# data[].attributes.headline
Boekje Hou me vast maar raak me niet aan

# data[].attributes.subject
Boekje Hou me vast maar raak me niet aan

# data[].attributes.headline
Hoe kan ik een band met iemand met gehechtheidsproblematiek opbouwen?

# data[].attributes.subject
Hoe kan ik een band met iemand met gehechtheidsproblematiek opbouwen?

# data[].attributes.body
-Wees ten eerste integer en begin met het werken aan het basis vertrouwen met de cliënt.

Het basisvertrouwen bouw je op door een ontvangstbevestiging in een gesprek aangeeft (bijvoorbeeld door te knikken), de cliënt goed te observeren en emotioneel beschikbaar zijn.

Aantrekken en afstoten
Doordat iemand met gehechtheidsproblematiek veel moeite heeft met de balans tussen afstand en nabijheid te houden, dien jij hem hierin te begeleiden en ondersteunen. Zo kan een cliënt de begeleiding afstoten als hij het gevoel heeft dat de begeleiding er niet voldoende voor hem is, of de begeleiding als niet prettig wordt ervaren. Aan de andere kant kan een cliënt je erg claimen. Belangrijk hierbij is om een goede basis hierin te zoeken, waar je samen met collega’s op 1 lijn moet zitten. De basis bouw je op door nabijheid en structuur te bieden, maar ook dat de cliënt krijgt om zichzelf te kunnen zijn en zich te kunnen ontwikkelen.

# data[].attributes.headline
Begeleiden bij het reguleren van emoties en ervaringen van de cliënt

# data[].attributes.subject
Begeleiden bij het reguleren van emoties en ervaringen van de cliënt

# data[].attributes.body
Doordat de ouder niet (voldoende) heeft kunnen voldoen aan het reguleren van emoties en ervaringen bij het kind, is het aan de begeleider de taak om deze over te nemen.

Hoe bied ik iemand professionele nabijheid en kan ik alsnog afstand bewaren?

-Benoem de emotie die je bij de cliënt ziet en relativeer deze, zodat je je eigen emotionele reactie bewust niet laat zien. Dit doe je aangezien cliënten het lastig vinden om emoties van een ander te begrijpen, en zij hier meer van in de war kunnen raken.
-Ook is het belangrijk dat je afstand kan nemen, maar je wel genoeg laat blijken dat je om de cliënt geeft, en ze accepteert.

# data[].attributes.body
Wanneer er sprake is van gehechtheidsproblematiek zijn er in het verleden gevoelens, wensen en verwachtingen ontstaan naar een persoon. Je kan hier als begeleider mee te maken krijgen omdat dit op jou geuit wordt.

Deze uiting vanuit een eerdere relatie heet overdracht. Als je als begeleider (onbewust) meegaat in de overdracht van de cliënt, wordt dit tegenoverdracht genoemd. Dit kan in je nadeel werken, je kan je als begeleider bijvoorbeeld reageren vanuit eigen onverwerkte thema’s. Een voorbeeld hierbij is als een van jouw eigen ouders vroeger vaak kritiek uitte, jij boos kan worden op de cliënt als deze kritiek op jou uit.

Belangrijk hierbij is om je bewust te zijn van overdracht en tegenoverdracht, aangezien je als begeleider zo professioneel mogelijk wilt handelen, en niet wilt mee gaan in de overdracht van de cliënt.

# data[].attributes.body
Afwijzend:
Niet zoeken en verwachten van steun van een ander

Ambivalent
Extra nabijheid zoeken, onvoldoende op onderzoek uitgaan, dingen aangaan

Desorganiseerd
Agressief gedrag, verwarring en geen oplossing voor de ervaren stress. Opvoeder is zowel bron van angst en steun

# data[].attributes.body
Ons brein bestaat uit verschillende delen, een daarvan is het reptielenbrein. Het reptielenbrein is verantwoordelijk voor onze vitale functies en gericht op overleven. Hierdoor is het van grote invloed bij gevaarlijke situaties en het ontsnappen hiervan.

Wanneer er sprake is van chronische stress, een trauma of een verminderd basisvermogen kan het brein geen onderscheid maken tussen gevaarlijk of potentieel gevaar maar niet gezien de huidige omstandigheden. Het reptielenbrein kiest hierdoor dus voor overleven, en kiest een overlevingsstrategie, namelijk;
-Fight (vechten)
-Flight (vluchten)
-Or free (bevriezen)

Zie afbeelding voor uitleg over de overlevingsstrategieën.

# data[].attributes.body
Een eenmalige gebeurtenis of een langdurige onveilige situatie kan het hele stressysteem van iemand ontregelen. De mate waarin iemand iets aan kan, kan zo klein zijn geworden dat bij de minst of geringste prikkel, de cliënt aan het trauma doet herinneren en hij hiervan paniek ervaart. Hoe groter iemand zijn tolerantie of denkraam (widow), hoe meer stress iemand aankan. Vaak heeft iemand maar een klein denkraam, bij hoge stress kunnen ze niet goed meer nadenken en vallen ze terug in reflexen vanuit het reptielenbrein (zie kopje fight, flight or freeze)

# data[].attributes.body
ARGOS
ARGOS is een begeleidingsmethodiek voor mensen met gehechtheid problemen en een licht verstandelijke beperking.
De letters staan voor:
Angst
Relaties
Gewetensontwikkeling
Overlevingsgedrag
Stress

Deze 5 gebieden zijn samengepakt omdat de meeste mensen met gehechtheid problemen, hier het meeste mee te maken hebben en hier een hulpvraag bij hebben.

Werkwijze

Stap 1: Overzicht krijgen. Herken waar de hulpvraag in zit bij het gedrag wat de cliënt vertoond.
Stap 2: Begrijp waar de betekenis van het gedrag vandaan komt.
Stap 3: Bied begeleiding met uitzicht op ander gedrag

Zie kopjes werkbladen ARGOS begeleidingsmethodiek. Deze werkbladen worden ingevuld bij het begeleiden van een cliënt.

# data[].attributes.body
Deze theorie is in de jaren na de 2e wereldoorlog (1940/1950) ontstaan omdat veel kinderen hun ouders lange tijd niet konden zien of het gezin uit elkaar viel (door verlies van ouders). De theorie is voor het eerst geformuleerd door psychiater John Bowlby. Bowlby stelde dat alle kinderen een aangeboren stimulans hebben om zich te hechten aan een volwassene, omdat dit de overlevingskans vergroot. Hij baseerde dit op experimenten met jonge aapjes van Harry Harlow, en de experimenten met ganzen van Konrad Lorenz.

Een kind heeft een volwassene aan het begin letterlijk nodig om te overleven (verzorging, voeding etc), en dit wordt in de loop van de jaren minder.

Ook beschrijft hij gehechtheid als een basis voor het leven van ieder kind

# data[].attributes.body
Gehechtheidsproblematiek in het kort
Gehechtheidsproblematiek is een verzamelnaam voor allerlei emoties en gedrag waaruit blijkt dat iemand zich niet emotioneel veilig bij een relatie voelt, zoals met ouders of verzorgers. Hierdoor raakt de stressregulatie snel uit balans, wat als gevolg heeft dat iemand continu alert is, en snel overspoeld kan raken door angsten en emoties. Dit uit zich op verschillende manier (zie kopje hechtingsstijlen)

Een veilige hechting is een belangrijke bouwsteen in de ontwikkeling van een kind. Het kind raakt gehecht aan 1 of meerdere volwassenen waardoor hij een beeld krijgt van mensen in het algemeen:
- Weet hebben dat er volwassenen zijn die hem kunnen helpen, hier is sprake van als een kind veilig gehecht is.
-Een beeld hebben dat volwassenen niet toegankelijk voor hem zijn en hij afgewezen wordt als hij vraagt om hulp. Hier is sprake van bij onveilige hechting.

Aangezien de mate van gehechtheidsproblematiek erg kan variëren, is in alle gevallen het stimuleren en verbeteren van dit gedrag mogelijk. Er word altijd gestreefd naar het stimuleren van de gehechtheidsproblematiek, daar het verbeteren niet bij iedereen mogelijk is, afhankelijk van hoe complex de casus is. Dit gebeurd door het inzetten van voorspelbaarheid en sensitieve zorg te verlenen

Belangrijk om te weten is dat gehechtheidsproblematiek en een hechtingsstoornis niet hetzelfde zijn. Er is bijna altijd sprake van gechtheidsproblematiek, en niet een daadwerkelijke hechtingsstoornis. Een hechtingsstoornis komt bij ongeveer 1 procent van alle cliënten met gehechtheidsproblematiek voor.

Interne werkmodel van gehechtheid
Hierin worden verwachtingen over anderen en het kind zelf in opgeslagen. Dit werkmodel kan veranderen; positieve ervaringen met bijvoorbeeld de ouders kunnen een onveilig werkmodel, veilig laten worden.
Dit wordt ook wel de Circle of security genoemd.

# data[].attributes.attachment_caption
Methode hechtingsstoornis en verstandelijke beperking: ARGOS

# data[].attributes.body
De meeste informatie heb ik gehaald uit een e-learning van Psw zelf: Gehechtheids problematiek

Begeleidingsmethodiek ARGOS
https://www.kennispleingehandicaptensector.nl/verstandelijke-beperking/hechtingsstoornis-verstandelijke-beperking-argos
http://www.argosmethode.nl

Signalering en diagnostiek
Het boek 'Signaleren van verstoorde gehechtheid' (zie pdf bestand naar het boek)

Sensitieve responsiviteit
https://www.fortior.info/blogs/veilige-en-onveilige-gehechtheid/
https://www.spelactief.nl/kennisbank/sensitieve-responsiviteit

Band opbouwen: zie bijlage (pdf bestand) boekje ‘Hou me vast maar raak me niet aan’

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een hechtingsstoornis heeft grote invloed op het dagelijks leven. Wanneer je een hechtingsstoornis hebt heeft dat invloed op hoe je omgaat met mensen, sociale situaties en spanningen. ARGOS is praktisch en geeft handvatten voor begeleiden. De letters van ARGOS staan voor:

Over methodiek ARGOS

De methode is ontstaan vanuit de vraag van begeleiders. Door ARGOS op de werkvloer te bestuderen, te bespreken en toe te passen kunnen we de begeleiding beter maken. Hierdoor kunnen cliënten in het dagelijks leven meer veiligheid en minder stress ervaren.

Aan de slag met ARGOS

Carante Groep maakte een boekje en een website over ARGOS. De organisatie wil kennis over en uit de zorg delen. ARGOS is daar een voorbeeld van. Het boekje is geschreven door Matthijs Heijstek en Henri Koelewijn, orthopedagogen bij Amerpoort, één van de aangesloten organisaties bij Carante Groep.
Download het boekje over methode ARGOS (pdf, 2019) Ga naar de website over ARGOS

# data[].attributes.attachment_link.title
Methode hechtingsstoornis en verstandelijke beperking: ARGOS

# data[].attributes.attachment_link.description
Een hechtingsstoornis heeft grote invloed op het dagelijks leven. Wanneer je een hechtingsstoornis hebt heeft dat invloed op hoe je omgaat met mensen, sociale situaties en spanningen. ARGOS is praktisch en geeft handvatten voor begeleiden. De letters van ARGOS staan voor: De methode is ontstaan vanuit de vraag van begeleiders.

# data[].attributes.body
Hechting is de neiging om steun te zoeken bij een volwassene die hem kan helpen en beschermen. Dit is een aangeboren iets en in de eerste 4 levensjaren van een kind van groot belang.

Hoe gaat hechting in zijn werk?
Een baby kijkt en luistert graag naar specifieke stemmen van gehechtheidrelaties, (meestal zijn deze stemmen van ouders/verzorgers). Bij deze personen zijn ze het liefste in de buurt, het zoeken van nabijheid (door naar de personen te kijken en toenadering te zoeken) van deze personen wordt gehechtheidsgedrag genoemd.
Een kind ontwikkeld de gehechtheidrelaties met de belangrijkste personen in zijn leven (met ouders/verzorgers), tussen de 6 en 12 maanden als het hechtingsfiguur een stabiele factor is.

Een veilige hechting heeft grote invloed op de hersenen en de ontwikkeling van een kind. Dit heeft onder andere invloed op de stressregulatie, de opbouw van vriendschappen en relaties, gevoel van veiligheid en geborgenheid en de zelfvertrouwen en ervaring van grip op je leven.

# data[].attributes.headline
Bestand LSVG (Bijlage Signalering en diagnostiek

# data[].attributes.subject
Bestand LSVG (Bijlage Signalering en diagnostiek

# data[].attributes.headline
Boek Signaleren van verstoorde gehechtheid

# data[].attributes.subject
Boek Signaleren van verstoorde gehechtheid

# data[].attributes.headline
Signalering en Diagnostiek bij kinderen/cliënten

# data[].attributes.subject
Signalering en Diagnostiek bij kinderen/cliënten

# data[].attributes.body
In het boek 'Signaleren van verstoorde gehechtheidsproblematiek' staat het volgende diagnostische procedure beschreven die stap voor stap beschrijft welke acties er moeten ondernomen en hoe te handelen hierop.

Stap 1: Blijf alert op signalen die wijzen op gehechtheid.
Ouders, begeleiders en eventuele andere professionals die bij de cliënt betrokken zijn, dienen alert te zijn op signalen die bij het cliënt geobserveerd worden. Hierbij kun je denken aan de veiligheid tussen het kind en degene waar hij contact mee maakt, laat hij zich troosten door deze persoon en kunnen ze samen plezier maken.

Er dient extra goed gesignaleerd te worden bij de volgende risicogroepen;
-Mishandeling, verwaarlozing of geweld in het gezin
-Psychiatrische problemen bij de ouders
-Indien een kind een ontwikkelingsstoornis en/of een verstandelijke beperking heeft
-Er is sprake van een adoptiekind of pleegkind
-Gedragsproblemen

Stap 2: Vermoeden van een problematische gehechtheidsrelatie
Schakel een gedragswetenschapper voor een korte screening, deze dient te bestaan uit een gesprek met de ouders/betrokkenen over de voorgeschiedenis van het kind, een ingevulde LSVG (Lijst Signaleren Van Gestoord gechtheidsgedrag) en een ingevulde CBCL.

Stap 3: Bij vermoeden van gehechtheidsproblemen, uitgebreid onderzoek
De gedragswetenschapper legt de uitkomsten van de LSVG en de CBCL naast elkaar en er worden afmetingen gemaakt. Op basis hiervan word er besloten of er actie wordt ondernomen en wat voor soort begeleiding en behandeling hierbij nodig is.