# data[].attributes.body
อยุธยายศล่มแล้ว     ลอยสวรรค์  ลงฤๅ
สิงหาสน์ปรางรัตน์บรร   เจิดหล้า
บุญเพรงพระหากสรรค์   ศาสน์รุ่ง เรืองแฮ
บังอบายเบิกฟ้า            ฝึกฟื้นใจเมือง

ถอดความได้ว่า...กรุงศรีอยุธยาล่มสลายไปแล้ว กลับลอยลงมาจากสวรรค์อีกครั้งหนึ่ง  พระราชอาสน์ พระปรางค์ ประดับประดาด้วยแก้วมณีงามเด่นในโลก เป็นเพราะผลบุญของพระมหากษัตริย์ได้ทรงกระทำไว้แต่เก่าก่อน พระพุทธศาสนาจึงได้เจริญรุ่งเรือง ช่วยปิดทางแห่งความชั่ว เปิดทางสู่ความดี ฟื้นฟูจิตใจราษฎรให้พ้นจากความงมงายในบาปต่างๆ

วิเคราะห์คุณค่า

มีการใช้ปฏิพากษ์  การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือ ขัดแย้งกันมากล่าว อย่างกลมกลืนกัน เพื่อเพิ่มความหมายให้มีน้ำหนักมากยิ่งขึ้น เช่น ในบทนี้ใช้คำว่า "ล่ม" กับ "ลอย" และ "บังอบาย" กับ "เบิกฟ้า" เป็นต้น

ครูหนิง

# data[].attributes.body
ฝากอุมาสมรเเม่เเล้ ลักษมี เล่านา

ทราบสวยมภูวจักรี เกลือกใกล้

เรียมคิดจบจนตรี โลกล่วง เเล้วเเม่

โฉมฝากใจเเม่ได้ ยิ่งด้วยใครครอง

ถอดความได้ว่า…จะฝากไว้กับพระเเม่อุมา (ชายาพระอิศวร)หรือจะฝากกับพระเเม่ลักษมี(ชายาพระนารายณ์) ก็กลัวว่าถ้าความทราบไปถึงพระอิศวรเเละพระนารายณ์ เกรงว่าจะทรงเสด็จมาเชยชมตัวน้อง ตัวพี่นี้คิดจนจบทั่วทั้งสามโลกเเล้ว (สวรรค์ โลกมนุษย์ บาดาล) เลยขอฝากน้องไว้กับตัวน้องเอง จะดีที่สุด

คุณค่าที่ปรากฎ…ในด้านวรรณศิลป์ การใช้คำศัพท์เปรียบองค์เทพเจ้าทั้งสองว่า สวยมภูวจักรี เเละความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้าที่ซึ่งชาวฮินดูให้ความเคารพนับถืออย่างยิ่ง

ผู้จัดทำ

นายปลวัชร ดวงเดือน เลขที่ 4

นายธนานันต์ นภานาถ เลขที่ 11

# data[].attributes.body
ร่ำรักร่ำเรื่องร้าง แรมนวล นาฎฤา
เสนาะสนั่นดินครวญ ครุ่นฟ้า
สารสั่งพี่กำสรวล แสนเสน่ห์ นุชเอย
ควรแม่ไว้ต่างหน้า พี่พู้นภายหลัง

ถอดความได้ว่า

เป็นโคลงกล่าวความส่งท้าย
บรรยายเรื่องความรักความอาลัยที่ต้องจากนางอันเป็นที่รักเป็นข้อความอันไพเราะถึงความคร่ำครวญดังไปทั่วทั้งฟ้าและดินเรื่องนี้เป็นข้อความที่พี่พูดกับน้อง ด้วยความระทมใจ และด้วยความรักน้องอย่างยิ่งขอให้น้องจงรักษาเรื่องนี้ไว้ต่างหน้าของพี่ในอนาคต อันนานโน้นเถิด

วิเคราะห์คุณค่า

1.มีการใช้คำ กวีใช้คำที่งดงามทั้งความหมายและมีการเล่นเสียง ร.เรือ

2.แสดงให้ถึงภาพพจน์ นางอันเป็นที่รัก

3.การเปรียบเทียบเกินจริงเพื่อให้เห็นคุณค่าทางด้านอารมณ์ ความรักกับฟ้าดิน

นางสาว ณิชานันท์ นามสา เลขที่ 24

นางสาว สิริรัตน์ สายรัตน์ เลขที่ 36

# data[].attributes.body
โบสถ์ระเบียงมณฑปพื้น ไพหาร

ธรรมาสน์ศาสาลาน พระแผ้ว

หอไตรระฆังขาน ภายค่ำ

ไข่ประทีปโคมแก้ว ก่ำฟ้าเฟือนจันทร์

โบสถ์ วิหาร ระเบียง ธรรรมาสน์ และศาลาต่างๆ นั้น กว้างใหญ่ขยายไปถึงสวรรค์ หอพระไตรปิฎก เสียงระฆังในหอระฆังยามพลบค่ำ และ แสงตะเกียงจากโคมอันมากมายนั้นสามารถทำให้แสงจันทร์สว่างน้อยลง

วิเคราะห์

การพรรณาโวหาร ถึงวัตถุธรรมที่เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจคนในสังคม

ผู้จัดทำ

นายเดชาโชติ สวัสดิกาญจน์ เลขที่ 5 ม.4/7

นางสาวฐิติวรรณ์ แซ่ลี้ เลขที่ 21 ม.4/7

# data[].attributes.attachment_caption
        ตราบขุนคิริข้น          ขาดสลาย แลแม่                                            รัก บ่ หายตราบหาย           หกฟ้า                                       สุริยจันทรขจาย                      จากโลก ไปฤา                              ไฟแล่นล้างสี่หล้า                  ห่อนล้างอาลัย

# data[].attributes.body
ถอดความ

ภูเขาพังทลาย สวรรค์๖ชั้น ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ จะหายไปในโลก ความรักของพี่นั้นก็ไม่หายไป ถึงไฟมาผลาญ ล้างทวีปทั้ง4 ก็สามารถล้างความอาลัยของพี่ได้

วิเคราะห์คุณค่า

ความไพเราะตามแบบฉบับโคลงสี่สุภาพ

ความนิยมเสียงพยัญชนะของคำสุดท้ายวรรคหน้า เป็นเสียงเดียวกันกับวรรคหลังและใช้ภาพพจน์ชนิดอธิพจน์ซึ่งเป็นการกล่าวเกินจริงเพื่อสร้างอารมณ์และความรู้สึก

น.ส.ฐิติพร เชยทอง เลขที่20

น.ส.ดาริกา ฉางข้าวไชย เลขที่26

# data[].attributes.body
จากมามาลิ่วล้ำ ลำบาง

บางยี่เรือราพลาง พี่พร้อง

เรือแผงช่วยพานาง เมียงม่าน มานา

บาง บ่ รับคำคล้อง คล่าวน้ำตาคลอ

ล่องเรือมาตามลำคลองไปจนผ่านตำบลบางยี่เรือ

เมื่อกำลังจะจากบางยี่เรือได้ยินคำว่าเรือๆก็เลยนึกว่า

ที่นี่คงมีเรือจึงบอกกับบางยี่เรือช่วยให้เอาเรือมีม่านบังไปรับนางให้แอบหลังม่านมาแต่บางยี่เรือก็ไม่รับคำจึงต้องนั่ง ร้องน้ำตาคลอ

มีการใช้ บุคคลวัตคือการสมมติให้สิ่งที่ไม่มีชีวิต ที่ไม่ใช้คนมีการแสดงความรักต่อคนที่รักและความห่วงใยต่อคนที่รักและความเสียใจต่อคนที่รักมีการซ้ำคำคือคำว่า ยี่เรือ สัมผัสสระ บาง,พลาง มา,นา สัมผัสพยัญชนะ พี่,พร้อง เมี่ยง,ม่าน

นายเตมีย์ ณ นคร ม.4/7

นายนฤดล สิงห์น้อย มา.4/7

# data[].attributes.body
-ลมพัดคือพิษต้อง ตากทรวง

หนาวนอกรุมในดวง จิตช้ำ

โฉมแม่พมลพวง มาเลศ กูเอย

มือแม่วีเดียวล้ำ ยิ่งล้ำลมพาน

---------------------------------

ความหมาย : ลมที่พัดมาโดนร่างกายเหมือนกับพิษที่มาโดนร่างกายไม่เหมือนกับน้องนางที่มาพัดด้วยมือเบาๆก็เย็นยิ่งนัก

วิเคราะห์คำประพันธ์

มีการใช้รสวรรณคดี สัลปังคพิสัย ที่ครํ่ารวญถึงคนรัก มีการเล่นคำ คือ การใช้คำซํ้า เช่น คำว่าลํ้า

นายปรมะ พลศักดิ์ เลขที่ 2 ม.4/7

นายสรรเสริญ ศรีนนท์ เลขที่ 13 ม.4/7

# data[].attributes.body
เห็นจากจากแจกก้าน แกมระกำ
ถนัดระกำกรรมจำ จากช้า
บาปใดที่โททำ แทนเท่า ราแม่
จากแต่คาบนี้หน้า พี่น้องคงถนอม

ถอดบทความได้ว่า นายนรินทร์ เห็นต้นจากกับต้นระกำ ขึ้นปนกันอยู่ เห็นต้นจากก็นึกถึงการที่จากมา เห็นต้นระกำก็นึกถึงกรรม อนึ่ง เราจากกันแต่เพียงครั้งนี้ดอก ต่อไปภายหน้าเรา (พี่และน้อง) คงได้กลับมาร่วมกัน

วิเคราะห์คุณค่า

มีการเล่นคำซ้ำอย่างไพเราะคือคำว่าจากและระกำ มีการกล่าวคร่ำครวญถึงนางอันเป็นที่รักซึ่งมีการใช้รสวรรณวดีคือสัลลาปังคพิสัยที่แสดงถึงอารมณ์เศร้าโศกที่ต้องพลัดพรากกับนางอันเป็นที่รัก

นายพสิษฐ์ คติทองเอก เลขที่ 1 ม.4/7

น.ส.วราวรรณ แซ่ตั้ง เลขที่ 35 ม.4/7

# data[].attributes.body
เอียงอกเทออกอ้าง อวดองค์ อรเอย

เมรุชุบสมุทรดินลง เลขแต้ม

อากาศจักจารผจง จารึก พอฤา

โฉมแม่หยาดฟ้าแย้ม อยู่ร้อนฤาเห็น

ถอดความได้ว่า

อยากเทความรักจากอกพี่ให้น้องรับรู้เอาเขาพระสุเมรุเป็นปากกาเอาดินละลายน้ำ เพื่อเป็นหมึกไปเขียนบนท้องฟ้าก็ไม่พอ

คุณค่าทางวรรณศิลป์

มีการเล่นเสียงพยัญชนะ คือ เอียงอกเทออกอ้าง อวดองค์ อรเอย เล่นเสียงเล่นคำ มีการกล่าวเกินจริง การใช้อุปมา อุปไมย ใช้ภาษาที่สละสลวย

นางสาว กัญญาภัค ค้าผล เลขที่15

นางสาว รษณา อนุวัฒนานนท์ เลขที่34

# data[].attributes.attachment_caption
          ตราบขุคิริข้น       ขาดสลาย เเลเเม่                                     รัก บ่ หายตราบหาย      หกฟ้า                                                   สุริจันทรขจาย               จากโลก ไปฤา                                          ไฟเเล่งล้างสี่หล้า           ห่อนล้างอาลัย

# data[].attributes.body
ถอดความ

ภูเขาพังทลาย สวรรค์๖ชั้น ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ จะหายไปในโลก ความรักของพี่นั้นก็ไม่หายไป ถึงไฟมาผลาญ ล้างทวีปทั้ง4 ก็สามารถล้างความอาลัยของพี่ได้

วิเคราะห์คุณค่า

ความไพเราะตามแบบฉบับโคลงสี่สุภาพ

ความนิยมเสียงพยัญชนะของคำสุดท้ายวรรคหน้า เป็นเสียงเดียวกันกับวรรคหลังและใช้ภาพพจน์ชนิดอธิพจน์ซึ่งเป็นการกล่าวเกินจริงเพื่อสร้างอารมณ์และความรู้สึก

น.ส.ฐิติพร เชยทอง เลขที่20

น.ส.ดาริกา ฉางข้าวไชย เลขที่26

# data[].attributes.body
พระลบสุริยเลี้ยว ไศลลา โลกเอย

ทุกทิศชระมัวมา มืดแล้ว

เนตรหนึ่งว่ายนภา เพียงเมฆ

เนตรหนึ่งตรวจไตรแผ้ว แผ่นหล้ามาสมร

ถอดความได้ว่า

ดวงตะวันลับเหลี่ยมเขา ลาโลกไปแล้ว

ความมืดแผ่เข้ามาทุกทิศแล้ว

ตาหนึ่ง (ของพี่) มองกวาดไปในท้องฟ้าไปจนจดก้อนเมฆ

อีกตาหนึ่งตรวจค้นหาน้องบนพื้นแผ่นดิน

วิเคราะห์คุณค่า

เมื่ออ่านแล้วก็สามารถเห็นภาพเกิดขึ้นตามตัวอักษรได้อย่างชัดเจนมีการเล่นการคำอย่างไพเราะ

น.ส.นันท์นภัส ปากกล้า 28 4/7

นาย กายสิทธิ์ สายสวัสดิ์ 3 4/7

# data[].attributes.body
เรื่องเรืองไรไตรรัตน์พ้น พันแสง

รินรสพระธรรมแสดง ค่ำเช้า

เจดีย์ระดะแซง เสียดยอด

ยลยิ่งแสงแก้วเก้า แก่นหล้าหลากสวรรค์

ถอดความจากโคงบทนี้ได้ว่า เป็นการสรรเสริญไตรลักษณ์ว่าเป็นหลักของโลก พระรัตนไตรให้ความสว่างแก่โลกยิ่งกว่าพระอาทิตย์ ซึ่งคำว่าเสียดยอดหมายถึงยอดเจดีย์ที่ชิดกันเป็นจินตนาการของกวีที่มองเห็นบ้านเมืองเต็มไปด้วยเจดีย์โดยใช้คำพูดให้เห็นว่ามากๆจริงเลยใช้คำว่า เสียดยอด

วิเคราะห์คุณค่า

โคลงบทนี้มีการใช้คำสามัญแทนคำศัพท์ และ

มีการสัมผัสอักษร คำว่า พ้น..พ้น และ แก้ว..แก่น

ชื่อ น.ส.จณิสดา มุติยารมย์ ชั้น ม.4/7 เลขที่16

# data[].attributes.attachment_caption
จำใจจากแม่เปลื้อง       ปลิดอก อรเอย      เยียวว่าแดเดียวยก       แยกได้                    สองซีกแล่งทรวงตก      แตกภาค ออกแม่  ภาคพี่ไปหนึ่งไว้            แนบเนื้อนวลถนอม

# data[].attributes.body
ถอดความได้ว่า

เมื่อจำต้องจากนางอันเป็นที่รักไปด้วยความอาลัยเหมือนกับต้องปิดหัวใจของตนออกไปกับนาง ถ้าหากว่าดวงใจสามารถแบ่งออกได้ ก็จะผ่าออกเป็นสองซีก ซีกหนึ่งจะเก็บไว้กับตนเอง แต่อีกซีกหนึ่งจะมองให้นางรักษาไว้

-วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์

: โวหารภาพพจน์

อติพจน์ ของกวี ให้ความรู้สึกสะเทือน และมองเห็นภาพความลึกซึ้ง ของอารมณ์ที่อยู่ในห้วงรัก และต้องพลัดพรากจากนางอันเป็นที่รัก เช่น จำใจจากแม่เปลื้องปลิดอก อรเอย

ใจ หมายถึง นายนรินทร์

ปลิดอก หมายถึง พรากหัวใจจากหญิงอันเป็นที่รัก

: การใช้คำไวพจน์ในการแต่ง

เช่น คำว่า แล่ง และ แตกพราก

หมายถึง การผ่าการแบ่งออกให้เป็นสองฝั่ง

น.ส. ณัชชา ทับเจริญ เลขที่ 22

น.ส. ปุญณิศา แซ่อึ้ง เลขที่ 30

# data[].attributes.body
สังข์กระจายพี่จากเจ้า จอมอนงค์

สังข์พระสี่กรทรง จักรแก้ว

สรวมทิพย์สุธาสรง สายสวาท พี่เอย

สังข์สระสมรจงแผ้ว ผ่อนถ้าเรียมถึง

ถอดข้อความประพันธ์

ได้จากนางมาถึงวัดสังข์กระจายแล้ว พอถึงวัดนี้ ก็นึกถึง สังข์ ของพระผู้ทรงจักรแก้ว (พระนารายณ์) ขอให้น้ำ ทิพย์ในสังข์นั้น จงอาบนางของข้า ให้นางมีจิตอัน ผ่องแผ้วสบาย ผ่อน (ความทุกข์) ไว้คอยท่าเวลาที่พี่จะกลับคืนมาทำนองของการแต่งนิราศ เมื่อผ่านตำบลอะไร หรือ พบเห็นอะไร ก็จะต้องนึกพาดพิงไปถึงเมีย หรือคนรักที่ อยู่ข้างหลัง การที่จะกล่าวพาดพิงไปถึงคนรัก (หรืออาจ แสดงความนึกคิดอย่างอื่น) ได้ดี คือ ไพเราะจับใจ ชวน คิดได้เพียงใด ย่อมแล้วแต่ความสามารถ ของกวี

วิเคราะห์คุณค่า

การวิเคราะห์ในเชิงลึกอาจพิจารณาถึงการใช้ภาพพจน์และสัญลักษณ์ที่สุนทรภู่ใช้ในการแสดงออกถึงความรู้สึกและประสบการณ์ของตัวละคร รวมถึงการศึกษาในเรื่องของโครงสร้างและการประพันธ์ที่ช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในคุณค่าของบทกวีนี้

นานธนวัฒน์ จารุเลขา เลขที่6

นายเขมินทร์ อรรถมงคล เลขที่9

# data[].attributes.attachment_caption
  ชมเเขคิดใช่หน้า                นวลนาง เดือนตำหนิวงกลาง              ต่ายเเต้มพิมพ์พักตร์เเม่เพ็ญปราง      จักเปรียบ ใดเลย ขำกว่าเเขไขเเย้ม                 ยิ่งยิ้มอัปสร

# data[].attributes.body
ถอดความได้ว่า…ถ้าสังเกตุดวงจันทร์ดีๆก็ไม่ใช่หน้าของน้อง เพราะดวงจันทร์มีตำหนิรูปกระต่ายอยู่กลางดวง เเต่ใบหน้าของน้องสวยกว่าดวงจันทร์จะเทียบได้ เวลายิ้มสวยกว่านางฟ้า

วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์

-มีการเล่นคำซ้ำ•คำที่มีความหมายเหมือนกันเเต่บริบทต่างกัน

เช่น ดวงจันทร์ใช้ในบริบทต่างกัน (แข,เดือน)

-มีการใช้รสวรรณคดี เสาวรนี•การเล่าชมความงามของตัวละคร

เช่น ใบหน้าสวยกว่าดวงจันทร์

-มีการใช้ภาพพจน์ อติพจน์•เปรียบเทียบถึงสิ่งที่ดูเกินความจริง

เช่น เวลายิ้มสวยกว่านางฟ้า

น.ส.ญานิน ละออผิว เลขที่19 4/7

น.ส.พัฒน์นรี กมลธรรม เลขที่31 4/7

# data[].attributes.body
ถึงตระนาวตระหน่ำซ้ำ สงสาร อร่อย

จรศึกโศกมานาน เนินช้า

เดินดงท่งทางละหาน หิมเวศ

สารสั่งทุกหย่อมหญ้า ย่านน้ำลานาง

ถอดความได้ว่า

ถึงเมืองตนาวก็นึกสงสารน้องหญิง ต้องจากมาทำศึกเป็นเวลานาน เดินผ่านท่งเข้าห้วยละหาน ได้แต่สั่งลานางกับหย่อมหญ้า

คุณค่าของบทประพันธ์

ความไพเราะอันเกิดจากการใช้เสียงสัมผัสพยัญชนะเเละสัมผัสสระมีปรากฏเเทบทุกวรรคเช่น

สัมผัสสระ เช่น หน่ำ - ซ้ำ

สัมผัสสระ เช่น สง - สาร

สัมผัสวรรค ซ้ำสง(สาร)

ผู้จัดทำ

นางสาวญาณิศา โยมญาติ 18

นางสาวณีรนุช วงเวียน 25

# data[].attributes.body
โฉมควรจักฝากฟ้า ฤๅดิน ดีฤๅ

เกรงเทพไท้ธรณินทร์ ลอบกล้ำ

ฝากลมเลื่อนโฉมบิน บทเล่า นะแม่

ลมจะชายชักช้ำ ชอกเนื้อเรียมสงวน

ถอดความได้ว่า จะฝากแม่คนคนงามไว้ที่ไหนดี จะพื้นดินหรือฟากฟ้า เพราะก็กลัวพระเจ้าแผ่นดินจะมาลอบเชยชมความงามของนาง จะฝากนางไว้กับสายลมให้พัดนางไปเลื่อยๆ ก็กลัวลมจะทำให้ผิวนางมีรอยช้ำ

วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์ได้ว่า

มีความพิถีพิถันในการใช้คำถ้อยคำต่างๆ ได้มีความไพเราะ จับใจแสดงให้เห็นภาพความโศกเศร้าความ เพ้อละเมอถึงนางอันเป็นที่รัก และมีลักษณะรสวรรณคดีคือ สัลลาปังคพิสัย

ความหมายคำศัพท์

เทพไท้ หมายถึง เทวดาผู้เป็นใหญ่

ธรณินทร์ หมายถึง ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน พระเจ้าแผ่นดิน

กล้ำ หมายถึง ในที่นี้หมายถึง เชยชม

เลื่อน หมายถึง พาไป

ชาย หมายถึง พัด

ชัก หมายถึง ทำให้

น.ส. โชติกา เจนวิบูลกิจ ม.4/7 เลขที่ 17

น.ส. เพชรน้ำผึ้ง ชัยกิจ ม.4/7 เลขที่ 33

# data[].attributes.body
นทีสีสมุทรม้วย หมดสาย

ติมิงคล์มังกรนาคผาย ผาดส้อน

หยาดเหมพิรุณหายท เหือดโลก แล้งแม่

แรมราคแสนร้อยร้อน ฤเถ้าเรียมทน

ถอดความได้ว่า ต่อให้มหาสมุทรทั้งสี่ต้องแห้งจนหมดสิ้น จนปลาตีมิงคล์ มังกร และนาค ต้องหาที่ซ่อน หยาดฝนแห้งจนหมดไปจากโลก จนแล้ง ความร้อนแสนร้อนนั้น ก็ไม่เท่ากับความร้อนรุ่มที่ตัวเราต้องทนอยู่

วิเคราะห์คุณค่า

- การสรรหาคำ การเลือกคำที่สื่อถึงความคิด ความ เข้าใจ อารมณ์

-การใช้คำประกอบให้ไพเราะขึ้นการใช้ความหมายคล้ายกัน กล่าวอติพจน์เกินจริง รสทางวรรณคดี

นางสาวกนกลักษณ์ สุวรรสมบูรณ์ เลขที่ 14

นางสาวพิมพ์นารา พงศ์ครรชิต เลขที่ 32 ม.4/7

# data[].attributes.attachment_caption
พันเนตรภูวนาถตั้ง    ตาระวัง  ใดฮา         พักตร์สี่แปดโสตฟัง   อื่นอื้อ                       กฤษณนิทรเลอหลัง    นาคหลับ ฤๅพ่อ          สองพิโยคร่ำรื้อ         เทพท้าวทำเมิน

# data[].attributes.body
ถอดความได้ว่า

• พระอินทร์ผู้มีพันตา ตาของ ท่านมัวไปมองอะไรอยู่

พระพรหมผู้มีสี่หน้าแปดหู หูของท่านมัวฟังอะไรอยู่

พระนารายณ์ท่านมัวแต่นอนหลับอยู่บนบัลลังก์นาค

หรืออย่างไร เราสองคนโศกเศร้าถึงเพียงนี้แต่เทพทั้ง หลายก็ยังไม่สนใจ

วิเคราะห์คุณค่า

• ด้านสังคม มีการพูดถึงองค์เทพในวัฒนธรรมอินเดีย สื่อให้เห็นถึงความเชื่อความศรัทธาต่อองค์เทพของคนไทย

• มีการใช้' สัลลาปังคพิสัย" ที่แสดงให้เห็นถึงความ โศกเศร้าเสียใจที่แม้แต่องค์เทพก็ไม่สนใจเขาทั้งสอง

น.ส. ณิชชา ทับเจริญ เลขที่23

น.ส. ทิพกร ควรสถาน เลขที่27

# data[].attributes.body
บ้านบ่อนํ้าบกแห้ง ไป่เห็น

บ่อเนตรคงขังเป็น เลือดไล้

อ้าโอมแม่แบบเบญ จลักษณ์ เรียมเอย

มาซับอัสสุชลให้ พี่แล้วจกลา

ถอดความได้ว่า เดินทางต่อไปจนถึงตำบลบางพ่อ ซึ่งน้ำแห้งเหือดจนมองไม่เห็น มีแต่บ่อน้ำตาที่คงเต็มไปด้วยเลือด พี่ก็อยากให้นางผู้มีความงาม๕ประการมาซับน้ำตาพี่แล้วค่อยจากไป

คุณค่าด้านวรรณศิลป์ การเล่าให้เห็นภาพ และการโหยหาถึงความรัก

เลขที่7,8