# data[].attributes.body
Mijn liefje heeft geen ogen als de zon; Veel roder dan haar lippen is koraal; En sneeuw is wit? Dan zijn haar borsten vaal; Zijn haren goud? ’t Is zwart goud dat zij spon. En ik ken rozen, roze, wit en rood, Maar zulke rozen sieren niet haar wangen; Ook zijn er geurtjes waar ik meer van genoot; Dan die er in mijn liefjes adem hangen. Ik die graag hoor praten moet beamen Dat ik muziek vaak aangenamer vond; Nooit zag ik hoe godinnen nader kwamen, als zij loopt, stampt mijn liefje op de grond. 

En toch, mijn hemel, mijn lief kan meer bekoren Dan al die vrouwen vervalst in metaforen

# data[].attributes.body
Mijn liefje heeft geen ogen als de zon; Veel roder dan haar lippen is koraal; En sneeuw is wit? Dan zijn haar borsten vaal; Zijn haren goud? ’t Is zwart goud dat zij spon. En ik ken rozen, roze, wit en rood, Maar zulke rozen sieren niet haar wangen; Ook zijn er geurtjes waar ik meer van genoot; Dan die er in mijn liefjes adem hangen. Ik die graag hoor praten moet beamen Dat ik muziek vaak aangenamer vond; Nooit zag ik hoe godinnen nader kwamen, als zij loopt, stampt mijn liefje op de grond.

En toch, mijn hemel, mijn lief kan meer bekoren Dan al die vrouwen vervalst in metaforen.

# data[].attributes.body
Wel leuk, zo'n veertienregelig gedichtje
Omtrent een vergezicht of lief gezichtje
De galm der tijden of de geur van thijm
Toekomstig erfgoed of futiel berichtje

Een pittig onderwerp, dat is 't geheim
De rest: geknutsel als met schaar en lijm
Geduld en overleg - maar je verplicht je
Dan wel tot kloppend metrum, zuiver rijm

Dit was Deel I. En nu een goede raad
Een echt sonnet bestaat uit twee (2) delen
Hetgeen u trouwens aan dit voorbeeld ziet

Dus zorg dat u doordacht uw kruit verschiet
En niet te vroeg; u dient het zo te spelen
Dat u pas aan het eind bent uitgepraat

Drs. P (1919)

# data[].attributes.body
Als dit geen liefde is, wat is het dan? En als het liefde is, is ze dan goed? Kan liefde goed zijn, als ze lijden doet? En is ze slecht, geniet men daar dan van?

Wat klaag ik als ik zelf beslissen kan? Heeft klagen zin als ik beminnen moet? O dood die leven geeft, o leed zo zoet, geniet ik van de dwang van een tiran?

Zo dool ik stuurloos rond op hoge zee, bij wisselende wind. Mijn schip is zwaar van twijfel en draagt weinig wijsheid mee,

zodat ik, niet meer wetend wat ik wil, het gloeiend warm heb in de winter, maar in hartje zomer van de koude ril.

# data[].attributes.body
Geswinde grijsaert die op wackre wiecken staech,

De dunne lucht doorsnijt, en sonder seil te strijcken,

Altijdt vaert voor de windt, en ijder nae laet kijcken,

Doodtvijandt van de rust, die woelt bij nacht bij daech;

Onachterhaelbre Tijdt, wiens heten honger graech

Verslockt, verslint, verteert al watter sterck mach lijcken

En keert, en wendt, en stort Staeten en Coninckrijcken;

Voor ijder een te snel, hoe valdij mij soo traech?

Mijn lief sint ick u mis, verdrijve' jck met mishaeghen

De schoorvoetige Tijdt, en oock de lange daeghen

Met arbeidt avontwaerts; uw afzijn valt te bang.

En mijn verlangen can den Tijdtgod niet beweghen,

Maer 't schijnt verlangen daer sijn naem af heeft gecreghen,

Dat ick de Tijdt die ick vercorten wil verlang.

# data[].attributes.body
Had hij Holland dan gedragen,
Onder 't hart,
Tot zijn afgeleefde dagen,
Met veel smart,

Om 't meinedig zwaard te laven,

Met zijn bloed,
En te mesten kraai en raven
Op zijn goed ?

Maar waarom de hals gekorven ?
Want zijn bloed
Was in d' aders schier verstorven;
In zijn goed
Vond men nooit de pistoletten
Van 't verraad,
Uitgestrooid om scharp te wetten
's Volleks haat.

Gierigheid en wreedheid beide,
Die het zwaard
Grimmig rukten uit der scheide,
Nu bedaard,
Zuchten: Wat kan ons vernoegen
Goed en bloed?
Och, hoe knaagt een eeuwig wroegen
Ons gemoed!

Weest tevreen, haalt Predikanten,
West en Oost:
Gaat en zoekt bij Dordtse santen*
Heil en troost:
't Is vergeefs, de Heer koomt kloppen
Met zijn Woord.
Niemant kan de wellen stoppen
Van die Moord.

Besluit

Spiegelt, spiegelt u dan echter,
Wie gij zijt:
Vreest de worm, die deze rechter
't Hart afbijt.
Schendt uw handen aan geen vaders,
Dol van haat.
Scheldt geen vromen voor verraders
Van de Staat.