# data[].attributes.body
5.Ograniczenie używania "chemii" w uprawach
Jako, że płazy mają szczególnie cienką skórę to zakwaszanie wód, pestycydy, itp. wpływają na nie wyjątkowo mocno. Ludzie, aby wyeliminować organizmy szkodliwe lub niepożądane używają np. pestycydów. Powinniśmy zacząć ograniczać, a najlepiej całkowicie wyeliminować środki chemiczne z upraw, ponieważ mogą one zaszkodzić nie tylko żabom, ale również nam.
Na zdjęciu zmutowana żaba, być może przez "chemię" znajdującą się w wodzie, w której żyła.

# data[].attributes.body
4.Zatrzymanie zmniejszania się warstwy ozonowej
Warstwa ozonowa z roku na rok się zmniejsza poprzez emitowanie przez nas dużej ilości gazów cieplarnianych. W wyniku tego światłu UV łatwiej jest przeniknąć do atmosfery, a co z tym idzie, wpływa na zdrowie żab. Żeby zmniejszyć ilość ozonu uwalnianego do atmosfery powinniśmy:
- spalać materiały dobrej jakości, aby nagrzać, np. w kominku
- spalać z dostępem do tlenu, aby nie był wytwarzany czad
- wybierać komunikacje miejską, zamiast własnego samochodu (oczywiście teraz, w dobie pandemii lepiej jest wybrać samochód)
- ograniczać zużycie plastiku, np. zamiast kupować torbę w sklepie, lepiej jest wziąć swoją.
Na zdjęciu zmutowana żaba, możliwe że przez promienie UV.

# data[].attributes.body
3.Nie interweniowanie w miejscach zamieszkania płazów
Nie powinniśmy przenosić gatunków np. wprowadzone przez człowieka do rzek w górach Sierra Nevada w Kalifornii łososie pacyficzne żerując na kijankach i osobnikach młodych, doprowadziły do przerzedzenia lokalnej populacji żaby Rana muscosa.
Na zdjęciu właśnie Rana muscosa.

# data[].attributes.body
2.Zakończenie konsumpcji płazów
Szacowane jest, że w samej Indonezji spożycie mięsa płazów w latach 90. XX w. wynosiło co najmniej 11 tys. ton rocznie. Dlatego, aby chronić płazy przed wymarciem powinniśmy je odłożyć z talerza.
Na zdjęciu grillowane żabie udka.

# data[].attributes.body
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wsp%C3%B3%C5%82czesne_wymieranie_p%C5%82az%C3%B3w#Przyczyny_wsp%C3%B3%C5%82czesnego_wymierania_p%C5%82az%C3%B3w
https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziura_ozonowa
podręcznik do chemii "Chemia Nowej Ery" do klasy 7
https://pl.wikipedia.org/wiki/Pestycydy
https://www.wykop.pl/cdn/c3201142/comment_pjHUOcm4Aj9R6oS9cMDGVvssDVao8zAe.jpg
https://zmianynaziemi.pl/sites/default/files/imagecache/400naszerokoscbeztxt/images/zaba.jpg
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Rana_muscosa.jpg/220px-Rana_muscosa.jpg
https://st.depositphotos.com/1000605/4464/i/950/depositphotos_44648423-stock-photo-grilled-frog-legs.jpg
https://sos.wwf.pl/images/content/3_img6474lasy.jpg

# data[].attributes.body
1.Zmniejszenie ilości niszczonych siedlisk
Wycinanie lasów najbardziej dotyczy obszarów, w których bogactwo gatunkowe płazów jest największe: Ameryki Łacińskiej (zmniejszenie całkowitej powierzchni lasów z 51 do 47%), Afryki Środkowej (z 50 do 48%), Azji Południowo-Wschodniej (z 56 do 49%). Aby zmniejszyć ilość niszczonych siedlisk musimy zredukować wycinanie lasów, osuszanie terenów podmokłych, regulację i przekształcanie cieków oraz urbanizację.
Na zdjęciu nielegalna wycinka lasów na Borneo.

# data[].attributes.body
Rozpoznawanie płazów

W Polsce żyje tylko 18 gatunków płazów. Są wśród nich przedstawiciele płazów bezogonowych i ogoniastych. Mimo, iż mamy niewiele gatunków płazów, to występują dość licznie i są bardzo charakterystyczne dla naszej fauny.

Płazy występujące w Chojnowskim Parku krajobrazowym:

Kumak nizinny- długość jego ciała nie przekracza 6 cm. Głowę ma płaską i małą, pysk jest zaokrąglony a całe ciało jest silnie spłaszczone. Oczy ma małe, przesunięte do tyłu głowy. Skóra na grzbiecie jest pokryta dużymi gruczołami i ma kolor brązowo-oliwkowy lub szary. U kumaków nizinnych brzuch jest pokryty jaskrawymi czerwonymi lub pomarańczowymi plamami

Ropucha szara- samce  osiągają długość od 4,5 do10cm,natomiast samice między 6cm a 12,5cm. Ciało ropuchy jest masywne, a jej pysk jest szeroki, Skóra na grzbiecie jest chropowata . Z tyłu głowy płaz ten ma gruczoły przyuszne Zabarwienie grzbietu jest brązowe w różnych odcieniach szarości, zwykle jest  jednolite. Brzuch jest zawsze jaśniejszy najczęściej brudnoszary, pokryty plamami.

Rzekotka drzewna – osiąga ona około 5 cm długości. Cechuje się zwykle zielonym, szarym, brązowym lub żółtawym ubarwieniem, które potrafi zmieniać w zależności od otoczenia. Boki jej ciała zdobi charakterystyczna ciemna pręga. Oczy są duże, wyłupiaste, a kończyny tylne długie natomiast opuszki palców wieńczą przylgi, które ułatwiają wspinaczkę po drzewach. Jak sama nazwa wskazuje płaz ten ma bardzo charakterystyczny rechot.

Traszka zwyczajna-głowę ma małą i wąska, a  na jej grzbiecie występują 3 podłużne, niegłębokie bruzdy, ciało ma, wydłużone i słabo umięśnione. Przez środek grzbietu u obu płci biegnie wzdłuż ciała niski fałd skórny. Ogon, łagodnie zwężający się ku końcowi jest zakończony wyraźnym szpicem. Samiec posiada rozpościerający się pośrodku grzbietu i ogona karbowany grzebień oraz szerokie błony pławne na tylnych łapach.

Traszka grzebieniasta-samce osiągają długość ok.12 cm, a samice ok. 14 cm. Posiada ona smukłe, masywne i walcowate ciało, szeroką płaskawą głowę z zaokrąglonym pyskiem i z głęboko wciętą paszczą, otwory nosowe są umieszczone na samym końcu nozdrzy. Traszka jest Dobrze zbudowanai ma wydłużoną głowę wyraźnie odgraniczającą się od tułowia. Zarówno szczęka, jak i żuchwa są uzębione. Oczy są przewarznie żółte z okrągłymi źrenicami, Wyraźnie dostrzega się  duży fałd podgardzielowy.

Grzebiuszka ziemna-Długość jej ciała nie przekracza 8 cm. Ciało jest masywne, a tylne kończyny są krótkie i silnie umięśnione. Głowa jest duża i są oczy silnie wystające w których jest pionowa źrenica. Czaszka pomiędzy oczami jest silnie wypuklona. Skóra jest gładka z równomiernie rozmieszczonymi gruczołami, które po potarciu wydzielają substancję o zapachu czosnku. Na palcach tylnych kończyn są dobrze rozwinięte błony pływne. Na ich spodniej stronie występują duże, silnie zrogowaciałe modzele podeszwowe, które służą jej do zagrzebywania się w ziemi. Ubarwienie ciała dość zróżnicowane u różnych osobników. Grzbiet jest koloru jasnopopielatego lub oliwkowego. Brzuszna powierzchnia ciała jest jasnokremowa i prawie bezplamista.

Żaba moczarowa- Długość ciała samic  jak i samców raczej nie przekracza 8 cm. Ciało jest delikatne. Błona bębenkowa zazwyczaj mniejsza od oka, a same oczy są wypukłe. Skóra jest gładka. Na grzbiecie ciała wyraźnie widoczne są fałdy grzbietowe. Grzbiet jest ubarwiony na różne odcienie brązu i jest pokryty licznymi, ciemniejszymi plamami. Brzuch  jest biały, lub kremowy. Skóra na wewnętrznych powierzchniach tylnych nóg jest przezroczysta. Cechą charakterystyczną żaby moczarowej jest występowanie okrągłych, niemal czarnych plam okolic brzeżnych ciała

Żaba trawna- poszczególne osobniki żaby trawnej różnią się od siebie ubarwieniem. Gładka skóra tego gatunku. jej grzbiet może przybierać barwy różnych odcieni brązu, żółci, szarości. Grzbiet i boki pokrywa drobne lub większe ciemne plamkowanie. Od oka do kończyn przebiega trójkątna ciemnobrunatna plama skroniowa. Szyję zdobi ciemna plama w kształcie litery V. Tylne łapy zdobią poprzeczne pasy. Brzuszna strona ciała przyjmuje kolory białe, żółtawe i szarawe z plamkowaniem brązowym, brązowoszarym lub czarnym. Głowa jest mała,a Pysk zaokrąglony, krótki i tępy

Żaba śmieszka-długość ciała raczej nie przekracza 13cm. Ciało jest krępej budowy, a na głowie wyraźnie widać błony bębenkowe. Skóra pokryta brodawkami jest chropowata. Dobrze są widoczne fałdy grzbietowe. Na wszystkich kończynach znajdują się błony pławne, sięgające końców palców. Grzbiet ma kolor od oliwkowozielonego do ciemnobrązowego. Występują na nim ciemniejsze duże plamy o nieregularnych kształtach. Brzuch również jest plamisty.

Żaba wodna - samiec jest mniejszy i smuklejszy od samicy. Samce osiągają długość od 5,5 do 10 cm, natomiast samice od 5,5 do 11,5 cm. Grzbietowa część ciała ma zwykle kolor trawiastozielony, z jasnozieloną linią kręgową. Czarne plamy występujące nielicznie na grzbiecie są małe i koliste, Plamami pokryte są też boki, na kończynach układają się one w paski. Typowa żaba wodna, nie ma w okolicy biodrowej grzbietu rozległej rdzawobrązowej plamy. Nie ma u niej też żółtych plam. Fałdy grzbietowe ma dobrze rozwinięte. Żaba wodna ma dobrze rozwinięte błony pławne spinające palce tylnych odnóży. Na pierwszych palcach przednich odnóży samców występują modzele dodowe.

Żaba jeziorkowa – osiąga ona długość od 5 do 7 cm. Grzbiet ciała przyjmuje barwę od trawiastozielonej do żółtozielonej, zdobią go ciemniejsze plamy. U niektórych osobników obserwuje się jasnozielony lub żółtozielony pas biegnący grzbietem. Tylna strona uda zabarwiona jest rozmaicie: na żółto, pomarańczowo, rzadziej spotyka się brąz. Parzyste worki głosowe samca, ubarwione są na jasno szaro, biało lub niebieskawo, leżą po bokach głowy. Uwypuklają się one u końców otworu gębowego .Płaz ten ma długi, ostro zakończony.

# data[].attributes.body
parkiotwock.pl/przyroda-chpk/zwierzeta-chpk/item/158-chronimy-plazy-akcja-zaba
własne zdjęcia

# data[].attributes.body
W okolicy stawów i zbiorników wodnych, przy ruchliwej drodze wojewódzkiej nr 873, pomiędzy miejscowościami Zalesie Górne i Pilawa znajdują się rozstawione płotki. Tam wolontariusze ze szkoły im. Wspólnej Europy w Zalesiu Górnym przychodzą pomóc żabom w przedostaniu się do wody. Do najczęściej przenoszonych gatunków należy ropucha szara (Bufo bufo). W 2012 roku uratowano 366 osobników tego gatunku. Drugim najczęstszym spotykanym gatunkiem w okolicy Zalesia Górnego są żaby zielone i żaby trawne. W 2012 roku zostało przeniesionych do zbiorników z wodą 73 przedstawicieli żab zielonych i 56 osobników żab trawnych.

# data[].attributes.body
"Akcja żaba" ma na celu pomoc żabom w przedostaniu się do najbliższego zbiornika z wodą gdzie będą mogły rozpocząć gody. Najczęściej jest to płytki, czysty i dobrze nasłoneczniony staw, jeziorko lub rozlewisko rzeczne. Niestety na swojej drodze do zbiorników wodnych płazy często natrafiają na różne przeszkody (ruchliwe drogi) w skutek czego wiele zwierząt ginie pod kołami samochodów.
W celu zapobiegania takim wypadkom od wielu lat na terenie Gminy Piaseczno i Chojnowskiego Parku Krajobrazowego dzieci i młodzież ze szkół z terenu gminy biorą czynny udział w akcji ochrony płazów. Wczesną wiosną na trasie wędrówek płazów ustawiane są płotki z siatką uniemożliwiające przedostanie się zwierząt na drogę. Wzdłuż rozstawionych płotków wkopane są w ziemię pojemniki, do których wpadają żaby. Później wolontariusze z pobliskich szkół przychodzą i przenoszą płazy na drugą stronę, gdzie będą mogły spokojnie rozpocząć swoje gody. W wyniku "Akcji żaba" udało się uratować przed tragiczną śmiercią kilka tysięcy płazów.

# data[].attributes.body
1.  Niszczenie, przekształcanie i fragmentacja siedlisk

Utrata i degradacja siedlisk są jednymi z głównych przyczyn ustępowania i wymierania płazów. Wycinka lasów, osuszanie terenów podmokłych, likwidacja małych zbiorników okresowych, stawów i oczek wodnych powoduje, że płazy tracą miejsce dla życia i rozrodu, zmuszane są do dalekich migracji, podczas których narażone są na śmierć. Równie groźna jest fragmentacja siedlisk (np. związana z rozbudową infrastruktury komunikacyjnej), powodująca, że populacje je zamieszkujące są dzielone na mniejsze, izolowane od siebie subpopulacje.

# data[].attributes.body
2.  Zanieczyszczenie środowiska

Zanieczyszczenie środowiska (wód, powietrza, gleby) przyczynia się do pogorszenia kondycji płazów. Otoczki jaj i skóra płazów są delikatne i łatwo przepuszczalne dla wody i rozpuszczonych w niej substancji. Płazy, będąc związane zarówno ze środowiskiem wodnym (m.in. ze względu na konieczność rozrodu w wodzie i larwy wodne), jak i lądowym (m.in. ze względu na zdobywanie pożywienia) są szczególnie narażone na zanieczyszczenia i substancje toksyczne pojawiające się w środowisku.

# data[].attributes.body
3.  Zmiana klimatu, zwiększone promieniowanie UV

Ocieplanie klimatu i związane z nim zmiany stanów wody mogą wpływać na liczebność populacji płazów. Są one zależne od wody, a coraz dotkliwsze susze ograniczają ich liczebność. Zachwianie wzorców pogodowych źle wpływa na cykle życiowe i reprodukcyjne. Zmniejszanie warstwy ozonowej powoduje wzrost natężenia promieniowania UV-B docierającego do powierzchni Ziemi, które może przyczyniać się do uszkodzeń materiału genetycznego płazów. Dzieje się tak, ponieważ naga skóra płazów oraz ich delikatny skrzek są szczególnie wrażliwe na UV. Kwaśne opady także przyczyniają się do zmniejszania ilości płazów. Po dostaniu się do organizmu, mogą ulegać kumulacji i powodować u nich  wiele chorób.
Gatunki zagrożone w poszczególnych grupach. Według Czerwonej Księgi IUCN z 2007 roku.

# data[].attributes.body
4.  Gatunki inwazyjne

Niektóre gatunki płazów i gadów niewystępujących naturalnie w Europie wywierają negatywny wpływ na zwierzęta rodzime np. na salamandrę plamistą. Takie zwierzęta określane są jako inwazyjne gatunki obce (IGO). Wiele kijanek ginie pożerane np. przez inwazyjne gatunki ryb. Doskonale funkcjonują one w nowych warunkach i z sukcesem rozmnażają się, wypierając gatunki rodzime oraz przekształcają zajęte siedliska. Mogą też przenosić groźne choroby i pasożyty, a także powodować zagrożenie dla gospodarki i zdrowia ludzi. Uważa się, że są jedną z głównych przyczyn spadku różnorodności biologicznej, zmniejszania populacji i wymierania rodzimych gatunków, poprzez konkurencję pokarmową, drapieżnictwo, przekazywanie patogenów czy zakłócanie funkcjonowania ekosystemów.
Żaba rycząca należy do najbardziej inwazyjnych gatunków w Europie. Nie występuje jednak w Polsce.

# data[].attributes.body
5.  Rozwój infrastruktury drogowej

Sezonowe migracje płazów mają często masowy charakter. W krótkim okresie wędrują tysiące osobników, które napotykają na swej drodze różne bariery, w tym szlaki komunikacyjne. Szczególnie ważny jest okres wiosennych wędrówek. Większość ginących wówczas pod kołami pojazdów płazów to osobniki dojrzałe płciowo, a więc przygotowane do rozrodu, nierzadko w fazie godowej. Okresy migracji mają zatem istotny wpływ na stabilność populacji płazów. Dla niektórych gatunków, występujących nielicznie w naszym kraju i w całej Europie, nawet niewielkie zmniejszenie liczebności osobników stanowi niebezpieczeństwo wyginięcia populacji na danym terenie.

# data[].attributes.body
6.  Handel zwierzętami

Wiele gatunków płazów, zwłaszcza z rodziny żab właściwych, poławianych jest w celach konsumpcyjnych oraz przemysłowych (dla pozyskiwania substancji leczniczych). Mięso żab w niektórych rejonach świata uchodzi za przysmak. W końcu lat 90. XX w. do Europy importowano ponad 9700 ton żabich udek rocznie, a do Stanów Zjednoczonych ok. 2000 ton,

# data[].attributes.body
7.  Choroby

Globalizacja znacznie ułatwiła rozprzestrzenianie się śmiertelnych chorób. Poważną przyczyną wymierania płazów jest niepozorny grzyb Batrachochytriumdendrobatidis wywołujący chorobę zwaną chytridiomykozą, która wywołuje uszkodzenia układu oddechowego i wydalniczego. Zarodniki grzyba wnikają w skórę, gdzie się rozmnażają, infekując kolejne komórki. Skóra płazów jest nie tylko warstwą ochronną, ale również uczestniczy w wymianie gazowej i jest częścią układu wydalniczego. Choroba dokonuje zniszczeń, których analogią u człowieka byłoby jednoczesne zniszczenie skóry, nerek i płuc.
Żaba Rana muscosa w górach Sierra Nevada w Kalifornii, chora na chytridiomykozę:

# data[].attributes.body
8.  Śmiertelność płazów w tzw. pułapkach antropogenicznych

Płazy giną nie tylko pod kołami pojazdów, ale również wpadając w różnego typu pułapki, z których nie potrafią się wydostać. Do takich pułapek należą m.in. drogowe urządzenia odwadniające - studzienki kanalizacyjne i deszczowe, kolektory oraz separatory, niezabezpieczone wykopy, zbiorniki wodne ze stromymi brzegami. Takie pułapki antropogeniczne powstają głównie podczas różnorodnych prac budowlanych, np. podczas budowy dróg, linii energetycznych czy mostów. Płazy korzystające z pomostu umieszczonego w studzience.

# data[].attributes.body
9.  Wciąż niska świadomość społeczeństwa

Wszyscy powinniśmy pamiętać, że świat bez płazów byłby z pewnością gorszym miejscem do życia. Są one kluczowym elementem wielu ekosystemów. Jeśli znikną płazy, ekosystemy ulegną dramatycznemu przekształceniu. Wymieranie płazów pozbawia medycynę wielu potencjalnych lekarstw. Skóra salamander i żab zawiera cały zestaw związków chemicznych, które mogłyby pomóc w walce z wieloma chorobami. Całkowita liczba gatunków płazów wynosi na świecie około 7000. Płazy pojawiły się 400 mln lat temu w Dewonie. Od tego czasu są nieodłączną częścią królestwa zwierząt. Ich wyginięcie byłoby czymś absolutnie bezprecedensowym w historii planety i niepowetowaną stratą.

# data[].attributes.body
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wsp%C3%B3%C5%82czesne_wymieranie_p%C5%82az%C3%B3w#Przyczyny_wsp%C3%B3%C5%82czesnego_wymierania_p%C5%82az%C3%B3w, https://www.medianauka.pl/, http://www.biologia.net.pl/ http://www.wlin.pl/las/, http://www.chronmyklimat.pl/wideo/nauka-o-klimacie/co-stracimy-gdy-znikna-zaby, http://parkiotwock.pl/przyroda-chpk/zwierzeta-chpk/item/158-chronimy-plazy-akcja-zaba, https://www.cbd.int/idb/2009/, https://www.gdos.gov.pl/inwazyjne-gatunki-obce-stwarzajace-zagrozenie-dla-unii-europejskiej-2,https://www.national-geographic.pl/przyroda/plazy-w-tarapatach, https://www.encyklopedialesna.pl/haslo/zagrozenia-plazow/, https://zwierzetanadrodze.pl/wiadomosc/21, https://pl.wikibooks.org/wiki/Biologia_szko%C5%82a_ponadgimnazjalna/Wymar%C5%82e_i_zagro%C5%BCone_gatunki

# data[].attributes.body
23 marca 2020 Bufo bufo