# data[].attributes.headline
ณัฐนนท์ โปธาศรี

# data[].attributes.subject
ณัฐนนท์ โปธาศรี

# data[].attributes.body
หลักฐานที่พบ คือ ลูกปัดหินสีฟ้า
พบในสถานที่ คือ ตำบลเวียงยอง

- ในปี พ.ศ. ๒๕๒๙ ขณะที่นางวรสุรางค์ โฉมทรัพย์เย็น ชาวบ้านวังไฮ ได้พบชิ้นส่วนโครงกระดูกมนุษย์ ลุกปัดหินสีส้ม ต่างหูทำด้วยแก้ว ต่อมาได้มอบให้กรมศิลปากร ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในนิทรรศการถาวร พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หริภุญไชย

ที่มา https://www.finearts.go.th/hariphunchaimuseum/view/23554-

# data[].attributes.headline
บุณย์ชิตา สุริยะ

# data[].attributes.subject
บุณย์ชิตา สุริยะ

# data[].attributes.body
แหล่งโบราณคดีบ้านสันต้นธง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำกวง ในเขตตำบลต้นธง อำเภอเมือง ฯ ลักษณะพื้นที่เป็นเนินเตี้ย ๆ กลางทุ่งนา มีซากโบราณสถานเป็นเนินเตี้ย ๆ และมีเศษอิฐกระจายอยู่ทั่วไป พบโบราณวัตถุที่เป็นเศษภาชนะกระเบื้อง อิฐเสาอาคาร ชิ้นส่วนภาชนะลายขูดขีดรูปสามเหลี่ยมแบบหริภุญชัย และชิ้นส่วนสถาปัตยกรรมในสมัยล้านนา แสดงว่าพื้นที่นี้มีการอยู่อาศัยตั้งแต่สมัยหริภุญชัยต่อเนื่องมาจนถึงล้านนาโรงเรียนวัดสันต้นธง (คันธวรประชานุกูล) เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่  21  กรกฎาคม  2465  โดย อำมาตย์เอกหลวงวิชิตชนบทพิบูลย์ นายอำเภอเมืองลำพูนในสมัยนั้นและพระอธิการเมืองสิริวิชโย หรือพระครูบาศรีวิชัย เจ้าอาวาสวัดสันต้นธง รูปที่ 3 โดยทำการสอนเป็นทางการครั้งแรก ในสถานที่ของวัดสันต้นธง โดยอาศัยศาลาวัดเป็นห้องเรียน ทำการสอน ตั้งแต่ชั้น ป.1-ป.4 ทางราชการได้แต่งตั้งให้ นายบุญศรี  อินตานนท์ เป็นครูใหญ่คนแรก
ที่มาhttps://culturalenvi.onep.go.th/site/detail/1000

# data[].attributes.headline
ธนภรณ์ อินทร์ต๊ะ   หน้าหลักเกี่ยวกับเราแหล่งโบราณคดีบทความอภิธานศัพท์บล็อกเข้าสู่ระบบA- | A | A+Type a keywordand hit enterค้นหาโดย GoogleCopyright ©2023 All rights reservedศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน)This template is made with  by Colorlibวัดจามเทวีโพสต์เมื่อ 15 ส.ค. 2021ชื่ออื่น : วัดกู่กุด, วัดกู่กุฏิ, วัดมหาพลที่ตั้ง : เลขที่ 1 ถ.จามเทวีตำบล : เหมืองง่าอำเภอ : เมืองจังหวัด : ลำพูนพิกัด DD : 18.581582 N, 98.996351 Eเขตลุ่มน้ำหลัก : ปิงเขตลุ่มน้ำรอง : แม่น้ำกวง, แม่น้ำทา, แม่น้ำลี้ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ภูมิศาสตร์ - ธรณีวิทยา อายุสมัย ประวัติการศึกษา เนื้อหาทางโบราณคดี บรรณานุกรม ข่าวที่เกี่ยวข้องเส้นทางเข้าสู่แหล่งวัดจามเทวีตั้งอยู่บนถนนสายลำพูน-สันป่าตอง (ถนนจามเทวี) ห่างจากศาลากลางจังหวัดไปทางทิศตะวันตก 1.5 กิโลเมตรประโยชน์ทางการท่องเที่ยวเป็นแหล่งท่องเที่ยวรายละเอียดทางการท่องเที่ยวโบราณปูชนียสถานภายในวัดจามเทวีเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนทั่วไป อีกทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์โบราณคดีที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย พุทธศาสนิกชนและนักท่องเที่ยวสามารถเข้าสักการะและเยี่ยมชมได้ตามทุกวัน โดยไม่เสียค่าเข้าชมหน่วยงานที่ดูแลรักษาวัดจามเทวี, กรมศิลปากร

# data[].attributes.subject
ธนภรณ์ อินทร์ต๊ะ   หน้าหลักเกี่ยวกับเราแหล่งโบราณคดีบทความอภิธานศัพท์บล็อกเข้าสู่ระบบA- | A | A+Type a keywordand hit enterค้นหาโดย GoogleCopyright ©2023 All rights reservedศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน)This template is made with  by Colorlibวัดจามเทวีโพสต์เมื่อ 15 ส.ค. 2021ชื่ออื่น : วัดกู่กุด, วัดกู่กุฏิ, วัดมหาพลที่ตั้ง : เลขที่ 1 ถ.จามเทวีตำบล : เหมืองง่าอำเภอ : เมืองจังหวัด : ลำพูนพิกัด DD : 18.581582 N, 98.996351 Eเขตลุ่มน้ำหลัก : ปิงเขตลุ่มน้ำรอง : แม่น้ำกวง, แม่น้ำทา, แม่น้ำลี้ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ภูมิศาสตร์ - ธรณีวิทยา อายุสมัย ประวัติการศึกษา เนื้อหาทางโบราณคดี บรรณานุกรม ข่าวที่เกี่ยวข้องเส้นทางเข้าสู่แหล่งวัดจามเทวีตั้งอยู่บนถนนสายลำพูน-สันป่าตอง (ถนนจามเทวี) ห่างจากศาลากลางจังหวัดไปทางทิศตะวันตก 1.5 กิโลเมตรประโยชน์ทางการท่องเที่ยวเป็นแหล่งท่องเที่ยวรายละเอียดทางการท่องเที่ยวโบราณปูชนียสถานภายในวัดจามเทวีเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนทั่วไป อีกทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์โบราณคดีที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย พุทธศาสนิกชนและนักท่องเที่ยวสามารถเข้าสักการะและเยี่ยมชมได้ตามทุกวัน โดยไม่เสียค่าเข้าชมหน่วยงานที่ดูแลรักษาวัดจามเทวี, กรมศิลปากร

# data[].attributes.body
ที่มาhttps://db.sac.or.th/archaeology/archaeology/61

# data[].attributes.headline
ด.ชพงศกร  ใจอ้าย

# data[].attributes.subject
ด.ชพงศกร  ใจอ้าย

# data[].attributes.body
มีข้อน่าสังเกตว่า ศิลาจารึกอักษรมอญโบราณหลายหลักในลำพูนที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหริภุญไชยนั้น แผ่นหินมักถูกสกัดตรงบริเวณที่ควรจะเป็นตัวอักขระด้านหน้าคำว่า “ภุญไชย” ทิ้งไปหมดทุกหลักเสมอ ทำให้เหลือแค่ชื่อเมือง “ปุญฺเชยฺย” หรือเมือง “ภุญไชย” เฉยๆ เท่านั้น

ตัวอย่างของจารึกกลุ่มนี้มีให้เห็นถึง 4 หลักได้แก่

1. “จารึกอาณาจักรปุนไชย” เลขทะเบียนวัตถุ ลพ.5 พบที่วัดจามเทวี ปรากฏชื่อของอาณาจักรตั้งแต่บรรทัดแรก เขียนว่า ตชุตรลราส์ ปุนเชญํ น(คร) อ่านแบบภาษามอญว่า ตะจุ๊ (เตชุ) ตะระเลีย เรียย (ตรลราส์) ปุนะเจญงเนียะเกียเรียะ (ปุนเชญนคร) แปลว่า พ่อปู่ผู้ครองอาณาจักรปุนเชยยังนคร (ปุนไชยนคร) หรือพระมหาบพิตรเจ้าแห่งอาณาจักรปุนเชญนคร

เห็นได้ว่าจารึกหลักนี้ไม่ปรากฏคำว่า “หริ” นำหน้าคำว่า “ปุนเชญํ”

# data[].attributes.headline
แหล่งโบราณคดับ้านสันต้นธง

# data[].attributes.subject
แหล่งโบราณคดับ้านสันต้นธง

# data[].attributes.body
แหล่งโบราณคดีบ้านสันต้นธง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำกวง ในเขตตำบลต้นธง อำเภอเมือง ฯ ลักษณะพื้นที่เป็นเนินเตี้ย ๆ กลางทุ่งนา มีซากโบราณสถานเป็นเนินเตี้ย ๆ และมีเศษอิฐกระจายอยู่ทั่วไป พบโบราณวัตถุที่เป็นเศษภาชนะกระเบื้อง อิฐเสาอาคาร ชิ้นส่วนภาชนะลายขูดขีดรูปสามเหลี่ยมแบบหริภุญชัย และชิ้นส่วนสถาปัตยกรรมในสมัยล้านนา แสดงว่าพื้นที่นี้มีการอยู่อาศัยตั้งแต่สมัยหริภุญชัยต่อเนื่องมาจนถึงล้านนา
ที่มา:https://culturalenvi.onep.go.th/site/detail/1000

นาย ทิวากร

# data[].attributes.headline
ทอง ธรรมเจริญ

# data[].attributes.subject
ทอง ธรรมเจริญ

# data[].attributes.body
ประวัติความเป็นมา
การค้นพบโบราณวัตถุที่มีความสำคัญทางโบราณคดีและก่อนประวัติศาสตร์ในบริเวณหมู่บ้านเชียงนั้น เริ่มต้นเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๕๐๐ เมื่อราษฎรชาวบ้านเชียงบางคนสังเกตเห็นและมีความสนใจเศษภาชนะดินเผาที่มีลวดลายเขียนสีแดงที่มักพบเสมอ เมื่อมีการขุดพื้นดินในบริเวณหมู่บ้าน จึงได้นำไปเก็บรักษาไว้ที่โรงเรียนประชาบาลประจำหมู่บ้านและจัดแสดงให้ผู้คนสนใจได้เข้าชม
พ.ศ. ๒๕๐๙ นายสตีเฟน ยัง (Stefhen Young) นักศึกษาวิชาสังคมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา ได้เดินทางมาศึกษาเรื่องราวของวิถีชีวิตชาวบ้านเชียง จึงได้พบเห็นเศษภาชนะดินเผาเขียนสีกระจายเกลื่อนอยู่ทั่วไปตามผิวดินของหมู่บ้าน จึงได้เก็บไปให้ศาสตราจารย์ชิน อยู่ดี ผู้เชี่ยวชาญโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ประจำกองโบราณคดี กรมศิลปากร ศึกษาวิเคราะห์และได้ลงความเห็นว่าเป็นเศษภาชนะดินเผาสมัยก่อนประวัติศาสตร์ยุคหินใหม่ (Neotelhic Period)
ใน พ.ศ. ๒๕๑๐ กองโบราณคดี กรมศิลปากร จึงดำเนินการขุดค้นทางโบราณคดีที่บ้านเชียงอย่างจริงจัง และส่งโบราณวัตถุไปหาอายุโดยวิธีเทอร์โมลูมิเนสเซนส์ (C-๑๔) ที่มหาวิทยาลัยเพนซินเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา พบว่า โบราณวัตถุเหล่านั้นมีอายุ ประมาณ ๕,๖๐๐ ปีมาแล้ว
ต่อมาใน พ.ศ. ๒๕๑๓ หน่วยศิปลากรที่ ๗ จังหวัดขอนแก่น ได้เข้าไปสำรวจโบราณวัตถุที่บ้านเชียง แต่เนื่องจากช่วงเวลานั้นเรื่องราวทางโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ในประเทศไทยยังไม่เป็นที่เข้าใจกันมากนัก จึงไม่มีการค้นคว้าทางโบราณคดีอย่างต่อเนื่อง
พ.ศ. ๒๕๑๕ กองโบราณคดี กรมศิลปากร ได้ดำเนินการขุดค้นทางโบราณคดีที่บ้านเชียงอีกครั้งหนึ่งบริเวณวัดโพธิ์ศรีใน และบริเวณบ้านนายพจน์ มนตรีพิทักษ์ โดยได้ปรับปรุงหลุมขุดค้นที่วัดโพธิ์ศรีใน เป็นพิพิธภัณฑ์สถานกลางแจ้งแห่งแรกในประเทศไทย
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรการขุดค้นที่บ้านเชียง เมื่อวันที่ ๒๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
ที่มาhttp://www.prapayneethai.com/%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87

# data[].attributes.headline
นาย ปฏิภาณ พุทธิ ม.3 เลขที่19

# data[].attributes.subject
นาย ปฏิภาณ พุทธิ ม.3 เลขที่19

# data[].attributes.body
สถานที่ตั้ง อยู่ในเขตเทศบาลเมืองลำพูน มีแนวกำแพงเมืองล้อมรอบ ด้านนอกมีคูเมืองล้อมรอบ ๓ด้าน ทางด้านทิศตะวันออกติดกับแม่น้ำกวง

ประวัติความเป็นมา

ตามตำนานมูลศาสนา ได้กล่าวไว้ว่า ฤาษีวาสุเทพเป็นผู้สร้างเมืองหริภุญชัยขึ้นประมาณ พ.ศ. ๑๒๐๔และได้ทูลเชิญพระนางจามเทวีราชธิดาของกษัตริย์ละโว้มาครองเมืองหริภุญ ชัย โดยนำช่างประเภทต่าง ๆอย่างละ ๕๐๐ ร่วมเดินทางมาด้วยเพื่อนำมาเป็นประโยชน์ในการสร้างบ้านแปงเมือง และทำนุบำรุงพุทธศาสนา เพื่อความเป็นปึกแผ่นแก่เมืองหริภุญชัย
หริภุญชัย มีกษัตริย์ปกครองต่อเนื่องกันมาร่วม ๕๐ พระองค์ จนถึง พ.ศ. ๑๘๓๕ พญามังรายแห่งเมืองเชียงรายได้ยกทัพมาตีเมืองหริภุญชัยในสมัยพญายีบาปกครอง ได้สำเร็จ รวมเวลาที่สร้างเมืองหริภุญชัยจนกระทั่งเสื่อมอำนาจลงเป็นเวลา ๖๓๑ ปี
ต่อมาในสมัยพญาแก้ว (พระเมืองแก้ว) กษัตริย์เมืองเชียงใหม่องค์ที่ ๑๓ ทรงเห็นว่าเมืองหริภุญชัยกว้างขวางมากยากแก่การป้องกันรักษา จึงโปรดให้รื้อกำแพงเมืองออก แล้วขุดคูเมืองและก่อกำแพงเมืองขึ้นใหม่ด้วยอิฐให้แคบกว่าเดิมแล้วเสร็จในปี ๒๐๕๙ มีประตูเมือง ๖ แห่ง คือ ประตูท่าขาม ประตูท่าสิงห์ ประตูท่านาง ประตูช้างสี ประตูลี้ และประตูมหาวัน

ลักษณะทั่วไป

ตัวเมืองหริภุญชัย ตั้งอยู่บนเนินรูปสี่เหลี่ยมรี ขนาดกว้าง ๔๕๐ เมตร ยาว ๘๒๕ เมตร วางตัวเป็นแนวยาวตามลำน้ำกวง ซึ่งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเมือง ตำนานมูลศาสนากล่าวว่า วาสุเทพฤาษีออกแบบผังเมืองให้เป็นรูปหอยสังข์

หลักฐานที่พบ

๑. สุวรรณจังโกฏิเจดีย์ ณ วัดจามเทวี อำเภอเมือง ซึ่งเป็นที่บรรจุพระอัฐิพร้อมเครื่องประดับของพระนางจามเทวี
๒. พระบรมธาตุหริภุญชัย เป็นพระเกศบรมธาตุบรรจุในโกศทองคำ อยู่ในวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร
๓. วัดมหาวัน เป็นวัดที่พระนางจามเทวีสร้างขึ้น เป็นสถานที่บรรจุพระรอด
๔. กำแพงเมือง - คูเมือง ล้อมรอบเมืองหริภุญชัย
ที่มา :http://www.openbase.in.th/node/8983

# data[].attributes.headline
น.ส.ศุภานิช  อมรใฝ่ชล ม.3 ลท.5

# data[].attributes.subject
น.ส.ศุภานิช  อมรใฝ่ชล ม.3 ลท.5

# data[].attributes.body
แหล่งโบราณคดีบ้านสันต้นธง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำกวง ในเขตตำบลต้นธง อำเภอเมือง ฯ ลักษณะพื้นที่เป็นเนินเตี้ย ๆ กลางทุ่งนา มีซากโบราณสถานเป็นเนินเตี้ย ๆ และมีเศษอิฐกระจายอยู่ทั่วไป พบโบราณวัตถุที่เป็นเศษภาชนะกระเบื้อง อิฐเสาอาคาร ชิ้นส่วนภาชนะลายขูดขีดรูปสามเหลี่ยมแบบหริภุญชัย และชิ้นส่วนสถาปัตยกรรมในสมัยล้านนา แสดงว่าพื้นที่นี้มีการอยู่อาศัยตั้งแต่สมัยหริภุญชัยต่อเนื่องมาจนถึงล้านนา

ที่มา:https://culturalenvi.onep.go.th/site/detail/1000

# data[].attributes.headline
ธาวิน แพน้อย

# data[].attributes.subject
ธาวิน แพน้อย

# data[].attributes.body
หน้าแรก
ข้อมูลพื้นฐาน
วาระงานผู้บริหาร
สำนักงานจังหวัด
ข่าวสารจังหวัด
ข่าวประชาสัมพันธ์
สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดลำพูน
แผนที่การเดินทาง
การท่องเที่ยวและบริการ
แผนผังเว็บไซต์
ติดต่อสอบถาม
เข้าสู่ระบบแอดมิน

สถานที่ท่องเที่ยว :: หอไตรวัดป่าป๋วย
หน้าแรก : สถานที่ท่องเที่ยว : อำเภอบ้านโฮ่ง : หอไตรวัดป่าป๋วย
หอไตรวัดป่าป๋วย
อำเภอบ้านโฮ่ง  วันที่ 23 มี.ค. 2562, 11:43
หอไตรวัดป่าป๋วย
Previous
Next
ประวัติ : หอไตรวัดป่าป๋วย ตั้งอยู่ในวัดป่าป๋วย หมู่ที่ 3 ต.บ้านโฮ่ง อ.บ้านโฮ่ง จ.ลำพูน สร้างเมื่อ พ.ศ.2445 โดยมีพ่อหนานเป็งพิริยะแก้ว เป็นช่างผู้ออกแบบและก่อสร้าง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นสถานที่เก็บรักษาพระคัมภีร์ในพระพุทธศาสนา มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายกพื้นสูง เสาชั้นล่างก่ออิฐฉาบปูน เสาชั้นบนและผนังอาคารไม้ ระเบียงตกแต่งด้วยแผ่นไม้แกะสลักรูปหม้อบูรณฆฎะ หน้านางโก่งคิ้วและจั่ว เป็นไม้แกะสลักลายเครือล้านนาลงรักปิดทอง หลังคาเป็นเครื่องไม้ มุงด้วยกระเบื้องดินขอ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นปูนปั้นปิดทองประดับกระจก

หอไตรวัดป่าป๋วย มีขนาด

กว้าง 4 เมตร 90 เซนติเมตร

ยาว 6 เมตร 70 เซนติเมตร

สูง 7 เมตร 20
ที่มา เซนติเมตรhttps://www.lamphun.go.th/th/attractions/64/%E0%B8%AB%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B9%8B%E0%B8%A7%E0%B8%A2

# data[].attributes.headline
ศิรดากันทะใจ

# data[].attributes.subject
ศิรดากันทะใจ

# data[].attributes.body
บ้านวังม่วงก่อตั้งเมื่อ พ.ศ.2482 เดิมทีมีต้นมะม่วงใหญ่เกิดอยู่ริมน้ำสวย สมัยนั้นผู้ที่อพยพเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านใหม่เห็นต้นมะม่วงใหญ่อยู่ริมน้ำสวยจึงได้เรียกชื่อหมู่บ้านว่า “วังม่วง” พื้นเพชาวบ้านวังม่วงอพยพมาจากบ้านโคกมน ตำบลผาน้อย อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ นายมี วงษา คนปัจจุบันคือ นายวิไล พินิจวัดวังม่วงตั้งอยู่เลยที่ 113 บ้านวังม่วง หมู่ที่ 5 ตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว 78 เมตร ติดต่อกับบ้านนายเทา  ธิงาม ทิศใต้ยาว 86 เมตร ติดต่อกับซอยสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว 88 เมตร ติดต่อกับเชิงเขา ทิศตะวันตกยาว 88 เมตร ติดต่อกับถนนสาธารณะ และแม่น้ำปิง พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปิง และมีถนนผ่านการคมนาคมสะดวก อาคารเสนาสนะต่างๆ มี ศาลาการเปรียญกว้าง 18.80 เมตร ยาว 25.50 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ วัดวังม่วง สร้างขึ้นเป็นวัดนับแต่ประมาณ พ.ศ.2395 มีนามตามชื่อบ้าน ประชาชนร่วมใจกันจัดสร้างวัดนี้เพื่อเป็นที่บำเพ็ญกุศลประจำหมู่บ้านของตน
ก่อนหน้านี้วัดมีสภาพทรุดโทรมขอดการทะนุบำรุง ต่อมาในปี พ.ศ.2517 เป็นต้นมา สมัยที่พระอธิการไพฑูรย์ มนฺตาคโม มารักษาการเจ้าอาวาส ได้ทำการบูรณะพัฒนาเป็นอันมาก และจะเป็นวัดเจริญรุ่งเรืองต่อไป สำหรับพระภิกษุอยู่จำพรรษาประจำปี 2 รูป สามเณร 3 รูป เจ้าอาวาสมี 10 รูป คือ
รูปที่ 1 พระบก พ.ศ.2441
รูปที่ 2 พระจี๋ พ.ศ.2461 - 2466
รูปที่ 3 พระก๋วน พ.ศ.2466 - 2473
รูปที่ 4 พระห่าน พ.ศ.2473 - 2478
รูปที่ 5 พระอธิการสุก พ.ศ.2478 - 2483
รูปที่ 6 พระหมา พ.ศ.2483 - 2491
รูปที่ 7 พระอธิการสุก สุขธมฺโน พ.ศ.2491 - 2500
รูปที่ 8 พระอ้าย พ.ศ.2500 - 2503
รูปที่ 9 พระมูล รกฺขิตสีโล พ.ศ.2503 - 2507
รูปที่ 10 พระอธิการไพฑูรย์ มนฺตาคโม พ.ศ.2517 เป็นต้นมา
ที่มาhttp://www.maingam.go.th/view_detail.php?boxID=1163&id=34155

# data[].attributes.headline
นาย ญาณโรจน์ เสนเสาร์

# data[].attributes.subject
นาย ญาณโรจน์ เสนเสาร์

# data[].attributes.body
แหล่งโบราณคดีบ้านวังไฮ เป็นแหล่งโบราณคดียุคโลหะตอนปลาย ตั้งอยู่ที่บ้านวังไฮ ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมืองเก่าจังหวัดลำพูน ริมแม่น้ำกวง ซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญสาขาหนึ่งของแม่น้ำปิง ต้นกำเนิดอยู่บนดอยนางแก้ว อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ผ่านไปยังทิศะวันออกเฉียงเหนือ

https://www.finearts.go.th/hariphunchaimuseum/view/23554-%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%AE

# data[].attributes.attachment_caption
หอไตรวัดป่าป๋วย

# data[].attributes.body
ประวัติ : หอไตรวัดป่าป๋วย ตั้งอยู่ในวัดป่าป๋วย หมู่ที่ 3 ต.บ้านโฮ่ง อ.บ้านโฮ่ง จ.ลำพูน สร้างเมื่อ พ.ศ.2445 โดยมีพ่อหนานเป็งพิริยะแก้ว เป็นช่างผู้ออกแบบและก่อสร้าง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นสถานที่เก็บรักษาพระคัมภีร์ในพระพุทธศาสนา มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายกพื้นสูง เสาชั้นล่างก่ออิฐฉาบปูน เสาชั้นบนและผนังอาคารไม้ ระเบียงตกแต่งด้วยแผ่นไม้แกะสลักรูปหม้อบูรณฆฎะ หน้านางโก่งคิ้วและจั่ว เป็นไม้แกะสลักลายเครือล้านนาลงรักปิดทอง หลังคาเป็นเครื่องไม้ มุงด้วยกระเบื้องดินขอ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นปูนปั้นปิดทองประดับกระจก

หอไตรวัดป่าป๋วย มีขนาด

กว้าง 4 เมตร 90 เซนติเมตร

ยาว 6 เมตร 70 เซนติเมตร

สูง 7 เมตร 20 เซนติเมตร

ที่ตั้ง :  วัดป่าป๋วย เลขที่ 158 หมู่ที่ 3 บ้านป่าป๋วย ต.บ้านโฮ่ง อ.บ้านโฮ่ง จ.ลำพูน  ระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านโฮ่ง ประมาณ 5 กิโลเมตร โดยใช้เส้นทาง 106 สายลำพูน-ลี้ มุ่งหน้าไปทางอำเภอลี้ แล้วเลี้ยวขวาที่หอนาฬิกาบ้านโฮ่ง ตรงเข้าไปในหมู่บ้านป่าป๋วย ประมาณ 500 เมตร ผ่านศูนย์นวดแผนไทยบ้านป่าป๋วย วัดป่าป๋วยจะอยู่ทางซ้ายมือ

ที่มา https://www.lamphun.go.th/th/attractions/64/หอไตรวัดป่าป๋วย

# data[].attributes.headline
น.ส.ณิชาพัชร์ จันต๊ะไพสน ม.3 เลทที่3

# data[].attributes.subject
น.ส.ณิชาพัชร์ จันต๊ะไพสน ม.3 เลทที่3

# data[].attributes.body
แหล่งโบราณคดีบ้านบ่อแก้ว
แหล่งโบราณคดีบ้านบ่อแก้ว ตั้งอยู่ในเขตตำบลต้นธง อำเภอเมือง ฯ พบเศษภาชนะดินเผา เครื่องเคลือบเตาพื้นเมืองล้านนา และเครื่องถ้วยจีน โดยขุดพบตุ้มถ่วงแหดินเผา กล้องยาสูบดินเผา ลูกปัดหินคาร์เนเลียน ภาชนะดินเผาทรงหม้อคณที ซึ่งเป็นลักษณะของภาชนะแบบหริภุญชัย แสดงว่ามีการใช้พื้นที่แห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยหริภุญชัยแล้ว

ที่มา:https://culturalenvi.onep.go.th/site/detail/999

# data[].attributes.headline
นส.รุ้งลาวัลย์ บุตรขัด ม.3 ลท16

# data[].attributes.subject
นส.รุ้งลาวัลย์ บุตรขัด ม.3 ลท16

# data[].attributes.body
หลักฐานที่พบ คือ ลูกปัดหินสีฟ้า
พบในสถานที่ คือ ตำบลเวียงยอง

- ในปี พ.ศ. ๒๕๒๙ ขณะที่นางวรสุรางค์ โฉมทรัพย์เย็น ชาวบ้านวังไฮ ได้พบชิ้นส่วนโครงกระดูกมนุษย์ ลุกปัดหินสีส้ม ต่างหูทำด้วยแก้ว ต่อมาได้มอบให้กรมศิลปากร ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในนิทรรศการถาวร พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หริภุญไชย

ที่มา https://www.finearts.go.th/hariphunchaimuseum/view/23554-

# data[].attributes.headline
นายอนุวัต.  ชลเทพ.  ม.3. เลขที่1

# data[].attributes.subject
นายอนุวัต.  ชลเทพ.  ม.3. เลขที่1

# data[].attributes.body
แหล่งโบราณคดีบ้านวังไฮ เป็นแหล่งโบราณคดียุคโลหะตอนปลาย ตั้งอยู่ที่บ้านวังไฮ ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมืองเก่าจังหวัดลำพูน ริมแม่น้ำกวง ซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญสาขาหนึ่งของแม่น้ำปิง ต้นกำเนิดอยู่บนดอยนางแก้ว อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ผ่านไปยังทิศะวันออกเฉียงเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เข้าสู่ที่ราบแอ่งเชียงใหม่ ลำพูน ผ่านอำเภอสันกำแพง อำเภอสันทราย อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ เข้าสู่จังหวัดลำพูน ผ่านหตัวเมืองเก่า หน้าวัดพระธาตุหริภุญชัย ไหลลงแม่น้ำปิงที่บ้านสบกวง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เนื่องจากพื้นที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ จึงทำให้เกิดการทับถมของตะกอน เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐานทำการเกษตรเพื่อดำรงชีวิต จึงพบชุมชนก่นอประวัติศาสตร์ที่ร่วมสมัยกันอีก ๒ แห่ง ได้แก่ แหล่งโบราณคดีบ้านสันป่าค่า อ.สันกำแพง และบ้านยางทองใต้ อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่

+++ในปี พ.ศ. ๒๕๒๙ ขณะที่นางวรสุรางค์ โฉมทรัพย์เย็น ชาวบ้านวังไฮ ได้พบชิ้นส่วนโครงกระดูกมนุษย์ ลุกปัดหินสีส้ม ต่างหูทำด้วยแก้ว ต่อมาได้มอบให้กรมศิลปากร ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในนิทรรศการถาวร พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หริภุญไชย หลังจากนั้น กรมสิลปากรได้ดำเนินการขุดค้นทางโบราณคดี ครั้งแรกใน ปี พ.ศ. ๒๕๓๐ โดยนายวิชัย ตันกิติกร นักโบราณคดีจากหน่วยศิลปากรที่ ๔ เชียงใหม่ (ปัจจุบันคือสำนักศิลปากรที่ ๗ เชียงใหม่) ต่อมาได้มีโครงการระยะยาว โดยความร่วมมือของนักโบราณคดีชาวไทย จากสำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ ๖ เชียงใหม่ และทรรศนะ โดยอาษา กับชาวฝรั่งเศส นำโดย ฌอง-ปิแยร์ โปโทร ในโครงการศึกษาวิจัยทางโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ภายใต้ความร่วมมือระหว่างประเทสไทยและประเทศฝรั่งเศส (โครงการร่วมมือ ไทย- ฝรั่งเศส) ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๓๙ - ๒๕๔๑ และในปลายปี พ.ศ. ๒๕๓๙ ได้มีการขุดค้นเพิ่มเติมโดย สายันต์ ไพรชาญจิตร์ นักโบราณคดีจากสำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ ๖ เชียงใหม่ ในการดำเนินการทางโบราณคดีแต่ละครั้ง ได้พบหลักฐานหลุมฝังศพ พร้อมเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ

+++ปัจจุบันโบราณวัตถุอยู่ในการดูแลของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หริภุญไชย ซึ่งทางพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หริภุญไชย จะนำเสนอในโอกาสต่อไป

https://www.finearts.go.th/hariphunchaimuseum/view/23554-%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%AE