# data[].attributes.headline
ยุคที่1 ยุคเถรวาท

# data[].attributes.subject
ยุคที่1 ยุคเถรวาท

# data[].attributes.body
เป็นยุคสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์พระพุทธศาสนามีความรุ่งเรือง มีการส่งสมณทูตออกเผยแผ่พระพุทธศาสนารวม๙สาย

# data[].attributes.body
การสังคายนาครั้งแรกนี้มีพระมหากัสสปเถระเป็นประธานและเป็นผู้ชักถามพระอานนท์เป็นผู้ตอบ ข้อซักถามทางพระธรรม

# data[].attributes.body
เพราะมีพระสงฆ์กลุ่มนึงชื่อว่า วัชชีบุตร ปฏิบัติผิดพระธรรมวินัย เช่น ฉันอาหารหลังเที่ยงจึงเกิดการสังคายนาครั้งที่2ขึ้น หลังจากพุทธศาสนาเกิดขึ้น100ปี ใช้เวลาทำ8เดือน พระสงฆ์ที่ริเริ่มคือพระยสกากัณฑกบุตร ครั้งที่2นี้จัดที่วาลิการามเมืองเวสารี

มี2นิกายใหญ่ๆ 1.นิกายเถรวาท 2.นิกายมหาสังฆิกะ

# data[].attributes.body
เนื่องจากมีคนนอกศาสนาปลอมมาบวชในพระพุทธศาสนามากขึ้น พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระเห็นว่า อาจทำให้ศาสนาหม่นหมอง จึงขอความร่วมมือจากพระเจ้าอโศกมหาราชให้ทำการสังคายนาขึ้นที่อโศกกามเมืองปาฏลีบุตร พศ 235 ใช้เวลา9เดือน มีพระอุตเถระเป็นป็นประธานมาเผยแผ่ในดินแดนสุวรรณภูมิ

# data[].attributes.body
การสังคายนาครั้งนี้มีขึ้นที่ถูปาราม เมืองอนุราธบุรี ประเทศศรีลังกา ใน พ.ศ. ๒๓๖ โดยมีพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะทรงเป็นองค์อุปถัมภตถุประสงค์สำคัญเพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาและเป็นการวางรากฐานให้ชาวศรีลังกาท่องจำ พุทธวจนะตามแนวที่จัดระเบียบไว้แล้วในอินเดีย

# data[].attributes.body
เกิดขึ้นใน พ.ศ. ๓๓ ที่อาโลกเลณสท ในลังกาทวีป สาเหตุเกิดจากพระสงฆ์แตกแยกออกเป็น ๒ พวก คือ พวกมหาวิหาร กับพวกอภัยคีรีวิหาร จึงมีผู้เกรงว่าต่อไปคนรุ่นหลังจะไม่สามารถจดจำพระธรรมวินัยได้การสังคายนาครั้งนี้มีความสำคัญ ตือกเป็นครั้งแรกที่มีการจารึกพระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษรลงบนใบลานด้วยภาษาบาลี ซึ่งถือเป็นต้นฉบับของพระไตรปิฎก

# data[].attributes.headline
ยุคที่๒ ยุคมหายาน

# data[].attributes.subject
ยุคที่๒ ยุคมหายาน

# data[].attributes.body
ประมาณ พ.ศ. ๖๒๐ มีพระเจ้ากนิษกะมหาราชทรงอุปถัมภ์การทำสังคายนาครั้งที่ ของฝ่ายนิกาย

ได้ส่งพระสมณฑูตออกเผยแพร่ระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานในเอเชียกลางจนถึงประเทศจีน จีนก็เผยแผ่มายังอาณาจักรอ้ายลาวใน พ.ศ. ๑๓๐๐ กษัตริย์ศรีวิชัยขยายอำนาจเข้าสู่ดินแดนไทยตอนใต้รากฏหลักฐานเป็นพระพุทธรูปและพระพิมพ์ต่าง ๆ

# data[].attributes.headline
ยุคที่3 เถรวาทแบบพุกาม

# data[].attributes.subject
ยุคที่3 เถรวาทแบบพุกาม

# data[].attributes.body
พ.ศ. ๑๖๐๐ พระเจ้าอนรุทธมหาราช ขยายอาณาเขตของตนมาถึงดินแดนตอนเหนือของไทย คือ ล้านนา ลพบุรี และทวารวดีเป็นศาสนาจากพุกาม ประเทศอินเดีย

เข้ามามีอิทธิพลต่อคนไทยแถบนั้นด้วยจึงหันไปนับถือพระพุทธศาสนาแบบพุกามอีกครั้ง

# data[].attributes.headline
ยุคที่4 เถรวาทแบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.subject
ยุคที่4 เถรวาทแบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.body
พ.ศ. พระเจ้าปรักกมพาหุพื้นฟูพระพุทธศาสนาพระพุทธศาสนาจึงเจริญรุ่งเรืองขึ้นอีกพากันมาศึกษาพระ

ไตรปิฎก รับการอุปสมบทเมื่อเรียนจบแล้วจึงเดินทางกลับบ้านเกิดเมืองนอนของตน

# data[].attributes.body
ในสมัยสุโขทัย ราว พ.ศ. ๑๘๐๐-๑๙๒๐ พ่อขุนรามคำแหง-มหาราชเลื่อมใส่ในพระพุทธศาสนา

ทรงทราบข่าวจากเมืองนครศรีธรรมราชว่ามีพระสงฆ์ปฏิบัติเคร่งครัดพระธรรมวินัย พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้อาราธนาพระสงฆ์จากเมืองนครศรีธรรมราชุมายังเมืองสุโขทัย พระองค์นครศรีธรรมราชุมายังเมืองสุโขทัยทรงส่งเสริมการเรียนพระไตรปิฎก

พระพุทธศาสนาในสมัยสุโขทัยมีความเจริญรุ่งเรื่อง

สร้างวัดวาอารามและหล่อพระพุทธรูปต่อมาใน พ.ศ. 2897 เมื่อพระยาลไทยขึ้นครองราชย์พระยาลิไทยทรงมีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา

# data[].attributes.body
ในสมัยล้านนา ประมาณ พ.ศ. ๑๙๑๓ พระเจ้ากือนา ทรงส่งพระสมณฑูตไปนิมนต์พระสังฆราชสุมนเถระจากพระยาลิไทย มาทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในล้านนาพระเจ้าติโลกราชทรงส่งคณะสงฆ์ไปศึกษาพระพุทธศาสนาที่ประเทศศรีลังกา พระองค์ทรง อุปถัมภ์การทำสังคายนาที่วัดโพธารามสมัยพระเมืองแก้ว พ.ศ. ๒๐๓๘-๒๐๖๓ เป็นยุครุ่งเรืองด้านวรรคดี

# data[].attributes.body
สมัยอยุธยาระหว่าง พ.ศ. ๑๘๙๓-๒๓๑๐ พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ยังคงรุ่งเรืองสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้เสด็จออกผนวชในขณะที่ครองราชย์อยู่ที่วัดจุฬามณีสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กษัตริย์ลังกาทรงส่งทูตมาขอพระสงฆ์จากประเทศไทย เพื่อไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศศรีลังกา พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงส่งพระสงฆ์มีพระอุบาลีและพระอริยมุนีพร้อมด้วยคณะสงฆ์จำนวน ๑๒ รู

# data[].attributes.headline
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.subject
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.body
เมื่อพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสถาปนา

กรุงธนบุรีขึ้นเป็นราชธานี พระองค์ทรงพื้นฟู

พระพุทธศาสนาที่เสื่อมลงหลังจากที่พม่าเข้าตีกรุงศรีอยุธยาจนแตกมีการรวบรวมพระสงฆ์ที่ทรงคุณธรรมจาก หัวเมืองให้มาประชุมร่วมกันที่วัดบางหว้าเพื่อคัดเลือกพระสง์ขึ้นเป็นสังมราชโดยมีมติให้พระอาจารย์ศรีวัดประดู่กรุงศรีอยุธยา

# data[].attributes.headline
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
สมัยรัชกาล ๑พระองค์ทรงบูรณะวัดวาอารามต่าง ๆ ทรงอาราธนาพระสงฆ์ ผู้มีความชำนาญในจำนวน๒๑๘ รูป กับราชบัณฑิต ๓๒ คน ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกขึ้นที่วัดมหาธาโดยใช้เวลา๕ เดือน และโปรดเกล้าฯ ให้สร้างหอมณเทียรธรรมในพระบรมมหาราชวัง

สมัยรัชกาลที่๒ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยให้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุกับต้นพระศรีมหาโพธิ์จากประเทศศรีลังกา มาประดิษฐานที่ประเทศไทย คัดเลือกพระสงฆ์ ๗ รูป เพื่อส่งไปสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาที่ประเทศศรีลังกาอีกด้วย

สมัยรัชกาลที่๓ๆ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯให้รวบรวมพระไตรปิฎกฉบับต่าง ๆ เพื่อนำมาเปรียบเทียบ และตรวจสอบกับฉบับของไทย ยังมีคณะสงฆ์ธรรมยุติ-นิกายเกิดขึ้น

สมัยรัชกาลที่๔ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่ทรงส่งเสริมพระวินัยและส่งเสริมการศึกษาของคณะสงฆ์ด้วยการส่งเสริมการศึกษาด้านปริยัติธรรม ทำให้การปกครองคณะสงฆ์มีความเจริญรุ่งเรืองมากยิ่งขึ้น

สมัยรัชกาลที่ ๕ พระบาทสมเด็จพระ, กูลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก พระองค์ทรงพระผนวชในขณะครองราชย์ ทรงบริจาคพระราชทรัพย์ให้จัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีแปลเป็นอักษรไทยเป็นครั้งแรก มีจำนวน ๑,๑๐๐ ชุด พระองค์ทรงสถาปนามหาวิทยาลัยสงฆ์ขึ้น๒ แห่ง ภายในชั้นเรียนของมหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย

คือ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วัดบวรนิเวศวิหาร ใน พ.ศ. ๒๔๓๖ และมหาวิทยาลัยมหาจุฬาล-กรณราชวิทยาลัย วัดมหาธาตุท่าพระจันทร์ ใน พ.ศ. ๒๔๓๙

สมัยรัชกวลที่๖ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนสนใจพระพุทธศาสนา ด้วยการพระราชนิพนธ์หนังสือ

สมัยรัชกาลที่๗ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชศรัทธาบริจาทรัพย์เพื่อ จัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับบาลีเป็นอักษรไทย จำนวน ๑,๕๐๐ชุด

นอกจากนั้นพระองค์ยังโปรดเกล้าฯ ให้จัดพิมพ์พระไตรปิฎกเป็นชุด ๔๕ เล่ม เรียกว่า

"พระไตรปิฎกสยามรัฐ"

สมัยรัชกาลที่ ๘ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล โปรดเกล้าฯ ให้แยกการแปลหนังสือพระไตรปิกกออกเป็น ๒ ประเภท คือ แปลโดยอรรถ เรียกว่า พระไตรปิฎกภาษาไทย

สมัยรัชกาลที่ ๙ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงมีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนามาก ทรงเป็นศาสนูปถัมภกของพระพุทธศาสนาและทรงพระผนวชที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

สมัยรัชกาลที่ ๑๐ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจเนื่องในพระพุทธศาสนาทุกโอกาส

# data[].attributes.headline
วีรภัทร ลายสุวรรณ ม.6/

# data[].attributes.body
วีรภัทร ลายสุวรรณ ม.6/7 เลขที่3

สิทธิชัย ขวัญอยู่ ม.6/7 เลขที่4

นัฐพงศ์ ฤกษ์ใหญ่ ม.6/7 เลขที่9

นภัสสร เเสงชัย ม.6/7 เลขที่27

ปาริฉัตร บุบผาวงษ์ ม.6/7 เลขที่29