# data[].attributes.body
Als psycholoog van opleiding kan ik echt niet rond Freud die de grondlegger is van de huidige psychologie en de psychoanalyse. Ik vind sommige ideeën van Freud erg interessant, zoals de betekenis van lichamelijke symptomen. Het lichaam tracht steeds iets uit te drukken van wat met woorden niet gezegd kan worden. Mijn ervaring heeft me al geleerd hoe vaak dat klopt. Desondanks heb ik hem ook altijd wel een seksist gevonden die geen al te hoge pet op had van vrouwen. Maar dat had mogelijks ook wel iets met de tijdsgeest te maken.

# data[].attributes.body
Dit is Carl Rogers, de grondlegger van het Cliëntgerichte-experiëntiële gedachtengoed. Dit is één van de 4 therapeutische hoofdstromen. Ik heb hierin een postgraduaat gevolgd van de 4 jaar aan de KUL. Ik geloof zelf heel erg in de grondhoudingen die Rogers heeft geïmporteerd in therapie, namelijk : empathie, onvoorwaardelijke positieve aanvaarding en echtheid. Het afstemmen op de cliënt en zijn leefwereld staat centraal. Het is niet de bedoeling om jezelf als expert te gaan opstellen. Dit sluit heel erg aan bij het leerling- en ervaringsgericht onderwijs waar nu duidelijk de focus wordt opgelegd. De 3 grondhoudingen komen duidelijk terug in de 3 dimensies waar een leerkracht rekening mee moet houden om een krachtige leeromgeving te ontwikkelen.
Rogers geloofde heel sterk in de eigen kracht van een persoon om zichzelf tot zijn volle potentieel te kunnen ontwikkelen (de organismische ontwikkelingstendens) indien de juiste omstandigheden worden gecreëerd. En dat is wat de huidige kijk op het onderwijs precies tracht te doen. Niet meer denken in functie van de groep, maar ook trachten rekening te houden met elke leerling als individu. Ik denk dat Rogers het graag zou gezien hebben. En dit is ook wel het soort van onderwijs waar ikzelf erg in geloof. En ik hoop ook een leerkracht te worden die door aanvaarding, empathie en aanmoediging kinderen kan helpen om hun volledig potentieel te ontwikkelen. Omdat ik in mijn huidige job heel vaak merk hoe belangrijk het is om een juiste basis mee te krijgen om later sterk genoeg in het leven te kunnen staan. Hier zou ik graag aan mee willen werken.

# data[].attributes.body
Dansen is echt een passie van mij. Ik heb al verschillende dansen gedaan : videoclip, ballet, streetdance en met mijn ex-vriendin heb ik het ballroom en latindansen leren kennen. En we waren er best goed in. Tijdens een amateurwedstrijd in de dansschool onder de leden hebben we toch 3 keer de eerste prijs in de lucht mogen steken. Op dit moment doe ik er niks meer mee, maar ik hoop het wel eens terug te kunnen oppikken. De appel valt mogelijks niet ver van de boom want mijn ouders konden er ook wat van.

# data[].attributes.body
Zingen kan niet zo heel goed, maar ik ben lessen aan het volgen. Voor mij is het een fijne manier om uitdrukking te geven aan mijn gevoelens. Als ik alleen ben, durf ik echt doorzingen maar geen publiek aub, want dan klinkt het niet meer zo juist :-). Het feit dat Miu altijd komt afgesneld als ik aan het zingen ben, zal ook wel iets zeggen zeker ;-)

# data[].attributes.body
Dit is poesje nummer 2, Miu (afleiding van 'miauw'). Zij was er eerst en ze is allesbehalve opgezet met de komst van Marie. Zij gedraagt zich meer als een prinsesje en toch ook weer niet als ze op het aanrecht springt en ongewenst mijn afwas begint te doen. Ik denk dat ze allebei wel wat weergeven van mijn karakter. Miu is mogelijks wat meer op zichzelf, niet altijd opgezet met gezelschap van anderen, houdt van haar vrijheid, maar is toch ook wat terughoudender om de wereld te verkennen. Anderzijds is ze ook aanhankelijk en wil ze geaaid worden, maar ze is ook kritisch. Marie is daarentegen speelser en wil constant de aandacht krijgen, maar dus ook een overlever en plantrekker. Is er zo geen gezegde over beestjes en hun baasjes ?

# data[].attributes.body
Ik ben dus een gigantische kattenvriend en ik heb 2 kattenvriendinnetjes die me gezelschap houden als ik thuis ben. Dit is Marie, oorspronkelijk een straatkat, die was gevonden door een paar buurkindjes samen met haar broer. Omdat de kindjes ze niet mochten houden en ze erg ziek waren op dat moment heb ik ze onder mijn hoede genomen. En ja, ze zijn gebleven. Jammer genoeg, is Toulouse (haar broertje) wel verdwenen op een dag :-(. Weetje : hun namen komen uit de Disney-film : 'De Aristokatten'. Ik vond het nogal ironisch :-). Straatkatten met aristocratische namen :-). Marie is trouwens blind aan 1 oogje, maar ze behelpt zich ongelofelijk en ze is zoooo moedig !