# data[].attributes.body
SOMOS INVESTIGADORES
Partindo dos coñecementos estudiados na asignatura de Ciencias Naturais, plasmaremos neste muro virtual  un traballo  colaborativo de investigación,   de toda a clase de 5º  no que buscaremos información en internet, preguntando na casa  todo o relativo á  flora da nosa contorna . Empezarei dando  unha listaxe de varias plantas a cada  un de vós e logo empezaredes a investigar seguindo os PUNTOS:
1- Nome en galego da planta
2.- Nome científico.
3. Nome  autóctono ( o da zona)
4.- Características principais.
5.- Curiosidades ou datos que che chamen a atención na investigación.
6.- Cancións, poesías, refráns, adiviñas, frases feitas sobre a planta etc
7.-  Podes ilustrar con fotos ou videos,  pero non esquezas de utilizar  SEMPRE software libre tipo pixabay, freepik...

# data[].attributes.body
TIPOS DE FOLLAS

# data[].attributes.headline
AS PLANTAS  Son seres vivos AUTÓTROFOS. É dicir que fabrican o seu propio alimento. 

# data[].attributes.subject
AS PLANTAS  Son seres vivos AUTÓTROFOS. É dicir que fabrican o seu propio alimento. 

# data[].attributes.body
Para empezar a documentarte e organizarte no muro  fai clic na seguinte ligazón sobre as plantas.

# data[].attributes.headline
Perexil                            CARLA

# data[].attributes.subject
Perexil                            CARLA

# data[].attributes.body
Nome científico:Petroselinum crispum
Nome autóctono:  Perexil
Características:Pranta herbácea. Forma unha roseta empenachada de follas moi divididas, alcanza os 30  cm de  altura,  posúe  talos floríferos que poden chegar   a rebasar os 60 cm con pequenas flores verde amarillentas e negras.

O Seu  cultivo coñécese  desde fai máis de tres mil años, sendo unha das plantas aromáticas máis populares da gastronomía mundial. é orixinario do Líbano, sur de Europa e Arxelia.
Curiosidades

-É o condimento estrela da cociña de Carlos Arguiñano.
- Ten propiedades diuréticas e antiinflamatorias para o noso organismo.
- Proporciona máis ferro cas espinacas.
- Os romanos dicían que o perexil tiña propiedades afrodisíacas.

# data[].attributes.body
Nombre científico:Tilia
Nome autóctono: Tileiro
Características:Os tileiros son as arbores do xénero Tilia, pertencentes á familia das malváceas, nativos das rexións temperadas do hemisferio norte e localízase en zonas de clima frío e húmido  como por exemplo en Rusia  que hai extensos bosques de tileiros.. As súas follas teñen forma de corazón.
Curiosidades:
-O seu uso máis habitual é como infusión.
-Ten propiedades  relaxantes , estimulante do apetito, alivia os procesos catarrais e o insomnio.
-Emprégase en cosmética  polo seu efecto beneficioso sobre a pel e o cabelo.

# data[].attributes.body
TIPOS DE RAÍCES

# data[].attributes.body
Nombre científico:MImosa púdica
Nome autóctono:
Características:Esta planta non é autóctona pero  chamoume a atención  cando falamos dela na clase por iso a inclúo aquí. Ë  uhna de as poucas plantas capaces de movementos rápidos e ante un mínimo roce péchase. De raíces grandes. Sole alcanzar mais dun metro de altura.  A sua vida e curta, 5 anos aproximadamente.
O máis salientable desta planta é que se pecha ante o máis mínimo roce.
Curiosidades:
- Utilizada na medicina tradicional como cicatrizante de feridas, repelente microbiano...
-Ten propiedades antibióticas, antivirales e sedantes.

# data[].attributes.body
Nome científico:
Nome autóctono: boullaca
Características:
A boullaca aínda que non é ningunha planta da contorna,  fago aquí referencia a ela por ser tan común nos carballos da nosa contorna nesta época de outono-inverno. É  unha estrutura anormal que se orixina a partir de tecidos vexetais pola indución dalgún tipo de parásito. Estos parásitos poden ser virus ou bacterias, pero a maioría das boullacas  están producidas por ácaros e insectos. A grande  diferencia entre as boullacas  e outro tipo de crecementos anormais das plantas (como os tumores) é que se desenvolven segundo uns patróns  establecidos, sendo nalgúns casos estruturas bastante complexas. Un exemplo destas estruturas complexas son as mazacucas, que como podemos observar posúen unha cuberta diferenciada no seu  interior, e ata nalgúns casos coroas de espiñas en dita cuberta.
Curiosidades:
-Utilízase para xogar con elas
-  Podemos facer colares ou pulseiras  e construír varios xoguetes.

# data[].attributes.body
Nombre científico:sábila, acíbar o áloe de Barbados
Características:E un arbusto con talo corto que pode chegar a medir 30 cm aproximadamente. O seu tronco está cuberto de hojas que miden de 40 a 50 cm de largo por 5 u 8 cm de ancho.Se pode diferenciar principalmente por su aspecto. As súas follas crecen hacia arriba e son más gruesas cerca da raíz. O seu tacto es rugoso e nos bordes teñen uns filamentos duros que se pueden confundir fácilmente con las púas dun cactus. Ademáis, las follas son de cor verde, pero e habitual que presenten manchas blanquecinas ou amarillas.

# data[].attributes.body
Nome científico: Arnica montana
Nome autóctono: Árnica
Características:
Planta herbácea perenne orixinaria de Europa Central .En España localízase  na cordilleira cantábrica, montes galegos e nos Pirineos. da familia das compostas, de follas entre ovais e lanceoladas, talo piloso e flores grandes de cor amarela.
A súa floración é  no período estival durante 3 semanas.
En farmacia utilízase tintura obtida a partir das flores desta planta, moi empregada como remedio en contusións e escordaduras.
Curiosidades:
- Posúe propiedades analxésicas, antitnflamatorias e antimicrobianas.
- Eficaz contra golpes e picaduras, artritis reumatoide.

# data[].attributes.body
Nome científico:
Nome autóctono:
Características:
Curiosidades:

# data[].attributes.body
Nome científico:Rosaceae
Nome autóctono: roseira
Características:Los rosales son arbustos o trepadoras (a veces colgantes), generalmente espinosos, que alcanzan de dos a cinco metros de altura, en ocasiones, pueden llegar a los 20 m trepando sobre otras plantas. Tienen tallos semileñosos, casi siempre erectos (a veces rastreros), algunos de textura rugosa y escamosa.
Curiosidades:

# data[].attributes.body
Nome científico:Quercus robur
Nome autóctono: Rebolo
Características:
O carballo é unha árbore anxiosperma da familia das fagáceas que pode chegar aos 15-20 metros de altura. É unha árbore robusta, que pode vivir varios séculos e acadar os 40 metros de altura con pólas que comezan xa desde a parte inferior. É  de folla caduca e o seu froito e a landra.
Curiosidades:
- Pode vivir uns 200 anos.
- É unha árbore  sagrada para os pobos eslavos e xermánicos.
- A súa madeira é moi apreciada para mobles de alta calidade .

# data[].attributes.body
Nome científico: Trifolium  Pratense
Nome autóctono: trevo
Características:
Os trevos son plantas herbáceas da familia das Fabáceas.Están caracterizados polas súas follas compostas con tres folíolos.Normalmente teñen tres follas e tamen hai de cuatro pero son mais difíciles de atopar.Non teñen flores e tamén hai mais tipos de trévos pero este e o mais común. Cultívanse varias especies como plantas forraxeiras e melíferas.É unha planta que medra en solos húmidos e ben drenados
Curiosidades:
- Atopar trevos de 4 follas é  difícil por iso tense atopálo é  considerado  como simbolo de boa sorte.
Poesía
Trevo da sorte
con anceio busco eu
corazóns nas súas follas
presaxio dun amor.
Tres corazóns perfectos
con catro o busco eu
trevo da esperanza
a cor que vexo eu
de atopar as catro follas en forma de corazón.

# data[].attributes.body
Nome científico: Gentiana lutea
Características:
Planta herbácea perenne da familia das xencianáceas propia da alta montaña, con talo de ata un metro de altura, follas lanceoladas, flores amarelas e grosas raíces con propiedades medicinais.
As flores son amarelas, coa corola separada próxima á base  con 5 a 7 pétalos estreitos.
Salientar  que  as   súas propiedades intensamente amargas, residen especialmente na raíz e  no resto da  planta, en menor medida, facendo dela un apreciado tónico dixestivo e aperitivo. A raíz é  o principal remedio tónico amargo usado na  medicina popular. A Xanzá úsase  con frecuencia como compoñente de bebidas tónicas amargas (bitter, vermú, amargo de angostura, suze).

A raíz é  antihelmíntica, antiinflamatoria, antiséptico, tónico amargo, colagogo, emenagogo, febrífugo, estomáquico e refrigerante

Era usada na  Idade Media como un antídoto contra certos venenos.

# data[].attributes.body
Nome científico: Prunus avium
Nome autóctono: Cereixal
Características:Árbore caducifolio  de gran volume que pode alcanzar os 30 metros de altura.Florece na primavera con follas de cor branco de 2 a 3 cm de diámetro, ten 5 sépalos e 5 pétalos, os estomas son múltiples, as flores forman faces ( umbelas )  de 2 a 5 unidades. Son polinizados polas abellas. O seu froito é a cereixa que se pode comer  ao natural, adornando xeados,pasteis, macedonia de froitas ou macerada en  licores.
A súa madeira pola dureza que ten é moi utilizada en ebanistería e para facer instrumentos musicais.
Curiosidades:
- Fanse medicamentos  dos talos das drupas e son astrinxentes, antitusivos e diurético.
-

# data[].attributes.body
Nome científico: pyrus communis
Nome autóctono: pereira
Características: É unha árbore caducifolia da familia das rosáceas, pertence ao xénero de árbores frutais das que se coñecen unhas 30 especies con froitos carnosos. É orixinario da zona temperada de Europa e Asia. Ao longo dos séculos seleccionáronse variedades  a partir de pereiras silvestres e asiáticas .O seu cultivo está  moi extendido polo seu froito chamado pera.Son ricas en vitamina A,C e compexo B que fortalecen a pel, o cabelo e regulan o sistema nervioso e o aparato dixestivo.
Curiosidades:
-Musas das naturezas mortas nos cadros de arte.
- Homero na "Odisea" fala das peras como regalo dos deuses.
- Soñar cunha pereira chea de froitas maduras é símbolo  de prosperidade, fortuna e abundancia.

# data[].attributes.body
Nome cientifico:coriylus avellana
Nome autóctono: abelaira
Caractericticas: é un arbusto caducifolio das betuláceas, de pólas abundantes e madeira dura e cuxo froito é a abelá que se pode comer crúa, cociñada ou tostada.  É unha especie común dos bosques galegos de ribeira.É  tamén un froito de outono.  A súa madeira utilízábase para construír valadoa,  cestaría e na construción mesturando pólas con barro para a fabricación de tabiques.
Curiosidades:
- Empregase na erepostería para facer crema de cacao.
- O seu aceite é moi apreciado para facer diferentes cosméticos.

# data[].attributes.body
concheira ou nogueira
Nome cientifico: Juglans regia
Características:Son árbores de folla caduca orixinarios de Oriente Medio e traídos a Europa antes da época romana. o seu froito é a noz ou concho. É comestible . É  un foito da estación de outono. Son ricas en aceite e poden comerse crúas ou cociñadas. Son unha fonte de ácidos graxos omega 3

# data[].attributes.headline
Iria                                     

# data[].attributes.subject
Iria                                     

# data[].attributes.body
Leitarega ou dente de león
Nome científico: Erigerun sumatrensis.
Nome autóctono:
Características:Planta erecta, muy ramificada, perenne, ten fruto acorazonado e florece en veran.As súas sementes son fonte de alimentación para varios paxaros. Son comestibles e fonte de nectar para as abellas.
Curiosidades:

# data[].attributes.body
Nome científico:Malus doméstica
Nome autóctono: mazaira
Características:
Árbores e arbustos caudifolos, O seu froito comestible,  de forma redonda e sabor máis ou menos doce, dependendo da variedade  é a mazá. .Hai varios tipos de maceiras. Unhas dan o froito en verán e outras en inverno. Pode comerse crúa, cociñada ou en sidra e licores. Cultívanse en todo  o mundo e algunhas variedades son especialmente idóneas para fabricar a sidra.
Curiosidades:
-É  a segunda froita máis consumida en EE.UU.
- Os países produtores máis importantes de mazá son: China, EE.UU, Turquía, Polonia e Italia.
- Debido ao ácido que conteñen axudan a limpar os dentes.

# data[].attributes.body
Nome científico: Chelidonium majus.
Nome autóctono: ceruda
Caracteristicas:
Planta herbácea perenne da familia das papoulas.Ten flores amarelas e froito en cápsula, contén un zume cáustico usado en medicina.En Galicia usábase para sandar as espullas. Existen datos clínicos que suxiren que podería ser eficaz no tratamento da dermatitis atópica
Curiosidades:

# data[].attributes.body
Nome científico:Eucalyptus globulus

Nome autóctono: eucalipto
Características:
Os eucaliptos son árbores ou arbustos perennifolios originarios sobre todo de Australia e de Ceuta. Pertencen ao xénero Eucalyptus, ao cal comprenden  unhas 700 especies .Existen plantacións destas especies  en todo o mundo porque crecen moi rápido, é moi forte e adaptase  a calquera tipo de solo.En Galicia ten aproveitamento forestal, para obter produtos químicos e para a industria papeleira.
Curiosidades:
-En medicina ten propiedades antisépticas, expectorantes e antiinflamatorias

# data[].attributes.body
Nome científico: Polypodiophyta
Nome autóctono: Fento
Características:
É un grupo de plantas vasculares que non teñen sementes nin flores e  reproducense por esporas. Posúen raíz, talo e follas como todas as plantas. Pertencen ao grupo das pteridófitas (plantas con follas en forma de plumas).Necesitan auga para completar o seu ciclo de reproducción. Galicia posúe unha gran diversidade de fieitos, algúns están ameazados pola contaminación das augas. A especie máis común é o pteridium aquilinum .
Curiosidades:
- Son especies indicadoras do bo estado das augas en cauces  ou ausencia indicadora de contaminación.
- Utilizábase para a presentación de peixes e mariscos nas prazas de abastos.
- No rural galegou utilizábanse  tanto  como fertilizantes como para rechear un colchón.
-Algunhas especies despertan  intereses paisaxistas e inspiran a súa colección é o caso de Jorge Lorenzo que cultiva  desde 1995  na súa finca en Bergondo (Galicia) ata 35 especies distintas traídas desde diferentes países.

# data[].attributes.headline
Toxo                           Alejandro

# data[].attributes.subject
Toxo                           Alejandro

# data[].attributes.body
Nome científico: Ulex europaeus
Nome autóctono: Toxo
Características:

# data[].attributes.headline
    Silva                            Justin                   

# data[].attributes.subject
    Silva                            Justin                   

# data[].attributes.body
Nome científico: Rubus ulmifolius

Nome autóctono:Silva
Característica:es unha especie de arbusto de aspecto sarmentoso de a familia de las rosáceas y é popularmente conocido por os seus froitos comestibles, xamados moras

# data[].attributes.body
Nome científico:Juncus
Nome autóctono:Xunco
Caraterísticas:planta herbácea, y as cuales deben ser mencionadas,e se encontran que se trata de unha planta perenne de apariencia robusta e de un claro cor verde, a cual posee tallos flexibles, cilíndricos, erectos e lisos ou levemente estriados, que non conta con hojas.
Curiosidades:antigamente facíase con eles un capote para os pastores en Galicia para a chuvia.Este capote chamábase curozaba.