# data[].attributes.attachment_link.title
Moeders voor Moeders | Kinderarmoedefonds

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Moeders voor Moeders in België is een liefdadigheidsorganisatie die zich specifiek richt op moeders met kleine kinderen. Het doel van de vrijwilligersorganisatie is materiële hulp bieden aan moeders met kleine kinderen zodat deze doelgroep een crisissituatie kan overbruggen. Het initiatief werd op 27 juni 1992 opgericht en is via de media vooral bekend door haar vondelingenschuif. Ook beschuldigingen van discriminatie brachten het initiatief onder de aandacht in 2000, 2004 en 2008.

De vondelingenschuif van Moeders voor Moeders

In 2000 werd in navolging van het Hamburgse voorbeeld te Borgerhout (Helmstraat 91) een vondelingenschuif geïnstalleerd, waar kinderen te vondeling kunnen gelegd worden. Alexandra Colen was de eerste meter. Het initiatief heet Moeders Mozes mandje. Naast een fysieke 'schuif' bestaat het initiatief uit ook uit een noodnummer waarop een pas bevallen moeder anoniem hulp kan vragen.

Wanneer het luik van de 'Moeders Mandje' geopend wordt, alarmeert een signaal een medewerkster van de vzw. Binnen het kwartier is er iemand aanwezig, die meteen een dokter oproept om de gezondheid van de baby te garanderen. Verder worden het OCMW (de stad) en de politie (het parket) op de hoogte gebracht.

Het kindje krijgt, conform de mensenrechten, zo snel mogelijk een officiële naam, wettelijke identiteit en voogd. Het is gebruikelijk dat de voornaam gekozen wordt samen met de vinder(s) of eerste verzorgers van de vondeling (in dit geval Moeders voor Moeders). Het bestuur van de vindplaats (in dit geval stad Antwerpen) bepaalt de achternaam. In Antwerpen krijgen vondelingen traditioneel de achternaam 'De Kleine' en gewoonlijk is de voogd de voorzitter van het OCMW.

De politie start een onderzoek naar de ouders van de vondeling omdat een kind te vondeling leggen in theorie strafbaar is (maar in de praktijk niet steeds tot vervolging leidt).

De gezonde baby wordt eerst een tweetal weken onder gebracht in een Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning van de stad. (Meestal Good Engels). Daarna krijgt 'De Kleine' een thuis bij een wensgezin. Indien de moeder zich niet meldt in de zes maanden nadat de baby gevonden werd, kan het kindje geadopteerd worden. Meestal geven de adoptieouders het kind dan ook meteen een nieuwe voornaam. De organisatie probeert, met wisselend succes, het nieuws over een nieuwe vondeling zo lang mogelijk geheim te houden zodat moeders die zich bedenken niet afgeschrikt worden door de media-aandacht. Zo werd in de zomer van 2012 alvast het 'vierde kindje van de vondelingenschuif' herenigd met de biologische moeder.

Daarnaast vindt de moeder in het vondelingenluik een envelop met een 'puzzelstuk' en contactgegevens die haar de mogelijkheid geven zich nadien makkelijk kenbaar te maken als de moeder en dan alsnog een boodschap aan haar kind te bezorgen. Niet alle moeders nemen deze envelop mee.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moeders voor Moeders (België) - Wikipedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie Moeders voor Moeders in België is een liefdadigheidsorganisatie die zich specifiek richt op moeders met kleine kinderen. Het doel van de vrijwilligersorganisatie is materiële hulp bieden aan moeders met kleine kinderen zodat deze doelgroep een crisissituatie kan overbruggen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Naar jaarlijkse gewoonte vult vzw Moeders voor Moeders boekentassen zodat kinderen in armoede goed aan het nieuwe schooljaar kunnen beginnen. Door de inflatie en de toestroom van Oekraïense vluchtelingen moest de liefdadigheidsorganisatie meer materiaal voorzien, maar mede dankzij de gulle schenkers vormt dat voorlopig geen probleem.

"Het nieuwe schooljaar is elk jaar opnieuw een peperdure periode voor iedereen, en in het bijzonder voor de kansarme gezinnen die bij ons staan ingeschreven. Om hen een extra hart onder de riem te steken, organiseren we nu al zo'n vijftien jaar deze actie", vertelt Catrin Beyer van Moeders voor Moeders.

"Maar dit is een bijzonder druk jaar", gaat Beyer verder. "In eerste instantie zijn er tientallen Oekraïense vluchtelingen bijgekomen die nood hebben aan schoolgerief. En voeg daar dan nog eens de slachtoffers van de inflatie aan toe, mensen met een job die plots de rekeningen niet meer kunnen betalen. Ook zij richten zich tot ons."

Voldoende voor iedereen

Hoewel dat verre van evident is, slaagt de organisatie er toch in om voldoende boekentassen te voorzien voor iedereen die daar recht op heeft. "Ieder kind tot 12 jaar krijgt een exemplaar. Af en toe zal er eens een kaft of balpen minder inzitten, maar het is voor iedereen nog de moeite om langs te komen", verzekert Beyer.

"Het motto is: als we de spullen aan onze eigen kinderen zouden geven, steken we ze in de rugzak. Wat die vulling betreft, zijn we onze gulle schenkers enorm dankbaar. Jaar na jaar wint ons project aan bekendheid en dat doet veel. Er zijn bedrijven die hun overgebleven stock of solden aan ons doneren, maar ook privépersonen steken de handen uit de mouwen om Moeders voor Moeders te steunen."

Belangrijke bijdrage van Alde

Een van hen is Alde Caelen. De Edegemse zamelt al jaren geld in voor de vzw door kijk-, lees- en kookboeken te verkopen, gevuld met opvallende quotes, foto's en recepten. Alleen voor mensen die we graag zien bracht sinds maart 2017 al 85.000 euro op.

"En dat is allemaal het resultaat van een uit de hand gelopen hobby. Toen ik vijf jaar geleden een boek wilde uitbrengen, had ik het idee dat niemand erop zat te wachten. Ik besloot er dus een goed doel aan te koppelen. Zo kwam ik uit bij Moeders voor Moeders."

Bij de vzw zijn ze Alde erg dankbaar. "De opbrengst die ze integraal naar ons stort, kunnen we uiteraard goed gebruiken. Haar inbreng investeren we vooral in de vulling van de boekentassen en turnpantoffels. Het is een stille steun, maar enorm geapprecieerd."

Wie Moeders voor Moeders wil steunen met een boek van Alde, kan daarvoor mailen naar alde@larpino.be. Boek één is volledig uitverkocht, de prijs voor boek twee en drie bedraagt 20 euro, en 25 euro voor boek vier, exclusief 5 euro eventuele verzendingskosten.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moeders voor Moeders zamelt bijna 1.000 boekentassen in voor arme kinderen: "De solidariteit voelt heerlijk"

# data[].attributes.attachment_link.description
Naar jaarlijkse gewoonte vult vzw Moeders voor Moeders boekentassen zodat kinderen in armoede goed aan het nieuwe schooljaar kunnen beginnen. Door de inflatie en de toestroom van Oekraïense vluchtelingen moest de liefdadigheidsorganisatie meer materiaal voorzien, maar mede dankzij de gulle schenkers vormt dat voorlopig geen probleem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Fayza (48) is een voltijds werkende alleenstaande moeder.Ze heeft een tienerdochter van veertien en zit in een collectieve schuldenregeling.

De communicatie met de schuldbemiddelaar verloopt zeer moeizaam. Al zes jaar krijgt ze maandelijks hetzelfde bedrag: 1600 euro. Doenbaar, denk je op het eerste gezicht. Maar is dat wel zo?

'Fayza zit al zes jaar in collectieve schuldenregeling.'

Met de budgetcalculator van CEBUD kan je berekenen hoeveel een gezin minimaal nodig heeft om menswaardig te kunnen deelnemen aan de samenleving. Ingevuld op maat van Fayza, komen we uit op een kleine 1900 euro per maand.

Daarbij wordt nog geen rekening met autokosten gehouden. En Fayza heeft helaas wel een auto nodig, aangezien ze 35 kilometer van haar werk woont en in ploegen werkt. Tel je de autokosten mee, dan heeft ze volgens CEBUD 2100 euro per maand nodig.

Moedeloos

Niet verwonderlijk dat Fayza het de laatste jaren steeds moeilijker heeft om rond te komen met die 1600 euro.

Sinds haar dochter naar het secundair onderwijs gaat, stegen de schoolfacturen. Bovendien wil de school dit jaar dat elke leerling een laptop aankoopt. Door de stijgende prijzen krijgt ze alsmaar hogere energiefacturen, ondanks een lager verbruik. En aan haar oude wagen heeft ze steeds vaker kosten.

Fayza kan goed budgetteren, weet hoe ze zo goedkoop mogelijk aan gezonde voeding kan komen en verwarmt minimaal. Toch is het de laatste tijd een onmogelijke opdracht om de rekeningen te betalen. Laat staan om geld opzij te zetten voor onverwachte uitgaven.

Fayza wordt er moedeloos van. "Armoede is mij overkomen. Ik heb hier echt niet zelf om gevraagd", vertelt ze. "Ik ben een zelfstandige en mondige vrouw. Na wat moeilijke jaren op zoek naar werk, vond ik in 2012 een vaste job als bediende."

'Ik heb hier echt niet om gevraagd.'

Haar startloon was 2100 euro netto. "Als alleenstaande moeder met een kleuter moest ik toen geen al te gekke dingen doen, maar ik kwam wel rond. Alleen mocht er niets misgaan en dat deed het natuurlijk wel."

Immens verdriet

"Ik had een langeafstandsrelatie met een man en werd ongepland zwanger. Mijn partner wilde hier niets van weten. Maar ik bleek al twintig weken ver dus een abortus kon niet meer."

De partner zag een kind niet zitten, dus stond Fayza er alleen voor. "Ik verloor niet alleen mijn partner, maar uiteindelijk ook mijn pasgeboren zoon. Bij de geboorte bleek dat Rayan een zware afwijking had. Na twee dagen stierf hij in mijn armen."

Het verlies van Rayan was een trauma. Het betekende ook het begin van de echte armoede voor Fayza en haar dochter. "In de nasleep van het immense verdriet wilde ik mijn huis verkopen en een ander huis kopen. Ik wilde weg van alle pijnlijke herinneringen."

Schadevergoeding

Fayza vond een andere woning, de bank keurde haar lening goed, maar haar eigen woning was nog niet verkocht. Dat maakte Fayza onzeker, maar het immokantoor drukte haar op het hart dat het wel los zou lopen. Ze tekende de verkoopsovereenkomst, ook al bleek het keuringsverslag van de elektriciteit te ontbreken. Dat komt later nog wel in orde, dacht ze, maar dat deed het niet.

Het kwam tot een dispuut en uiteindelijk gaf de verkoper mondeling zelf aan te willen verkopen aan een andere koper. Zo werd de verkoop geannuleerd. Fayza bracht het immokantoor en de notaris op de hoogte via e-mail.

Dat brak haar achteraf zuur op. Omdat ze geen aangetekend schrijven stuurde, werd ze in de rechtbank in het ongelijk gesteld toen de verkoper een schadevergoeding eiste. Fayza moest een verbrekingsvergoeding van 10 procent van de verkoopwaarde betalen.

Collectieve schuldenregeling

Met haar inkomen en zonder grote reserves was dat een onmogelijke opdracht. Op advies van haar raadsman stapte ze onmiddellijk in een collectieve schuldenregeling. Daardoor zou ze haar eigen woning behouden.

'Fayza begrijpt niet waar al haar geld naartoe is.'

Op zeven jaar tijd zouden haar schulden afbetaald zijn. Fayza zit nu in jaar zes. "De harde realiteit is dat ondanks al mijn inspanningen er nog steeds 16.000 euro schuld open staat. Ik trek het gewoon niet meer."

Fayza begrijpt niet waar al haar geld naartoe is. Volgens haar eigen berekeningen zou de schuld al veel lager moeten zijn. Ze wantrouwt haar schuldbemiddelaar. Een advocaat die ze vroeg om de zaak te onderzoeken, liet het dossier uiteindelijk links liggen. Ook een jurist van het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) gaf aan dat er niet veel aan te doen was.

Van het kastje naar de muur

"Ik word voortdurend van het kastje naar de muur gestuurd. Er is blijkbaar niemand die mij wil of kan helpen. Dat ik voortdurend bijna als een crimineel behandeld wordt, is zeer zwaar om te dragen. Ik heb nooit iemand iets misdaan. Ik heb me laten vangen op een moment dat ik zeer kwetsbaar was."

'September was altijd al een hel, maar dit jaar was het nog veel erger.'

Sinds eind augustus zit Fayza er helemaal door, vertelt ze. "Niet alleen kan ik de schoolfactuur voor die laptop niet betalen, ik kreeg een afrekening van het water van 800 euro. Er was een mankement aan het toilet waardoor het water bleef lopen. Ik heb dat pas laat opgemerkt. En dat terwijl we zo zuinig zijn op ons verbruik. September was altijd al een hel, maar dit jaar was het nog veel erger."

"Ik had nooit gedacht dat ik zou moeten knokken om mijn dochter een boterham te geven. Het opboksen tegen de situatie neemt zo veel energie in beslag, dat mijn gezondheid lijdt. Ik slaap slecht, ik huil veel en ik pieker. Ik weet niet wat er gaat gebeuren. Maar als er niet dringend hulp komt, vrees ik het ergste."

Lang niet de enige

Fayza is lang niet de enige alleenstaande moeder in armoede in ons land. Maar liefst 40 procent van de eenoudergezinnen in België leeft op of onder de armoedegrens. Dat is vier keer meer dan een gezin met twee volwassenen en twee kinderen.

Eenoudergezinnen zijn de meest kwetsbare vorm van alle gezinstypes. Alleenstaande ouders combineren vaak een betaalde job met de solo-zorg voor kinderen. Die al dan niet deeltijdse job beschermt het eenoudergezin te weinig tegen armoede.

Beduidend moeilijker

Ook de armoede-indicator die op een andere manier armoede meet, toont aan dat eenoudergezinnen het beduidend moeilijker hebben in ons land. De indicator geeft een beeld van de 'materiële en sociale deprivatie': in welke mate kunnen mensen zich bepaalde bezittingen of handelingen niet veroorloven?

'Vier op tien kan geen beschadigde meubels vervangen.'

Ruim de helft van de eenoudergezinnen blijkt geen onverwachte uitgave te kunnen doen, iets minder dan de helft kan geen week vakantie per jaar buitenshuis nemen en vier op tien kan geen beschadigde of versleten meubels vervangen.

31 procent kan niet regelmatig deelnemen aan vrijetijdsactiviteiten, 28 procent kan geen wekelijks bedrag uitgeven voor persoonlijke behoeften en 27 procent kan niet minstens eenmaal per maand met vrienden of familie afspreken om iets te eten of te drinken.

Armoede is vrouwelijk

Eenoudergezinnen zijn uitgesproken vrouwelijk. In acht op de tien gevallen gaat het over alleenstaande moeders met kinderen. Bij eenoudergezinnen weerspiegelt de grote sociale ongelijkheid eveneens een uitgesproken genderongelijkheid. Vrouwen zijn kwetsbaarder voor armoede dan mannen. Vrouwen zijn ook onevenredig vertegenwoordigd in de werkloosheidsuitkeringen, ziekte-uitkeringen en leefloon.

'Vrouwen zijn kwetsbaarder voor armoede dan mannen.'

Ze zijn kwetsbaarder voor armoede omdat ze vaak de kinderzorg op zich nemen na echtscheiding en af te rekenen hebben met structurele drempels op de arbeidsmarkt, zoals de loonkloof en onderbetaalde zorgberoepen.

De Vrouwenraad kaart al jaren de zeer kwetsbare situatie van alleenstaande moeders aan. De koepelorganisatie van vrouwenorganisaties strijdt namelijk voor gendergelijkheid en sociale rechtvaardigheid. Beiden zijn onlosmakelijk verbonden.

Structurele maatregelen nodig

De Vrouwenraad dringt bij beleidsmakers aan op een aantal structurele maatregelen voor kwetsbare eenoudergezinnen. We roepen op om de genderdimensie van armoede te erkennen en in te zetten op kinderopvang, zorgverlof en betaalbare huisvesting.

Onze gloednieuwe federale regering valt op als het gaat over haar gendergelijkheid. In het regeerakkoord lezen we dat een genderperspectief en gelijke kansen een transversaal thema is voor alle beleidsdomeinen.

'We roepen op om de genderdimensie van armoede te erkennen en in te zetten op kinderopvang, zorgverlof en betaalbare huisvesting.'

Op vlak van armoedebestrijding komt er bijzondere aandacht voor kinderarmoede en eenoudergezinnen, aldus dat regeerakkoord: "We besteden specifieke aandacht aan (alleenstaande) ouders. We onderzoeken, binnen de federale bevoegdheden, welke financiële en andere drempels we kunnen wegnemen, zodat het voor hen gemakkelijker wordt om werk en gezin te combineren."

Die woorden stemmen ons hoopvol. Maar de praktijk zal moeten uitwijzen hoe en of deze regering in de praktijk het verschil kan maken voor Fayza en de vele andere alleenstaande moeders die net zoals haar in de kou staan.

# data[].attributes.attachment_link.title
'Armoede is mij overkomen. Ik heb hier echt niet om gevraagd'

# data[].attributes.attachment_link.description
Fayza (48) is een voltijds werkende alleenstaande moeder.Ze heeft een tienerdochter van veertien en zit in een collectieve schuldenregeling. De communicatie met de schuldbemiddelaar verloopt zeer moeizaam. Al zes jaar krijgt ze maandelijks hetzelfde bedrag: 1600 euro. Doenbaar, denk je op het eerste gezicht. Maar is dat wel zo?

# data[].attributes.headline
Belgisch staatsblad - Moeders voor Moeders publicaties

# data[].attributes.subject
Belgisch staatsblad - Moeders voor Moeders publicaties

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Crisis weerbaarheid van Moeders Voor Moeders

Welke bedrijven zijn het best gewapend tegen de huidige economische tendensen en de energiecrisis?

Publicaties Belgisch Staatsblad van Moeders Voor Moeders

Veelgestelde vragen

Wat is het btw-nummer van Moeders Voor Moeders?

Het btw-nummer van Moeders Voor Moeders is BE0452975944.

Wanneer werd Moeders Voor Moeders opgericht?

Moeders Voor Moeders werd opgericht op 08-06-1994.

Wat is het adres van Moeders Voor Moeders?

De huidige maatschappelijke zetel van Moeders Voor Moeders is Helmstraat 87-89, 2140 Antwerpen.

Wanneer heeft Moeders Voor Moeders voor het laatst een jaarrekening neergelegd?

De meest recente jaarrekening van Moeders Voor Moeders werd neergelegd op 22-08-2023. Je kan deze hier raadplegen.

Hoeveel werknemers heeft Moeders Voor Moeders?

Er zijn geen FTE's actief bij Moeders Voor Moeders of er was geen informatie over de personeelscijfers beschikbaar.

Wat is de jaarlijkse omzet van Moeders Voor Moeders?

Bij de meest recente neerlegging van de jaarrekening publiceerde Moeders Voor Moeders geen omzetcijfers. De brutomarge van Moeders Voor Moeders is € 236.849,72.

U heeft Javascript geblokkeerd. Om gebruik te maken van de website dient u Javascript te deblokkeren.
Meer details

# data[].attributes.attachment_link.description
Consulteer alle bedrijfsgegevens van Moeders Voor Moeders in Antwerpen met btw-nummer BE0452975944.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Waarom liet een moeder haar pasgeboren baby achter in een park in Merksem? Volgens Moeders voor Moeders, de vzw die onder meer de vondelingenschuif in Antwerpen beheert, zijn er verschillende redenen waarom een vrouw zo'n beslissing neemt: van armoede tot ontrouw. "Maar allemaal zijn ze zo wanhopig, dat ze geen andere uitweg zien", klinkt het.

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom laat een moeder haar baby achter? "Ze zijn radeloos"

# data[].attributes.attachment_link.description
Waarom liet een moeder haar pasgeboren baby achter in een park in Merksem? Volgens Moeders voor Moeders, de vzw die onder meer de vondelingenschuif in Antwerpen beheert, zijn er verschillende redenen waarom een vrouw zo'n beslissing neemt: van armoede tot ontrouw. "Maar allemaal zijn ze zo wanhopig, dat ze geen andere uitweg zien", klinkt het.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De vzw Moeders voor Moeders in Borgerhout is veroordeeld voor discriminatie door de rechtbank van eerste aanleg, omdat ze moeders met een islamitische hoofddoek alleen maar toelaat en hulp geeft in de inkomhal, en niet in de rest van het gebouw, als ze hun hoofddoek niet afnemen. De vzw voerde naar eigen zeggen een hoofddoekenverbod in, omdat sommige moeders zich niet op hun gemak zouden voelen, als er vrouwen met een hoofddoek aanwezig zijn. Unia, de openbare instelling die discriminatie bestrijdt, ging in overleg met de vzw, maar stapte uiteindelijk naar de rechter. Moeders voor Moeders moet nu haar reglement aanpassen en het hoofddoekenverbod afschaffen. Ze moeten een dwangsom betalen van 500 euro per keer dat een overtreding vastgesteld wordt. De vzw wil nog niet reageren en overlegt nog met haar advocaat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moeders Voor Moeders veroordeeld wegens discriminatie: vrouwen met hoofddoek moeten toegang kunnen krijgen tot alle hulpverlening

# data[].attributes.attachment_link.description
De vzw voerde een hoofddoekenverbod in en hielp vrouwen met een islamitische hoofddoek in een aparte ruimte.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lou, Jef, Lore en Marianne, dat zijn de vier kindjes die afgelopen jaar door hun biologische ouders naar de vondelingenschuif in Antwerpen zijn gebracht. Het zijn niet hun officiële namen, maar tijdelijke namen die ze kregen van de vrijwilligers van Moeders voor Moeders. Alle vier de kindjes hebben intussen een plaats gevonden in een gezin, maar Moeders voor Moeders wil - om de privacy van de kinderen te respecteren - niet zeggen of het om adoptiegezinnen of de biologische ouders gaat.

"De biologische ouders kunnen, ook wanneer ze het kindje hebben afgestaan, nog altijd contact met ons opnemen, bijvoorbeeld als ze zich bedenken. Als we na een paar weken niets hebben gehoord van de biologische ouders, dan wordt er een adoptieprocedure opgestart", zegt Katrien Beyer, de coördinator van de vondelingenschuif bij Moeders voor Moeders.

De vier kindjes verkeerden in goede gezondheid, toen ze werden gevonden in het vondelingenluik. "Gelukkig maar", zegt Beyer. "Sinds onze opstart in 2000, werden 17 kindjes te vondeling gelegd bij ons. Ze stelden het allemaal goed. Dat is een goede zaak, anders had ons verhaal er heel anders uitgezien."

# data[].attributes.attachment_link.title
In 2018 vier kindjes in Antwerpse vondelingenschuif gelegd

# data[].attributes.attachment_link.description
Afgelopen jaar werden vier kindjes naar de Antwerpse vondelingenschuif gebracht. Het gaat om twee jongens en twee meisjes. Alle vier de kindjes verkeren in goede gezondheid.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Er is enkele weken geleden opnieuw een baby'tje gevonden in de Antwerpse vondelingenschuif. Het jongetje krijgt de schuilnaam 'Finn' mee. Het is burgemeester en wettelijke voogd Bart De Wever die het nieuws bekendmaakte. Het was sinds 2019 geleden dat er nog een baby'tje achtergelaten werd in de schuif.

Voor het eerst in twee jaar is er opnieuw een kindje gevonden in de vondelingenschuif in Antwerpen. Het jongetje werd enkele weken geleden al gevonden, maar omwille van privacyredenen werd het nieuws nu pas bekendgemaakt. Sinds het OCMW opging in de stad, is het burgemeester Bart De Wever (N-VA) die automatisch de voogdij van de vondeling op zich neemt.

Het jongetje verkeert in goede gezondheid. Het kreeg van Moeders voor Moeders een naam, maar eveneens omwille van de privacy wordt die niet bekendgemaakt. Hij kreeg van De Wever de schuilnaam Finn. "Enige tijd geleden werd deze rakker bij Moeders voor Moeders in de vondelingenschuif gelegd. De mama kwam zich daarna helaas niet melden. Ze blijft heel welkom om dat alsnog te doen. Voorlopig ben ik de voogd van dit kleine wonder. Mijn dochters noemden hem baby Finn. Het zal de kleine Finn aan niets ontbreken. Welkom nieuwe Antwerpenaar, en weet dat je liefdevol bent ontvangen in onze stad", liet de burgemeester weten op zijn Facebook-pagina.

Het is al het 18de kindje dat in de schuif gevonden wordt. De vondelingenschuif in Antwerpen bestaat al sinds 2000. In 2004 en 2006 geraakten drie mama's niet tot aan de schuif, maar werden de kindjes wel bij Moeders voor Moeders binnengebracht. Pas in 2007 werd er voor het eerst een kindje in de schuif gevonden, Thomas. Buiten de vondelingenschuif werden ook nog vier kindjes te vondeling gelegd. Het recordjaar was 2018, met vier vondelingen. Enkele baby'tjes werden later herenigd met hun biologische moeder.

6 januari 2004: Emma wordt gevonden in een appartementsgebouw in Merksem

25 juni 2004: De moeder van Marie geraakt net niet aan de vondelingenschuif en moet wegens complicaties naar het ziekenhuis. Daar verdwijnt ze uiteindelijk. Marie leefde een jaar lang bij bezielster van de schuif, Monique Verdickt.

26 november 2006: Jasper wordt gevonden aan het station in Essen

17 november 2007: Thomas is de eerste vondeling in de schuif

18 juni 2009: Michaël

24 juli 2012: Adriaan wordt op straat in de armen geduwd van een Moeders voor Moeders-medewerkster

Zomer 2012: Anonieme baby. De mama van het kindje meldde zich en zo konden moeder en baby herenigd worden.

3 november 2012: Pieter

December 2014: Jules

April 2015: Louise Marie

Winter 2016-2017: Anna

April 2016: Maarten

2018: Lou, Jef, Marianne en Lore. Eén van de kindjes werd herenigd met de biologische moeder

Maart 2019: Arthur werd achtergelaten in een appartementsgebouw in centrum Antwerpen. De Poolse moeder werd gevonden en vervolgd. Ze kreeg uiteindelijk geen straf.

2019: Johannes

2021: Baby Finn

# data[].attributes.attachment_link.title
Opnieuw baby'tje gevonden in vondelingenschuif, Bart De Wever wettelijke voogd: "Welkom, nieuwe Antwerpenaar"

# data[].attributes.attachment_link.description
Er is enkele weken geleden opnieuw een baby'tje gevonden in de Antwerpse vondelingenschuif. Het jongetje krijgt de schuilnaam 'Finn' mee. Het is burgemeester en wettelijke voogd Bart De Wever die het nieuws bekendmaakte. Het was sinds 2019 geleden dat er nog een baby'tje achtergelaten werd in de schuif.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het gaat om een jongetje van ongeveer 3 dagen oud. Volgens de gebruikelijke procedure gaat het parket nu op zoek naar de ouders. In afwachting wordt het overgebracht naar de kinderkribbe.

Als de ouders niet gevonden worden binnen 6 maanden, wordt de baby geadopteerd door een pleeggezin. Het pleeggezin mag de naam van het kind altijd aanpassen.

# data[].attributes.attachment_link.description
De jongen werd afgelopen weekend teruggevonden in de vondelingenschuif van het ocmw van Antwerpen.

# data[].attributes.attachment_link.description
“Moeders voor Moeders is een Antwerpse vzw die in 1994 werd opgericht. Ondertussen is het een begrip in Antwerpen. Ook de vondelingenschuif is een initiatief van Moeders voor Moeders”, vertelt Sandra. “De vzw steunt kinderen van 0 tot 14 jaar uit kansarme gezinnen. Iedereen mag er bruikbare spullen afgeven. Vrijwilligers sorteren het materiaal en delen het uit.”

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sinds 2000 zijn er 18 kinderen in het luik achtergelaten. Het eerste kindje was in 2004. "Dat was eigenlijk niet echt in het luik", legt Katrin Beyer uit. "De moeder belde ons. Ze was aan het bevallen, maar ze ging niet aan het luik geraken. Dan zijn wij haar gaan helpen." De moeder veranderde al snel van gedachte en wilde toch zelf voor het kind proberen zorgen. "Wij hebben haar toen begeleid, maar op een dag is de moeder toch met de noorderzon vertrokken. Een van de vrijwilligsters van vzw Moeders voor Moeders heeft toen nog een tijd voor het kindje gezorgd. Uiteindelijk is het meisje definitief ondergebracht bij familieleden. Ze kreeg de naam Marie en zocht later zelf opnieuw contact met de vrijwilligster van Moeders voor Moeders."

In 2007 werd het tweede kindje, een jongen, Thomas gevonden. "De vindster mag het kind altijd zelf een voor- en achternaam geven. Ze mag ook samen met de voogd naar de burgerlijke stand om het kind aan te geven." Bij de aanvang van ieder nieuw jaar maakt vzw Moeders voor Moeders bekend hoeveel kinderen het jaar ervoor in de vondelingenschuif zijn achtergelaten. Wanneer de baby's exact zijn gevonden, houden ze geheim om de anonimiteit van de vondelingen te garanderen. De laatste baby is vorig jaar in de schuif gelegd.

"Als je een baby'tje hoort huilen, is het echt een schok. We hebben een strak protocol dat we dan volgen: als eerste pakken we het kindje vast. Dat is bitterzoet, want je bent blij dat het kind nog leeft, maar je denkt natuurlijk meteen aan de moeder." Vervolgens komt een dokter de baby onderzoeken en wordt de burgemeester verwittigd. Hij zet dan de juiste diensten in. "Wij willen zeker niet in het vaarwater van de adoptiediensten komen. Het enige wat wij doen is het kind veilig aannemen en veilig doorgeven", aldus Katrin Beyer.

"Wij zoeken achteraf geen contact met de kinderen. Soms zijn er wel moeders die terugkomen op hun beslissing. Dan ga ik in gesprek met hen. Als de mama uiteindelijk het kindje terug wil, en ze voelt zich veilig genoeg om zich te identificeren, gaan we samen naar het parket." Een kind ergens achterlaten blijft een strafbaar feit. Maar het gebeurt regelmatig dat kinderen herenigd worden met hun moeder, zonder juridische gevolgen.

# data[].attributes.attachment_link.title
20 jaar vondelingenschuif: "Als je een kindje vindt, is dat een enorme schok. Je zit dan meteen vol met adrenaline"

# data[].attributes.attachment_link.description
Sinds 2000 zijn er 18 kinderen in het luik achtergelaten. Het eerste kindje was in 2004. "Dat was eigenlijk niet echt in het luik", legt Katrin Beyer uit. "De moeder belde ons. Ze was aan het bevallen, maar ze ging niet aan het luik geraken. Dan zijn wij haar gaan helpen."

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Onder meer in Duitsland, Polen en Oostenrijk is er in elke grote stad een vondelingenschuif. Daar gaat het initiatief uit van de overheid, wij hebben dat privé uit de grond gestampt", vertelt Monique Verdickt van vzw Moeders voor Moeders. In 2000 opende zij op eigen initiatief een vondelingenschuif, een zeer omstreden beslissing toen.

"De reacties waren toen over de hele lijn negatief. De grootste kritiek was dat er instanties genoeg waren waar moeders naartoe konden met hun baby, zowel voor adoptie als pleegouderschap. We werden afgeschilderd als overbodig", blikt Verdickt terug. "Enkel de politiediensten en kinderartsen vonden dit een goede zaak. Politiemensen vinden immers liever een levend kind terug dan een kinderlijkje langs de kant van de weg."
(lees voort onder de video)

# data[].attributes.attachment_link.title
"Vondelingenschuif ook goed idee in andere steden"

# data[].attributes.attachment_link.description
Afgelopen winter werd een tiende baby, Anna, achtergelaten bij Moeders voor Moeders in Antwerpen. De enige vondelingenschuif in ons land bestaat er sinds 2000. In Brussel wordt er binnenkort eentje geopend, maar ook andere steden zouden er baat bij hebben.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De vondelingenschuif bestaat intussen ruim 20 jaar. Daar kunnen radeloze moeders hun pasgeboren kind veilig en anoniem achterlaten. De vrijwilligers van vzw Moeders voor Moeders vangen de baby op en zorgen voor een nieuwe thuis voor het kind. Enkele weken geleden is zo een jongetje achtergelaten. Dat was voor het eerst sinds 2019. Het gaat om de 19e vondeling sinds het starten van de schuif.

"We hebben meteen onze arts-vrijwilliger gebeld en die verklaarde het kindje helemaal gezond", zei Katrin Beyer van vzw Moeders voor Moeders in "Het Journaal": (lees verder onder de video)

Er is pas nu over gecommuniceerd, omdat Moeders voor Moeders de kans wil geven aan de moeder om zich te bedenken. Volgens de vzw is het de tijdelijke voogd - in dit geval De Wever - die uiteindelijk beslist wanneer en hoe ermee naar buiten wordt gekomen.
Vanmorgen berichtte de burgemeester erover op zijn Facebook-pagina:
"De mama kwam zich daarna helaas niet melden", schrijft De Wever. "Ze blijft heel welkom om dat alsnog te doen. Voorlopig ben ik de voogd van dit kleine wonder. Mijn dochters noemden hem baby Finn. Het zal de kleine Finn aan niets ontbreken. Welkom nieuwe Antwerpenaar, en weet dat je liefdevol bent ontvangen in onze stad."

# data[].attributes.attachment_link.title
Baby in vondelingenschuif in Antwerpen, De Wever: "Mijn dochters noemden hem baby Finn"

# data[].attributes.attachment_link.description
Dat meldt burgemeester Bart De Wever op Facebook en bevestigt vzw Moeders voor Moeders aan VRT NWS.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De vzw Moeders Voor Moeders uit Borgerhout, die hulppakketten uitdeelt aan hulpbehoevende moeders, is het niet eens met het vonnis van de Antwerpse rechter en gaat in beroep. De rechter besliste vorige week dat het hoofddoekenverbod van de vzw discriminerend is. Vrouwen met een hoofddoek zijn niet toegelaten in bepaalde ruimten van het gebouw. "Wij willen vrouwen net dichter bij elkaar brengen", reageert Katrin Beyer van Moeders voor Moeders.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moeders voor Moeders uit Borgerhout in beroep tegen veroordeling voor discriminatie: "Wij willen net verbinden"

# data[].attributes.attachment_link.description
"Wij willen geen zaal met aan de éne kant vrouwen met hoofddoek en aan de andere kant vrouwen zonder hoofddoek"

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Strikt genomen kan de moeder van het kindje dat in Merksem te vondeling werd gelegd een straf krijgen in ons land. "Maar onze ervaring is dat het parket wel oren heeft naar het persoonlijke verhaal van de moeder", zegt Katrin Beyer van de vzw Moeders voor Moeders, die de vondelingenschuif in Borgerhout ook beheert.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moeders voor Moeders na vondst pasgeboren baby in Merksem: "Had de mama maar kunnen praten met iemand"

# data[].attributes.attachment_link.description
Strikt genomen kan de moeder van het kindje dat in Merksem te vondeling werd gelegd een straf krijgen in ons land. "Maar onze ervaring is dat het parket wel oren heeft naar het persoonlijke verhaal van de moeder", zegt Katrin Beyer van de vzw Moeders voor Moeders, die de vondelingenschuif in Borgerhout ook beheert.