# data[].attributes.headline
Πορεία για τα Τέμπη 2026 | Συγκεντρώσεις Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.subject
Πορεία για τα Τέμπη 2026 | Συγκεντρώσεις Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Cityportal.gr | Θεσσαλονίκη σήμερα, τώρα | Εκδηλώσεις, Νέα | Guide

# data[].attributes.attachment_link.title
Πορεία για τα Τέμπη 2026 | Συγκεντρώσεις Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.attachment_link.description
Μεγάλη Πορεία για τα Τέμπη 2026 στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026. Κεντρική συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου στις 12:00

# data[].attributes.headline
Δράση "57 ΤΕΜΠΗ" από τους μαθητές του 3ου Γυμν.Θέρμης

# data[].attributes.subject
Δράση "57 ΤΕΜΠΗ" από τους μαθητές του 3ου Γυμν.Θέρμης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΕΜΠΗ 2026_3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΕΡΜΗΣ(2)

# data[].attributes.headline
Δράση "57 ΤΕΜΠΗ" από τους μαθητές του 3ου Γυμν.Θέρμης

# data[].attributes.subject
Δράση "57 ΤΕΜΠΗ" από τους μαθητές του 3ου Γυμν.Θέρμης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΕΜΠΗ 2026_3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΕΡΜΗΣ(3)

# data[].attributes.attachment_caption
Το πανό του 3ου Γυμνασίου Θέρμης (2026)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΕΜΠΗ 2026_3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΕΡΜΗΣ(1)

# data[].attributes.headline
Αυτό που συνέβη στα Τέ

# data[].attributes.body
Αυτό που συνέβη στα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου του 2023 είναι μία τραγωδία που αγγίζει τους πάντες... κι ακόμα περισσότερο τις δικές σας εφηβικές ψυχές...

Είτε είστε μαθητές/τριες, είτε καθηγητές/τριες, είτε γονείς-κηδεμόνες του 3ου Γυμνασίου Θέρμης, αλλά κι άλλου σχολείου... αν νιώθετε την ανάγκη να εκφραστείτε θα θέλαμε να σας δώσουμε ένα ΒΗΜΑ/ΧΩΡΟ ΕΚΦΡΑΣΗΣ..., όπου ο καθένας θα μπορούσε να αφιερώσει όσο χρόνο και χρόνο θα ήθελε για να εκφράσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις που του γεννάει ένα τέτοιο γεγονός!

Αυτός ο χώρος έκφρασης δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Β'γυμνασίου (2023-2024), αλλά από την αρχή οι μαθητές/τριες ήθελαν να το μοιραστούμε με όλη τη σχολική κοινότητα και την ευρύτερη κοινωνία!

Μπορείτε να γράψετε και να ανεβάσετε ό,τι θέλετε σε πλαίσιο ΕΥΠΡΕΠΕΙΑς και ΣΕΒΑΣΜΟύ, όπως αξίζει στο θέμα και τα θύματα.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

Ο διαδραστικός αυτός τοίχος (padlet) είναι δομημένος σε στήλες με διαφορετικά θέματα! Διαλέξτε σε ποιο θέλετε να εκφραστείτε και πατήστε το + που έχει κάτω από τον τίτλο για να προσθέσετε το κείμενο ή τη δημιουργία που θέλετε.

Οι στήλες/θέματα είναι οι εξής:

1. ΤΕΜΠΗ: 1 χρόνος μετά

2. Το 3ο Γυμνάσιο Θέρμης για την τραγωδία στα Τέμπη

3. ΔΙΚΕΣ μας ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ (κείμενα, εικόνες)

4. ΔΙΚΑ μας ΣΧΟΛΙΑ-ΣΚΕΨΕΙΣ - Πες πώς νιώθεις...

5. ΠΟΙΗΜΑΤΑ στο Διαδίκτυο

6. ΕΙΚΟΝΕΣ-ΣΚΙΤΣΑ στο Διαδίκτυο

7. Ό,τι άλλο θέλουμε να 'φωνάξουμε' ή να 'πούμε'...

Καλό είναι ή να συνδεθείτε με κάποιο μέιλ ώστε να φαίνεται το όνομά σας ή να υπογράφετε τις δημοσιεύσεις σας. Μπορείτε, όμως και να μείνετε ανώνυμοι, εάν αυτό σας επιτρέπει να εκφραστείτε πιο άνετα.

# data[].attributes.headline
Το 3ο στην πορεία της 28ης Φεβρουαρίου 2025

# data[].attributes.subject
Το 3ο στην πορεία της 28ης Φεβρουαρίου 2025

# data[].attributes.headline
Το 3ο από νωρίς στην πορεία της 28ης Φεβρουαρίου 2025

# data[].attributes.subject
Το 3ο από νωρίς στην πορεία της 28ης Φεβρουαρίου 2025

# data[].attributes.headline
Ξεσηκωμός για τα Τέμπη: Γιατί διαδηλώνουν και οι μαθητές

# data[].attributes.subject
Ξεσηκωμός για τα Τέμπη: Γιατί διαδηλώνουν και οι μαθητές

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δέσποινα Δημά

# data[].attributes.attachment_link.title
Ξεσηκωμός για τα Τέμπη: Γιατί διαδηλώνουν και οι μαθητές | ΤΟ ΒΗΜΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Πέντε μαθήτριες μιλούν στο ΒΗΜΑ για την ανάγκη που νιώθουν να διαδηλώσουν για την τραγωδία των Τεμπών, για τα συναισθήματά τους, τα «Τέμπη» γύρω τους και την ελπίδα που είναι συνυφασμένη με τους αγώνες.

# data[].attributes.headline
ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΞΥΓΟΝΟ

# data[].attributes.subject
ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΞΥΓΟΝΟ

# data[].attributes.body
Δράση όλων των μαθητών/τριών του 3ου Γυμνασίου Θέρμης. Παρασκευή, 07.03.2025. Με πρωτοβουλία του 15μ3λούς συμβουλίου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τέμπη: 2 Χρόνια Μετά

# data[].attributes.headline
Στην Ελλάδα των Τεμπών

# data[].attributes.subject
Στην Ελλάδα των Τεμπών

# data[].attributes.attachment_link.title
Συλλογική Ερμηνεία Καλλιτεχνών - στην ελλάδα των τεμπών  (Official Lyric Video)

# data[].attributes.attachment_link.title
Zωή χαμένη - Ιουλία Καραπατάκη - Εστουδιαντίνα | Μουσική: Ανδρ. Κατσιγιάννης, Στίχοι: Κ. Βαξεβάνης

# data[].attributes.headline
Δικαίωση ζητάω μαμά

# data[].attributes.subject
Δικαίωση ζητάω μαμά

# data[].attributes.body
https://youtu.be/0ZX-4sLyaw8?si=lcVlqYpVBSWfsvCs

# data[].attributes.attachment_link.title
Πηνελόπη Αναστασοπούλου - Δικαίωση ζητάω μαμά

# data[].attributes.headline
Πού είσαι τώρα φως μου

# data[].attributes.subject
Πού είσαι τώρα φως μου

# data[].attributes.body
https://youtu.be/ZrQhPnXrzHo?si=bnYjT4KD2iJNkqIp

# data[].attributes.attachment_link.title
Πού είσαι τώρα φως μου (Για τους γονείς των θυμάτων των Τεμπών )  -- Φοίβος Δεληβοριάς

# data[].attributes.headline
Σου Ουρανού τις Ράγες

# data[].attributes.subject
Σου Ουρανού τις Ράγες

# data[].attributes.body
https://youtu.be/AHWHsyokJ-s?si=Pz7zNqFblBn03zLN

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιάννης Ζουγανέλης, Μιχαήλ Άνθης, Χριστόφορος Γερμενής, Ευδοκία Ράπτη - Στου ουρανού τις ράγες

# data[].attributes.headline
Δεν έχω Οξυγόνο

# data[].attributes.subject
Δεν έχω Οξυγόνο

# data[].attributes.body
https://youtu.be/68HCHqzo9oE?si=gYJII_sHU962Do-B

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαρία Παπαγεωργίου - Δεν Έχω Οξυγόνο | Official Music Video

# data[].attributes.headline
ΤΕΜΠΗ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  ΑΠΑΙΤΩ

# data[].attributes.subject
ΤΕΜΠΗ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  ΑΠΑΙΤΩ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Τέμπη, δεν ξεχνώ - Δικαιοσύνη απαιτώ!"
Σε αυτό το βαγόνι θα μπορούσες να είσαι κι εσύ, θα μπορούσε να είναι κάποιος συγγενής σου ή κάποιο άτομο που αγαπάς. Σε αυτό το βαγόνι όμως βρέθηκα εγώ, στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή.

Ήταν μια συνηθισμένη βραδιά, όταν το τρένο ξεκίνησε την πορεία του. Όλα ήταν φυσιολογικά. Οι επιβάτες συζητούσαν, γελούσαν και αντάλλασσαν ιστορίες. Εγώ μόλις έκλεισα το τηλέφωνο, μιλούσα με την μαμά μου και της είπα πως θα την πάρω όταν φτάσω. Ξαφνικά, ένα δυνατό χτύπημα και όλα γύρω μου διαλύθηκαν. Ο θόρυβος, οι κραυγές, οι σειρήνες, δεν είχα οξυγόνο! Ένιωθα πως ζω έναν εφιάλτη, μέχρι που έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου. Ο χρόνος σταμάτησε και τρόμος πλημμύρισε το σώμα μου. Θυμάμαι τον κόσμο γύρω μου να είναι σε απόγνωση και να ζητάει βοήθεια. Τότε χάθηκα και εγώ μαζί με τις υπόλοιπες 56 ψυχές. Θυμήθηκα όλα εκείνα τα σε αγαπώ που δεν πρόλαβα να πω στους συγγενείς και στους φίλους μου. Όλες εκείνες τις ωραίες στιγμές που πρόλαβα να ζήσω και τα μέρη που πρόλαβα να δω. Όμως οι σκέψεις αυτές δεν κράτησαν για πολύ, καθώς λύπη και θυμός με κυρίευσαν. Λύπη γιατί δεν θα ξαναδώ τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Θυμό, για την κοινωνία. Η τραγωδία ανέδειξε την ανάγκη για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στις δημόσιες μεταφορές, τη διαφάνεια στη διαχείριση κρίσιμων τομέων και την ανάληψη ευθυνών από τους αρμόδιους. Έχει περάσει ένας χρόνος από το συμβάν και από εκεί που είμαι βλέπω πολλά. Από την μια χαίρομαι που ο κόσμος μας στηρίζει, κάνει πορείες, προσπαθεί να μιλήσει εκπροσωπώντας όχι μόνο εμάς τις 57 ψυχές αλλά και όσους βιώσαν αυτό το τραγικό περιστατικό. Από την άλλη όμως νιώθω απογοήτευση, καθώς αυτοί που πραγματικά φταίνε δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Συνεχίζουν να δίνουν υποσχέσεις για αλλαγές και βελτιώσεις. Θέλω να πιστεύω πως αυτές οι αλλαγές θα γίνουν, αλλά πάνω απ' όλα θέλω αυτό το γεγονός να μην ξεχαστεί! Θέλω να το θυμούνται όλοι για να μην επαναληφθεί! Διότι δεν θέλω κανένας να περάσει αυτό που πέρασα. Θέλω όλα τα παιδιά αλλά και όλοι οι άνθρωποι να νιώθουν ασφαλείς και ότι μπορούν να ταξιδέψουν χωρίς να φοβούνται. Είναι άδικο και επώδυνο να μην μπορείς να δεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα!

Το ατύχημα στα Τέμπη δεν πρέπει να ξεχαστεί. Οφείλουμε να τιμήσουμε τα θύματα, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα επαναληφθεί μια τέτοια καταστροφή, μέσω της ουσιαστικής βελτίωσης των υποδομών και της λογοδοσίας των υπευθύνων. Μέσα από αυτό το γράμμα ελπίζω να ακουστώ και ο κόσμος να καταλάβει πως η ευημερία μιας κοινωνίας είναι υπόθεση συλλογική.
"Για όσους δεν γύρισαν ποτέ - Δικαιοσύνη, όχι λήθη!" Μαθητές & μαθήτριες της Γ΄ τάξης του 3ου Γυμνασίου Θέρμης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΕΜΠΗ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΠΑΙΤΩ

# data[].attributes.attachment_link.description
"Τέμπη, δεν ξεχνώ - Δικαιοσύνη απαιτώ!" Σε αυτό το βαγόνι θα μπορούσες να είσαι κι εσύ, θα μπορούσε να είναι κάποιος συγγενής σου ή κάποιο άτομο που αγαπάς. Σε αυτό το βαγόνι όμως βρέθηκα εγώ, στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή. Ήταν μια συνηθισμένη βραδιά, όταν το τρένο ξεκίνησε την πορεία του.

# data[].attributes.headline
Κείμενο μαθητών/τριών της Γ' Γυμνασίου για τα Τέμπη

# data[].attributes.subject
Κείμενο μαθητών/τριών της Γ' Γυμνασίου για τα Τέμπη

# data[].attributes.body
"Τέμπη, δεν ξεχνώ – Δικαιοσύνη απαιτώ!"

Σε αυτό το βαγόνι θα μπορούσες να είσαι κι εσύ, θα μπορούσε να είναι κάποιος συγγενής σου ή κάποιο άτομο που αγαπάς. Σε αυτό το βαγόνι όμως βρέθηκα εγώ, στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή.

Ήταν μια συνηθισμένη βραδιά, όταν το τρένο ξεκίνησε την πορεία του. Όλα ήταν φυσιολογικά. Οι επιβάτες συζητούσαν, γελούσαν και αντάλλασσαν ιστορίες. Εγώ μόλις έκλεισα το τηλέφωνο, μιλούσα

με την μαμά μου και της είπα πως θα την πάρω όταν φτάσω. Ξαφνικά, ένα δυνατό χτύπημα και όλα γύρω μου διαλύθηκαν. Ο θόρυβος, οι κραυγές, οι σειρήνες, δεν είχα οξυγόνο! Ένιωθα πως ζω έναν

εφιάλτη, μέχρι που έχασα την γη κάτω απο τα πόδια μου. Ο χρόνος σταμάτησε και τρόμος πλημμύρισε το σώμα μου. Θυμάμαι τον κόσμο γύρω μου να είναι σε απόγνωση και να ζητάει βοήθεια. Τότε χάθηκα και εγώ μαζί με τις υπόλοιπες 56 ψυχές.

Θυμήθηκα όλα εκείνα τα "σ'αγαπώ" που δεν πρόλαβα να πω στους συγγενείς και στους φίλους μου. Όλες εκείνες τις ωραίες στιγμές που πρόλαβα να

ζήσω και τα μέρη που πρόλαβα να δω. Όμως οι σκέψεις αυτές δεν κράτησαν για πολύ, καθώς λύπη και θυμός με κυρίευσαν. Λύπη γιατί δεν θα ξαναδώ τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Θυμό, για την κοινωνία.

Η τραγωδία ανέδειξε την ανάγκη για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στις δημόσιες μεταφορές, τη διαφάνεια στη διαχείριση κρίσιμων τομέων και την ανάληψη ευθυνών από τους

αρμόδιους. Έχουν περάσει δύο χρόνια από το συμβάν και από εκεί που είμαι βλέπω πολλά. Από την μια χαίρομαι που ο κόσμος μας στηρίζει, κάνει πορείες, προσπαθεί να μιλήσει εκπροσωπώντας όχι μόνο εμάς τις 57 ψυχές αλλά και όσους βιώσαν αυτό το τραγικό

περιστατικό. Από την άλλη όμως νιώθω απογοήτευση, καθώς αυτοί που πραγματικά φταίνε δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Συνεχίζουν να δίνουν υποσχέσεις για αλλαγές και βελτιώσεις.

Θέλω να πιστεύω πως αυτές οι αλλαγές θα γίνουν, αλλά πάνω απ’ όλα θέλω αυτό το γεγονός να μην ξεχαστεί! Θέλω να το θυμούνται όλοι για να μην επαναληφθεί! Διότι δεν θέλω κανένας να περάσει αυτό που πέρασα. Θέλω όλα τα παιδιά αλλά και όλοι οι άνθρωποι να νιώθουν ασφαλείς και ότι μπορούν να ταξιδέψουν χωρίς να φοβούνται.

Είναι άδικο και επώδυνο να μην μπορείς να δεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα!

Το ατύχημα στα Τέμπη δεν πρέπει να ξεχαστεί. Οφείλουμε να τιμήσουμε τα θύματα, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα επαναληφθεί μια τέτοια καταστροφή, μέσω της ουσιαστικής βελτίωσης των υποδομών και της λογοδοσίας των υπευθύνων. Μέσα από αυτό το γράμμα

ελπίζω να ακουστώ και ο κόσμος να καταλάβει πως η ευημερία μιας κοινωνίας είναι υπόθεση συλλογική.

"Για όσους δεν γύρισαν ποτέ – Δικαιοσύνη, όχι λήθη!"

Μαθητές & μαθήτριες της Γ΄ τάξης του 3ου Γυμνασίου Θέρμης

# data[].attributes.headline
Φοίβος Δεληβοριάς_Το τραγούδι για τους γονείς των νέων που χάθηκαν στα Τέμπη

# data[].attributes.subject
Φοίβος Δεληβοριάς_Το τραγούδι για τους γονείς των νέων που χάθηκαν στα Τέμπη

# data[].attributes.body
https://youtu.be/-xJgBdySw6U?si=fO8NBci2WNpWqsP_

# data[].attributes.attachment_link.title
Φοίβος Δεληβοριάς - Το τραγούδι για τους γονείς των νέων που χάθηκαν στα Τέμπη

# data[].attributes.headline
Video από drone από το Συλλαλητήριο για τα Τέμπη στη Θεσσαλονίκη, 28.02.2025

# data[].attributes.subject
Video από drone από το Συλλαλητήριο για τα Τέμπη στη Θεσσαλονίκη, 28.02.2025

# data[].attributes.body
https://youtu.be/EAN5NnHIiIo?si=W7Rfz5o9RP1cuBi1

# data[].attributes.attachment_link.title
Εντυπωσιακό βίντεο από drone από το συλλαλητήριο για τα Τέμπη στην Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.headline
ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΌΝΟ 

# data[].attributes.subject
ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΌΝΟ 

# data[].attributes.headline
Πρωτοβουλία μαθητών 2025

# data[].attributes.subject
Πρωτοβουλία μαθητών 2025

# data[].attributes.headline
Θεσσαλονίκη, 28.02.2025: Στις 11 η μεγάλη συγκέντρωση για τα Τέμπη

# data[].attributes.subject
Θεσσαλονίκη, 28.02.2025: Στις 11 η μεγάλη συγκέντρωση για τα Τέμπη

# data[].attributes.body
Επειδή προβλέπεται να μαζευτεί πολύς κόσμος στην πορεία μνήμης και διαμαρτυρίας στο κέντρο, καλό είναι να γνωρίζουμε πού και πώς θα κινηθούμε:

# data[].attributes.attachment_link.title
Θεσσαλονίκη: Στις 11 η μεγάλη συγκέντρωση για τα Τέμπη - Κλείνουν δρόμοι και καταστήματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Αδειάζουν οι δρόμοι από οχήματα για να βγουν οι διαδηλωτές - Οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, η λειτουργία καταστημάτων και υπηρεσιών

# data[].attributes.headline
ΤΕΜΠΗΈγκαιρη κα

# data[].attributes.body
ΤΕΜΠΗ

Έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση για όλα τα έκτακτα γεγονότα από τα Τέμπη. Τελευταία νέα και ειδήσεις από την Εφημερίδα Καθημερινή

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΕΜΠΗ - ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.description
Έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση για όλα τα έκτακτα γεγονότα από τα Τέμπη. Τελευταία νέα και ειδήσεις από την Εφημερίδα Καθημερινή

# data[].attributes.headline
Τέμπη με όλες τις εξελ

# data[].attributes.body
Τέμπη με όλες τις εξελίξεις και τα τελευταία νέα για το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη που κόστισε την ζωή σε 57 νέους ανθρώπους ενώ παράλληλα οι τραυματίες από τα Τέμπη ξεπερνούν τους 60. Μάθε σήμερα όλες τις τελευταίες ειδήσεις και  εξελίξεις για τα Τέμπη από το Lifo.gr.

# data[].attributes.attachment_link.title
Άρθρα για ΤΕΜΠΗ | LiFO

# data[].attributes.attachment_link.description
Επικαιρότητα και άρθρα για ΤΕΜΠΗ

# data[].attributes.headline
Προτάσεις για δράσεις 1 χρόνο μετά

# data[].attributes.subject
Προτάσεις για δράσεις 1 χρόνο μετά

# data[].attributes.body
Ένα διαφορετικό μάθημα για τον 1 χρόνο από το έγκλημα στα Τέμπη: από τον Πανελλήνιο Επιστημονικό Σύλλογο Θεατρολόγων

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Με αφορμή τη συμπλήρωση του ενός χρόνου από τη δολοφονία στα Τέμπη, ο Π.Ε.Σ.Υ.Θ καλεί όλες και όλους τους συναδέλφους/ισσες από κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα να πραγματοποιήσουν μάθημα-αφιέρωμα, καλλιτεχνική δημιουργία και δράση μέσα και έξω από τις τάξεις με θέμα το έγκλημα στα Τέμπη.

Το έγκλημα-δολοφονία που μας ένωσε τις φωνές και συναντηθήκαμε κατά τόπους χιλιάδες δε το ξεχνάμε γιατί είναι ακόμα εδώ και ανοιχτό και με αυτές τις πολιτικές προδιαγράφονται και νέα Τέμπη!

Το γεγονός αυτό αποτελεί μία ακόμη μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας μας -με συγκεκριμένες κυβερνήσεις, κόμματα και πολιτικές να φέρουν την ευθύνη- που συγκλόνισε το πανελλήνιο αλλά και την παγκόσμια κοινότητα, αφήνοντας πίσω του 57 θύματα και τις οικογένειές τους ακόμα και σήμερα να διεκδικούν τα αυτονόητα.

Από τη σκοπιά της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και της καλλιτεχνικής από την ιδιότητα που φέρουμε, το γεγονός αυτό μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έμπνευση για τη δημιουργία δράσεων και πρωτοβουλιών μέσα στις σχολικές μονάδες που θα οξύνει το αίσθημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης αλλά και θα αφυπνίσει την μνήμη. Για να μην ξεχνάμε και απλά να προχωράμε. Να θυμόμαστε, να δημιουργούμε, να μαθαίνουμε και να γινόμαστε καλύτεροι μαζί.

Οι εκπαιδευτικοί, οι καλλιτέχνες αλλά και γενικότερα η σχολική μονάδα με τους μαθητές, τις μαθήτριες και τους γονείς δεν είναι σε γυάλα. Οφείλουμε να συνδέουμε το κοινωνικό αίσθημα με το γνωσιακό αντικείμενο με στόχο την ολόπλευρη μόρφωση και διάνθιση της ψυχοκοινωνικής πραγματικότητας του ατόμου-μαθητής/τριας.

Σαν μέρος του όλου το σχολείο εμπνέει και εμπνέεται και δημιουργεί με στόχο την ευαισθητοποίηση, τη γνώση και την αλλαγή όλων αυτών που πονάνε και δημιουργούν ανοιχτές πληγές στην κοινωνία όπως είναι η ιστορία των Τεμπών.

Παραθέτουμε κάποιες ιδέες, δράσεις που ευχαρίστως να εξελιχθούν, τροποποιηθούν ή να γεννήσουν νέες και που μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα με την ηλικία, την τάξη και τη δυναμική της κάθε ομάδας παιδιών.

Αφού συζητήσουμε, θυμίσουμε, ενημερώσουμε:

* Κατασκευάζουμε από ανακυκλώσιμα υλικά και χρωματίζουμε τρένα με ευχές.

* Φτιάχνουμε αφίσα τάξης, τοποθετούμε την ημερομηνία του εγκλήματος, βρίσκουμε όλοι μαζί ένα σύνθημα, την κολλάμε στην πόρτα. Κάθε τάξη έχει την αφίσα της και όλο το σχολείο περνάει να δει τις αφίσες. Έκθεση αφίσας.

* Δημιουργούμε με το σώμα των μαθητών ένα τρένο ξαπλωμένο στο πάτωμα, το κεφάλι του ενός στην κοιλιά του άλλου, αν γαργαλίσουμε κάποιους το γέλιο μεταδίδεται και τους λέμε ότι οι άνθρωποι όταν ταξιδεύουν θα πρέπει να γελάνε!

* Ακούμε το τραγούδι των Κοινών Θνητών "θα αργήσω απόψε", για τα Τεμπη και κάνουμε έναν κινησιολογικό αυτοσχεδιασμό ή μία χορογραφία ή με πιο μικρές ηλικίες χορεύουν και όταν το σταματάμε ακινητοποιούνται.

*Ακούμε το τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα "Στην κοιλάδα των Τεμπών", ζητώ από τα παιδιά να μου ετοιμάσουν ένα σωματικό δρώμενο που σχετίζει τις δυο αφηγήσεις-ιστορίες, την κοιλάδα με το γεγονός των Τεμπών.

* Φτιάχνουμε ένα πανό με ζωγραφιές και μηνύματα και το κρεμάμε.

* Έχουμε ένα κουτί και το κάθε παιδί μετά τη συζήτηση βάζει ένα μήνυμα , διαβάζονται αν θέλουν.

* Φουσκώνουμε μπαλόνια και γράφουμε σε κάθε μπαλόνι όνομα και ηλικία θύματος

* Μαθαίνουμε και τραγουδάμε το τραγούδι "Έχε το νου σου στο παιδί" του Παύλου Σιδηρόπουλου.

* Φτιάχνουμε έναν κύκλο και ένας ένας μπαίνει μέσα λέει μια λέξη που σχετίζεται με ότι συζητήθηκε και γρήγορα όλοι αλλάζουν θέση. Το τελευταίο παιδί που άλλαξε θέση είναι αυτός που θα μπει στο κέντρο να πει την επόμενη λέξη.

* Το παραπάνω μπορεί να πραγματοποιηθεί και με μπαλάκι. Πετάει την μπάλα σε κάποιο λέγοντας μια λέξη.

* Μετά τη συζήτηση το κάθε παιδί έχει 5 λεπτά να γράψει μία πρόταση. Στο τέλος τις κολλάμε όλες μαζί και με τη μέθοδο κολάζ έχουμε ένα ποίημα της τάξης για τα Τέμπη.

Καλή δύναμη!

Το ΔΣ του ΠΕΣΥΘ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Πρόταση για δράση για τον 1 χρόνο από το έγκλημα στα ΤΕΜΠΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Ένα διαφορετικό μάθημα για τον 1 χρόνο από το έγκλημα στα Τέμπη Με αφορμή τη συμπλήρωση του ενός χρόνου από τη δολοφονία στα Τέμπη, ο Π.Ε.Σ.Υ.Θ καλεί όλες και όλους τους συναδέλφους/ισσες από κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα να πραγματοποιήσουν μάθημα-αφιέρωμα, καλλιτεχνική δημιουργία και δράση μέσα και έξω από τις τάξεις με θέμα το έγκλημα στα Τέμπη....

# data[].attributes.headline
Οι μαθητές και

# data[].attributes.body
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του 1ου Γυμνασίου Πανοράματος για τα Τέμπη

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του 1ου Γυμνασίου Πανοράματος για τα Τέμπη

# data[].attributes.headline
Μαθητές της Θεσσαλονίκ

# data[].attributes.body
Μαθητές της Θεσσαλονίκης διασκεύασαν το τραγούδι «Το φιλαράκι» για να εκφράσουν το δικό τους μήνυμα για το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη (Μάρτιος 2023)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ελληνικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα λόγια είναι πλέον περιττά (διασκευή τραγουδιού "Το Φιλαράκι") - Ελληνικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης

# data[].attributes.headline
ΟΣΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕΣ... (από το 1ο Γυμνάσιο Περαίας)

# data[].attributes.subject
ΟΣΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕΣ... (από το 1ο Γυμνάσιο Περαίας)

# data[].attributes.body
Οι παρακάτω στίχοι γράφτηκαν 9-3-2023 λίγο μετά την τραγωδία

Ένα χρόνο μετά ο καθηγητής Β. Ζόπτσης, σε συνεργασία με τρεις μαθητές του το ηχογράφησαν:

Μαθητές: Παπαχαρίση Μαρτίνα, Οδυσσέας Γρηγοριάδης και Μάλλου Κατερίνα.

Η ηχογράφηση έγινε από 10 έως 20 Φεβρουαρίου 2024

Η μουσική είναι δανεισμένη από από την μελοποίηση που έκανε ο Μίλτος Πασχαλίδης στο ποίημα "Στην χώρα των Αθώων" του μεγάλου Μάνου Ελευθερίου.

Όσα δεν πρόλαβες

Το τρένο φεύγει απόψε για την Κατερίνη

«μανά όταν φτάσω, θα μιλήσουμε ξανά»,

με αυτά τα λόγια πλέον θα σε θυμάται εκείνη,

όταν στις 11 την ώρα θα κοιτά

γυναίκες στέκουν στη γωνιά με ασετιλίνη

και σου υφαίνει η μοίρα ολόλευκα φτερά

Δίπλα σου κάθονται ανύποπτοι αγγέλοι,

χαμογελάς σαν ένα άγγελος και εσύ

πέφτει ο ήλιος το φεγγάρι ανατέλλει,

τρία σκαλιά ο ουρανός από την γη

Ποιος να μιλήσει τι να πει και πώς να κλάψει;

μέσα στην νύχτα η σιωπή γίνεται λάμψη…

Όσα δεν πρόλαβες να ακούσεις και να ζήσεις,

όσα δεν μπόρεσες να πεις και να σου πουν,

γίναν αγάλματα και ονείρων συναντήσεις

για αυτούς που έμειναν να σε αναζητούν

πόσο θα ήθελαν λίγο πριν τους αφήσεις ,

να σου τα δείξουν, να τα νιώσεις, να στα πουν

Να σε αγγίξουν τα μαλλιά σου να χαϊδέψουν,

τον έρωτά τους να σου εξομολογηθούν

με τα παιχνίδια σου να έρθουν και να παίξουν,

με αυτά που θα έκανες να κλαιν και να γελούν

και εσύ με ζήλο και χαρά να τους μιλούσες,

γι αυτά που αγάπησες και εκείνα που μισούσες

Και όλοι αυτοί που έχουν την μοίρα σου ορίσει,

προβάρουν δάκρυα όταν στα μάτια σε κοιτούν

κλέψαν νερό από της νιότης σου τη βρύση,

μια μάσκα φόρεσαν και κάνουν πως θρηνούν

πέσαν οι «σκύλοι» την αλήθεια να «πουλήσουν»,

και το χαμό σου ως θυσία να βαφτίσουν

Και όλοι εμείς που έχουμε πίσω μείνει τώρα,

πάλι το ίδιο έργο ζούμε ως θεατές

των λαοπλάνων Δαναών τα ύπουλα δώρα,

θέλουν στα στόματα να πνίξουν τις φωνές

ήρθε η ώρα και είναι τώρα η σειρά μας,

με την φωνή να δείξουμε το ανάστημά μας.

Είναι βαρύς αυτής της άνοιξης ο αγέρας,

φωτίζει ο ήλιος μα δεν είναι λαμπερός

σα σκοτεινό μοιάζει το φως να ναι της μέρας

και αυτός κόμπος στο λαιμό σου ο βουβός

μία κραυγή έχει γενεί που δυναμώνει,

σου λέει «πολέμα ότι σε τρώει και σε σκοτώνει».

μία κραυγή έχει γενεί που δυναμώνει,

σου λέει «πολέμα ότι σε τρώει και σε σκοτώνει».

9-3-2023

Ζόπτσης Βαγγέλης

# data[].attributes.attachment_link.title
Όσα δεν πρόλαβες ...

# data[].attributes.attachment_caption
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της μαθήτριας του 3ου ΓΕΛ Καλαμαριάς ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΠΡΑΣΣΑ, αδερφής της Μυρσίνης Πρασσά, επιζήσασας απο το 2ο βαγόνι

# data[].attributes.headline
Κανταρτζή Λένα, Α1 

# data[].attributes.body
Κανταρτζή Λένα, Α1

# data[].attributes.headline
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ μαθήτριας Σωτηρίας Πρασσά, για την αδερφή της Μυρσίνη Πρασσά, επιζήσασας του 2ου βαγονιού...

# data[].attributes.subject
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ μαθήτριας Σωτηρίας Πρασσά, για την αδερφή της Μυρσίνη Πρασσά, επιζήσασας του 2ου βαγονιού...

# data[].attributes.body
Γιάννης, Ρίτσος, Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους,

Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους,

τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους

την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει

σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο. Πάντα εκεί –

Και το σπίτι παίρνει ένα άλλο στένεμα και πλάτεμα

σάμπως να πιάνει σιγαλή βροχή

καταμεσής καλοκαιριού, στα ερημικά χωράφια.

Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά. Μένουν στο σπίτι

κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο

και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο

που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας, δεν είναι πια απ΄τη στέρηση

μα απ’ την αύξηση. Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους,

είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι. […]

Ζει η απουσία λοιπόν, μαζί μας ή και μόνη της, τη ζωή της,

χειρονομεί αδιόρατα, σωπαίνει, φθείρεται, γερνάει

σαν ύπαρξη σωστή, με το βουβό χαμόγελο που ρυτιδώνει λίγο λίγο

το στόμα και τα μάτια, με το χρόνο το δικό μας μετρημένη,

χάνοντας χρώματα, πληθαίνοντας τη σκιά της –

ζει και γερνάει μαζί μας και χάνεται μαζί μας, κι απομένει σε ό,τι αφήνουμε.

Τι ‘ταν λοιπόν η ζωή; Κι αυτός ο πόνος;

Κι η κραυγή τούτη;

Ήταν δικά του αυτά; Και περίμεναν πίσω απ΄ το γέλιο του

πανέτοιμα κι επίβουλα; Κι αυτά τ’ αγαπημένα πρόσωπα

που έσκυβαν πάνω του, μακρινά κιόλας;

Δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά, γράφει ο Ρίτσος...και έχει δίκιο γιατί είναι ευθύνη δική μας, ύψιστη, να κρατήσουμε τη θύμηση τους ΑΘΑΝΑΤΗ ...

Κανταρτζή Λένα, Α1

# data[].attributes.headline
Γάγγραινα Μο

# data[].attributes.body
Γάγγραινα Μονής Τροχιάς
[Α.Τ., Β6, 2023 (τεχνική Black Out Poetry)]

Η κατάσταση των πραγμάτων

δεν είναι φόρος αίματος.

Κάπου εδώ η πλειοψηφία εγκατέλειψε τη μειοψηφία

εξαιτίας όλων αυτών

των εφιαλτικών καταστάσεων.

Το προβληματικό σιδηροδρομικό δίκτυο

εξασθενεί.

Περισσότερα δυστυχήματα και θύματα.

Η ροή του αίματος

δεν μπορεί να αποκατασταθεί.

# data[].attributes.attachment_link.title
2023_Β6_ΤΣΙΑΝΑΚΑ ΑΘ._ΤΕΜΠΗ

# data[].attributes.headline
Κοινοί Θνητοί | Θ' αργήσω απόψε

# data[].attributes.subject
Κοινοί Θνητοί | Θ' αργήσω απόψε

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κοινοί Θνητοί

# data[].attributes.attachment_link.title
Κοινοί Θνητοί | Θ' αργήσω απόψε

# data[].attributes.headline
Λάθος Τεράστιο... τρομερό...

# data[].attributes.subject
Λάθος Τεράστιο... τρομερό...

# data[].attributes.body
Στης Λαρίσης τα Τέμπη έγινε κάτι τρομερό.

Τεράστιο το λάθος και βέβαια σοβαρό.

Άνθρωποι, μικροί μεγάλοι

τραυματίστηκαν και πέθαναν από το ατύχημα αυτό

οι περισσότεροι ήταν φοιτητές.

Θρηνούμε.

Ιωάννα Καμπουρίδου Α1 (2024)

# data[].attributes.headline
ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ Σ ΕΝΑ ΒΑΓΟΝΙ 

# data[].attributes.subject
ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ Σ ΕΝΑ ΒΑΓΟΝΙ 

# data[].attributes.body
Το τραγούδι έγραψε η Τζο, μαθήτρια του 1ου ΓΕΛ Καλαμαριάς...

Μας συγκλονίζει...

Κανταρτζή Λένα, Α1

# data[].attributes.attachment_link.title
Mια Άνοιξη μέσα σ' ένα Βαγόνι

# data[].attributes.headline
Πρωτοβουλία των μαθητώ

# data[].attributes.body
Πρωτοβουλία των μαθητών/τριών, σήμερα, 28 Φεβρουαρίου 2024, τις πρώτες διδακτικές ώρες...

# data[].attributes.headline
ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

# data[].attributes.subject
ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

# data[].attributes.body
Θλίψη, πόνος, λύπη ...

στην Κοιλάδα των Τεμπών

Κανταρτζή Λένα, Α1

[Αφίσα που δημιούργησαν μαθητές του 3ου Λυκείου Καλαμαριάς]

# data[].attributes.headline
Oι μαθητές και οι μα

# data[].attributes.body
Oι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ τάξης του 3ου Γ/σίου Θέρμης θέλησαν να εκφράσουν τη θλίψη τους για το τραγικό πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε τόσους νέους ανθρώπους και προκάλεσε τον τραυματισμό άλλων.

Για το λόγο αυτό πραγματοποίησαν την 7η ώρα της Δευτέρας 6/3/2023 συμβολική δράση ηθικής συμπαράστασης στις οικογένειες των θυμάτων και των τραυματιών, σχηματίζοντας στην αυλή του σχολείου, με τις τσάντες και τα σώματά τους, το μήνυμα ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!
Δείτε σχετικά με τη δράση στο Ηλεκτρονικό Περιοδικό του 3ου Γυμνασίου Θέρμης "Θεωρία και Πράξη"

# data[].attributes.headline
Στην Κοιλάδα των Τεμπών

# data[].attributes.subject
Στην Κοιλάδα των Τεμπών

# data[].attributes.body
Χορωδιακή διασκευή της "Κοιλάδας των Τεμπών" του Θ.Παπακωνσταντίνου από την ομάδα Motetii Ensemble...

# data[].attributes.attachment_link.title
Στην Κοιλάδα Των Τεμπών

# data[].attributes.headline
(ΟΤ)ΑΝ ...ΦΤΑΣΩ

# data[].attributes.subject
(ΟΤ)ΑΝ ...ΦΤΑΣΩ

# data[].attributes.body
ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΟΙ ΖΩΕΣ ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ

ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΑΞΙΖΟΥΝ...

Λένα Κανταρτζή Α1 (2024)

[Αφίσα που δημιούργησαν μαθητές του 3ου Λυκείου Καλαμαριάς]

# data[].attributes.headline
Ο θρήνος μιας μάνας μέσα από τις σκέψεις ενός παιδιού 

# data[].attributes.subject
Ο θρήνος μιας μάνας μέσα από τις σκέψεις ενός παιδιού 

# data[].attributes.body
[Μουμιδάκη Λουκία Γ2 2023]

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2023.  Ώρα εννέα και μισή. Πήρα τα παιδία μου τηλέφωνο να δω αν ξεκίνησαν να έρθουν. «Έλα μαμά, καθυστερήσαμε λίγο, σε πέντε λεπτά ξεκινάμε, κοιμήσου εσύ, εμείς θα έρθουμε αργά, θα περάσουμε από κανένα ανοιχτό μαγαζί γιατί δε φάγαμε πιο πριν και δεν ξέρω τι ώρα θα είμαστε σπίτι, αν θες άσε το κινητό σου ανοιχτό θα σου στείλω εγώ όταν φτάσουμε». Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια που άκουσα από τα παιδιά μου εκείνη την ώρα. Γέλασα γιατί ήξερα πως σίγουρα δε θα έτρωγαν το φαγητό που είχα μαγειρέψει. Δέκα η ώρα με πήρε το άλλο μου παιδί τηλέφωνο: «Έλα, μάνα, οι άλλοι κοιμήθηκαν και είπα να σε πάρω. Καλά ε, γνώρισα μια κοπέλα, πανέμορφη. Αλλά ξέχασα να της ζητήσω τον αριθμό της και..άσε είμαι να σκάσω». «Βρε Στέλιο, γι αυτό σε άφησα εγώ να πας εκεί; Για να κοιτάς κοπέλες; Τέλος πάντων, θα μου τα πείτε όλα από κοντά, είστε στο δρόμο;» «Ναι, ρε μάνα ξέρεις τι; Εγώ πεινάω θα πάω να πάρω τίποτα από το τρένο και κανέναν καφέ γιατί είμαι ξύπνιος από τις έξι. Λοιπόν, σε κλείνω τώρα, σε αγαπάμε, κοιμήσου ήρεμα εμείς θα έρθουμε αργά». Σε αγαπάμε. Ο γιος μου σπάνια μου το λέει αυτό. Κάθομαι στο σαλόνι, ανοίγω την τηλεόραση και χαζεύω. Ώρα έντεκα και είκοσι δύο. Έγινε ατύχημα με τρένο. Στο δρομολόγιο που είναι τα παιδία μου. Χριστέ μου. Τρέχω και πιάνω το τηλέφωνο. Παίρνω και ξαναπαίρνω τηλέφωνο τα παιδιά μου και κανένας δεν απαντάει. Δεν μπορεί..δεν μπορεί να έγινε αυτό που σκέφτομαι. Δεν αφήνω το τηλέφωνο από τα χέρια μου. Σύντομα, λαμβάνω μία κλήση. Τα παιδιά μου αγνοούνται. Φεύγω βιαστικά από το σπίτι και όταν φτάνω εκεί αυτό που αντικρίζω εύχομαι να είναι ένα όνειρο. Είμαι χαμένη δεν ξέρω τι να κάνω, τι να πω, σε ποιον να μιλήσω. Με πλησιάζουν δύο αστυνομικοί και μου ανακοινώνουν αυτό που δεν ήθελα να ακούσω. Τα παιδιά μου είναι νεκρά. Το μόνο που απέμεινε είναι το χέρι του γιου μου, το αναγνώρισα γιατί έχει τατουάζ. Τα παιδιά μου είναι πλέον στάχτες. Τα παιδιά μου εσαρώθηκαν.  Ουρλιάζω και βάζω τα κλάματα. Με απομακρύνουν από εκεί. Κατέρρευσα, δύο φορές, το σώμα μου είχε παγώσει. Πλέον η ζωή μου δεν είχε νόημα. 32 ημέρες αργότερα και ακόμα δεν μπορώ να το δεχτώ και να το συνειδητοποιήσω. Γιατί; Γιατί στα παιδιά μου; Γιατί σε τόσα νέα παιδιά; Η ψυχή όλων μας έχει βαφτεί με αίμα όπως και αυτή η καταραμένη στροφή των Τεμπών. Τώρα, όλοι είναι έξω ζητώντας δικαίωση για αυτά τα παιδιά. Τώρα όλοι κλίνουν τα στόματά τους για 12 λεπτά και το μόνο που ακούγεται είναι ο πόνος των μανάδων και των πατεράδων. Ακούγονται οι φωνές των νεκρών μας παιδιών. Σήμερα πενθούν όλοι οι γονείς της χώρας μας. Σήμερα και για πάντα, σιωπηλά. Σήμερα αφήνουν το τριακοστό δεύτερο λουλούδι στον τάφο του παιδιού τους. Σήμερα κλαίνε. Πάντα θα κλαίνε.

# data[].attributes.headline
Μουσική Παρέμβαση για τα Τέμπη

# data[].attributes.subject
Μουσική Παρέμβαση για τα Τέμπη

# data[].attributes.attachment_link.title
Μουσική Παρέμβαση για τα Τέμπη | Συμμετέχει η Νατάσσα Μποφίλιου

# data[].attributes.headline
Ένα μήνυμα α

# data[].attributes.body
Ένα μήνυμα από τους μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Γενναδίου στη Ρόδο.
Τα παιδιά κρατώντας 57 κόλλες μαύρο χαρτί, όσες και ο επιβεβαιωμένος αριθμός των θυμάτων, σχημάτισαν το σήμα του πένθους και ανήρτησαν πανό με το σύνθημα «οι ράγες της ανάπτυξης βαφτήκανε με αίμα, ποτέ δεν θα ξεχάσουμε το έγκλημα στα τρένα».
Στη συνέχεια, μαθητές της Α’ Γυμνασίου προχώρησαν στην ανάγνωση ποιήματος, το οποίο έγραψαν οι ίδιοι, με τον τίτλο «Τις πταίει….;», με αφορμή μια σχετική συζήτηση που είχαν στο μάθημα.

# data[].attributes.headline
(Ποίημα της μαθήτρια

# data[].attributes.body
(Ποίημα της μαθήτριας της Β΄ Λυκείου Βιβή Σουσαλή)

Ένα τρενάκι του τρόμου και μια διαδρομή που εξελίσσεται σε θρίλερ

Πρωταγωνιστές της τραγωδίας, άνθρωποι της διπλανής σου πόρτας

Η κοπέλα που γυρνάει από την τριήμερη επίσκεψη στους γονείς της

Ο πατέρας με το παιδί του που κάθονται αγκαλιά παίζοντας ανέμελα

Εκείνη η παρέα φοιτητών που γελάει και συζητάει δυνατά για το πάρτυ που πήγε προχθές

Θα μπορούσε να ήμασταν και εμείς εκείνη η παρέα

Πολλοί λένε πως το να κάνουμε λάθη είναι το πιο ανθρώπινο στοιχείο

"Άνθρωποι είμαστε λάθη κάνουμε"

Εγώ αυτό το λάθος όμως δεν το ξεχνώ, δεν το συγχωρώ

Τα γέλια που ακούγονταν στο τρένο μετατρέπονται σε κλάματα και ουρλιαχτά απόγνωσης

Το τρένο από το φως βυθίζεται στο απόλυτο σκοτάδι

Και εγώ ακόμα σε ψάχνω στα συντρίμμια, ακόμα ελπίζω να σε βρω

Τι ώρα φτάνεις;

Θες να έρθω να σε πάρω;

Εντάξει θα σε περιμένω στον σταθμό

Θα τα πούμε σύντομα, να προσέχεις, σ' αγαπώ.

# data[].attributes.body
Τερματικός Σταθμός
(των Μαρία και Μάρθα Λιπορδέζη)

Μάρτης ξημέρωσε μήνας
ώρα είπα να 'ρθω
μα οι όμορφες σκέψεις χαθήκαν
μέσα σ' ένα λεπτό
Σε τρόμου τρενάκια έμπαινα
από μικρό παιδί
μαζί με τους φίλους τότε
ανυπομονούσα για εκεί
Σε τρένο μπήκαν και τούτοι
φοιτητές, νεαροί
με πάθος για γνώση
να χαρούν τη ζωή
Ποτέ όμως δεν φτάσαν
στον τελικό προορισμό
το τρένο εξετράπη
στο σημείο Τεμπών
Ανθρώπινο λάθος είπαν,
λάθος μέγα, βαρύ
το αποτέλεσμα δεν αλλάζει,
η μάνα θρηνεί
Ποιος θα σου πάρει μάνα τον πόνο;
Ποιος θα σου φέρει πίσω το παιδί;
Συγγνώμη καμία πλέον
δεν είναι αρκετή!
Πώς της δικαιοσύνης τη γραμμή να ανταμώσεις;
Πώς να ημερέψει τούτη η ψυχή;
τώρα κράτα στο χέρι
μονάχα μια προσευχή!
Τα δάχτυλά σου κεριά αναμμένα
δικαίωση μόνο ζητούν
μα λιώνουν ένα ένα
από τον πόνο του χαμού
Η άνοιξη φέτος για σε δε θά 'ρθει
σε τέλμα βουλιάζεις βαθύ
και τώρα προσμένεις μονάχα
έναν άνεμο απαντοχής
Μάνα κράτα σφιχτά στο χέρι
τούτη την προσευχή
μαζί μου για να ανταμώσεις
στην όμορφη ζωή
Εκεί που πόνος δεν υπάρχει
και η γαλήνη κατοικεί
Θα κάνουμε γαλάζια ταξίδια
ΞΑΝΑ
ΜΑΖΙ
Εγώ και εσύ...

# data[].attributes.body
POSTHUMUS
(του Σωκράτη Γεωργιάδη)

Κοίταξε με στα μάτια και πες μου
ότι δεν φταις
διαρκώς ανεύθυνος
τις στιγμές της κρίσης.

Δες με
κομματιασμένο
στη σύγκρουσή μου με την πραγματικότητα
βίαιη και απρόσμενη
αυτή που τόσα χρόνια μεθοδικά και αμετάκλητα
έχτιζες για μένα.
Αγωνιάς;

Προσπάθησε τώρα να κρατήσεις τις στάχτες μου στα χέρια σου
τη στιγμή που διαλύομαι
θυσία και θυμίαμα στον άφατο ζόφο.

Εγώ ήμουν
το μέλλον που σκόρπισες
τραγικά και αλόγιστα
έρμαιο
σε εθνικές ντροπές και φονικούς αγύρτες.
Όλους αυτούς που χρόνια τώρα
ασελγούν ακατάπαυστα
στην ψυχή και το σώμα μου
που με πουλούν
και σε εξαγοράζουν
σαν να μην υπάρχει αύριο για κανέναν άλλο.

Κοίτα στον καθρέφτη και θα δεις
το πρόσωπο του φονιά
το χέρι του δημίου
αυτό που οπλίζει την κάλπη που με εκτελεί.

Δες μέσα απ’ τα μάτια μου για τελευταία φορά
πες μου ότι δεν βλέπεις, ότι δεν είδες
μέσα στις φλόγες που με λιώνουν
την τέφρα του δικού σου χαμού.

Σιώπησε κι αφουγκράσου
ο χρόνος τελειώνει
αν δεν αλλάξεις
μην τολμήσεις να ζητήσεις συγχώρεση.

Κοίταξέ με στα μάτια
καθώς εξαχνώνομαι στο μεγάλο κενό.
Σε βλέπω.

# data[].attributes.headline
Επιλογή χαϊκού που έ

# data[].attributes.body
Επιλογή χαϊκού που έφτιαξαν μαθητές και μαθήτριες του Γ5 την Τρίτη, 21 Μαρτίου 2023, στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, στην ώρα της κα.Γραικού...
Σε κίτρινο πλαίσιο τα χαϊκού που τα παιδιά έγραψαν επηρεασμένα από το πολύνεκρο δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 στα Τέμπη.

# data[].attributes.headline
Η Στοιχειωμέ

# data[].attributes.body
Η Στοιχειωμένη Κοιλάδα
[της Κατσαβούνη Χρυσούλα, Β2 (2023]

Στην κοιλάδα των Τεμπών
από μοιραίο λάθος ανεύθυνων ανδρών
έγινε σφοδρή καταστροφή
και νέοι άνθρωποι χάθηκαν πολλοί.

Άδικα έφυγαν απ’ τη ζωή
κι αντί να βιώσουν τις χαρές της
οδηγήθηκαν σε μια διαδρομή δίχως επιστροφή
όπου δεν πιάσαν για τη μάνα οι προσευχές της

Μα το παιδί σου όταν χάσεις
μονάχα τα τελευταία αυτά λόγια μπορείς να αναπολείς!
-Πάρε τηλέφωνο όταν φτάσεις…
-Μάνα μου μην ανησυχείς.

Οι άνθρωποι όταν νέοι χάνονται,
άγγελοι γίνονται που στον ουρανό αγάλλονται έτσι και στην κοιλάδα των παθών
πλήθος αγγέλων ψάλλουν τον ύμνο των αθώων ψυχών.

# data[].attributes.headline
Ευαγγελία Ράπτη

# data[].attributes.subject
Ευαγγελία Ράπτη

# data[].attributes.body
Μια πολύ συγκινητική εικόνα σε σχέση με το δυστύχημα στα Τέμπη  :(   (Πηγή: Google, Mothersblog.gr)

# data[].attributes.headline
Το σκουριασμένο τρένο

# data[].attributes.subject
Το σκουριασμένο τρένο

# data[].attributes.body
[της Ευαγγελία Ράπτη, Β6 (2023)]

Ποιος άραγε να ξέρει
πως δίχως να υποφέρει
θα έρθει πάλι αυτός,
αυτός που δεν γνωρίζει
μα τις ζωές θερίζει
και στέκεται εκτός.

Εκτός των ευθυνών του,
εκτός και των γραμμών του
έξω απ' αυτό το τρένο,
το τρένο της οδύνης
που λόγω της βιασύνης
έφυγε μανιασμένο.

Μήπως εγώ, μήπως εσύ,
μήπως φταίμε όλοι μαζί,
μα κανείς δεν θα τολμήσει,
την ευθύνη να αναλάβει
τις ψυχές να παραλάβει
και να τις ξεπροβοδίσει.

Ανέβα, θα είσαι ασφαλής
ανέβα, εγώ είμαι συνεπής
με τα λεφτά που παίρνω,
κοίτα τι έχω φτιάξει εδώ
έναν παμπάλαιο σταθμό
με σκουριασμένο τρένο.

Φωνάζω: "είναι εδώ κανείς;"
μα για να είμαι ειλικρινής
όλοι έχουνε φύγει
και τώρα μόνο κλαίνε πια
τα θύματα πενήντα επτά
κι αρχίζει το κυνήγι...

# data[].attributes.headline
Μήτρογλου Αντιγόνη

# data[].attributes.subject
Μήτρογλου Αντιγόνη

# data[].attributes.attachment_caption
Σκίτσο ηθοποιού Γιώργου Γαλίτη (Νο1)

# data[].attributes.headline
Σκίτσο ηθοποιού Γ.Γα

# data[].attributes.body
Σκίτσο ηθοποιού Γ.Γαλίτη (Νο2))

# data[].attributes.headline
Έγινε η απώλ

# data[].attributes.body
Έγινε η απώλεια συνήθειά μας

Συνηθίσαμε.
Συνηθίσαμε πολλά πράγματα. Πάρα πολλά.
Συνηθίσαμε τις άγριες εικόνες.
Δίπλα μας, γύρω μας, πίσω μας , μπροστά μας , πλάι μας.
Συνηθίσαμε τον Θάνατο.
Συνηθίσαμε την εικόνα του.
Τι είμαστε ; Τι γίναμε; Μη γίνουμε !
Μην προφτάσουμε.. Μην προλάβουμε.
Μη συνηθίσουμε.
Μη συνηθίσουμε.

(Απόσπασμα με τη φωνή του Θάνου Ανεστόπουλου (του συγκροτήματος 'Διάφανα Κρίνα') σε μια από τις τελευταίες του εμφανίσεις στο Παλλάς στις 14 | 05 | 2016 όπως αυτό αποτυπώθηκε σε video στο κανάλι του Kostas Kavvadias)

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαρία Παπαγεωργίου - Έγινε η απώλεια συνήθειά μας - Official Video Clip

# data[].attributes.headline
Το αίμα της 

# data[].attributes.body
Το αίμα της άνοιξης

Ετούτη η άνοιξη έχασε πολύ αίμα
Άνοιξη όλο καρδιά
Άνοιξη όλο ξεκίνημα
Ετούτη η άνοιξη πληγώθηκε βαριά
– νιότη μας έχασες πολύ αίμα

[……]

Άνοιξη όλο ξαστεριά
άνοιξη όλο στήθος,
γενναία μας άνοιξη, πληγώθηκες βαριά
-νιότης μας έχασες πολύ αίμα.
Μάτωσαν  όλες οι αυγές, βαρύνανε τα αρώματα,
τρομάζει ο άνεμος, τινάζεται- αίμα μπρος και πίσω του,
αίμα παντού-
δεν ξέρει πια που να καλπάσει

[……]

Ετούτη η άνοιξη πληγώθηκε βαριά
-νιότη μας έχασες πολύ αίμα.
Είδαμε ουρανούς θολούς από χειρονομίες απελπισίας,
ημέρες πιο σπαραχτικές κι από το πρόσωπο τρελού παιδιού,
βαδίσαμε στην  άμμο, που βουλιάζει,
ήρθαν πειρατικά στη χώρα της καρδιάς
-πολλά χέρια χαθήκαν μέσα απ’ τα δικά μας,
πολλά γράμματα μείνανε χωρίς απάντηση,
γράμματα που, άσπρες πυρκαγιές εξόριστες, περιδινούνται
στο πέλαγος της πίκρας.

Όμως παλέψαμε σκληρά,
για να μη γίνουμε του πόνου παίγνια,
για να μην πούμε: «Φτάνει πια,
αρκετά βασανίστηκε ο άνθρωπος στη γη.
Τώρα ας χαθούμε. Ας παραδώσουμε την ελπίδα στον όλεθρο
κι ας συντριφτεί το μέτωπό της
στα παγωμένα σκαλοπάτια των μνημείων
κι ας σαλπίσει υποχώρηση το θάρρος».

Για να μην πούμε: «Φτάνει πια,
τώρα ας χαθούμε, ας μη γεννούμε άλλα παιδιά»,
για να μην πούμε: «Φτάνει πια»
και μείνουν οι οχιές να γεννούν οχιές,
τα τέλματα να ξερνούν τέλματα,
και δεν είναι πια στόματα να φιλιούνται
και δεν είναι πια δάχτυλα να παρηγορούν,
βήματα να θροΐζουν την άνοιξη,

μα μοναχά τα σύννεφα να βήχουν,
μα μόνο τα παράλυτα βουνά
κι οι φρικαλέες χειρονομίες των κεραυνών
και σαν κουφοί, ακατάληπτα,
νεκροταφεία να μιλούν με νεκροταφεία…
γι’ αυτό παλέψαμε σκληρά.
Ποιος έχει τώρα δάχτυλα να λογαριάσει,
χείλια να τραυλίσει,
τι χάσαμε και τι κερδίσαμε;
Όρθιοι, με ακόπαστη μανία της ομορφιάς στο πρόσωπο,
Αλύγιστοι καταμεσί στη θύελλα καταχτήσαμε
την αστραπή της δύσκολης ελπίδας.”

Βύρων Λεοντάρης [Συλλογή: Ψυχοστασία (1972)]

# data[].attributes.headline
Το μαύρο μου μπαλόνι

# data[].attributes.subject
Το μαύρο μου μπαλόνι

# data[].attributes.body
Η στιχουργός  Ελεάνα Βραχάλη ενώνει τις φωνές της με εκείνες όσων κατεβαίνουν στους δρόμους, με τους μαθητές που τραγουδούν για τα αδικοχαμένα παιδιά και με κάθε άλλον που πενθεί και θέλει να αποδοθούν οι ευθύνες σε κάθε υπεύθυνο για την τραγωδία στα Τέμπη.

Το μαύρο μου μπαλόνι

Αν είχε ο πόνος πρόσωπο, θα ήταν το δικό μου
Ντροπή που δεν ξεπέρασα πολύ τον εαυτό μου
Να κάνω το καλύτερο εγώ για κάποιους άλλους
κι αξία να μην έδινα σε κάποιους παπαγάλους
που άλλοι τους κουρδίζουνε σα να είν’ φτηνά ρολόγια,
στην ώρα να αθωώνουνε τα ανάλγητα λαμόγια
Η υπομονή μου ξέφυγε και άλλο δεν τρομάζει
εκεί προς στην αλήθεια μου θα πάει κι ας λαχανιάζει
Συγνώμη που με το αίμα μου δε βάφτηκαν οι τοίχοι
Συγνώμη που δεν ψήφισα και το άφησα στην τύχη
Συγνώμη για όσους πλήρωσαν και πέθαναν για μένα
Συγνώμη που δεν πρόλαβα να πω πως είμαστε ένα
Συγνώμη που ανέχτηκα τα ολέθρια, τα μοιραία
Δεν ξέρω από κόμματα δεν θέλω και σημαία
Θα πάω στις επάλξεις μου, στον άνισο αγώνα
Θα βρω εγώ τον τρόπο μου και ρίξτε δακρυγόνα
Εδώ όπου γεννήθηκα, πεθαίνω κάθε μέρα
και πέφτω με όποιον δίπλα μου σκοτώνεται απ’ τη σφαίρα
Κάποιοι όλα τα πήρανε χωρίς κανείς να δίνει
κι ο ένας προς τον άλλονε πετάει την ευθύνη
Δε θέλω ανακούφιση ούτε ελεημοσύνη
Ενός λεπτού κραυγή ζητώ και μια δικαιοσύνη…
Κι εσύ που από δίπλα μου επέλεξες να λείπεις,
τις λέξεις μου τις βάφτισες στη δύναμη της λύπης…
Σου δίνω την καρδιά μου εδώ, που σπάει, μα δεν παγώνει
Θα είναι πια πυξίδα μου το μαύρο μου μπαλόνι».

# data[].attributes.headline
Πώς νιώθω...

# data[].attributes.subject
Πώς νιώθω...

# data[].attributes.body
Δεν αντέχω να το σκέφτομαι και να μιλάω ή να διαβάζω γι'αυτό...
Δεν αντέχω να μην το σκέφτομαι και να μη μιλάω ή να μην ασχολούμαι μ' αυτό...
= Μετωπική σύγκρουση συναισθημάτων!
[Μακάρι να ήταν μόνο τέτοιες οι συγκρούσεις στη ζωή μας.]