# data[].attributes.body
Zakończyłyście Panie projekt i pracę na padlecie. Moje gratulacje, zwłaszcza podziwiam opracowany film.

# data[].attributes.headline
Ewaluacja grupowa czyli ocena naszej pracy podczas projektu.

# data[].attributes.subject
Ewaluacja grupowa czyli ocena naszej pracy podczas projektu.

# data[].attributes.headline
Karta samooceny tabela: Wiktoria Wierzbicka

# data[].attributes.subject
Karta samooceny tabela: Wiktoria Wierzbicka

# data[].attributes.headline
Karta samooceny tabela: Sylwia Kierzkowska

# data[].attributes.subject
Karta samooceny tabela: Sylwia Kierzkowska

# data[].attributes.headline
Karta samooceny: tabela Agnieszka Godlewska

# data[].attributes.subject
Karta samooceny: tabela Agnieszka Godlewska

# data[].attributes.headline
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie: Wiktoria Wierzbicka

# data[].attributes.subject
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie: Wiktoria Wierzbicka

# data[].attributes.headline
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie: Olga Kosmala

# data[].attributes.subject
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie: Olga Kosmala

# data[].attributes.headline
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie : Sylwia Kierzkowska

# data[].attributes.subject
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie : Sylwia Kierzkowska

# data[].attributes.headline
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie: skala Agnieszka Godlewska

# data[].attributes.subject
Karta oceny wiedzy przed i po projekcie: skala Agnieszka Godlewska

# data[].attributes.headline
Jaki jest wpływ księżyca na życie codzienne ludzi na Ziemi? Fakty i mity.

# data[].attributes.subject
Jaki jest wpływ księżyca na życie codzienne ludzi na Ziemi? Fakty i mity.

# data[].attributes.headline
Wyniki ankiety badającej subiektywne odczuwanie wpływu księżyca na sen.

# data[].attributes.subject
Wyniki ankiety badającej subiektywne odczuwanie wpływu księżyca na sen.

# data[].attributes.body
Eksperyment w Bazylei :
- w eksperymencie wzięło udział 33 ochotników ,
- spali w całkowitych ciemnościach ( a więc na ich sen nie wpływało jasne światło księżyca,
- byli podłączani do aparatury rejestrującej parametry snu,
- co pół godzinny badano ich poziom melatoniny, czyli hormonu snu.
Okazało się się, że cztery dni przed pełnią i po niej, badani zasypiali o 5 minut dłużej, spali w sumie o 20 minut krócej,  30% mniej czasu spędzali w fazie głębokiego snu, mieli nawet o połowę niższy poziom melatoniny i czuli się mniej wyspani niż w inne dni w miesiącu .
Natomiast inny zespół , kierowany przez dr Röösliego, doszedł do podobnych wniosków – w czasie pełni 31 badanych osób spało o 19 minut krócej niż w czasie nowiu .
Potwierdzono związek faz Księżyca ze snem także w kolejnych badaniach opublikowanych w 2014 roku: naukowcy z Budapesztu, Münster, Memphis i Toronto dowiedli, że pełnia wiąże się z niższą efektywnością snu (czyli dłużej trwającymi wybudzeniami w nocy) oraz zmianami w architekturze snu (więcej snu płytkiego, późniejsze pojawienie się fazy REM czyli faza snu, w której występują szybkie ruchy gałek ocznych. Na tym etapie snu występuje wysoka aktywność mózgu, oddech jest nieregularny, wzrasta częstość skurczów serca, pojawiają się marzenia senne.
Podobne wnioski opublikowali Szwedzi: 47 zdrowych ochotników spało o 25 minut krócej w czasie pełni niż nowiu, spali płycej i później wchodzili w fazę snu REM. Podczas pełni grupa badanych zwana „wrażliwymi”, była również bardziej podatna na wybudzenie przez hałas i wibracje generowane w laboratorium.
Poza tym na fazę Księżyca mocniej reagowały – być może ze względu na cykl miesiączkowy – kobiety: ich sen był wówczas krótszy i płytszy. U mężczyzn natomiast wydłużała się faza snu REM (w tej fazie występują marzenia senne; można więc powiedzieć, że panowie dłużej śnili w czasie pełni niż bliżej nowiu)

# data[].attributes.body
W obserwacjach:
- wzięło udział 21 ochotników,
- obserwacje trwały 28 dni,
- wszyscy ochotniczy codziennie oberwali swój sen,
- każdy ochotnik wpisywał na swojej karcie obserwacji: porę o której płożył się spać,  godzinę o której wstał , ilość obudzeń w trakcie nocy,  swoje samopoczucie po nocy (czy był wyspany czy też nie), oraz to czy światło księżyca wpadało do jego sypialni czy też nie .
- w wynikach obserwacji wzięłyśmy pod uwagę występowanie pełni księżyca oraz  tzw. księżyca garbatego w dniach obserwacji czyli od 5 kwietnia do 5 maja.
Założenia obserwacji:
- obserwacji odpowiedzą na pytanie: czy fazy księżyca wpływają na nasz sen jeśli tak to jak to odczuwamy?(many problem z zaśnięciem, budzimy się w nocy, czujemy się niewyspani) spróbujemy też znaleźć zależność między światłem księżyca wpadającym do a jakością naszego snu.

# data[].attributes.headline
Fazy księżyca: wyniki naszych obserwacji.

# data[].attributes.subject
Fazy księżyca: wyniki naszych obserwacji.

# data[].attributes.body
38% osób uczestniczących w obserwacjach miało problemy ze senem podczas pełni oraz 4 dni przed i po pełni.
62% osób uczestniczących w obserwacjach nie miało problemów ze snem podczas pełni oraz 4 dni dni przed i po pełni lub ich problemy ze senem nie były bezpośrednio związane z występowaniem pełni, a z trybem życia np. praca zmianowa.
W naszych obserwacjach wzięło udział sześcioro mężczyzn i 15 kobiet.
Wśród osób które odczuwały wpływ pełni księżyca na sen 2 kobiety w wieku 50+ miały ogólne problemy z zasypianiem i budzeniem się problemy te zwiększały się w trakcie pełni (objawiało się to większą ilością budzenia się w trakcie nocy).
Co ciekawe żaden mężczyzna obserwujący swój sen nie miał problemów ze snem związanych z pełnią.
4 osoby które zaobserwowało światło księżyca wpadające do sypialni nie odczuło problemów związanych ze snem wynikających z pełni.4 osoby które zaobserwowało światło wpadające do sypialni odczuło problemy ze snem związanych z pełnią. Reszta osób czyli 13 uczestników obserwacji nie zaobserwowało światła księżyca wpadającego do ich sypialni.
U 3 osób poniżej 30 roku życia zaobserwowano problemy ze snem wynikające z pełni. U reszty osób w tym wieku nie ma takiego problemu. U 5 osób 30+ zaobserwowano problemy ze snem wynikające z pełni.
U 7 osób które miały problemy ze snem podczas pełni zaobserwowano:
- problemy z zasypianiem,
- budzenie się w trakcie nocy,
- poczucie niewyspania,
- krótszy sen.
U 1 osoby wystąpiło tylko:
- budzenie się w trakcie nocy,
- problemy z zasypianiem.
Nasze obserwacje potwierdzają, iż pełnia wpływa na nasz sen , ale na nasz sen ma  również wpływ nasz tryb życia. Potwierdza się również stwierdzenie, że mężczyźni o wiele rzadziej cierpią na problemy ze snem, oraz to że kobiety szczególnie w wieku starszym odczuwają problemy ze snem w trakcie pełni. Pewne jest to że nie każdy człowiek odczuwa problemy ze snem związane z pełnią, a naukowcy wciąż nie nie dowiedli czy fazy księżyca mają wpływ na nasz sen. Nasze obserwacje też tego jedno znacznie nie potwierdzają, wskazują jednak że fazy księżyca mogą mieć wpływ na nasz sen.

# data[].attributes.headline
Fazy księżyca a przestępczość, czyli czy fazy księżyca mają wpływ na wzrost przestępczości.

# data[].attributes.subject
Fazy księżyca a przestępczość, czyli czy fazy księżyca mają wpływ na wzrost przestępczości.

# data[].attributes.body
Jedno z badań sugerowało, że wskaźnik przestępczości prawdopodobnie wzrośnie w nocy przy pełni. Jego autorzy stwierdzili, że może to być spowodowane „falami”, które wywoływało grawitacyjne przyciąganie Księżyca. Badania z 2009r wskazują, że placówki psychiatryczne przyjmowały więcej osób podczas pełni Księżyca niż zwykle. Przeanalizowano zapisy 91 pacjentów „z gwałtownymi i ostrymi zaburzeniami zachowania” i wykazano, że 23 procent przyjęć miało miejsce podczas pełni Księżyca.

Jednak badanie opublikowane w czasopiśmie "Psychiatry" w 1998 r. wykazało „brak znaczącego związku” między dowolną fazą Księżyca a wzrostem radykalnych zachowań. Z kolei w 2019 r. naukowcy ze Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych przeanalizowali dane pozyskane od 17 966 osób leczonych na 15 różnych oddziałach psychiatrycznych w ciągu 10 lat. Badanie to również nie znalazło dowodów na wzrost agresji podczas pełni.

Naukowcy sprawdzili, ile prawdy kryje się w przekonaniu, że w czasie pełni dochodzi do większej liczby przestępstw. To tylko przesąd - orzekają.
Zespół specjalistów z New York University przedstawił wyniki przeprowadzonego w trzech krajach badania, sprawdzającego wpływ fazy Księżyca na przestępczość.
W pierwszym kroku naukowcy przeanalizowali dostępne w literaturze naukowej informacje na ten temat, które - jak się okazało - przynosiły sprzeczne wyniki. Dlatego nawiązali współpracę z policją w kalifornijskim mieście Vallejo, dzięki czemu uzyskali dane na temat przestępstw popełnianych w latach 2014-2018. Analiza tych informacji pokazała brak jakichkolwiek korelacji z Księżycem.
Wynikami zainteresowały się inne oddziały policji i postanowiły sprawdzić własne dane. Naukowcy wykonali więc dodatkowe analizy informacji pochodzących z kanadyjskiego miasta Barrie oraz z Irapuato w Meksyku.
Wynik był taki sam.

# data[].attributes.body
Fazy księżyca a cykl menstruacyjny. Nasze obserwacje.

W obserwacjach:

-wzięło udział 20 kobiet,

-ankietowane miały za zadanie zaznaczyć dni, w których miały miesiączkę w kwietniu,

-wzięłyśmy pod uwagę występowanie pełni księżyca w tych dniach.

Z 20 ankietowanych osób- 5 miało miesiączkę w okresie pełni księżyca, która w kwietniu miała miejsce 7-9 nocy miesiąca.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wpływ Księżyca na nasze życie - Moon Psychology Project

# data[].attributes.headline
Wpływ księżyca na rozmnażanie koralowców.

# data[].attributes.subject
Wpływ księżyca na rozmnażanie koralowców.

# data[].attributes.body
Czy pełnia księżyca ma jakiś wpływ na rozmrażanie koralowców?
Koralowce są, w większości, rozdzielnopłciowe i rozmnażają się, przynajmniej niektóre, po prostu uwalniając żeńskie i męskie komórki płciowe do wody. Szansa na zapłodnienie jest większa, jeżeli czynności te są zsynchronizowane. I tak jest w istocie. Niektóre koralowce robią to z dokładnością do dwudziestu minut tylko kilka razy w roku.

Po czym poznają one odpowiednią fazę księżyca, pozostaje tajemnicą. Uściślono jednak interesującą hipotezę. Dominującym odcieniem światła o zmierzchu jest niebieski, natomiast światło wschodzącego księżyca jest czerwonawe. W strefie równikowej, po pełni księżyca, jego wschód następuje po zachodzie słońca. Pojawia się wtedy okres dominacji światła niebieskiego, kończący się wraz ze wschodem księżyca. Do jego wykrycia wystarczyłyby dwa foto-czułe barwniki z grupy opsyn np. dostrojone do wykrywania światła niebieskiego i zielonego, a tego typu białka wykryto u koralowców i sprawdzono ich reakcję na światło. W takim razie rozmnażanie byłoby wyzwalane przez odpowiednio długą przerwę między zachodem słońca a wschodem księżyca. Pod warunkiem, że różnica ta jest wykrywalna pod wodą.

# data[].attributes.body
W ciągu naszych obserwacji wystąpiło niespotykane zjawisko.
W nocy 7/8 kwietnia 2020 mogliśmy zobaczyć największy i najjaśniejszy Księżyc w pełni w ciągu całego roku. Apogeum pełni „różowego” Superksiężyca przypadło o godzinie 20:10, gdy Księżyc od Ziemi dzielił dystans 28 tysięcy km bliższy od średniej. Z tego powodu Księżyc w nocy był o około 32% jaśniejszy i około 14% większy.
Kwietniowa nazwa Pełni Różowego Księżyca odnosi się do kwitnących kwiatów z Ameryki Północnej. To oznacza, że Księżyc tak naprawdę nie zmieni koloru w nocy.
Teorie spiskowe głoszą, że w czasie najbliższego zbliżenia Księżyca do Ziemi zwiększa się prawdopodobieństwo niszczycielskich zjawisk, takich jak trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów. Do tej pory nie zostało to potwierdzone w badaniach naukowych.

# data[].attributes.headline
Czy Ziemia jest Okrągła? Jak samodzielnie znaleźć odpowiedź na to pytanie?

# data[].attributes.subject
Czy Ziemia jest Okrągła? Jak samodzielnie znaleźć odpowiedź na to pytanie?

# data[].attributes.headline
Jak powstawały galaktyki i planety? Co spowodowało gromadzenie się materii w większe skupiska?

# data[].attributes.subject
Jak powstawały galaktyki i planety? Co spowodowało gromadzenie się materii w większe skupiska?

# data[].attributes.headline
Wielki Wybuch- czyli początek Wszechświata.

# data[].attributes.subject
Wielki Wybuch- czyli początek Wszechświata.

# data[].attributes.body
Wielu naukowców uważa że Wszechświat powstał w wyniku potężnej eksplozji tzw. Wielkiego Wybuchu który wydarzył się ok. 15 mld lat temu. W chwili wybuchu cała materia i energia jaka obecnie istnieje, a w której wcześniej była skupiona w jednym miejscu o objętości mniejszej niż winogrona, zaczęła gwałtownie się rozprzestrzeniać. Od tego czasu wszechświat stale się rozszerza.
Teoria ta opiera się na obserwacjach wskazujących na rozszerzanie się przestrzeni. Świadczy o tym przesunięcie ku czerwieni widma promieniowania elektromagnetycznego pochodzącego z odległych galaktyk.

# data[].attributes.headline
Narodziny Gwiazd- czyli jak powstały gwiazdy?

# data[].attributes.subject
Narodziny Gwiazd- czyli jak powstały gwiazdy?

# data[].attributes.body
Powstawanie gwiazd jest to proces w trakcie którego obłok molekularny zamienia się w gwiazdy. Tak więc,gwiazdy powstają z materii międzygwiazdowej- obłoku, gazu i pyłu. Kiedy temperatura gwiazdy osiągnie odpowiednią wysokość, zaczynają zachodzić reakcje termojądrowe, w wyniku których wodór zamienia się w hel, wytwarzając światło. Żółte gwiazdy takie jak Słońce mogą świecić bez przerwy przez miliardy lat, aż wybuchają  i ochładzają się , stając się czerwonymi olbrzymami. W końcu zapadają się w sobie i zmieniają w małe i gęste białe karły, aż wreszcie gasną.

# data[].attributes.body
Historia galaktyk rozpoczyna się w momencie, w którym wypełniająca Wszechświat materia zaczęła skupiać się w lokalne zagęszczenia: w największej skali są to supergromady galaktyk, w najmniejszej: one same. Powstanie pierwszego pokolenia galaktyk nastąpiło prawdopodobnie w stosunkowo wczesnej epoce kosmicznej; najstarsze zaobserwowane galaktyki znajdują się w odległości ponad 10 miliardów lat świetlnych, co odpowiada okresowi, w którym Wszechświat miał zaledwie parę miliardów lat. Przypuszczalnie znaczny wpływ na morfologię galaktyki ma środowisko, w jakim się narodziła. Warto w tym kontekście przywołać raz jeszcze podstawową różnicę między galaktykami eliptycznymi a spiralnymi: o ile te pierwsze cechują się przypadkowym rozkładem gwiazd, drugie są układami silnie uporządkowanymi i tym samym podatnymi na zaburzenia. Amerykański astrofizyk A. Dressler opublikował w 1980 pracę, w której wykrył interesującą zależność między gęstością galaktyk w przestrzeni ("zatłoczeniu" przestrzeni galaktykami) a ich typami morfologicznymi (ang. morphology-density relation). Okazało się, że w obszarach o wysokiej gęstości dominującym typem są galaktyki eliptyczne i soczewkowate przy niemal całkowitym braku galaktyk spiralnych. Z drugiej zaś strony przeważająca większość galaktyk spiralnych znajduje się w regionach Kosmosu o niewielkiej gęstości; przykładem może być nasza Grupa Lokalna. Efekt ten można wytłumaczyć, jeśli przyjmie się, że oddziaływania między galaktykami powodują zaburzenie ich struktury i wytrącenie gwiazd z ich orbit: efektem może być np. powstanie galaktyki eliptycznej ze spiralnej. W czasie tego procesu następuje relatywnie szybkie przekształcenie całego dostępnego zapasu wodoru w gwiazdy: przesuwające się wobec siebie masy gwiazd i gazu powodują wytrącanie się środowiska galaktycznego z równowagi, co sprzyja formowaniu się gwiazd. Z drugiej strony w regionach o niewielkim "zatłoczeniu" galaktyki mogą swobodnie formować się w kształt dysku i tym samym stabilnie przekształcać dostępne zasoby gazu w kolejne pokolenia gwiazd.

W największym skrócie opisywany model przedstawia się więc następująco:
1. Galaktyki eliptyczne powstają w regionach o dużym zagęszczeniu, gdzie nie ma szans na niezakłócony rozwój. W czasie ich powstawania w wyniku jednorazowego wytrącenia z równowagi gazu galaktycznego następuje powstanie znacznej ilości gwiazd, które od tego momentu chaotycznie orbitują wokół wspólnego środka ciężkości.
2. Galaktyki soczewkowate i spiralne powstają tam, gdzie zapadająca się grawitacyjnie chmura gazu może swobodnie formować stabilny dysk. Być może struktura spiralna wytwarza się samoistnie po pewnym czasie z "gładkiego" dysku galaktyki soczewkowatej, a być może do jej uformowania spełnione muszą zostać jakieś inne specyficzne wymagania.
3. Galaktyki nieregularne są etapem przejściowym: powstają w wyniku zaburzenia struktury galaktyki dyskowej przez oddziaływanie grawitacyjne innego obiektu astrofizycznego.

# data[].attributes.headline
Jakie są konsekwencje obrotowego i obiegowego ruchu Ziemi?

# data[].attributes.subject
Jakie są konsekwencje obrotowego i obiegowego ruchu Ziemi?

# data[].attributes.body
Ruch obrotowy Ziemi (ruch wirowy Ziemi) – obrót Ziemi wokół własnej osi z zachodu na wschód. Okres między kolejnymi górowaniami Słońca nad danym południkiem nazywamy dobą słoneczną i wynosi 24 godziny. Czas jednego obrotu względem odległych gwiazd wynosi 23 godziny 56 minut i 4,1 sekundy. Okres ten nazywa się dobą gwiazdową.
Konsekwencje ruchu obrotowego Ziemi:
Wynikające bezpośrednio z ruchu:
- dobowy ruch sfery niebieskiej ze wschodu na zachód, czyli pozorny ruch gwiazd po sklepieniu niebieskim,
- zamiana dni i nocy i związana z tym rachuba oraz możliwość pomiaru czasu,
- obrót płaszczyzny wahań wahadła Foucaulta.
Wynikające z siły odśrodkowej: spłaszczenie Ziemi na biegunach, które wynosi 0,00335 (czyli różnica długości promienia równikowego i biegunowego to ok. 21 km) zmniejszenie siły ciążenia na równiku

# data[].attributes.body
Ruch obiegowy Ziemi – ruch Ziemi wokół Słońca po orbicie o kształcie elipsy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara (z punktu widzenia obserwatora patrzącego na północną półkulę).
Ziemia obiega Słońce w ciągu jednego roku gwiazdowego, czyli 365 dni 6 godzin 9 minut 9,54 s.
Następstwa ruchu obiegowego Ziemi:
-wynikające ze zmiany położenia w ciągu roku: - obserwowany ruch wsteczny planet i innych ciał Układu Słonecznego,
- obserwacje paralaksy i aberracji światła gwiazd.
- występowanie i zmiany aktywności rojów meteorów,
- rachuba czasu
- kalendarz słoneczny,
-wynikające z ruchu obiegowego i nachylenia osi obrotu:
- występowanie pór roku,
- zmienna długość dnia i nocy,
- zmienna pora wschodu i zachodu Słońca,
- zmienny azymut punktów wschodu i zachodu Słońca,
- zmiana maksymalnej wysokości Słońca nad widnokręgiem w południe,
- zjawisko dnia i nocy polarnej, różne strefy oświetlenia kuli ziemskiej,
- występowanie stref klimatycznych.

# data[].attributes.headline
Jak można scharakteryzować Ziemię jako jedną z planet Układu Słonczego? 

# data[].attributes.subject
Jak można scharakteryzować Ziemię jako jedną z planet Układu Słonczego? 

# data[].attributes.headline
Wyniki testu wiedzy o Ziemi jako planety w Układzie Słonecznym.

# data[].attributes.subject
Wyniki testu wiedzy o Ziemi jako planety w Układzie Słonecznym.

# data[].attributes.headline
Ziemia jako jedna z planet Układu Słonecznego:

# data[].attributes.subject
Ziemia jako jedna z planet Układu Słonecznego:

# data[].attributes.body
Układ Słoneczny to  układ planetarny  w galaktyce drogi mlecznej. Układ Słoneczny oprócz słońca składa się z również 8 znanych planet, tysiące planetoid i komet, niezliczonych drobnych odłamków, zwanych meteoroidami, oraz rozrzedzonej  materii między planetarnej.  Prawie wszystkie planety  z wyjątkiem Jowisza poruszają się po orbitach. Wszystkie poruszają się w jednym kierunku, przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.  Planety to największe z krążących ciał niebieskich. Najmilejszą planetą jest Merkury a największą Jowisz. Planety układu słonecznego można podzielić na planety wewnętrzne takie jak: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars. Planety te maja podobną wielkość, budowę fizyczną, skład chemiczny. Nazywane są one często planetami skalistymi Kolejne cztery planety zewnętrzne tj. Jowisz, Saturn, Uran Neptun to tzw. Planety olbrzymy, lub planety gazowe, gdyż są one zbudowane z gazów, głównie wodoru, helu, metanu, amoniaku i wody.

# data[].attributes.body
Przed Ziemią znajdują się 2 planety. Najbliżej słońca znajduje się Merkury.
Powierzchnia Merkurego jest skalista, pokryta w wielu miejscach piaskiem oraz dużymi kraterami po meteorytach. Planeta ta znajduje się blisko Słońca i panująca na niej bardzo wysoka temperatura wyklucza obecność atmosfery.

# data[].attributes.body
Drugą planetą od Słońca jest Wenus.Powierzchnie Wenus pokrywają spękane pyły skalne oraz pył. Nie dociera tu zbyt dużo światła słonecznego,ponieważ zatrzymują je gęste chmury kwasu siarkowego znajdującego się w atmosferze, która składa się z dwutlenku węgla oraz azotu.

# data[].attributes.body
3 planetą od słońca jest nasza Ziemia.  Jest również 5 pod względem wielkości planetą układu słonecznego. Powierzchnia naszej planet pokryta jest wodą i glebą. W atmosferze składają głownie z azotu i tlenu, znajdują się chmury z pary wodnej. Średnia temperatura na ziemi wynosi 14 stopni C. Pod względem gęstości nasza planeta zajmuje 1 miejsce wśród planet Układu Słonecznego.

Ziemia posiada naturalną satelitę, czyli księżyc. Ziemia składa się z skał i metalanowego jądra . Jest jedyną znaną planetą na której istniej życie. Ziemia tak jak pozostałe planety krąży wokół słońca. Nasza planeta znajduje się w idealnej odległości od Słońca , dzięki czemu temperatury nie są  zbyt wysokie jak np. na Wenus, ani zbyt niskie jak na Marsie.  Ziemia jest również jedyną znaną planetą pokrytą wodą .Ponad 70% jej powierzchni stanowi woda. Skład chemiczny Ziemi to głównie żelazo, tlen, krzem, magnez. Ziemia jest jedyną planetą w Układzie Słonecznym, na której woda może powszechnie występować w stanie ciekłym.

Mniej więcej w ciągu 24 godzin Ziemia wykonuje pełen obrót wokół własnej osi . Podczas obrotu jedna strona zwrócona jest do słońca i panuje na niej dzień , natomiast druga jest odwrócona od Słońca i pokrywa ją ciemność nocy. Ziemia obraca się w kierunku wschodnim, dlatego Słońce zdaje się wschodzić na wschodzie i zachodzić na zachodzie. Oprócz obracania się wokół własnej osi , Ziemia  pozostaje w stałym ruchu wokół Słońca. Ziemia jest nachylona wobec Słońca pod kątem 23,5%. Kiedy ziemia krąży , te jej części które są nachylone ku Słońcu, otrzymują więcej ciepła i światła i panuje na nich pora roku zwana latem. W miarę jak Ziemia krąży dalej , miejsca te odchylają się od Słońca i następuje tam zima.

Pod cienką osłonką, czyli skorupą wnętrze Ziemi jest bardzo gorące. Na głębokość ok. 70 km zaczyna się płaszcz na wpół stopionych skał. Zewnętrza część jądra także jest stopiona, natomiast ogromne ciśnienie utrzymuje jądro w stanie stałym. Górna część płaszcza składa się z płyt przypominających fragmenty układanki, na nich leżą kontynenty.

Ziemia a czas:

-Dzień to czas jakiego Ziemia potrzebuje na pełny obrót wokół własnej osi: 23 godziny 56  minut i 4 sekundy,

-Miesiąc księżycowy to czas jakiego księżyc potrzebuje na jedno pełne okrężnie Ziemi,

- Rok to czas, jakiego Ziemia potrzebuje na jedno pełne okrążenie Słońca: 365 dni, 6 godzin i  9 minut.

Kształt i wymiary Ziemi:
Odległość od Słońca w mln km: 149,6
Średnica (km): 12752
Masa (Ziemia = 1): 1,000
Objętość (Ziemia = 1): 1,00
Gęstość (g/cm³): 5,52
Prędkość ruchu po orbicie (km/s): 29,8

# data[].attributes.body
Czwartą planetą od Słońca jest Mars.Czerwona powierzchnia Marsa zbudowana jest z skał i piasku. Cienka warstwa atmosfery zawiera głownie dwutlenek węgla . Oba bieguny pokryte są czopami lodu.

# data[].attributes.body
5 planetą od Słońca jest Jowisz .
Jest to olbrzym gazowy , który nie ma twardej powierzchni .  Jego niewielkie jądro w stałym stanie skupienia otaczają gęste warstwy gazu. Io jeden z jego 16 księżyców, ma skalistą powierzchnie, zabarwioną na czerwoną siarką wydobywającą się z licznych wulkanów

# data[].attributes.body
6 planetą od Słońca  jest Saturn, który jest gazowy podobnie jak Jowisz.
W jego atmosferze, składającej się z wodoru występują gęste chmury amoniaku, wody oraz metanu zabarwione fosforem oraz innymi pierwiastkami.

# data[].attributes.body
7 planetą od Słońca jest Uran, który jest również gazowy.
Składa się głownie z helu i wodoru. Planeta ta otoczona jest ciemnymi pierścieniami. Ma 2 niewielkie księżyce.

# data[].attributes.body
8 planetą od Słońca jest Neptun, któremu niebieski kolor nadaje metan.
Powierzchnia jego księżyca, Trytona składa się z zamarzniętego metanu oraz azotu. Gejzery azotu tryskają na wysokość 8 km.

# data[].attributes.body
Jest planetą karłowatą do 24 sierpnia 2006 roku uznawany za 9. planetę Układu Słonecznego. Pluton zbudowany jest zamarzniętego azotu oraz metanu.
Jego księżyc Charon jest tak duży że Plutona uważa się za planetą podwójną.  Pluton znajduje się tak daleko od Słońca iż widziane z Plutona Słońce przypomina jasną gwiazdę.

# data[].attributes.headline
Jak definiowane są pojęcia: galaktyka, planeta, gwiazda , księżyc ?

# data[].attributes.subject
Jak definiowane są pojęcia: galaktyka, planeta, gwiazda , księżyc ?

# data[].attributes.body
Galaktyka-duży, grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Oprócz pojedynczych gwiazd, galaktyki zawierają dużą liczbę układów gwiazd oraz różnego rodzaju mgławice. Większość galaktyk ma rozmiary od kilku tysięcy do kilkuset tysięcy lat świetlnych. Odległości między galaktykami sięgają milionów lat świetlnych. Galaktyka, wewnątrz której znajduje się Układ Słoneczny, to Droga Mleczna. Najdalsza znana obecnie galaktyka (o potwierdzonej odległości) to GN-z11. Aby wytłumaczyć obserwowane efekty (np. grawitacyjną spójność rozległych galaktyk o małej widocznej masie), przypuszcza się, że zasadniczą część masy galaktyk stanowi hipotetyczna ciemna materia, czyli cząstki lub obiekty emitujące zbyt mało promieniowania, by mogły być wykryte. Zgodnie z tym modelem, z obliczeń wynika, że ciemna materia stanowi ponad 90% masy galaktyk. Mimo to jej natura nie jest znana. Istnieją dowody na to, iż w centrum wielu lub nawet wszystkich galaktyk mogą istnieć super-masywne czarne dziury.

# data[].attributes.body
Planeta – obiekt astronomiczny okrążający gwiazdę lub pozostałości gwiezdne, w którego wnętrzu nie zachodzą reakcje termojądrowe, wystarczająco duży, aby uzyskać prawie kulisty kształt oraz osiągnąć dominację w przestrzeni wokół swojej orbity. W odróżnieniu od gwiazd, świecących światłem własnym, planety świecą światłem odbitym. Dzielone są na dwie kategorie: duże gazowe olbrzymy o małej gęstości oraz mniejsze planety skaliste. W Układzie Słonecznym znanych jest 8 planet: cztery wewnętrzne – Merkury, Wenus, Ziemia, Mars i cztery zewnętrzne – Jowisz, Saturn, Uran i Neptun. Z wyjątkiem Merkurego i Wenus, wokół każdej z nich krąży jeden lub więcej księżyców. Do 26 grudnia 2017 roku Encyklopedia pozasłonecznych układów planetarnych stwierdzała istnienie 3727 planet pozasłonecznych.
Planetą jest ciało niebieskie, które: -znajduje się na orbicie wokół Słońca -posiada wystarczającą masę, by własną grawitacją pokonać siły ciała sztywnego tak, aby wytworzyć kształt odpowiadający równowadze hydrostatycznej (prawie kulisty) -oczyściło sąsiedztwo swojej orbity z innych względnie dużych obiektów. Obiekty niespełniające trzeciego warunku i niebędące księżycami są określane jako planety karłowate. Obiekty niespełniające drugiego i trzeciego warunku (a niebędące księżycami) to małe ciała Układu Słonecznego.

# data[].attributes.body
Gwiazda – kuliste ciało niebieskie, stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii. Przynajmniej przez część swojego istnienia emituje w sposób stabilny promieniowanie elektromagnetyczne (w szczególności światło widzialne). Gwiazdy powstają głównie z wodoru i helu, lecz w trakcie życia przybywa w nich atomów cięższych pierwiastków (tzw. metali). Z wyjątkiem Słońca oraz (przez krótki czas) niektórych supernowych[a] gwiazdy można obserwować z powierzchni Ziemi jedynie na nocnym niebie, gdyż wtedy nie przyćmiewa ich wówczas rozproszone w atmosferze światło słoneczne. Najlepiej widocznym na sferze niebieskiej gwiazdom od dawna nadawano nazwy i łączono je w gwiazdozbiory. Astronomowie pogrupowali gwiazdy oraz inne ciała niebieskie w katalogi astronomiczne, które zapewniają ujednolicone nazewnictwo.

# data[].attributes.body
Księżyc:jedyny naturalny satelita Ziemi (nie licząc tzw. księżyców Kordylewskiego, które są obiektami pyłowymi i przez niektórych badaczy uważane za obiekty przejściowe). Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym. Przeciętna odległość od środka Ziemi do środka Księżyca to 384 399 km Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia–Księżyc–Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,53-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca. Księżyc to jedyne ciało niebieskie, do którego podróżowali i na którym wylądowali ludzie. Do tej pory na księżycowym globie stanęło dwunastu astronautów.

# data[].attributes.headline
Jak będziemy się oceniać, czyli ewaluacja naszego projektu.

# data[].attributes.subject
Jak będziemy się oceniać, czyli ewaluacja naszego projektu.

# data[].attributes.body
Ewaluacja naszego projektu będzie bazować na:
-indywidualnych celach dydaktycznych (wyrażonych w formie celów ogólnych i operacyjnych, czyli w formie efektów uczenia się) – zdobycie wiedzy, opanowanie umiejętności, rozwinięcie kompetencji społecznych,
- procesach zachodzących wewnątrz grupy związanymi z wykonywaniem zadania.

W procesie ewaluacji będziemy uwzględniać zarówno pracę grupową jak i indywidualną. Ocena indywidualna przybierze formę samooceny.
W dokonywaniu oceny posłużą nam karty samooceny.

# data[].attributes.headline
Co chcemy wiedzieć o kosmosie, czyli pytania badawcze.

# data[].attributes.subject
Co chcemy wiedzieć o kosmosie, czyli pytania badawcze.

# data[].attributes.body
Pytania badawcze:
1. Jak definiowane są następujące pojęcia: galaktyka, gwiazda, planeta, księżyc?
2. Jak można scharakteryzować Ziemię jako jedna z planet Układu Słonecznego.

3. Jakie są konsekwencje obrotowego i obiegowego ruchu Ziemi?
4. Jak powstały galaktyki i planety? Co spowodowało gromadzenie się materii w większe skupiska?

5. Czy Ziemia jest okrągła? Jak samodzielnie znaleźć odpowiedź na to pytanie?

6. Jaki jest wpływ Księżyca na życie codzienne ludzi na Ziemi? Fakty i mity.

# data[].attributes.headline
Jak będziemy realizować projekt, czyli harmonogram naszych działań badawczych.

# data[].attributes.subject
Jak będziemy realizować projekt, czyli harmonogram naszych działań badawczych.

# data[].attributes.headline
Czego nauczymy się dzięki projektowi, czyli nasze cele ogólne i operacyjne.

# data[].attributes.subject
Czego nauczymy się dzięki projektowi, czyli nasze cele ogólne i operacyjne.

# data[].attributes.body
Cele ogólne – wiedza:
1. Pogłębianie wiedzy o kosmosie.
2. Poszerzanie wiedzy na temat metody projektów.
Cele operacyjne –wiedza:
1. Student definiuje pojęcia: galaktyka, gwiazda, planeta i księżyc.
2. Charakteryzuje Ziemię jako jedną z planet Układu Słonecznego.
3. Wymienia konsekwencje obrotowego i obiegowego ruchu Ziemi.
4. Uzasadnia niepodważalność twierdzenia, że Ziemia jest okrągła na podstawie eksperymentów.
5. Wyjaśnia jak powstały galaktyki i planety.
6. Określa zależności pomiędzy fazami Księżyca a zdrowiem człowieka.
Cele ogólne –umiejętności:
1. Doskonalenie umiejętności uczenia się
2. Doskonalenie umiejętności wykorzystywania w procesie uczenia się nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych
3. Doskonalenie umiejętności planowania i realizowania projektów badawczych w grupie.
Cele operacyjne –umiejętności:
1. Student: świadomie planuje pracę na poszczególnych etapach projektu.
2. Gromadzi dane z różnych źródeł, dokonuje ich selekcji, wybiera źródła wiarygodne.
3. Planuje i prowadzi badania z wykorzystaniem różnorodnych metod stosując się do ich zasad metodologicznych.
4. Opracowuje dane pochodzące z badań w postaci tekstów, tabel, wykresów, wykorzystuje w tym procesie nowoczesne narzędzia cyfrowe tj. Padlet, programy do tworzenia map myśli, quizy, komunikatory....
5. Przygotowuje prezentację zdobytej wiedzy w postaci prezentacji multimedialnej.
Cele ogólne –kompetencje społeczne:
1. Pogłębienie świadomości potrzeby uczenia się przez całe życie.
2. Rozwijanie umiejętności pracy z zespole i poczucia współodpowiedzialności.
3. Rozbudzanie ciekawości poznawczej wobec kosmosu i zjawisk mu towarzyszących.
Cele operacyjne –kompetencje społeczne:
1. Student podaje kilka argumentów wskazujących na rozumienie potrzeby uczenia się przez całe życie.
2. Otwarcie komunikuje się ze wszystkimi członkami zespołu, rozwiązuje konflikty.
3. Z zaangażowaniem i terminowo wypełnia powierzone mu zadania.
4. Prezentuje postawę odpowiedzialności za wspólną pracę w zespole.
5. Wykazuje szacunek do pracy własnej i innych.

# data[].attributes.body
- Agnieszka Godlewska - mieszkam w Zarębach Kościelnych niewielkiej wsi położonej w województwie mazowieckim. Moim marzeniem jest praca w przedszkolu lub szkole. Jestem osobą kreatywną, uwielbiam rysować, wymyślać gry, bajki i przeróbki piosenek. A skoro to podróż w kosmos powyżej przedstawiam gwiazdozbiór ryb( mojego znaku zodiaku).
- Olga Kosmala - mieszkam w Wyszkowie - małym mieście nieopodal Warszawy. W przyszłości chcę pracować jako nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej. Od dziecka fascynuje mnie otaczający nas świat- zbierałam kamienie ze śladami skamielin, hodowałam rośliny, odbierałam kocie porody, a wakacyjne noce spędzałam na oglądaniu gwiazd przez teleskop. Teraz z przyjemnością towarzyszę w tym odkrywaniu moim dzieciom- tym bardziej, że ich aktualnym numerem jeden jest własnie kosmos!
-Wiktoria Wierzbicka - mieszkam w małej wsi o nazwie Olszewice, położonej ok. 60 km od Warszawy. Chciałabym, aby studiowanie na tym kierunku dogłębnie wprowadziło mnie w świat dziecka, którego będę w pełni rozumieć. Z perspektywy kosmosu wszystko wydaje się być mikroskopijnej wielkości. Z przyjemnością pochłonę wiedzę na temat tak fascynującego zjawiska.
-Sylwia Kierzkowska - pracuję w Niepublicznym Żłobku w Białymstoku w grupie 2latków. W przyszłości chciałabym zostać nauczycielem wychowania przedszkolnego. Jak dotąd kosmos kojarzył mi się z czymś nieznanym, tajemniczym  a zarazem intrygującym. Mam nadzieję, że projekt pozwoli mi przybliżyć ten temat a może nawet zafascynuje i odkryję nowe zainteresowanie.