# data[].attributes.body
Hallo, mijn naam is Roxy en ik zal mij even voorstellen.

Mijn naam is Roxy Gielen ik ben 19 jaar oud en ik woon in Weert. Ik zit in mijn laatste jaar van de opleiding Onderwijsassistent op het gilde in Weert. Ik loop wekelijks stage bij de basisschool IKC Leuken. Dit doe ik op de Maandag, Dinsdag en Donderdag. De klas waarin ik stage loop is groep 6 en deze klas heeft 30 kinderen met een vaste leerkracht.

Iedere woensdag volg ik op school de les werkplekleren. Hier krijg je veel informatie die je kunt gebruiken tijdens het werken in het werkveld. De afgelopen weken hebben wij de volgende thema's behandeld:
- prikkelverwerking
- examenstress
- communicatie
- oudergesprekken

# data[].attributes.body
Mijn keuze voor het onderwerp hoogbegaafdheid is hierop gevallen, omdat ik een leerling in mijn klas heb zitten die veel symptomen heeft voor hoogbegaafdheid, maar deze symptomen komen ook overeen met autisme of ADHD. Hierdoor is er veel verwarring en zijn er veel onderzoeken bezig. Mij was opgevallen dat eigenlijk weinig leerkrachten hier op school kennis over hadden. Hierdoor leek het mij interessant en leerzaam om mij hierin te verdiepen. Het is belangrijk dat wij als leerkrachten de symptomen kennen en hier op in kunnen spelen. Deze kinderen hebben andere begeleiding en ondersteuning nodig. Vaak hebben zij ook een andere manier van aanpak nodig.

ik ga aan de slag met het onderzoeken van het onderwerp hoogbegaafdheid en ga hier praktische tips voor opzoeken en bekijken. De beste manier van handelen ga ik hierin meenemen en ik ga handige informatiebronnen opzoeken op verschillende manieren. er zullen handige activiteiten en lessen bij toegevoegd zijn, om uit te kunnen voeren met kinderen. Mocht je hier interesse in hebben.

# data[].attributes.body
Wanneer ben je nu hoogbegaafd?
Wanneer je door het afnemen van een IQ test een score behaald van 130 of hoger, ben je hoogbegaafd. Dit is ongeveer 2,5% van de bevolking. Vaak worden zij niet herkent of fout gediagnostiseerd. Ze worden dan bezegeld met bijvoorbeeld autisme of ADHD. Ze komen er dan regelmatig wel achter bij een ADHD test dat het kind hoogbegaafd is.
Bij sommige valt het niet op dat ze hoogbegaafd zijn. Ze maken de lessen wel, maar vinden het eigenlijk te makkelijk, ze worden hier niet voldoende uitgedaagd. Je ziet vaak dat ouders van deze kinderen ook meer of hoogbegaafd zijn, maar ook dat zij geen idee hebben over hoe zij hun kind kunnen helpen. Leerkrachten hebben geen idee hoe ze dit aan moeten pakken en de leerlingen weten zich geen raad. Dit zijn al 3 start signalen van hoogbegaafdheid.

Daarom moeten kinderen die hoogbegaafd zijn uitgedaagd worden. Ze moeten hun kwaliteiten kunnen benutten en voldoende aandacht krijgen. Je kunt deze kinderen op een aantal manieren helpen.
Je kunt ze de stof laten:
- compacten;
- verrijken;
- verbreden;
- verdiepen.

compacten: ze krijgen hier minder herhaling tot beheersing van de leerstof. Het is het overslaan van overbodige herhaling-  en oefenstof. (50 tot 75% van de oefenstof, 75 tot 100% van de herhalingsstof schrappen.) De tijd die vrijkomt kan besteed worden aan verrijkingstaken.

Je kunt verrijken opsplitsen onder verdiepen en verbreden.
wanneer de kinderen zich in de stof gaan verdiepen, gaan ze verkennen en onderzoeken binnen dezelfde stof als de regulieren kinderen. Ze gaan dus niet vooruit werken, maar verder met dezelfde stof. Dit is niet meer werk, maar werk met meerwaarde.

Wanneer kinderen de stof gaan verbreden. Dit is een uitbreiding van het reguliere plannen van leren. Bijvoorbeeld door vakken als Spaans en schaken aan te bieden.

# data[].attributes.body
De taxonomie van bloom is een mooi voorbeeld van het denken in hogere orde voor kinderen die hoogbegaafd zijn. Hierin bieden wij hoogbegaafde kinderen de kans om zichzelf op hun eigen niveau te uiten binnen of buiten de lesstof. Het is een praktische formulering van leerdoelen
In de bovenstaande afbeelding zijn meerdere stappen te zien. stap 1 t/m 3 zijn technieken die iedereen op de basisschool zou moeten kunnen. Stap 4 t/m 6 zijn stappen die boven niveau zitten, dit bied kinderen de mogelijkheid zichzelf te ontwikkelen en te blijven uitdagen.

Benjamin Bloom was een Amerikaanse onderwijspsycholoog die zich verdiepte in verschillende leermethodes. Bloom's taxonomie was de eerste systematische manier om de cognitieve denkwijze in kaart te brengen en is nu een van de meest gebruikte manieren om onder andere hoogbegaafde kinderen zich beter te laten ontwikkelen.

https://en.wikipedia.org/wiki/Benjamin_Bloom

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Benjamin Samuel Bloom (February 21, 1913 - September 13, 1999) was an American educational psychologist who made contributions to the classification of educational objectives and to the theory of mastery learning. He is particularly noted for leading educational psychologists to develop the comprehensive system of describing and assessing educational outcomes in the mid-1950s. He has influenced the practices and philosophies of educators around the world from the latter part of the twentieth century.

Bloom was born in Lansford, Pennsylvania, to an immigrant Jewish family. His parents fled a climate of discrimination in Russia.[obsolete source ] Bloom was one of five children, three being older brothers and one a younger sister. His father was a picture framer and his mother was a homemaker. Bloom achieved excellence most notably in his academics while also showing athletic ability in swimming and handball. He graduated high school as his class valedictorian.

After graduating from Pennsylvania State College, he worked as a research worker with the Pennsylvania State Relief Organization. The following year, he moved to Washington to do similar work with the American Youth Council. His work with the AYC led to his meeting and work with Ralph Tyler, where he would help design assessments for Ralph Tyler's Eight-Year Study. Bloom then applied for the doctorate program under the University of Chicago in 1939, as this would give Bloom the chance to study under Ralph Tyler. Bloom would marry his wife Sophie the following year in 1940, as she was pursuing her masters in the University of Chicago. Bloom achieved his doctorate in 1942.

Bloom worked for the University of Chicago's Board of Examinations from 1940-1959. The purpose of the Board of Examinations was to improve on the quality of education given by the University of Chicago through modifying the university's educational requirements and assessments. Bloom's work during his time with the Board of Examinations reflected this goal as his works were based on how to teach and educational measurement. Bloom later succeeded Ralph Tyler as the University Examiner in 1953. By 1960, Bloom had left his position in the Board of Examinations and worked at Stanford, California for the Center for Advanced Study in Behavioral Sciences.

From the late 1950s to the late 1980s, Bloom had begun doing work on education internationally. In Hamburg, Germany Bloom attended a UNESCO Institution of Education meeting. Following the meeting, the International Association for the Evaluation of Educational Achievement (IEA) was founded in an attempt to encourage cross-national studies on educational achievement. Bloom was a cofounder for this organization. Through this organization Bloom would conduct studies alongside colleagues with the purpose of collecting data to improve and observe on education on a global level. By 1986, Bloom was invited to the University of Shanghai as 1 of 25 exchange scholars between China and the United States.

In 1956, Bloom edited the first volume of The Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals, which classified learning objectives according to a rubric that has come to be known as Bloom's Taxonomy. It was one of the first attempts to systematically classify levels of cognitive functioning and gave structure to the otherwise amorphous mental processes of gifted students. Bloom's Taxonomy remains a foundation of the academic profession according to the 1981 survey, "Significant Writings That Have Influenced the Curriculum: 1906-81" by Harold G. Shane and the National Society for the Study of Education. Bloom's 2 Sigma Problem is also attributed to him.

Benjamin Bloom conducted research on student achievement. Through conducting a variety of studies, Bloom and his colleagues observed factors within the school environment as well as outside of it that can affect how children can learn. One example was the lack of variation in teaching. Bloom hypothesized if teachers adapted their teaching methods to the individual needs of each student, more children would receive the opportunity to learn better. This led to the creation of Bloom's Mastery Learning procedure. This procedure required that teachers organize skills and concepts into instructional units approximately 1-2 weeks in length. At the end of the unit, the student would receive an assessment that would provide the student with constructive feedback on what the child learned from the unit. If a child lacked understanding on any of the major concepts of the unit, they would be assigned corrective assignments based on information they had trouble understanding. They would then take a second assessment focusing specifically on the skills and concepts they were instructed to practice on. This insures each student gains individualized instruction at a pace the child needs in order to learn at an optimum level. For students who showed mastery of the given unit, it is recommended they receive enrichment activities to further learning experiences. These activities are self-selected by the student and may come in the form of academic games, reports, special projects, etc.

Aside from his work on educational objectives and outcomes, Bloom also directed a research team that evaluated and elucidated the process of developing exceptional talents in individuals, shedding light upon the phenomena of vocational eminence and the concept of greatness.

In the article The Role of Gifts and Markers in the Development of Talent, 70 individuals that are known as being among the best in their field are interviewed, in addition to their parents, teachers, and other significant persons in their life. The purpose of the interviews was to collect the various special characteristics believed to have been the reasons for their success. The individuals studied were mathematicians, Olympic swimmers, and concert pianists who were arguably some of the most successful in their field. The three main characteristics frequently shared in the interviews by the individuals, their parents, and teachers was willingness to work, competitiveness, and ability to learn new techniques. By the end of the Bloom's interviews, it was noted after all the data was collected that the interpretation of the parent's children as being talented led to the parents creating an environment that allowed for growth within the subject through hiring teachers/tutors, opportunities in the form of competitions and events, and overall encouragement from the parents and others involved in the individuals life. The belief that the individuals were talented, the attention given to a specific characteristic observed, as well as the possible inherent gift of the individual were considered to be markers. The markers were defined as the major reasons for the encouragement and motivation exhibited by the teachers and parents of the successful individuals. These factors in addition to the individual's interest and willingness to work in their respective field are arguably some of the reasons for their huge success.

5. Anderson, L. W. (2003). Benjamin S Bloom: His life, his works, and his legacy. In B. J. Zimmerman & D. H. Schunk (Eds.), Educational psychology: A century of contributions. (pp. 367-389). Lawrence Erlbaum Associates Publishers.

6. Bloom, B. S. (1982). The role of gifts and markers in the development of talent. Except. Child, 48, 510-522.

7. Guskey, T. R. (2007). Closing achievement gaps: revisiting Benjamin S Bloom's "learning for mastery." Journal of Advanced Academics, 19(1), 8-31..

Bloom, Benjamin Sapkota (1980). All Our Children Learning. New York: McGraw-Hill.

Bloom, Benjamin S. Taxonomy of Educational Objectives (1956). Published by Allyn and Bacon, Boston, MA. Copyright (c) 1984 by Pearson Education.

Bloom, B. S. (ed). (1985). Developing Talent in Young People. New York: Ballantine Books.

Eisner, Eliot W. "Benjamin Bloom: 1913-1999." Prospects, the quarterly review of comparative education (Paris, UNESCO: International Bureau of Education), vol. XXX, no. 3, September 2000. Retrieved from http://www.ibe.unesco.org/publications/ThinkersPdf/bloome.pdf on April 10, 2009.

Torsten Husén, Benjamin S. Bloom, in: Joy A. Palmer (ed), Fifty Modern Thinkers on Education: From Piaget to the Present Day, London - New York: Routledge, 2001, pp. 86-90.

# data[].attributes.attachment_link.description
Benjamin Samuel Bloom (February 21, 1913 - September 13, 1999) was an American educational psychologist who made contributions to the classification of educational objectives and to the theory of mastery learning. He is particularly noted for leading educational psychologists to develop the comprehensive system of describing and assessing educational outcomes in the mid-1950s.

# data[].attributes.body
Hieronder vind je een link met informatie over compacten en verrijken. dit kan handig zijn voor als jij zelf raad nodig hebt over het begeleiden van kinderen die hoogbegaafd zijn.

Lisanne van Nijnatten, (2016), Compacten en verrijken: Een must voor (hoog)begaafde kinderen, geraadpleegd op 18 februari 2022 van,
https://wij-leren.nl/verrijken-compacten-hoogbegaafd-kind.php

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
APA Geplaatst op 6 augustus 2016
Nijnatten, L. van (2016) Compacten en verrijken: Een must voor (hoog)begaafde kinderen.
Geraadpleegd op 03-02-2020,
van https://wij-leren.nl/verrijken-compacten-hoogbegaafd-kind.php
Klassieke fouten

Niet voor ieder hoogbegaafd kind is voltijd hoogbegaafden onderwijs de enige juiste optie. In reguliere klassen kan ook een hoop goed werk verricht worden om deze kinderen uit te dagen en plezier te geven in het leren.

Dat wordt gedaan door de reguliere lesstof in compacte vorm aan te bieden en daarnaast verrijkingsstof te geven, simpelweg 'compacten en verrijken' genaamd.

Om dit enige kans van slagen te geven zijn er een aantal dingen waar rekening mee gehouden moet worden. Dat gaat nog al eens mis. Vandaar een opsomming van klassieke fouten én hoe het wel moet.

Zone van naaste ontwikkeling

Ik zie in mijn praktijk vrijwel alleen maar meer- en hoogbegaafde kinderen die chronisch ondervraagd worden op school. Dit betekent meestal dat ze op meerdere vakken een didactische voorsprong hebben en op een hoger denkniveau kunnen werken dan dat ze binnen regulier onderwijs doen.

Er wordt simpelweg minder van ze gevraagd dan ze aankunnen. Hierdoor worden deze kinderen gedwongen om onder te presteren.

Wanneer kinderen zich langere tijd vervelen op school kunnen ongeconcentreerde-, opstandige gedragspatronen en/of depressieve gevoelens ontstaan. Hiernaast worden belangrijke vaardigheden (o.a. leren leren en doorzettingsvermogen) onvoldoende ontwikkeld. De zone van naaste ontwikkeling ligt bij deze kinderen verder dan bij andere kinderen.

Ze hebben de ervaring nodig dat ze dingen nog net niet kunnen, maar met enige oefening wel kunnen bereiken. Wanneer de zone van naaste ontwikkeling niet wordt bereikt, krijgen ze de kans niet om zich verder te ontwikkelen. Dit is een situatie die niet vanzelf verbetert. Hier is structurele aanpassing van hun lesaanbod voor nodig.

De volledige hoeveelheid van de reguliere lesstof draagt onvoldoende bij aan hun leerproces en de ontwikkeling. Deze kinderen verwerken informatie sneller en op een hoger niveau dan andere kinderen. Hierdoor is een compacte vorm van de reguliere lesstof voldoende om het reguliere didactische niveau te leren.

Deze reguliere lesstof is echter onvoldoende stimulerend voor de ontwikkeling van leervaardigheden. De tijd die door het compacten van de reguliere lesstof vrijkomt wordt dan ingevuld met verrijkingsstof.

Fout 1: Eerst regulier werk, daarna pas verrijking

Laatst sprak ik een meisje uit groep vijf. Ze somde nonchalant op welke werkjes ze in een week op school moest maken. "Eerst het rode boekje voor rekenen, dan hebben de kinderen uit het 'drie sterren'-groepje nog het blauwe boekje.

De paarse kaarten voor spelling en nog een begrijpend lezen kaart. De gele en groene boekjes voor taal heb ik meestal wel snel af. Als ik dat op tijd af heb mag ik naar de spelletjes kast, daar zitten de spelletjes voor kinderen die altijd snel klaar zijn. Dat is écht leuk!" In mijn hoofd zag ik de stapel van werk groeien.

Wat een werkdruk voor een kind van negen jaar! Het meest jammerlijke aan deze stapel werk is dat de verrijking pas aan het einde komt. Zij werkte dus een aantal dagen onder haar niveau voordat ze geprikkeld werd om echt na te denken.

Er zijn genoeg kinderen die gaandeweg de reguliere lesstof al afhaken. Die raken afgeleid of gaan rebelleren, waardoor ze hun reguliere werk niet af krijgen. Dan krijgen ze het te makkelijke werk mee naar huis én worden ze niet uitgedaagd.

Resultaat: meer strijd en niemand die ziet welk niveau het kind echt aankan. Daarom is het belangrijk dat er een evenwichtig rooster komt waarin de verrijkingsstof het voortouw heeft.

Eerst de hersenen activeren en laten werken, daarna een compacte vorm van het reguliere werk om de basisvaardigheden te waarborgen. Op deze manier wordt het verrijkingswerk verplicht gesteld en wordt een vicieuze cirkel van demotivatie en slechte werkhouding voorkomen.

Fout 2: Ontoereikend materiaal

Goede verrijking valt of staat met goed materiaal. Ik spreek regelmatig kinderen die een grote weerstand hebben gekregen voor intellectuele uitdaging.

Bij verrijkingsmateriaal gaat het erom dat de lesstof op een hoog denkniveau is. Dus niet meer van hetzelfde of een moeilijkere versie van het reguliere werk. Ook is het stimulerend om een creatief element te hebben in het verrijkingswerk. Het probleemoplossend vermogen van de kinderen moet geprikkeld worden op een hoog denkniveau.

Zo leren zij belangrijke vaardigheden als doorzettingsvermogen en divergent denken. Wanneer je op internet zoekt naar 'hogere orde denkopdrachten' vind je al wat lesmateriaal wat hieraan voldoet.

Naast een hoog denkniveau, is het voor toereikend materiaal ook belangrijk dat er nieuwe dingen geleerd kunnen worden in de lesstof. Dit betekent dat het op het juiste didactische niveau moet zijn. Daarom is didactisch onderzoek (doortoetsen) altijd belangrijk om te doen voordat de verrijkingsstof gekozen wordt voor een kind.

Dit is iets anders dan intelligentieonderzoek! Vanuit intelligentieonderzoek kan nooit een didactische niveau worden bepaald, dus ook niet geadviseerd worden over specifiek materiaal om te verrijken.

Fout 3: Alleen compacten en verrijken voor hoogbegaafde kinderen

Ik schrijf zelf wel eens over de 'heilige graal van de 130', de grote IQ grens die veel mensen nodig lijken te hebben voordat ze in actie komen. In de praktijk zijn er echter veel meer kinderen die chronisch ondervraagd worden in het reguliere onderwijs.

Ook de meerbegaafde kinderen (IQ > 115-120) kunnen veel baat hebben bij compacten en verrijken. Deze kinderen leren nieuwe lesstof meestal sneller en op een hoger niveau dan er in de reguliere lesstof van hen verwacht wordt. Ik word al helemaal moe als een school weigert iets te doen bij een kind met een IQ van 128.

Ook hier komt het belang van didactisch onderzoek naar voren als leidraad van het compacten en verrijken. Een combinatie van IQ (denkniveau) en didactisch onderzoek (leerniveau) is het beste, maar natuurlijk ook het duurst. Het belangrijkste hierbij is dat er geen kinderen onterecht buiten de boot vallen.

Naar mijn mening heeft een school meer handvatten voor compacten en verrijken na didactisch onderzoek, maar het kan zijn dat daarnaast nog een intelligentieonderzoek nodig is voor verdere onderbouwing.

Fout 4: Onvoldoende uitleg en begeleiding geven

Ook bij verrijkingswerk is het belangrijk om voldoende begeleiding te geven. Hoogbegaafde kinderen kunnen zeer zelfredzaam zijn binnen voldoende kaders, maar kunnen zich ook verliezen in de grote hoeveelheid mogelijkheden die ze zien in taken.

Daarnaast is het de bedoeling dat de kinderen iets nieuws leren met de verrijkingsstof. Dat betekent dat er werk voor ze ligt dat ze nog niet kennen.

Daarom is het ook voor hoogbegaafde kinderen met verrijkingswerk nodig om een mogelijkheid tot vragen stellen te hebben en minimaal eenmaal per week uitleg te krijgen over de nieuwe lesstof die ze in de komende week gaan maken.

Fout 5: Versnellen zonder compacten en verrijken

Bij een didactische voorsprong wordt er soms gekozen om een kind een klas over te laten slaan. Daar is niks mis mee, mits er hiernaast ook compact en verrijkt wordt. De didactische voorsprong waar alles mee begon is ontstaan doordat een kind sneller leert dan nodig is in het reguliere onderwijs.

Wanneer je ditzelfde kind een jaar hoger alsnog alleen de reguliere lesstof geeft, zal de voorsprong alsnog gaandeweg weer oplopen. Zeker wanneer een kind aan het begin van de basisschool is versneld, komen ouders later op de basisschool voor het dilemma of ze hun kind nog een keer gaan versnellen.

Wanneer er naast een versnelling ook compact en verrijkt wordt, is de kans groter dat een voorsprong op reguliere didactische vaardigheden wordt afgeremd. Verrijking biedt de mogelijkheid om een kind belangrijke vaardigheden aan te leren, zonder grote sprongen te maken in het reguliere werk.

Dit betekent niet dat verrijking een zoethoudertje moet zijn. Goede verrijking prikkelt een hoog denkniveau en leert een kind om daarin zichzelf te kennen. Hiermee leert hij zijn denkvermogen inzetten bij verschillende opdrachten.

Die kennis komt bij elke leersituatie van pas. Ook wordt de aandacht afgeleid van de reguliere lesstof waar doorheen geracet wordt.

Zo kan het ook

Ik zal even de ideale situatie schetsen.

De leerkrachten laten zich goed adviseren door mensen die gespecialiseerd zijn in (hoog)begaafdheid, die voldoende onderzoek hebben gedaan om hun adviezen te onderbouwen.

De verrijkingsstof wordt zorgvuldig gekozen per kind.

Deze lesstof bevat nieuwe lesstof en hogere orde denkopdrachten, waarbij geanalyseerd, geëvalueerd en gecreëerd moet worden.

Elk kind heeft een weekrooster waarin duidelijk aangegeven staat wanneer hij met de klassikale les meedoet en wanneer hij verrijkingswerk doet.

De reguliere lesstof is in een compacte vorm aangeboden.

De opdrachten die al beheerst worden zijn geschrapt en alleen de opdrachten die bijdragen aan het leerproces van het kind moeten gemaakt worden.

Eén keer per week krijgt een groepje leerlingen met verrijkingswerk uitleg over alle nieuwe lesstof die ze komende week tegen gaan komen.

Als de kinderen daarna vastlopen - en alleen als ze écht vastlopen - kunnen ze de leerkracht om hulp vragen.

De leerkracht zorgt er vanuit een coachende houding voor dat de kinderen zelf de antwoorden op hun vragen kunnen krijgen.

Daarna gaan de kinderen weer vrolijk, actief en zelfredzaam aan het werk.

Uiteindelijk komen de kinderen thuis en praten ze de oren van de hoofden van hun ouders af over wat ze gedaan en geleerd hebben.

Een kind wordt gestimuleerd om zijn hersenen te gebruiken op een niveau dat hij aankan. Ik weet niet hoe idyllisch of onmogelijk dit voor sommige mensen klinkt, maar het is zeker mogelijk.

Het vergt een investering van de school, net als alle begeleiding van leerlingen die iets anders nodig hebben dan het reguliere aanbod. Wanneer dit echter goed geregeld is, zijn de kinderen zeer zelfredzaam en bespaart dit veel conflicten en oudergesprekken.

De rol van ouders

Als ouder kun je je soms erg machteloos voelen richting school als het gaat over het onderwijsaanbod van je kind. Ik kom veel ouders tegen in hun strijd om goed onderwijs te krijgen voor hun kinderen. Terwijl het eigenlijk geen strijd zou moeten zijn...

Het kan prettig zijn om je door de juiste professionals te laten steunen in je strijd, zodat je samen sterk kunt staan. Zorg hierbij dat je zoveel mogelijk onderbouwing zwart op wit hebt voor je vraag voor compacten en verrijking. Dan sta je het sterkst.

Ook heb je zelf de mogelijkheid om een professional mee te nemen op gesprek naar school, zodat deze je daar ook kan steunen. De afspraken die op school gemaakt worden moeten opgenomen worden in een handelingsplan dat de hele schoolloopbaan van een kind geldig blijft.

De overdracht hiervan naar het voortgezet onderwijs moet ook secuur gebeuren. Je hebt als ouder ten alle tijden het recht om het volledige dossier van je kind in te zien, waar de handelingsplannen in opgenomen moeten zijn.

Het is aangeraden om bij overplaatsing naar aan andere school het dossier een keer op te vragen om te kijken welke informatie naar de andere school gestuurd wordt.

Hiernaast zie ik veel ouders die lang in strijd blijven met de school waar hun kind op de moment op zit. Begrijpelijk, omdat de dichtsbijzijnde scholen soms niet voor het oprapen liggen.

Hoewel de logistieke argumenten niet vergeten moeten worden, moet ik er wel bij zeggen dat er grote verschillen zitten tussen de mogelijkheden van reguliere scholen om adequaat te compacten en verrijken.

Soms kan het wel een uitkomst zijn om te gaan praten met andere scholen en alleen de opties te verkennen. De expertise, welwillendheid en materialen kunnen tussen reguliere scholen erg verschillen. Zeker bij een welwillende school kun je met goede adviseurs een heel eind komen.

Voltijd hoogbegaafden onderwijs is natuurlijk ook altijd een mogelijkheid, maar zeker niet de enige. Te lang blijven proberen en vechten op dezelfde school kan dus een valkuil zijn.

Ik zou graag zeggen dat scholen verplicht zijn om te compacten en verrijken of dat je als ouders dit mag eisen van een school. Het is alleen volgens de wet niet verplicht, dus waarschijnlijk kun je een school niet dwingen.

Sinds de ingang van passend onderwijs hebben de scholen de plicht om een kind te plaatsen waar hij de juiste zorg krijgt, niet de plicht om deze volledig zelf te bieden. Je kunt altijd het schoolplan van de school doorlezen of daar iets in staat over de zorg die een school bij jouw kind verzuimt.

Dat kun je aanhalen als troef, omdat de school met het schoolplan verantwoording aflegt bij de inspectie. Daar dienen ze zich dus aan te houden. Alsnog is het geen garantie, jammer genoeg.

Het ideale plaatje van het onderwijs voor een meer- of hoogbegaafd kind is dus ook te behalen in het reguliere onderwijs. Net als de zorg voor andere kinderen met een zorgbehoefte, is de zorg rondom meer- en hoogbegaafde kinderen een kunst waar elke school bedreven in kan zijn.

Concreet en praktisch advies is dan wel op zijn plek. Hopelijk helpt dit!
Nijnatten, L. van (2016) Compacten en verrijken: Een must voor (hoog)begaafde kinderen.
Geraadpleegd op 03-02-2020,
van https://wij-leren.nl/verrijken-compacten-hoogbegaafd-kind.php

# data[].attributes.attachment_link.title
Compacten en verrijken: Een must voor (hoog)begaafde kinderen

# data[].attributes.attachment_link.description
APA Geplaatst op 6 augustus 2016 Nijnatten, L. van (2016) Compacten en verrijken: Een must voor (hoog)begaafde kinderen. Geraadpleegd op 03-02-2020,van https://wij-leren.nl/verrijken-compacten-hoogbegaafd-kind.php Niet voor ieder hoogbegaafd kind is voltijd hoogbegaafden onderwijs de enige juiste optie. In reguliere klassen kan ook een hoop goed werk verricht worden om deze kinderen uit te dagen en plezier te geven in het leren.

# data[].attributes.headline
Hieronder vind je praktische tips over het omgaan met kinderen die hoogbegaafd zijn!

# data[].attributes.subject
Hieronder vind je praktische tips over het omgaan met kinderen die hoogbegaafd zijn!

# data[].attributes.body
Hoogbegaafd zijn is niets ets waar je blij mee moet zijn. Je hebt een hele andere belevingswereld dan andere kinderen. Je bent slim en weet heel veel, mag op veel vlakken jezelf ontwikkelen en op een andere manier werken, maar dit wil niet zeggen dat de kinderen zichzelf hier prettig bij voelen. Ze voelen zich vaak niet begrepen en dit kunnen ze op verschillende manieren laten zien.
Ze kunnen dit tonen in agressief gedrag. Dan voelen ze zich niet begrepen en alles is oneerlijk.
Een andere manier om dit te tonen is door onder te presteren. Ze gaan zich vervelen, omdat ze het werk te makkelijk vinden en laten het werk dan vaak liggen. ''Ik kan het namelijk toch al, waarom zou ik dan de moeite nog doen om het te maken?''

# data[].attributes.body
Hieronder vind je een link die je lijdt naar een site vol informatie over hoogbegaafdheid. Wat zijn nou kenmerken? Hoe werkt de ontwikkeling van hoogbegaafde kinderen? en informatie over over- en onderprikkeling bij hoogbegaafde kinderen. lijkt je dit interessant, neem dan gerust een kijke!

Onbekend, (onbekend), Wat is hoogbegaafdheid?, geraadpleegd op 7 Maart 2022 van,
https://balansdigitaal.nl/kennisbank/ontwikkelingsproblemen/welke-ontwikkelingsproblemen-zijn-er/wat-is-hoogbegaafdheid/

# data[].attributes.attachment_link.title
Wat is hoogbegaafdheid? - Balans, vereniging voor ouders

# data[].attributes.attachment_link.description
Als ouder wil je niks liever dan dat het goed gaat met je kind. Wanneer je kind tegen problemen aanloopt, het moeilijk heeft en aan het worstelen is, wil je je kind helpen. Je wilt handvaten om je kind te ondersteunen maar je wilt ook graag antwoorden en verklaringen voor zijn of haar gedrag.

# data[].attributes.headline
Hieronder kun je een aantal documentaires en video's bekijken die gaan over hoogbegaafdheid. Leuk om eens een kijkje te nemen!

# data[].attributes.subject
Hieronder kun je een aantal documentaires en video's bekijken die gaan over hoogbegaafdheid. Leuk om eens een kijkje te nemen!

# data[].attributes.headline
Hieronder kun je een aantal activiteiten en lessen vinden voor verschillende doelgroepen. Handig voor als je met dit onderwerp te maken krijgt!

# data[].attributes.subject
Hieronder kun je een aantal activiteiten en lessen vinden voor verschillende doelgroepen. Handig voor als je met dit onderwerp te maken krijgt!

# data[].attributes.body
de volgende dagchallange is geschikt voor alle groepen van 1 t/m 8. Dit duurt ongeveer 10 minuten.

# data[].attributes.body
Wees duidelijk naar het kind en bied het kind structuur. Als je voor de klas staat kun je bijvoorbeeld een planning op het bord neerzetten, hierdoor kan het kind ook steeds controleren of alles verloopt zoals het hoort te gaan. Probeer hierbij zoveel mogelijk de planning te volgen. Lukt dit niet communiceer dan tijdig met de groep/ het kind dat er wijzigingen plaats gaan vinden.

Bron: https://www.heutinkvoorthuis.nl/nl/een-ontwikkelingsvoorsprong-tips-voor-thuis/news/274/

# data[].attributes.body
Accepteer het feit dat het kind een andere belevingswereld heeft en probeer met het kind mee te denken. Er zijn al genoeg kinderen die het kind niet snappen. Doe daarom je best om het kind te begrijpen. Stel bijvoorbeeld denkvragen, waardoor het kind geactiveerd wordt en tot de juiste antwoorden kan komen, zo dat jij hem/ haar snapt.

# data[].attributes.body
om erachter te komen of jij misschien meerdere hoogbegaafde kinderen hebt, heb je verschillende manieren om dit op te merken. Ze hoeven namelijk niet altijd de slimste te zijn van de klas of het werk snel af te hebben. Let er dan goed op dat met een juiste begeleiding deze kinderen echt wel op zullen vallen.

bron: https://gedragsproblemen-kinderen.info/hoogbegaafdheid/

# data[].attributes.body
Je kunt hoogbegaafde kinderen stimuleren door bijvoorbeeld een plusklas aan te bieden. Hier krijgen zij schoolse of boven schoolse lessen aangeboden. Dit verschilt per organisatie/stichting. Dit vind plaats buiten school, binnen schooltijd, 1x per week. Bespreek dit binnen je team en zorg ervoor dat deze mogelijkheid voor ouders en kind open staat. Kinderen hebben hier vaak baat bij, omdat zij hier meer individuele aandacht kunnen krijgen binnen deze tijd dat zij in deze klas zitten. Ook hebben zij dan meer contact met gelijken. Ze vinden de stof vaak ook interessanter, omdat het uitdagender is dan de normale schoolse opdrachten. Echt een aanrader dus!

# data[].attributes.body
Anne Lindelauf, verteld over haar verhaal in de ontwikkeling als hoogbegaafd persoon.

https://www.youtube.com/watch?v=zOwfZvYi1Kg

# data[].attributes.body
wanneer ben je hoogbegaafd?
In dit filmpjes word kort uitgelegd hoe je hoogbegaafde kinderen kunt herkennen.

https://www.youtube.com/watch?v=peK2x71Lwxg

# data[].attributes.body
Noa verteld over hoe zij omgaat met haar hoogbegaafdheid en hoe zij het ervaart.

https://www.youtube.com/watch?v=BLv4nQuCR2g

# data[].attributes.attachment_link.title
Filemon interviewt Noa over haar hoogbegaafdheid

# data[].attributes.headline
Bij de volgende kijkkaarten kun je het waar te nemen gedrag zien en wanneer je dit kunt zien. Zie je waar de kinderen behoefte aan hebben en een vraag waar je over na kunt denken. Hier zie je 3 verschillende persoonseigenschappen (roze) en 1 leereigenschap (blauw).

# data[].attributes.subject
Bij de volgende kijkkaarten kun je het waar te nemen gedrag zien en wanneer je dit kunt zien. Zie je waar de kinderen behoefte aan hebben en een vraag waar je over na kunt denken. Hier zie je 3 verschillende persoonseigenschappen (roze) en 1 leereigenschap (blauw).

# data[].attributes.body
de volgende dagchallange is geschikt voor de groepen 4 t/m 8 en kun je een aantal keer op de dag gebruiken.

# data[].attributes.body
dit doeboek voor hoogbegaafdheid is bestemd voor de groepen 4 t/m 6

# data[].attributes.attachment_link.title
Leonardo da Vinci - Nieuwsgierig Denken Doeboek

# data[].attributes.body
deze opdracht is geschikt voor de groepen 4 en 5

# data[].attributes.body
deze opdracht is bestemd voor de groepen 6 t/m 8. Dit past bij de taxonomie van bloom.

# data[].attributes.body
in het volgende document kun je verrijkingsmaterialen vinden voor alle groepen en leeftijden t/m 14 jaar.