# data[].attributes.headline
Το μαντολίνο είναι έγχορδο νυκτό μουσικό όργανο. Δημιουργήθηκε λίγο πριν το τέλος του 17ου αιώνα. Είναι η τελειοποίηση της "μάντολα" (Mandola ή Mantola), ενός οργάνου που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα. Στη βόρεια Ιταλία τον 17ο αιώνα ξεκίνησε να φτιάχνεται μια μικρότερη μάντολα με λιγότερες χορδές. Το νέο αυτό όργανο ονομαζόταν «μαντολίνο» που στην πραγματικότητα σημαίνει «μικρή μάντολα». Διάφοροι άλλοι τύποι μαντολίνου άρχισαν να εμφανίζονται και να παίρνουν το όνομά τους, όπως συνηθιζόταν, από την πόλη όπου πρωτοκατασκευάστηκαν. Με τα χρόνια εκτός από τους 3 τύπους μαντολίνων, Μιλανέζικο, Φλωρεντινό και Ναπολιτάνικο, κατασκευάστηκαν το Γενοβέζικο (5-6 χορδές), το Παντουάνικο (5 χορδές), το Ρωμαϊκό (4 χορδές), το Σιενέζικο (4-5 χορδές), το Σικελικό (1 χορδή διπλή ή 3 χορδές τριπλές).Επίσης το Επτανησιακό εχει 4 χορδές( mi la re sol).

# data[].attributes.subject
Το μαντολίνο είναι έγχορδο νυκτό μουσικό όργανο. Δημιουργήθηκε λίγο πριν το τέλος του 17ου αιώνα. Είναι η τελειοποίηση της "μάντολα" (Mandola ή Mantola), ενός οργάνου που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα. Στη βόρεια Ιταλία τον 17ο αιώνα ξεκίνησε να φτιάχνεται μια μικρότερη μάντολα με λιγότερες χορδές. Το νέο αυτό όργανο ονομαζόταν «μαντολίνο» που στην πραγματικότητα σημαίνει «μικρή μάντολα». Διάφοροι άλλοι τύποι μαντολίνου άρχισαν να εμφανίζονται και να παίρνουν το όνομά τους, όπως συνηθιζόταν, από την πόλη όπου πρωτοκατασκευάστηκαν. Με τα χρόνια εκτός από τους 3 τύπους μαντολίνων, Μιλανέζικο, Φλωρεντινό και Ναπολιτάνικο, κατασκευάστηκαν το Γενοβέζικο (5-6 χορδές), το Παντουάνικο (5 χορδές), το Ρωμαϊκό (4 χορδές), το Σιενέζικο (4-5 χορδές), το Σικελικό (1 χορδή διπλή ή 3 χορδές τριπλές).Επίσης το Επτανησιακό εχει 4 χορδές( mi la re sol).

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαντολίνο Cristofaro - Δείγμα ήχου

# data[].attributes.headline
Ο αυθεντικός τζουράς είναι ο 3χορδος (3 διπλές).Ο τζουράς (τουρκ. cura/ντζουρά) είναι νυκτό όργανο. Είναι μικρότερος από το μπουζούκι και διπλάσιος από τον μπαγλαμά. Κατασκευάζεται από τα ίδια υλικά και με παρόμοιες τεχνικές με το μπουζούκι και ανήκει και αυτό το ίδιο, στα έγχορδα λαϊκά όργανα της οικογένειας των λαούτων, εξέλιξη του ταμπουρά, που θεωρείται απόγονος της αρχαιοελληνικής πανδούρας ή πανδουρίδας.

# data[].attributes.subject
Ο αυθεντικός τζουράς είναι ο 3χορδος (3 διπλές).Ο τζουράς (τουρκ. cura/ντζουρά) είναι νυκτό όργανο. Είναι μικρότερος από το μπουζούκι και διπλάσιος από τον μπαγλαμά. Κατασκευάζεται από τα ίδια υλικά και με παρόμοιες τεχνικές με το μπουζούκι και ανήκει και αυτό το ίδιο, στα έγχορδα λαϊκά όργανα της οικογένειας των λαούτων, εξέλιξη του ταμπουρά, που θεωρείται απόγονος της αρχαιοελληνικής πανδούρας ή πανδουρίδας.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μπάμπης Παπαδημητρίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Ήμουνα μάγκας μια φορά - δείγμα ήχου τζουρά

# data[].attributes.headline
Η ιστορική προέλευση του «Σάζι» (Σαζιού) πιθανολογείται ότι συνδέεται με την αρχαία Πανδουρίδα. Μάλιστα ένα αντίστοιχο μουσικό όργανο αναφέρεται στη σχολή του Πυθαγόρα, ενώ καταγράφεται στον ελλαδικό χώρο τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ., σύμφωνα με ενδείξεις από ανάγλυφο της Μαντινείας. Η ονομασία «Σάζι» (saz) είναι μάλλον τουρκική. Τα όργανα τύπου saz έχουν ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα: μακρύ λαιμό, τρεις ατσάλινες χορδές, μετακινούμενοι μπερντέδες (τάστα), παλιότερα από έντερο και στη σύγχρονη εποχή από πλαστικό και αμυγδαλωτό σχήμα σκάφους. Πιθανολογείται ότι η χρήση του διαδόθηκε μεταξύ των Αράβων υπό την επίδραση της βυζαντινής μουσικής κουλτούρας, ενώ, στη συνέχεια, ενσωματώθηκε στην οθωμανική μουσική κουλτούρα. Συχνά κάθε μουσικός κουρδίζει το όργανο του ανάλογα με το «δρόμο» που παίζει (τα λεγόμενα μακάμια, maqam) και τη φωνή του τραγουδιστή. Έτσι άλλα κουρδίσματα είναι Μι - Ρε - Λα, Σολ - Ρε - Σολ, Λα - Ρε - Λα, κ.ά. Η τεχνική παιξίματος διαφέρει, ωστόσο η πιο αποδεκτή, είναι το χτύπημα των χορδών με το δεξί χέρι που παρακολουθεί το ρυθμό της μελωδίας, ενώ το αριστερό χέρι πατά στις χορδές. Στις αρχές του 20ου αιώνα στη Μικρά Ασία, αντικατέστησαν τις χορδές με ατσάλινες, παρόμοιες με αυτές του Μπουζουκιού, του Μαντολίνου και της ακουστικής Κιθάρας. 

# data[].attributes.subject
Η ιστορική προέλευση του «Σάζι» (Σαζιού) πιθανολογείται ότι συνδέεται με την αρχαία Πανδουρίδα. Μάλιστα ένα αντίστοιχο μουσικό όργανο αναφέρεται στη σχολή του Πυθαγόρα, ενώ καταγράφεται στον ελλαδικό χώρο τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ., σύμφωνα με ενδείξεις από ανάγλυφο της Μαντινείας. Η ονομασία «Σάζι» (saz) είναι μάλλον τουρκική. Τα όργανα τύπου saz έχουν ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα: μακρύ λαιμό, τρεις ατσάλινες χορδές, μετακινούμενοι μπερντέδες (τάστα), παλιότερα από έντερο και στη σύγχρονη εποχή από πλαστικό και αμυγδαλωτό σχήμα σκάφους. Πιθανολογείται ότι η χρήση του διαδόθηκε μεταξύ των Αράβων υπό την επίδραση της βυζαντινής μουσικής κουλτούρας, ενώ, στη συνέχεια, ενσωματώθηκε στην οθωμανική μουσική κουλτούρα. Συχνά κάθε μουσικός κουρδίζει το όργανο του ανάλογα με το «δρόμο» που παίζει (τα λεγόμενα μακάμια, maqam) και τη φωνή του τραγουδιστή. Έτσι άλλα κουρδίσματα είναι Μι - Ρε - Λα, Σολ - Ρε - Σολ, Λα - Ρε - Λα, κ.ά. Η τεχνική παιξίματος διαφέρει, ωστόσο η πιο αποδεκτή, είναι το χτύπημα των χορδών με το δεξί χέρι που παρακολουθεί το ρυθμό της μελωδίας, ενώ το αριστερό χέρι πατά στις χορδές. Στις αρχές του 20ου αιώνα στη Μικρά Ασία, αντικατέστησαν τις χορδές με ατσάλινες, παρόμοιες με αυτές του Μπουζουκιού, του Μαντολίνου και της ακουστικής Κιθάρας. 

# data[].attributes.attachment_link.title
σάζι σπέσιαλ

# data[].attributes.headline
Το Ταμπούρ ανήκει στην οικογένεια των ταμπουροειδών. Έχει στρογγυλό ηχείο και πολύ μακρύ βραχίονα με μετακινούμενους μπερντέδες (τάστα). Έχει 3 διπλές μεταλλικές χορδές και μία μονή, οι οποίες παίζονται με μακριά σκληρή πέννα από ταρταρούγα. Η βασική μελωδία παίζεται στην πρώτη χορδή, ενώ οι υπόλοιπες λειτουργούν ως ισοκράτες. Το ταμπούρ είναι όργανο της κλασικής οθωμανικής μουσικής. Το ταμπούρ είναι όργανο της κλασικής οθωμανικής μουσικής.

# data[].attributes.subject
Το Ταμπούρ ανήκει στην οικογένεια των ταμπουροειδών. Έχει στρογγυλό ηχείο και πολύ μακρύ βραχίονα με μετακινούμενους μπερντέδες (τάστα). Έχει 3 διπλές μεταλλικές χορδές και μία μονή, οι οποίες παίζονται με μακριά σκληρή πέννα από ταρταρούγα. Η βασική μελωδία παίζεται στην πρώτη χορδή, ενώ οι υπόλοιπες λειτουργούν ως ισοκράτες. Το ταμπούρ είναι όργανο της κλασικής οθωμανικής μουσικής. Το ταμπούρ είναι όργανο της κλασικής οθωμανικής μουσικής.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
λογοθεραπευτής Τζουραμάνης

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστός ανέστη με το γυαλί ταμπούρ

# data[].attributes.headline
Ο ταμπουράς γενικά, είναι ένα έγχορδο μουσικό όργανο με μακρύ χέρι, απόγονος της αρχαιοελληνικής πανδούρας και πρόγονος πανομοιότυπων λαούτων θεωρείται όργανο αναβίωσης κυρίως στα βυζαντινά χρόνια.              Ο ταμπουράς αναφέρεται στο βυζαντινό έπος του Διγενή Ακρίτα όταν ο ήρωας παίζει ένα θαμπούρι (μεσαιωνική μορφή ταμπουρά). Έχει βαθουλωτό σκάφος και το καπάκι είναι επίπεδο, με ή χωρίς τρύπα. Ο αριθμός των χορδών κυμαίνεται, συνήθως μεταξύ 3 (μονές, διπλές αλλά και τριπλές). Το μέγεθος του  μπορεί να ξεπεράσει το ένα μέτρο. Από τον 19ο αιώνα ο ταμπουράς, απέκτησε σταθερά τάστα. Έχει ενταχθεί ως απαραίτητος στα μουσικά σχολεία. Θεωρείται το ιδανικό όργανο για τη σπουδή των βυζαντινών κλιμάκων. Ο παραδοσιακός Ελληνικός ταμπουράς είναι χαμηλόφωνο όργανο, και δεν χρησιμοποιείται συχνά ως κύριο σολιστικό όργανο, αλλά εντός της παραδοσιακής ορχήστρας, για να συνοδεύει το κύριο όργανο (λύρα, βιολί, φλογέρα κ.λ.π). Ωστόσο, ο ταμπουράς είναι ουσιαστικά ένα σολιστικό όργανο.             

# data[].attributes.subject
Ο ταμπουράς γενικά, είναι ένα έγχορδο μουσικό όργανο με μακρύ χέρι, απόγονος της αρχαιοελληνικής πανδούρας και πρόγονος πανομοιότυπων λαούτων θεωρείται όργανο αναβίωσης κυρίως στα βυζαντινά χρόνια.              Ο ταμπουράς αναφέρεται στο βυζαντινό έπος του Διγενή Ακρίτα όταν ο ήρωας παίζει ένα θαμπούρι (μεσαιωνική μορφή ταμπουρά). Έχει βαθουλωτό σκάφος και το καπάκι είναι επίπεδο, με ή χωρίς τρύπα. Ο αριθμός των χορδών κυμαίνεται, συνήθως μεταξύ 3 (μονές, διπλές αλλά και τριπλές). Το μέγεθος του  μπορεί να ξεπεράσει το ένα μέτρο. Από τον 19ο αιώνα ο ταμπουράς, απέκτησε σταθερά τάστα. Έχει ενταχθεί ως απαραίτητος στα μουσικά σχολεία. Θεωρείται το ιδανικό όργανο για τη σπουδή των βυζαντινών κλιμάκων. Ο παραδοσιακός Ελληνικός ταμπουράς είναι χαμηλόφωνο όργανο, και δεν χρησιμοποιείται συχνά ως κύριο σολιστικό όργανο, αλλά εντός της παραδοσιακής ορχήστρας, για να συνοδεύει το κύριο όργανο (λύρα, βιολί, φλογέρα κ.λ.π). Ωστόσο, ο ταμπουράς είναι ουσιαστικά ένα σολιστικό όργανο.             

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Παραδοσιακά Όργανα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ταμπουράς νο.1

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Zaranikas Music Store ~ Ζαρανίκας Μουσικός Οίκος

# data[].attributes.attachment_link.title
Ούτι Χειροποίητο Αράβικο MW | Zaranikas

# data[].attributes.headline
Η Κρητική λύρα είναι ξύλινο χορδόφωνο. Έχει συνήθως τρεις χορδές, σε νότες Σολ-Ρε-Λα και παίζεται τρίβοντας ένα δοξάρι στις χορδές της. Κατέχει κεντρική θέση στην παραδοσιακή μουσική της Κρήτης και άλλων νησιών του Αιγαίου και των Δωδεκανήσων.

# data[].attributes.subject
Η Κρητική λύρα είναι ξύλινο χορδόφωνο. Έχει συνήθως τρεις χορδές, σε νότες Σολ-Ρε-Λα και παίζεται τρίβοντας ένα δοξάρι στις χορδές της. Κατέχει κεντρική θέση στην παραδοσιακή μουσική της Κρήτης και άλλων νησιών του Αιγαίου και των Δωδεκανήσων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ήχοι Κρητικής λύρας

# data[].attributes.headline
Η αρχαιοελληνική πανδούρα ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των λαουτοειδών μουσικών οργάνων. Οι πληροφορίες που έχουμε είναι ελάχιστες. Θεωρούνταν όργανο λαϊκό και ήταν περιθωριοποιημένο. 

# data[].attributes.subject
Η αρχαιοελληνική πανδούρα ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των λαουτοειδών μουσικών οργάνων. Οι πληροφορίες που έχουμε είναι ελάχιστες. Θεωρούνταν όργανο λαϊκό και ήταν περιθωριοποιημένο. 

# data[].attributes.headline
Το λαούτο ή λαγούτο, είναι έγχορδο όργανο, που στην ελληνική παραδοσιακή μουσική χρησιμοποιείται κυρίως σαν συνοδεία σε βιολί, λύρα, κλαρίνο, ή άλλα όργανα. Παρ'όλα αυτά οι σολιστικές δυνατότητές του είναι πολύ μεγάλες. Το λαούτο αποτελεί σύνθεση στοιχείων από την αρχαιοελληνική πανδούρα.                    Συγγενεύει με το ούτι αλλά έχει μεγαλύτερο μπράτσο.  Η οικογένεια του λαούτου είναι πολύτεκνη, αποτελείται δηλαδή και από άλλα όργανα, όπως η λάφτα (η οποία λέγεται και πολίτικο λαούτο). Εχει 4 διπλές χορδές.

# data[].attributes.subject
Το λαούτο ή λαγούτο, είναι έγχορδο όργανο, που στην ελληνική παραδοσιακή μουσική χρησιμοποιείται κυρίως σαν συνοδεία σε βιολί, λύρα, κλαρίνο, ή άλλα όργανα. Παρ'όλα αυτά οι σολιστικές δυνατότητές του είναι πολύ μεγάλες. Το λαούτο αποτελεί σύνθεση στοιχείων από την αρχαιοελληνική πανδούρα.                    Συγγενεύει με το ούτι αλλά έχει μεγαλύτερο μπράτσο.  Η οικογένεια του λαούτου είναι πολύτεκνη, αποτελείται δηλαδή και από άλλα όργανα, όπως η λάφτα (η οποία λέγεται και πολίτικο λαούτο). Εχει 4 διπλές χορδές.

# data[].attributes.headline
Το ούτι είναι νυκτό έγχορδο παραδοσιακό μουσικό όργανο και αρκετά διαδεδομένο στις μουσικές της Μέσης Ανατολής αλλά και στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Πρόκεται για λαουτοειδές όργανο, καθαρά σολιστικό, ιδανικό για ταξίμια «αυτοσχεδιασμούς» και συνοδεία τραγουδιού. Το ηχείο του έχει μεγάλο σχήμα αχλαδιού, κοντό και φαρδύ μπράτσο χωρίς μπερντέδες (τάστα). Το σχήμα και οι διαστάσεις του διαφέρουν από τόπο σε τόπο. Το ούτι παλαιότερα είχε 2 χορδές, μετά 4 και κατέληξε με 5 ή και 6 διπλές όπως είναι σήμερα.  Από τον 9ο αιώνα συστηματοποιήθηκε πάνω στο ούτι πρακτικά και θεωρητικά η μουσική παράδοση της Μεσογείου. Κατά τον Μεσαίωνα οι σταυροφόροι μεταφέρανε το όργανο από τους Αγίους Τόπους στην Ευρώπη, όπου εξελίχθηκε στο Αναγεννησιακό λαούτο, και στην Μικρά Ασία όπου παρέμεινε όπως ήταν μέχρι και σήμερα. Το ούτι είναι ένα από τα λίγα όργανα στην ανατολή και για τους άραβες το μοναδικό που έπαιξε και διαμόρφωσε τις μουσικές κλίμακες που λέγονται μακάμ. 

# data[].attributes.subject
Το ούτι είναι νυκτό έγχορδο παραδοσιακό μουσικό όργανο και αρκετά διαδεδομένο στις μουσικές της Μέσης Ανατολής αλλά και στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Πρόκεται για λαουτοειδές όργανο, καθαρά σολιστικό, ιδανικό για ταξίμια «αυτοσχεδιασμούς» και συνοδεία τραγουδιού. Το ηχείο του έχει μεγάλο σχήμα αχλαδιού, κοντό και φαρδύ μπράτσο χωρίς μπερντέδες (τάστα). Το σχήμα και οι διαστάσεις του διαφέρουν από τόπο σε τόπο. Το ούτι παλαιότερα είχε 2 χορδές, μετά 4 και κατέληξε με 5 ή και 6 διπλές όπως είναι σήμερα.  Από τον 9ο αιώνα συστηματοποιήθηκε πάνω στο ούτι πρακτικά και θεωρητικά η μουσική παράδοση της Μεσογείου. Κατά τον Μεσαίωνα οι σταυροφόροι μεταφέρανε το όργανο από τους Αγίους Τόπους στην Ευρώπη, όπου εξελίχθηκε στο Αναγεννησιακό λαούτο, και στην Μικρά Ασία όπου παρέμεινε όπως ήταν μέχρι και σήμερα. Το ούτι είναι ένα από τα λίγα όργανα στην ανατολή και για τους άραβες το μοναδικό που έπαιξε και διαμόρφωσε τις μουσικές κλίμακες που λέγονται μακάμ. 

# data[].attributes.headline
Το σύγχρονο μπουζούκι διαθέτει τρεις ή τέσσερις διπλές χορδές τις οποίες χτυπά ο μουσικός με ένα μικρό πλήκτρο την πένα. Αρχικά το μπουζούκι έφερε τρία ζεύγη μεταλλικών χορδών κουρδισμένες σε τόνους ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ (υπάρχουν επίσης αναφορές για επτάχορδα ή και οκτάχορδα τριφωνικά μπουζούκια πάλι σε χόρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ, με τη διαφορά ότι η μπάσα ΡΕ και άλλοτε και η ΛΑ αποτελούνταν από 3 χορδές), ενώ αργότερα απέκτησε τέταρτο ζεύγος και κούρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΦΑ-ΝΤΟ (πάλι ανά ζεύγος).Παλιότερα τα κουρδίσματα (ντουζένια) άλλαζαν ανάλογα με τον μουσικό δρόμο (μακάμ) της εκτελούμενης μελωδίας. Οι τρόποι χάθηκαν σταδιακά, οριστικά δε με την επικράτησητοτετράχορδου. Η καταγωγή του μπουζουκιού (εκ του τουρκικού μποζούκ, που θα πει σπασμένο ή χαλασμένο) σαν όργανο είναι ελληνική, ενώ θεωρείται όπως κι όλα τα λαούτα, απόγονος της αρχαίας ελληνικής μουσικής, τοποθετείται στην αρχαία Ελλάδα,όπου υπήρχε το αντίστοιχο αρχαιοελληνικό όργανο γνωστό ως Πανδουρίδιον ή τρίχορδο επειδή είχε 3 χορδές.

# data[].attributes.subject
Το σύγχρονο μπουζούκι διαθέτει τρεις ή τέσσερις διπλές χορδές τις οποίες χτυπά ο μουσικός με ένα μικρό πλήκτρο την πένα. Αρχικά το μπουζούκι έφερε τρία ζεύγη μεταλλικών χορδών κουρδισμένες σε τόνους ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ (υπάρχουν επίσης αναφορές για επτάχορδα ή και οκτάχορδα τριφωνικά μπουζούκια πάλι σε χόρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ, με τη διαφορά ότι η μπάσα ΡΕ και άλλοτε και η ΛΑ αποτελούνταν από 3 χορδές), ενώ αργότερα απέκτησε τέταρτο ζεύγος και κούρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΦΑ-ΝΤΟ (πάλι ανά ζεύγος).Παλιότερα τα κουρδίσματα (ντουζένια) άλλαζαν ανάλογα με τον μουσικό δρόμο (μακάμ) της εκτελούμενης μελωδίας. Οι τρόποι χάθηκαν σταδιακά, οριστικά δε με την επικράτησητοτετράχορδου. Η καταγωγή του μπουζουκιού (εκ του τουρκικού μποζούκ, που θα πει σπασμένο ή χαλασμένο) σαν όργανο είναι ελληνική, ενώ θεωρείται όπως κι όλα τα λαούτα, απόγονος της αρχαίας ελληνικής μουσικής, τοποθετείται στην αρχαία Ελλάδα,όπου υπήρχε το αντίστοιχο αρχαιοελληνικό όργανο γνωστό ως Πανδουρίδιον ή τρίχορδο επειδή είχε 3 χορδές.

# data[].attributes.attachment_link.title
Δείγμα ήχου - τρίχορδο μπουζούκι κατασκευής Π. Μουστάκα

# data[].attributes.headline
Ο μπαγλαμάς ή μπαγλαμαδάκι, (εκ του τουρκικού bağlama), είναι νυκτό μουσικό όργανο, όπως κι ο ταμπουράς, μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής πανδούρας και μικρογραφία του μπουζουκιού, που χρησιμοποιείται στην ελληνική λαϊκή μουσική. Κατά κανόνα έχει τρεις διπλές χορδές. Ο ήχος του μπαγλαμά είναι οξύς. Κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι. Ο λόγος που ο μπαγλαμάς έχει μικρότερες διαστάσεις είναι ότι έτσι θα μπορούσαν οι παίκτες να τον κρύψουν εύκολα, αφού απαγορευόταν επί τουρκοκρατίας και μετέπειτα επί δικτατορίας.

# data[].attributes.subject
Ο μπαγλαμάς ή μπαγλαμαδάκι, (εκ του τουρκικού bağlama), είναι νυκτό μουσικό όργανο, όπως κι ο ταμπουράς, μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής πανδούρας και μικρογραφία του μπουζουκιού, που χρησιμοποιείται στην ελληνική λαϊκή μουσική. Κατά κανόνα έχει τρεις διπλές χορδές. Ο ήχος του μπαγλαμά είναι οξύς. Κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι. Ο λόγος που ο μπαγλαμάς έχει μικρότερες διαστάσεις είναι ότι έτσι θα μπορούσαν οι παίκτες να τον κρύψουν εύκολα, αφού απαγορευόταν επί τουρκοκρατίας και μετέπειτα επί δικτατορίας.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Αεράκης Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι - Σείστρον

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΠΑΓΛΑΜΑΣ - BAGLAMAS - ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΟ ΑΕΡΑΚΗΣ

# data[].attributes.headline
Η Ποντιακή λύρα ή κεμεντζές είναι το κατεξοχήν λαϊκό μουσικό όργανο των Ελλήνων του Πόντου και των προσφύγων από εκεί. Ανήκει στην κατηγορία των εγχόρδων τοξοτών μουσικών οργάνων, δηλαδή  με τόξο (δοξάρι).Έχει τρεις χορδές, συνήθως κουρδισμένη σε τέταρτες καθαρές με νότες ΣΙ-ΜΙ-ΛΑ. Φαίνεται να επινοήθηκε κατά τα Βυζαντινά χρόνια, μεταξύ 11ου και 12ου Αιώνα. Κατασκευάζεται από διάφορους τύπους ξύλων. 

# data[].attributes.subject
Η Ποντιακή λύρα ή κεμεντζές είναι το κατεξοχήν λαϊκό μουσικό όργανο των Ελλήνων του Πόντου και των προσφύγων από εκεί. Ανήκει στην κατηγορία των εγχόρδων τοξοτών μουσικών οργάνων, δηλαδή  με τόξο (δοξάρι).Έχει τρεις χορδές, συνήθως κουρδισμένη σε τέταρτες καθαρές με νότες ΣΙ-ΜΙ-ΛΑ. Φαίνεται να επινοήθηκε κατά τα Βυζαντινά χρόνια, μεταξύ 11ου και 12ου Αιώνα. Κατασκευάζεται από διάφορους τύπους ξύλων. 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γιώργος Γαβράς

# data[].attributes.attachment_link.title
Ήχος Ποντιακής Λύρας

# data[].attributes.attachment_link.title
Λαούτο #Νησιώτικο #στεριανό #2020 (Ηχητικό δείγμα)

# data[].attributes.headline
Το σουραύλι (γνωστό κι ως θιαμπόλι) είναι ένα ελληνικό λαϊκό μουσικό όργανο. Είναι παραδοσιακό πνευστό όργανο, είδος λεπτής φλογέρας, αλλά με κομμένο στόμιο, μικρός ποιμενικός αυλός.

# data[].attributes.subject
Το σουραύλι (γνωστό κι ως θιαμπόλι) είναι ένα ελληνικό λαϊκό μουσικό όργανο. Είναι παραδοσιακό πνευστό όργανο, είδος λεπτής φλογέρας, αλλά με κομμένο στόμιο, μικρός ποιμενικός αυλός.

# data[].attributes.headline
Η φλογέρα είναι πνευστό μουσικό όργανο. Ανήκει στα ελληνικά ποιμενικά όργανα, μαζί με το σουραύλι, τη μαντούρα και το θιαμπόλι. Είναι κυλινδρικό, μακρόστενο, καθώς και ανοικτό και στα δύο του άκρα. Το ένα άκρο (κεφαλή) είναι το μέρος στο οποίο φυσά ο οργανοπαίκτης και κατά μήκος του κυλίνδρου φέρει έξι ευθυγραμμισμένες οπές σε σχετικές αποστάσεις μεταξύ τους, τις οποίες κλείνει και ανοίγει με τα δάχτυλά του ο οργανοπαίκτης καθώς παίζει και οι οποίες δίνουν τα διαστήματα της διατονικής κλίμακας. Είναι παραδοσιακό μουσικό όργανο που φτιάχνεται από καλάμι, ξύλο ή κόκαλο, αλλά και πιο σύγχρονα υλικά πλέον, όπως πλαστικό. Έχει διάφορα μεγέθη και απαντάται με μήκος από 15 ως και 80 περίπου εκατοστά. Χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή μουσική.

# data[].attributes.subject
Η φλογέρα είναι πνευστό μουσικό όργανο. Ανήκει στα ελληνικά ποιμενικά όργανα, μαζί με το σουραύλι, τη μαντούρα και το θιαμπόλι. Είναι κυλινδρικό, μακρόστενο, καθώς και ανοικτό και στα δύο του άκρα. Το ένα άκρο (κεφαλή) είναι το μέρος στο οποίο φυσά ο οργανοπαίκτης και κατά μήκος του κυλίνδρου φέρει έξι ευθυγραμμισμένες οπές σε σχετικές αποστάσεις μεταξύ τους, τις οποίες κλείνει και ανοίγει με τα δάχτυλά του ο οργανοπαίκτης καθώς παίζει και οι οποίες δίνουν τα διαστήματα της διατονικής κλίμακας. Είναι παραδοσιακό μουσικό όργανο που φτιάχνεται από καλάμι, ξύλο ή κόκαλο, αλλά και πιο σύγχρονα υλικά πλέον, όπως πλαστικό. Έχει διάφορα μεγέθη και απαντάται με μήκος από 15 ως και 80 περίπου εκατοστά. Χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή μουσική.

# data[].attributes.attachment_link.title
H Μουσική των Βοσκών - ο Μήτσος με την φλογέρα του | Greek Life

# data[].attributes.headline
Ο ζουρνάς είναι ξύλινο πνευστό όργανο που παίζεται στις χώρες της Ανατολίας, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας κυρίως στη λαϊκή μουσική. Ο ζουρνάς είναι ένα όργανο, κατασκευασμένο από το δέντρο βερικοκιά, και χρησιμοποιεί ένα διπλό καλάμι στο επιστόμιο. Έχει διαπεραστικό ήχο, οκτώ τρύπες στο μπροστινό μέρος, επτά από τις οποίες χρησιμοποιούνται κατά την αναπαραγωγή, και μία τρύπα  αντίχειρα που αλλάζει οκτάβα.         Ιστορικά έχει παιχτεί σε εξωτερικούς χώρους κατά τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων, όπως οι γάμοι και οι αργίες. 

# data[].attributes.subject
Ο ζουρνάς είναι ξύλινο πνευστό όργανο που παίζεται στις χώρες της Ανατολίας, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας κυρίως στη λαϊκή μουσική. Ο ζουρνάς είναι ένα όργανο, κατασκευασμένο από το δέντρο βερικοκιά, και χρησιμοποιεί ένα διπλό καλάμι στο επιστόμιο. Έχει διαπεραστικό ήχο, οκτώ τρύπες στο μπροστινό μέρος, επτά από τις οποίες χρησιμοποιούνται κατά την αναπαραγωγή, και μία τρύπα  αντίχειρα που αλλάζει οκτάβα.         Ιστορικά έχει παιχτεί σε εξωτερικούς χώρους κατά τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων, όπως οι γάμοι και οι αργίες. 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΙΡΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζουρνάς και Νταούλι(ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΠΑΝΙΟ)

# data[].attributes.headline
Η γκάιντα ή τσαμπούνα ή τουλούμι ή αγγείο είναι ένα είδος άσκαυλου, παραδοσιακού πνευστού μουσικού οργάνου, αποτελούμενο από ασκό(δέρμα προβάτου ή κατσίκας) το επιστόμιο και το τμήμα παραγωγής ήχου. Το τελευταίο απαρτίζεται από δύο ξεχωριστούς γλωττιδόφωνους αυλούς. Ο ένας, κοντός με τρύπες, παράγει τη μελωδία και ο άλλος, μακρύς χωρίς οπές, παράγει ένα φθόγγο    που κρατάει το ίσο. Η γκάιντα αποτελεί παραδοσιακό μουσικό όργανο σε όλη την Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. 

# data[].attributes.subject
Η γκάιντα ή τσαμπούνα ή τουλούμι ή αγγείο είναι ένα είδος άσκαυλου, παραδοσιακού πνευστού μουσικού οργάνου, αποτελούμενο από ασκό(δέρμα προβάτου ή κατσίκας) το επιστόμιο και το τμήμα παραγωγής ήχου. Το τελευταίο απαρτίζεται από δύο ξεχωριστούς γλωττιδόφωνους αυλούς. Ο ένας, κοντός με τρύπες, παράγει τη μελωδία και ο άλλος, μακρύς χωρίς οπές, παράγει ένα φθόγγο    που κρατάει το ίσο. Η γκάιντα αποτελεί παραδοσιακό μουσικό όργανο σε όλη την Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Παραδοσιακά Όργανα

# data[].attributes.attachment_link.title
Γκάιντα νο.1

# data[].attributes.headline
Το νταούλι (τουρκ. davul/τύμπανο) είναι μεμβρανόφωνο μουσικό όργανο της ελληνικής, τουρκικής και μεσανατολικής λαϊκής και δημοτικής μουσικής. Το μέγεθός του ποικίλλει και για την κατασκευή του χρησιμοποιούνται δέρματα από κατσίκι ή πρόβατο και παλαιότερα από λύκο ή γαϊδούρι. Ο οργανοπαίκτης (νταουλιέρης ή νταουλτζής), το κρεμάει στον αριστερό του ώμο και το κτυπάει στη δεξιά πλευρά με το νταουλόξυλο και στην αριστερή με πιο λεπτό ξύλο, τη βέργα. Ο ήχος που δημιουργείται από τη δεξιά πλευρά είναι βαρύτερος και από την αριστερή οξύτερος. Το νταούλι (τύμπανο) συνοδεύει συχνά το κλαρίνο και τον ζουρνά στα λαϊκά πανηγύρια και παλαιότερα συμμετείχε με συνδυασμούς οργάνων στη βυζαντινή στρατιωτική μουσική. Μια πολύ γνωστή χρήση του νταουλιού σε δρώμενα του καιρού μας είναι τα περίφημα Αναστενάρια του νομού Σερρών, του χορού Πυρρίχιου/Σέρρα των Ποντίων, όπως επίσης και του χορού με τις Μπούλες και τους Γενίτσαρους που αποτελεί αποκριάτικο έθιμο της Νάουσας. Η ονομασία του οργάνου, εκτιμάται ότι προέρχεται απο τη λέξη 'δέφω' της αρχαίας ελληνικής, που σημαίνει 'επεξεργάζομαι του δέρμα, το μαλακώνω.

# data[].attributes.subject
Το νταούλι (τουρκ. davul/τύμπανο) είναι μεμβρανόφωνο μουσικό όργανο της ελληνικής, τουρκικής και μεσανατολικής λαϊκής και δημοτικής μουσικής. Το μέγεθός του ποικίλλει και για την κατασκευή του χρησιμοποιούνται δέρματα από κατσίκι ή πρόβατο και παλαιότερα από λύκο ή γαϊδούρι. Ο οργανοπαίκτης (νταουλιέρης ή νταουλτζής), το κρεμάει στον αριστερό του ώμο και το κτυπάει στη δεξιά πλευρά με το νταουλόξυλο και στην αριστερή με πιο λεπτό ξύλο, τη βέργα. Ο ήχος που δημιουργείται από τη δεξιά πλευρά είναι βαρύτερος και από την αριστερή οξύτερος. Το νταούλι (τύμπανο) συνοδεύει συχνά το κλαρίνο και τον ζουρνά στα λαϊκά πανηγύρια και παλαιότερα συμμετείχε με συνδυασμούς οργάνων στη βυζαντινή στρατιωτική μουσική. Μια πολύ γνωστή χρήση του νταουλιού σε δρώμενα του καιρού μας είναι τα περίφημα Αναστενάρια του νομού Σερρών, του χορού Πυρρίχιου/Σέρρα των Ποντίων, όπως επίσης και του χορού με τις Μπούλες και τους Γενίτσαρους που αποτελεί αποκριάτικο έθιμο της Νάουσας. Η ονομασία του οργάνου, εκτιμάται ότι προέρχεται απο τη λέξη 'δέφω' της αρχαίας ελληνικής, που σημαίνει 'επεξεργάζομαι του δέρμα, το μαλακώνω.

# data[].attributes.attachment_link.title
Νταούλια σε σύγχρονο ρυθμό

# data[].attributes.headline
Ο νταϊρές είναι το αρχαιοελληνικό τύμπανον. Η ιστορία του είναι τόσο παλιά όσο και η μητριαρχία. Χάνεται δηλαδή στα βάθη του χρόνου και του μύθου. Είναι το πρώτο μεμβρανόφωνο όργανο που χρησιμοποίησε ποτέ ο άνθρωπος, γι’ αυτό και υπάρχει σε διαφορετικά μεγέθη με διαφορετικό όνομα και με διαφορετικές τεχνικές παιξίματος σχεδόν σε κάθε χώρα. Χρησιμοποιούταν κυρίως από γυναίκες σε τελετές θρησκευτικού χαρακτήρα και σε τελετές κυρίως ψυχοθεραπευτικές – όπως η σημερινή ομαδική ψυχοθεραπεία. Οι τελετές αυτές έχουν τις ρίζες τους στις πανάρχαιες προϊστορικές μητριαρχικές κοινωνίες της Ανατολικής Μεσογείου.

# data[].attributes.subject
Ο νταϊρές είναι το αρχαιοελληνικό τύμπανον. Η ιστορία του είναι τόσο παλιά όσο και η μητριαρχία. Χάνεται δηλαδή στα βάθη του χρόνου και του μύθου. Είναι το πρώτο μεμβρανόφωνο όργανο που χρησιμοποίησε ποτέ ο άνθρωπος, γι’ αυτό και υπάρχει σε διαφορετικά μεγέθη με διαφορετικό όνομα και με διαφορετικές τεχνικές παιξίματος σχεδόν σε κάθε χώρα. Χρησιμοποιούταν κυρίως από γυναίκες σε τελετές θρησκευτικού χαρακτήρα και σε τελετές κυρίως ψυχοθεραπευτικές – όπως η σημερινή ομαδική ψυχοθεραπεία. Οι τελετές αυτές έχουν τις ρίζες τους στις πανάρχαιες προϊστορικές μητριαρχικές κοινωνίες της Ανατολικής Μεσογείου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Frame Drum Natural 20'' / Rahmentrommel 20'' mit Haltekreuz  / Schlagwerk RTS52 // Murat Coşkun

# data[].attributes.headline
Ο νταϊρές ή νταχαρές ή ταγαράκι ή μπεντίρ ή τουμπανάς ή (με την πανελλήνια ονομασία) ντέφι είναι ένα μεγάλο κόσκινο καλυμμένο με δέρμα. Ως νταϊρές έχει διάμετρο 20-50 εκ. ενώ ως μπεντίρ 50-55 εκ., κάποτε όμως και μικρότερη. Στα ντέφια ή νταϊρέδες περνούν στον ξύλινο σκελετό σε ίσες αποστάσεις μικρά μπρούτζινα ζίλια (κύμβαλα). Το μπεντίρ δεν έχει ζίλια. Το δέρμα του μπεντίρ είναι συνήθως από κατσίκα ενώ του νταϊρέ από κατσίκα, πρόβατο ή λαγό. Στερεώνεται στον ξύλινο κύλινδρο με κόλλα, καρφιά ή και τα δύο μαζί

# data[].attributes.subject
Ο νταϊρές ή νταχαρές ή ταγαράκι ή μπεντίρ ή τουμπανάς ή (με την πανελλήνια ονομασία) ντέφι είναι ένα μεγάλο κόσκινο καλυμμένο με δέρμα. Ως νταϊρές έχει διάμετρο 20-50 εκ. ενώ ως μπεντίρ 50-55 εκ., κάποτε όμως και μικρότερη. Στα ντέφια ή νταϊρέδες περνούν στον ξύλινο σκελετό σε ίσες αποστάσεις μικρά μπρούτζινα ζίλια (κύμβαλα). Το μπεντίρ δεν έχει ζίλια. Το δέρμα του μπεντίρ είναι συνήθως από κατσίκα ενώ του νταϊρέ από κατσίκα, πρόβατο ή λαγό. Στερεώνεται στον ξύλινο κύλινδρο με κόλλα, καρφιά ή και τα δύο μαζί

# data[].attributes.headline
Το τουμπελέκι (τουρκ. dümbelek) είναι ένα ελληνικό κρουστό όργανο χωρίς λαβή, γνωστό από την αρχαιότητα, που το συναντούμε συχνά στην ελληνική παραδοσιακή, λαϊκή και ρεμπέτικη μουσική. Ονομάζεται επίσης ταραμπούκα, στάμνα, ντουμπελέκι, ταμπουλέκκι στην Κύπρο, τουμπερλέκι. Το τουμπελέκι είναι μια μικρογραφία τυμπάνου. Είναι ανοικτό από κάτω και καλυμμένο με τεντωμένο δέρμα από πάνω. Η βάση του δεν είναι πήλινη σαν της ταραμπούκας, αλλά συνήθως από μέταλλο. Παίζεται με τα χέρια, καθώς το δεξί χέρι "μαρκάρει" τους ισχυρούς χρόνους και το αριστερό τους ασθενείς και συχνά περιλαμβάνει και κουδουνάκια περιμετρικά κρεμασμένα.

# data[].attributes.subject
Το τουμπελέκι (τουρκ. dümbelek) είναι ένα ελληνικό κρουστό όργανο χωρίς λαβή, γνωστό από την αρχαιότητα, που το συναντούμε συχνά στην ελληνική παραδοσιακή, λαϊκή και ρεμπέτικη μουσική. Ονομάζεται επίσης ταραμπούκα, στάμνα, ντουμπελέκι, ταμπουλέκκι στην Κύπρο, τουμπερλέκι. Το τουμπελέκι είναι μια μικρογραφία τυμπάνου. Είναι ανοικτό από κάτω και καλυμμένο με τεντωμένο δέρμα από πάνω. Η βάση του δεν είναι πήλινη σαν της ταραμπούκας, αλλά συνήθως από μέταλλο. Παίζεται με τα χέρια, καθώς το δεξί χέρι "μαρκάρει" τους ισχυρούς χρόνους και το αριστερό τους ασθενείς και συχνά περιλαμβάνει και κουδουνάκια περιμετρικά κρεμασμένα.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Παραδοσιακά Όργανα

# data[].attributes.attachment_link.title
Νταρμπούκα νο.1

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κώτσος Μαυροματάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουτάλια: μπαγιό και παραλλαγή, χασαποσέρβικο, σούστα, κονιαλίδικο #spoons​ #percussion​ #mpagio

# data[].attributes.headline
Ιδιόφωνα (από τα αρχαιοελληνικά ἴδιος + φωνή) ονομάζονται τα μουσικά όργανα, των οποίων οφείλεται ο ήχος παράγεται από την δόνηση του σώματός τους.                                ΖΙΛΙΑ, ΚΟΥΤΑΛΙΑ, ΤΡΙΓΩΝΟ, ΜΑΣΙΑ ΚΟΥΔΟΥΝΑΚΙΑ Τα ζίλια (μετάλλινα κύμβαλα), τα ξύλινα  κουτάλια, Ανάλογο ρόλο παίζουν το τρίγωνο και η μασιά –απλή μασιά για το τζάκι, που τα σκέλη της καταλήγουν σε κύμβαλα (ζίλια). Στις μέρες μας παίζονται κυρίως από τα παιδιά για να συνοδεύσουν τα κάλαντα του δωδεκαημέρου των Χριστουγέννων. Η μασιά παίζεται πλέον μόνο στη Θράκη (Ορεστιάδα, Διδυμότειχο). Ζήλια είναι ιδιόφωνα κρουστά όργανα δακτύλων. Πρόκειται για σιδερένια ή ξύλινα μικρά κύμβαλα που ηχούν όταν, στερεωμένα στα δάκτυλα, κρούονται μεταξύ τους. Συνοδεύουν νησιώτικους και μικρασιατικούς χορούς και κάλαντα. Τα ζίλια ειναι μεταλλικά κύμβαλα διαστάσεων 6-8 εκ. 

# data[].attributes.subject
Ιδιόφωνα (από τα αρχαιοελληνικά ἴδιος + φωνή) ονομάζονται τα μουσικά όργανα, των οποίων οφείλεται ο ήχος παράγεται από την δόνηση του σώματός τους.                                ΖΙΛΙΑ, ΚΟΥΤΑΛΙΑ, ΤΡΙΓΩΝΟ, ΜΑΣΙΑ ΚΟΥΔΟΥΝΑΚΙΑ Τα ζίλια (μετάλλινα κύμβαλα), τα ξύλινα  κουτάλια, Ανάλογο ρόλο παίζουν το τρίγωνο και η μασιά –απλή μασιά για το τζάκι, που τα σκέλη της καταλήγουν σε κύμβαλα (ζίλια). Στις μέρες μας παίζονται κυρίως από τα παιδιά για να συνοδεύσουν τα κάλαντα του δωδεκαημέρου των Χριστουγέννων. Η μασιά παίζεται πλέον μόνο στη Θράκη (Ορεστιάδα, Διδυμότειχο). Ζήλια είναι ιδιόφωνα κρουστά όργανα δακτύλων. Πρόκειται για σιδερένια ή ξύλινα μικρά κύμβαλα που ηχούν όταν, στερεωμένα στα δάκτυλα, κρούονται μεταξύ τους. Συνοδεύουν νησιώτικους και μικρασιατικούς χορούς και κάλαντα. Τα ζίλια ειναι μεταλλικά κύμβαλα διαστάσεων 6-8 εκ. 