# data[].attributes.headline
พิชญา นามเมือง เลขที่16

# data[].attributes.subject
พิชญา นามเมือง เลขที่16

# data[].attributes.body
โรคปวดหลังเรื้อรังอาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้
: สถาปนิก
สาเหตุ: มีพฤติกรรมขีดๆ เขียนๆ ออกแบบเขียนแบบเป็นระยะเวลานาน ๆ เสี่ยงต่อการปวดบริเวณกล้ามเนื้อบ่าสะบักต้นคอหัวไหล่และข้อมือมีอาการนิ้วล็อกและชาแขนร่วมด้วย

วิธีป้องกัน:
1. ปรับลักษณะโต๊ะเก้าอี้ที่ทำงานให้เหมาะสมเวลานั่งให้หลังพิงพอดีเท้าทั้งสองข้างวางบนพื้น
2. เปลี่ยนอิริยาบถบ่อยๆ
3. ออกกำลังกายมากขึ้นและสม่ำเสมอ
4. คนทำงานออฟฟิศที่ต้องนั่งนาน ๆ ควรพักและเปลี่ยนอิริยาบถในทุก ๆ 1 – 2 ชั่วโมงเพื่อให้กล้ามเนื้อที่ทำงานหนักและล้าได้ผ่อนคลายด้วยวิธีง่าย ๆ เช่นบิดขี้เกียจหรือที่เรียกว่าการ Streching คือการเหยียดกล้ามเนื้อให้ตึงและทิ้งไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อและลดอาการเกร็งตัวตลอดจนอาการปวดกล้ามเนื้อได้มาก

# data[].attributes.headline
วิรัญญา ใจจำนงค์ 18

# data[].attributes.subject
วิรัญญา ใจจำนงค์ 18

# data[].attributes.body
โรคกระดูกสันหลังคด
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้:นักเรียน
สาเหตุ:กระดูกสันหลังคด เกิดได้จากหลายสาเหตุ ได้แก่ กระดูกสันหลังคดโดยไม่ทราบสาเหตุ กระดูกสันหลังคดจากความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง กระดูกสันหลังคดจากความเสื่อมของกระดูกสันหลัง โรคกระดูกสันหลังคดจากท่าทางที่ผิด โรคกระดูกสันหลังคดจากความเสื่อม โรคกระดูกสันหลังคดตั้งแต่แรกเกิด หรือเกิดร่วมกับโรคพันธุกรรมอื่นๆ ซึ่งโดยส่วนใหญ่ ร้อยละ 80 ที่พบนั้นเป็นชนิดที่เกิดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ
อาการ:

ระดับของแนวหัวไหล่ไม่เท่ากัน

แผ่นหลังหรือหน้าอกนูนไม่เท่ากัน

กระดูกสะบัก โก่งนูนมากขึ้น

ร่องเอวทั้งสองข้างไม่เท่ากัน

ระดับสะโพกสองข้างสูงต่ำไม่เท่ากัน

ก้มแล้วแนวกระดูกสันหลังไม่ตรง

ลำตัวเอียงไปทางด้านใดด้านหนึ่ง

มองเห็นกระดูกสันหลังคดงออย่างชัดเจน

วิธีการป้องกัน:ไม่นั่งท่าที่ไม่ปกติ

# data[].attributes.headline
นางสาวนุชนาฏ สินธุฉาย เลขที่14

# data[].attributes.subject
นางสาวนุชนาฏ สินธุฉาย เลขที่14

# data[].attributes.body
ตำรวจจราจรเสี่ยงโรคมะเร็ง
สาเหตุ
เพราะตำรวจจราจรมีการสูดดมควันท่อไอเสียเยอะกว่าคนที่ขับหรือคนที่เดินผ่าน เนื่องจากต้องอยู่บนถนนตลอดและเลี่ยงไม่ได้ที่จะสูดดมควัน
วิธีป้องกัน
1.ใส่แมสที่สามารถกรองควันจากท่อไอเสียให้ดี
2.มีกฎหมายที่เคร่งครัดเรื่องการยึดรถที่มีควันดำ

# data[].attributes.body
โรคเครียดลงกระเพาะ
อาชีพที่อาจเกิดโรค-พนังงานออฟฟิต
มักจะเกิดกับผู้ที่มีอายุ 18-35 ปี เนื่องจากเป็นช่วงวัยที่อาจจะมีความเครียดมาก ความเครียดที่สะสมในแต่ละวันเป็นตัวการที่ไปกระตุ้นให้กระเพาะหลั่งน้ำย่อยออกมามากกว่าปกติ และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดโรคกระเพาะกำเริบ และส่งผลให้ระบบต่างๆ ในร่างกายทำงานผิดปกติไปด้วย

ทำไมเครียดแล้วลงกระเพาะ?
1.ระบบประสาทอัตโนมัติไปกระตุ้นต่อมหมวกไต ให้หลั่งฮอร์โมนอะดรีนาลีน
2.ต่อมไทรอยด์หลั่งฮอร์โมนเร่งปฏิกิริยาการเผาผลาญอาหารออกมามาก ทำให้นอนไม่หลับและหิว
3.ความเครียดทำให้การทำงานของกระเพาะอาหารและลำไส้หยุดชะงักลง

อาการ

1. ปวดท้องบริเวณลิ้นปี่ ตอนท้องว่าง

2. เสียดหน้าอก อาหารไม่ย่อย

3. รู้สึกคลื่นไส้ อาเจียน

4. แน่นท้อง ท้องอืด เรอเหม็นเปรี้ยว

5. นอนไม่หลับ นอนหลับไม่สนิท

วิธีป้องกันโรคเครียดลงกระเพาะ

-ทานอาหารให้ตรงเวลา

-ไม่ทานอาหารรสจัด

-เลี่ยงของมัน ของทอด

-ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

-งดแอลกอฮอล์

-ไม่เครียด

# data[].attributes.headline
นส.อัญชิสา ทัพวงษ์ เ

# data[].attributes.body
นส.อัญชิสา ทัพวงษ์ เลขที่31
โรคเครียด
โรคเครียด คือ ภาวะที่ผู้ป่วยจะต้องเผชิญแรงกดดัน จากเหตุการณ์อะไรบางอย่างที่ไม่สามารถหาทางออกได้ ซึ่งสภาวะดังกล่าวส่งผลให้ร่างกายและภาวะด้านจิตใจ เกิดความเครียด ซึ่ง  ความเครียดนั้นสามารถเกิดได้กับทุกคน ในคนปกติทั่วไปจะสามารถคลายความเครียดได้แต่ในทางตรงกันข้าม  บุคคลที่มีแนวโน้มจะป่วยด้วยโรคเครียดไม่สามารถทำให้อาการเครียดลดน้อยลงได้และอาจมากขึ้นได้
สาเหตุ 1.ความเครียดจากภายในร่างกาย
2.ความเครียดจากนอกร่างกาย เช่นสภาพเเวดล้อม ความรู้สึกในเเง่ลบ
อาการที่บ่งบอกของความเครียด
1.สีหน้าหน้าบึ้งตึงไม่แจ่มใส
2.ไม่สนใจตนเอง ปล่อยเนื้อปล่อยตัว
3.อาการรุ่นแรงอาจมีความคิดที่จะฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตาย และทำร้ายตัวเอง
4.ปวดศีรษะเป็นประจำ  กินยาไม่หาย
5.รู้สึกใจสั่นง่ายและ เหงื่อออกตามตัว  และฝ่ามือฝ่าเท้า
6.รู้สึกขาดกำลังใจไม่มีแรงรู้สึกอ่อนล้า และไม่อยากทำอะไร
7.ระบบขับถ่ายมีปัญหา
8.อารมณ์ไม่อยู่กับร่องกับรอย
9.สมาธิสั้นลง  ไม่สามารถทำในสิ่งเดิม ๆได้
10.รู้สึกหมดหวัง ซึมเศร้า
11.รู้สึกหวาดกลัวและวิตกกังวล
12.ชอบเก็บตัว  อยากอยู่แบบคนเดียวเงียบ ๆ
13.นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายหรือนอนนาน นอนมากกว่าปกติ
วิธีป้องกัน
1.เมื่อเจอสถานการณ์ร้ายแรงที่ไม่อาจควบคุมได้ควรได้รับการรักษาจากแพทย์ เพื่อไม่ให้อาการเครียดเป็นมากขึ้น
2.หมั่นออกกำลังกายอยู่เสมอหรือทำกิจกรรมที่ได้พบปะผู้คน  และเคลื่อนไหวร่างกายอย่างสม่ำเสมอ
3ฝึกสมาธิ หรือเล่นโยคะ
4.ฝึกกำหนดลมหายใจเข้าออก
5.ไปนวดหรือทำสปา เพื่อให้รางวัลกับร่างกายและเป็นการผ่อนคลายที่ดี
6.หางานอดิเรกที่ชอบทำในยามที่ว่าง เช่น การเล่นกีฬา  ดูหนัง ฟังเพลงหรืออ่านหนังสือ
7.ออกไปพบปะสังสรรค์กับเพื่อนๆหรือหมู่ญาติ เพื่อจะได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิด

# data[].attributes.headline
นางสาวกนกกร สุขนุ่ม เลขที่ 23

# data[].attributes.subject
นางสาวกนกกร สุขนุ่ม เลขที่ 23

# data[].attributes.body
โรคปอดฝุ่นฝ้าย หรือโรคบิสสิโนสิส (Byssinosis)
เป็นโรคปอดเรื้อรังที่มักเกิดในกลุ่มผู้ที่ทำงานในโรงงานผลิตฝ้าย ปอ ป่าน
สาเหตุ : โรคปอดฝุ่นฝ้ายเกิดจากการหายใจเอาฝุ่นฝ้าย ปอ ป่าน เข้าไปในปอด ซึ่งจะกระตุ้นให้ร่างกายหลั่งสารฮิสตามีน ทำให้หลอดลมตีบ สมรรถภาพปอดลดลง ทำให้คุณภาพชีวิตไม่ดี
อาการ : 1.หายใจไม่อิ่ม หอบ เหนื่อย หลังจากเริ่มปฎิบัติงาน (สัมผัสกับฝุ่นฝ้าย) ไปแล้ว 6 ชั่วโมง และอาการจะดีขึ้นเมื่อเลิกงาน
2.หากมีอาการขั้นรุนแรง จะทำให้เกิดอาการหอบถาวร แต่ไม่เป็นสาเหตุของการเสียชีวิต
การป้องกัน : เนื่องจากโรคปอดฝุ่นฝ้ายจะรักษาตามอาการ เช่น การได้รับยาร่วมกับยาขยายหลอดลม ดังนั้น จึงต้องป้องกันด้วยการควบคุมสิ่งเเวดล้อมในการทำงาน ลดปริมาณฝุ่นฝ้าย ปอ ป่านในที่ทำงานจัดระบบระบายอากาศให้ดี และสวมหน้ากากที่ป้องกันฝุ่นฝ้ายในขณะทำงาน

# data[].attributes.headline
นางสาว สุภัสสร ผดุงศักดิ์ ม.4/5 เลขที่19

# data[].attributes.subject
นางสาว สุภัสสร ผดุงศักดิ์ ม.4/5 เลขที่19

# data[].attributes.body
โรคแอสเบสโตลิส  (โรคปอดจากแร่ใยหิน, Asbestosis )
โรคปอดอักเสบเรื้อรังและเป็นพังพืดที่เนื้อปอด   จากการรับสัมผัสเอาฝุ่นแร่ใยหินไปสะสมอยู่ ในปอดเป็นระยะเวลานาน    จนเกิดพยาธิสภาพที่เยื่อหุ้มปอด   โดยมักจะเกิดขึ้นกับผู้ที่ได้รับฝุ่นแร่ใยหินใน ระยะเวลาไม่น้อยกว่า 7- 10 ปี ขึ้นไป

ลักษณะงานและอาชีพ
อุตสาหกรรมผ้าเบรกรถยนต์ อุตสาหกรรม ผ้าคลัทชรถยนต์ อุตสาหกรรมกระเบื้องมุงหลังคา ท่อซีเมนต์  การรื้อถอนอาคาร สิ่งก่อสร้าง

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
ฝุ่นแร่ใยหินที่อยู่ฟุ้งกระจายในสิ่งแวดล้อมสามารถเข้าสู่ร่างกายได้ 3 ทาง คือ ทางการหายใจ ทางการ รับประทาน ทางผิวหนัง เมื่อร่างกายได้สัมผัสฝุ่นแร่ใยหิน เส้นใยแร่ใยหินมีความแหลมคมทำให้แทงไช ผิวหนัง เกิดอาการระคายเคือง เกิดตุ่มและบาดแผลที่ผิวหนัง ( Asbestos corns ) เมื่อสูดหายใจเอาฝุ่นแร่ใยหิน ร่างกายจะมีกลไกในการป้องกันอันตรายจากสิ่งแปลกปลอมต่าง ๆเพื่อให้พ้นอันตราย มีปฏิกริยาอักเสบเกิดขึ้นที่บริเวณหลอดลมฝอยส่วนปลาย มีแมโครเฟจ (alveolar macrophage)เข้ามาจับกินอนุภาคเส้นใยแร่ใยหิน โดยขบวนการย่อยสลายเซล (phagocytosis) และเกิดการอักเสบเรียกว่า macrophagic alveolitis มี การกระตุ้นเซลล์ ไฟโบรบลาสต์ (fibroblast) ให้เข้ามาสร้างคอลลาเจน(collagen)และไฟบริน  จนเกิดการซ่อมแซมเนื้อเยื่อปอดแบบผิดปกติ  ทำให้เกิดพังพืด อย่างมากในปอด เกิดเป็นโรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบเรื้อรัง   ซึ่งมักจะเกิดขึ้นที่บริเวณปอดกลีบล่างก่อนโดยเฉพาะกับบริเวณใกล้เยื่อหุ้มปอด

อาการแสดงของโรค
มีอาการไอและหายใจหอบเหนื่อย อ่อนเพลีย  เจ็บหน้าอก มีช่วงการหายใจ ออกสั้น จากการตรวจร่างกายอาจสังเกตเห็นริมฝีปาก ลิ้น หรือเล็บเป็นสีน้ำเงินคล้ำ เนื่องจากร่างกายขาด ออกซิเจน  เมื่อฟังปอดจะได้ยินเสียงได้ยินผิดปกติที่ฐานปอด

# data[].attributes.headline
อรุชา​ สร้างนอก​ เลขที่​ 20

# data[].attributes.subject
อรุชา​ สร้างนอก​ เลขที่​ 20

# data[].attributes.body
โรคซึมเศร้า
เกิดมากในอาชีพพยาบาลและผู้ดูแลเด็กหรือผู้สูงอายุตามบ้าน

สาเหตุ​  คริสโตเฟอร์ วิลลาร์ด นักจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยทัฟต์ส กล่าวว่า ผู้ที่ต้องทำหน้าที่ในการดูแลผู้อื่นเป็นการส่วนตัว อย่างเช่น พยาบาลตามบ้านและผู้ดูแลเด็ก มีแนวโน้มที่จะป่วยด้วยโรคซึมเศร้าสูงมากที่สุด เพราะพวกเขาต้องคอยดูผู้อื่นอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นการป้อนอาหาร หรืออาบน้ำ แต่กลับไม่ได้รับคำแสดงความขอบคุณ หรือแสดงความซาบซึ้งใจกลับมา เพราะคนผู้ที่ถูกดูแลมักจะป่วยหรือเด็กเกินไป หรือไม่ก็รู้สึกว่า สิ่งที่พวกเขาทำเป็นหน้าที่ เป็นการทำงานแลกกับเงินอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องขอบคุณแต่อย่างใด
อาการของโรคซึมเศร้า​

มีความรู้สึกเศร้าเบื่อหรือหงุดหงิดตลอด

สนใจในสิ่งรอบตัวหรือกิจกรรมที่เคยชอบน้อยลง

พฤติกรรมการกินเปลี่ยนไป น้ำหนักเพิ่มหรือลดลงอย่างมาก

นอนไม่หลับหรือหลับมากผิดปกติ

กระวนกระวายหรือเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

อ่อนแรง ไร้เรี่ยวแรง ไม่อยากทำอะไรเลย

รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า โทษตัวเองในทุกเรื่อง

สมาธิลดลง ใจลอย มีปัญหาเรื่องการตัดสินใจ

คิดเรื่องความตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่บ่อย
วิธีรักษาโรคซึมเศร้า
ปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ปรับแนวคิดและพฤติกรรมให้สมดุล หนึ่งในสาเหตุของโรคซึมเศร้ามาจาก ความคิดในเชิงลบเกินกว่าความเป็นจริง ดังนั้นจึงควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำการปรับวิธีคิดและพฤติกรรม เป็นอีกวิธีที่ช่วยรักษาโรคซึมเศร้าให้มีอาการดีขึ้น

# data[].attributes.headline
น.ส.ชนกณภา เปี่ยมอัฑฒ์โชติ เลขที่1

# data[].attributes.subject
น.ส.ชนกณภา เปี่ยมอัฑฒ์โชติ เลขที่1

# data[].attributes.body
โรคซิลิโคสิส
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้ : งานก่อสร้าง งานแกะสลักหินหรือแกะสลักพระพุทธรูป
สาเหตุ : การสูดหายใจเอาฝุ่นซิลิกอนไดออกไซด์หรือเรียกว่าผลึกซิลิก้าซึ่งส่วนมากจะพบในหินทรายเข้าไป
ผลกระทบด้านสุขภาพ : มีอาการเหนื่อยง่ายเวลาออกแรง อาการไอแห้ง ๆ และบางครั้งอาจมีอาการไอเป็นโลหิตบางรายจะมีวัณโรคปอดแทรกซ้อนด้วยและบางรายจะพัฒนากลายเป็นโรคมะเร็งปอด
การป้องกัน : การหลีกเลี่ยงการสูดหายใจเอาฝุ่นทรายเข้าสู่ร่างกาย ซึ่งหากหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็จำเป็นต้องใช้เทคนิคและวิธีการต่าง ๆ ในการป้องกันหรือลดปริมาณฝุ่น

# data[].attributes.body
โรคแอนแทรกซ์ (ANTHRAX)

1. ลักษณะโรค : เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียแบบเฉียบพลันเกิดจากเชื้อ Bacillus anthracis พบได้ 3 ชนิด คือ เป็นแผลที่ปอด เป็นแผลที่ผิวหนัง หรือ เป็นแผลที่ทางเดินอาหาร ขึ้นกับช่องทางการติดเชื้อ โรคแอนแทรกซ์มีความเกี่ยวข้องกับโปรแกรมการใช้เป็นอาวุธชีวภาพ ผู้ป่วยโรคแอนแทรกซ์ทั่วโลกมากกว่าร้อยละ 95 เป็นชนิดแผลที่ผิวหนัง (Cutaneous anthrax)

2. ระบาดวิทยา : สถานการณ์ทั่วโลก : ในปี พ.ศ. 2551 มีรายงานโรคแอนแทรกซ์ทั้งในคนและในสัตว์ในประเทศจีนอินเดีย มองโกเลีย อัฟกานิสถาน คาซัคสถาน และคีร์กิซสถาน ในประเทศเวียดนามพบผู้ป่วยสงสัยทางภาคเหนือของประเทศ และในประเทศลาวพบการระบาดของโรคในโคและแพะที่แขวงจำปาสักสถานการณ์โรคในประเทศไทย : จากรายงานการเฝ้าระวังของสำนักระบาดวิทยา พบว่า ไม่มีผู้ป่วยโรคแอนแทรกซ์ในประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ไม่พบการติดเชื้อในสัตว์ในประเทศไทย แต่อย่างไรก็ตาม ควรเฝ้าระวังโรคในสัตว์ที่ค้าขายผ่านทางชายแดนเนื่องจากยังมีการระบาดของโรคแอนแทรกซ์ในเกษตรผู้เลี้ยงสัตว์ในประเทศลาวระหว่างปี พ.ศ. 2544 - 2553

3. อาการของโรค :
1. โรคแอนแทรกซ์ผิวหนัง (Cutaneous anthrax)จะเริ่มด้วยอาการคันบริเวณที่สัมผัสเชื้อ ตามมาด้วยตุ่มแดง (popule) แล้วกลายเป็นตุ่มพองมีนํ้าใส(vesicle) ภายใน 2 - 6 วัน จะเริ่มยุบตรงกลางเป็นเนื้อตายสีดำคล้ายแผลบุหรี่จี้ (eschar) รอบๆ อาการบวมนํ้าปานกลางถึงรุนแรงและขยายออกไปรอบเนื้อตายสีดำคล้ายแผลบุหรี่จี้ (eschar) อย่างสมํ่าเสมอบางครั้งเป็นตุ่มพองมีนํ้าใส (vesicle) ขนาดเล็กแผลบวมนํ้า มักไม่ปวดแผล ถ้าปวดมักเนื่องจากการบวมนํ้าที่แผลหรือติดเชื้อแทรกซ้อน แผลมักพบบริเวณศีรษะ คอ ต้นแขน และมือ(พื้นที่สัมผัสโรคบนร่างกาย)
2. โรคแอนแทรกซ์ทางเดินหายใจ (Inhalational anthrax) เริ่มด้วยอาการคล้ายการติดเชื้อของระบบหายใจส่วนบนที่ไม่รุนแรง เช่น ไข้ ปวดเมื่อยไอเล็กน้อย หรือเจ็บหน้าอก ซึ่งไม่มีลักษณะจำเพาะต่อมาจะเกิดการหายใจขัดอย่างเฉียบพลัน รวมถึงการหายใจมีเสียงดัง (stridor), อาการหายใจลำบากอย่างรุนแรง เกิดภาวะออกซิเจนลดตํ่าลง(hypoxemia), เหงื่อออกมาก (diaphoresis)ช็อก และตัวเขียว ภาพรังสีพบส่วนกลางช่องอก(mediastinum) ขยายกว้างตามด้วยภายใน 3 - 4 วัน ทำให้เสียชีวิตอย่างรวดเร็ว ตรวจพบนํ้าท่วมเยื่อหุ้มปอด และบางครั้งพบ infi ltrate จากฟิล์มภาพรังสี
3. โรคแอนแทรกซ์ทางเดินอาหาร (Gastrointestinal anthrax) อาจเกิดในจุดใดจุดหนึ่งของลำไส้ และเกิดการอักเสบและบวมนํ้ามาก นำไปสู่การมีเลือดออก อุดตัน เป็นรู และมีนํ้าในช่องท้องมาก โรคแอนแทรกซ์ทางเดินอาหารไม่พบการเสียชีวิตที่แน่นอน แต่ด้วยการรักษา การเสียชีวิตสามารถเพิ่มสูงได้ ด้วยเกิดอาการเลือดเป็นพิษ ช็อก อาการโคม่าและเสียชีวิต
4. ระยะฟักตัวของโรค : 1 - 5 วัน แต่อาจนานได้ถึง 60 วัน

5. การวินิจฉัยโรค : ทำได้โดยการตรวจหาเชื้อในเลือด แผลหรือสิ่งขับถ่ายของผู้ป่วย (discharge) โดยการป้ายและย้อมสีด้วยวิธี direct polychrome methylene blue (M’Fadyean) stained smear หรือโดยการเพาะเชื้อบนอาหาร sheep blood agar บางครั้งอาจต้องฉีดหนูmice หรือหนู guinea pigs หรือกระต่าย การตรวจหาเชื้อที่รวดเร็วทำโดยการวินิจฉัยทางอิมมิวโนวิทยา ทั้งวิธีPCR, Direct Fluorescence Antibody test (DFA), Immunohistochemistry (IHC), Time-Resolve Fluorescence assay (TRF) และ ELISA อาจทำได้ในห้องปฏิบัติการอ้างอิงบางแห่ง

6. การรักษา : ยาเพนิซิลลิน (Penicillin) ให้ผลในการรักษาดีที่สุดสำหรับแอนแทรกซ์ผิวหนัง โดยให้นาน 5-7 วันส่วนเตตราซัยคลิน (Tetracycline), อีริโทรมัยซิน(Erythromycin) และคลอแรมเฟนิคอล (Chloramphenicol) ก็ให้ผลดีเช่นกัน ในเหตุการณ์แอนแทรกซ์ปี พ.ศ. 2544 กองทัพสหรัฐอเมริกา ได้ริเริ่มใช้ยาซิโปรฟล็อกซาซิน (Ciprofl oxacin) หรือด๊อกซีซัยคลิน (Doxycycline) ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรักษาผู้ป่วยแอนแทรกซ์ทางเดินหายใจแต่ยังไม่มีการศึกษาวิจัยถึงประสิทธิภาพการรักษาที่ชัดเจน

7. การแพร่ติดต่อโรค : คนติดโรคจากการสัมผัสสัตว์ป่วยหรือสัมผัสกับผลิตภัณฑ์สัตว์ที่มาจากสัตว์ป่วย หรืออาจติดโรคโดยการหายใจเอาสปอร์ของเชื้อเข้าไป โดยสปอร์ติดอยู่ตามฝุ่นละออง ขนสัตว์ หนังสัตว์

8. มาตรการป้องกันโรค :

1. ให้ศึกษาแก่เกษตรกร โดยเน้นว่า ถ้าสัตว์โดยเฉพาะโค กระบือตายกะทันหัน ไม่ทราบสาเหตุ ให้สงสัยว่าเป็นโรคแอนแทรกซ์และห้ามผ่าซากโดยเด็ดขาดและให้รีบแจ้งสัตวแพทย์ทันที เพื่อเก็บตัวอย่างเลือดไปส่งตรวจชันสูตรโรค ควรทำลายซากสัตว์โดยการเผาตรงจุดที่สัตว์ตายไม่ควรเคลื่อนย้ายซาก

2. ป้องกันโรคโดยการฉีดวัคซีนให้แก่สัตว์ โดยเฉพาะโค กระบือ ทุกปี โดยดำเนินการในบริเวณที่เคยเกิดโรคระบาดหรือบริเวณติดต่อกับพื้นที่เสี่ยง หากมีการระบาดเกิดขึ้นต้องรีบรักษา

3. ดำเนินการในโรงงานขนสัตว์ หนังสัตว์ อาหารสัตว์ดังนี้
3.1 ให้สุขศึกษาแก่คนงาน ให้ทราบการป้องกันการติดต่อของโรคนี้
3.2 จัดระบบการถ่ายเทอากาศและควบคุมฝุ่นละอองภายในโรงงาน ให้เหมาะสม
3.3 ให้บริการด้านคำปรึกษาและบริการทางการแพทย์อย่างต่อเนื่อง
3.4 จัดเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนเวลาทำงาน อุปกรณ์ป้องกัน เช่น ถุงมือและรองเท้าบู๊ต มีบริเวณชำระล้างและทำความสะอาดร่างกายภายหลังการปฏิบัติงาน และจัดที่รับประทานอาหารแยกจากบริเวณทำงาน โรงงานที่ปนเปื้อนเชื้อต้องรมควันฆ่าสปอร์ด้วยฟอร์มาลดีไฮด์ (Formaldehyde)
3.5 ล้างและทำลายสปอร์ที่อาจปนเปื้อนมากับวัตถุดิบก่อนเข้าสู่กระบวนการผลิต
3.6 จัดระบบการจำกัดขยะและของเสีย โดยต้องมีการทำลายเชื้อก่อนนำไปทิ้ง

# data[].attributes.headline
นางสาว ญานิกา พิมพ์แก้ว ม.4/5 เลขที่10

# data[].attributes.subject
นางสาว ญานิกา พิมพ์แก้ว ม.4/5 เลขที่10

# data[].attributes.body
2.2 โรคจากความร้อน (Disease caused by heat radiation)

สาเหตุการเกิดโรค เป็นภาวะผิดปกติในการตอบสนองของร่างกายต่อการสัมผัสความร้อนสูงกว่าปกติ และไม่สามารถควบคุมอุณหภูมิให้อยู่ในระดับปกติได้

ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
การทำงานในอุตสาหกรรมที่มีความร้อนสูงเช่น การหลอมโลหะ

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
ในภาวะที่ร่างกายมีอุณหภูมิสูงขึ้น จะทำให้ระบบการทำงานของศูนย์ควบคุมอุณหภูมิของร่างกายทำงานผิดปกติ ระบบการถ่ายเทความร้อนออกจากร่างกายไม่ได้ผล อุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้น
อาการสัมผัสความร้อนสูงมีหลายระดับดังนี้
1. ตะคริวจากความร้อน ( Heat cramp)
2. อาการเหนื่อยล้าจากความร้อน ( Heat exhaustion ) ได้แก่เหงื่อออกมาก อ่อนเพลีย ชีพจรเต้น เร็วปวดศีรษะ วิงเวียน ผิวหนังเปียกชื้น อาจหมดสติ
3. เป็นลมจากความร้อน ( Heat stroke)  มีอาการเปลี่ยนแปลงทางระบบประสาท ชักหมดสติ และ อาจเสียชีวิต  วัดอุณหภูมิทางทวารหนักได้มากกว่า 40.2 ºc

การวินิจฉัยเพื่อการรายงาน
1.ประวัติการสัมผัสกับความร้อนสูง
2. อาการและอาการแสดงจำเพาะกับโรคจากความร้อน
3. ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ

การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
โดยเก็บปัสสาวะตรวจหลังออกจากกะหรือหลังเลิกงาน
- อาการ Heat cramp : ตรวจพบว่าค่า Creatinine phosphokinase ( CPK) ในเลือดสูงขึ้น  มีสาร Creatin  รั่วในปัสสาวะ
- อาการ Heat exhaustion มีปัสสาวะออกน้อย
- อาการ Heat stroke  มีกรดยูริคสูงในเลือด  มีระดับ CPK ในเลือดสูงขึ้น

# data[].attributes.headline
พาทินธิดา คงขาว เลขที่15

# data[].attributes.subject
พาทินธิดา คงขาว เลขที่15

# data[].attributes.body
โรคแอนแทรกซ์ (Anthrax)
อาชีพ:เลี้ยงสัตว์ในฟาร์ม
สาเหตุเกิดจากเชื้อแบคทีเรีย บาซิลลัสแอนทราซิส (Bacillus anthracis) แกรมบวก รูปร่างเป็นแท่งสีเหลี่ยม หัวท้ายตัด สามารถแยกเชื้อนี้ได้จากเลือด เนื้อเยื่อ อวัยวะ และสิ่งขับถ่ายของสัตว์ที่เป็นโรค เชื้อนี้เมื่ออยู่ในร่างกายจะมีแคปซูลห่อหุ้ม แต่เมื่อสัมผัสกับอากาศภายนอกจะสร้างสปอร์ ทำให้มีความทนทานต่อ สิ่งแวดล้อม สามารถอยู่ในดินได้นานเป็นสิบๆ ปี โรคนี้เป็นโรคที่เกิดจากการติดต่อโดยการสัมผัสกับอวัยวะของ สัตว์ป่วยที่พบเชื้อโรคดังกล่าว ได้แก่ โค กระบือ ม้า แพะ แกะ และสัตว์ป่า เช่น ช้าง แรด อูฐ  กวาง เลียงผา เนื่องจากทุก เนื่องจากเชื้อโรคทนต่อสภาพแวดล้อม  การสัมผัสหนังสัตว์หรือขนสัตว์ที่ตากแห้ง หรือผ่านขั้นตอนการผลิตในโรงงานแล้ว ก็ยังอาจพบสปอร์อยู่ที่ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ได้นานหลายปี

การป้องกัน
โรคแอนแทรกซ์ไม่สามารถติดต่อจากคนไปสู่คนได้ จึงไม่จำเป็นต้องแยกผู้ป่วย ส่วนการป้องกันไม่ให้เกิดการติดเชื้อนั้นก็มีวัคซีนสำหรับฉีดป้องกัน แต่ไม่ใช่วัคซีนที่สามารถฉีดได้โดยทั่วไป เนื่องจากการติดเชื้อในคนกลุ่มอื่น ๆ ที่ไม่ได้สัมผัสใกล้ชิดกับเชื้อแอนแทรกซ์นั้นมีความเสี่ยงน้อย

# data[].attributes.attachment_link.title
โรคแอนแทรกซ์-pobpad

# data[].attributes.headline
นางสาวธนารีย์ อิ่มน้อย เลขที่ 13

# data[].attributes.subject
นางสาวธนารีย์ อิ่มน้อย เลขที่ 13

# data[].attributes.body
โรคจากแอมโมเนีย
อาชีพที่อาจเกิดโรคนี้: การทำกาว การทำกระดาษ คนงานฟอกหนัง คนงานทำปุ๋ย คนงานทำตู้เย็น การชุบสังกะสี การทำสี ย้อมการทำเรยอง การสกัดโลหะ คนงานชุบโลหะด้วยไฟฟ้า การทำกระดาษลูกฟูก คนงานทำกำมะถัน
สาเหตุ: แอมโมเนียเข้าสู่ร่างกายทางการหายใจ เป็นก๊าซที่ละลายในน้ำได้ให้สารละลายแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ สารละลายแอมโมเนียระคายเคืองอย่างมากต่อเยื่อบุเมือกตาและผิวหนังอาการทางตา
อาการแบบเฉียบพลัน  เมื่อสัมผัสสารไอระเหยของแอมโมเนียทำให้เกิดระคายเคืองที่เยื่อบุตา มีอาการน้ำตาไหล หนังตากระตุก ผิวหนังอาจไหม้ แอมโมเนียจะทำให้เกิดอาการปวดศีรษะ น้ำลายออกมาก ปวดแสบปวดร้อนบริเวณทรวงอก ประสาทดมกลิ่นเสียไป, เหงื่อออก, คลื่นไส้,อาเจียนและเจ็บใต้กระดูกสันอกการสัมผัสเป็นเวลานาน อาจทำให้เกิดการระคาย
อาการแบบเรื้อรัง  อาจมีตามมาจากอาการพิษแบบเฉียบพลัน แต่ค่อนข้างน้อย ส่วนใหญ่มักเกิดอาการระคายเคืองที่ทางเดินหายใจส่วนบน
วิธีป้องกัน: ภาชนะบรรจุหรือระบบท่อส่งก๊าซแอมโมเนียต้องมีการออกแบบวิธีการสร้างวัสดุที่ใช้และอุปกรณ์ที่ติดตั้งมาให้เป็นไปตามมาตรฐานสากลที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปเช่น CGA (Compressed Gas Association) หรือ DIN ซึ่งเพียงพอที่จะใช้งานได้อย่างสะดวกและปลอดภัย
- การเลือกสถานที่จัดเก็บแอมโมเนียที่เหมาะสมจะช่วยลดความรุนแรงและความเสียหายเนื่องจากการรั่วไหลหรือระเบิดได้ต้องพิจารณาติดตั้งไว้นอกอาคารบริเวณที่ไม่ถูกแสงแดดและความชื้นอากาศถ่ายเทได้ดีไม่มีแหล่งกำเนิดความร้อนหรือประกายไฟและเก็บให้ห่างจากสารที่อาจทำปฏิกิริยากับแอมโมเนียมีป้ายเตือนอันตรายและที่สำคัญจะต้องมีอุปกรณ์ดับเพลิงชนิดที่เหมาะสมติดตั้งไว้บริเวณใกล้เคียง
- อุปกรณ์ต่างๆที่ใช้กับแอมโมเนียเช่นวาล์วข้อต่อและวาล์วสกัดต่างๆต้องทำด้วยโลหะที่เหมาะสมกับแอมโมเนียเท่านั้นเช่นเหล็กเหล็กเหนียวหรือสเตนเลสห้ามใช้ทองแดงหรือทองเหลืองกับแอมโมเนียโดยเด็ดขาด
- ตรวจสอบภาชนะบรรจุระบบท่อและวาล์วของระบบแอมโมเนียเป็นระยะอย่างสม่ำเสมอและซ่อมบำรุงให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ตามปกติ
- ในการปฏิบัติงานที่มีการใช้แอมโมเนียจะต้องปฏิบัติตามขั้นตอนการปฏิบัติงานอย่างปลอดภัยโดยเคร่งครัดในทุกขั้นตอน
- ผู้ที่ปฏิบัติงานเกี่ยวข้องกับแอมโมเนียต้องสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคลที่เหมาะสมเช่นชุดป้องกันอันตรายจากสารเคมีพร้อมทั้งอุปกรณ์ได้แก่ถุงมือหน้ากากอุปกรณ์ช่วยหายใจแล้วแต่ความจำเป็นทั้งในการระงับเหตุฉุกเฉินและในกรณีปฏิบัติงานตามปกติ
- จัดให้มีการฝึกอบรมพนักงานที่เกี่ยวข้องให้มีความรู้เกี่ยวกับอันตรายจากแอมโมเนียการปฏิบัติงานอย่างปลอดภัยรวมทั้งการระงับเหตุฉุกเฉินที่เกิดจากแอมโมเนียทั้งนี้ให้มีการฝึกอบรมเป็นระยะอย่างสม่ำเสมอเพื่อเป็นการย้ำเตือนให้พนักงานตระหนักถึงความปลอดภัยในการปฏิบัติงานกับแอมโมเนีย
- จัดเตรียมอุปกรณ์ระงับภัยในกรณีหกรั่วไหลหรือเกิดเพลิงไหม้เช่นระบบน้ำดับเพลิงและถังดับเพลิงรวมทั้งการจัดการน้ำเสียจากการระงับเหตุเป็นต้น
- จัดทำแผนระงับเหตุฉุกเฉินแอมโมเนียรั่วไหล / เพลิงไหม้และฝึกซ้อมแผนเป็นประจำอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง

รคจากแอมโมเนีย

# data[].attributes.headline
นางสาวสุจิตรา เรืองจันทร์ เลขที่30

# data[].attributes.subject
นางสาวสุจิตรา เรืองจันทร์ เลขที่30

# data[].attributes.body
โรคนิวโมโคนิโอสิส
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้:อาชีพที่ทำงานเกี่ยวกับการระเบิดการแต่งหิน
สาเหตุ:เกิดจากปฏิกิริยาของร่างกายต่ออนุภาคของสารเคมีที่เข้าไปในร่างกายที่ถุงลมปอด ทำให้เกิดพังผืดภายในปอด โรคที่รู้จักกันดีได้แก่ ซิลิโคสิสซึ่งเกิดจากผลึกซิลิกา อาการจะค่อยเป็นค่อยไป ตามแต่มลพิษของฝุ่นหินในสภาแวดล้อมการทำงาน อาการ ได้แก่ อาการของโรคปอดชนิดขยายตัวจำกัด มีอาการเหนื่อยหอบเวลาออกแรง บางรายเป็นวัณโรคปอด การวินิจฉัยโดยใช้ภาพรังสีปอดพบลักษณะเปรียบเทียบกับภาพรังสีปอดมาตรฐานขององค์กรแรงงานระหว่างประเทศ โรคนี้รักษาไม่หาย ส่วนใหญ่อาการจะเป็นต่อไปจนหอบเหนื่อยมาก การควบคุมป้องกันโดยการจัดการด้านวิศวกรรม การระบายอากาศและการใช้เครื่องป้องกันส่วนบุคคลโรคปอดฝุ่นหินแบ่งเป็น 3 ชนิดได้แก่แบบเฉียบพลัน แบบเร่ง และแบบเรื้อรัง โดยอาการแสดงจะเป็นอาการของโรคปอดขยายตัวแบบจำกัด (Restrictive lung) มีอาการเหนื่อยหอบเมื่อออกแรงไอ อาจมีวัณโรคปอดร่วมด้วย
วิธีป้องกัน:วิธีที่ดีที่สุดคือพยายามไม่ให้มีฝุ่นหิน ถ้าจัดการไม่ได้ก็ต้องมีอาการระบายอากาศทีดี หรือมีเครื่องป้องกันส่วนบุคคลที่ดี มีสุขภาพที่ดี โรคปอดฝุ่นหินรักษาไม่หาย การป้องกันไม่ให้มีการสัมผัส เป็นวิธีที่ดีที่สุด

# data[].attributes.headline
วริศรา ดิลกกาญจนมาลย์ ม.4/5 เลขที่ 4

# data[].attributes.subject
วริศรา ดิลกกาญจนมาลย์ ม.4/5 เลขที่ 4

# data[].attributes.body
โรคความดันโลหิตสูง

อาชีพที่อาจเกิดโรคนี้ : พนักงานออฟฟิศ

สาเหตุ : พนักงานออฟฟิศส่วนใหญ่ต้องเจอกับความกดดันอยู่บ่อยครั้ง โรคนี้ยังเป็นสาเหตุสำคัญของโรคหลอดเลือดสมอง อัมพฤกษ์ อัมพาต ไตวายอีกด้วย อาการนี้มักจะไม่แสดงอาการ บางคนอาจจะพบพวกปวดหัว เวียนหัว มึนงง เนื่องจากภาวะความดันโลหิตสูงจะทำให้ผนังหลอดเลือดแดงหนาตัวขึ้นและรูเล็กลงทำให้เลือดไปเลี้ยงอวัยวะต่างๆได้น้อยลงส่งผลให้อวัยวะเหล่านั้นทำงานไม่เป็นปกติและหากถูกทำลายอย่างรุนแรงอาจส่งผลให้ผู้ป่วยเสียชีวิตได้

การป้องกัน : ลดน้ำหนักในผู้ป่วยที่มีน้ำหนักเกิน , หลีกเลี่ยงอาหารรสเค็ม , งดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ควรจำกัดปริมาณให้น้อยกว่าวันละ 1 แก้ว , งดสูบบุหรี่ , ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

# data[].attributes.body
โรคปอดจากฝ่นหินทราย
อาชีพ:พนังงานโรงงานโม่หิน
สาเหตุ:เกิดจากการสูดหายใจเอาฝุ่นละอองเล็กๆของผลึกซิลิก้าหรือฝุ่นหินทรายอื่นๆ เข้าไปในปอด แล้วทำให้เกิดเนื้อเยื่อพังผืดเป็นจุดเล็กๆในปอด2ข้าง
อาการ:ทำให้มีอาการหายใจหอบเหนี่อย  ทำงานเหนี่อยง่าย
วิธีป้องกัน:การใช้อุปกรณ์ปิดเพื่อป้องกันไม่ให้ฝุ่นฟุ้งกระจาย ใช้หน้ากากกรองฝุ่นหินได้

# data[].attributes.headline
กมลวรรณ ศรีสวัสดิ์ เลขที่5

# data[].attributes.subject
กมลวรรณ ศรีสวัสดิ์ เลขที่5

# data[].attributes.body
คลอรีน( Disease caused by chlorine)
สูตรเคมี Cl  เป็นก๊าซที่มีกลิ่นฉุน มีสีเหลืองออกเขียว  ละลายได้เล็กน้อยในน้ำ  ละลายได้ดีในด่าง

ลักษณะงานและอาชีพทีเสี่ยง
การทำพลาสติก การทำสารกำจัดเชื้อ คนงานซักรีด การสารกำจัดศัตรูพืช การทำสีย้อม การฟอก กระดาษขาว การทำสารทำละลายที่มีคลอรีนประอบกบกอบ การทำเรยอง

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
คลอรีนเข้าสู่ร่างกายทางการหายใจ  ไม่มีการดูดซึมผ่านผิวหนัง  มีคุณสมบัติละลายน้ำได้เพียง เล็กน้อย  แต่เมื่อสัมผัสกับบริเวณที่มีความชื้น จะทำปฏิกิริยากับความชื้นของร่างกายกลายเป็นกรดไฮโปคลอรัส (hypochlorous acid) และกรดไฮโดรคลอริก มีฤทธิ์กัดกร่อนซึ่งจะระคายเคือง อย่างรุนแรงต่อผิวหนัง  เยื่อเมือก ตา จมูก คอ

อาการแบบเฉียบพลัน คลอรีนที่มีความเข้มข้นสูง จะทำให้ทางเดินหายใจเกิดแผลไหม้ ร่างกายขาดซิเจน  กล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อกล่องเสียง หดเกร็ง เยื่อเมือกบวม คลื่นไส้ อาเจียน ไอ เจ็บหน้าอก หายใจลำบาก

อาการแบบเรื้อรัง การสัมผัสคลอรีนเป็นเวลานานทำให้ปอดถูกทำลายได้

การวินิจฉัยโรคเพื่อการรายงาน
1. อาการและอาการแสดงที่เข้าได้กับพยาธิสภาพจากการรับสัมผัสสารคลอรีน
2. ประวัติการทำงานและอาชีพที่สัมผัสแอมโมเนีย
3. ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการที่เข้าได้กับพยาธิสภาพ

การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
1. การตรวจภาพรังสีทรวงอก
2. การตรวจสมรรถภาพปอด
3. การวิเคราะห์ก๊าซในเลือด

มาตรฐานทางด้านสภาพแวดล้อมการทำงาน
ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับภาวะแวดล้อม (สารเคมี) ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515  กำหนดให้ความเข้มข้นเฉลี่ย ตลอดระยะเวลาการทำงานปกติของคลอรีนในบรรยากาศการทำงานไม่เกิน 1 ส่วนในล้านส่วนโดยปริมาตร หรือ 3 มิลลิกรัม/ต่อ อากาศหนึ่งลูกบาศก์เมตร ไม่ว่าระยะเวลาใดของการทำงานปกติ

ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับภาวะแวดล้อม (สารเคมี) ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515  กำหนดให้ความเข้มข้นเฉลี่ย ตลอดระยะเวลาการทำงานปกติของคลอรีนไดออกไซด์ในบรรยากาศการทำงานไม่เกิน 0.1 ส่วนในล้านส่วน หรือ 0.3 มิลลิกรัม/ต่อ อากาศหนึ่งลูกบาศก์เมตร ไม่ว่าระยะเวลาใดของการทำงานปกติ

# data[].attributes.headline
จุฑามาศ เลิศสมพงษ์ ม.4/5 เลขที่25

# data[].attributes.subject
จุฑามาศ เลิศสมพงษ์ ม.4/5 เลขที่25

# data[].attributes.body
โรคซิลิโคสิส (Silicosis )
โรคปอดจากฝุ่นหิน  หรือซิลิโคสิส เป็นโรคปอดจากการทำงานที่มีสาเหตุจากการสูดหายใจเอาฝุ่นซิลิกอนไดออกไซด์หรือเรียกว่าผลึกซิลิก้าซึ่งส่วนมากจะพบในหินทรายเข้าไป

ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
อาชีพที่เสี่ยงต่อการป่วยเป็นโรคคือ ผู้ที่ทำงานในอุตสาหกรรมเหมืองแร่ งานที่เกี่ยวข้องกับการตัดหิน สกัดหิน  โรงงานโม่บดย่อยหิน  อุตสาหกรรมทำแก้ว เซรามิก  ครก อุตสาหกรรมทำอิฐ กระเบื้องทนไฟ  วัตถุทนความร้อน เครื่องสุขภัณฑ์

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
ผลึกที่เป็นสาเหตุของโรคซิลิโคสิสมี 3 ชนิดคือ ควอทซ์ (Quarts) คริสโตแบไลท์ ( Cristobalite ) และทริไดไมท์ (Tridimite) ขนาดของฝุ่นซิลิคอนไดออกไซด์ ก็เป็นปัจจัยสำคัญของการเกิดโรคซิลิโคสิส  โดยเฉพาะฝุ่นที่ม็ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.05 – 5 µ ซึ่งสามารถเข้าไป  อยู่ในถุงลมปอดได้  โดยจะถูกเม็ดเลือดขาวในปอดจับกินและมีผลทำให้เกิดปฏิกริยาต่อเนื้อปอด  ซึ่งต่อมาจะก่อให้เกิดพังผืดที่เนื้อปอด  เมื่อยังคงหายใจเอาฝุ่ที่มีซิลิกอนไดออกไซด์ เข้าไปในปอดอย่างต่อเนื่องมากขึ้นและการป้องกัน  การควบคุมไม่เหมาะสม ในที่สุดจะทำให้เนื้อปอดเสียเป็นวงกว้างจนทำให้ปอดไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ ผู้ที่สัมผัสฝุ่นที่ซิลิกอนไดออกไซด์เป็นจำนวนสูงโดยไม่มีการป้องกัน

อาการแบบเรื้อรัง เป็นลักษณะของโรคที่กล่วถึงโดยทั่วไป เกิดจากการรับฝุ่นปริมาณไม่มากเป็นระยะเวลานาน  อาจมากกว่า 15 ปีขึ้นไป  บางรายพบอาการไม่ชัดเจนหรือพบอาการเหนื่อยง่าย เวลาออกแรง  ไอแห้งๆ แบบเรื้อรัง บางครั้งมีไอเป็นเลือดร่างกายทั่วไปไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากจนเห็นได้ชัด  นอกจากในรายที่เป็นวัณโรคปอดแทรกซ้อนอยู่ด้วย ในรายเช่นนี้ จะทำให้มีอาการ เป็นไข้ อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร หอบเหนื่อย น้ำหนักตัวลด ตรวจพบเชื้อวัณโรคในเสมหะ พยาธิสภาพของวัณโรคปอดที่เกิดร่วมกับซิลิโคสิส มักจะเป็นแบบเรื้อรัง สามารถให้การวินิจฉัยโรคได้ต่อเมื่อตรวจพบเชื้อวัณโรคสำหรับโรคมะเร็งปอด

อาการแบบเร่ง มีอาการแบบเรื้อรังหลังจากได้รับฝุ่นในระยะเวลา 5- 15 ปี

# data[].attributes.headline
 น.ส.ชิชญา สุทจิตรธิผล เลขที่26

# data[].attributes.subject
 น.ส.ชิชญา สุทจิตรธิผล เลขที่26

# data[].attributes.body
โรคเลปโตสไปโรสิส (Leptospirosis)โรคเล็ปโตสไปโรซิส เกิดจากสาเหตุจากการติดเชื้อแบคทีเรียรูปเกลียว ที่มีชื่อว่า เล็บโตสไปร่าอินเทอโรแกนส์ (Leptospira interrogans) เชื้อโรคที่มีหนูเป็นแหล่งรังโรคที่สำคัญ เชื้อโรคมีมากกว่า 200 ซีโรวาร์ (serovars) สัตว์อื่นที่เป็นพาหะนำโรค ได้แก่ สุกร โค กระบือ สุนัข โดยเชื้อนี้สามารถมีชีวิตได้นานหลายเดือนหลังจากถูกขับออกทางปัสสาวะจากสัตว์ที่มีเชื้อดังกล่าวลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยงผู้ที่ประกอบอาชีพที่มีโอกาสสัมผัสกับสัตว์ที่ติดเชื้อหรือน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อ ซึ่งขับออกทางร่างกายหนูหรือผู้ที่มีอาชีพเกษตรกร ผู้เลี้ยงสัตว์ ชาวนา คนงานโรงฆ่าสัตว์ สัตวแพทย์ การสันทนาการและกีฬาทางน้ำ เช่น การว่ายน้ำ  สกีน้ำ ไตรกีฬาอันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกายโรคนี้เป็นโรคติดต่อจากสัตว์สู่คน โดยสัตว์ที่เป็นโรคนี้จะขับถ่ายเชื้อโรคออกมากับปัสสาวะ เชื้อจะอาศัยอยู่ในดินที่ชื้นแฉะ หรือมีน้ำขัง โดยเชื้อจะเข้าสู่ร่างกายทางผิวหนังที่มีแผลหรือรอยขีดข่วน หรือผิวหนังที่เปี่อย เยื่อบุต่าง ๆ  การหายใจเอาไอละอองของปัสสาวะ หรือ ของเหลวที่ปนเปื้อนเชื้อเข้าไป อาการที่สำคัญมี 2 ระยะระยะแรก (leptospiremic phase) เป็นระยะ 4-7 วันแรกของการดำเนินโรค ระยะนี้มีอาการ ไข้สูงหนาวสั่น ปวดศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน และปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ซึ่งในโรคเล็ปโตสไปโรซิสจะมีลักษณะเฉพาะคือ ปวดบริเวณน่อง หลัง และหน้าท้อง  อาการอื่นๆที่อาจพบได้ ได้แก่ เจ็บคอ ไอ เจ็บหน้าอก ผื่นแดง  ต่อมน้ำเหลืองโต ตับม้ามโตระยะที่สอง (Immune phase) ระยะนี้เป็นผลมาจากปฏิกิริยาทางภูมิคุ้มกันของร่างกาย อาการและอาการแสดงมีความจำเพาะ พบอาการไข้ประมาณ 1สัปดาห์และช่วงไข้ลงและกลับมีไข้ขึ้น พบอาการปวดศีรษะ ไข้ต่ำ ๆ จะมีอาการและอาการแสดงของภาวะเยื่อหุ้มสมองอักเสบ พบภาวะแทรกซ้อนอื่น เช่น ตัวเหลือ ตาเหลือง หรืออาการทางสมองและระบบประสาทการวินิจฉัยโรคเพื่อการรายงาน1. มีประวัติหรือประวัติการสัมผัสกับโรคปศุสัตว์ ประวัติการย่ำน้ำ แซ่น้ำเป็นเวลานาน2. การตรวจร่างกายและอาการและอาการแสดง3. การตรวจเพาะเชื้อ และการตรวจทาง Serologyการตรวจทางห้องปฏิบัติการ1. การตรวจเลือดและอวัยวะสร้างเลือด2. การเพาะเชื้อ Leptospira จากสิ่งส่งตรวจ3. การตรวจทาง Serology

# data[].attributes.attachment_link.title
โรคเลปโตสไปโรซิส

# data[].attributes.headline
นางสาวกุลนัดดา คมคาย เลขที่6

# data[].attributes.subject
นางสาวกุลนัดดา คมคาย เลขที่6

# data[].attributes.body
โรคปวดหลังเรื้อรัง
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้:สถาปนิก
สาเหตุ:มีพฤติกรรมขีดๆ เขียนๆ ออกแบบ เขียนแบบเป็นเวลานานๆ เสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ หัวไหล่ ข้อมือ มีอาการนิ้วล็อกและชาแขนร่วมด้วย
วิธีป้องกัน:
1.ปรับลักษณะโต๊ะ เก้าอี้ที่ทำงานให้เหมาะสม เวลานั่งให้หลังพิงพอดี เท้าทั้งสองข้างวางบนพื้น
2.เปลี่ยนอิริยาบถบ่อยๆ
3.ออกกำลังกายมากขึ้นและสม่ำเสมอ
4.คนทำงานออฟฟิศที่ต้องนั่งนาน ๆ ควรพักและเปลี่ยนอิริยาบถในทุก ๆ 1 – 2 ชั่วโมงเพื่อให้กล้ามเนื้อที่ทำงานหนักและล้าได้ผ่อนคลาย ด้วยวิธีง่าย ๆ เช่น บิดขี้เกียจ หรือที่เรียกว่า การ Streching คือการเหยียดกล้ามเนื้อให้ตึงและทิ้งไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อและลดอาการเกร็งตัว ตลอดจนอาการปวดกล้ามเนื้อได้มาก

# data[].attributes.headline
ณัฐฌาพร นาคอ่อน

# data[].attributes.subject
ณัฐฌาพร นาคอ่อน

# data[].attributes.body
ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ ( Disease caused sulphur dioxide or sulphuric acid )
SO2 เป็นก๊าซไม่มีสี  มีกลิ่นฉุน ระคายเคือง สามารถละลายน้ำได้ดี เมื่อละลายน้ำมีฤทธิ์เป็นกรด ไอของสารมีฤทธิ์กัดกร่อนอย่างรุนแรง เป็นสารที่ใช้ดับไฟได้  เมื่อผสมกับน้ำหรือไอน้ำในอากาศจะเกิดกรดซัลฟุรัส

ลักษณะงานและอาชีพทีเสี่ยง
ผู้ที่ประกอบอาชีพในโรงงานที่มาก๊าซชัลเฟอร์ไดออกไซด์จากกระบวนการผลิต    โรงงานผลิตเกลือ ด่าง โรงงานถลุงตะกั่ว ปรอท โรงงานทำยางดิบ การผลิตกรดกำมะถัน ทำกระดาษ  การทำไวน์  การทำโปรตีน การทำแก้ว การทำสารกำจัดเชื้อ การทำตู้เย็น การทำกรดซัลฟุริก  ช่างซ่อมหรือผู้ที่ทำงานกับเครื่องยนต์ดีเซล

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
การเข้าสู่ร่างกายของก๊าซสามารถเข้าสู่ร่างกายได้โดยการสูดดมก๊าซ  ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ มีคุณสมบัติสามารถละลายน้ำได้ดี เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะอยู่ในรูปสารซัลไฟด์ (sulfite ion) ไปซัลไฟท์ (bisulfite)  และไฮโครเจน ( hydrogen) ทำให้เกิดการระคายเคืองต่อเนื้อเยื่อ  เกิดสภาะวะเป็นกรดในเลือด

อาการแบบเฉียบพลัน  การสัมผัสผิวหนังทำให้เกิดระคายเคือง  กัดกร่อนผิวหนัง   ผิวหนังไหม้ การสัมผัสตา ทำให้เกิดระคายเคืองตา อาจกัดกร่อนเยื่อบุตาจนทำให้เกิดแผลและเป็นผลให้การมองเห็นผิดปกติได้  การหายใจ เนื่องจากก๊าซละลายน้ำได้ดี จะทำให้ถูกดูดซึมที่ระบบทางเดินหายใจส่วนบน  ส่งผลให้เกิดกระตุ้นให้หลอดลมหดตัวและมีการหลั่งน้ำเมือก เกิดการระคายเคืองต่อจมูกและคอ  ไอ  หายใจลำบาก หลอดลมตีบแคบ ระดับของออกซิเจนในเลือดต่ำจนเกิดการขาดออกซิเจนในเลือด อาจเสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจได้

อาการแบบเรื้อรัง  การสัมผัสเป็นระยะเวลานานทำให้การดมกลิ่นเสียไป  เกิดการทำลายเกิดการทำลายหลอดลมและเนื้อเยื่อปอด  เกิดอาการหลอดลมอักเสบและปอดอักเสบอย่างเรื้อรัง

การวินิจฉัยโรคเพื่อการรายงาน
1. อาการและอาการแสดงของโรคจากซัลฟุริกแอซิค ได้แก่อาการระคายเคืองทางเดินหายใจ ส่วนบน อาการผิวหนังอักเสบ
2. ประวัติการทำงานในอาชีพที่เสี่ยงต่อการสัมผัส
3. การตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อการยืนยันว่าเป็นโรคจริงโดยการตรวจภาพรังสีปอดซึ่งอาจพบเป็นปอดอักเสบ หรือสมรรถภาพปอดผิดปกติ
4. การตรวจสภาพแวดล้อมในการทำงานที่สนับสนุนการวินิจฉัยมีค่ากรดซัลฟุริกในบรรยากาศการทำงานเกินค่ามาตรฐาน

การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
1. การตรวจปัสสาวะดูเกลือกำมะถัน ปัสสาวะเป็นกรด
2. การตรวจสมรรถภาพปอด
3. การตรวจรังสีทรวงอก

มาตรฐานทางด้านสภาพแวดล้อมการทำงาน
ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับภาวะแวดล้อม (สารเคมี) ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515  กำหนดให้ความเข้มข้นเฉลี่ยตลอดระยะเวลาการทำงานปกติ ของซัลเฟอร์ไดอ๊อกไซด์เท่ากับ 1 มิลลิกรัม/ลูกบาศก์เมตร

# data[].attributes.headline
น.ส. กรฎชกร พุกประเสริฐ ม.4/5 เลขที่20

# data[].attributes.subject
น.ส. กรฎชกร พุกประเสริฐ ม.4/5 เลขที่20

# data[].attributes.body
โรค ผัวหนังจากสารเคมี
อาชีพที่อาจเกิดโรคนี้:คนงานก่อสร้างที่ผสมปูนซีเมนต์
สาเหตุ:โรคผิวหนังที่เกิดจากสารเคมี เป็นโรคที่พบบ่อยมากในกลุ่มผู้ที่ทำงานก่อสร้างโรงงานอุตสาหกรรม และอาชีพเกษตรกรรม เนื่องจากปัจจุบันมีการใช้วัสดุและสารเคมีที่ทำให้เกิดโรคผิวหนังอย่างแพร่หลาย มีการใช้งานที่ไม่เหมาะสม หรือหากสัมผัสถูกผิวหนังโดยตรงโดยไม่มีเครื่องป้องกัน จะทำให้เกิดการระคายเคืองเกิดผื่นคันภูมิแพ้ที่ผิวหนัง และอาจเป็นโรคผิวหนังได้
วิธีแก้:ผู้ที่ประกอบอาชีพดังกล่าวข้างต้นควรดูแลสุขภาพของตนเอง โดยเฉพาะผู้ที่เป็นภูมิแพ้ควรระวังเป็นพิเศษ โดยสวมอุปกรณ์ป้องกันสารเคมีก่อนเริ่มปฏิบัติงาน เช่น สวมถุงมือที่ทำจากวัสดุพีวีซีหรือยาง ใช้ผ้ากันเปื้อน หรือสวมชุดป้องกัน เป็นต้นโดยเลือกใช้อุปกรณ์ให้เหมาะสมกับงาน หากมีอาการแพ้หรือมีผื่นคันขึ้นตามผิวหนังให้รีบพบแพทย์ เพื่อรับการตรวจวินิจฉัยและรับการรักษาต่อไป

# data[].attributes.headline
นางสาว โชติรส จันทรโอทาน ม.4/5 เลขที่ 9

# data[].attributes.subject
นางสาว โชติรส จันทรโอทาน ม.4/5 เลขที่ 9

# data[].attributes.body
โรคประสาทหูเสื่อมจากการทำงาน (Hearing impairment caused by noise)

เสียง ( Sound or Noise) คือพลังงานที่เกิดจากการสั่นสะเทือนของโมเลกุลของตัวกลาง ที่เสียงเคลื่อนที่ผ่าน  เป็นเหตุให้เกิดการอัดและขยายตัวของอากาศสลับกันไป  มีผลทำให้ความดันบรรยากาศเปลี่ยนเป็นสูงต่ำสลับกันเป็นคลื่น  เช่นเดียวกับการอัดขยายของอากาศ คลื่นที่เกิดขึ้นนี้เรียกว่า คลื่นเสียง
การทำงานหรือการประกอบอาชีพอาจมีผลทำให้เกิดการสูญเสียการได้ยินได้ โดยมักมีความผิดปกติของหูทั้ง 2 ข้าง มากกว่าข้างเดียว ประเภทของการสูญเสียอาจเป็นการสูญเสียของการนำเสียง (Conductive ) หรือประสาทการได้ยิน ( sensorineural) หรือแบบผสม  (mixed ) เลยก็ได้  สำหรับการสูญเสียการได้ยินแบบการนำเสียง ( Conductive) หมายถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นที่หูชั้นนอก  หรือหูชั้นกลาง  ซึ่งเป็นการส่งผ่านของเสียงก่อนที่จะไปถึงหูชั้นใน

ในลักษณะของการทำงานโดยทั่วไป การสูญเสียการได้ยินสามารถที่จะเกิดได้หลายสาเหตุ เช่นจากการเกิดการบาดเจ็บที่ศีรษะ การเกิดแผลไฟไหม้บริเวณหู  การสัมผัสกับสารเคมีที่มีพิษต่อหู แต่ส่วนใหญ่สาเหตุของการสูญเสียการได้ยินจากการทำงานที่พบบ่อยที่สุดคือ  การสูญเสียการได้ยินแบบ sensory hearing loss โดยเกิดจากการได้รับสัมผัสกับเสียงดังที่เกิดจากสภาพแวดล้อมการทำงานเป็นระยะเวลานานติดต่อกัน ( Noise – induced hearing loss, NIHL )

ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
งานที่สัมผัสกับเสียงดัง ได้แก่ งานอุตสาหกรรมโลหะ งานตัดไม้ เลื่อยไม้   อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมยางและพลาสติก อาชีพขับรถรับจ้าง เป็นต้น

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
ผู้ที่มีภาวะหูเสื่อมจากเสียงดัง  จะรู้สึกว่าการได้ยินของตนเองลดลง  หรือมีปัญหาในการได้ยิน อาการที่พบบ่อยทีสุดคือ ฟังคนอื่นพูดไม่ชัด หรือไม่เข้าใจเมื่อมีคนมาพูดโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะได้ยินลำบากมากขึ้นถ้าในบริเวณนั้นมีเสียงดังด้วย เพราะเสียงดังที่ดังรบกวนมักจะเป็นเสียงความถี่ต่ำ ทำให้มาบดบังหรือรบกวนการได้ยินคลื่นเสียงความถี่ต่ำจากคำพูด   ซึ่งผู้ป่วยมักจะได้ยินกว่าเสียงความถี่สูง  (ที่มีการสูญเสียการได้ยินไปแล้ว)  และด้วยสาเหตุที่ผู้ป่วยมีความผิดปกติที่การได้รับเสียงความถี่สูง  ดังนั้นผู้ป่วยมักจะได้ยินคำพูดผิดปกติไป  เมื่อเป็นคำที่มีเสียงสูง  หรือผู้พูดมีโทนเสียงสูง เช่น  ผู้หญิง หรือเด็ก เป็นต้น

นอกจากจะมีปัญหาเรื่องการได้ยินแล้ว  ผู้ที่มีภาวะสูญเสียการได้ยินมักมีอาการได้ยินเสียงดังในหูเช่น เสียงหึ่ง ๆ หรือเสียงกระดิ่ง   ความผิดปกติดังกล่าวอาจจะเป็นพักๆ หรือเป็นตลอดเวลา  และอาการจะ เป็นมากขี้น  เวลาสัมผัสกับเสียงดังมาก ๆ  นอกจากนี้อาการได้ยินเสียงดังผิดปกติในหูจะนี้จะรู้ทำให้รู้สึก รำคาญ ดังนั้นผู้ป่วยมักจะบ่นเรื่องการนอนไม่ค่อยหลับหรือไม่มีสมาธิในการทำงานในห้องที่เงียบ

เมื่อทำการทดสอบด้วยส้อมเสียง จะพบว่าการได้ยินแบบการนำเสียงทางอากาศดีกว่าการนำเสียงโดย กระดูก  ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของประสาทหูเสื่อมจากเสียงดัง  มักพบความผิดปกติจากการตรวจการได้ยินที่ช่วงความถี่สูง  โดยความผิดปกติของระดับการได้ยินการจะลดลงมากที่สุดที่ช่วงความถี่ 4000 Hz.  ในกรณีที่ผู้ป่วยยังคงสัมผัสกับเสียงดังต่อไป  การสูญเสียการได้ยินจะเป็นมากขึ้นและขยายมาเป็นการสูญเสียการได้ยินท่าช่วงความถี่ต่ำที่เป็นช่วงของคำพูดหรือสื่อภาษาต่าง ๆ (500- 2000 Hz)  ทำให้ผู้ป่วยมีปัญหาในการติดต่อสื่อสาร

การวินิจฉัยโรคเพื่อการรายงาน
1. มีอาการและอาการแสดงของสูญเสียการได้ยิน
2. มีประวัติการทำงาน  แลระยะเวลาการทำงานที่สัมผัสกับเสียงดัง
3. ผลการตรวจการได้ยิน (Audiogram) มีลักษณะเป็นรูปอักษร วี คือมีจุดตก (notch) ที่บริเวณ
4000 Hz ( 3000 – 6000 Hz โดยพิจารณาเทียบกับ 2000 และ 8000 Hz ซึ่งมักเป็นกับหูทั้งสอง
ข้างพอ ๆกัน

การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
การตรวจการได้ยินด้วยเครื่อง Audiometer ก่อนตรวจให้ผู้รับการตรวจพักหูโดยการหยุดการสัมผัสเสียงดังก่อนเป็นเวลา อย่างน้อยที่สุด 12 ชั่วโมงเพื่อลดภาวะหูตึงชั่วคราว

การอ่านและแปลผลการตรวจการได้ยิน

ระดับการได้ยินปกติ  หมายถึง  ระดับได้ยินเสียงเสียงของหู (Hearing threshold) เมื่อทำการวัดการได้ยินทางอากาศด้วยเสียงบริสุทธิ์ที่ความถี่ 500- 6000 Hz. มีค่าไม่เกิน 25 เดซิเบล

ระดับการได้ยินที่ต้องเฝ้าระวัง  หมายถึง  ระดับเริ่มการได้ยินเสียงของหู (Hearing threshold) เมื่อทำการตรวจวัดการได้ยินทางอากาศด้วยเสียงบริสุทธิ์ที่ความถี่ 500- 6000 Hz. แล้วมีการได้ยินระดับเสียงมากกว่า 25 เดซิเบล ในความถี่ใดความถี่หนึ่งที่ 500 – 6000 Hz.

ระดับการได้ยินที่ผิดปกติสำหรับ NIHL  หมายถึง  ระดับได้ยินของลูกจ้างที่มีค่าเฉลี่ยระดับการได้ยินที่ 500  1000  2000  และ 3000  Hz. มากกว่า 25 เดซิเบล  หรือมีค่าเฉลี่ยระดับการได้ยินที่ 4000 และ 6000 Hz. เท่ากับ 45 เดซิเบล  หรือมากกว่า

การตรวจการได้ยินเพื่อการเฝ้าระวัง
กิจกรรมที่สำคัญในการเฝ้าระวังด้านสุขภาพ คือการตรวจการได้ยินให้แก่ลูกจ้างด้วยเครื่อง
Audiometer การซักประวัติผู้ปฏิบัติงาน  ซึ่งรวมถึงประวัติการทำงานสัมผัสเสียงดัง  การใช้ยา โรคประจำตัว การเจ็บป่วยในอดีตและปัจจุบัน  ลูกจ้างทุกคนที่ปฏิบัติงานในสถานประกอบการที่มีระดับเสียงดัง ≥85 – 140 dB (A) ต้องได้รับการตรวจการได้ยิน เพื่อเป็นการเฝ้าระวังสุขภาพป้องกันการสูญเสียการได้ยิน

ช่วยระยะเวลาการตรวจการได้ยินมี 3 ลักษณะคือ

- การตรวจการได้ยินก่อนเข้างานเพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐาน (Baseline audiogram) หมายถึงการตรวจการได้ยินแก่ลูกจ้างที่เข้าทำงานใหม่ หรือลูกจ้างที่บรรจุใหม่ของสถานประกอบการที่จะเข้าทำงานในแผนกที่มีระดับเสียงดัง ≥85 dB (A)   เพื่อเป็นข้อมูลพื้นฐาน

- การตรวจเฝ้าระวังการได้ยิน หรือการตรวจติดตาม หรือตรวจประจำปี ( Annual audiogram) หมายถึงการการตรวจการได้ยินให้กับลูกจ้างเพื่อเป็นการป้องกันและควบคุมไม่ให้เกิดการสูญเสียการได้ยินเนื่องจากเสียง โดยนำผลการตรวจการได้ยินที่วัดได้มาเปรียบเทียบกับผลการตรวจการได้ยินที่เป็นข้อมูลพื้นฐาน ( Baseline audiogram)ทุกครั้ง  ถ้าพบว่ามีการสูญเสียการได้ยินเท่ากับ 15  เดซิเบล หรือมากกว่าที่ความถี่ใดความถี่หนึ่งที่ 500 1000 2000 3000 4000 หรือ 6000 Hz. ในหูข้างใดข้างหนึ่ง  ผู้ทำการตรวจการได้ยินต้องอธิบายวิธีการตรวจการได้ยินอีกครั้ง  และดำเนินการตรวจการได้ยินใหม่ หากผลการได้ยินพบว่ามีการสูยเสียการได้ยินเท่ากับ 15 เดซิเบลหรือมากกว่าที่ความถี่ใดความถี่หนึ่งให้นัดตรวจซ้ำ ( Confirmation audiogram) ภายใน 30 วันนับจากวันที่ทำการตรวจ หากผลการตรวจพบว่าระดับการได้ยินดีกว่าข้อมูลพื้นฐานให้ใช้ค่าที่ตรวจได้ใหม่นี้เป็นค่า New baseline audiogram

- การตรวจการได้ยินก่อนลาออกหรือเปลี่ยนงาน ( Exit audiogram) หมายถึงการตรวจการได้ยินให้แก่ลูกจ้างที่ลาออกจากงาน หรือเปลี่ยนไปทำงานในแผนกอื่นที่สัมผัสเสียงดัง  น้อยกว่า85 dB (A)   บันทึกผลการได้ยินไว้ในสมุดบันทึกสุขภาพของลูกจ้าง เพื่อเก็บเป็นข้อมูลอ้างอิงทางด้านสุขภาพ

มาตรฐานทางด้านสภาพแวดล้อมการทำงาน
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับภาวะแวดล้อมหมวด 3 เรื่องเสียง  อาศัยอำนาจตามความในข้อ 2 ( 7) แห่งประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 26 มีนาคม 2525 กำหนดไว้ดังนี้ ข้อ 13 ภายในสถานประกอบการที่ให้ลูกจ้างคนใดคนหนึ่งทำงานดังต่อไปนี้

1. ไม่เกินวันละ 7 ชั่วโมง ต้องมีระดับเสียงที่ลูกจ้างได้รับติดต่อกันไม่เกิน  91 dB ( A)

2. เกินกว่าวันละ 7 ชั่วโมง แต่ไม่เกิน 8 ชั่วโมงจะต้องมีระดับเสียงที่ลูกจ้างได้รับติดต่อกันไม่เกิน 90 dB ( A)

3. เกินกว่าวันละ 8 ชั่วโมง จะต้องมีระดับเสียงที่ลูกจ้างได้รับติดต่อกันไม่เกิน 80 dB ( A) ข้อ 14 นายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานในที่มีระดับเสียงเกินกว่า 140 dB ( A) มิได้

# data[].attributes.attachment_link.title
การได้ยินเสื่อม

# data[].attributes.headline
นางสาวลสิตา สมเงิน เลขที่17

# data[].attributes.subject
นางสาวลสิตา สมเงิน เลขที่17

# data[].attributes.body
โรคออฟฟิศซินโดรม
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้ : พนักงานธนาคาร
สาเหตุ : การใช้งานกล้ามเนื้อและข้อต่อที่ผิดไปจากภาวะปกติ เกิดจากการทำงานในพื้นที่จำกัดและขาดการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ การนั่งทำงานติดต่อกันเป็นเวลานานๆ การเพ่งจอคอมพิวเตอร์ซึ่งอาชีพพนักงานธนาคารมีโอกาสเป็นโรคออฟฟิศซินโดรมทั้งในเรื่องของสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ต้องนั่งอยู่กับจอคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานหรือพฤติกรรมของตัวผู้ทำงานที่อาจจะเครียดกับงานและมีการเคลื่อนไหวร่างกายน้อย
“อาการ” : 1. ปวดกล้ามเนื้อและเยื่อพังผืดจะเริ่มจากการปวดกล้ามเนื้อบริเวณ คอ บ่าไหล่ ส่วนหลัง สะโพก
2. เส้นประสาทที่ข้อมือถูกกดมีพังผืดบริเวณข้อมือ (ด้านฝ่ามือ) ทำให้เส้นประสาทบริเวณนั้นถูกกดทับ เกิดอาการปวดและชาที่นิ้วมือ ฝ่ามือ หรือแขน
3. นิ้วล็อค เกิดจากการออกแรงที่นิวมือมากๆและบ่อยครั้ง
4.เอ็นกล้ามเนื้ออักเสบเกิดการบวมหรือเจ็บที่บริเวณเอ็นกล้ามเนื้อ
“การรักษา” : 1.การยืดกล้ามเนื้อในขณะทำงานเป็นระยะๆ
2.เมื่อรู้สึกเมื่อยล้าควรหยุดพักการทำงานชั่วคราวให้ร่างกายได้ผ่อนคลาย
3.ปรับสภาพแวดล้อมในการทำงาน เลือกใช้โต๊ะ เก้าอี้ให้เหมาะสมกับรูปร่าง
4.ออกกำลังกายเป็นประจำ
สำหรับคนที่มีอาการมากๆหรือพยายามเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมแล้วแต่อาการปวดกล้ามเนื้อยังไม่ดีขึ้น มีอาการปวดเรื้อรัง ปวดจนนอนไม่หลับ มีภาวะแขนขาอ่อนแรง อาจจะมีสาเหตุหรือภาวะซ้อนเร้นอื่นๆ ควรรีบพบแพทย์ เพื่อตรวจให้แน่ชัด

# data[].attributes.body
กลุ่มโรคที่เกิดขึ้นจากสาเหตุทางชีวภาพ
วัณโรคปอด (Tuberculosis)
ลักษณะที่สำคัญคือ โรคติดเชื้อแบคทีเรีย มัยโคแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลซิส (Mycobacterium tuberculosis) โดยมักทำให้เกิดโรคความผิดปกติที่ปอด
ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
ผู้ที่ทำงานในสถานประกอบกิจการที่อยู่อย่างแออัด เช่น บ้านพักคนงาน เรือนจำ หรือกลุ่มบุคลากรด้านการแพทย์ที่มีหน้าที่ในการดูแลผู้ป่วยเช่น แพทย์ พยาบาล พนักงานช่วยเหลือผู้ป่วย คนงานที่ทำงานในสถานประกอบกิจการโม่ บด ย่อยหิน
อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
การเกิดโรคติดต่อนี้เข้าสู่ร่างกายเกิดจากการสูดหายใจเอาละอองเสมหะจากลำคอและปอดที่เกิดจากการไอหรือจามของผู้ที่กำลังเป็นโรค หรือจากการสัมผัสอากาศที่มีฝุ่นละอองที่ปนเปื้อนเชื้อโรค โดยเชื้อโรคมีระยะเป็นเวลานานเป็นปีหรือสิบปี เมื่อร่ายกายอ่อนแอลงเชื้อโรคที่หลบอยู่ในร่างกายจะแสดงอาการของโรคออกมา
อาการที่สำคัญของวัณโรคปอด คือ ไอเรื้อรังนาน 2 สัปดาห์ขึ้นไป
อาการอื่นๆ ที่อาจพบได้ น้ำหนักลด เบื่ออาหาร อ่อนเพลีย มีไข้ (มักจะเป็นตอนบ่าย เย็น หรือตอนกลางคืน) ไอมีเลือดปน เจ็บหน้าอก หายใจขัด
ถ้ามีอาการอย่างน้อย 2 อาการขึ้นไป รีบตรวจหาวัณโรคที่สาถานพยาบาลใกล้บ้าน
การป้องกันโรค
วิธีป้องกัน
ดูแลสุขภาพออกกำลังกายให้แข็งแรง
รับประทานอาหารให้ครบ 5 หมู่
ตรวจการทำงานของปอด
ตรวจสุขภาพประจำปี เพื่อคัดกรองโรค โดยเฉพาะผู้สัมผัสผู้ป่วยใกล้ชิด บุคลากรทางการแพทย์
เลี่ยงการคลุกคลีใกล้ชิดผู้ป่วยวัณโรค
หากมีอาการน่าสงสัยว่าจะเป็นวัณโรค ควรรีบไปพบแพทย์

# data[].attributes.body
โรคปวดเรื้อรัง
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้ : วิศวกร
สาเหตุ :
-มีพฤติกรรมก้มๆ เงยๆ และใช้คอมพิวเตอร์ต่อเนื่องเป็นเวลานาน เสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ หัวไหล่ รวมไปถึงข้อมือ
วิธีป้องกัน :

ออกกำลังกายสม่ำเสมอต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 30 นาที ทุก ๆ 4 – 5 วันต่อสัปดาห์ เพื่อเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ

คนทำงานออฟฟิศที่ต้องนั่งนาน ๆ ควรพักและเปลี่ยนอิริยาบถในทุก ๆ 1 – 2 ชั่วโมงเพื่อให้กล้ามเนื้อที่ทำงานหนักและล้าได้ผ่อนคลาย ด้วยวิธีง่าย ๆ เช่น บิดขี้เกียจ หรือที่เรียกว่า การ Streching คือการเหยียดกล้ามเนื้อให้ตึงและทิ้งไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อและลดอาการเกร็งตัว ตลอดจนอาการปวดกล้ามเนื้อได้มาก

# data[].attributes.headline
นางสาวอินทิรา นุชนารถ เลขที่21

# data[].attributes.subject
นางสาวอินทิรา นุชนารถ เลขที่21

# data[].attributes.body
โรคจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืช
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้: เกษตรกร
สาเหตู:
1.พิษเข้าสู่ผิงหนังโดยตรง หรือวักเสื้อผ้าที่ปนเปื้นกับสารเคมี

2.พิษเข้าสู่ร่างกายด้วยการหายใจ และจะเป็นการนำสารเคมีเข้าไปในปอด

3.พิษเข้าสู่ร่างกายโดยการกลืน
ผลกระทบด้านสุขภาพ:

1.ผลกระทบที่เป็นพิษเฉียบพลัน ผู้ป่วยจะมีอาการในทันทีหลังจากสัมผัสสารเคมี เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ท้องร่วง หายใจติดขัด ตาพร่า เป็นต้น

2.ผลกระทบที่เป็นพิษเรื้อรัง เกิดจากพิษสะสมที่ก่อให้เกิดโรคหรือปัญหาอื่นๆ เช่น มะเร็ง เบาหวาน อัมพฤกษ์ อัมพาต โรคผิวหนังต่างๆ การเป็นหมัน การพิการของทารกแรกเกิด หรือการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ เป็นต้น
การป้องกัน:

1.ก่อนที่จะใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช ควรอ่านฉลากให้เข้าใจเกี่ยวกับวิธีใช้ การป้องกันอันตรายและวิธีแก้พิษ

2.ผสมสารเคมีกำจัดศัตรูพืชให้ถูกต้องตามอัตราส่วนที่ระบุในฉลากและเตรียมน้ำสะอาดไว้เพียงพอสำหรับการชำระล้างในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน

3.ขณะผสมสารเคมี ไม่ควรใช้มือเปล่ากวน ควรใช้ไม้หรือวัสดุอื่นแทนและควรสวมถุงมือทุกครั้งในขณะตวงหรือรินสาร

4.สารเคมีกำจัดศัตรูพืชทุกชนิดควรบรรจุในภาชนะที่บรรจุมาแต่เดิม ถ้าจะถ่ายใส่ภาชนะใหม่ ต้องปิดป้ายบอกให้ชัดเจนว่าเป็นสารเคมีอะไร ป้องกันการหยิบผิดและต้องแน่ใจว่าปิดฝาสนิทไม่มีการรั่วซึมออกนอกภาชนะภายนอก

5.สารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ผสมให้พอดีหมดในครั้งเดียว หากใช้ไม่หมดควรจัดเก็บให้มิดชิดห่างไกลจากเด็ก สัตว์เลี้ยงและไม่ปนเปื้อนแหล่งน้ำหรืออาหาร

6.ตรวจเช็คอุปกรณ์การฉีดพ่นให้อยู่ในสภาพที่ดีไม่ชำรุดก่อนจะนำไปใช้

7.สวมเสื้อผ้ามิดชิด เช่น กางเกงขายาว เสื้อแขนยาว สวมอุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล เช่น หน้ากากที่มีไส้กรองอากาศ ถุงมือ หมวก กระบังครอบหน้าหรือแว่นตา เป็นต้น

ห้ามกินอาหาร น้ำ หรือสูบบุหรี่ในขณะทำการผสมสารเคมี

8.ในกรณีที่เกษตรกรมีการสัมผัสสารเคมีทางผิวหนังให้ทำการชำระล้างด้วยน้ำสะอาดนาน ๆ อย่างน้อย 15 นาที รีบอาบน้ำฟอกสบู่ เปลี่ยนเสื้อผ้า

9.ไม่ควรฉีดพ่นในขณะที่ลมแรง หรือฝนตก และควรยืนอยู่เหนือลมเสมอ

# data[].attributes.headline
น.ส. ปิยมาภรณ์ สุวรรณเกษม ม.4/5 เลขที่27

# data[].attributes.subject
น.ส. ปิยมาภรณ์ สุวรรณเกษม ม.4/5 เลขที่27

# data[].attributes.body
วัณโรคปอด (Tuberculosis)
ลักษณะที่สำคัญคือ โรคติดเชื้อแบคทีเรีย มัยโคแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลซิส (Mycobacterium tuberculosis) โดยมักทำให้เกิดโรคความผิดปกติที่ปอด

ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
ผู้ที่ทำงานในสถานประกอบกิจการที่อยู่อย่างแออัด เช่น บ้านพักคนงาน เรือนจำ หรือกลุ่มบุคลากรด้านการแพทย์ที่มีหน้าที่ในการดูแลผู้ป่วยเช่น แพทย์ พยาบาล พนักงานช่วยเหลือผู้ป่วย คนงานที่ทำงานในสถานประกอบกิจการโม่ บด ย่อยหิน

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
การเกิดโรคติดต่อนี้เข้าสู่ร่างกายเกิดจากการสูดหายใจเอาละอองเสมหะจากลำคอและปอดที่เกิดจากการไอหรือจามของผู้ที่กำลังเป็นโรค หรือจากการสัมผัสอากาศที่มีฝุ่นละอองที่ปนเปื้อนเชื้อโรค โดยเชื้อโรคมีระยะเป็นเวลานานเป็นปีหรือสิบปี เมื่อร่ายกายอ่อนแอลงเชื้อโรคที่หลบอยู่ในร่างกายจะแสดงอาการของโรคออกมา
อาการและอาการแสดงของโรค ได้แก่มีไข้ต่ำ ๆ เบื่ออาหาร น้ำหนักตัวลด ไอเรื้อรัง  บางครั้งมีเสมหะ

การป้องกันโรค
1ดูแลสุขภาพออกกำลังกายให้แข็งแรง
2รับประทานอาหารให้ครบ 5 หมู่
3ตรวจการทำงานของปอด
4ตรวจสุขภาพประจำปี เพื่อคัดกรองโรค โดยเฉพาะผู้สัมผัสผู้ป่วยใกล้ชิด บุคลากรทางการแพทย์
5เลี่ยงการคลุกคลีใกล้ชิดผู้ป่วยวัณโรค
หากมีอาการน่าสงสัยว่าจะเป็นวัณโรค ควรรีบไปพบแพทย์

# data[].attributes.body
โรคความดันโลหิตสูง
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้​ : พนักงานออฟฟิศ​
สาเหตุ​ : ประมาณ 95% ของคนที่เป็นความดันโลหิตสูง เกิดโดยไม่มีสาเหตุที่แน่ชัด ประมาณ 5% เท่านั้น ที่ทราบสาเหตุ เช่น เป็นโรคไตวาย หรือมีความผิดปกติของต่อมหมวกไต หรือมีความผิดปกติของเส้นเลือดแดงบางเส้น ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดความดันโลหิตสูง ได้แก่ ความอ้วน มีโรคความดันโลหิตสูงในครอบครัว การสูบบุหรี่ การรับประทานอาหารที่มีรสเค็ม และการดื่มแอลกอฮอล์ที่มากเกินควร
วิธี​ป้องกัน​ : 1.ควรควบคุมน้ำหนัก
2.ลดอาหารเค็ม หรือเกลือแกงกินอาหารจำพวกผักและผลไม้มากขึ้น    3.ออกกำลังกาย โดยออกนานกว่า 30 นาที และออกเกือบทุกวัน
4.ลดปริมาณเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
5.พักผ่อนให้เพียงพอ
6.รักษาสุขภาพจิต และอารมณ์
7.ตรวจสุขภาพประจำปี ซึ่งรวมถึงตรวจวัดความดันโลหิต เริ่มได้​ ตั้งแต่อายุ 18-20 ปี หลังจากนั้นตรวจสุขภาพบ่อยตามแพทย์และพยาบาลแนะนำ

# data[].attributes.headline
นางสาวขวัญพิชชา​ หมอยา​ เลขที่​7​

# data[].attributes.subject
นางสาวขวัญพิชชา​ หมอยา​ เลขที่​7​

# data[].attributes.body
โรคกล้ามเนื้อและกระดูก
อาชีพที่อาจจะเกิดโรคนี้​ : พ่อค้าแม่ค้า
สาเหตุ​ : เกิดจากการทำงานอะไรซํ้าๆ​ หรือ​ การออกกำลังเกินกว่าร่างกายจะรับได้​ รวมถึงท่าทางฝืนธรรมชาติและปัจจัยจากการทำงานยังเป็นสาเหตุ​อีกสาเหตุหนึ่งด้วย
โรคกล้ามเนื้อและกระดูกอันตรายอย่างไร? : จะทำ​ให้
ปวดหลัง​ ปวดหลังส่วนล่าง​ เยื่อหุ้มข้อและปลอกเอ็นอักเสบ​ นิ้วล็อค นิ้วไกปืน นิ้วลั่น ความผิดปกติของเนื้อเยื่ออ่อน เนื่องจากการใช้งานมากเกินและแรงกดทับ เอ็นยึดกระดูกอักเสบ
วิธีป้องกัน​ : ปรับท่าทางในการทำงาน​ ไม่ควรยกของเกินกำลัง​ ออกกำลังกาย​สมํ่าเสมอ​ และควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์​ต่อกระดูกและข้ออย่างสมํ่าเสมอ​

# data[].attributes.attachment_link.title
ภป-โรคกล้ามเนื้อ

# data[].attributes.headline
ภิรฎาภา สาทำโล ม.4/5 เลขที่3

# data[].attributes.subject
ภิรฎาภา สาทำโล ม.4/5 เลขที่3

# data[].attributes.body
โรคไมเกรน (Migraine)
คือโรคที่เกิดจากการบีบตัว และคลายตัวของหลอดเลือดแดงในสมองมากกว่าปกติ ทำให้เกิดอาการปวดศีรษะขึ้นอย่างรุนแรงและรวดเร็ว พร้อมกับมีอาการคลื่นไส้อาเจียน ในบางรายอาจมีอาการตาพร่ามัวหรือเห็นแสงระยิบระยับร่วมด้วย

มีปัจจัยอะไรบ้างที่ทำให้โรคไมเกรน
-ภาวะเครียด
-การอดนอน
-การขาดการพักผ่อน หรือทำงานมากเกินไป
-ขณะมีระดู หรือรับประทานยาคุมกำเนิด
-เครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ เช่น เหล้า เบียร์ ไวน์
-อาหารบางชนิดเช่น กล้วยหอม เนยแข็ง และช็อกโกแลต

ป้องกันไม่ให้เกิดโรคไมเกรน(MIGRAINE) ได้อย่างไร ?
-ในผู้ป่วยโรคไมเกรน (MIGRAINE) ที่นานๆเป็นครั้ง เช่น ปีละ 2-3 หน ไม่จำเป็นต้องกินยาป้องกัน แต่อย่างใด แต่ถ้าผู้ป่วยโรคไมเกรน ที่เกิดอาการปวดศีรษะบ่อยๆ เช่น เกือบทุกสัปดาห์หรือทุกวัน จำเป็นต้องได้รับการป้องกันโดยการหลีกเลี่ยงปัจจัยส่งเสริมให้เกิดดังกล่าวแล้ว ในกรณีที่ไม่มีปัจจัยส่งเสริมดังกล่าวอาจจำเป็นต้องให้ยาป้องกัน

โรคไมเกรน(MIGRAINE) รักษาอย่างไร ?
-การปวดศีรษะจากโรคไมเกรน (MIGRAINE) นี้ มักรักษาไม่หายด้วยยาแก้ปวดพาราเซตามอลธรรมดา ยาที่ได้ผลดีคือ ยาแก้ปวดแอสไพริน ขนาด 2 เม็ด ในขณะปวด แต่ข้อระวัง ห้ามรับประทานแอสไพรินในขณะท้องว่าง และผู้ป่วยโรคแผลในกระเพาะอาหารห้ามรับประทานแอสไพรินเด็ดขาด เพราะอาจเกิดเลือดออกในกระเพาะได้มากๆ และอาจทำให้ถึงแก่กรรมได้ ในผู้ป่วยที่ไม่แน่ใจว่าจะมีโรคกระเพาะหรือไม่ ให้รับประทานยาเคลือบกระเพาะ อาหารหรือนมร่วมด้วย ก็จะป้องกันการระคายเคืองของแอสไพรินต่อเยื่อบุกระเพาะอาหารได้

อาชีพที่พบนักเรียน แต่ก็สามารถพบบ่อยได้ในวัยททำงาน