# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Amerykanie proponują ten trik jako zabawę na imprezie. My nie jesteśmy aż tak odważni, ale jeśli macie ochotę na ciekawe doświadczenie bez laboratorium - ściągamy buty!

To rzeczywiście brzmi dość absurdalnie: smakowanie czegokolwiek przez stopy. Do tego sam w sobie czosnek ma charakterystyczną i silną woń, a stopy? To już kwestia indywidualnego podejścia do butów, higieny i temperatur... jeśli wiecie o co nam chodzi.

Zaufajcie nam jednak - to eksperyment całkowicie bezpieczny. American Chemical Society poleca podkraść z kuchni trochę świeżego czosnku oraz wyposażyć się w worek na śmieci. Tylko tyle? Tak, to wystarczy.

Teraz należy pokroić świeży ząbek czosnku, włożyć go do worka, a następnie zdjąć buty, skarpetki i w ten sam worek zapakować swoją stopę. Dla pewności, że nie zadziała autosugestia, możecie uszczelnić tą dziwną „skarpetę" na swojej stopie taśmą klejącą w kostce. Następnie potrzyjcie czosnkiem stopę i... poczekajcie przez mniej więcej godzinę (może jakiś serial?). Oglądając końcówkę godzinnego odcinka powinniście poczuć w ustach charakterystyczny smak.

Jak to działa?

Za pomocą tak prostego doświadczenia możemy dowiedzieć się czegoś zarówno o czosnku jak i naszej skórze. Od razu wyjaśnijmy sobie: nie, nie mamy kubków smakowych na stopach. Za ciekawe zjawisko odpowiedzialny jest specjalny związek chemiczny o nazwie allicyna. To siarkoorganiczny związek o działaniu bakteriobójczym, zatem dla nas całkiem przydatny w walce z chorobami. Znajdziemy go właśnie w ząbkach czosnku.

Teraz najciekawsze: allicyna umie oszukać naszą skórę. Ten największy z ludzkich narządów zaprojektowany jest ewolucyjnie by osłonić nasze wrażliwe wnętrze (metaforycznie i w rzeczywistości) przed czynnikami zewnętrznymi: nie przepuszcza na przykład wody. Alicyna w czosnku ma właściwości podobne do wody, ale i oleju, zatem z łatwością „oszukuje" nasze systemy ochronne i wnika w skórę. Następnie trafia do krwi i tą drogą w końcu do naszej głowy, nosa i ust, skąd pochodzi impuls o odczuciu charakterystycznego smaku. Niektórzy podczas eksperymentu czują też zapach czosnku, mimo szczelnego zamknięcia plastikowej torby.

Źródło: Popsci

# data[].attributes.attachment_link.title
Czosnek smakuje także przez... stopy [EKSPERYMENT]

# data[].attributes.attachment_link.description
Amerykanie proponują ten trik jako zabawę na imprezie. My nie jesteśmy aż tak odważni, ale jeśli macie ochotę na ciekawe doświadczenie bez laboratorium - ściągamy buty! To rzeczywiście brzmi dość absurdalnie: smakowanie czegokolwiek przez stopy. Do tego sam w sobie czosnek ma charakterystyczną i silną woń, a stopy?

# data[].attributes.attachment_link.title
Mechanika kwantowa i upadek starej fizyki | Andrzej Dragan | TEDxPoznan

# data[].attributes.attachment_link.description
Wszystkie materiały użyte w filmie, zostały pobrane z legalnych źródeł udostepniających treść autorską na licencji Creative Commons, bądź w domenie publicznej. All the stuff used in the video, was ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. KTO MOŻE WZIĄĆ UDZIAŁ W KONKURSIE?

Konkurs Naukowy E(x)plory jest skierowany do uczniów gimnazjów, liceów i techników.

Swoje projekty naukowe mogą zgłaszać osoby w wieku 13-20 lat. Nad projektami można pracować indywidualnie lub w zespole składającym się z nie więcej niż 4 osób.

2. JAKIE PROJEKTY ZGŁASZAĆ?

Do konkursu można zgłaszać projekty z każdej dziedziny, ale praca musi mieć charakter naukowy. Do danej edycji Konkursu Naukowego E(x)plory można zgłosić tylko jeden projekt.

Ważne jest, by projekt proponował nowe rozwiązania, był ciekawy i nowatorski. Warto pamiętać, że projekt będzie oceniany także pod kątem jego możliwych zastosowań praktycznych

Na etapie zgłoszenia do Konkursu nie trzeba mieć gotowych wyników badań - wystarczy, że Młody Naukowiec rozpoczął badania i wie co, w jaki sposób chce zbadać.

3. OPIEKUNOWIE NAUKOWI

Nad każdym projektem przesłanym na konkurs czuwa opiekun naukowy. Może nim zostać nauczyciel, wychowawca, rodzic lub opiekun prawny. To osoba, która doradza, udziela wskazówek, wspiera podczas badań i eksperymentów, czuwa nad bezpieczeństwem, pomaga w przygotowaniu prezentacji. Opiekun angażuje się w projekt już na etapie jego powstawania i wspiera Młodego Naukowca na wszystkich etapach konkursu.

4. JAK ZGŁOSIĆ PROJEKT

Jeśli Młody Naukowiec spełnia podstawowe wymagania formalne (jest w odpowiednim wieku), ma pomysł lub rozwija projekt naukowy i ma opiekuna naukowego - może przystąpić do opisania swojego założenia lub przebiegu wykonanej już pracy badawczej w naszym formularzu zgłoszeniowym.

Formularz będzie dostępny na stronie www.explory.pl od 1 października 2019.

Wypełniony formularz należy odesłać na adres konkurs@explory.pl do 31 stycznia 2020.

Dowiedz się więcej o rekrutacji:

5. JURY

W skład jury oceniającego projekty wchodzą przede wszystkim naukowcy reprezentujący różne obszary tematyczne, ale do udziału w pracach zapraszamy także przedstawicieli najbardziej innowacyjnych firm, dzięki czemu projekty Młodych Naukowców badane są zarówno od strony potencjału naukowego, jak i biznesowego. Dzięki możliwości skonfrontowania swoich pomysłów z autorytetami przeróżnych dziedzin nauki i biznesu, Młodzi Naukowcy będą mieli szansę dowiedzieć się co jest mocną a co słabą stroną projektu, jak go rozwijać, ale także - jak w najlepszy sposób go prezentować.

6. W JAKI SPOSÓB PROJEKTY KONKURSOWE SĄ PREZENTOWANE I OCENIANE?
ZGŁOSZENIA ON-LINE
W pierwszym etapie projekty oceniane są pod względem formalnym - ważne jest zatem, by zapoznać się z regulaminem konkursu, który szczegółowo je opisuje. Do kolejnego etapu przechodzą te projekty, które spełniają kryteria formalne, są zgodne ze standardami etycznymi konkursu i w klarowny sposób przedstawiają założenia projektowe.
PREZENTACJE KONKURSOWE NA REGIONALNYCH FESTIWALACH NAUKOWYCH E(X)PLORY
Autorzy projektów zakwalifikowanych do etapu regionalnego zapraszani są na Regionalne Festiwale Naukowe E(x)plory (tzw. Re(x)y), podczas których mają za zadanie zaprezentować swój pomysł jurorom. Warunkiem wzięcia udziału w RE(x)ie jest przygotowanie plakatu konkursowego oraz rekwizytów, które prezentowane są na stoiskach projektów. W tym etapie jurorzy oceniają projekty pod kątem prawidłowości prowadzenia badań, znajomości dotychczasowych osiągnięć w danej dziedzinie oraz innowacyjności. Dodatkowo jury ocenia sposób prezentacji projektu.

O tym jak przygotować plakat, na co zwrócić uwagę i jak wygląda sesja konkursowa przeczytać można w naszym Vademecum.
FINAŁ KONKURSU NA GDYNIA E(X)PLORY WEEK
Około 30 najlepszych projektów prezentowanych podczas etapu regionalnego otrzymuje zaproszenie do finału konkursu odbywającego się w ramach największego wydarzenia E(x)plory - Gdynia E(x)plory Week.

Podczas finałowych sesji konkursowych Młodzi Naukowcy prezentują wyniki swojej pracy w podobny sposób jak na Festiwalach Regionalnych. Między etapami mogą kontynuować badania i zaprezentować podczas finału aktualny stan rozwoju projektu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Konkurs Naukowy E(x)plory jest skierowany do uczniów gimnazjów, liceów i techników. Swoje projekty naukowe mogą zgłaszać osoby w wieku 13-20 lat. Nad projektami można pracować indywidualnie lub w zespole składającym się z nie więcej niż 4 osób. Do konkursu można zgłaszać projekty z każdej dziedziny, ale praca musi mieć charakter naukowy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Konfiguracja elektronowa atomów, część 2

# data[].attributes.body
strona 248 - zakres rozszerzony

# data[].attributes.body
Czyli na co będę zwracać uwagę na sprawdzianie

# data[].attributes.body
Datowanie węglem

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.attachment_link.title
Okres połowicznego rozpadu a datowanie węglem

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej. Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Niezwykły świat zjawisk atomowych jest niepodobny do świata makroskopowego znanego z życia codziennego. Mimo to potrafimy go zrozumieć i opisać, odwołując się do praw przyrody mającymi charakter uniwersalny, które odnoszą się do wszystkich zjawisk, bez względu na ich zakres i skalę wielkości.

Poznanie budowy atomu umożliwiło wytłumaczenie wszystkich własności chemicznych pierwiastków wraz z własnościami ujętymi w tablicy Mendelejewa. Fizyka atomu stworzyła teoretyczne podstawy chemii. Chemia teoretyczna stała się właściwie fizyką powłok elektronowych.

Dzięki poznaniu budowy atomów stało się możliwe dokładne zbadanie właściwości cieczy i ciał stałych jako olbrzymich skupisk atomów i cząsteczek. Doprowadziło to do powstania wielu wspaniałych wynalazków i stworzenia nowych dziedzin techniki atomowej o możliwościach, o jakich przedtem można było tylko marzyć. Umożliwiło to budowanie komputerów, telefonów komórkowych i wielu innych urządzeń elektronicznych. Poznanie własności optycznych atomów (tj. absorbcji, emisji światła) pozwoliło np. na skonstruowanie lasera, co spowodowało rozwój technik laserowych i optoelektroniki.

# data[].attributes.attachment_link.description
Niezwykły świat zjawisk atomowych jest niepodobny do świata makroskopowego znanego z życia codziennego. Mimo to potrafimy go zrozumieć i opisać, odwołując się do praw przyrody mającymi charakter uniwersalny, które odnoszą się do wszystkich zjawisk, bez względu na ich zakres i skalę wielkości. Poznanie budowy atomu umożliwiło wytłumaczenie wszystkich własności chemicznych pierwiastków wraz z własnościami ujętymi w tablicy Mendelejewa.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sorry for the interruption. We have been receiving a large volume of requests from your network.

To continue with your YouTube experience, please fill out the form below.

# data[].attributes.attachment_link.title
WSZYSTKO SKŁADA SIE Z PIERWIASTKÓW - Między nami jest chemia

# data[].attributes.body
W

3:46

pojawia się oznaczenie wiązania kowalencyjnego spolaryzowanego jako trójkąt skierowany wierzchołkiem w stronę atomu o większej elektroujemności - jest to błąd

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej. Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.attachment_link.title
HCN Lewis Structure: How to Draw the Lewis Structure for HCN

# data[].attributes.attachment_link.description
For the HCN Lewis structure, calculate the total number of valence electrons for the HCN molecule. After determining how many valence electrons there are in HCN, place them around the central atom to complete the octets. Be sure to use the number of available valence electrons you found earlier.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej. Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.body
Do poćwiczenia

# data[].attributes.attachment_link.title
Wiązanie koordynacyjne W 2 MINUTY – Szybka teoria #4

# data[].attributes.attachment_link.description
Teoretyczne przewidzenie kształtu cząsteczek kojarzy się ze skomplikowanym rachunkiem narzędziami chemii kwantowej. Istnieje jednak atrakcyjna z powodu prostoty procedura, wymagająca jedynie podstawowych danych takich jak kolejność atomów w cząsteczce oraz znajomość przynależności pierwiastków do grup układu okresowego. Z naciskiem podkreślam, że nie mają tu zastosowania takie terminy jak liczby kwantowe, orbitale, hybrydyzacja lub mezomeria.

# data[].attributes.attachment_link.title
Balloons, Hybrid Orbitals and Multiple Bonds

# data[].attributes.attachment_link.description
Codziennie atakują nas różne reklamy. W części z tych reklam wykorzystuje się sformułowania naukowe, by przekazywany komunikat był bardziej przekonujący. Czy jednak na pewno wiemy, co oznaczają terminy zawarte w tych reklamach? Co oznacza sformułowanie, że pH w jamie ustnej po posiłku spada?

# data[].attributes.body
Dla szczególnie zainteresowanych

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeśli widzisz tę wiadomość oznacza to, że mamy problemy z załadowaniem zewnętrznych materiałów na naszej stronie internetowej.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kwasy i zasady | Chemia | Nauki przyrodnicze | Khan Academy

# data[].attributes.attachment_link.description
W tym dziale zostały opisane podstawy o kwasach i zasadach oraz związku między chemią kwasów i zasad, a równowagą chemiczną. Omówimy definicje kwasu i zasady, pH, równowagę kwasowo-zasadową, kwasowo-zasadowe właściwości soli oraz pH roztworów soli.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Brand(s): Various

Type: Physical

Range of UV spectrum covered: UVA (both UVA-1 and UVA-2), UVB

Wavelengths covered: good uniform coverage between 290-400 nm, and some coverage up to 700 nm

Stability:
Regular zinc oxide is highly stable under most conditions; minimal reactivity may occur, especially in direct sunlight. However, zinc oxide nanoparticles are far more reactive/catalytic than regular zinc oxide powder and might promote the formation of harmful free radicals when exposed to sunlight. Most manufacturers of zinc oxide nanoparticles coat them to reduce or eliminate such effects.

Summary:
Regular zinc oxide is one of the most broadly effective, established and safe sun blocking ingredients available. Its major disadvantage is unsightly whitish tint it creates. Nanoparticle forms are less unsightly but their potential risks are unclear and need to be more thoroughly researched. Also, it is difficult to achieve high SPF (UVB protection measure) with zinc oxide alone. Therefore, in high SPF sunscreens, it is generally combined with chemical UVB blockers.

Details:
Zinc oxide is a physical sun blocking agent that work primarily by reflecting/scattering ultraviolet light. It has a broad range of effectiveness, covering UVB as well as both short (320-340 nm, a.k.a UVA-2) and long (340-400 nm, a.k.a. UVA-1). Regular zinc oxide also blocks visible light up to wavelengths 700 nm, whereas zinc nanoparticles block only up to 380 - 400 nm, depending on the specific formulation. As a single ingredient, zinc oxide is the broadest range sunscreen on the market.

Zinc oxide has a long history of safe use. It is not irritating and compatible with sensitive skin. In fact, zinc oxide is a skin protectant and anti-irritant, and is widely used in treating various forms of dermatitis/skin irritation, including diaper rash.

The main complaint about zinc oxide-based sunscreens is that thy may leave unsightly white residue. In fact, the concentrations of ordinary forms zinc oxide required for high degree of protection against the full range of UVA and UVB inevitably produce some whitish tint. This problem has been partly addressed by the advent of zinc oxide nanoparticles as a sunscreen agent (one popular brand is Z-cote). Zinc oxide nanoparticles have different optical properties and tend to produce much less whitish tint than regular powdered zinc oxide. Yet, early research indicates that zinc oxide nanoparticles retain the capacity to protect from UVA and UVB light.

# data[].attributes.attachment_link.description
Brand(s): Various Type: Physical Range of UV spectrum covered: UVA (both UVA-1 and UVA-2), UVB Wavelengths covered: good uniform coverage between 290-400 nm, and some coverage up to 700 nm Stability: Regular zinc oxide is highly stable under most conditions; minimal reactivity may occur, especially in direct sunlight.

# data[].attributes.attachment_link.title
Równania reakcji chemicznych. Uzupełnianie równań reakcji chemicznych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Działanie ditlenku siarki na rośliny - Doświadczenie 6.3

# data[].attributes.attachment_link.description
Działanie ditlenku siarki na rośliny - Doświadczenie 6.3

# data[].attributes.attachment_link.description
Explained using the cloud collaboration platform built on the learning technology of tomorrow - Explain Everything.

# data[].attributes.body
na błędy, umiecie więcej

# data[].attributes.body
Ważne -- trzeba zobaczyć

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tlenki to połączenia różnych pierwiastków z tlenem. Związki te mają różną budowę i właściwości chemiczne. Wiemy już, że niektóre z nich reagują z wodą. W zależności od rodzaju tlenku, w wyniku tej reakcji mogą powstawać kwasy lub zasady. Jak myślisz, czy tlenki mogą reagować także z kwasami lub zasadami? Czy każdy tlenek wykazuje taką zdolność? Co jest produktem takiej reakcji?

że sole to grupa związków chemicznych o jonowej budowie, które są zbudowane z kationów metali (lub kationu amonu o wzorze ) i anionów reszty kwasowej;

że nazwę soli tworzy się z dwóch członów: nazwy reszty kwasowej i nazwy metalu;

że niektóre tlenki metali, takie jak np. tlenek sodu lub wapnia, reagują z wodą, a w wyniku tej reakcji powstają wodorotlenki;

że niektóre tlenki niemetali w reakcji z wodą tworzą kwasy, np. tlenek siarki(IV);

że wywar z kapusty przyjmuje barwę czerwoną w roztworach kwasów, fioletową - w roztworze obojętnym, a zieloną - w roztworach zasad;

że oranż metylowy barwi się w kwasach na czerwono.

Tlenki metali reagują z kwasami. W wyniku tej reakcji powstają sól i woda. Poniższe równania reakcji są przykładami tych przemian:

tlenek żelaza(III) + kwas siarkowy(VI) → siarczan(VI) żelaza(III) + woda

tlenek wapnia + kwas azotowy(V) → azotan<(V) wapnia + woda

tlenek litu + kwas solny → chlorek litu + woda

Podczas dodawania tlenków metali do kwasów obserwujemy zanikanie tych tlenków w roztworach kwasów. Zachodzi reakcja chemiczna prowadząca do utworzenia soli. Nie jest to więc proces rozpuszczania. Taki proces nazywa się roztwarzaniem. Tlenki metali roztwarzają się w kwasach.

Tlenki niemetali, które reagują z wodą, tworząc kwasy, wchodzą także w reakcje z zasadami. W ich wyniku powstają odpowiednio sól i woda. Przykłady tych reakcji ilustrują poniższe równania:

tlenek węgla(IV) + wodorotlenek sodu → węglan sodu + woda

tlenek siarki(IV) + wodorotlenek potasu → siarczan(IV) potasu + woda

tlenek siarki(VI) + wodorotlenek baru → siarczan(VI) baru + woda

Tlenki niemetali, które reagują z wodą, tworząc kwasy, reagują także z zasadami. W wyniku tej reakcji powstają sól i woda.

Tlenki metali reagują z kwasami. W wyniku tych reakcji powstają sól i woda.

tlenek fosforu(V) + wodorotlenek potasu → fosforan(V) potasu + woda

przechodzenie substancji do roztworu, proces któremu towarzyszy reakcja chemiczna pomiędzy substancją a rozpuszczalnikiem lub innym składnikiem roztworu

# data[].attributes.attachment_link.description
Tlenki to połączenia różnych pierwiastków z tlenem. Związki te mają różną budowę i właściwości chemiczne. Wiemy już, że niektóre z nich reagują z wodą. W zależności od rodzaju tlenku, w wyniku tej reakcji mogą powstawać kwasy lub zasady. Jak myślisz, czy tlenki mogą reagować także z kwasami lub zasadami?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ocenia się, że krew w tętnicach mózgowych człowieka, aby umożliwiała efektywne myślenie, powinna być nasycona tlenem aż w 90%. Obniżenie tej wartości już o 5% zmniejsza m.in. zdolność koncentracji oraz uruchamia reakcje obronne organizmu, jak np. ziewanie. Spadek poziomu nasycenia krwi tlenem do 75% skutkuje chwiejnością emocjonalną, błędnymi osądami i decyzjami.

Czy bez tlenu, tak ważnego dla organizmów żywych, byłoby możliwe ich funkcjonowanie na Ziemi?

w jaki sposób zaplanować doświadczenie potwierdzające, że powietrze jest mieszaniną;

co to są symbole pierwiastków chemicznych i jak się nimi posługiwać;

w jaki sposób zapisuje się równania reakcji chemicznych;

jak rozpoznać podstawowy sprzęt laboratoryjny i jak się nim posługiwać, w jaki sposób stosować w praktyce zasady bezpieczeństwa w szkolnej pracowni chemicznej.

wskazywać położenie tlenu w układzie okresowym pierwiastków;

podawać przykłady zastosowania tlenu i tlenków w życiu codziennym;

planować i wykonywać doświadczenia pozwalające otrzymać tlen oraz tlenki.

Odpowiedz na pytania:
Co mogłoby się stać, gdyby na Ziemi zabrakło tlenu?
Czy tlen może być szkodliwy?

Odpowiadając na pytanie, zwróć uwagę na dawkę. Dowiedz się, dlaczego w inkubatorach monitoruje się stężenie tlenu. Czy bary tlenowe są rekomendowane przez lekarzy?

Czy zawartość tlenu zmienia się wraz z wysokością? Powietrze to mieszanina gazów. Wraz z wzrostem wysokości spada jego ciśnienie, a tlen staje się coraz bardziej rozrzedzony.

Przykładowo, na szczycie Mount Everestu ciśnienie spada do 1/3 wartości ciśnienia nad poziomem morza, tak samo (również do 1/3) spada ilość wdychanego przez wspinaczy tlenu.

Jeszcze 300 lat temu uważano, że powietrze jest pierwiastkiem lub związkiem chemicznym, a nie - jak wiemy dzisiaj - mieszaniną gazów. Mimo iż azot stanowi aż 78% objętości powietrza, to jednak jego wyłączna obecność w atmosferze oznaczałaby zupełny brak życia na Ziemi.

Film rozpoczyna czarno biały portret Josepha Priestleya. Zmiana ujęcia na czarno biały portret ołówkowy Karla Wilhelma Scheele'a, Zmiana ujęcia na monochromatyczny portret w odcieniach sepii przedstawiający Antoine'a Lavoisiera. Zmiana ujęcia na barwny portret olejny Jędrzeja Śniadeckiego. Zmiana ilustracji na sąsiadujące portrety Zygmunta Wróblewskiego po prawej i Karola Olszewskiego po lewej stronie.

shuffle Odtwarzanie losowe skip_previous Poprzedni skip_next Następny repeat Powtórz

Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Film rozpoczyna czarno biały portret Josepha Priestleya. Zmiana ujęcia na czarno biały portret ołówkowy Karla Wilhelma Scheele'a, Zmiana ujęcia na monochromatyczny portret w odcieniach sepii przedstawiający Antoine'a Lavoisiera. Zmiana ujęcia na barwny portret olejny Jędrzeja Śniadeckiego. Zmiana ilustracji na sąsiadujące portrety Zygmunta Wróblewskiego po prawej i Karola Olszewskiego po lewej stronie.

Doświadczenie wymaga zastosowania odzieży ochronnej i okularów.

Problem badawczy

Czy z manganianu(VII) potasu () można otrzymać tlen? W jaki sposób można go zidentyfikować?

Hipoteza

Tlen można otrzymać w wyniku ogrzewania manganianu(VII) potasu (), podobnie jak otrzymuje się go w wyniku termicznego rozkładu tlenku rtęci(II). Powstały gaz należy zidentyfikować za pomocą żarzącego się łuczywka.

Co będzie potrzebne Instrukcja

1. Do probówki wsyp kilka kryształków manganianu(VII) potasu. Wylot probówki zamknij korkiem z rurką odprowadzającą.

2. Drugą probówkę napełnij wodą, jej wylot zatkaj palcem i umieść, odwróconą do góry dnem, w krystalizatorze napełnionym wodą.

3. Probówkę z kryształkami manganianu(VII) potasu ogrzewaj w płomieniu palnika.

4. Gdy zacznie wydzielać się gaz, włóż rurkę odprowadzającą do probówki napełnionej wodą.

5. Po zebraniu gazu do odwróconej probówki zamknij ją korkiem i wyjmij.

RAAnL7Iv5i37x 1

Podsumowanie

Pod wpływem ogrzewania manganianu(VII) potasu zaczyna się wydzielać gaz, który wypiera wodę z probówki. Zebrany w probówce gaz jest bezbarwny.
Jest to reakcja rozkładu. W wyniku reakcji otrzymano bezbarwny i bezwonny gaz.

Problem badawczy Instrukcja Hipoteza Podsumowanie Co będzie potrzebne

1. Do kolby wlej wodę utlenioną, dodaj łyżeczkę suchych drożdży lub pokrojonego w kostkę surowego ziemniaka.

2. Po chwili do kolby włóż rozżarzone łuczywko.

3. Obserwuj zachodzące zmiany.

R1HGxjQpXXD7I 1

W wyniku rozkładu wody utlenionej () pod wpływem enzymów zawartych w drożdżach/ziemniaku wydziela się bezbarwny, bezwonny gaz, który można było zidentyfikować za pomocą tlącego się łuczywa.

Tlen jest najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w przyrodzie. Jego zawartość w skorupie ziemskiej wynosi prawie połowę jej masy. Wchodzi on w skład wody, skał, rud metali, piasku.

Tlen jest niezbędny do życia większości organizmów, bez niego giną zwierzęta i rośliny. Obniżenie jego zawartości w powietrzu z 21 do 15% powoduje zaburzenie pracy organizmu, a spadek poniżej 10% może prowadzić do śmierci. Co ciekawe, w 2010 r. europejscy naukowcy odkryli pierwsze większe organizmy wielokomórkowe, które nie potrzebują tlenu do życia. Nieznane wcześniej gatunki znaleziono w osadach znajdujących się na dnie Morza Śródziemnego.

Tlen został odkryty około roku 1774 przez Anglika Josepha Priestleya (czyt. dżozefa pristleja) oraz - niezależnie - także przez Szweda Karla Scheelego (czyt. karla schilego). W wyniku ogrzewania tlenku rtęci(II) wydzielił się gaz, a na ściankach naczynia osadziły się kropelki rtęci. Otrzymanym gazem podtrzymującym palenie był tlen.

W laboratorium tlen otrzymuje się podczas termicznego rozkładu manganianu(VII) potasu, rozkładu wody utlenionej (w obecności katalizatora) lub podczas rozkładu wody pod działaniem prądu elektrycznego (elektrolizy wody). Przemysłowa metoda otrzymywania tlenu polega na destylacji ciekłego powietrza.

Tlen należy do pierwiastków bardzo rozpowszechnionych w przyrodzie. Jest niemetalem. Należy w 16. grupy i 2. okresu układu okresowego.

W warunkach normalnych (0°C, 1013,25 hPa) tlen jest bezbarwnym i bezwonnym gazem, tworzącym cząsteczki dwuatomowe. W górnych warstwach atmosfery pod wpływem promieniowania ultrafioletowego powstaje ozon, niebieski gaz, którego cząsteczki są zbudowane z trzech atomów tlenu.

Tlen znajduje szerokie zastosowanie w medycynie i różnych dziedzinach przemysłu.

Doświadczenie wymaga zastosowania odzieży ochronnej i okularów.

Problem badawczy Instrukcja Hipoteza Podsumowanie Co będzie potrzebne

1. Spalanie węgla w tlenie
Rozżarzony węgiel drzewny umieszczamy na łyżce do spalań i wprowadzamy do kolby z tlenem.

2. Spalanie magnezu w tlenie
Na łyżkę do spalań nabieramy wiórki magnezowe, zapalamy je w płomieniu palnika i wprowadzamy do kolby z tlenem.

3. Spalanie siarki w tlenie (doświadczenie wykonujemy pod sprawnym wyciągiem)
Na łyżkę do spalań nabieramy niewielką ilość siarki, zapalamy ją w płomieniu palnika, a następnie wprowadzamy do kolby z tlenem.

W kolbie z tlenem, do której wprowadzono węgiel, następuje rozbłysk światła, widać iskry, węgiel spala się gwałtownie.
Magnez spala się w tlenie bardzo jasnym płomieniem. Na łyżce do spalań pozostaje biały proszek.
Siarka pali się niebieskofioletowym płomieniem. Wydziela się gaz o drażniącym zapachu.
Tlen jest pierwiastkiem bardzo aktywnym chemicznie, łączy się z wieloma pierwiastkami. Spalanie to przemiana chemiczna, która zachodzi gwałtownie, z wydzielaniem światła i ciepła. W jej wyniku otrzymujemy nowe substancje (tlenki), które różnią się właściwościami od substancji użytych do reakcji (substratów). Spalanie w czystym tlenie zachodzi szybciej niż w powietrzu.

tlenki metali: żelaza, glinu;

tlenki niemetali: wodoru (woda), krzemu (główny składnik piasku), węgla, azotu.

W trakcie pierwiastki (metale i niemetale) łączą się z tlenem. Produktami tej reakcji są , czyli związki tlenu z innymi pierwiastkami. Gdy tlen połączy się z:

niemetal + tlen → tlenek niemetalu

Proces łączenia się pierwiastków z tlenem jest podstawową metodą otrzymywania tlenków. Przykładem takiej reakcji jest np. rdzewienie, polegające na łączeniu się żelaza z tlenem.

Tlen jest gazem bezbarwnym, bezwonnym, słabo rozpuszczalnym w wodzie, bardzo aktywnym chemicznie.

Tlenki to związki chemiczne metali i niemetali z tlenem.

Podstawową metodą otrzymywania tlenków jest reakcja łączenia się pierwiastków z tlenem.

Tlenki znalazły szerokie zastosowanie w życiu codziennym.

Przedstaw w postaci tabeli właściwości fizyczne i chemiczne tlenu oraz azotu.

Zaprojektuj plakat przedstawiający zestaw do zbierania tlenu. Wyjaśnij, jakie właściwości powodują, że zbieramy go do probówki lub zlewki napełnionej wodą.

International Historic Chemical Landmarks Joseph Priestley ‒ oxygen

związek tlenu z innym pierwiastkiem chemicznym, np.: O , MgO , , ,

reakcja z tlenem, której towarzyszy wydzielanie ciepła i światła

3‑procentowy roztwór nadtlenku wodoru ; stosowana do odkażania ran

Zaprojektuj zestaw do otrzymywania tlenu z manganianu(VII) potasu.

RNLrYx298BJJA 1

Aplikacja interaktywna w formie układanki, polega na przeciągnięciu widocznych w dolnej części okna pięciu elementów zestawu eksperymentatorskiego: zlewki z wodą, palnika, probówki ze sproszkowaną substancją, probówki z wodą oraz rurki z korkiem do odpowiednich miejsc wokół laboratoryjnego statywu. Przycisk Sprawdź w prawym dolnym rogu okna służy do zweryfikowania poprawności wykonania zadania.

Przedstaw za pomocą modeli przebieg reakcji spalania magnezu.

RTsEzLrhjQ7lC

Tworzenie nazw tlenków

Tlen w związkach chemicznych jest zawsze dwuwartościowy. Inne pierwiastki mogą mieć różne wartościowości i tworzyć jeden lub więcej tlenków (litowce, berylowce, fluor mają tylko jedną wartościowość).
W nazwie tlenków po słowie „tlenek" należy podać nazwę pierwiastka łączącego się z tlenem. Jeżeli dany pierwiastek tworzy więcej niż jeden tlenek, wówczas trzeba wskazać także wartościowość, którą zapisujemy cyfrą rzymską umieszczoną w nawiasie.

Tlenki metali i niemetali mają szerokie zastosowanie. Niektóre tlenki występują w przyrodzie. Należą do nich:

Tlenek żelaza(III) występuje w postaci minerału - hematytu. Ze względu na swoją czerwoną barwę może być składnikiem pigmentu do produkcji farb i lakierów.

Tlenek glinu występuje w postaci minerału - korundu. Kamienie szlachetne znajdują zastosowanie w jubilerstwie, zaś tlenek glinu ze względu na dużą twardość jest używany do polerowania oraz jako materiał ścierny.

Tlenek wapnia jest stosowany do produkcji cementu i zapraw murarskich (wapno palone) i w laboratoriach do osuszania cieczy i gazów. Znalazł również zastosowanie w produkcji nawozów sztucznych.

Dowiedz się więcej

# data[].attributes.attachment_link.description
Ocenia się, że krew w tętnicach mózgowych człowieka, aby umożliwiała efektywne myślenie, powinna być nasycona tlenem aż w 90%. Obniżenie tej wartości już o 5% zmniejsza m.in. zdolność koncentracji oraz uruchamia reakcje obronne organizmu, jak np. ziewanie. Spadek poziomu nasycenia krwi tlenem do 75% skutkuje chwiejnością emocjonalną, błędnymi osądami i decyzjami.

# data[].attributes.body
TRZEBA OBEJRZEĆ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ostatni Dzwonek Przed Maturą - warsztaty maturalne Wydziału Chemii UJ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ostatni Dzwonek Przed Maturą - warsztaty maturalne Wydziału Chemii UJ on Facebook Watch

# data[].attributes.body
Prezentacja

# data[].attributes.body
na lekcję 6.03 Microsoft Teams

# data[].attributes.attachment_link.title
Live lekcja. Chemia - klasa 1 LO - związki nieorganiczne cz. 2

# data[].attributes.body
zadania

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Poćwiczymy dzisiaj zadania z równowagi chemicznej - działu z fizycznej, który pojawia się mam wrażenie w każdej edycji. Zdecydowanie za często. To ciekawy dział i da się tu rzeczywiście mnóstwo ciekawych zadań ułożyć, ale pojawia się non stop przez ostatnie kilka lat. Mam wrażenie, że wszyscy mają dość.

Ze względu na rosnącą ciągle ważność tego działu, warto opanować zagadnienia z tym związane. Zadanie będzie w miarę trudne, tak bym je umieścił gdzieś pomiędzy I a II etapem. Miłego rozwiązywania!

Weźmy sobie reakcję syntezy metanolu, w której wszystkie reagenty są w stanie gazowym :

Wiadomo, że dla

a) mieszaninę tlenku węgla (II) oraz wodoru, które są potrzebne do syntezy metanolu otrzymano najpierw w wyniku reakcji o nazwie ,,gazyfikacja węgla" , polegającej na konwersji węgla z użyciem pary wodnej do wymienionej wyżej mieszaniny - załóż, że ta reakcja przebiegła w stu procentach. Oblicz ułamki molowe tlenku węgla (II), wodoru oraz metanolu w stanie równowagi, wiedząc że całkowite ciśnienie w układzie wynosi .

b) W naczyniu o pojemności umieszczono 1 mol metanolu i podgrzano do . Oblicz stopień dysocjacji metanolu.

a) chyba najtrudniejszą rzeczą w tym podpunkcie jest wykombinowanie, o co chodzi z tą pierwszą reakcją. Zapiszmy ją sobie :

i teraz powstające produkty potrzebne są do...

Reakcja przebiega stechiometrycznie i w całości (stąd strzałka idąca tylko ,,w prawo"). Z niej dostajemy informacje, że powstaje tlenek węgla oraz wodór w stosunku 1:1. Bo zauważmy - w zadaniu nie ma nic podane na temat ile wziąłem właśnie tych substratów do syntezy metanolu i właśnie po to jest ta pierwsza reakcja - to ona determinuje ,,początek tabelki". Także bardzo ciekawa rzecz i zagadnienie, którego jeszcze na OlChemie nie widziałem, zatem polecam zapamiętać.

Zróbmy sobie zatem ,, tabelkę " dotyczącą syntezy metanolu :

CO

I dla wyjaśnienia :

to początkowa liczba moli. My wiemy, z reakcji poprzedzającej, że jest to stosunek 1:1. Generalnie, możemy sobie przyjąć każde liczby, byle zachować taki stosunek lub zrobić to ogólnie i zapisać to jako , ale tak jest po prostu łatwiej

to końcowa liczba moli. Uważajcie na stechiometrię reakcji - przed wodorem jest ,,dwójka" - współczynnik stechiometryczny, stąd pojawia się tam

to ułamek molowy. Najprostsza definicja ułamka molowego :

.

Stąd wynika, że najpierw musimy policzyć sumę wszystkich moli ( w stanie równowagi) :

Zatem w naszej reakcji, posługując się danymi z tabelki :

* Krótka obserwacja - zauważmy, że w miarę postępu reakcji, w sensie reakcja idzie do przodu, tworzy się więcej metanolu, a więc rośnie wartość , to maleje suma moli wszystkich reagentów. Ma to sens patrząc na równanie reakcji : stechiometrycznie mamy przecież na początku reakcji 3 mole substratów i z tego ostatecznie powstaje łącznie 1 mol produktu.

Teraz, żeby obliczyć ułamek molowy dowolnego reagenta, wystarczy podzielić jego liczbę moli w stanie równowagi na liczbę moli wszystkich reagentów. Na przykładzie tlenku węgla :

to oczywiście ciśnienie cząstkowe danego reagenta. Aby je obliczyć korzystamy tu z zależności znanej jako prawo Daltona :

Nie jest to jakiś trudny wzór, ale jest on całkowicie logiczny, nie jest to natomiast coś ,,do wykucia".

Bo wyobraźmy sobie balon, w którym ciśnienie wynosi . W tym balonie są dwa gazy : azot ( którego zawartość wynosi 70% ) oraz tlen ( o zawartości 30%). Pytanie brzmi - jakie są ciśnienia azotu i tlenu? Chyba każdy wpadnie na to, że wystarczy procent pomnożyć przez całkowite ciśnienie - czyli oraz . A przecież procent zawartości to nic innego jak ułamek molowy, który po prostu z definicji jest wyrażony w ułamku, a nie jako procent.

Skoro już jesteśmy przy ciśnieniu ogólnie, to warto zapamiętać następujące zależności :

Pozostaje jeszcze kwestia, dlaczego akurat tak robimy tabelkę? Dlatego, że w zadaniu mamy podaną stałą ciśnieniową więc musimy do niej wstawić ciśnienia. Zatem z moli musimy przejść na ułamki molowe, aby ostatecznie dojść do ciśnień, korzystając z prawa Daltona.

Zapamiętajcie sobie zatem ten schemat ( mol ułamek molowy ciśnienie) :

Zapiszmy sobie wyrażenie na stałą równowagi, którą mamy podaną w zadaniu :

Teraz za każde ciśnienie cząstkowe danego reagenta podstawiamy wyrażenie, które otrzymaliśmy z tabelki :

Skracamy co się da : wyraz oraz otrzymując :

Znamy wartość oraz , więc zostaje nam do rozwiązania równanie kwadratowe :

Wstawiając już konkretne wartości ciśnienia oraz stałej równowagi, doprowadzamy już do formy ostatecznej :

Co ciekawe, mamy dwa dodatnie rozwiązania :

Wystarczy jednak wrócić się do tabelki, aby zorientować się, że tylko jeden wynik jest prawdziwy. Z tabelki wynika, że końcowa liczba moli wodoru wynosi :

W tym przypadku, jeśli to wyszłoby co jest oczywiście niemożliwe. Zatem ostatecznie :

Obliczenie ułamków molowych jest już proste, wystarczy powstawiać wartość naszego do tabelki. Otrzymujemy :

Zawsze warto sprawdzić czy . W naszym przypadku tak właśnie jest bo :

[Dodatkowy komentarz] : warto zauważyć, że wyprowadzony wcześniej z tabeli wzór na ułamek molowy dla tlenku węgla (II), już w tej postaci skraca się do wartości 0,5 :

Warto jeszcze raz sobie to przeliczyć i sprawdzić czy usprawni to Wasze obliczenia 🙂

*Polecam samodzielnie udowodnić, dlaczego spełniona jest równość

b) tym razem, mamy reakcję rozkładu metanolu, która oczywiście biegnie w dwie strony. Jest to ta sama reakcja, do której mamy daną stałą równowagi, tym razem biegnie po prostu w drugą stronę. Przeanalizujmy to sobie, krok po kroku :

Reakcję rozkładu metanolu zapiszemy następująco :

Tabelka będzie wyglądać tak :

Pytanie brzmi tylko - czy ja na pewno muszę robić aż taką tabelkę? Taka jest tendencja automatyzmu - jak już człowiek pozna te tabelki, to potem automatycznie zaczynamy je wszędzie robić, a czasem zwyczajnie da się prościej i szybciej. Szanujcie swój czas na Olimpiadzie! Te pięć godzin to naprawdę mało na II etapie.

Mamy w zadaniu podaną objętość , liczbę moli metanolu na początku reakcji oraz temperaturę . Powinien od razu wysunąć się Clapeyron na myśl. Z niego policzymy początkowe ciśnienie metanolu :

Pamiętajmy, że ciśnienie musi mieć ujednolicone jednostki - skoro stała jest w barach, to ciśnienie też musi mieć tą jednostkę. Oczywiście można też przeliczyć stałą np. na hPa, jak komu wygodniej.

Teraz robimy tabelkę :

gdzie oznacza ciśnienie początkowe danego reagenta

Czyż nie jest łatwiej?

Teraz pamiętajmy tylko, że stała równowagi podana w zadaniu dotyczy reakcji odwrotnej, zatem w naszym przypadku, dla reakcji zapisanej jako rozkład metanolu będziemy mieć :

Co sprowadza się do równania trzeciego stopnia :

jako jedyny dodatni wynik.

Stopień dysocjacji metanolu już łatwo obliczyć :

%

Oczywiście tą tabelką bardziej rozbudowaną też można dojść do tego samego wyniku, po prostu zajmie nam to dłużej. Wtedy pozostaje problem ciśnienia całkowitego, którego nie znamy w przeciwieństwie do podpunktu a). Zatem, żeby wypełnić tą tabelkę potrzebujemy ciśnienia całkowitego jakie będzie panować w równowadze. Również korzystamy z równania Clapeyrona :

Tym razem czyli

Więc po prostu w tabelce nie wstawialibyśmy samego, suchego ,,p" tylko korzystalibyśmy z zależności, którą sami właśnie wyprowadziliśmy :

Znamy wszystko : i pozostaje jedna niewiadoma .

# data[].attributes.attachment_link.description
Poćwiczymy dzisiaj zadania z równowagi chemicznej - działu z fizycznej, który pojawia się mam wrażenie w każdej edycji. Zdecydowanie za często. To ciekawy dział i da się tu rzeczywiście mnóstwo ciekawych zadań ułożyć, ale pojawia się non stop przez ostatnie kilka lat. Mam wrażenie, że wszyscy mają dość.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Użytkowniku,

Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy.
Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie.
Dziękujemy! Redakcja TVP VOD

WYŁĄCZ BLOKADĘ

Moja lista Usuń z mojej listy

Moja lista Usuń z mojej listy

Moja lista Usuń z mojej listy

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła z TVP: klasa 3 ponadpodstawowa - Chemia - 21.04.2020 - Lekcja 4

# data[].attributes.attachment_link.description
Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy. Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie. Dziękujemy! Redakcja TVP VOD WYŁĄCZ BLOKADĘ Moja lista Usuń z mojej listy Moja lista Usuń z mojej listy Moja lista Usuń z mojej listy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Użytkowniku,

Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy.
Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie.
Dziękujemy! Redakcja TVP VOD

WYŁĄCZ BLOKADĘ

Temat lekcji: Glin i jego związki

Moja lista Usuń z mojej listy

Temat lekcji: Glin i jego związki

Temat lekcji: Glin i jego związki ZWIŃ

Moja lista Usuń z mojej listy

Moja lista Usuń z mojej listy

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła z TVP: klasa 2 ponadpodstawowa - Chemia, Lekcja 4, 22.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.description
Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy. Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie. Dziękujemy!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Użytkowniku,

Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy.
Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie.
Dziękujemy! Redakcja TVP VOD

WYŁĄCZ BLOKADĘ

Moja lista Usuń z mojej listy

Temat lekcji: Liczebniki

Temat lekcji: Liczebniki ZWIŃ

Moja lista Usuń z mojej listy

Moja lista Usuń z mojej listy

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła z TVP: klasa 1 ponadpodstawowa - nowa podstawa programowa - Chemia - 17.04.2020 - Lekcja 4

# data[].attributes.attachment_link.description
Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy. Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie. Dziękujemy!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapraszam na kolejną lekcję chemii

Dowiemy się dzisiaj nieco więcej o objętości jaką zajmuje jeden mol gazów w warunkach normalnych.

Jaką objętość zajmuje mol gazów ?

TEMAT LEKCJI

1

Amadeo Avogadro

2

Przypomnienie

ciekawostka

1 mol substancji - to ilość substancji zawarta w pewnej masie substancji (1/12 masy izotopu węgla C-12).

Najbardziej znany ze swojego wkładu doteorii molekularnejobecnie znanej jakoprawo Avogadra, który stwierdza, że równe objętości gazów w tych samych warunkach temperatury i ciśnienia będą zawierać równą liczbę cząsteczek

Kilka słów o gazach

Zapamiętajciśnienie normalne: 101 325 Pa = 1013,25 hPa = 1 atmtemperatura normalna: 273,15 K = 0 °C

WAŻNE

Zobacz więcej

Poćwicz , a potem sprawdź rozwiązania

Zadanie 1

Oblicz, jaką objętość zajmą w warunkach normalnych 22 g dwutlenku węgla?

Rozwiązanie

Zadanie 2

Oblicz, jaką objętość zajmą trzy mole amoniaku w warunkach normalnych?https://pl.wikipedia.org/wiki/AmoniakAmoniakTen artykuł dotyczy związku azotu z wodorem o wzorze NHNH3 . Zobacz też: „ amoniak do pieczenia" (wodorowęglan amonu, 4HCO3 ). butla ze sprężonym...Wikipedia

Rozwiązanie

zapraszam na następną lekcję

Umiesz wykorzystać je, do rozwiązania zadań.

Znasz już pojęcie objętości molowej.

Brawo.

# data[].attributes.attachment_link.title
Objętość molowa by magdalena.kopicka on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapraszam na kolejną lekcję chemii Dowiemy się dzisiaj nieco więcej o objętości jaką zajmuje jeden mol gazów w warunkach normalnych. Jaką objętość zajmuje mol gazów ? TEMAT LEKCJI 1 Amadeo Avogadro 2 Przypomnienie ciekawostka 1 mol substancji - to ilość substancji zawarta w pewnej masie substancji (1/12 masy izotopu węgla C-12).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Użytkowniku,

Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy.
Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie.
Dziękujemy! Redakcja TVP VOD

WYŁĄCZ BLOKADĘ

Temat lekcji: 22,4 dm3, czyli objętość jaką zajmuje 1 mol gazu w warunkach normalnych

Moja lista Usuń z mojej listy

Temat lekcji: 22,4 dm3, czyli objętość jaką zajmuje 1 mol gazu w warunkach normalnych

Temat lekcji: 22,4 dm3, czyli objętość jaką zajmuje 1 mol gazu w warunkach normalnych ZWIŃ

Moja lista Usuń z mojej listy

Moja lista Usuń z mojej listy

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła z TVP: klasa 1 ponadpodstawowa - nowa podstawa programowa - Chemia, Lekcja 4, 24.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.description
Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy. Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie. Dziękujemy!

# data[].attributes.body
TVP

# data[].attributes.body
Zadania - witowski

# data[].attributes.headline
Powtórzenie z gimnazjum - stężenie procentowe

# data[].attributes.subject
Powtórzenie z gimnazjum - stężenie procentowe

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dla pracowników odpowiedzialnych za procesy technologiczne w różnych gałęziach przemysłu wiedza na temat zawartości niektórych składników w wykorzystywanych półproduktach i produktach jest bardzo ważna. Użycie nieodpowiedniej ilości substancji może prowadzić do otrzymania niewłaściwego produktu końcowego i spowodować straty finansowe. Dlatego podczas wytwarzania różnych artykułów przemysłowych, leków, żywności i in. materiałów ilość używanych składników jest ściśle kontrolowana. W tym module zapoznasz się z najczęściej stosowanym sposobem określania zawartości substancji w roztworze.

obliczać stężenie procentowe roztworu na podstawie jego masy lub masy rozpuszczalnika i masy substancji rozpuszczonej;

szacować masę roztworu na podstawie stężenia procentowego roztworu i masy substancji rozpuszczonej;

określać masę substancji rozpuszczonej na podstawie stężenia procentowego i masy roztworu;

obliczać masę wskazanej objętości roztworu na podstawie jego gęstości;

obliczać zawartość substancji rozpuszczonej w określonej jednostce objętości roztworu.

Określenia: „roztwór stężony", „roztwór rozcieńczony" lub „roztwór nasycony" informują tylko, czy danej substancji rozpuszczonej w roztworze jest dużo, czy mało. Czasami potrzebne jest dokładne podanie jej zawartości. Istnieje kilka sposobów przedstawiania składu roztworu, czyli jego stężenia.

Jednym z nich jest . Określa ono, ile części masowych (wagowych) rozpuszczonej substancji znajduje się w 100 częściach masowych (wagowych) roztworu. Zapis 5% oznacza, że w 100 gramach roztworu znajduje się 5 gramów substancji rozpuszczonej.

Stężenie procentowe można obliczyć, korzystając z wzoru:

Przypomnijmy, że masa roztworu wodnego jest sumą masy rozpuszczalnika, najczęściej wody () i masy rozpuszczonej w nim substancji ():

Oblicz stężenie procentowe roztworu cukru, jeśli 250 g roztworu zawiera 100 g tej substancji.

Na ekranie widać treść zadania: Oblicz stężenie procentowe roztworu cukru, jeśli 250 g tego roztworu zawiera 100 g tej substancji. Pod treścią zadania pojawiają się zapisy każda innej barwy (jednocześnie w treści zadania zabarwiają się odpowiadające im wyrażenia). Roztwór o masie 250 g, który zawiera 100 g cukru ma stężenie procentowe równe 40%

shuffle Odtwarzanie losowe skip_previous Poprzedni play_circle_outline pause_circle_outline Odtwórz/Pauza skip_next Następny repeat Powtórz

volume_up volume_off Wycisz/Wyłącz wyciszenie

subtitles Napisy fullscreen fullscreen_exit Tryb pełnoekranowy

Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Na ekranie widać treść zadania: Oblicz stężenie procentowe roztworu cukru, jeśli 250 g tego roztworu zawiera 100 g tej substancji. Pod treścią zadania pojawiają się zapisy każda innej barwy (jednocześnie w treści zadania zabarwiają się odpowiadające im wyrażenia). Roztwór o masie 250 g, który zawiera 100 g cukru ma stężenie procentowe równe 40%

Oblicz stężenie procentowe roztworu chlorku sodu, który powstał po rozpuszczeniu 10 g tej substancji w 250 g wody. Wynik podaj z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku.

1. Obliczamy masę roztworu, która jest sumą masy wody i masy chlorku sodu (substancji rozpuszczonej):

m r = m rozp. + m s = 250 g + 10 g = 260 g

2. Dalszą część zadania możemy rozwiązać na dwa sposoby - korzystając z wzoru na stężenie procentowe lub z proporcji.

Wstawiamy odpowiednie wartości do wzoru:

= masa chlorku sodu masa roztworu chlorku sodu · 100%

X = 100 g · 10 g 260 g = 3,85 g

3. Udzielamy odpowiedzi:
Po rozpuszczeniu 10 g chlorku sodu w 250 g wody otrzymano roztwór tej substancji o stężeniu 3,85%.

Jeśli znamy masę rozpuszczalnika lub masę roztworu oraz masę rozpuszczonej substancji, możemy wyznaczyć stężenie procentowe roztworu. Przy wszystkich obliczeniach musimy pamiętać o jednostkach masy, które zawsze wstawiamy do wzoru.

Znając stężenie procentowego roztworu oraz jego masę można obliczyć masę substancji rozpuszczonej. Podobnie na podstawie informacji o stężeniu procentowym roztworu i masie zawartej w nim substancji rozpuszczonej potrafimy określić masę roztworu. Przy obliczeniach można korzystać zarówno z odpowiedniej proporcji, jak i z odpowiednio przekształconego wzoru na stężenie procentowe, które odpowiednio przekształcamy.

Aby przygotować roztwór o określonym stężeniu, należy znać masy jego składników: rozpuszczalnika i substancji rozpuszczonej. W tym celu należy wcześniej dokonać odpowiednich obliczeń. Następnie odważa się poszczególne substancje i miesza się je ze sobą.

Aby przygotować 150 g wodnego roztworu chlorku sodu o stężeniu 2%, należy odmierzyć odpowiednią objętość wody i odważyć masę chlorku sodu (patrz: tabela poniżej).

Za pomocą cylindra miarowego odmierzamy 147 cmIndeks górny 3 ³ wody i przelewamy ją do zlewki. Na wadze odważamy 2 g chlorku sodu i rozpuszczamy go w wodzie.

Zapoznanie z czynnościami niezbędnymi do przygotowania roztworu o określonym stężeniu procentowym.

Co będzie potrzebne Instrukcja Podsumowanie

R3S9wHdYmEg5i 1

Film rozpoczyna ujęcie stołu laboratoryjnego z niezbędnym do pracy wyposażeniem. Są tam, licząc od lewej: waga laboratoryna, łyżeczka, plastikowy przezroczysty pojemnik z wodą zawierający rurkę w zakrętce, biały plastikowy pojemnik z chlorkiem sodu i zlewka. Na tle ujęcia pojawia się napis: 150 gramów dwuprocentowego wodnego roztworu chlorku sodu. Zmiana ujęcia na planszę z obliczeniami. Po lewej stronie obliczona masa soli w pożądanym roztworze, wynosząca trzy gramy. Po prawej stronie obliczona masa wody w pożądanym roztworze poprzez odjęcie masy soli od masy całkowitej roztworu, wynosząca 147 gramów. Zmiana planszy na linijkę z obliczeniami masy wody. Poniżej pojawia się wzór na gęstość wody. Obliczenia przesuwają się w górę, aby zrobić miejsce dla ogólnego wzoru na objętość wody obliczanej z jej masy i gęstości. Wynik obliczenia to 147 centymetrów sześciennych. Zmiana ujęcia na menzurkę z wodą pokazaną od góry do dołu. Zbliżenie fragmentu menzurki z powierzchnią wody. Dolna część menisku wklęsłego powierzchni pokrywa się z kreską oznaczającą 147 mililitrów. Zmiana ujęcia na widok wagi analitycznej. Na szali znajduje się szkiełko wagowe z odmierzoną porcją białej substancji, wyświetlacz wskazuje 3 gramy. Zmiana ujęcia na widok gładkiego blatu na którym stoi zlewka z wodą i szkiełko z chlorkiem sodu. Dłoń demonstratora w gumowej rękawiczce wrzuca cały chlorek sodu do zlewki z wodą i miesza zawartość za pomocą szklanej bagietki. Następuje zbliżenie zawartości zlewki ze stopniowo malejącą ilością widocznej soli. Film kończy ujęcie całej zlewki z czarnym napisem: dwuprocentowy chlorek sodu, 150 gramów.

shuffle Odtwarzanie losowe skip_previous Poprzedni play_circle_outline pause_circle_outline Odtwórz/Pauza skip_next Następny repeat Powtórz

volume_up volume_off Wycisz/Wyłącz wyciszenie

subtitles Napisy fullscreen fullscreen_exit Tryb pełnoekranowy

Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Film rozpoczyna ujęcie stołu laboratoryjnego z niezbędnym do pracy wyposażeniem. Są tam, licząc od lewej: waga laboratoryna, łyżeczka, plastikowy przezroczysty pojemnik z wodą zawierający rurkę w zakrętce, biały plastikowy pojemnik z chlorkiem sodu i zlewka. Na tle ujęcia pojawia się napis: 150 gramów dwuprocentowego wodnego roztworu chlorku sodu. Zmiana ujęcia na planszę z obliczeniami. Po lewej stronie obliczona masa soli w pożądanym roztworze, wynosząca trzy gramy. Po prawej stronie obliczona masa wody w pożądanym roztworze poprzez odjęcie masy soli od masy całkowitej roztworu, wynosząca 147 gramów. Zmiana planszy na linijkę z obliczeniami masy wody. Poniżej pojawia się wzór na gęstość wody. Obliczenia przesuwają się w górę, aby zrobić miejsce dla ogólnego wzoru na objętość wody obliczanej z jej masy i gęstości. Wynik obliczenia to 147 centymetrów sześciennych. Zmiana ujęcia na menzurkę z wodą pokazaną od góry do dołu. Zbliżenie fragmentu menzurki z powierzchnią wody. Dolna część menisku wklęsłego powierzchni pokrywa się z kreską oznaczającą 147 mililitrów. Zmiana ujęcia na widok wagi analitycznej. Na szali znajduje się szkiełko wagowe z odmierzoną porcją białej substancji, wyświetlacz wskazuje 3 gramy. Zmiana ujęcia na widok gładkiego blatu na którym stoi zlewka z wodą i szkiełko z chlorkiem sodu. Dłoń demonstratora w gumowej rękawiczce wrzuca cały chlorek sodu do zlewki z wodą i miesza zawartość za pomocą szklanej bagietki. Następuje zbliżenie zawartości zlewki ze stopniowo malejącą ilością widocznej soli. Film kończy ujęcie całej zlewki z czarnym napisem: dwuprocentowy chlorek sodu, 150 gramów.

Stężenie procentowe to informacja o tym, ile części masowych (wagowych) substancji rozpuszczonej znajduje się w 100 częściach masowych (wagowych) roztworu.

Stężenie procentowe roztworu można obliczyć na podstawie masy roztworu i masy substancji rozpuszczonej, przy użyciu wzoru: .

Na podstawie stężenia procentowego i masy roztworu można obliczyć masę substancji rozpuszczonej: .

Stężenie procentowe roztworu można obliczyć na podstawie masy rozpuszczalnika i masy substancji rozpuszczonej, przy użyciu wzoru: .

Jeśli jest znana gęstość roztworu, to jest możliwe ustalenie masy dowolnej jego objętości.

stężenie procentowe roztworu

liczba gramów substancji rozpuszczonej w 100 g roztworu (wyrażona w procentach)

Gęstość roztworu jest wielkością fizyczną i oznacza masę określonej jednostki objętości roztworu. Wartość ta zmienia się wraz z temperaturą. Jeśli roztwór ma gęstość równą oznacza to, że 1 cmIndeks górny 3 ³ roztworu ma masę 1,05 g.
Gęstość roztworu możemy policzyć, korzystając z wzoru:

- masa roztworu
- objętość roztworu

Gęstość roztworu można wyrażać w różnych jednostkach, na przykład: , , . W naszych obliczenia będziemy stosować jednostkę .

# data[].attributes.attachment_link.description
Dla pracowników odpowiedzialnych za procesy technologiczne w różnych gałęziach przemysłu wiedza na temat zawartości niektórych składników w wykorzystywanych półproduktach i produktach jest bardzo ważna. Użycie nieodpowiedniej ilości substancji może prowadzić do otrzymania niewłaściwego produktu końcowego i spowodować straty finansowe. Dlatego podczas wytwarzania różnych artykułów przemysłowych, leków, żywności i in.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dziś opowiemy sobie nieco na temat reguły mieszania roztworów, znanej również pod nazwą „krzyżaka". Regułę tę stosujemy w następujących przypadkach:

- mieszanie roztworów tej samej substancji, ale o różnych stężeniach,

- dolewanie rozpuszczalnika (rozcieńczanie).

- dosypywanie substancji (zatężanie),

- odparowywanie rozpuszczalnika (zatężanie),
UWAGA: Reguły mieszania roztworów nie stosuje się w przypadku mieszania roztworów różnych substancji ! ! !
Schemat reguły krzyżowej („krzyżaka") ilustruje rysunek poniżej:

Wyrażenia w prostokątach oznaczają:

C ₁, C ₃ - stężenia roztworów, które są ze sobą mieszane, C ₂ - stężenie roztworu docelowego (powstałego w wyniku zmieszania roztworów C ₁ oraz C ₃). Dla podanych oznaczeń konieczne jest zatem założenie:

Zależności, jakie uzyskujemy po zastosowaniu algorytmu w przypadku stężenia procentowego oznaczają kolejno:

liczbę równą C ₂ - C ₃ części wagowych roztworu o stężeniu C ₁, jakie trzeba zmieszać z C ₁ - C ₂ częściami wagowymi roztworu o stężeniu C ₃, aby uzyskać roztwór o stężeniu C ₂.

Wykorzystując algorytm w obliczeniach z udziałem stężeń molowych, zawarte w nim wyrażenia oznaczają wówczas:

liczbę równą C ₂ - C ₃ części objętościowych roztworu o stężeniu C ₁, jakie trzeba zmieszać z C ₁ - C ₂ częściami objętościowymi roztworu o stężeniu C ₃, aby uzyskać roztwór o stężeniu C ₂.

W tabeli poniżej przedstawiono wyrażenia wynikające z zastosowania opisanej wyżej reguły mieszania roztworów.

* Przy założeniu, że objętość roztworu docelowego jest sumą objętości roztworów mieszanych, zatem pomijane jest zjawisko kontrakcji.

Przykładowe zadania dotyczące mieszania roztworów tej samej substancji zebrane zostały tutaj: zadanie 1, zadanie 2, zadanie 3.

Regułę mieszania roztworów można zastosować również do rozwiązywania zadań związanych z rozcieńczaniem. Na przykład, jeśli rozcieńczamy roztwór C ₁ dolewając do niego rozpuszczalnik C ₃ (np. wodę), to wówczas rozpuszczalnik ten traktujemy jak roztwór najbardziej rozcieńczony, czyli 0% (stężenie procentowe) lub 0 mol∙dm⁻³ (stężenie molowe) - a zatem niezawierający substancji rozpuszczonej.

UWAGA: rozcieńczanie roztworów mocnych kwasów (na przykład siarkowego(VI)) należy wykonywać z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dochodzi wtedy do wydzielenia się bardzo dużych ilości energii na sposób ciepła, co może doprowadzić nawet do wrzenia znajdującej się w naczyniu mieszaniny. Stężone roztwory kwasów mają gęstość dużo większą od gęstości wody destylowanej, stąd, gdyby wlewać wodę do kwasu, wówczas mieszanie obu tych substancji przebiegałoby na powierzchni cieczy. W konsekwencji wrzący w tym obszarze roztwór ulegałby rozpryskowi w kierunku, który stawia najmniejszy opór podczas przemieszczania się kwasu, czyli w stronę wylotu z naczynia. Aby uniknąć tego rodzaju zdarzeń stosuje się zasadę, według której to kwas wlewa się do wody, a nie odwrotnie. Kwas, jako substancja o większej niż woda gęstości opada wówczas na dno naczynia i w obszarze tym dochodzi do jego mieszania się z rozpuszczalnikiem (wodą).

Kilka zadań dotyczących rozcieńczania roztworów zebranych zostało tutaj: zadanie 1, zadanie 2, zadanie 3, zadanie 4.

Regułę mieszania można zastosować również w obliczeniach dotyczących zatężania roztworów. Z zatężaniem roztworu mamy do czynienia każdorazowo, gdy wzrasta jego stężenie, a dokładniej - zwiększa się udział wagowy substancji rozpuszczonej w stosunku do masy rozpuszczalnika. Ma to miejsce wtedy, gdy do roztworu dodaje się kolejne porcje substancji, albo odparowuje z niego rozpuszczalnik. W pierwszym przypadku, dosypywaną substancję traktujemy jak roztwór o maksymalnym stężeniu, równym 100%. Założenie takie stosujemy wówczas wyłącznie dla stężenia procentowego. Przykładowe zadania związane z zatężaniem roztworów na drodze posypywania substancji rozpuszczonej oraz odparowania rozpuszczalnika zebrane zostały tutaj: zadanie 1, zadanie 2, zadanie 3, zadanie 4, zadanie 5.

W przypadku stężeń procentowych, reguła mieszania roztworów pozwala również stosunkowo szybko rozwiązywać zadania dotyczące sytuacji, gdy do sporządzenia roztworu soli stosuje się jej hydrat. Przyjmujemy wówczas, że hydrat jest roztworem o stężeniu procentowym równym zawartości procentowej (procencie wagowym) soli bezwodnej w hydracie. Na przykład, gdy mówimy o związku chemicznym CuSO ₄∙5H ₂O (o masie mola 250 g), wówczas mamy na myśli „stężenie procentowe" CuSO ₄ (o masie mola 160 g) w hydracie równe 64%. Kilka związanych z tym zagadnieniem zadań znajdziesz pod linkami: zadanie 1, zadanie 2, zadanie 3.

Mam nadzieję, że po tej lekturze mieszanie roztworów przestanie sprawiać Ci problemy 🙂

UWAGA: podane przykłady nie są „jedyną słuszną" metodą rozwiązywania zadań dotyczących zmiany stężeń roztworów, aczkolwiek ułatwiają poruszanie się w obrębie tego zagadnienia. Pamiętaj, że każda zawierająca poprawny tok rozumowania metoda rozwiązania zadania uznawana jest na egzaminie maturalnym z chemii.

Artykuł opracowano na podstawie podręcznika „Projektowanie doświadczeń chemicznych. Dla maturzystów i nie tylko".

Spodobał Ci się ten artykuł? Polub mój fanpage na Facebooku, aby nie ominęły Cię żadne nowości.

© dr inż. Rafał Szczypiński, wszelkie prawa zastrzeżone

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziś opowiemy sobie nieco na temat reguły mieszania roztworów, znanej również pod nazwą „krzyżaka". Regułę tę stosujemy w następujących przypadkach: - mieszanie roztworów tej samej substancji, ale o różnych stężeniach, - dolewanie rozpuszczalnika (rozcieńczanie). - dosypywanie substancji (zatężanie), - odparowywanie rozpuszczalnika (zatężanie), UWAGA: Reguły mieszania roztworów nie stosuje się w przypadku mieszania roztworów różnych substancji !

# data[].attributes.body
Przykłady z rozwiązaniami

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zadanie ID:84

Rozpuszczalność bezwodnego chlorku kobaltu(II) w temp. 20 o C wynosi 52,6g/100g wody.
Oblicz rozpuszczalność chlorku kobaltu(II)-woda(1/6) w wodzie w tej temperaturze.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:133

Oblicz, ile g węglanu sodu - woda(1/10) i ile g wody należy zmieszać, aby powstały roztwór miał objętość 0,5 dm ³ , stężenie 20% i gęstość 1,2g/cm ³.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:274

Rozpuszczalność AlCl ₃·6H ₂O w temp. 20 o C wynosi 131g/100g wody.
Oblicz stężenie procentowe nasyconego roztworu AlCl₃ w temp. 20oC. Obliczenia wykonuj z dokładnością do 0,1.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:284

Po rozpuszczeniu Na ₂CO ₃·10H ₂O w wodzie o temperaturze 30 oC otrzymano roztwór nasycony o stężeniu 23%.
Oblicz rozpuszczalność Na₂CO₃·10H₂O w podanej temperaturze. Podaj wynik z dokładnością 0,1.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:285
Oblicz, ile gramów AlCl₃·6H₂O należy rozpuścić w 200g wody, aby otrzymać roztwór o stężeniu 5%. Wynik podaj z dokładnością do 0,1.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:300

Uwodniony węglan sodu zawiera 19,83% sodu.
Wykonaj odpowiednie obliczenia i napisz wzór tego hydratu.
Obliczenia: ..............................................

Wzór hydratu: ..........................................

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:402

Rozpuszczalność CaCl ₂·6H ₂O w temp. 20 o C wynosi 88g/100g wody.
Oblicz rozpuszczalność bezwodnego CaCl2 w tej temperaturze.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:616

W 100cm ³ wody o temp. T rozpuszczono 40g siarczanu(VI) miedzi(II)-woda 1/5.
Oblicz stężenie procentowe otrzymanego roztworu.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:719
Oblicz, ile gramów Na₂CO₃·10H₂O należy rozpuścić w 100g wody, aby otrzymać roztwór o stężeniu 10%.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:759

Po rozpuszczeniu CoCl ₂·6H ₂O w wodzie o temperaturze 20 oC otrzymano roztwór nasycony o stężeniu 35%.
Oblicz rozpuszczalność CoCl₂·6H₂O.w podanej temperaturze. Podaj wynik z dokładnością 0,1

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:861

Rozpuszczalność CaCl ₂·6H ₂O w wodzie w temp.20 oC wynosi 88g/100g wody. Gęstość nasyconego roztworu chlorku wapnia w tej temperaturze wynosi 1,21g/cm ³.
Oblicz stężenie molowe nasyconego roztworu chlorku wapnia w temp. 20oC. Wynik podaj z dokładnością do części setnych.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:994
Oblicz ile g CoCl₂*6H₂O i ile g wody należy dodać do 100g roztworu tej soli o stężeniu 5%, aby otrzymać 200g roztworu o stężeniu 24%.
Masa hydratu: .......................

Masa wody: ...........................

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:1052

W 450g wody rozpuszczono siarczan(VI) miedzi(II)-woda(1/5) i otrzymano roztwór o stężeniu 6,4%.
Oblicz masę hydratu, który rozpuszczono w wodzie.

M Cu=64 g/mol, M S=32 g/mol, M O=16 g/mol, M H=1 g/mol.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:1079

Rozpuszczalność siarczanu miedzi(II) w wodzie o temp. 40 oC wynosi 30g CuSO 4 /100g wody. Po odparowaniu wody z 260g g roztworu nasyconego w tej temperaturze na dnie naczynia pozostały kryształy hydratu o wzorze CuSO ₄·5H ₂ O.

Oblicz masę kryształów hydratu.

Przyjmij: M CuSO ₄ ·5H ₂O = 250 g/mol, M CuSO ₄ = 160 g/mol

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:1166

Masz do dyspozycji siarczan(VI) miedzi(II)-woda 1/5 i wodę, cylinder miarowy i wagę.
Opisz, jakie czynności należy wykonać, aby przygotować 250cm³ roztworu siarczanu(VI) miedzi(II) o stężeniu 0,2 mol/dm³.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:1255

W 80g 10%-owego roztworu CaCl ₂ rozpuszczono 20g hydratu CaCl ₂·6H ₂ O.
Oblicz stęzenie procentowe powstałego roztworu.

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:1863
Oblicz ile g CoCl₂*6H₂O i ile g wody należy zmieszać, aby otrzymać 200g roztworu o stężeniu 10%.
Przyjmij: M Co = 59g/mol, M Cl = 35g/mol

Masa hydratu: .......................

Masa wody: ...........................

Zobacz rozwiązanie

Zadanie ID:2467

W 100g wody rozpuszczono 20g siarczanu(VI)miedzi(II)-woda 1/5 i otrzymano roztwór o gęstości 1,1g/cm ³.
Oblicz stężenie procentowe i molowe otrzymanego roztworu.
Stężenie procentowe: ............

Stężenie molowe: ..................

Zobacz rozwiązanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Zadanie ID:84 Rozpuszczalność bezwodnego chlorku kobaltu(II) w temp. 20 o C wynosi 52,6g/100g wody. Oblicz rozpuszczalność chlorku kobaltu(II)-woda(1/6) w wodzie w tej temperaturze. Zobacz rozwiązanie Zadanie ID:133 Oblicz, ile g węglanu sodu - woda(1/10) i ile g wody należy zmieszać, aby powstały roztwór miał objętość 0,5 dm 3 , stężenie 20% i gęstość 1,2g/cm 3.

# data[].attributes.body
Do sprawdzianu z roztworów