# data[].attributes.body
Zarejestruj się
Zaloguj się
help_outline
Dialog Mędrca z upersonifikowaną Śmiercią.
notatki do tematu
Awatar Paulina Haliniak Paulina Haliniak
 +  4
●
20 godzin
Puste

# data[].attributes.body
Rozmowa Mistrza Polikarpa

# data[].attributes.body
Komu sie chce to robic niby xd

# data[].attributes.body
-Jeden z najbardziej znanych zabytków średniowiecznego piśmiennictwa świeckiego.
-Pochodzi z czasu między 1463 a 1465 rokiem;
-Wzorowano się XIV-wiecznym łacińskim utworze; 
-Autor nieznany.
1.
1.
Utwór rozpo

# data[].attributes.body
-Jeden z najbardziej znanych zabytków średniowiecznego piśmiennictwa świeckiego.
-Pochodzi z czasu między 1463 a 1465 rokiem;
-Wzorowano się XIV-wiecznym łacińskim utworze;
-Autor nieznany.

# data[].attributes.body
Utwór rozpoczyna apostrofa do Boga z prośbą o stworzenie dzieła zarówno chwalącego Wszechmocnego, jak też dającego wskazówki ówczesnym ludziom, jak żyć, by nie bać się śmierci. Jest swego rodzaju rozmową między mędrcem – Polikarpem, a upersonifikowaną Śmiercią.

# data[].attributes.body
Tekst można zaliczyć do gatunku, jakim jest SATYRA SPOŁĘCZNA, gdyż Śmierć w karykaturalny sposób wyraża się o ludziach i poszczególnych warstwach społecznych, wytyka ich wady.

# data[].attributes.body
Motyw DANSE MACABRE – tańca śmierci
Przedstawienie przez średniowiecznych twórców śmierci jako szkieletu z kosą w ręku lub rozkładającego się ciała, przepasanego chustą, które tańczy albo przewodzi tanecznemu korowodowi. Podkreśla równość wszystkich ludzi, niezależnie od stanu majątkowego, wobec śmierci.
Hasło przewodnie:
„MEMENTO MORI”
łac. „pamiętaj o śmierci”

# data[].attributes.body
Omówienie tekstu przez Akademię Lektur:
https://www.youtube.com/watch?v=ibV35He4YHI
Całość odczytana przez aktorów poznańskiego teatru:
https://www.youtube.com/watch?v=QKfStVR0sbI

# data[].attributes.body
Treść utworu
Polikarp „mędrzec wieliki, mistrz wybrany”, prosił Boga, aby dane mu było ujrzeć Śmierć, bo bardzo był ciekaw, jak ona wygląda. Kiedy wszyscy ludzie opuścili kościół, on pozostał i modląc się żarliwie, prosił Boga o spotkanie ze Śmiercią. Pan Bóg zadośćuczynił jego prośbie i nagle przed oczyma Polikarpa zjawiła się Śmierć. Polikarp okropnie przestraszył się tego widoku – „padł na ziemię, eże stęknął”. Jednak, gdy początkowy strach minął, zaczął ze Śmiercią rozmawiać, wypytywać ją o różne rzeczy. Nade wszystko chciał wiedzieć, dlaczego ludzie są u niej w takiej niełasce i czy można ją przekupić. Śmierć, odpowiadając na pytania Polikarpa, podkreślała, jak potężna jest i wszechmocna. Jawi się w utworze jako sędzia i kat szczególnie okrutny dla grzeszących. Mnogość postaci, które „morzy w dzień i w nocy” zadziwia, bo „zbawia żywota” cesarzy i królów, astrologów, filozofów, kupców, rzemieślników, handlarzy niewolnikami, kramarzy, sędziów, przeorów, kanoników, proboszczów, kupców, morderców, dobrych i złych ludzi. Przypomina też o kruchości i przemijalności życia, o tym, jak złudny i zwodniczy jest majątek, za którym gonimy. Zwraca uwagę, że kto żyje dobrze i uczciwie, nie ma potrzeby obawiać się Śmierci, bo „pójdzie w niebieskie radości”.