียนรู้ จากการสังเกต และการทดลองสืบต่อกันมาแต่บรรพบุรุษ จนทำให้เครื่องจักสานแต่ละชนิด มีรูปแบบ และประโยชน์ใช้สอยที่สมบูรณ์ลงตัว

คุณค่าอีกประการหนึ่งของเครื่องจักสานคือ คุณค่าทางศิลปะ และความงาม เครื่องจักสานหลายชนิด มีรูปทรง โครงสร้าง และลวดลายที่ลงตัวงดงาม อย่างยากที่จะหาเครื่องมือเครื่องใช้ประเภทอื่นเทียบได้ เช่น ก่องข้าวของภาคเหนือ และภาคอีสาน ซึ่งเป็นตัวอย่างของเครื่องจักสาน ที่ได้รับการออกแบบอย่างแยบยล สนองการใช้สอยได้เป็นอย่างดี ตั้งแต่การสานตัวก่องข้าวสองชั้น เพื่อให้เก็บความร้อนได้ดี โดยไอร้อนจากข้าวเหนียวนึ่งจะระเหยออกไปได้ ตามรูระหว่างเส้นตอกอย่างช้าๆ ไม่กลายเป็นหยดน้ำ ที่จะทำให้ข้าวเหนียวแฉะ และบูดเสียได้ง่าย ก่องข้าวจึงเป็นภาชนะ สำหรับใส่ข้าวเหนียวนึ่งได้ดีที่สุด ซึ่งเป็นผลจากการออกแบบ ที่แยบยลของช่างพื้นบ้าน ที่ได้ทดลอง ปรับปรุง สืบทอดกันเรื่อยมาเป็นเวลานาน นอกจากนี้รูปทรงของก่องข้าวแต่ละท้องถิ่น ยังมีความงดงามแตกต่างกันไป ตามความนิยมของแต่ละถิ่นด้วย

คุณค่าที่สำคัญอีกประการหนึ่งของเครื่องจักสานไทย คือ คุณค่าในการแสดงออกทางอารมณ์ และจิตใจของช่างพื้นบ้าน เครื่องจักสานหลายชนิดของไทย สานอย่างละเอียดประณีต ซึ่งแสดงให้เห็นอารมณ์ที่ละเอียดอ่อนของผู้สานได้เป็นอย่างดี และความละเอียดประณีตนั้น เริ่มตั้งแต่การแปรรูปวัตถุดิบ เช่น การจักตอก และเหลาหวายให้เป็นเส้นเล็กๆ เพื่อใช้สานและถักส่วนที่ต้องการความละเอียดประณีตของเครื่องจักสาน จนถึงการสานเป็นลวดลายซับซ้อนอย่างลายดอกพิกุล หรือลายสานของเครื่องจักสานย่านลิเภา เป็นต้น

เครื่องจักสานไทย เป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่มีคุณค่ายิ่งอย่างหนึ่งของไทย ที่ทำสืบทอดกันมาแต่โบราณ แม้ทุกวันนี้จะมีเครื่องมือเครื่องใช้ ที่ทำจากโรงงานอุตสาหกรรมมากขึ้นก็ตาม แต่ก็ยังมีเครื่องมือเครื่องใช้หลายชนิด ที่ไม่สามารถผลิตด้วยวัตถุดิบอื่นๆ ที่ผลิตด้วยเครื่องจักรตามระบบอุตสาหกรรม มาใช้แทนเครื่องจักสานได้ เช่น เครื่องจักสานประเภทก่องข้าวที่กล่าวแล้ว ไม่มี ภาชนะอื่นใดใส่ข้าวเหนียวนึ่งได้ดีเท่าก่องข้าว และกระติบที่สานด้วยไม้ไผ่ ไม่มีเครื่องจับปลาที่ ทำด้วยวัตถุดิบอย่างอื่นมาแทนที่ ลอบ ไซ สุ่ม ที่ สานด้วยไม้ไผ่ได้ สิ่งเหล่านี้ แสดงให้เห็นคุณลักษณะ พิเศษของเครื่องจักสานที่มีคุณค่าในตัวเอง ยากที่ จะใช้งานหัตถกรรมและอุตสาหกรรมอย่างอื่น ทดแทนได้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เครื่องจักสานมีอายุ ยืนยาวสืบต่อกันมานานนับพันปี แม้ในปัจจุบัน การทำเครื่องจักสานจะลดจำนวนลงไปบ้าง ตามสภาพสังคมวัฒนธรรม ที่เปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรม มาเป็นสังคมเกษตรอุตสาหกรรม และก้าวต่อไปเป็น สังคมอุตสาหกรรม ที่การผลิตสิ่งต่างๆ ด้วยมือจะต้องลดลง เปลี่ยนมาเป็นการผลิตด้วยเครื่องจักรกลก็ตาม แต่เครื่องจักสานยังเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ ที่ยังไม่สามารถผลิตได้ด้วยเครื่องจักรกล เพราะการทำเครื่องจักสาน ต้องใช้ความชำนาญ และความสามารถเฉพาะตัวของช่างพื้นบ้านแต่ละถิ่น สิ่งเหล่านี้เป็นคุณค่าพิเศษของเครื่องจักสานที่ต่างไปจากผลิตภัณฑ์อื่นที่ผลิตด้วยเครื่องจักร เครื่องจักสานจึงเป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่มีคุณค่ายิ่งอย่างหนึ่งของไทยที่ควรอนุรักษ์ไว้ สืบไปหัวข้อก่อนหน้า |

# data[].attributes.headline
น.ส.จิระนันท์ สารคะณา เลขที่5 ชั้น ม.6/3

# data[].attributes.subject
น.ส.จิระนันท์ สารคะณา เลขที่5 ชั้น ม.6/3

# data[].attributes.body
ความเป็นมา/ความสำคัญ

ความเป็นมาของการทำสุ่มไก่ ในหมู่บ้านมีชาวบ้านจำนวนมากที่ชื่นชอบเลี้ยงไก่ชนจึงได้ทำอุปกรณ์ในการเลี้ยงไก่ชนนี้ขึ้น ซึ่งสุ่มไก่นี้สานได้ง่าย มีราคาถูกและใช้ประโยชน์ได้ดี การสานสุ่มไก่ของแม่บัวไข ศรีกระแจะนี้ได้สืบทอดกันมาเป็นเวลาช้านานมากสืบทอดมาทั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ และได้เรียนรู้จากคนเฒ่าคนแก่หมู่บ้าน จึงได้มีการสานสุ่มสืบต่อกันมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันก็ได้สานสุ่มเป็นอาชีพ เพราะด้วยวัยที่มากขึ้นทุกวัน เป็นอาชีพที่อยู่กับบ้าน ได้อยู่กับลูกกับหลาน และคนที่ไม่สามารถออกไปทำงานในต่างถิ่นได้ จึงได้ยึดอาชีพสานสุ่มไก่ขายเป็นอาชีพหลัก และส่วนมากคนในหมู่บ้านไม่ค่อยนิยมสานสุ่มไก่มากนัก ส่วนมากก็จะเป็นคนแก่ที่อยู่แต่บ้าน ส่วนใหญ่ก็เสียชีวิตกันหลายคนแล้ว ในการสานสุ่มไก่ขายก็เป็นการใช้วัสดุธรรมชาติที่มีอยู่มากมายในหมู่บ้านให้เกิดประโยชน์ แม่บัวไขจึงยึดอาชีพสานสุ่มไก่เป็นหลักและยังเป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์อีกด้วย

วิธีการ/ขั้นตอน

1. เลือกและนำไม้ไผ่ที่จะนำเอามาทำสุ่มไก่ ต้องเป็นไม้ไผ่ตรงที่มีอายุประมาณ 1 ปี 2. นำไม้ไผ่ที่เตรียมไว้มาผ่าออกเป็น 8 ซีก 3.ต่อจากนั้นนำไม้ไผ่ที่ผ่ามาเหลาให้เป็นเส้นโดยเหลาไม้ไผ่ที่จะสานไว้ทีละมากๆเพื่อไม่ให้เสียเวลา โดยเอาเฉพาะเปลือกนอก ให้ความกว้างประมาณ0.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2 เมตรเพื่อไม่ให้มีรอยต่อมาก จะทำให้ได้สุ่มไก่ที่มีความคงทน ใช้งานได้นาน 4. เริ่มทำการสานเป็นเหวียน โดยเริ่มสานจากการขึ้นรูปให้เป็นวงกลมตรงกลางก่อน เเล้วสานให้เป็นลวดลายขึ้นมาเรื่อยๆเวลาสานสุ่มไก่ ถ้าจะให้สะดวกในการสานต้องเข้าไปนั่งข้างในสุ่ม จะทำให้สานได้เร็วขึ้น สานเรื่อยๆให้เป็นรูปร่าง จนเสร็จ แล้วตัดตีนสุ่มให้เท่ากัน 5. หลังจากที่ได้สุ่มไก่ที่เสร็จเป็นรูปร่างแล้ว ก็นำมาลนไฟเพื่อทำให้เกิดความแข็งแรง ทนต่อการใช้งาน 6. สุ่มไก่ที่สานเสร็จเรียบร้อยเเล้ว มีความสวยงามประณีตและแข็งแรง จำหน่ายได้ราคาอันละ 50 บาท และมีพ่อค้าจากห้างร้านมารับไปขายทุกอาทิตย์

วัสดุ/อุปกรณ์

1. เลื่อยคันธนูใช้เลื่อยตัดข้อปลายลำไผ่และเลื่อยตัดปากสุ่มเมื่อสานสุ่มไก่เสร็จแล้ว 2. มีดพร้าใช้ผ่าลำไผ่และเหลาจักตอกไผ่เพื่อแยกส่วนในและส่วนผิวของไผ่ ซึ่งส่วนผิวที่ใช้งานจะมีความเหนียวง่ายต่อการจักสาน 3. ค้อน ใช้ตอกตะขอข้อไผ่หลักหมุดยึดส่วนหัวสุ่มไก่เมื่อสานขึ้นรูป 4. ไม้ไผ่ตรงอายุประมาณ 1 ปี

วิธีการเรียนรู้ภูมิปัญญา

1. เริ่มจากความสนใจในการสานสุ่มไก่ และได้ฝึกหัดทำกับคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน ซึ้งปัจจุบันผู้ที่ถ่ายทอดความรู้ให้ก็เสียชีวิตไปแล้ว 2. ฝึกหัดทำเรื่อยๆทุกวันจนเกิดการชำนาญ จึงได้ยึดอาชีพจักสานสุ่มไก่ขายเป็นอาชีพหลักมาจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
เครื่องจักสานไม้ไผ่ นาย ศุภโชค กัญญมาสา เลขที่ 40 ชั้น ม.6/3 

# data[].attributes.subject
เครื่องจักสานไม้ไผ่ นาย ศุภโชค กัญญมาสา เลขที่ 40 ชั้น ม.6/3 

# data[].attributes.body
ดังกล่าวแล้ว จะเห็นว่า เครื่องจักสานไทย ในภาคต่างๆ นั้น มีมากมายหลายชนิด และมีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่แตกต่างกันไป ลักษณะเฉพาะถิ่นของเครื่องจักสานเหล่านั้น สะท้อนให้เห็นสภาพภูมิศาสตร์ของแต่ละท้องถิ่น สภาพการดำรงชีวิต ขนบประเพณี ความเชื่อ ตลอดจนถึงการนับถือศาสนาของกลุ่มชน ที่ผลิตเครื่องจักสาน เครื่องจักสานจึงเป็นศิลปหัตถกรรม มีคุณค่า ในฐานะที่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ ได้ดีอย่างหนึ่ง
ชนิดเครื่องจักสาน
กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง ฯลฯ
การอนุรักษ์เครื่องจักสานไม้ไผ่
การอนุรักษ์การใช้จักสานไม่ไผ่แบบยั่งยืน พบว่า นำไม้ไผ่ที่มีอยู่มาใช้ในการจัก สานไม้ไผ่ อย่างพอดี และมีการวางแผนการจัดทำผลิตภัณฑ์จากจักสานไม้ไผ่ในรูปแบบต่าง ๆ อย่างประหยัด โดยการรู้จักใช้ไม้ไผ่อย่างถูกต้อง และเหมาะสม

# data[].attributes.headline
33 นางสาวชลิดา แสงเพชร

# data[].attributes.subject
33 นางสาวชลิดา แสงเพชร

# data[].attributes.body
1เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น
2เครื่องจักสานที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด ซ้ากระทาย กระบาย กะโล่ กระด้ง ชะลอม ฯลฯ
3ศิลปหัตถกรรมเครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตทั้งในด้านของการอำนวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน

# data[].attributes.headline
หนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว

# data[].attributes.subject
หนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว

# data[].attributes.headline
นางสาวจิตอารีย์ สีงาม เลขที่4 ม.6/3

# data[].attributes.subject
นางสาวจิตอารีย์ สีงาม เลขที่4 ม.6/3

# data[].attributes.body
การทำเครื่องจักสานยุคแรก ๆ มนุษย์จะนำวัตถุดิบจากธรรมชาติเท่าที่จะหาได้ใกล้ตัวมาทำให้เกิดประโยชน์ เช่น การนำใบไม้ กิ่งไม้ ต้นไม้ประเภทเถานำมาสานมาขัดเป็นรูปทรงง่ายๆ เพื่อใช้เป็นภาชนะหรือมาสานขัดกันเป็นแผ่นเพื่อใช้สำหรับปูรองนั่ง รองนอน ก่อนที่จะพัฒนามาเป็นเครื่องจักสานที่มีความประณีตในยุคต่อๆ มา เครื่องจักสานเป็นงานศิลปหัตถกรรมที่มนุษย์คิดวิธีการต่างๆ ขึ้นเพื่อใช้สร้างเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันด้วยวิธีการสอดขัดและสานกันของวัสดุ ที่เป็นเส้นเป็นริ้ว โดยสร้างรูปทรงของสิ่งที่ประดิษฐ์ขึ้นนั้นตามความประสงค์ในการใช้สอยตามสภาพภูมิศาสตร์ ประสานกับขนบธรรมเนียมประเพณีความเชื่อศาสนาและวัสดุในท้องถิ่นนั้นๆ เช่น หวดนึ่งข้าว ตะกร้า เป็นภูมิปัญญาที่มีแต่ในอดีตเป็นอาชีพที่เราสามารถหาวัตถุดิบในท้องถิ่นมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เป็ฯสิ่งที่เราควรอนุรักษ์ไว้เพื่อบอกกล่าวให้คนรุ่นหลังได้รู้จัก

# data[].attributes.headline
น.ส.ธนัตพร ขัมภะกิจ เลขที่28

# data[].attributes.subject
น.ส.ธนัตพร ขัมภะกิจ เลขที่28

# data[].attributes.body
เครื่องจักรสานมีประวัติความเป็นมา
ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น

ชนิดของเครื่องจักรสาน
เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ  ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องตวง  ได้แก่ กระชุ สัด กระบุง ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้ในครัวเรือน  ได้แก่ พัด กระชอน ตะแกรง ฝาชี กระด้ง หวด ฯล

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องประกอบ อาคารบ้านเรือน  ได้แก่ ฝาบ้าน พื้นบ้าน หลังคา ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องจับดัก สัตว์และขังสัตว์น้ำ  ได้แก่ ชนาง ลอบ สุ่ม ไซ กระบัง กระจู้ กระชัง ตะข้อง ตะแกรง จั่น ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องใช้อื่นๆ เช่น เสื่อลำแพน แผงรั้ว กรงนก สุ่มไก่ เป็นต้น

เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์
โดยทั่วไปการสร้างเครื่องจักสานจะขึ้นอยู่กับเงื่อนไขทางความต้องการ ด้านประโยชน์ใช้สอยตามสภาพภูมิศาสตร์รวมถึงประเพณี ความเชื่อ ศาสนา และวัสดุ
ในท้องถิ่นนั้น ๆ ประกอบกันขึ้นเป็นเครื่องจักสานในรูปแบบ
และลวดลายต่าง ๆ

# data[].attributes.body
เครื่องจักสานภาคกลาง ส่วนมากทำจากไม้ไผ่มากกว่าวัสดุอื่น ซึ่งแบ่งออกตามหน้าที่ใช้สอย เป็นประเภทต่างๆ ได้ดังนี้

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องตวง ได้แก่ กระชุ สัด กระบุง ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้ในครัวเรือน ได้แก่ พัด กระชอน ตะแกรง ฝาชี กระด้ง หวด ฯล

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องประกอบ อาคารบ้านเรือน ได้แก่ ฝาบ้าน พื้นบ้าน หลังคา ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องจับดัก สัตว์และขังสัตว์น้ำ ได้แก่ ชนาง ลอบ สุ่ม ไซ กระบัง กระจู้ กระชัง ตะข้อง ตะแกรง จั่น ฯลฯ

เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเครื่องใช้อื่นๆ เช่น เสื่อลำแพน แผงรั้ว กรงนก สุ่มไก่ เป็นต้น

# data[].attributes.body
เครื่องจักรมีความประวัติความเป็นมาอย่างไร

คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น

เครื่องจักสานเป็นภูมิปัญญาที่มนุษย์รู้จักนำวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ เส้นใยจากการแปรรูปพืชพันธุ์ต่างๆ มาใช้สำหรับ ถัก ทอ สาน ใช้เป็นภาชนะหรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ซึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ถือว่ามีความอุดมสมบูรณ์ ทั้งพืชยืนต้น พืชล้มลุก ป่าไม้ และเขตทุ่งหญ้า จึงมีสภาพภูมิศาสตร์ที่เอื้ออำนวยให้คนในพื้นที่ สั่งสมภูมิปัญญาในการประดิษฐ์เครื่องจักสาน มาตั้งแต่โบราณ

ชนิดของเครื่องจักสาน

กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัวตะกร้า เข่ง

เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์

ศิลปหัตถกรรมเครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตทั้งในด้านของการอำนวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน

# data[].attributes.headline
เครื่องจักรสานไม้ไผ่ ณัฐพล กลิ่นแก้ว เลขที่17 6/3

# data[].attributes.subject
เครื่องจักรสานไม้ไผ่ ณัฐพล กลิ่นแก้ว เลขที่17 6/3

# data[].attributes.body
1.)ประวัติ : คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน
2.)ชนิด : เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง
3.)การอนุรักษ์การ :ใช้จักสานไม่ไผ่แบบยั่งยืน พบว่า นำไม้ไผ่ที่มีอยู่มาใช้ในการจัก สานไม้ไผ่ อย่างพอดี และมีการวางแผนการจัดทำผลิตภัณฑ์จากจักสานไม้ไผ่ในรูปแบบต่าง ๆ อย่างประหยัด

# data[].attributes.headline
น.ส.อรนิตย์ ไชยพงษ์ เลขที่25

# data[].attributes.subject
น.ส.อรนิตย์ ไชยพงษ์ เลขที่25

# data[].attributes.body
งานจักสานไม้ไผ่  เกิดขึ้นโดยการใช้ไม้ไผ่นำมาจัก ผ่า ฉีกให้เป็นเส้นบาง ๆ แล้วนำมาขัด สาน สอด ไขว้ ขึ้นโครงเป็นรูปทรงทำเป็นภาชนะ เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ จัดเป็นงานศิลปหัตถกรรมและหัตถกรรมพื้นบ้านที่มีความผูกพันและอยู่คู่กับวิถีชีวิตของคนไทยมาอย่างยาวนาน แสดงได้ถึงวัฒนธรรมและภูมิปัญญาบรรพบุรุษ มีการสืบทอดกันมาแต่โบราณ มีอยู่ในทุกภาคของประเทศ ด้วยเป็นทั้งหัตถกรรมที่เป็นของใช้ในในครัวเรือนและชีวิตประจำวันจนถึงเป็นอาชีพที่เป็นแหล่งรายได้อีกด้วย การสร้างสรรค์งานจักสานไม้ไผ่ต้องใช้ทั้งภูมิปัญญา ความประณีต ความละเอียดอ่อน และทักษะฝีมือเชิงช่าง ตั้งแต่การรู้จักคุณสมบัติของไม้ไผ่แต่ละชนิดที่มีความเหมาะสมกับการนำมาใช้ประโยชน์ในการจักสาน การเตรียมเส้นเพื่อการสานที่เหมาะสมกับการสานผลิตภัณฑ์แต่ละชนิด แต่ละรูปแบบ และที่สำคัญคือการสานขึ้นรูปจนสำเร็จเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่นำไปประโยชน์ใช้สอยตามที่ต้องการ งานหัตถกรรมจักสานไม้ไผ่ จึงยังคงเป็นงานหัตถกรรมพื้นบ้านที่ยังคงมีการสืบทอดต่อกันมา นับจากอดีตกาลจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
 37. น.ส.สุชานันท์ จันทร์แดง

# data[].attributes.subject
 37. น.ส.สุชานันท์ จันทร์แดง

# data[].attributes.body
1.เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น

2.เครื่องจักสานที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด ซ้ากระทาย กระบาย กะโล่ กระด้ง ชะลอม ฯลฯ

3.ศิลปหัตถกรรมเครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตทั้งในด้านของการอำนวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน

# data[].attributes.headline
นางสาวกุลธิดา ชิตะวงศ์ เลขที่24

# data[].attributes.subject
นางสาวกุลธิดา ชิตะวงศ์ เลขที่24

# data[].attributes.body
คุณค่าของเครื่องจักสาน

ดังกล่าวแล้ว จะเห็นว่า เครื่องจักสานไทย ในภาคต่างๆ นั้น มีมากมายหลายชนิด และมีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่แตกต่างกันไป ลักษณะเฉพาะถิ่นของเครื่องจักสานเหล่านั้น สะท้อนให้เห็นสภาพภูมิศาสตร์ของแต่ละท้องถิ่น สภาพการดำรงชีวิต ขนบประเพณี ความเชื่อ ตลอดจนถึงการนับถือศาสนาของกลุ่มชน ที่ผลิตเครื่องจักสาน เครื่องจักสานจึงเป็นศิลปหัตถกรรม มีคุณค่า ในฐานะที่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ ได้ดีอย่างหนึ่ง

นอกจากนี้ เครื่องจักสานยังเป็นงานศิลปหัตถกรรม ที่สะท้อนให้เห็นภูมิปัญญาของชาวบ้านได้หลายอย่าง เช่น สะท้อนให้เห็นความชาญฉลาด ในการเลือกสรรวัตถุดิบ ที่จะนำมาใช้ทำเครื่องจักสาน ซึ่งชาวบ้านจะมีความรู้เกี่ยวกับคุณสมบัติของวัตถุดิบแต่ละชนิดเป็นอย่างดีแล้ว นำมาดัดแปลงแปรรูปเป็นวัสดุที่ใช้ทำเครื่องจักสานด้วยวิธีง่ายๆ แต่สนองการใช้สอยได้ดี เช่น ชาวภาคใต้นำใบลำเจียก หรือใบปาหนัน มาจักและสานเป็นเสื่อและกระสอบ โดยนำใบลำเจียกไปลนไฟ ให้ใบนิ่ม ก่อนที่จะจักเป็นเส้น หรือนำต้นลำเจียกไปแช่โคลน แล้วรีดให้แบน หรือการจักไม้ไผ่เป็นตอกแบบต่างๆ ให้เหมาะสม ที่จะใช้สานเครื่องจักสานแต่ละชนิด สิ่งเหล่านี้เป็นภูมิปัญญาพื้นบ้าน ที่ชาวบ้านเรียนรู้ จากการสังเกต และการทดลองสืบต่อกันมาแต่บรรพบุรุษ จนทำให้เครื่องจักสานแต่ละชนิด มีรูปแบบ และประโยชน์ใช้สอยที่สมบูรณ์ลงตัว

# data[].attributes.headline
เครื่องมือใช้กในการจักสาน

# data[].attributes.subject
เครื่องมือใช้กในการจักสาน

# data[].attributes.body
อารยา สมมิตร เลขที่16
1. เลื่อนคันธนู ขนาด 24 นิ้ว ฟันเลื่อยละเอียด 2. มีดโค้ง 3. มีดผ่าไม้ 4. มีดเหลาตอก 5. มีดจักตอก ใช้จักตอกและเหลาตอกได้ 6. ดินสอ Page 4 7. ตลับเมตร 8. คีมปากแหลม, กรรไกร, เหล็กปลายแหลม (เหล็กทาหวาย ) 9. ที่เลียดตอกกว้าง, ที่เลียดตอกหนา

# data[].attributes.headline
นายธีระวัตร เจริญวัย ชั้นม.6/3 เลขที่10 เครื่องจักสานไม้ไผ่

# data[].attributes.subject
นายธีระวัตร เจริญวัย ชั้นม.6/3 เลขที่10 เครื่องจักสานไม้ไผ่

# data[].attributes.body
เครื่องจักมีประวัติความเป็นมาอย่างไร
เครื่องจักสานเป็นของใช้สอยในชีวิตประจำวัน ที่สำคัญประเภทหนึ่งของคนในภูมิภาคนี้ ซึ่งมีภูมิปัญญาในการประดิษฐ์เครื่องจักสานมากมายหลายชนิดๆ โดยประดิษฐ์แตกต่างกันไป ทั้งรูปแบบ และขนาด เพื่อประโยชน์ในการใช้สอยที่แตกต่างกันไป

คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น

แม้เราจะไม่พบเครื่องจักสาน ที่เป็นหลักฐานจากแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีในประเทศไทย เนื่องจากเครื่องจักสาน ผลิตจากวัสดุธรรมชาติที่ย่อยสลายได้ง่าย แต่ด้วยสภาพแวดล้อมต่างๆ ทำให้นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า คนในดินแดนที่เป็นประเทศไทย รวมถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบัน รู้จักประดิษฐ์เครื่องจักสานเพื่อใช้งาน ก่อนรู้จักการทำเครื่องปั้นดินเผา โดยสันนิษฐานจากลวดลายของเครื่องปั้นดินเผาว่า มีทำลวดลายให้คล้ายคลึงกับการสานลายของเครื่องจักสาน

ชนิดของเครื่องจักสาน
ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง ฯลฯ

เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์เครื่องจักสาน
ศิลปหัตถกรรมเครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความส าคัญต่อการด าเนินชีวิตทั้งในด้านของการอ านวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน ปัจจุบันสังคม

# data[].attributes.headline
เครื่องจักรสานไม้ไผ่               น.ส.สิราวรรณ เสวิวงศ์ ชั้นม.6/3 เลขที่14

# data[].attributes.subject
เครื่องจักรสานไม้ไผ่               น.ส.สิราวรรณ เสวิวงศ์ ชั้นม.6/3 เลขที่14

# data[].attributes.body
เครื่องจักรมีความประวัติความเป็นมาอย่างไร
ตอบ คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบาย

ชนิดของเครื่องจักสาน
ตอบ เครื่องจักสานไม้ไผ่ที่ใช้เป็นภาชนะ ได้แก่ กระบุง กระจาด กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง

เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์
ตอบ เครื่องจักสานเป็นศิลปหัตถกรรมที่มีคุณค่าในฐานะที่เป็นหลักฐาน ทางประวัติศาสตร์ของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ ที่สะท้อนให้เห็นภูมิปัญญา ของชาวบ้านในการเลือกสรรวัตถุดิบ การนำามาดัดแปลงแปรรูปเป็นวัสดุเพื่อใช้ ทำเครื่องจักสานด้วยวิธีง่ายๆ แต่มีรูปแบบและประโยชน์ใช้สอยที่สมบูรณ์ ลงตัวคุณค่าอีกประการหนึ่งคือคุณค่าทางศิลปะและความงาม

# data[].attributes.headline
การจักสานกระบุง

# data[].attributes.subject
การจักสานกระบุง

# data[].attributes.body
การจักสานกระบุง จากต้นคลุ้ม-ต้นคล้า

“การจักสานกระบุงจากต้นคลุ้ม - ต้นคล้า”ได้รับการถ่ายทอดจากบรรพบุรุษ และพัฒนาขึ้นตามภูมิปัญญาท้องถิ่น

กระบุงเป็นภาชนะที่จักสานด้วยไม้ไผ่ หรือวัสดุในท้องถิ่น ตามความต้องการด้านประโยชน์ใช้สอย หรือสภาพภูมิศาสตร์ รวมถึงประเพณี ความเชื่อ ศาสนา โดยสานเป็นลวดลายต่างๆ ใช้สำหรับใส่ข้าว ข้าวโพด ถั่วงา ใช้ตวงหรือโกย และใส่ของอื่นๆ ขนาดของกระบุงโดยทั่วไปแล้วจะมีอยู่ สามขนาด รูปทรงจะแตกต่างกันออกไปตามลักษณะของการใช้งาน

ลวดลายของเครื่องจักสานที่ทำขึ้นโดยชนชาติต่างๆจะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลวดลายในการสานจะมีจำกัดอยู่ไม่มากลายนัก และความจำกัดของลวดลายนี้ทำให้รูปทรงของเครื่องจักสานมีลักษณะที่ใกล้เคียงกันไปด้วย
ต้นคลุ้ม คือ

ลำต้นใต้ดินต้นคลุ้มมีหัวใต้ดินติดกันเป็นกอ สามารถแตกแขนง แตกตา เจริญเติบโตเป็นลำต้นบนดิน ได้เช่นเดียวกัน
ใบคลุ้ม ขนาดกว้าง ส่วนใบคล้าที่มี อายุและขนาดกอและลำต้นใกล้เคียงกัน จะมีขนาดเล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน ลักษณะใบเป็นใบเดี่ยวของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว รูปทรงของใบเป็นวงรี โคนใบมน ปลายใบเรียว มีเส้นใบชัดเจน และเรียงตัวแบบขนาน ขอบใบเรียบ สีของใบ สีเขียวอ่อน -แก่ ขึ้นกับอายุ และร่มเงาในบริเวณที่ขึ้น โดยทั่วไปหน้าใบจะมีสีเข้มกว่าหลังใบ

ลำต้นบนดิน จะมีขนาดใหญ่ และสูง เปลือกหนา และแข็ง สีของลำต้นมีสีเขียวเข้ม ผิวเรียบและแข็งมาก เนื้อไม้นิ่ม เบา ลอยน้ำได้ ลำต้นส่วนปลายมีข้อ และแตกกิ่งที่ข้อ

เหตุผลที่ควรอนุรักษ์
เป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความส าคัญต่อการด าเนินชีวิตทั้งในด้านของการอ านวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น
- นางสาวพัชราภรณ์ สมบัติเกิด เลขที่39

# data[].attributes.headline
นายศันสนะ สืบศรี เลขที่20

# data[].attributes.subject
นายศันสนะ สืบศรี เลขที่20

# data[].attributes.body
เครื่องจักสานเป็นเครื่องใช้ของคนไทยที่มีใช้กันทั่วไปแทบทุกครัวเรือนมาตั้งแต่สมัยโบราณ เครื่องจักสานนั้น นอกจากจะสานเป็นภาชนะต่างๆ แล้วยังสานเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันอีกมากมายหลายชนิด ได้แก่ สานเป็นเครื่องดัก กุ้ง ปู ปลา ได้แก่ ลอบ ไซ ตุ้ม สุ่ม ชะนาง อีจู้ เป็นต้น

# data[].attributes.headline
นางสาวปาเจรา ชื่นตา เลขที่ 22

# data[].attributes.subject
นางสาวปาเจรา ชื่นตา เลขที่ 22

# data[].attributes.body
1 .มนุษย์ได้มีการคิดค้นที่จะผลิตเครื่องมือเครื่องใช้ขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ในยุคหินแล้ว เห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดีที่มนุษย์ยุคก่อนได้นำเอาวัตถุจากธรรมชาติมาสร้างเป็นเครื่องมือเครื่องใช้อย่างง่าย ๆ สำหรับในประเทศไทยมีหลักฐานที่พบ เช่น ได้พบเครื่องมือที่ทำด้วยหินจำพวกขวาน และเครื่องปั้นดินเผาสมัยหินเก่า ที่บ้านท่ามะนาว ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นต้น นอกจากนี้นักโบราณคดียังพบหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับการทำเครื่องจักสานในยุคหินใหม่ที่บริเวณถ้ำแห่งหนึ่งในเขตอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี เครื่องจักสานที่พบทำด้วยไม้ไผ่ เป็นลายขัดสองเส้น มีอายุมากกว่า ๔,๐๐๐ ปี เก่ากว่าเครื่องจักสานที่พบจากแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย แอฟริกา และอเมริกาหลักฐานเกี่ยวกับการทำเครื่องจักสานของมนุษย์นั้น ได้พบในหลายที่หลายแห่งทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นหลักฐานเครื่องจักสานขอองชาวอียิปต์โบราณ หรือหลักฐานเกี่ยวกับเครื่องจักสานของมนุษย์ยุคหินในบริเวณแหลมมาลายู ซึ่งมีลักษณะเป็นภาชนะอย่างหนึ่งที่เรียกว่า "ล่วม" สานด้วยใบไม้ชนิดหนึ่ง กองรวมอยู่ในกลุ่มเครื่องใช้ของคนตาย แสดงให้เห็นว่าเครื่องจักสานได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับคติความเชื่อของมนุษย์นอกเหนือจากทำขึ้นเพื่อประโยชน์ใช้สอยในชีวิตประจำวัน
2.กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋หลัว ตะกร้า เข่ง
3.เพราะในปัจจุบันเริ่มมีเทคโนโลยีเข้ามามาก เครื่องจักรสานไม้ไผ่แต่ละชนิดเริ่มหายาก เพราะต้องใช้ความชำนาญในการทำ ใช้เวลาในการทำ เป็นงานฝีมือ คนรุ่นใหม่จึงไม่อยากที่จะเรียนรู้เพราะมันยุ่งยาก เราควรอนุรักษ์วัฒนธรรมให้คงอยู่ไว้ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เห็นเครื่องจักรสานไม้ไผ่ต่อไป

# data[].attributes.headline
นายชัยชนะ พิมพร เลขที่34

# data[].attributes.subject
นายชัยชนะ พิมพร เลขที่34

# data[].attributes.body
1 : มนุษย์ได้มีการคิดค้นที่จะผลิตเครื่องมือเครื่องใช้ขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ในยุคหินแล้ว เห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดีที่มนุษย์ยุคก่อนได้นำเอาวัตถุจากธรรมชาติมาสร้างเป็นเครื่องมือเครื่องใช้อย่างง่าย ๆ สำหรับในประเทศไทยมีหลักฐานที่พบ เช่น ได้พบเครื่องมือที่ทำด้วยหินจำพวกขวาน และเครื่องปั้นดินเผาสมัยหินเก่า ที่บ้านท่ามะนาว ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นต้น นอกจากนี้นักโบราณคดียังพบหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับการทำเครื่องจักสานในยุคหินใหม่ที่บริเวณถ้ำแห่งหนึ่งในเขตอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี เครื่องจักสานที่พบทำด้วยไม้ไผ่ เป็นลายขัดสองเส้น มีอายุมากกว่า ๔,๐๐๐ ปี เก่ากว่าเครื่องจักสานที่พบจากแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย แอฟริกา และอเมริกา

หลักฐานเกี่ยวกับการทำเครื่องจักสานของมนุษย์นั้น ได้พบในหลายที่หลายแห่งทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นหลักฐานเครื่องจักสานขอองชาวอียิปต์โบราณ หรือหลักฐานเกี่ยวกับเครื่องจักสานของมนุษย์ยุคหินในบริเวณแหลมมาลายู ซึ่งมีลักษณะเป็นภาชนะอย่างหนึ่งที่เรียกว่า "ล่วม" สานด้วยใบไม้ชนิดหนึ่ง กองรวมอยู่ในกลุ่มเครื่องใช้ของคนตาย แสดงให้เห็นว่าเครื่องจักสานได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับคติความเชื่อของมนุษย์นอกเหนือจากทำขึ้นเพื่อประโยชน์ใช้สอยในชีวิตประจำวัน
2: กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋หลัว ตะกร้า เข่ง
3:เพราะการจักสานเป็นอีกหนึ่งวัฒนธรรมที่คนควรสืบทอดเนื่องจากเป็นการสะท้อนถึงภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีมายาวนานและเพื่อเป็นการให้คนรุ่นหลังจดจำต่อไป

# data[].attributes.headline
อนุรักษ์ไว้เถิดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเรา

# data[].attributes.subject
อนุรักษ์ไว้เถิดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเรา

# data[].attributes.body
1.ตะกร้า
2.เมืองเมืองร้อยเอ็ด ตะกร้าสานพลาสติก ที่เกิดขึ้นจากกลุ่มแม่บ้านหัวหนอง จากอดีตถึงปัจจุบันชาวบ้านได้นำภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการจักสานวัสดุไม้ไผ่ หวาย ใบจาก ใบตอง ที่หาได้จากธรรมชาติให้เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น กระติบข้าว หวดนึ่งข้าว ตะกร้า กระบุง ที่ได้สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน
3.ศิลปหัตถกรรมเครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความส าคัญต่อการด าเนินชีวิตทั้งในด้านของการอ านวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน
นายศราวุธ ถือสัตย์ เลขที่36 ชั้น6/3

# data[].attributes.headline
อนุรักไว้เถิดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเรา

# data[].attributes.subject
อนุรักไว้เถิดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเรา

# data[].attributes.body
 การสานหวดนึ่งข้าว

การเตรียมไม้ไผ่ หรือตอกไม้ไผ่

ใช้เลื่อยตัดไม้ไผ่ออกเป็นปล้องๆ โดยทิ้งส่วนที่เป็นข้อ เพราะส่วนที่เป็นข้อไม่สามารถใช้งานได้ ความยาวของไม้ไผ่ที่เลื่อยนั้นจะขึ้นอยู่กับขนาดของหวดที่จะสาน เช่น ถ้าสานหวดใหญ่จะตัดไม้ไผ่ให้ยาว 35 นิ้ว หวดขนาดกลางจะตัด 30 นิ้ว หวดขนาดเล็กจะตัด 25 นิ้ว เป็นต้น

ใช้พร้าผ่าไม้ไผ่ให้เป็นซีก (ชาวบ้านในภาคอีสานเรียก กีบ) ขนาดความกว้างของซีกไม้ไผ่ ถ้าเป็นหวดขนาดใหญ่ กว้าง 0.8 ซม. หวดขนาดกลาง กว้าง 0.6 ซม. และหวดขนาดเล็ก กว้าง 0.5 ซม. ตามลำดับ

การจักส่วยตอก

คือ การเหลาซีกไม้ไผ่เพื่อลบคมของซีกไม้ตรงกลางออก แล้วเหลาหัวท้ายของซีกไม้ให้เรียวลง โดยใช้มีดตอก (คำว่า ส่วย ในภาษาอีสานคือ การทำปลายให้แหลม)

การจักตอก

คือ การใช้มีดเอาส่วนที่เป็นเนื้อไม้ไผ่และเปลือกไม้ไผ่แยกออกจากกัน ในซีกหนึ่งจะจักเป็นเส้นตอกได้ประมาณ 8 – 10 เส้น การจักตอกที่จะนำมาสานหวดนั้น ควรหาไม้ไผ่ที่ค่อนข้างอ่อน ความยาวของเส้นตอกก็ทำตามขนาดที่กล่าวมาข้างต้น

จากนั้นนำเส้นตอกที่จักเสร็จแล้วผึ่งแดดให้แห้ง ถ้าเป็นฤดูฝนก็จะใช้วิธีรมควัน เพราะจะทำให้ไม่มีราขึ้นและกำจัดมอดด้วย การผึ่งแดดใช้เวลา 2 – 3 วัน ถ้ารมควันก็ให้สังเกตดูสีของเส้นตอกว่าเป็นสีน้ำตาลหรือยัง ถ้าเป็นสีน้ำตาลแล้วก็ถือว่าใช้ได้ เมื่อเส้นตอกผึ่งแดดหรือรมควันได้ที่แล้ว ให้มัดตอกเป็นมัดๆ เรียงตามความยาวของเส้นตอกแต่ละขนาดไว้

ขั้นตอนการสานหวด

– นำติวไม้ไผ่และตอกไม้ไผ่ ที่เหลาเตรียมไว้มาวางเป็นแนวตั้ง 4 เส้น แนวนอน 8 เส้น สานเริ่มจากจุดกึ่งกลางสานเป็นลายขัดสาม สานไปข้างละ 13 ขัด

– เมื่อสานได้ขนาดแล้ว นำมาหักมุมสานลายสามไปรอบๆจนสุดเส้นตอกทั้งสองข้าง  หากต้องการให้ขนาดของหวดกว้างและยาวขึ้นก็ให้เพิ่มตอกสานไปเรื่อยๆตามความต้องการของเรา

– เมื่อได้ขนาดตามที่ต้องการแล้ว  ก็เอาไม้ที่เหลาไว้ทำขอบบนและขอบล่างมาประกอบใส่กับหวด และใช้เชือกผ้าฝ้ายมัดเพื่อความมั่นคงให้ไม้ไผ่ไม่หลุดออกจากตัวหวด

– ก้นหวดใช้เชือกสานไขว้เป็นตาข่ายห่างๆกัน ทำไว้สำหรับใส่ที่รองข้าว เพื่อไม่ให้ข้าวสารหล่นออกจากหวด
น.สชินรัตน์ จันทราเสนา เลขที่3

# data[].attributes.headline
น.ส.สุนิษา จันลาภา เลขที่9

# data[].attributes.subject
น.ส.สุนิษา จันลาภา เลขที่9

# data[].attributes.body
เครื่องจักสาน เป็นงานศิลปหัตถกรรมอย่างหนึ่ง คิดค้นขึ้นเพื่อใช้สร้างเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน ผลิตขึ้นโดยการสอด ขัด และสานของวัสดุที่มีลักษณะเป็นเส้น เป็นริ้ว เพื่อให้ได้ลวดลายที่สวยงาม และเพื่อให้เกิดความคงทนของเครื่องจักสาน
ชนิดของเครื่องจักรสาน: ฝาชี กระบุง กระชอน
การอนุรักษ์: เราควรอนุรักษ์ไว้แสดงให้เห็นถึงความประณีตและสะท้อนความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และ สามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน

# data[].attributes.headline
อนุรักษ์ไว้เถิดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น

# data[].attributes.subject
อนุรักษ์ไว้เถิดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น

# data[].attributes.body
การอนุรักษ์เครื่องจักสานไม้ไผ่กับการพัฒนาชุมชน เพราะชุมชนเป็นแหล่งข้อมูลด้าน ความรู้ภูมิปัญญาและรูปแบบการดําเนินการควรเน้นการพัฒนาคนด้วยการจัดการความรู้ให้ เป็นระบบ ส่งเสริม ให้ชุมชนได้เรียนรู้ร่วมกันจากการปฏิบัติงานเพื่อให้เกิดความเข้มแข็ง สามารถดูแลตนเองได้ เสริมสร้างความรู้ ทักษะใหม่ ๆ ต้องมีการพัฒนาแบบบูรณาการ เพราะ ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นมีความสัมพันธ์กัน (ประเวศ วะสี, 2542) เครื่องจักสานเป็นศิลปหัตถกรรมที่ สืบต่อกันมาตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน และได้พัฒนาทั้งวัตถุดิบ การสร้างรูปทรง ลวดลาย ให้ เหมาะสมกับประโยชน์ใช้สอยอุปกรณ์เครื่องมือในการผลิตมีการพัฒนา มาโดยตลอดเครื่อง จักสานจึงมีอยู่ในทุกภาคของประเทศในปัจจุบัน ผลิตภัณฑ์จักสานที่ทํากันอยู่เป็นจํานวนมาก ตามชุมชนท้องถิ่น คือ ผลิตภัณฑ์จักสานไม้ไผ่ เพราะว่าไม้ไผ่เป็นวัสดุที่มีอยู่ในท้องถิ่น ตั้งแต่ใน อดีต จะทําสําหรับใช้สอยในครัวเรือนเป็นเครื่องมือในการจับสัตว์ ปัจจุบันทําเป็นอาชีพเสริม บางกลุ่มทําเป็นอาชีพหลัก และมีการรวมกลุ่มผู้ผลิตโดยจัดตั้งเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ชุมชน หรือ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน สามารถสร้างรายได้ให้กับครอบครัว และชุมชนให้มีชีวิตความเป็นอยู่ดี ยิ่งขึ้น (วิบูลย์ ลี้สุวรรณ, 2539) เป็นการนําวัสดุธรรมชาติ มาออกแบบพัฒนาห่อหุ้มผลิตภัณฑ์ ประเภทอาหาร หรือใช้สอยภายในบ้านเป็นสิ่งที่มนุษย์คิดค้น และประยุกต์ใช้ควบคู่กับการ ดําเนินชีวิตนานนับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

เจียระนันท์ ชาชุมพร เลขที่2

# data[].attributes.headline
เครื่องจักสานไม้ไผ่

# data[].attributes.subject
เครื่องจักสานไม้ไผ่

# data[].attributes.body
เครื่องจักรมีความประวัติความเป็นมาอย่างไร

คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น เครื่องจักสานเป็นภูมิปัญญาที่มนุษย์รู้จักนำวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ เส้นใยจากการแปรรูปพืชพันธุ์ต่างๆ มาใช้สำหรับ ถัก ทอ สาน ใช้เป็นภาชนะหรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ซึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ถือว่ามีความอุดมสมบูรณ์ ทั้งพืชยืนต้น พืชล้มลุก ป่าไม้ และเขตทุ่งหญ้า จึงมีสภาพภูมิศาสตร์ที่เอื้ออำนวยให้คนในพื้นที่ สั่งสมภูมิปัญญาในการประดิษฐ์เครื่องจักสาน มาตั้งแต่โบราณ

ชนิดของเครื่องจักสาน
กระบุง กระจาด กระทาย กระบา กระทอ กระพ้อม กระเชอ กระเช้า กระพอก ชะลอม ตะกร้อ ปุ้งกี๋ หลัว ตะกร้า เข่ง
เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์
ศิลปหัตถกรรมเครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตทั้งในด้านของการอำนวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน
น.ส.บุษบง นาคพันธ์ เลขที่ 11 ม.6/3

# data[].attributes.headline
นายเจษฎาภรณ์ มีมานะ เลขที่32

# data[].attributes.subject
นายเจษฎาภรณ์ มีมานะ เลขที่32

# data[].attributes.body
การประดิษฐ์เครื่องจักสานเพื่อนำมาเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ ถือเป็นวัฒนธรรมร่วมที่สำคัญของคนไทย และชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มาตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์

เครื่องจักสานเป็นของใช้สอยในชีวิตประจำวัน ที่สำคัญประเภทหนึ่งของคนในภูมิภาคนี้ ซึ่งมีภูมิปัญญาในการประดิษฐ์เครื่องจักสานมากมายหลายชนิดๆ โดยประดิษฐ์แตกต่างกันไป ทั้งรูปแบบ และขนาด เพื่อประโยชน์ในการใช้สอยที่แตกต่างกันไป

คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องจักสานที่สามารถใช้เป็นภาชนะใส่ของต่างๆ และเครื่องมือทุ่นแรง ที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความสะดวกสบายขึ้น

แม้เราจะไม่พบเครื่องจักสาน ที่เป็นหลักฐานจากแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีในประเทศไทย เนื่องจากเครื่องจักสาน ผลิตจากวัสดุธรรมชาติที่ย่อยสลายได้ง่าย แต่ด้วยสภาพแวดล้อมต่างๆ ทำให้นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า คนในดินแดนที่เป็นประเทศไทย รวมถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบัน รู้จักประดิษฐ์เครื่องจักสานเพื่อใช้งาน ก่อนรู้จักการทำเครื่องปั้นดินเผา โดยสันนิษฐานจากลวดลายของเครื่องปั้นดินเผาว่า มีทำลวดลายให้คล้ายคลึงกับการสานลายของเครื่องจักสาน

เครื่องจักสานเป็นภูมิปัญญาที่มนุษย์รู้จักนำวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ เส้นใยจากการแปรรูปพืชพันธุ์ต่างๆ มาใช้สำหรับ ถัก ทอ สาน ใช้เป็นภาชนะหรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ซึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ถือว่ามีความอุดมสมบูรณ์ ทั้งพืชยืนต้น พืชล้มลุก ป่าไม้ และเขตทุ่งหญ้า จึงมีสภาพภูมิศาสตร์ที่เอื้ออำนวยให้คนในพื้นที่ สั่งสมภูมิปัญญาในการประดิษฐ์เครื่องจักสาน มาตั้งแต่โบราณ

ตั้งแต่การคัดเลือกชนิดของพืชพันธุ์ต่างๆ ในธรรมชาติ ที่เหมาะสมต่อการแปรรูปให้เป็นเส้นใย อย่างเช่น ต้นกก เป็นพืชล้มลุกตระกูลหญ้า ที่ขึ้นตามพื้นที่ชื้นแฉะ พืชน้ำล้มลุกอย่างผักตบชวา ไม้ยืนต้นตระกูลหวาย และไผ่ หรือแม้แต่ไม้ยืนต้นตระกูลหวาย พืชตระกูลมะพร้าว ตระกูลตาล ตระกูลปาล์ม ซึ่งเป็นพืชธรรมชาติในภูมิภาค โดยรู้จักนำส่วนต่างๆ ของพืช เช่น ลำต้น ก้าน ใบ นำมาตากแห้ง และแปรรูปให้ได้เส้นใยที่มีความเหนียว ก่อนนำมาสานขึ้นรูปเป็นภาชนะและเครื่องใช้ต่างๆ

เครื่องจักสานมีรูปร่างที่เหมาะกับการใช้งานต่างๆ ส่วนใหญ่ใช้เป็นเครื่องทุ่นแรงในการดำรงชีวิต ของคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งมีพื้นฐานอยู่ในสังคมเกษตรกรรม จึงประดิษฐ์เครื่องจักสานที่ใช้ประโยชน์ทางการเพาะปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหาร การเลี้ยงสัตว์ รวมถึงการหาอาหารจากแหล่งธรรมชาติต่างๆ

โดยเฉพาะการปลูกข้าว ซึ่งถือเป็นอาหารหลัก มีการนำเครื่องจักสานมาใช้ในกระบวนการปลูกข้าวเกือบทุกขั้นตอน ตั้งแต่ขั้นตอนการหว่านเมล็ด ก็ใช้ กระบุง สำหรับใส่ข้าวเปลือกนำไปท้องนา หลังจากต้นข้าวเริ่มโต ก็ทำรั้วกันแปลงนาด้วยการนำไม้ไผ่มาสาน รวมถึงการทำห้างเฝ้านาหรือ เขียงนา ก็ใช้หวาย หรือไม้ไผ่ มาสานเป็นฝาเรือน

แม้แต่พิธีกรรมที่สร้างความเป็นมงคลสำหรับต้นข้าว ก็ใช้เครื่องจักสานมาทำปักเฉลียว จนถึงขั้นตอนเก็บเกี่ยว ก็อาศัยเครื่องจักสานมาใช้ประโยชน์ทั้งสิ้น

คนไทยและคนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่มีวิถีชีวิตอยู่กับแหล่งน้ำ ก็ใช้ภูมิปัญญาในการประดิษฐ์เครื่องมือจับน้ำ และสัตว์น้ำรูปแบบต่างๆ อาทิ ไซ สุ่ม ลอบ ให้เหมาะสมกับสภาพของแหล่งน้ำ ในบางภูมิภาค สามารถสร้างเรือด้วยการจักสาน โดยใช้เส้นใยของต้นกกที่มีความหนา นำมาสานขึ้นรูปเป็นเรือได้ด้วยเช่นเดียวกัน

นอกจากนี้ เครื่องจักสานยังเป็นภาชนะใช้ในบ้านเรือน เช่น กระบุง ตะกร้า พัด เสื่อปูนอน เป็นต้น ซึ่งนอกจากจะออกแบบรูปแบบเพื่อประโยชน์ใช้สอยแล้ว ยังออกแบบลวดลายของเครื่องจักสาน ให้มีความสวยงามอย่างน่าชื่นชม

# data[].attributes.body
1.คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มประดิษฐ์เครื่องจักสานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อเริ่มหยุดการเร่ร่อน และตั้งหลักแหล่งที่อยู่อาศัย จึงเริ่มคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน
2.กระเช้า
3.เครื่องจักสานเป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เก่าแก่ ของโลกและของไทย มีความส าคัญต่อการด าเนินชีวิตทั้งในด้านของการอ านวย ความสะดวก และ ด้านคุณค่าทางจิตใจจากความงาม ความประณีตและสะท้อน ความเป็นเอกลักษณ์ตัวตนของท้องถิ่น และสามารถสร้างสรรค์เป็นอาชีพ เสริมสร้างรายได้

# data[].attributes.body
บุญบั้งไฟ เป็นประเพณีหนึ่งของภาคอีสานของประเทศไทย ตลอดจนประเทศลาวโดยมีที่มาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องพญาคันคาก เรื่องผาแดงนางไอ่ ซึ่งในนิทานพื้นบ้านดังกล่าวได้กล่าวถึง การที่ชาวบ้านได้จัดงานบุญบั้งไฟขึ้นเพื่อเป็นการบูชา พญาแถน หรือเทพวัสสกาลเทพบุตร ซึ่ง ชาวบ้านมีความเชื่อว่า พระยาแถนมีหน้าที่คอยดูแลให้ฝนตกถูกต้องตามฤดูกาล และมีความชื่นชอบไฟเป็นอย่างมาก หากหมู่บ้านใดไม่จัดทำการจัดงานบุญบั้งไฟบูชา ฝนก็จะไม่ตกถูกต้องตามฤดูกาล อาจก่อให้เกิดภัยพิบัติกับหมู่บ้านได้ ปัจจุบันมีการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟที่มีชื่อเสียงเเละยิ่งใหญ่ในระดับประเทศมีทั้งหมด 4 เเห่ง ได้เเก่ ประเพณีบุญบั้งไฟยโสธร ,ประเพณีบุญบั้งไฟสุวรรณภูมิ ,ประเพณีบุญบั้งไฟพนมไพร เเละประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านกุดหว้า

# data[].attributes.headline
นางสาวชลธิชา สาสุด เลขที่1 ม.6/3

# data[].attributes.subject
นางสาวชลธิชา สาสุด เลขที่1 ม.6/3

# data[].attributes.body
ความเป็นมา

งานจักสานไมไผ่เกิดขึ้นโดยการใช้ไม้ไผ่นำมาจักผ่าฉีกให้เป็นเส้นบาง ๆ แล้วนำมาขัดสาน สอด ไขว้ขึ้นโครงเป็นรูปทรงทำเป็นภาชนะ เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ จัดเป็นงานศิลปะและหัตถกรรมพื้นบ้าน เป็นอาชีพที่เป็นแหล่งรายได้อีกด้วย
การรู้จักคุณสมบัติของไม้ไผ่แต่ละชนิดที่มีความเหมาะสมกับ การนำมาใช้ประโยชน์การจักสาน การเตรียมเส้นเพื่อการสาน ที่เหมาะสมกับการสานผลิตภัณฑ์แต่ละชนิด แต่ละรูปแบบ และที่สำาคัญคือการสานขึ้นรูปจนสำาเร็จเป็นผลิตภัณฑ์เครื่อง จักสานไม้ไผ่ที่นำไปประโยชน์ใช้สอยตามที่ต้องการ งาน หัตถกรรมจักสานไม้ไผ่ จึงยังคงเป็นงานหัตถกรรมพื้นบ้านที่ ยังคงมีการสืบทอดต่อกันมา นับจากอดีตกาลจนถึงปัจจุบัน

เพราะเหตุใดจึงควรอนุรักษ์ไว้

เป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นและสามารถสร้างเป็นอาชีพเสริมสร้างรายได้ ได้อีกด้วย