# data[].attributes.body
Ο Σαμαρτζής

Παλιότερα η μεταφορά ανθρώπων και προϊόντων γίνονταν σχεδόν αποκλειστικά με τα ζώα, εφόσον το οδικό δίκτυο ήταν υποτυπώδες και η ορεινή μορφολογία του εδάφους καθιστούσαν δύσκολες τις μετακινήσεις. Το γαϊδούρι και το μουλάρι ήταν τα πιο διαδεδομένα μέσα μεταφοράς.  Ο σαμαράς κατασκεύαζε τον απαραίτητο εξοπλισμό που απαιτούνταν για να προσφέρει το ζώο τις υπηρεσίες του στο αφεντικό του. Αυτό ήταν το σαμάρι, που κατασκεύαζε με επεξεργασμένα σανίδια πλάτανου, που σκάλιζε και έδινε σχήμα ανάλογο με το σώμα του ζώου. Χρειαζόταν μεγάλη προετοιμασία για την κατασκευή ενός σαμαριού. Τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε ο σαγματοποιός, έπρεπε να τα ετοιμάσει ο ίδιος, γιατί στο εμπόριο μπορούσε να προμηθευτεί μόνο το σαμαροσκούτι και το βούτημα.

# data[].attributes.body
Μπογιατζής .
Οι μπογιατζήδες έβαφαν βαμβακερά και μάλλινα νήματα, πατητές και μπατανίες, χηράμια και άλλα. Τα χρώματα που χρησιμοποιούσαν ήταν φυσικά αλλά αγόραζαν χρώματα και από το εμπόριο. Ειδικά για το κόκκινο χρησιμοποιούσαν ριζάρι και για σταθερότερη βαφή βελανιδόκουπες

# data[].attributes.body
Ο γαλατάς ήταν επάγγελμα πλανόδιου μικροπωλητή παλαιότερων εποχών, που διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, που σήμερα έχει εκλείψει σχεδόν τελείως από αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ο γαλατάς εργαζόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα και όχι στα χωριά, καθώς εκεί υπήρχε η δυνατότητα, εξ ανάγκης, για άμεση πώληση φρέσκου γάλακτος. Ο γαλατάς αναλάμβανε τη διάθεση του γάλακτος και άλλων γαλακτομικών προϊόντων(συνηθέστερα γιαουρτιού ή βουτύρου) στα σπίτια. Το μεταφορικό του μέσο ήταν ένα υποζύγιο (γάιδαρος ή μουλάρι, μερικές φορές ρυμουλκούσαν και ανοικτή ή κλειστή ελαφριά άμαξα) και αργότερα το ποδήλατο ή μηχανοκίνητο δίτροχο.

# data[].attributes.body
Παγωτατζής

Ο παγωτατζής πουλούσε παγωτό στεκόμενος σε πολυσύχναστα σημεία ή περιφερόμενος στην γειτονιά, καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν καταψύκτες στα περίπτερα, όπως σήμερα. Για να ξεχωρίζει και να τον διακρίνει το πλήθος φορούσε χαρακτηριστική άσπρη μπλούζα και καπέλο πολλές φορές παρόμοιο με του μάγειρα. Χρησιμοποιούσε για την δημιουργία, την μεταφορά και την διατήρηση του παγωτού τροχήλατη προσθήκη με ψύξη, τροχήλατη ή συνδυασμένη με τρίκυκλο ποδήλατο. Εμφανιζόταν προς το τέλος της άνοιξης, κατά το καλοκαίρι. Κατασκεύαζε φυσικά παγωτά χρησιμοποιώντας γάλα, ζάχαρη και φρούτα ως βασικά συστατικά. Έχυνε το μείγμα σε ένα μηχάνημα ψύξης και ξεκινούσε με το χτύπημα για να δροσίζει το μείγμα μέχρι το προϊόν να αποκτήσει την κατάλληλη σύσταση. Διακοσμούσε τα παγωτά με παγωμένα φρούτα, σοκολάτα ή άλλα συστατικά. Μιας και η επεξεργασία του παγωτού γίνεται μηχανοποιημένη και προσαρμοσμένη στη μαζική παραγωγή, αυτό το επάγγελμα συναντάται πολύ σπάνια κατά τον παραδοσιακό τρόπο.

# data[].attributes.body
Υπάρχουν πολλά επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί στις μέρες όπως:

Ο γαλατάς. Έβαζε τα γυάλινα μπουκάλα σε ένα μονωμένο κουτί στην αυλή, και οι οικογένειες άφηναν εκεί τα άδεια μπουκάλια για να τα μαζέψει ο γαλατάς την επόμενη μέρα.

Ο εφημεριδοπώλης. Παραλάμβανε τις εφημερίδες από τα Πρακτορεία Διανομής Τύπου και προωθούσε την καθημερινή κυκλοφορία του ελληνικού τύπου περπατώντας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης του. Τις πουλούσε στους περαστικούς ή τις άφηνε στην είσοδο των σπιτιών των μόνιμων πελατών του.

Ο Βαρελάς. Ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελόσχημων και σκαφοειδών σκευών, που τα κατασκεύαζαν από ξύλο βελανιδιάς, καρυδιάς, καστανιάς ή δρυός.

https://www.youtube.com/watch?v=AaWpCKEh108

# data[].attributes.body
Με την πάροδο του χρόνου κάποια επαγγέλματα, που παλιά ήταν αναγκαία για την ζωή των τότε ανθρώπων, έχουν εξαφανιστεί και ξεχαστεί στις μέρες μας και κάποια από αυτά είναι:
• O Αγωγιάτης o οποίος ήταν ο άνθρωπος που είχε στη κατοχή του ζώα και μετέφερε προϊόντα από χωριό σε χωριό ή από πόλη σε πόλη, αλλά και ανθρώπους από το ένα σημείο στο άλλο επί πληρωμή.
• Ο Γανωτής ο οποίος ήταν ο τεχνίτης ο οποίος προμήθευε τους ανθρώπους με διάφορα σκεύη ενώ επίσης ήταν συνήθως πλανόδιος τεχνίτης.
• Ο νερουλάς ο οποίος ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια.
• Ο Παγωτατζής ο οποίος έφτιαχνε παγωτό  με φυσικά υλικά κυρίως ζάχαρη, γάλα και φρούτα και προμήθευε τους κατοίκους καθώς τότε δεν υπήρχαν καταψύκτες.

https://www.youtube.com/watch?v=h4MEm5ZV3bs

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης (5)

# data[].attributes.body
Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότηση τους με νερό.Υπήρξε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία.Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβόταν περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.Το επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε μέχρι το 1930 οπότε ιδρύθηκε η ΟΥΛΕΝ.

# data[].attributes.body
Μερικά επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί.

Γανωτής είναι ο τεχνίτης που επικαλύπτει χάλκινα σκεύη με κασσίτερο. Ήταν συνήθως πλανόδιοι τεχνίτες

Νερουλάς έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβόταν περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ. Το επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε μέχρι το 1930, οπότε ιδρύθηκε η ΟΥΛΕΝ.

Παγωτατζής κατασκευάζει φυσικά παγωτά χρησιμοποιώντας γάλα, ζάχαρη, και φρούτα ως βασικά συστατικά.

# data[].attributes.headline
Σταυρούλα Λ.

# data[].attributes.subject
Σταυρούλα Λ.

# data[].attributes.body
« Ο εφημεριδοπώλης »
Ο πλανόδιος εφημεριδοπώλης ήταν ο
επαγγελματίας που ασκούσε το επάγγελμά
του χωρίς να έχει συγκεκριμένο μαγαζί.
Παραλάμβανε τις εφημερίδες από τα
Πρακτορεία Διανομής Τύπου και προωθούσε
την καθημερινή κυκλοφορία του ελληνικού
τύπου περπατώντας στους κεντρικούς
δρόμους της πόλης του. Τις πουλούσε στους
περαστικούς ή τις άφηνε στην είσοδο των
σπιτιών των μόνιμων πελατών του.

# data[].attributes.body
ΛΟΥΣΤΡΟΣ
Παλιότερα που ο κόσμος περπατούσε σε χωμάτινους δρόμους,τα παπούτσια σκονίζονταν ή λασπώνονταν εύκολα.Τότε γνώρισε άνθηση και το επάγγελμα του λουστραδόρου. Αυτός με ένα κασελάκι μπροστά του, αληθινό κομψοτέχνημα, και γύρω του να κρέμονται οι βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα, καθόταν σε ένα χαμηλό σκαμνάκι, στην αρχή της πλατείας, περιμένοντας υπομονετικά. Για να προσελκύσει τον κόσμο χτυπούσε ρυθμικά το κασελάκι, ο πελάτης πλησίαζε κι άπλωνε όπως ήταν όρθιος, πρώτα το δεξί πόδι πάνω στην ειδική μεταλλική θέση της κασέλας και έπειτα το άλλο . Έτσι άρχισε ( '' ιεροτελεστία''') του βαψίματος .....