# data[].attributes.headline
Η αναγέννηση του μπαλέτου ξεκίνησε στην Ρωσία 25 χρόνια αργότερα με την παραγωγή αθάνατων θεατρικών παραστάσεων, όπως «Η Λίμνη των Κύκνων» και «ο Καρυοθραύστης» και την εμφάνιση καινούριων ταλέντων. Σύντομα, το μπαλέτο εξαπλώθηκε στην Αγγλία και στην Αμερική και σε άλλες χώρες, όπου εξελίχθηκε περαιτέρω, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι 8 γνωστές σχολές ή μέθοδοι τεχνικής του μπαλέτου.

# data[].attributes.subject
Η αναγέννηση του μπαλέτου ξεκίνησε στην Ρωσία 25 χρόνια αργότερα με την παραγωγή αθάνατων θεατρικών παραστάσεων, όπως «Η Λίμνη των Κύκνων» και «ο Καρυοθραύστης» και την εμφάνιση καινούριων ταλέντων. Σύντομα, το μπαλέτο εξαπλώθηκε στην Αγγλία και στην Αμερική και σε άλλες χώρες, όπου εξελίχθηκε περαιτέρω, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι 8 γνωστές σχολές ή μέθοδοι τεχνικής του μπαλέτου.

# data[].attributes.headline
Ορισμένοι βασικοί κανόνες του κλασικού μπαλέτου:

# data[].attributes.subject
Ορισμένοι βασικοί κανόνες του κλασικού μπαλέτου:

# data[].attributes.body
Η ποζισιόν (θέση) πλιέ (plié) χρησιμοποιείται σε όλες σχεδόν τις ασκήσεις.

Όταν τα πόδια δεν πατούν στο έδαφος, είναι πάντα τεντωμένα στις μύτες.

Όταν το πόδι δεν είναι λυγισμένο, πρέπει να είναι εντελώς τεντωμένο.

Ζωτικής σημασίας είναι η στάση του σώματος, η ευθυγράμμιση και η τοποθέτηση.

Ο πλήρης έλεγχος των κινήσεων ολόκληρου του σώματος.

# data[].attributes.headline
Το μπαλέτο είναι μια

# data[].attributes.body
Το μπαλέτο είναι μια κομψή μορφή τέχνης που έχει ιστορία αιώνων. Στην ιστορία του μπαλέτου έχουν ξεχωρίσει με το ταλέντο τους πολλά κορυφαία ονόματα χορευτών. Εκτός από τις μπαλαρίνες στο μπαλέτο διακρίνονται και πολλοί άντρες κορυφαίοι χορευτές. Οι άντρες χορευτές πρέπει να έχουν δύναμη στο σώμα προκειμένου να σηκώνουν ψηλά τις χορεύτριες και να είναι κάλοι παρτενέρ, δύο χαρακτηριστικά που τους καθιστούν κορυφαίους χορευτές.

# data[].attributes.headline
Ο χορός, είχε και εκείνος ανθρώπους που άφησαν το στίγμα τους στην τέχνη αυτή και έφτασαν στο σημείο να χαρακτηρίζονται θρύλοι. 

# data[].attributes.subject
Ο χορός, είχε και εκείνος ανθρώπους που άφησαν το στίγμα τους στην τέχνη αυτή και έφτασαν στο σημείο να χαρακτηρίζονται θρύλοι. 

# data[].attributes.body
1. Ρούντολφ Νουρέγιεφ
2. Άννα Πάβλοβα
3.Μαρί Ταλιονί
4.Γκαλίνα Ουλάνοβα
5.Μάγια Πλισέτσκαγια
6.Αλίσια Αλόνσο
7.Σιλβί Γκιγιέμ
8.Σβετλάνα Ζαχάροβα
9.Μίστι Κόπλαντ
10.Κάρλα Φράτσι

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Μίστι Κόπλαντ έγινε η πρώτη αφροαμερικανή πρίμα μπαλαρίνα στο American Ballet Theatre. Η 32χρονη χορεύτρια εντάχθηκε στο φημισμένο αμερικανικό συγκρότημα χορού, που έχει έδρα του τη Νέα Υόρκη, το 2001.

Τα τελευταία χρόνια, η Κόπλαντ έγινε γνωστή εκτός του χώρου του μπαλέτου, με τις εμφανίσεις της σε διαφημιστικά και σε τηλεοπτικά σόου, ενώ δημοσίευσε και τα απομνημονεύματά της με τίτλο "Life in Motion: An Unlikely Ballerina", που έγιναν μπεστ σέλερ. Η ζωή της έγινε αντικείμενο ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο "A Ballerina's Tale" και η ίδια κόσμησε το εξώφυλλο του περιοδικού Time.

"Το όνειρό μου ήταν το American Ballet Theatre, από τότε που ήμουν 13. Ήθελα να γίνω πρίμα μπαλαρίνα και να φτάσω στην κορυφή. Τώρα αισθάνομαι ότι μπορώ να αναπνεύσω, αλλά ο συνάδελφός μου Ντέιβιντ Χόλμπεργκ, μου είπε το πρωί, ότι η σκληρή δουλειά τώρα ξεκινάει. Μου αρέσουν οι προκλήσεις. Δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του χώρου, αν δεν μου άρεσε να δουλεύω σκληρά" τόνισε η χορεύτρια.

Η αμε

# data[].attributes.attachment_link.title
Μίστι Κόπλαντ: Η πρώτη αφροαμερικανή πρίμα μπαλαρίνα του ABT

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Μίστι Κόπλαντ έγινε η πρώτη αφροαμερικανή πρίμα μπαλαρίνα στο American Ballet Theatre. Η 32χρονη χορεύτρια εντάχθηκε στο φημισμένο αμερικανικό συγκρότημα χορού, που έχει έδρα του τη Νέα Υόρκη, το 2001.

# data[].attributes.headline
 Το θέμα του κλασικού μπαλέτου μπορεί να είναι ρομαντικό, ρεαλιστικό ή δραματικό και μπορεί να αναπαρασταθεί με ποικιλία συναισθηματικών καταστάσεων.

# data[].attributes.subject
 Το θέμα του κλασικού μπαλέτου μπορεί να είναι ρομαντικό, ρεαλιστικό ή δραματικό και μπορεί να αναπαρασταθεί με ποικιλία συναισθηματικών καταστάσεων.

# data[].attributes.headline
Μπαλέτα Μπολσόι 

# data[].attributes.subject
Μπαλέτα Μπολσόι 

# data[].attributes.body
Τα μπαλέτα Μπολσόι είναι ένας παγκοσμίως διάσημος ρωσικός θίασος με έδρα του το θέατρο Μπολσόι  της Μόσχας. Ιδρύθηκαν το 1776 και είναι ένα από τα παλαιότερα συγκροτήματα μπαλέτου στον κόσμο αλλά και από τα πιο πολυπρόσωπα. Στις μέρες μας, απασχολεί συνήθως 220 χορευτές. Η πλειοψηφία των χορευτών προέρχεται από την Κρατική Ακαδημία Χορογραφίας της Μόσχας, γνωστή ως Ακαδημία Μπαλέτου Μπολσόι. Η Παγκόσμια Πρώτη του θρυλικού μπαλέτου  Η λίμνη των κύκνων δόθηκε το 1877από τα μπαλέτα Μπολσόι.

# data[].attributes.headline
Το κλασικό μπαλέτο είναι γνωστό για την αυστηρή του τεχνική, τις ρέουσες και ακριβείς κινήσεις και τη λιτή αισθητική. Αυτό το στυλ χαρακτηρίζεται από την παράδοση και χρησιμοποιεί τεχνικές και εργαλεία που έχουν παραδοθεί κατά τη διάρκεια των αιώνων.

# data[].attributes.subject
Το κλασικό μπαλέτο είναι γνωστό για την αυστηρή του τεχνική, τις ρέουσες και ακριβείς κινήσεις και τη λιτή αισθητική. Αυτό το στυλ χαρακτηρίζεται από την παράδοση και χρησιμοποιεί τεχνικές και εργαλεία που έχουν παραδοθεί κατά τη διάρκεια των αιώνων.

# data[].attributes.headline
Τα καλύτερα κλασικά μπαλέτα

# data[].attributes.subject
Τα καλύτερα κλασικά μπαλέτα

# data[].attributes.body
Σταχτοπούτα

The Girl with the Enamel Eyes

Δον Κιχώτης

Giselle

La Bayadère

La Sylphide

Ο Καρυοθραύστης

Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Ωραία Κοιμωμένη

Λίμνη των κύκνων

# data[].attributes.headline
Οι πουέντ είναι παπούτσια που φορούνται από τις μπαλαρίνες, αφού φορέσουν τα απλά παπούτσια του μπαλέτο, γνωστά ως τα σοφτ.Το μπροστινό μέρος, είναι σκληρό για να μπορεί η μπαλαρίνα να σηκώνεται στις μύτες των ποδιών της χωρίς να στραμπουλήξει ή να σπάσει τα δάχτυλά της. Επίσης, για να ανέβει κανείς πάνω στις πουέντ (pointe shoes) χρειάζεται υπόδειξη δασκάλου και εξάσκηση. Πρακτικώς, για να ανέβουν οι μπαλαρίνες στις πουέντ χρειάζεται να κάνουν εξάσκηση 5- 7 χρόνια.Στο μπροστινό μέρος της πουέντ τοποθετείται ύφασμα και κάποιο είδος γύψου , έτσι ώστε να είναι πολύ ευκολότερο να χορέψει κάποια πάνω σε αυτές. Οι πουέντ είναι ντυμένες με σατέν ύφασμα και περιλαμβάνουν μια στρώση με διατυπωμένο νούμερο. Για ελεύθερο χορό, οι μπαλαρίνες δένουν τις πουέντ με το πόδι με κορδέλες.Οι πουέντ κυκλοφορούν σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων, αν και το δημοφιλέστερο χρώμα τους είναι το ανοιχτό ροζ, όπως σε αυτές της διπλανής φωτογραφίας, ενώ δεύτερο σε απήχηση είναι το λευκό. Υπάρχουνε επίσης πουέντ στις οποίες το χρώμα τους απευθύνεται σε σκουρόχρωμες μπαλαρίνες.Σημαντικό επίσης είναι να δένονται οι πουεντ σωστα στο πόδι , έτσι ώστε να αποφευχθει κάποιος τραυματισμός. Για τον λόγο αυτο υπάρχει ένα λάστιχο που συγκρατεί το πόδι καθώς επίσης και δύο κορδέλες που δένονται σταυρωτά πάνω στο πόδι του χορευτή.Επιπλέον στο μπροστινό μέρος, μύτη του ποδιού, είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται σωστά ένα μαξιλαράκι, που προστατεύει τα δάχτυλα του χορευτή. Τα μαξιλαράκια αυτά ποικίλουν σε χρώματα, καθώς επίσης και σε υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένα.Τέλος, η επιλογή μάρκας της πουέντ εξαρτάται από τη δύναμη και το κουντεπιέ που έχει κάθε πόδι και το τι βολεύει τον κάθε χορευτή.

# data[].attributes.subject
Οι πουέντ είναι παπούτσια που φορούνται από τις μπαλαρίνες, αφού φορέσουν τα απλά παπούτσια του μπαλέτο, γνωστά ως τα σοφτ.Το μπροστινό μέρος, είναι σκληρό για να μπορεί η μπαλαρίνα να σηκώνεται στις μύτες των ποδιών της χωρίς να στραμπουλήξει ή να σπάσει τα δάχτυλά της. Επίσης, για να ανέβει κανείς πάνω στις πουέντ (pointe shoes) χρειάζεται υπόδειξη δασκάλου και εξάσκηση. Πρακτικώς, για να ανέβουν οι μπαλαρίνες στις πουέντ χρειάζεται να κάνουν εξάσκηση 5- 7 χρόνια.Στο μπροστινό μέρος της πουέντ τοποθετείται ύφασμα και κάποιο είδος γύψου , έτσι ώστε να είναι πολύ ευκολότερο να χορέψει κάποια πάνω σε αυτές. Οι πουέντ είναι ντυμένες με σατέν ύφασμα και περιλαμβάνουν μια στρώση με διατυπωμένο νούμερο. Για ελεύθερο χορό, οι μπαλαρίνες δένουν τις πουέντ με το πόδι με κορδέλες.Οι πουέντ κυκλοφορούν σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων, αν και το δημοφιλέστερο χρώμα τους είναι το ανοιχτό ροζ, όπως σε αυτές της διπλανής φωτογραφίας, ενώ δεύτερο σε απήχηση είναι το λευκό. Υπάρχουνε επίσης πουέντ στις οποίες το χρώμα τους απευθύνεται σε σκουρόχρωμες μπαλαρίνες.Σημαντικό επίσης είναι να δένονται οι πουεντ σωστα στο πόδι , έτσι ώστε να αποφευχθει κάποιος τραυματισμός. Για τον λόγο αυτο υπάρχει ένα λάστιχο που συγκρατεί το πόδι καθώς επίσης και δύο κορδέλες που δένονται σταυρωτά πάνω στο πόδι του χορευτή.Επιπλέον στο μπροστινό μέρος, μύτη του ποδιού, είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται σωστά ένα μαξιλαράκι, που προστατεύει τα δάχτυλα του χορευτή. Τα μαξιλαράκια αυτά ποικίλουν σε χρώματα, καθώς επίσης και σε υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένα.Τέλος, η επιλογή μάρκας της πουέντ εξαρτάται από τη δύναμη και το κουντεπιέ που έχει κάθε πόδι και το τι βολεύει τον κάθε χορευτή.

# data[].attributes.attachment_link.title
Πρώτες πουέντ: τι πρέπει να ξέρετε. Τα πάντα σε ένα βίντεο!

# data[].attributes.headline
Η σωστή και υποχρεωτική ενδυμασία:

# data[].attributes.subject
Η σωστή και υποχρεωτική ενδυμασία:

# data[].attributes.body
Κορίτσια: Πρέπει να φοράνε το κορμάκι του τμήματός τους με το ειδικό μπεζ/ροζ καλσόν του μπαλέτου. Εαν κάνει κρύο επιτρέπεται να φορούν μόνο τα ειδικά ρούχα χορού για ζέσταμα (π.χ. γκέτες, ζακετάκι μπαλέτου…). Οι μικρές τάξεις φοράνε μαλακά παπούτσια μπαλέτου και ίσως και παπούτσια κάρακτερ. Οι μεγαλύτερες τάξεις φοράνε soft pointe shoes με κορδέλες και pointe shoes. Τα μαλλιά τους πρέπει να είναι πάντα πιασμένα σε κότσο.
Αγόρια: Πρέπει να φοράνε κορμάκι ή φανελάκι στο χρώμα που έχει οριστεί για το τμήμα τους, μαύρο κολάν μπαλέτου και μαλακά παπούτσια χορού. Και για τα αγόρια σε περίπτωση που χρειάζεται μπορούν να φορούν τα ειδικά ρούχα χορού για ζέσταμα (π.χ. φόρμες ισοθερμικές, μπότες μαλακές χορού…).

# data[].attributes.headline
Το κλασικό μπαλέτο(ονομάζεται επίσης ρομαντικό μπαλέτο) αποτελεί σύστημα χορού βασισμένο σε τυποποιημένες κινήσεις και θέσεις των χεριών και των ποδιών που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν στον χορευτή να κινείται με τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, έλεγχο, ταχύτητα, ελαφρότητα και χάρη.

# data[].attributes.subject
Το κλασικό μπαλέτο(ονομάζεται επίσης ρομαντικό μπαλέτο) αποτελεί σύστημα χορού βασισμένο σε τυποποιημένες κινήσεις και θέσεις των χεριών και των ποδιών που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν στον χορευτή να κινείται με τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, έλεγχο, ταχύτητα, ελαφρότητα και χάρη.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το μπαλέτο είναι είδος χορού, με καταγωγή από την Ιταλία του 15ου αιώνα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στη σκηνική του μορφή, κυρίως στη Γαλλία και τη Ρωσία. Στην πρώτη μορφή του απουσίαζε η χρήση σκηνικών και λάμβανε χώρα σε μεγάλες αίθουσες συναθροίσεων, όπου οι θεατές καταλάμβαναν τις θέσεις μπροστά και εκατέρωθεν της σκηνής. Έκτοτε έχει εξελιχθεί σε είδος χορού υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, με δική του ορολογία και δομική σύσταση. Η μουσική συνοδεία είναι κατά κύριο λόγο από το ρεπερτόριο της κλασικής μουσικής.

Το μπαλέτο διδάσκεται σε σχολές ανά τον κόσμο, σε καθεμία από τις οποίες εναποτίθενται στοιχεία του πολιτισμού και της ιδιοσυγκρασίας του κάθε λαού. Ο χορός αυτός καθορίζεται στα βήματα και τις κινήσεις του, ως μέρος μιας διεργασίας που ονομάζεται χορογραφία, εκτελείται από επαγγελματίες του χώρου και περιλαμβάνει άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως την ηθοποιία και τη μιμητική. Θεωρείται μία από τις πλέον υψηλόβαθμες τέχνες, που απαιτεί πολυετή εξάσκηση ώστε να φτάσει κανείς σε επαγγελματικό επίπεδο.

Η πιο γνωστή και δημοφιλής απόχρωση του μπαλέτου είναι αυτή που αναπτύχθηκε την εποχή του Ρομαντισμού (το λεγόμενο Ballet blanc =λευκό μπαλέτο), κατά την οποία το βάρος πίπτει στην κορυφαία του χορού (τη λεγόμενη πρίμα μπαλαρίνα), που ως πρωταγωνιστικός ρόλος αποκλείει την ανάδειξη σχεδόν όλων των άλλων· καλείται να εκτελέσει δύσκολες τεχνικές, που περιλαμβάνουν κατακόρυφη κίνηση στηριζόμενη στα δάκτυλα του ποδιού ( en pointe), πιρουέτες και λοιπές ακροβατικές κινήσεις δεξιοτεχνίας, ενώ έχει καθιερωθεί η ένδυσή της με τη λεγόμενη γαλλική τουτού (κοντό φόρεμα από λευκό τούλι που αφήνει εκτεθειμένους τους μηρούς και επιτρέπει έτσι την ελευθερία κινήσεων). Η εξέλιξη του μπαλέτου περιλαμβάνει τα είδη του εξπρεσιονιστικού και νεοκλασικού μπαλέτου, αλλά και στοιχεία του σύγχρονου χορού.

Η λέξη balletto προέρχεται από τη ιταλική γλώσσα, στην οποία είναι υποκοριστικό της λέξης ballo (εξ ου και μπάλος στα ελληνικά), που σημαίνει χορός, και που με τη σειρά της ανάγεται στη λατινική λέξη ballo ή ballare, που σημαίνει χορεύω. Η λατινική αποτελεί παραφθορά του ελληνικού ρήματος βαλλίζω, που έχει ταυτόσημη σημασία.

Στις απαρχές του μπαλέτου κατά την Ιταλική Αναγέννηση, ο εν λόγω χορός αποτέλεσε χορευτική παράφραση της ξιφασκίας· σύντομα εξήχθη στη γαλλική αυλή της Αικατερίνης των Μεδίκων, ενώ επί Λουδοβίκου ΙΔ΄ τα επί μέρους στοιχεία του καθορίστηκαν από τον Πιέρ Μπωσάν (Pierre Beauchamp). Το 1661 ιδρύεται ο πρώτος χορευτικός θίασος (το λεγόμενο Corps de ballet), το Μπαλέτο της Όπερας των Παρισίων ( Ballet de l'Opéra de Paris), ως παράρτημα στη Βασιλική Ακαδημία Χορού ( Académie Royale de la Danse)· στην "καθέλκυση" αυτή οφείλεται και η ευρεία χρήση της γαλλικής γλώσσας στο λεξιλόγιο του μπαλέτου. Στον 18ο αιώνα, παρά τις μεταρρυθμίσεις του Ζαν-Ζωρζ Νοβέρ, το μπαλέτο εξέπεσε σε παρακμή στη Γαλλία μετά το 1830, ωστόσο συνεχίστηκε στην Ιταλία, τη Ρωσία και τη Δανία. Επιστρέφει στο ευρωπαϊκό προσκήνιο λίγο πριν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσω ενός ρωσικού θιάσου, τα περίφημα πλέον Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ· ο εν λόγω θίασος αποτέλεσε καταφύγιο για πολλούς Ρώσους χορευτές, σε μια εποχή που η ανησυχία και η πείνα ήταν σε έξαρση, αποτέλεσμα και της Οκτωβριανής Επανάστασης των Μπολσεβίκων. Μαζί τους μεταλαμπάδευσαν στη Δυτική Ευρώπη τους χορογραφικούς και υφολογικούς νεωτερισμούς, που άνθιζαν άλλοτε υπό τη βασιλεία των Τσάρων.

Τον 20ό αιώνα, το μπαλέτο αποτελεί μείζονα παράγοντα επιρροής στο πλαίσιο του σκηνικού χορού γενικότερα, και ταυτόχρονα διευρύνει τα υφολογικά του στοιχεία. Ο Αμερικανός χορογράφος George Balanchine εδραιώνει αυτό που πλέον αναγνωρίζεται ως νεοκλασικό μπαλέτο, ενώ περαιτέρω εξελίξεις περιλαμβάνουν τον σύγχρονο χορό, το μετα-στρουκτουραλιστικό μπαλέτο, όπως κυρίως εκφράζεται μέσα από το έργο του Αμερικανού William Forsythe, ο οποίος εδρεύει στη Γερμανία.

Το κλασικό μπαλέτο θεωρείται ως το πλέον δομημένο από τα είδη μπαλέτου, καθώς έχει ως βάση τις παραδοσιακές χορευτικές τεχνικές. Οι παραλλαγές του έχουν καθοριστεί μέσα από διάφορες σχολές, όπως τη Γαλλική Σχολή, τη Δανέζικη Σχολή Bournonville, την Ιταλική Σχολή και τη Ρωσική Σχολή· τα βασικά στοιχεία αμφότερων των δύο τελευταίων εκφράζονται εν πολλοίς στη διδακτική μεθοδολογία του Ιταλού χορογράφου και θεωρητικού Κάρλο Μπλάσις. Πλάι στις δύο κυριότερες Σχολές, τη Γαλλική και τη Ρωσική, αξιομνημόνευτες θεωρούνται η Σχολή Balanchine της Νέας Υόρκης και στην Αγγλία η Βασιλική Ακαδημία Χορού και το Βασιλικό Μπαλέτο, που βασίζονται στη μέθοδο Cecchetti. Οι δε πρώτες πουέντ ήταν στην πραγματικότητα παπούτσια χορού (κοινώς λεγόμενες και μπαλαρίνες) με ενισχυμένη μύτη, ώστε η μπαλαρίνα να μπορεί να σταθεί στα ακροδάκτυλα, δίνοντας την εντύπωση ότι αιωρείται.

Σήμερα, υπάρχουν τρία διαφορετικά είδη παπουτσιών για το μπαλέτο. Το πρώτο είναι οι κλασσικές μπαλαρίνες όπου είναι απαραίτητες για όλες τις μπαλαρίνες. Στη συνέχεια είναι τα καρακτέρ ( charactères) όπου συνήθως τα φορούν οι μπαλαρίνες οι οποίες συμπλήρωσαν τα πρώτα έτη διδασκαλίας και τέλος, είναι τα πουέντ ( Pointe) που συνήθως χρησιμοποιούνται σε υψηλότερο επίπεδο διδασκαλίας.

Ορισμένοι βασικοί κανόνες του κλασικού μπαλέτου:

Η ποζισιόν (θέση) πλιέ (plié) χρησιμοποιείται σε όλες σχεδόν τις ασκήσεις.

Όταν τα πόδια δεν πατούν στο έδαφος, είναι πάντα τεντωμένα στις μύτες.

Όταν το πόδι δεν είναι λυγισμένο, πρέπει να είναι εντελώς τεντωμένο.

Ζωτικής σημασίας είναι η στάση του σώματος, η ευθυγράμμιση και η τοποθέτηση.

Ο πλήρης έλεγχος των κινήσεων ολόκληρου του σώματος.

Anderson, Jack (1992). Ballet & Modern Dance: A Concise History (2nd ed. έκδοση). Princeton, NJ: Princeton Book Company, Publishers. ISBN 0-87127-172-9.

Au, Susan (2002). Ballet & Modern Dance (2nd ed. έκδοση). London: Thames & Hudson world of art. ISBN 0-500-20352-0.

Bland, Alexander (1976). A History of Ballet and Dance in the Western World. New York: Praeger Publishers. ISBN 0-275-53740-4.

Chantrell, Glynnis, επιμ. (2002). The Oxford Essential Dictionary of Word Histories. New York: Berkley Books. ISBN 0-425-19098-6.

Darius, Adam (2007). Arabesques Through Time. Harlequinade Books, Helsinki. ISBN 951-98232-4-7

Gordon, Suzanne (1984). Off Balance: The Real World of Ballet. McGraw-Hill. ISBN 0-07-023770-0.

Kirstein, Lincoln (1952). The Classic Ballet. New York: Alfred A Knopf.

Lee, Carol (2002). Ballet In Western Culture: A History of its Origins and Evolution. New York: Routledge. ISBN 0-415-94256X.

# data[].attributes.attachment_link.title
Μπαλέτο - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το μπαλέτο είναι είδος χορού, με καταγωγή από την Ιταλία του 15ου αιώνα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στη σκηνική του μορφή, κυρίως στη Γαλλία και τη Ρωσία. Στην πρώτη μορφή του απουσίαζε η χρήση σκηνικών και λάμβανε χώρα σε μεγάλες αίθουσες συναθροίσεων, όπου οι θεατές καταλάμβαναν τις θέσεις μπροστά και εκατέρωθεν της σκηνής.

# data[].attributes.headline
Στυλ κλασικού μπαλέτου

# data[].attributes.subject
Στυλ κλασικού μπαλέτου

# data[].attributes.body
Υπάρχουν πολλές στυλιστικές παραλλαγές του κλασικού μπαλέτου που σχετίζονται με την προέλευση της ανάπτυξής τους: η Γαλλική Σχολή, η μέθοδος Vaganova (ρωσική), η μέθοδος Cecchetti (ιταλική), η μέθοδος Bournonville, η μέθοδος Balanchine (American) και η Royal Academy της μεθόδου Dance (Αγγλικά).

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Τρελό Σχολείο

# data[].attributes.attachment_link.title
Τσαϊκόφκσι - Η Λίμνη Των Κύκνων

# data[].attributes.headline
Η ενδυμάσια είναι μέρος της αυτοπειθαρχίας, στοιχείο απαραίτητο για την εκπαίδευση του μπαλέτου.

# data[].attributes.subject
Η ενδυμάσια είναι μέρος της αυτοπειθαρχίας, στοιχείο απαραίτητο για την εκπαίδευση του μπαλέτου.

# data[].attributes.headline
Η κλασική τεχνική μπ

# data[].attributes.body
Η κλασική τεχνική μπαλέτου βασίζεται στις  πέντε θέσεις των ποδιών και των χεριών, οι οποίες αναπτύχθηκαν το 1600 και κωδικοποιήθηκαν από τον βασιλιά Louis XIV,τον σκηνοθέτη χορού Jean Baptise Lully και τον αρχηγό μπαλέτου Pierre Beauchamp. Το λεξιλόγιο διδάσκεται στα γαλλικά δείχνοντας σεβασμό προς την προέλευσή του.