# data[].attributes.headline
Βιβλια Μαΐου 2026

# data[].attributes.subject
Βιβλια Μαΐου 2026

# data[].attributes.headline
"Με μάτια κλειστά", Αγγελική Δαρλάση, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.subject
"Με μάτια κλειστά", Αγγελική Δαρλάση, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.body
Μια ιστορία για μια αλλόκοτη ή μάλλον για πολλές αλλόκοτες φιλίες, για το τι πραγματικά σημαίνει οικογένεια, για το τι σημαίνει να είσαι ο εαυτός σου – όπως κι αν είσαι.

Μετά το ατύχημα του καλύτερου φίλου της του Άλεξ, η δεκατετράχρονη Λου παραμένει με κλειστά μάτια, άγνωστο γιατί. Με κλειστά μάτια θα τη γνωρίσει κι ο εννιάχρονος Ντόντο, που φαίνεται ότι έχει ένα μυστικό σχέδιο τόσο για εκείνη όσο και για τον ίδιο. Κι όταν ο Ντόντο βάλει κάτι στο μυαλό του, είναι αδύνατον να του το βγάλεις όσο κι αν προσπαθήσεις…
Ένας συνταξιούχος ντετέκτιβ, η ιδιοκτήτρια ενός καφενείου συμπόνιας, μια γυναίκα που ισχυρίζεται ότι ως παιδί είχε συναντήσει έναν άγγελο, ένας γέρος κι ο χήνος του είναι κάποιοι από τους μεγάλους που θα βοηθήσουν τα δυο παιδιά στη λύση του μυστηρίου: ποιος πραγματικά ευθύνεται για το ατύχημα και την εξαφάνιση του Άλεξ;

# data[].attributes.headline
Η ιστορία ενός νεαρού Gamer,  Μαρούλα Κλίαφα, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.subject
Η ιστορία ενός νεαρού Gamer,  Μαρούλα Κλίαφα, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.body
Γιατί ο Οράτιος, ένας ευαίσθητος έφηβος µε υψηλό δείκτη νοηµοσύνης, ξενυχτάει παίζοντας µε τις ώρες βιντεoπαιχνίδια; Τι βρίσκει στο gaming; Διασκέδαση; Ανάγκη για δράση και περιπέτεια; Καταφύγιο από τα προσωπικά του προβλήµατα;

Όλα αυτά και, επιπλέον –όταν λύνει τους γρίφους και φέρνει σε πέρας όλες τις αποστολές–, την ικανοποίηση ότι τα καταφέρνει. Όµως στη ζωή όλα έχουν ένα τίµηµα. Η ενασχόληση του Οράτιου µε τα βιντεοπαιχνίδια τον βυθίζει στην εσωστρέφεια και τον αποπροσανατολίζει τόσο, που καταλήγει να ζει σε δυο παράλληλους κόσµους: τον πραγµατικό και τον φανταστικό.

Άραγε θα καταφέρει να ξεφύγει από την παγίδα της εικονικής πραγµατικότητας;

Ένα µυθιστόρηµα εµπνευσµένο εν µέρει από πραγµατικά γεγονότα, που θίγει µε ενάργεια το θέµα του gaming.

# data[].attributes.headline
"Τα φαντάσματα του Ντέμιν", Βερένα Κέσλερ (εκδόσεις Καστανιώτη)

# data[].attributes.subject
"Τα φαντάσματα του Ντέμιν", Βερένα Κέσλερ (εκδόσεις Καστανιώτη)

# data[].attributes.body
H Λαρίσα, που θέλει να τη φωνάζουν Λάρι, ζει σε μια πόλη με ιδιαίτερη ιστορία – στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου έγινε στο Ντέμιν η μεγαλύτερη μαζική αυτοκτονία στην ιστορία της Γερμανίας. Για τη Λάρι όμως η πόλη που γεννήθηκε είναι ένα και μόνο πράγμα πάνω απ' όλα: Βαρετή! Θέλει να βγει στον έξω κόσμο το συντομότερο δυνατό και να γίνει πολεμική ανταποκρίτρια. Ενώ η Λάρι παλεύει με τον παραλογισμό της ενηλικίωσης, η ηλικιωμένη γειτόνισσά της ετοιμάζεται να μετακομίσει στο γηροκομείο. Ξεδιαλέγοντας τα πράγματα που βρίσκονταν μια ζωή στο σπιτικό της, θυμάται το τέλος του πολέμου στο Ντέμιν και παίρνει μια απόφαση με πολύ σοβαρές συνέπειες.
Με ελαφρότητα και ευστροφία η Βερένα Κέσλερ αφηγείται τη θλίψη και τη μοναξιά, τη φιλία και τον πρώτο έρωτα. Ένα μυθιστόρημα για την έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές και τη δυνατότητα υπέρβασής της.

# data[].attributes.headline
"Ήμασταν ψεύτες", Emily Lockhart, εκδόσεις Διόπτρα

# data[].attributes.subject
"Ήμασταν ψεύτες", Emily Lockhart, εκδόσεις Διόπτρα

# data[].attributes.body
Η οικογένεια Σινκλέρ αποφασίζει να περάσει τις διακοπές της στο ιδιωτικό νησί Μπίτσγουντ. Μια ομάδα τεσσάρων πλούσιων νεαρών, οι "ψεύτες", διασκεδάζουν ανέμελα ώσπου το τέλειο σκηνικό διαλύεται. Τι συμβαίνει με την οικογένεια Σινκλέρ; Τι συμβαίνει όταν το ειδυλλιακό τοπίο μετατρέπεται σε αληθινή τραγωδία; Τι θα απογίνουν οι επαναστάτες, οραματιστές ήρωες του;

Η Emily Lockhart, με το φλογερό, γεμάτο αγωνία μυθιστόρημά της, κατάφερε να "σκαρφαλώσει" στο νούμερο 1 της λίστας των μπεστ-σέλερ των New York Times. Ένα βιβλίο που ακουμπά τον συναισθηματισμό και την ένταση των εφήβων και που όποιος πιάσει στα χέρια του, δεν θα μπορέσει να το αφήσει.

# data[].attributes.headline
"Διαλυμένο κορίτσι"Kathleen Glasgow, εκδ. Μεταίχμιο 

# data[].attributes.subject
"Διαλυμένο κορίτσι"Kathleen Glasgow, εκδ. Μεταίχμιο 

# data[].attributes.body
Ένα βαθιά συγκινητικό πορτρέτο μιας κοπέλας σ’ έναν κόσμο που δεν της χρωστάει τίποτα, και της έχει πάρει τόσα και τόσα, και της διαδρομής της για να ξαναγίνει καλά.

Η Σάρλοτ Ντέιβις είναι κομμάτια. Στα δεκαεφτά της χρόνια έχει ήδη χάσει περισσότερα απ’ όσα άλλοι άνθρωποι χάνουν σε μια ολόκληρη ζωή. Έχει μάθει όμως να ξεχνάει. Το σπασμένο γυαλί διώχνει τη θλίψη και αφήνει πίσω μόνο γαλήνη. Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι τον πατέρα σου και τον ποταμό. Την καλύτερή σου φίλη, για πάντα χαμένη. Ή τη μητέρα σου, που δεν έχει τίποτα πια να σου προσφέρει. Κάθε καινούργια ουλή σκληραίνει λίγο ακόμα την καρδιά της. Κι ωστόσο ακόμα πονάει, πονάει πολύ. Πονάει τόσο που δεν την νοιάζει πια· κι αυτό πρέπει να συμβεί μερικές φορές για να καταφέρεις να βρεις τον δρόμο της επιστροφής. Ένα βαθιά συγκινητικό πορτρέτο ενός κοριτσιού που ζει σε έναν κόσμο που δεν της χρωστάει τίποτα αλλά της έχει πάρει τόσα και τόσα, και η περιγραφή της απεγνωσμένης της προσπάθειας να επανέλθει. Το ντεμπούτο της Kathleen Glasgow είναι σπαρακτικό, ατρόμητο και ολότελα ειλικρινές. Μια ιστορία που δεν θα σας αφήσει να την αφήσετε.

# data[].attributes.headline
20η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου

# data[].attributes.subject
20η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου

# data[].attributes.body
Την Παρασκευή 17 Μαΐου οι μαθητές/τριες του πολιτιστικού προγράμματος «Ταξιδεύοντας με τη λογοτεχνία και δημιουργώντας με όχημα τη φαντασία» και του περιβαλλοντικού προγράμματος «Ψηφιακή σχολική εφημερίδα e-ματιά του 1ου – η ματιά των μαθητών στον κόσμο» με τη συνοδεία των υπεύθυνων εκπαιδευτικών, Ζ. Τακαβάκογλου Ε. Χατζηαγοράκη, και Μ. Μερτσανίδου επισκέφθηκαν την 20η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, που πραγματοποιείται στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Σκοπός της επίσκεψης ήταν να παρακολουθήσουν οι μαθητές /τριες την εκδήλωση “Τετράγωνα κύματα, ιπτάμενες μέδουσες” και παράλληλα να περιηγηθούν σε χώρους της έκθεσης.

# data[].attributes.attachment_caption
ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ, ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ, ΒΙΑ: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ BULLYING

# data[].attributes.headline
Μαζί, Ελένη Πριοβόλου, εκδ. ΚΑΛΕΝΤΗΣ

# data[].attributes.subject
Μαζί, Ελένη Πριοβόλου, εκδ. ΚΑΛΕΝΤΗΣ

# data[].attributes.body
Ο Μύρων είναι το πιο μικροκαμωμένο παιδί όχι μόνο στην τάξη του αλλά και σε ολόκληρο το γυμνάσιο.
Καθημερινά προσπαθεί να προστατέψει τον εαυτό του, όπως και οι συμμαθητές του, από τη συμμορία των "Σκαθαριών" που βασανίζει τους πάντες στο σχολείο, αλλά κανείς δεν τολμά να τα βάλει μαζί τους.
Ο αρχηγός τους, ο Παμίνος, έχει μεγάλα σχέδια, θέλει να επιβληθεί και έξω από το σχολείο, στη γειτονιά, στη συνοικία και σε ολόκληρη την πόλη. Όμως η άφιξη μιας νέας μαθήτριας, της Λούνα, θα γίνει η αρχή για ν' αλλάξουν όλα...
Μια ιστορία με έντονους χαρακτήρες όσο και πλοκή, που απεικονίζει γλαφυρά την καθημερινότητα των νέων, προβάλλοντας το θέμα της σχολικής βίας και τις κοινωνικές διαστάσεις του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

# data[].attributes.headline
”Το λουζεράκι”, Ελένη Τασοπούλου, εκδ. Καστανιώτη

# data[].attributes.subject
”Το λουζεράκι”, Ελένη Τασοπούλου, εκδ. Καστανιώτη

# data[].attributes.body
Η Θάλεια είναι το πρόσωπο, η Θάλεια είναι το “λουζεράκι”, μια μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου, που περνά πάντοτε απαρατήρητη, σχεδόν το επιδιώκει τις περισσότερες φορές. Είναι από εκείνα τα αόρατα σχολεία που πασχίζεις να θυμηθείς ότι τα έχεις ή τα είχες συμμαθήτριες, που δεν σε κάνει να την προσέξεις ούτε με τις επιδόσεις της ως μαθήτρια και μοιάζει παντού και πάντα μια χρυσή μετριότητα. Μαζεμένη, συνεσταλμένη, δίχως αυτοπεποίθηση καμιά, εξ’ ου και “λουζεράκι”=λούζερ, χαμένη παντού, που κατεβάζει ταινίες για να περνάει το χρόνο της, με μια μονάχα φίλη, “αυτές που δεν τους ρίχνεις δεύτερη ματιά”, ένα από τα “κορίτσια της συγγνώμης“* των Κατσιμιχαίων, που απομαγνητίζουν, που νιώθουν σαν λόγχες τα βλέμματα των άλλων πάνω τους, που λακίζουν όταν μια μάχη κοχλάζει κοντά τους.

# data[].attributes.headline
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ; Τασιόπουλος Βαγγέλης, εκδ. ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

# data[].attributes.subject
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ; Τασιόπουλος Βαγγέλης, εκδ. ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

# data[].attributes.body
"Λοιπόν, ξέρουμε τι έχει συμβεί. Προτείνω να το λύσουμε μόνοι μας. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Η κάθε τάξη, το κάθε τμήμα να κάνει συνέλευση και να αποφασίσει το τέλος του νόμου της σιωπής. Να μιλήσουμε πρέπει. Γιατί, όσο μιλάς ελευθερώνεσαι"... Μια ιστορία που αναφέρεται στην ενδοσχολική βία και τον εκφοβισμό. Θύτες και θύματα απέναντι σ' ένα γιατί, που θα απαντήσουν τα ίδια τα παιδιά.
Η έκδοση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Οργανισμού "Το Χαμόγελο του Παιδιού". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

# data[].attributes.headline
ΜΙΛΑ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ, 

# data[].attributes.subject
ΜΙΛΑ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ, 

# data[].attributes.body
3 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

# data[].attributes.headline
DELETE ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, 

# data[].attributes.subject
DELETE ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, 

# data[].attributes.headline
”Σχολική παράσταση”, Βασίλης Παπαθεοδώρου, εκδ. Καστανιώτη

# data[].attributes.subject
”Σχολική παράσταση”, Βασίλης Παπαθεοδώρου, εκδ. Καστανιώτη

# data[].attributes.body
Με φόντο μια μαθητική παράσταση σε σχολείο της Γερμανίας, ο Γιώργος, μαθητής της Β' Γυμνασίου, θα βρεθεί στο επίκεντρο, ως πρωταγωνιστής και θύμα, μιας έξαρσης ρατσιστικών επεισοδίων, από μια κοινωνία που είναι βαθιά διχασμένη. Μέσα σ' όλο αυτό το κλίμα, θα προσπαθήσει να κρατήσει τη δύναμη και την αξιοπρέπεια του. Με συμμάχους τον Τζάφερ και τον Αντρέας, έναν Τούρκο κι έναν Γερμανό συμμαθητή του, αλλά και με τη βοήθεια του καθηγητή κυρίου Μίκαελ, θα καταλάβει και θα νιώσει ότι η φιλία δεν κοιτά χώρες και λαούς, δεν υπολογίζει θρησκείες και κοινωνικές ανισότητες. Και η δράση θα κλιμακώνεται, όσο προχωρούν οι πρόβες της σχολικής παράστασης, ενός θεατρικού με θέμα τα Πάθη του Χριστού.
Βία και προκαταλήψεις από τη μία, συμπόνια και αλληλεγγύη από την άλλη, εναλλάσσονται στο βιβλίο αυτό του Βασίλη Παπαθεοδώρου. Ένα μυθιστόρημα που είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Γιώργος ή Γκέοργκ έχει μεταναστεύσει με τους εκπαιδευτικούς γονείς του στο Μόναχο. Είναι πολύ καλός μαθητής και ένα παιδί που ονειρεύεται ηρωικά κατορθώματα εμπνευσμένα από το Βυζάντιο. Μετά από τα πρώτα χρόνια στο ελληνικό σχολείο της πόλης του, εγγράφεται στο γερμανικό γυμνάσιο. Η υποδοχή του από τους νέους συμμαθητές κυμαίνεται από την αποδοχή, την επιφυλακτικότητα έως την ανοιχτά εκφρασμένη εχθρότητα. Σύντομα όμως θα γίνει κόκκινο πανί, όταν ο υπεύθυνος καθηγητής θα τον επιλέξει για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σχολική παράσταση. Τα ξενοφοβικά αντανακλαστικά ενεργοποιούνται άμεσα και ο Γκέοργκ γνωρίζει τον φόβο. Η αρχική καζούρα των συμμαθητών παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις και ο ίδιος βλέπει το όνειρο της συμμετοχής του στην παράσταση να ακυρώνεται. Όταν έρχεται αντιμέτωπος με τη βία, απαντά με βία. Οι στερεότυπες αντιλήψεις («Έτσι είναι όλοι οι ξένοι. Έρχονται στη Γερμανία και μετά θέλουν να τα χαλάσουν όλα») εκφράζονται από ένα μεγάλο κομμάτι της σχολικής κοινότητας. Τα γεγονότα κλιμακώνονται και ο νεαρός ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με ένα δυσανάλογο για την ηλικία του δίλημμα, ενώ ταυτόχρονα δέχεται απειλές.
Σε δεύτερο πλάνο: μια θλιμμένη γειτόνισσα κουβαλά το δικό της σταυρό καθώς ο ορφανός από πατέρα και άνεργος 20χρονος γιος της έχει μπλέξει με παρέες νεοναζιστών, η ελληνική παροικία αναστατώνεται και κινητοποιείται εξαιτίας εκτεταμένων επιθέσεων νεοναζί εναντίον ξένων, ένας γερο-σοφός που ζει στο δάσος τού διδάσκει την αξιοπρέπεια, ένας Τούρκος συμμαθητής ζει τον δικό του αποκλεισμό και ο πρώτος φίλος του Γκέοργκ παλεύει με τη δική του διαφορετικότητα, την αναπηρία.
Μετά από μια σειρά γεγονότων θα επικρατήσει πάντως το δίκαιο με τη δύναμη της φιλίας και της αλληλεγγύης νικώντας τον φανατισμό και την ξενοφοβία.
[,,,] Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται: Το βιβλίο απευθύνεται πρωτίστως σε μαθητές του Γυμνασίου αλλά και ώριμους αναγνώστες των δύο τελευταίων τάξεων του δημοτικού. [,,,] Για ποιο λόγο θα το αγαπήσουν τα παιδιά: Τα παιδιά θα αγαπήσουν το βιβλίο για την αμεσότητα και την ειλικρίνειά του. Θα ταυτιστούν με τους θετικούς ήρωες και τις δυνατές φιλίες που αναπτύσσουν και θα διαβάσουν για καταστάσεις που ενδεχομένως βιώνουν και τα ίδια στο σχολείο ή τη γειτονιά τους. Για ποιο λόγο να το προτιμήσουν οι γονείς: Για να δώσουν στα παιδιά τους την ευκαιρία να προβληματιστούν πάνω στα φλέγοντα θέματα της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και του νεοναζισμού αλλά και των στείρων αντιδράσεων όσων αρνούνται να δεχθούν τις κοινωνικές μεταβολές. (Ελένη Κορόβηλα, Bookpress.gr, 16/6/2013)

# data[].attributes.headline
”Το ημερολόγιο ενός δειλού”, Βασίλης Παπαθεοδώρου, εκδ. Καστανιώτη

# data[].attributes.subject
”Το ημερολόγιο ενός δειλού”, Βασίλης Παπαθεοδώρου, εκδ. Καστανιώτη

# data[].attributes.body
Ο Νίκος και ο Θοδωρής. Ο θύτης και το θύμα. Το χτες και το σήμερα. Με φόντο ένα ιδιωτικό σχολείο ξετυλίγονται δυο προσωπικές αφηγήσεις νίκης και ήττας, χαράς και απόγνωσης, που διασταυρώνονται καθημερινά σε μια βάναυση ιστορία κακοποίησης, σ' ένα διαρκή βασανισμό. Το bullying. Συμμαθητές και φίλοι, οικογένειες και καθηγητές γίνονται αργά ή γρήγορα μάρτυρες ακραίων συμπεριφορών.
- Ποιος θα αντιδράσει, πότε και πως;
- Υπάρχει τρόπος διαφυγής από αυτή την κατάσταση;
- Και ποιοι τελικά ευθύνονται για τη διαιώνισή της;
Το νεανικό μυθιστόρημα του Βασίλη Παπαθεοδώρου "Το ημερολόγιο ενός δειλού" σκιαγραφεί με τον πιο παραστατικό τρόπο καθημερινές καταστάσεις τις οποίες βιώνουν όλο και περισσότερα παιδιά. Πρόκειται για μια κατάδυση στην ψυχολογία των εφήβων, μια εξερεύνηση των πιο σκοτεινών πτυχών του μυαλού τους και των συμπεριφορών τους. Ένα μυθιστόρημα γραμμένο με χιούμορ και πίκρα, που περιγράφει όνειρα και προδοσία, φιλίες κι εγκατάλειψη, αποδοχή και περιθωριοποίηση. Ένα βιβλίο που μιλά για όσα όλοι μας έχουμε νιώσει και σκεφτεί, αλλά ντρεπόμαστε να τα ομολογήσουμε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

# data[].attributes.headline
Οι φύτουλες – Καμία ανοχή, Michael Fry, εκδ. Παπαδόπουλος

# data[].attributes.subject
Οι φύτουλες – Καμία ανοχή, Michael Fry, εκδ. Παπαδόπουλος

# data[].attributes.body
Ο Νικ έχει τα ζόρια του. Μια καινούρια συμμαθήτρια, η Γαλλίδα Σιμόν, έρχεται στο σχολείο του και του ανακατεύει το μέσα και τα έξω του. Η Σιμόν γρήγορα αρχίζει να κερδίζει χρόνο από τη φίλη του Νικ, τη Μόλι, αλλά και τους υπόλοιπους φίλους της παρέας. Παρότι η Σιμόν δείχνει να θέλει να περάσει χρόνο μαζί με τα μέλη της περιπόλου ασφαλείας, ο Νικ την αντιπαθεί σφόδρα. Μαντμαζέλ Μαυρίλα τη λέει!Θεωρεί ότι η Σιμόν δεν έχει υπάρξει θύμα μπούλινγκ για να ανήκει στην ομάδα τους.

# data[].attributes.headline
Ένα παιδί από το πουθενά”, Άλκη Ζέη, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.subject
Ένα παιδί από το πουθενά”, Άλκη Ζέη, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.body
"Με λένε Ίκαρο Λαμπρίδη και μένω στο Παγκράτι στην οδό Δικαιάρχου με την οικογένειά μου. Η οικογένειά μου είναι η θεία μου, η Ελένη-Ιοκάστη Καποδίστρια, το Αγόρι κι εγώ. Είμαι δέκα χρονών. Την ιστορία της οικογένειάς μου τη μαθαίνω κάθε Πέμπτη, όταν έρχονται οι φίλες της Ελένης-Ιοκάστης να παίξουν μπιρίμπα. Κάθονται στο καθιστικό γύρω από έναν στρογγυλό τραπέζι και παίζουν μιλώντας ασταμάτητα. Ακούω τη θεία μου να λέει στις φίλες της: "Από πού βρέθηκαν αυτά τα ξανθά μαλλιά; Κανείς στο σόι μας δεν είχε, θαρρείς και αυτό το παιδί ήρθε από το πουθενά", ώρες ώρες το πιστεύω κι εγώ πως ήρθα από το πουθενά".
Η Άλκη Ζέη γράφει με τη φωνή ενός παιδιού και αφηγείται την περιπέτεια του να μεγαλώνεις σήμερα. Μπορεί η λύση που αναζητά ο μικρός της ήρωας να κρύβεται στα απλούστερα πράγματα; Μπορεί ο κόσμος να εξημερωθεί; (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

# data[].attributes.headline
Το κουτί, Κωνσταντίνος Πατσαρός, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.subject
Το κουτί, Κωνσταντίνος Πατσαρός, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.body
Ο Αρίφ είναι ένα αγόρι έντεκα ετών γεννημένο στην Ελλάδα με καταγωγή από το Πακιστάν. Νιώθει όμως λίγο… εξωγήινος, τόσο διαφορετικός από όλους στο σχολείο κι ας μην έχει τρεις κεραίες για μάτια και έξι προβοσκιδοδοαφτιά.Έχει σβέρκο προσγείωσης για γήινες σφαλιάρες και τα μολύβια του Στέφανου. Είναι δύσκολο να είσαι έντεκα χρονών και να νιώθεις ότι δεν ανήκεις κάπου. Είναι κι αυτοί οι εφιάλτες που κάνουν τις νύχτες σχεδόν πιο αφόρητες από τις μέρες. Κάποιες φορές ονειρεύεται ότι γίνεται μικρός, πολύ μικρός, όσο ένας συνδετήρας και βρίσκεται κλεισμένος στο κουτί με τα χαμένα μικροαντικείμενα της τάξης. Πιάνει κουβέντα με το ψαλίδι, το κακοποιημένο μολύβι του Στέφανου αλλά και τη γόμα της Μαρίας, του ωραιότερου κοριτσιού της τάξης.

# data[].attributes.headline
Μήπως είμαι βλάκας;”, Σάκης Σερέφας , Μεταίχμιο

# data[].attributes.subject
Μήπως είμαι βλάκας;”, Σάκης Σερέφας , Μεταίχμιο

# data[].attributes.headline
Το τέρας, Βασίλης Κουτσιαρής, εκδ. Μίνωας

# data[].attributes.subject
Το τέρας, Βασίλης Κουτσιαρής, εκδ. Μίνωας

# data[].attributes.headline
“Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει”. 

# data[].attributes.subject
“Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει”. 

# data[].attributes.body
Νίκος Καζαντζάκης

# data[].attributes.headline
Things you didn't know about the Greek language

# data[].attributes.subject
Things you didn't know about the Greek language

# data[].attributes.attachment_link.title
Things you didn't know about the Greek language

# data[].attributes.headline
Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας

# data[].attributes.subject
Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας (Εισαγωγή) Greek Language

# data[].attributes.headline
Οι ομιλίες του Ξενοφώντα Ζολώτα στην αγγλική γλώσσα με μόνο ελληνικές λέξεις!

# data[].attributes.subject
Οι ομιλίες του Ξενοφώντα Ζολώτα στην αγγλική γλώσσα με μόνο ελληνικές λέξεις!

# data[].attributes.body
Η αγγλοελληνική ομιλία του Ζολώτα που εκφωνήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1959 έχει ως εξής:

Kyrie,

It is Zeus’ anathema on our epoch and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia.

It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic strategic and philanthropic scopes.

In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists.

Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic.

Parallel to this we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political end economic barometer are halcyonic.

The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies.

Therefore, I sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies.

I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue I emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you Kyrie, the stenographers.

# data[].attributes.headline
Mi Ultimo Tango en Atenas_APURIMAC feat ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ

# data[].attributes.subject
Mi Ultimo Tango en Atenas_APURIMAC feat ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ

# data[].attributes.body
Αργεντίνικο τραγούδι στο οποίο όλες οι λέξεις είναι ελληνικές!

Mi último tango en Atenas

Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli

cultura narcisista en una monarquia dogmatica

simfonia cacofonica, pandemonium en la atmosfera

melodia simbolo, melodrama y tragedia.

Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria

politico dislexico en parodia onirica

tirania fantasma, dilema megalomano

de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.

[Coro:]

Este mi último tango en Atenas

tango lloron, que corre por mis venas.

(repetir verso una vez)

Patriota heroicο, tragicο, sistematico

hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο

teatro ironicο, sindicato plasticο

y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.

Energia hyperbole, antidotο democraticο

Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima

musica epidermica en un pentagrama masoquista

y la simetria toxica de un epilogo necrologico.

(coro)

Hay un oasis aromatico, paralelo, fisiologico

profeta enigmatico, fenomeno cronico y ortodoxo

sin racismos ni extremismos, sin tabues etnicos

en lirica extasis sus praxis

es el melodico y fantastico antropo.

(coro)

https://lyricstranslate.com

# data[].attributes.attachment_link.title
Mi Ultimo Tango en Atenas_APURIMAC feat ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ_Official Video

# data[].attributes.headline
Η Ελληνική γλώσσα, Νικηφόρος Βρεττάκος,  συλλογή «Εκκρεμής δωρεά, τόμος Γ΄, εκδ. Τρία φύλλα, Αθήνα 1986.

# data[].attributes.subject
Η Ελληνική γλώσσα, Νικηφόρος Βρεττάκος,  συλλογή «Εκκρεμής δωρεά, τόμος Γ΄, εκδ. Τρία φύλλα, Αθήνα 1986.

# data[].attributes.body
Η ελληνική Γλώσσα

Όταν κάποτε φύγω από τούτο

το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω

όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει.

Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα

στους γαλάζιους διαδρόμους

συναντήσω αγγέλους,

θα τούς μιλήσω ελληνικά,

επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες.

Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

# data[].attributes.headline
Οδυσσέα Ελύτη, «Λόγος στην Ακαδημία της Στοκχόλμης» (απόσπασμα)

# data[].attributes.subject
Οδυσσέα Ελύτη, «Λόγος στην Ακαδημία της Στοκχόλμης» (απόσπασμα)

# data[].attributes.body
Μου εδόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ' όλ' αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ' ελάχιστες διαφορές. Η παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση, αντιστοιχεί και στην υλικοπνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου. Και το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μια Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος π.χ. —χωρίς ωστόσο να έχει το αντίκρισμα που είχαν εκείνοι επάνω στην έκταση της πολιτισμένης τότε ανθρωπότητας.

Εάν η γλώσσα αποτελούσε απλώς ένα μέσον επικοινωνίας, πρόβλημα δε θα υπήρχε. Συμβαίνει όμως ν' αποτελεί και εργαλείο μαγείας και φορέα ηθικών αξιών. Προσκτάται η γλώσσα στο μάκρος των αιώνων ένα ορισμένο ήθος. Και το ήθος αυτό γεννά υποχρεώσεις. Χωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος είκοσι πέντε αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μη γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Nα τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει. Το παρουσιάζει ανάγλυφα η νέα ελληνική ποίηση.

# data[].attributes.attachment_link.title
απονομή  Νόμπελ στον Ελύτη

# data[].attributes.headline
Ομιλία στη Στοκχόλμη, Γιώργος Σεφέρης

# data[].attributes.subject
Ομιλία στη Στοκχόλμη, Γιώργος Σεφέρης

# data[].attributes.body
Γιῶργος Σεφέρης - Ὁμιλία κατὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ Νόμπελ Λογοτεχνίας στὴ Στοκχόλμη

Τούτη τὴν ὥρα αἰσθάνομαι πὼς εἶμαι ὁ ἴδιος μία ἀντίφαση. Ἀλήθεια, ἡ Σουηδικὴ Ἀκαδημία, ἔκρινε πὼς ἡ προσπάθειά μου σὲ μία γλώσσα περιλάλητη ἐπὶ αἰῶνες, ἀλλὰ στὴν παροῦσα μορφή της περιορισμένη, ἄξιζε αὐτὴ τὴν ὑψηλὴ διάκριση. Θέλησε νὰ τιμήσει τὴ γλώσσα μου, καὶ νὰ - ἐκφράζω τώρα τὶς εὐχαριστίες μου σὲ ξένη γλώσσα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὴ συγνώμη ποὺ ζητῶ πρῶτα -πρῶτα ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου.

Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μας παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωμένη μὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ μέτρο, πρέπει νὰ τιμωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.

Ὅσο γιὰ μένα συγκινοῦμαι παρατηρώντας πῶς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους μου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασμένου αἰώνα, γράφει: «... θὰ χαθοῦμε γιατί ἀδικήσαμε ...». Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράμματος. Εἶχε μάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡμερῶν μας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει μακριὰ στὰ περασμένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση. Εἶναι γιὰ μένα σημαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιμήσει καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀναβρύζει ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα λαὸ περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσμος ὅπου ζοῦμε, ὁ τυραννισμένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση. Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα - καὶ τί θὰ γινόμασταν ἂν ἡ πνοή μας λιγόστευε; Εἶναι μία πράξη ἐμπιστοσύνης - κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά μας δὲν τὰ χρωστᾶμε στὴ στέρηση ἐμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τὸν περασμένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ μεγάλη διαφορὰ ἀνάμεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης καὶ στὴ λογοτεχνία. Παρατήρησαν πὼς ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράμα καὶ ἕνα σημερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συμπεριφορὰ τοῦ ἀνθρώπου δὲ μοιάζει νὰ ἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν᾿ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ ὀνομάζουμε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγμὴ ἀπὸ στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει ποὺ νἄ ῾βρει καταφύγιο, ἀπαρνημένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι᾿ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν μεγάλα καὶ μικρὰ μέρη τοῦ κόσμου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν᾿ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιομηχανία. Χρωστῶ τὴν εὐγνωμοσύνη μου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδημία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ πράγματα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλμὸς τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανὸς νὰ κρίνει μὲ ἀλήθεια ἐπίσημη τὴν ἄδικη μοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυμηθῶ τὸν Σέλλεϋ, τὸν ἐμπνευστή, καθὼς μᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νομπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ μπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἀναπόφευκτη βία μὲ τὴ μεγαλοσύνη τῆς καρδιᾶς του.

Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους. Πρέπει ν᾿ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.

Ὅταν στὸ δρόμο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγμά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουμε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουμε. Ἂς συλλογιστοῦμε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.

(11 Δεκεμβρίου 1963)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να - εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα*. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα πρώτα από τον εαυτό μου.

Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: "Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα" λέει ο Ηράκλειτος· "ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν"*.

Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα* του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: "...θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε..."*. Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει* ανάμεσα σ' ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα - και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης - κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ' ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν' ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να 'βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι' αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν' αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός: να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,
- για να θυμηθώ το Σέλλεϋ*, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.

Σ' αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν' αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.

Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.

Γ. Σεφέρης, Δοκιμές, τόμ. 2, Ίκαρος

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιώργος Σεφέρης, "Oμιλία στη Στοκχόλμη"

# data[].attributes.attachment_link.description
Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να - εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα*.

# data[].attributes.headline
"Τη γλώσσαν μού έδωσαν ελληνική", Οδυσσέας Ελύτης. [1959] 2011. ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ. ψαλμός Β'  21η έκδ. Αθήνα: Ίκαρος.

# data[].attributes.subject
"Τη γλώσσαν μού έδωσαν ελληνική", Οδυσσέας Ελύτης. [1959] 2011. ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ. ψαλμός Β'  21η έκδ. Αθήνα: Ίκαρος.

# data[].attributes.body
ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑΝ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Την γλώσσα μου έδωσαν ελληνική
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες τα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν’ ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Εκεί ρόδια, κυδώνια
θεοί μελαχρινοί, θείοι κι εξάδελφοι
το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια
και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο
σπάρτο και πιπερόριζα
με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων,
ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα -πρώτα Δόξα Σοι!
Εκεί δάφνες και βάγια
θυμιατό και λιβάνισμα
τις πάλες ευλογώντας και τα καρυοφύλλια.
Στο χώμα το στρωμένο με τ’ αμπελομάντιλα
κνίσες, τσουγκρίσματα
και Χριστός Ανέστη
με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων.
Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

# data[].attributes.headline
Καλή χρονιά κι ευτυχισμένο το 2024

# data[].attributes.subject
Καλή χρονιά κι ευτυχισμένο το 2024

# data[].attributes.body
Οι βιβλιοφάγοι του 1ου ευχόμαστε να έχουμε όλοι, μικροί και μεγάλοι, μια υπέροχη χρονιά! Ας είναι το 2024 μια χρονιά γεμάτη υγεία ,αγάπη, ευτυχία! Μια χρονιά με ελπίδα και αισιοδοξία για ειρήνη σε όλο τον κόσμο, για ένα καλύτερο περιβάλλον, γεμάτη αγάπη και αλληλεγγύη για τον συνάνθρωπο, γεμάτη ανθρωπιά!

# data[].attributes.headline
audio book: Χριστουγεννιάτικη ιστορία, Κάρολος Ντίκενς

# data[].attributes.subject
audio book: Χριστουγεννιάτικη ιστορία, Κάρολος Ντίκενς

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστουγεννιάτικη Ιστορία - Κάρολος Ντίκενς - Audio Book Greek

# data[].attributes.headline
audio book: "Το χριστόψωμο" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

# data[].attributes.subject
audio book: "Το χριστόψωμο" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ (Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη) [Audiobook]

# data[].attributes.headline
audio book: Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.subject
audio book: Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΤΕΜΠΈΛΗ (Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη) [Audiobook]

# data[].attributes.headline
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, εκδ. Αρμός

# data[].attributes.subject
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, εκδ. Αρμός

# data[].attributes.body
Ένα βιβλίο με χριστουγεννιάτικα διηγήματα :

Θείον Όραμα - Ανδρέας Καρκαβίτσας
Παραμονή Χριστούγεννα - Φώτης Κόντογλου
Ο Αναποδιασμένος - Αλέξανδρος Μωραϊτίδης
Χριστούγεννα στη σπηλιά - Φώτης Κόντογλου
Βαρυχειμωνιά - Αλέξανδρος Μωραϊτίδης
Ο Χαραμάδος - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Γιάννης ο Βλογημένος - Φώτης Κόντογλου

# data[].attributes.headline
Διηγήματα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, εκδ. Μίνωας

# data[].attributes.subject
Διηγήματα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, εκδ. Μίνωας

# data[].attributes.body
Χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

# data[].attributes.headline
Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας,  Roald Dahl, εκδ. Ψυχογιός

# data[].attributes.subject
Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας,  Roald Dahl, εκδ. Ψυχογιός

# data[].attributes.body
Περιπέτεια γεμάτη σοκολάτα. Πέντε παιδιά –και μονάχα πέντε– πήραν την άδεια να επισκεφτούν το εργοστάσιο σοκολάτας του κυρίου Βόνκα. Τα πέντε αυτά τυχερά παιδιά θα έβλεπαν όλα τα μυστηριώδη μηχανήματα του εργοστασίου απ’ όπου έβγαιναν τα πιο θαυμαστά ζαχαρωτά όλου του κόσμου. Τι συμβαίνει όμως όταν συναντούν τον διάσημο κύριο Βόνκα; Τι συμβαίνει όταν περνάνε τη μεγάλη πύλη του εργοστασίου; Τι συμβαίνει όταν βλέπουν για πρώτη φορά τους παράξενους εργάτες που μιλούν μόνο με στίχους και που οι μικροσκοπικές σκιές τους διαγράφονται στα παράθυρα του εργοστασίου; Και... τι συμβαίνει όταν ένα από τα παιδιά παρακούσει τις εντολές του κυρίου Βόνκα;

# data[].attributes.headline
"Το αστέρι του Βορρά", Φίλιπ Πούλμαν, εκδ. Ψυχογιός

# data[].attributes.subject
"Το αστέρι του Βορρά", Φίλιπ Πούλμαν, εκδ. Ψυχογιός

# data[].attributes.body
Επέλεξα να σας παρουσιάσω ένα πολυβραβευμένο βιβλίο από τη λογοτεχνία του φανταστικού που έγραψε ο Φίλιπ Πούλμαν και έχει γίνει μάλιστα και ταινία το 2007.
https://video.link/w/qU5Vc

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Σε έναν παράλληλο κόσμο, παιδιά από όλο τον πλανήτη αρχίζουν να εξαφανίζονται. Κανείς δεν ξέρει το γιατί, και κανείς δεν νοιάζεται να μάθει, ώσπου ένα κορίτσι αποφασίζει να αναλάβει δράση.

Ο χρόνος που εξελίσσεται η ιστορία του βιβλίου είναι απροσδιόριστος, κοντά στην εποχή μας. Η ιστορία παίρνει μέρος σε ένα κτήριο, σαν σχολείο στο οποίο ζει ο κύριος ήρωας της υπόθεσης. Το θέμα του βιβλίου έχει να κάνει με το πως η Λύρα, η οποία είναι η βασική ηρωίδα της ιστορίας, περιπλέκεται με την υπόθεση των απαγωγών παιδιών και πως αυτή σχετίζεται με την όλη ιστορία.

Σε εκείνο τον κόσμο, ο καθένας έχει ένα δικό του ζώο, το οποίο είναι το άλλο μισό του, δηλαδή είναι μέρος του. Μια ομάδα ατόμων όμως, απαγάγει παιδιά και για κάποιο θρησκευτικό λόγο , χωρίζουν τα παιδιά από τα ζώα τους, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην μπορούν να επιβιώσουν.

Η κεντρική ηρωίδα , λέγεται Λύρα, έχει ξανθά μαλλιά και ένα ιδικό χάρισμα, με την βοήθεια ενός μαγικού κουτιού μπορεί να μάθει ότι θέλει. Για ζώο έχει τον Παντελή, που στην ηλικία της Λύρας επειδή είναι ακόμα παιδί, δεν έχει αποκτήσει ακόμα μια σταθερή μορφή, αλλά γίνεται ότι ζώο θέλει.

Γιατί επέλεξα το βιβλίο; Θα το πρότεινα σε έναν/μια συμμαθητή/ τρια μου ή σε έναν μεγαλύτερο αναγνώστη και γιατί;
Επέλεξα αυτό το βιβλίο επειδή ήταν φαντασίας αλλά και επειδή είχε και δόσεις αλήθειας.

Το αστέρι του Βορρά, είναι ένα βιβλίο, το οποίο θα το πρότεινα σε άτομα όλων των ηλικιών, επειδή είναι ένα βιβλίο που άμα ξεκινήσεις να διαβάζεις, το σταματάς πολύ δύσκολα.
Χάρης Σεμερτζίδης, Α6

# data[].attributes.headline
Audio book: Τα Χριστούγεννα, Άντον Τσέχωφ

# data[].attributes.subject
Audio book: Τα Χριστούγεννα, Άντον Τσέχωφ

# data[].attributes.body
Η πρόταση μας για να ακούσετε ένα ωραίο βιβλίο

από τον Αντον Τσέχωφ, Το χριστουγεννιάτικο διήγημά του «Οι μεγαλομάρτυρες της Πρωτοχρονιάς» ακούμε εδώ από τον Ανδρέα Χατζηδήμου

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα 23 | Τα Χριστούγεννα - Άντον Τσέχωφ

# data[].attributes.attachment_link.description
Listen to this episode from Κλασικά Διηγήματα on Spotify. Χαίρετε αγαπητοί φίλοι του βιβλίου! Καλά Χριστούγεννα! Από μικρός θυμάμαι διηγήσεις και ιστορίες που άκουγα για τις ημέρες του Αγίου Δωδεκαημέρου.

# data[].attributes.headline
"Πληγωμένες καρδιές", Κόλιν Χούβερ, εκδ. Διόπτρα

# data[].attributes.subject
"Πληγωμένες καρδιές", Κόλιν Χούβερ, εκδ. Διόπτρα

# data[].attributes.body
ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το βιβλίο "πληγωμένες καρδιές" εξιστορεί την προσπάθεια της Μπέγια, μιας δεκαεννιάχρονης κοπέλας, να κάνει μια νέα αρχή στη ζωή της, αφήνοντας πίσω της όσα τη σημάδεψαν στο παρελθόν. γιατί η Μπέγια είχε μια ζωή που μόνο εύκολη δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, αφού ζούσε μόνο με την εθισμένη στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά μητέρα της, η οποία έφυγε από τη ζωή μόλις δύο μήνες πριν ξεκινήσει τις σπουδές της, γεγονός που την άφησε χωρίς καν μια στέγη. Αντιμέτωπη με τις νέες συνθήκες, αναγκάζεται να μετακομίσει στο σπίτι του πατέρα της, που τον γνωρίζει ελάχιστα. Ο πατέρας της ζει με τη νέα του σύζυγο και την κόρη της, οι οποίες καλοδέχονται τη Μπέγια, αλλά εκείνη το μόνο που έχει στο μυαλό της είναι να περάσει ένα ήρεμο καλοκαίρι, περιμένοντας να ξεκινήσει το πρώτο εξάμηνο των σπουδών της και κατ΄ επέκτασιν η νέα της ζωή. Όμως ο νέος της γείτονας, ο Σάμσον, θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της.

Γιατί επέλεξα αυτό το βιβλίο;

Επέλεξα να σας παρουσιάσω αυτό το βιbλίο της Collen Hoover γιατί μου κίνησε το ενδιαφέρον, μιας και μιλάει για την αγάπη και για κάποιες πληγωμένες καρδιές.

Είναι ένα βιβλίο που περιγράφει πολύ καλά τους χαρακτήρες του και είναι γεμάτο από συναισθήματα, εντάσεις και σκέψεις.

Στέλλα Τουλκερίδου, Γ4

# data[].attributes.headline
"Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον", Ρίτσαρντ Μπαχ, εκδ. Διόπτρα

# data[].attributes.subject
"Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον", Ρίτσαρντ Μπαχ, εκδ. Διόπτρα

# data[].attributes.body
Το βιβλίο που επέλεξα να παρουσιάσω είναι ένα παραμυθένιο μυθιστόρημα που μας διδάσκει πολλά για τη ζωή. Ο γλάρος Ιωνάθαν θα μπορούσε να είναι ο άνθρωπος που μας μαθαίνει να ακούμε την καρδιά μας, να μην παρατάμε τα όνειρά μας, να μην παρασυρόμαστε, να μην κρατάμε κακία και να κάνουμε πάντα το καλό.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το βιβλίο περιγράφει έναν γλάρο που γεννήθηκε για να είναι διαφορετικός. Ενώ όλοι οι γλάροι πετούσαν για να βρουν τροφή, ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβιγκστον πετάει για να βρει τα όρια του! Για να γίνει καλύτερος! Οι άλλοι γλάροι γι' αυτόν το λόγο τον διώχνουν από την κοινότητα. Αυτός όμως δεν τα παρατάει. Μετά από πολλά χρόνια πηγαίνει σε έναν άλλο κόσμο, όπου εκεί όλοι οι γλάροι είχαν το ίδιο όραμα με αυτόν: να γίνουν ελεύθεροι! Αφού έζησε για λίγο καιρό εκεί και έμαθε πολλά πράγματα, γύρισε πίσω στον πραγματικό κόσμο και άρχισε να επηρεάζει τους άλλους γλάρους.

Γιατί επέλεξα το βιβλίο αυτό; Θα το πρότεινα σε έναν/μια  συμμαθητή/τρια μου ή μεγαλύτερο αναγνώστη και γιατί;

Επέλεξα αυτό το βιβλίο σχεδόν τυχαία. Καθώς έψαχνα σε κάποιο βιβλιοπωλείο, διάβασα το οπισθόφυλλό του και μου τράβηξε την προσοχή. Και δεν το μετάνιωσα! Τελικά είχα δίκιο που το διάλεξα, γιατί είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που σε κρατά σε αγωνία, αλλά και σε διδάσκει πολλά πράγματα. Ο γλάρος Ιωνάθαν δεν τα παρατάει ποτέ, επιμένει για να πετύχει αυτό που θέλει, ακόμα κι αν οι άλλοι δεν τον καταλαβαίνουν, ακούει την καρδιά του και έχει καλοσύνη. Παρόλο που οι άλλοι τον έδιωξαν, αυτός ξαναγύρισε για να τους βοηθήσει. Είναι ένα βιβλίο, λοιπόν, που μας μαθαίνει πως να ζούμε σωστά.

Θα το πρότεινα και σε μικρούς και σε μεγάλους. Οι μικροί μπορούν να βρουν μια ενδιαφέρουσα ιστορία που μας διδάσκει πως αξίζει να παλεύουμε για τα όνειρά μας. Οι μεγάλοι πάλι μπορούν να διδαχθούν πολλά για την καλοσύνη που πρέπει να έχουν και να μην νοιάζονται μόνο για τα υλικά αγαθά.

Δημήτρης Μελετλίδης, Γ6

# data[].attributes.headline
"Τα στενά παπούτσια", Ζωρζ Σαρή, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.subject
"Τα στενά παπούτσια", Ζωρζ Σαρή, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.body
Το βιβλίο που επέλεξα να σας παρουσιάσω, "τα στενά παπούτσια" της Ζωρζ Σαρή, αναφέρεται στις σχέσεις δύο δωδεκάχρονων παιδιών σε ένα χωριουδάκι της Αίγινας, τη Βαγία.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το βιβλίο «Τα στενά παπούτσια» αναφέρεται σε ένα αγόρι, τον Παναγιώτη, ο οποίος ζει σε ένα μικρό χωριουδάκι, τη Βαγία και έχει έναν στόχο από παιδί: να γίνει δάσκαλος. Έχει πολλούς φίλους και φίλες, αλλά απ’ όλους ξεχωρίζει την Ζωή, η οποία είναι στην ίδια ηλικία με τον Παναγιώτη και κάθε καλοκαίρι μαζί με την οικογένειά της, τον επισκέπτεται και μπλέκουν όλοι μαζί σε περίπλοκες και τρομακτικές περιπέτειες . Καθώς το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος και η Ζωή πρέπει να επιστρέψει στην πόλη της, ο Παναγιώτης στενοχωριέται διότι δεν θέλει να την αποχωριστεί. Όμως τα πράγματα θα εξελιχθούν κάπως αλλιώς…

Γιατί επέλεξα το βιβλίο αυτό; Θα το πρότεινα σε έναν συμμαθητή μου ή μεγαλύτερο  αναγνώστη και γιατί;

Επέλεξα το βιβλίο αυτό διότι, προτού το αγοράσω, αναζήτησα στο διαδίκτυο πληροφορίες και με βάση αυτά που είδα, ήμουν σίγουρη πως θα μου αρέσει.

Το βιβλίο αυτό οπωσδήποτε θα το πρότεινα σε κάποιον συμμαθητή ή σε ένα άτομο που ενδιαφέρεται για τα βιβλία διότι είναι διασκεδαστικό, μαθαίνεις πολλά σχετικά με την ιστορία της Βαγίας και τις παραδόσεις των κατοίκων της. Οι μικροί αναγνώστες θα απολαύσουν περιπέτειες μιας ανέμελης εποχής που θα ζηλέψουν και οι μεγαλύτεροι θα θυμηθούν τα δικά τους ανέμελα παιδικά χρόνια!

Αλίκη Αλαμίση ,Γ1

# data[].attributes.headline
"Η μωβ ομπρέλα", Άλκη Ζέη, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.subject
"Η μωβ ομπρέλα", Άλκη Ζέη, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.body
Το βιβλίο που θα σας παρουσιάσω είναι ένα μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη που , όπως αναφέρεται στην επίσημη σελίδα της συγγραφέως, αποτελεί το ιντερμέδιο ανάμεσα στο Καπλάνι της βιτρίνας και στον Μεγάλο περίπατο του Πέτρου. Αυτά τα τρία βιβλία μιλούν για τη ζωή των παιδιών κυρίως από την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά μέχρι την Απελευθέρωση.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Το βιβλίο εξιστορεί την παιδική ηλικία ενός 10χρονου κοριτσιού, της Ελευθερίας και των μικρότερων αδερφών της, και τις ιστορίες της οικογένειάς της. Η ιστορία διαδραματίζεται το τελευταίο καλοκαίρι πριν τον πόλεμο του ’40 στο Μαρούσι της Αθήνας. Εκεί ζει η Ελευθερία με την οικογένειά της και βλέπουμε πως περνούν τα δύσκολα χρόνια εκείνης της εποχής. Μας δείχνει τη φτώχεια που υπήρχε εκείνη την εποχή, αλλά και τα δύσκολα χρόνια του πολέμου του ΄40. Η οικογένεια περνά δύσκολες στιγμές, ενώ ο αυστηρός πατέρας δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη ζωή των παιδιών.

Γιατί επέλεξα το βιβλίο αυτό; Θα το πρότεινα σε έναν συμμαθητή μου ή μεγαλύτερο αναγνώστη και γιατί;

Ήξερα ότι τα βιβλία της Άλκης Ζέη είναι καταπληκτικά και διάλεξα αυτό το βιβλίο γιατί μου κέντρισε το ενδιαφέρον αμέσως.

Θα πρότεινα σε οποιονδήποτε να διαβάσει αυτό το βιβλίο, είτε συνομήλικο είτε μεγαλύτερό μου γιατί με εξέπληξε η ρεαλιστική ιστορία αλλά και το χιούμορ της συγγραφέως. Απόλαυσα την ανάγνωση της γραφής της και ένιωσα σαν να ζούσα κι εγώ μέσα στο βιβλίο.

Πρόδρομος Ιτσιόπουλος, Γ6

# data[].attributes.headline
"Ο πόλεμος, η Μαρία και το αδέσποτο", Ζωρζ Σαρή, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.subject
"Ο πόλεμος, η Μαρία και το αδέσποτο", Ζωρζ Σαρή, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.body
Το βιβλίο που θα σας παρουσιάσω είναι ένα ακόμα υπέροχο μυθιστόρημα της Ζωρζ Σαρή που μας μιλά για τις οδυνηρές συνέπειες του πολέμου και συγκινεί με την αλήθεια του.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Η Ζωρζ Σαρή, στο βιβλίο της, μας αφηγείται τις ιστορίες δύο κοριτσιών. Η 11χρονη Ναταλί Καράλη μένει στην Αθήνα με τους γονείς της και είναι το μοναχοπαίδι της οικογένειας. Παίζει πιάνο και είναι πολύ καλή μαθήτρια στο σχολείο. Θέλει συνέχεια να ακολουθεί τις τάσεις της μόδας και να φοράει, αλλά και να κάνει, ό,τι και τα άλλα παιδιά της ηλικίας της. Επίσης, την αφορούν διάφορα κοινωνικά θέματα, όπως ο πόλεμος. Όταν έγινε ο πόλεμος του Ιράκ, ένας στενός οικογενειακός φίλος της οικογένειας Καράλη, ο Στάθης, πήγε στη Βαγδάτη, για να τραβήξει φωτογραφίες και να κρατήσει σημειώσεις, για την εφημερίδα του. Από τους βαμβαρδισμούς, όλα τα κτίρια γκρεμίστηκαν. Ένα μικρό κορίτσι, ήταν πεσμένο στο πάτωμα, με τον νεκρό της σκύλο αγκαλιά.Οι γονείς της είχαν σκοτωθεί. Ο πατέρας της ήταν Ιρακινός και η μητέρα της Ελληνίδα. Της είχε μάθει να μιλάει ελληνικά. Μετά από τη συμβουλή ενός γείτονα, ο Στάθης αποφάσισε να πάρει τη Μαρία (έτσι έλεγαν τη μικρή), στην Ελλάδα. Την πήρε στο σπίτι του και η Ειρήνη, η μητέρα της Ναταλί, τον βοήθησε να την φροντίσει. Η Μαρία είχε πάθει σοκ από τον πόλεμο και δεν μιλούσε. Θα καταφέρει μια καινούρια πατρίδα να της προσφέρει ότι της στέρησε ο πόλεμος;

Γιατί επέλεξα αυτό το βιβλίο; Θα το πρότεινα σε έναν συμμαθητή μου ή μεγαλύτερο αναγνώστη και γιατί;

Επέλεξα αυτό το βιβλίο, γιατί είναι μια συγκινητική ιστορία που μιλάει για τις οδυνηρές συνθήκες του πολέμου, περνώντας όμορφα μηνύματα για την αξία της αγάπης, της προσφοράς, της αλληλεγγύης και της φιλίας.
Θα πρότεινα αυτό το βιβλίο σε συμμαθητές μου και σε μεγαλύτερους, γιατί διαβάζεται εύκολα και μας περνάει όμορφα μηνύματα.

# data[].attributes.headline
"Το τραγούδι του Αχιλλέα", Μάντλιν Μίλερ, εκδ. Διόπτρα

# data[].attributes.subject
"Το τραγούδι του Αχιλλέα", Μάντλιν Μίλερ, εκδ. Διόπτρα

# data[].attributes.body
Το βιβλίο που επέλεξα να σας παρουσιάσω ξαναγράφει την ιστορία του Αχιλλέα και του Πάτροκλου, που γνωρίζουμε από το σχολείο, όμως με έναν διαφορετικό τρόπο! Ζωντανεύει την εφηβική φιλία των δύο ηρώων και τον όρκο που έδωσαν να μείνουν για πάντα φίλοι.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Ο νεαρός Πάτροκλος εξορίστηκε από το παλάτι του και τον έστειλαν στο παλάτι του βασιλιά της Φθίας . Εκεί δεν είχε πολλούς φίλους και δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει τις δοκιμασίες που του έβαζαν γιατί ήταν πιο μικρόσωμος και αδύνατος από τους υπόλοιπους . Αλλά ένα βράδυ στην ώρα του δείπνου απέκτησε έναν φίλο, τον Αχιλλέα, το γιο του Βασιλιά Πηλέα . Τα δύο αγόρια κάνανε πολύ παρέα και στάλθηκαν στη σπηλιά του Θρυλικού δασκάλου Χείρωνα  με σκοπό τη μάθηση .  Εκεί ορκίζονται να μείνουν μαζί για πάντα , όμως η ζωή είχε άλλα σχέδια! Ένας πρίγκιπας από την Τροία είχε κλέψει την ομορφότερη γυναίκα στον κόσμο. Για να ξεπλύνουν τη ντροπή τους οι βασιλιάδες χρειάζονταν την Ασπίδα και το δόρυ του Αχιλλέα . Ο Πάτροκλος παρακαλεί τον Αχιλλέα να πάει αυτός στην θέση του, αλλά αυτός αρνήθηκε και πήγε ο ίδιος . Ο Αχιλλέας ήξερε πως για να κερδίσει την Αθανασία το τίμημα θα είναι βαρύ, αλλά ήξερε ότι με ένα τραγούδι θα μπορούσε να ξεγελάσει ακόμα και τους ίδιους του θεούς.

Γιατί επέλεξα αυτό το βιβλίο; Θα το πρότεινα σε έναν συμμαθητή μου ή μεγαλύτερο αναγνώστη και γιατί;

Επέλεξα αυτό το βιβλίο γιατί μιλάει για μια αγνή φιλία και είναι πολύ τρυφερό. Πιστεύω οτι θα άρεσε πολύ σε κορίτσια, αλλά θα το πρότεινα και στα αγόρια, παρόλο που μπορεί να το έβρισκαν λίγο "βαρετό". Είναι ευκολοδιάβαστο και μας θυμίζει γνωστές ιστορίες που ξέρουμε από την Ιλιάδα του Ομήρου. Και οι μεγαλύτεροι μπορούν άνετα να το διαβάσουν.

Λώλα Ηλιανή, Γ6

# data[].attributes.headline
"Το διπλό ταξίδι", Λίτσα Ψαραύτη, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.subject
"Το διπλό ταξίδι", Λίτσα Ψαραύτη, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.body
7 Νοεμβρίου 1943, μεσημέρι. Ένας ανελέητος βομβαρδισμός από γερμανικά αεροπλάνα ξεθεμελιώνει το Βαθύ της Σάμου. Χιλιάδες κάτοικοι του νησιού, για να γλιτώσουν τη γερμανική κατοχή, αναγκάζονται να περάσουν στη γειτονική Τουρκία και να καταλήξουν σε διάφορα προσφυγικά στρατόπεδα της Μέσης Ανατολής. Ανάμεσα στους πρόσφυγες είναι και η οικογένεια της συγγραφέως, που βρήκε στέγη σ’ ένα τσαντίρι στο στρατόπεδο της Γάζας, στην Παλαιστίνη. Η συγγραφέας, παιδάκι τότε, ζει τη σκληρή δοκιμασία της προσφυγιάς.

Σαράντα χρόνια αργότερα, μεγάλη πια βρίσκεται στα ίδια μέρη και ζει το δράμα της προσφυγιάς ενός άλλου λαού. Η συνάντησή της με έναν από τους πιλότους που βομβάρδισαν το Βαθύ το 1943 είναι συγκλονιστική. Οι μνήμες ξαναζωντανεύουν και το παρελθόν δένει με το παρόν σε τούτο το «Διπλό ταξίδι».

# data[].attributes.headline
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας "Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι" σε αφήγηση Ν. Πιλάβιου (1979)

# data[].attributes.subject
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας "Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι" σε αφήγηση Ν. Πιλάβιου (1979)

# data[].attributes.attachment_link.title
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας "Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι" σε αφήγηση Ν. Πιλάβιου (1979)

# data[].attributes.headline
Μια μικρή ταινιούλα για τα Χριστούγεννα! 

# data[].attributes.subject
Μια μικρή ταινιούλα για τα Χριστούγεννα! 

# data[].attributes.body
Ένα δέντρο μια φορά! μια ταινία βασισμένη στο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά

# data[].attributes.headline
Ευχή για Ειρήνη του Ελληνικού Κύκλου Παιδικού Βιβλίου – IBBY Greek Ibby 

# data[].attributes.subject
Ευχή για Ειρήνη του Ελληνικού Κύκλου Παιδικού Βιβλίου – IBBY Greek Ibby 

# data[].attributes.body
κάρτα που φιλοτέχνησαν οι υποψήφιες για το βραβείο Hans Christian Andersen 2024, η συγγραφέας Aγγελική Δαρλάση και η εικονογράφος Kelly Matathia Covo.

«Σε όποια γλώσσα κι αν σκεφτόμαστε και ονειρευόμαστε, όλες μας οι ευχές για τη νέα χρονιά εκφράζονται με μια μόνο λέξη: Eιρήνη!»

# data[].attributes.headline
ΚΑΠΟΥ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙΣ , Φίλιππος Μανδηλαράς, εκδ. Πατάκης

# data[].attributes.subject
ΚΑΠΟΥ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙΣ , Φίλιππος Μανδηλαράς, εκδ. Πατάκης

# data[].attributes.body
Ένα μυθιστόρημα διαχρονικά επίκαιρο! Ο ήρωας του βιβλίου είναι οπαδός από πολύ μικρή ηλικία, βαμμένος με τα χρώματα της ομάδας του μέχρι το κόκαλο. Ξεκίνησε να πηγαίνει γήπεδο με τον νονό του και έμαθε τον κόσμο μέσα από τους ποδοσφαιρικούς του ήρωες. Μεγαλώνοντας, αμφισβητεί και αναθεωρεί, ανακαλύπτει νέους ορίζοντες. Όμως, σαν τατουάζ στο σώμα, η ταυτότητα του οπαδού δε φεύγει ποτέ, μαζί με τους κινδύνους της. Ο Γιάννης αφηγείται την ιστορία του στην Ανθή, τη συμμαθήτριά του με την οποία πρόσφατα γνωρίστηκαν και φλερτάρουν. Το βιβλίο έχει εφηβικά καρδιοχτύπια, αγάπη, οικογένεια, βία, καψούρα, αγωνία και ένα φινάλε που σίγουρα δε θα το περιμένεις!

# data[].attributes.headline
"Κάθε μέρα άλλος", Ντέιβιντ Λέβιθαν (εκδόσεις Πατάκη)

# data[].attributes.subject
"Κάθε μέρα άλλος", Ντέιβιντ Λέβιθαν (εκδόσεις Πατάκη)

# data[].attributes.body
"Ονομάζεται Α. Κάθε πρωί ξυπνάει στο σώμα και στη ζωή ενός διαφορετικού ανθρώπου. Ποτέ δεν ξέρει από πριν ποιο θα είναι το άτομο μέσα στο οποίο θα βρεθεί. Αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι, λευκός ή μελαμψή, χαρούμενος ή θυμωμένη. Το έχει αποδεχτεί όμως, έχει ορίσει μάλιστα και τους κανόνες: δε δένεται πολύ, μένει διακριτικά στη ζωή των άλλων και δεν ανακατεύεται στην καθημερινότητα που μοιράζεται για μία μόνο μέρα. Ώσπου ένα πρωί ξυπνάει στο σώμα του Τζάστιν και γνωρίζει την κοπέλα του, τη Ριάννον. Τότε νιώθει ότι βρήκε επιτέλους κάποιον με τον οποίο θέλει να είναι μαζί. Κάθε μέρα."

Δεν είμαστε σίγουροι πως υπάρχει έφηβος που δεν έχει νιώσει ξένος μέσα στο σώμα του, που δεν έχει δυσκολευτεί να αποδεχτεί τις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτό, που δεν θα ήθελε να είναι κάτι άλλο από όσα είναι. Είμαστε όμως σίγουροι πως αυτό το συγκινητικό βιβλίο που καταπιάνεται με το δύσκολο ζήτημα της αποδοχής και της αγάπης απέναντι στο σώμα μας, θα γίνει ένα απο τα αγαπημένα μας αυτό το καλοκαίρι.

# data[].attributes.headline
27 Ιανουαρίου, Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος

# data[].attributes.subject
27 Ιανουαρίου, Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος

# data[].attributes.body
Για αυτόν το μήνα σκεφτήκαμε να σας παρουσιάσουμε βιβλία που ασχολούνται με το Ολοκαύτωμα μιας και η 27η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί ως Διεθνής Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2005.

Η 27η Ιανουαρίου επιλέχθηκε επειδή κατά την ημέρα αυτή το 1945 τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς- Μπιρκενάου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης του ναζιστικού καθεστώτος.

Με την υπ. αριθμ. 3218/2004 ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων τον Ιανουάριο του 2004 και με το Προεδρικό διάταγμα 31/2005 καθιερώθηκε και στην Ελλάδα η 27η Ιανουαρίου ως «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος», για να τιμηθεί η μνήμη των χιλιάδων Ελλήνων Εβραίων, που έχασαν τη ζωή τους στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και να εξαρθεί ο ηρωισμός των χριστιανών Ελλήνων, που με κίνδυνο της ζωής τους στην κατεχόμενη Ελλάδα, έσωσαν πολλούς Εβραίους συμπολίτες τους από βέβαιο θάνατο.

# data[].attributes.headline
"Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα", Τζόν Μπόιν, εκδ. Ψυχογιός

# data[].attributes.subject
"Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα", Τζόν Μπόιν, εκδ. Ψυχογιός

# data[].attributes.body
Πρόκειται για το τέταρτο βιβλίο του του Τζον Μπόιν (Ιρλανδία, 1971-) και το πρώτο παιδικό βιβλίο που γράφτηκε ποτέ για το Ολοκαύτωμα. Μια συγκινητική ιστορία της ασυνήθιστης φιλία ανάμεσα σε δύο αγόρια κάτω από από τις πιο φρικτές συνθήκες.

Ο εννιάχρονος Μπρούνο δεν έχει ιδέα για την Τελική Λύση ή το Ολοκαύτωμα. Δε γνωρίζει για τον εφιάλτη που ζουν οι λαοί της Ευρώπης εξαιτίας της χώρας του. Το μόνο που ξέρει είναι ότι αναγκάστηκε να μετακομίσει από το άνετο σπίτι του στο Βερολίνο σ’ ένα οίκημα σε μια απομονωμένη περιοχή όπου δεν έχει τίποτε να κάνει και κανέναν για να παίξει. Μέχρι τη στιγμή που συναντά τον Σμούελ, ένα αγόρι που ζει στην άλλη μεριά του συρματοπλέγματος και που, όπως κι άλλοι άνθρωποι εκεί, φορά μια στολή σαν ριγέ πιτζάμα. Η φιλία του Μπρούνο με τον Σμούελ θα τον οδηγήσει από την αθωότητα σε μια σκληρή αποκάλυψη και θα τον αναγκάσει να γίνει άθελά του μέρος μιας αποτρόπαιας κατάστασης.

πηγή: https://www.elniplex.com/

έχει γυριστεί και σε ταινία: https://www.youtube.com/watch?v=y-Aoa4NWHGk

# data[].attributes.headline
Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα,  Μαρούλα Κλιάφα, εκδ. Πατάκης

# data[].attributes.subject
Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα,  Μαρούλα Κλιάφα, εκδ. Πατάκης

# data[].attributes.body
Τη μέρα που η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα το 1940, η Ρεβέκκα είναι δώδεκα χρονών και μεγαλώνει στα Τρίκαλα σε μια ασυνήθιστη οικογένεια – ο μπαμπάς είναι Ισραηλίτης λογιστής που δουλεύει σε τράπεζα και η μαμά χριστιανή καθηγήτρια πιάνου. Οι γονείς της είχαν κλεφτεί, γιατί οι οικογένειές τους δεν ενέκριναν αυτόν τον γάμο. Την εφηβεία της Ρεβέκκας σημαδεύουν γεγονότα συνταρακτικά: διώξεις, φυλακίσεις, μα και πράξεις αντίστασης. Συνθήματα, διαδηλώσεις, φιλίες και προδοσίες, νεανικά χτυποκάρδια, όνειρα και επώδυνοι αποχωρισμοί.

Τα πρόσωπα που κινούνται γύρω της ζωντανεύουν την πιο σκληρή και συνάμα ηρωική εποχή της νεότερης ιστορίας μας, φέρνοντας στο προσκήνιο γεγονότα άγνωστα σε πολλούς.

Ένα νεανικό μυθιστόρημα μυθοπλασίας που διατρέχει την Κατοχή, με αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία, που περιγράφει το εσωτερικό ταξίδι της ηρωίδας προς την ενηλικίωση με φόντο σκληρό. Για παιδιά από 11 ετών.

# data[].attributes.headline
"Έρικα", Ρουθ Βάντερ Ζι , εκδ. Καλειδοσκόπιο

# data[].attributes.subject
"Έρικα", Ρουθ Βάντερ Ζι , εκδ. Καλειδοσκόπιο

# data[].attributes.body
Η Ruth Vander Zee συναντά τυχαία το 1995 στο Ρότενμπουργκ της Γερμανίας την Έρικα, η οποία της αφηγείται την πραγματική ιστορία της οικογένειας της, καθώς η ίδια ήταν η μόνη που επέζησε από το Ολοκαύτωμα της 27ης Ιανουαρίου 1944

«Γεννήθηκα κάποια στιγμή το 1944. Δεν ξέρω πότε είναι τα γενέθλιά μου. Δεν ξέρω τι όνομα μου έδωσαν. Δεν ξέρω σε ποια πόλη γεννήθηκα, ούτε σε ποια χώρα. Δεν ξέρω αν είχα αδέλφια. Το μόνο που ξέρω είναι πως ήμουν μωρό, λίγων μηνών, όταν σώθηκα από το Ολοκαύτωμα». Αυτά τα λόγια λέει η Έρικα, που η μητέρα της την πέταξε από το τρένο που τη μετέφερε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για να τη σώσει. Το μωρό το υιοθέτησε μια άλλη οικογένεια, το βάφτισε Έρικα και έτσι σώθηκε.

το πολύ ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι η καταληκτική εικονογράφηση του Ρομπέρτο Ινοτσέτι που μοιάζει με φωτογραφικό ντοκουμέντο.

# data[].attributes.attachment_caption
Όταν πεθαίνει ένα παιδί, καταστρέφεται ένα κομμάτι μέλλοντος- η ζωή που δεν πρόλαβε να ζήσει.

# data[].attributes.headline
"Ζάζα",  Αργυρώ Πιπίνη, εκδ.  Καλειδοσκόπιο

# data[].attributes.subject
"Ζάζα",  Αργυρώ Πιπίνη, εκδ.  Καλειδοσκόπιο

# data[].attributes.body
ένα βιβλίο για πιο μικρά παιδιά, αλλά με πολύ ωραία μηνύματα και υπέροχες εικόνες.

Μας μιλά για τα τα παιδιά- θύματα του Ολοκαυτώματος. Παιδιά Εβραίων, παιδιά Ρομά, παιδιά με αναπηρίες. Ένας σωρός από παιδικά παπούτσια και παιχνίδια που απέμειναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σε ενάμιση εκατομμύριο υπολογίζονται τα παιδιά που θανατώθηκαν σε αυτά τα στρατόπεδα. Τα παιχνίδια τους μας λένε την ιστορία αυτών των παιδιών.

Στο βιβλίο διαβάζουμε:

Βρέθηκα κάτω από τρενάκια και μολυβένια στρατιωτάκια και κούκλες και πατίνια. […]
"Κι έμεινα κι εγώ εκεί, με τα κουζινικά και τα παιχνίδια τα κουρδιστά, για να φυλάω τα μυστικά. Ναι, εμείς ήμασταν οι φύλακες, εμείς φυλάξαμε τα μυστικά."
Η Ζάζα, ο Όττο, η Κολέτ, το Βουμβούμ… Τα παιχνίδια των παιδιών -η κλωστή που τα συνέδεε με την παλιά τους ζωή- διηγούνται την ιστορία τους.
Ένα βιβλίο για την ελπίδα και τη μνήμη, για το «Ποτέ ξανά».

# data[].attributes.headline
"Οι δικοί μας άνθρωποι", Μαζίζα Ντεκάστρο, εκδ. Καλειδοσκόπιο

# data[].attributes.subject
"Οι δικοί μας άνθρωποι", Μαζίζα Ντεκάστρο, εκδ. Καλειδοσκόπιο

# data[].attributes.body
Η ιστορία μια κυνηγημένης εβραϊκής οικογένειας που σώθηκε από τους κατοίκους ενός ολόκληρου χωριού της Κορινθίας στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής. Η ιστορία είναι αληθινή και τη βίωσε στενό συγγενικό πρόσωπο της συγγραφέα. Μέσα από το κείμενό της, η Μαρίζα Ντεκάστρο, δίνει σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση την ιστορία της οικογένειας Αβραάμ και Φρίντας Καμχή, όπως τη βίωσε η μικρή κόρη της οικογένειας, η Ρεβέκκα. Μέσα από γράμματα και παιδικές αφηγήσεις διδασκόμαστε βιωματικά για την αλληλοβοήθεια και το αληθινό θάρρος.

# data[].attributes.headline
"Το βότσαλο: Μια ιστορία για το Ολοκαύτωµα",  Μάριους Μαρτσινκεβίτσιους εικονογράφηση Ίνγκα Ντάγκιλε , εκδ. Διάπλαση

# data[].attributes.subject
"Το βότσαλο: Μια ιστορία για το Ολοκαύτωµα",  Μάριους Μαρτσινκεβίτσιους εικονογράφηση Ίνγκα Ντάγκιλε , εκδ. Διάπλαση

# data[].attributes.body
Ο Μάριους Μαρτσινκεβίτσιους και η Ίνγκα Ντάγκιλε φτιάχνουν ένα πραγματικό ποίημα για το Ολοκαύτωμα και τους ολοκληρωτισμούς με λέξεις και εικόνες.

Το βότσαλο είναι μία ιστορία για το Ολοκαύτωμα. Μέσα από τα μάτια δύο παιδιών, δυο μικρών Εβραιόπουλων, του Έιταν και της Ρίβκα, γνωρίζουμε τα γεγονότα που συνέβησαν σε ένα γκέτο στην πόλη του Βίλνιους στη Λιθουανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Εβραίοι αιχμαλωτίστηκαν σε γκέτο εκεί – όπως και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης και στη συνέχεια, στο πλαίσιο της Τελικής Λύσης, μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταναγκαστικής εργασίας και θανάτωσης από τους Ναζί.

# data[].attributes.headline
Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ (Graphic Diary), των Α. Φόλμαν-Ν. Πολόνσκυ

# data[].attributes.subject
Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ (Graphic Diary), των Α. Φόλμαν-Ν. Πολόνσκυ

# data[].attributes.body
«Φαίνεται σαν να έχουν περάσει χρόνια από την Κυριακή το πρωί. Συνέβησαν τόσα πολλά, που μου φαίνεται λες κι ολόκληρος ο κόσμος γύρισε ξαφνικά ανάποδα». Άννα Φρανκ

Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, παγκοσμίως γνωστό και αγαπημένο, παρουσιάζεται τώρα σε μια εντελώς νέα μορφή: ως Graphic Diary. Με μοναδικό τρόπο συνδέει το πρωτότυπο κείμενο με ζωντανούς διαλόγους και διηγήσεις, που βασίζονται στο ημερολόγιο, μέσα από την εντυπωσιακή και γεμάτη συναίσθημα δουλειά και εικονογράφηση των Άρι Φόλμαν και Νταβίντ Πολόνσκυ. Και οι δύο είναι γνωστοί για το κινηματογραφικό τους αριστούργημα Waltz with Bashir, το οποίο μεταξύ άλλων προτάθηκε για Όσκαρ. Με όση ζωντάνια γράφει η Άννα Φρανκ για τη ζωή της στην Kρυψώνα, τον φόβο της μην ανακαλυφθεί, αλλά και για τα εφηβικά της συναισθήματα, τόσο άμεση, σχεδόν κινηματογραφική, είναι η εικονογράφηση.

πηγή: https://www.patakis.gr/product/506923/vivlia-viografies--ntokoumenta-viografies-autoviografies/To-hmerologio-ths-Annas-Frank-Graphic-diary/

# data[].attributes.headline
"Τα κίτρινα καπέλα", Κέλλυ Ματαθία Κόβο, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.subject
"Τα κίτρινα καπέλα", Κέλλυ Ματαθία Κόβο, εκδ. Πατάκη

# data[].attributes.body
Για μικρότερα παιδιά

Τα κίτρινα καπέλα της Κέλλυς Ματαθία Κόβο είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο που αναφέρεται στην σωτηρία μιας οικογένειας από το Ολοκαύτωμα μέσα στον παραλογισμό και την φρίκη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Μια αλληγορία με πρωταγωνιστές ζώα. Μια υπέροχη αλληγορική ιστορία που καταφέρνει να μιλήσει για σκληρές αλήθειες με μια ήρεμη δύναμη και σεβασμό στα γεγονότα αλλά και τους αναγνώστες. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Greek Ibby 2018

# data[].attributes.headline
"Από μακριά", Αγγελική Δαρλάση, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.subject
"Από μακριά", Αγγελική Δαρλάση, εκδ. Μεταίχμιο

# data[].attributes.body
Είναι ένα βιβλίο που μιλά για το ρατσισμό και το φανατισμένο μίσος.

«Εκείνο το καλοκαίρι, μαζί με τους πλανόδιους και το λούνα παρκ τους, ήρθε η  Άλη»

Μια μικρή τσιγγάνα που δέχεται αρχικά τα πειράγματα των παιδιών επειδή είναι διαφορετικά. Οι γονείς που έμαθαν τα παιδιά τους να φοβούνται κάθε τι διαφορετικό, που έλεγαν : αυτή δεν είναι για σας, α κάνετε ό,τι λέμε. Δεν θα της μιλάτε. Δεν θα την πλησιάζετε. Και μάλιστα πρέπει να τη φοβάστε!"

Μέσα από τη μικρή Άλη έρχεται στο προσκήνιο και το ολοκαύτωμα των Ρομά μέσα από το τραγούδι που τραγουδά και είναι ο ύμνος των Ρομά.

Μαθαίνουμε και για ένα "ξεχασμένο Ολοκαύτωμα", μια γενοκτονία άγνωστη σε εμάς με 500.000 Ρομά να θανατώνονται από του Ναζί. Μόλις το 1982 αναγνωρίστηκε από τη Δυτική Γερμανία η δίωξη των Ρομά από τους Ναζί ως φυλετικά υποκινούμενη.

# data[].attributes.headline
Αστεράκι μου, Ζωή Γεροστάθη, εκδ. IWRITE

# data[].attributes.subject
Αστεράκι μου, Ζωή Γεροστάθη, εκδ. IWRITE

# data[].attributes.body
Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για το ολοκαύτωμα. Πώς να βάλεις στην παιδική ψυχή τόσο τρόμο και παραλογισμό; Δεν μπορεί, θα υπάρχει τρόπος σκέφτηκα και ένα κουτί γεμάτο χάρτινα αστέρια ήρθε να με βγάλει από την δύσκολη θέση.
Ένα κουτί γεμάτο χάρτινα παιδικά αστεράκια και ένα ριγέ φόρεμα γίνονται η αιτία για να βγάλει απ' την ψυχή της η προγιαγιά της μικρής Ρεβέκκας τον τρόμο και τον παραλογισμό που έζησε στα χρόνια της κατοχής. Τα αγαπημένα χάρτινα αστεράκια που με τόση χαρά μάζευε σαν έπαθλο η φίλη της εγγονής της, κάθε φορά που την επαινούσαν, της έφεραν στη μνήμη εικόνες που είχαν κρυφτεί στα βάθη του μυαλού της και μεταμορφώθηκαν σε λέξεις. Λέξεις που γνώρισαν στις δύο φίλες ένα κομμάτι της ιστορίας που όλοι θέλουμε να μην επαναληφθεί ποτέ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

# data[].attributes.headline
ΖΩΗ ΣΑΝ ΑΣΑΝΣΕΡ, Φίλιππος Μανδηλαράς, εκδ. Πατάκης

# data[].attributes.subject
ΖΩΗ ΣΑΝ ΑΣΑΝΣΕΡ, Φίλιππος Μανδηλαράς, εκδ. Πατάκης

# data[].attributes.headline
Θεατής… ή το επόμενο θύμα; ,Τζέιμς Πρέλερ, εκδ. ΠΑΤΑΚΗΣ

# data[].attributes.subject
Θεατής… ή το επόμενο θύμα; ,Τζέιμς Πρέλερ, εκδ. ΠΑΤΑΚΗΣ

# data[].attributes.body
Σπάσε τη σιωπή! Πάψε να είσαι θεατής. Δράσε!

Ο Έρικ είναι καινούριος στην πόλη αλλά και στο σχολείο. Μια μέρα γνωρίζει τον Γκρίφιν, έναν πολύ κουλ και δημοφιλή συμμαθητή του που πάντοτε περιστοιχίζεται από τη συμμορία του. Ο Έρικ βλέπει τη βία και τον εκφοβισμό που ασκεί η συμμορία του Γκρίφιν, αλλά προτιμάει να μένει σιωπηλός θεατής. Φοβάται μη γίνει κι αυτός θύμα τους. Κάποτε όμως ο Γκρίφιν τον προκαλεί. Και τότε ο Έρικ θα σπάσει τη σιωπή…

Ένα καθηλωτικό βιβλίο για τον σχολικό εκφοβισμό και τη συνωμοσία της σιωπής.