# data[].attributes.headline
วิเคราะห์วรรณคดี อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.subject
วิเคราะห์วรรณคดี อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.body
สมาชิกกลุ่ม
น.ส.กวินทรา เหลืองห่อ เลขที่๒๖
น.ส.ณิชกานต์ อิ่มสมบัติ เลขที่๓๔
น.ส.ปกิตตา คำสิงห์ เลขที่๓๗
น.ส.รัชณี เพ็ชรดี เลขที่๓๙
น.ส.วรพิชชา ยอดเลิศ เลขที่๔๑

# data[].attributes.headline
โวหารภาพพจน์ในวรรณคดี

# data[].attributes.subject
โวหารภาพพจน์ในวรรณคดี

# data[].attributes.body
๑.)อุปมาโวหาร กวีใช้การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งกับสิ่งหนึ่ง โดยมีคำเชื่อมโยง  เช่น
- ตอนที่ระตูปาหยังและระตูประหมัน กล่าวกับท้าวกะหมังกุหนิงว่าเมืองของตนเองเปรียบเหมือนแสงหิ่งห้อย    เมืองดาหาเปรียบเหมือนแสงอาทิตย์ไม่อาจเทียบกันได้
๒.)อุปลักษณ์ เป็นโวหารเปรียบเทียบที่นำเอาลักษณะหรือคุณสมบัติเด่นของสิ่งหนึ่งมากล่าวแทนเพื่อแสดงภาพลักษณ์ของอีกสิ่งหนึ่งที่มุ่งจะสื่อให้ผู้อ่านเข้าใจ โดยไม่ต้องมีคำเชื่อม หรืออาจใช้คำว่า เป็น เท่า คือ เป็นคำเชื่อมก็ได้
๓.)อธิพจน์
คือโวหารภาพพจน์เปรียบเทียบที่ใช้คำกล่าวเกินจริง เพื่อเน้นความรู้สึกและอธิบายความที่เด่นชัดเพื่อเน้นข้อความให้มีน้ำหนักมากขึ้น โดยใช้ถ้อยคำสะดุดใจ มีความหมายลึกซึ้ง และสะเทือนอารมณ์ เช่น
ตอนที่ท้าวกะหมังกุหนิงโกรธท้าวที่ดาหาไม่ยอมยกนางบุษบาให้วิหยาสะกำ

# data[].attributes.body
๑. เสาวรจนี
การชมโฉมบุคคล  สถานที่  ธรรมชาติ พรรณนาเกียรติคุณ
๒. นารีปราโมทย์
การเกี้ยวพาราสี ออดอ้อนโอ้โลม ปฏิโลมผู้หญิง
๓. พิโรธวาทัง
ลีลาโกรธหรือการแสดงความไม่พอใจเช่น ประชดประชัน ตัดพ้อ ต่อว่า ด่าว่า ข่มขู่ เสียดสีกระแนะกระแหน เย้ยหยัน
๔. สัลลาปังคพิสัย
ลีลาเศร้า ความคร่ำครวญ ความอาลัย แปลกประหลาดใจ

# data[].attributes.headline
คุณค่าด้านวรรณคดีต่างๆ

# data[].attributes.subject
คุณค่าด้านวรรณคดีต่างๆ

# data[].attributes.body
คุณค่าด้านเนื้อหา

แนวคิด
เรื่องอิเหนา  ตอนศึกกะหมังกุหนิง  เป็นเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงความรักของพ่อที่มีต่อลูก  รักและตามใจทุกอย่าง  แม้นกระทั่วตัวตายก็ยอม
ฉาก
ตอนศึกกะหมังกุหนิงจะปรากฎฉากรบที่ชัดเจน  มีการตั้งค่าย  การใช้อาวุธ  และการต่อสู้ของตัวละครสำคัญ
ปมขัดแย้ง
ตอนศึกกะหมังกุหนิง  มีหลายข้อแย้ง  แต่ละปมปัญหาเป็นเรื่องที่อาจเกิดได้ในชีวิตจริง  และสมเหตุสมผล

คุณค่าด้านวรรณศิลป์
การใช้คำและโวหาร  เรื่องอิเหนา  ตอนศึกกะหมังกุหนิง  มีการใช้ภาษาที่สละสลวยให้อารมณ์อันลึกซึ้งกินใจ  อีกทั้งมีโวหารเปรียบเทียบให้เห็นภาพพจน์ให้เกิดความรู้สึกสะเทือนอารมณ์  ที่สำคัญยังแฝงด้วยข้อคิดที่มีคุณค่ายิ่งอีกมากมาย

คุณค่าด้านสังคม
ประเพณีและความเชื่อ  แม้บทละครเรื่องอิเหนาจะมีที่มาจากชวา  แต่รัชกาลที่ 2  ทรงดัดแปลงแก้ไขให้เข้ากับธรรมเนียมประเพณีของบ้านเมืองของไทย  เราจึงสามารถหาความรู้เรื่องเหล่านี้จากวรรณคดีเรื่องอิเหนาได้อย่างถูกต้อง

คุณค่าด้านแนวคิดและคติชีวิต
การแบ่งชนชั้นวรรณะ  เช่น  การไม่ยอมไปเกลือกกลั้วกับวงศ์ตระกูลอื่นนอกจากวงศ์เทวาด้วยกัน  ทำให้เกิดการแต่งงานระหว่างพี่น้องสายเลือดเดียวกัน