# data[].attributes.attachment_link.title
Zdzisław Beksiński - a home video footage

# data[].attributes.body
Powrócił do Sanoka, gdzie zajmując się fotografią i malarstwem był jednocześnie radnym. W 1958 roku urodził się ze związku syn Tomasz. Następnie do początku lat siedemdziesiątych Zdzisław Beksiński pracował w „Autosanie”, czyli Sanockiej Fabryce Autobusów, fabryce założonej przez jego pradziadka, projektując między innymi nadwozia do kilku modeli aut, które trafiły do produkcji jako egzemplarze o nowatorskim, modernistycznym wyglądzie. Jednocześnie wspierał inicjatywy charytatywne, między innymi Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta.

# data[].attributes.body
Początki kariery artystycznej Zdzisława Beksińskiego polegały na pracach fotograficznych. Prezentował na nich ludzkie postaci w osobliwych pozach. Później zajął się rzeźbą, z wykorzystaniem głównie materiałów takich jak metal, drut i blacha. Następny po fotografice i rzeźbie był rysunek, początkowo abstrakcyjny, później prezentujący masochizm i sadyzm. Wreszcie przyszedł czas na malarstwo, w połowie lat sześćdziesiątych. Na obrazach dominowała fantastyka i wizjonerstwo, tworzone farbą olejną na płótnie, gdzie daje odnaleźć się inspiracja mistyką wschodu – w tym również katastrofizm, groza, symbolika i tajemniczość. Pierwsza wystawa miała miejsce w roku 1964, kończąc się dla artysty dobrze, bowiem prace się sprzedały. Swój kierunek kontynuował, by w końcu lat siedemdziesiątych cieszyć się pewnym uznaniem, pomimo ciągłej krytyki w środowisku dawnych sprzymierzeńców. Natomiast lata osiemdziesiąte to podbój prac Beksińskiego rynków zagranicznych, z bardzo dobrym rezultatem – na przykład we Francji, Belgii, Niemczech, ale i dalekiej Japonii. Z kolei lata dziewięćdziesiąte były w jego sztuce swoistym powrotem do harmonii i symetrii, za sprawą czego z wolna porzucał mistycyzm i tajemniczość. Był to okres, jak sam się wyraził „gotycki”, podczas gdy prace dawniejsze nazywał „barokowymi”. Warto zaznaczyć przy tym, że praktycznie nie nadawał swym pracom tytułów. Motywem zaś częstym i przewijającym się praktycznie ciągle na przestrzeni dekad, była śmierć.

# data[].attributes.body
Założycielem fabryki Autosan, w której pracował Zdzisław Beksiński, był jego pradziadek.

Zaprojektował kilka wersji nadwozi dla sanockiej fabryki aut ciężarowych, z których część wdrożono do produkcji.

Syn Zdzisława Beksińskiego, Tomasz, mianowicie popularny dziennikarz radiowy, popełnił samobójstwo w rok po śmierci swej matki – żony Zdzisława.

Niezwykłym, wręcz magicznym rarytasem było dla Zdzisława Beksińskiego mleko w proszku.

Motywem przewodnim jego dzieł była śmierć.

Wszystkie swe dzieła i majątek zapisał w testamencie Sanockiemu Muzeum Historycznemu.

# data[].attributes.body
Druga połowa lat siedemdziesiątych przyniosła artyście przeprowadzkę wraz z rodziną do Warszawy. W roku 1998 umarła żona Beksińskiego, natomiast rok później syn Tomasz popełnił samobójstwo. W roku 2005 Zdzisław Beksiński został zamordowany w swoim mieszkaniu przez syna kolegi.

# data[].attributes.body
21 lutego 2005 r. w Warszawie Zdzisław Beksiński został zabity przez młodocianych morderców w odwecie za odmowę udzielenia pożyczki. Otrzymał kilkanaście śmiertelnych pchnięć nożem. Zdążył w 2001 roku wszystkie swe dzieła zapisać Sanockiemu Muzeum Historycznemu, w sumie około 300 prac, a także cały majątek.

# data[].attributes.body
Polski inżynier architekt, malarz, rzeźbiarz, fotograf, rysownik i artysta posługujący się też grafiką komputerową.

# data[].attributes.body
Podczas wojny uczęszczał do szkoły handlowej w Sanoku. Następnie do liceum, do klasy o profilu matematyczno – fizycznym, tam też zdał maturę w 1947 roku. Podczas studiów, w roku 1951 ożenił się z Zofią Stankiewicz. W 1952 r. ukończył architekturę na Politechnice Krakowskiej otrzymując dyplom inżyniera architekta.