# data[].attributes.attachment_link.readable_text
podcast

door
Meer informatie
Remco Pijpers

Gepubliceerd op

Hoe kijkt Gert Biesta aan tegen de digitaliseringstrend in het onderwijs? In twee nieuwe afleveringen van de podcastserie 'Onder pedagogen' gaan we...

Tips

door
Meer informatie
Remco Pijpers

Gepubliceerd op

bijgewerkt op

Scholen zijn mikpunt van roddelaccounts op TikTok, op grote schaal zo lijkt het. Via anonieme accounts, die veelal de naam Gossip Girl...

Nieuws

door
Meer informatie
de redactie

Gepubliceerd op

In het najaar van 2023 wordt het Expertisepunt digitale geletterdheid gelanceerd. Het Expertisepunt brengt vraag en aanbod bij elkaar rondom digitale geletterdheid...

# data[].attributes.attachment_link.title
Simon Verwer over Philippe Meirieu, pedagogiek en digitale geletterdheid - Kennisnet

# data[].attributes.attachment_link.description
Scholen moeten leerlingen weerstand leren bieden tegen digitale beïnvloeders. Dat is één van de les die we kunnen leren van de invloedrijke Franse pedagoog Philippe Meirieu, aldus Simon Verwer.

# data[].attributes.body
Gert Biesta pleit voor herstel van dit unieke vakgebied in zijn oratie Tijd voor pedagogiek: Over de pedagogische paragraaf in onderwijs, opleiding en vorming.

# data[].attributes.body
Pedagogie van de onderdrukten van Paolo Freire (1968) uit het boek 'Dat is pedagogiek' van Jan Masschelein

# data[].attributes.headline
De leraar als transformatieve intellectueel

# data[].attributes.subject
De leraar als transformatieve intellectueel

# data[].attributes.body
De relatie tussen pedagogiek en democratie is een van de centrale thema's in Giroux werk. De bijgevoegde tekst van Giroux komt uit Teachers als Transformative Intellectuals en is verschenen in 1985. Hierin onderzoekt Giroux de rol en functie van publieke intellectueel als reactie tegen wat hij "de proletarisering van het werk van leerkrachten" noemt. Hij doelt hiermee op de tendens om leerkrachten de status toe te dichten van gespecialiseerde technici in een schoolse bureaucratie, waarbij hun rol erin bestaat om het vooropgestelde curriculum zo juist (lees: zo efficiënt en effectief) mogelijk te implementeren en te managen, eerder dan die curricula te ontwikkelen of kritisch te benaderen in het licht van pedagogische bezorgheden.

# data[].attributes.headline
Leraar met hart en ziel ( the courage to teach)

# data[].attributes.subject
Leraar met hart en ziel ( the courage to teach)

# data[].attributes.body
Nederlandse vertaling van het boek The courage to teach van Palmer J. Palmer.

# data[].attributes.body
Deze werkvorm kan gebruikt worden ter verdieping van de tekst van Van Manen mbt het pedagogisch moment.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Film opent nieuwe werelden. De wereld van de kunsten of de wetenschap, de wereld van de techniek of de wereld van de pedagogiek, van hoe te verhouden tot de ander en het andere. Rob van der Poel zat recent in de bioscoop in Nijmegen met leraren uit po, vo en hbo, zette een pedagogisch bril op en voerde na afloop gesprek. Hoe speelt vrijheid een rol in deze film? ' Vrijheid zit voor mij vast aan het gevoel van verbondenheid en verantwoordelijkheid, zo laat Hors Normes mij zien.'
Het mailtje van mijn NIVOZ-collega Willemijn van Woerkum doet me direct in mijn agenda duiken. 'Woensdag 8 maart? Gelukkig, dan kan ik.' De indirecte uitnodiging komt van Carlos van Kan, met wie Willemijn optrekt vanuit haar rol als coördinator van het Programma Grootstedelijke Pedagogiek. Carlos is behalve lector Pedagogische professionaliteit van leraren op de Hogeschool Rotterdam ook verbonden aan MOVEL, de Master Ontwerpen van Eigentijds Leren van de Hogeschool Arnhem Nijmegen. Vanuit die hoedanigheid organiseert hij - onder meer met Maaike Nap - een middag in het LUX-theater. We gaan door een pedagogische bril naar een film kijken, in dit geval Hors Normes uit 2019.

Voor mij komen er veel lijntjes en interesse bij elkaar. Maaike ken ik van eerdere ontmoetingen en vanuit een korte samenwerking rondom het promotiewerk van Lisette Bastiaansen, over Aandachtige betrokkenheid. Met Carlos van Kan wilde ik - vanwege de verhuizing van NIVOZ naar Rotterdam en diens pedagogische kennis en onderzoeksachtergrond - toch al eens kennismaken. En dat film een voertuig is waarmee je nieuwe werelden kan betreden en tegelijk jezelf en anderen als betekenisgevers kan ervaren, was me al duidelijk toen ik zelf in 2011 bij NIVOZ aansloot.

De documentaire Children full of Life (uit 2003) was een van de eerste dingen waar ik bij binnenkomst naar kon kijken. Leren voor het leven, daar gaat het over in de klas bij meester Kanamori, en hij hanteert daarbij één uitgangspunt: 'Als een kind niet gelukkig is, is niemand gelukkig'. Zijn lespraktijk - zoals het nog steeds in vijf delen op YouTube is te bekijken - maakt indruk. Maar niet alleen op mij. Een jaar later reist dezelfde Kanamori (65 jaar inmiddels) op uitnodiging van NIVOZ door het land, naar klassen in po en vo, maar ook op hogescholen. Meer dan 5000 mensen hangen aan zijn lippen. Zelf ben ik er elf dagen, alle keren, bij. Geen bezoekje is hetzelfde, Kanamori maakt onderwijs in het hier en nu, kijkt en werkt met wat er is.

Anderhalf jaar later zit ik in Onderwijsstad Groningen op het podium na het aanschouwen van - de onderwijsfilm van het jaar 2014. In een volle theaterzaal gaan we in gesprek over de betekenis ervan voor het onderwijs. Destijds viel het me al op dat mensen niet dezelfde dingen zien en dat het gesprek kan verzanden in wat goed zou zijn en wat slecht. Als trouwe klant van zowel het IFFR (Rotterdam) als het IDFA (Amsterdam) - die zich allebei ook op educatie en onderwijs richten - blijf ik me verwonderen over de impact die film op mij kan hebben. NIVOZ wordt een vaste partner bij de jaarlijkse verkiezing van de Onderwijsfilm van het jaar. Of het nu gaat over Entre les Murs, Down to Earth of ; er wordt in de bioscopen, maar ook in het onderwijs, door leraren en schoolleiders, graag bij films nagesproken en soms ook hevig gediscussieerd.

De belangrijkste ontwikkeling maak ik in dat opzicht zelf door als ik het boek De lichtheid van het opvoeden uit 2008 van Jan Masschelein in mijn handen gedrukt kreeg. De film Le Fils - van de Waalse gebroeders Dardenne - is daarbij als uitgangspunt genomen om pedagogische begrippen te duiden. De tekst uit de samenvatting: 'De lichtheid van het opvoeden, een oefening in kijken, lezen en denken, wil een handboek zijn dat een kijkmethode biedt ter voorbereiding van het concrete, pedagogische handelen. Le Fils toont ons waar het in opvoeden om gaat en wat het betekent opvoeder te zijn: het is in de eerste plaats een houding, een manier van doen, een ethos. Op toegankelijke wijze brengt dit handboek die pedagogische houding in kaart. Daarbij worden woorden gebruikt die de pedagogische en wijsgerige traditie bieden: aanvaarding, denken, aandacht, initiëren, spreken, werken, wenden, emanciperen, gastvrijheid, vertrouwen en meesterschap.'

Ik lees de eerste twintig bladzijden en ben helemaal verkocht, ook omdat ik me de film van 20 jaar terug nog kan herinneren. Vooral de scene waarop de vader de jongen alsnog naar de keel vliegt in de werkplaats. De jongen is dezelfde die zijn eigen zoon om het leven heeft gebracht. De vader wist dat al die tijd al, maar kan zich niet meer inhouden. De blik in de ogen van de jongen doet de relatie in één moment veranderen. Het gaat de broers Dardenne en ook Masschelein niet om het goede voorbeeld, om goed of slecht pedagogisch handelen. Het draait om relationele thema's en verhoudingen, om emoties en dilemma's waar we allemaal - in onderwijs en opvoeding - mee te maken hebben.

Het gaat de broers Dardenne en ook Masschelein niet om goed of slecht pedagogisch handelen. Het draait om relationele thema's en verhoudingen, om emoties en dilemma's waar we allemaal - in onderwijs en opvoeding - mee te maken hebben.''

Als ik Carlos en Maaike tevoren via Zoom spreek, komen zij ook met het klassieke boek van Masschelein en vertellen ze dat de MOVEL-filmmiddag ' Samen werk maken van pedagogiek' ook deels op zijn werk en aanpak is geïnspireerd. Wel hebben ze de tweedejaars studenten - veelal ervaren leerkrachten uit po, vo, mbo of hbo - de regie over de middag in handen gegeven. 'Ook omdat onze master de leraar zelf aan het ontwerpen wil brengen en ze bijna aan het einde van hun studie zitten.'

Ik zet mijn eigen verkenning en voorbereiding intussen voort en zoek op internet op 'pedagogiek en film'. Ik beland allereerst bij Henry Giroux, een man van naam uit de kritische pedagogiek. Hij heeft expliciet geschreven over de plek van film in onderwijs en samenleving. Breaking into the Movies. Public Pedagogy and the Politics of Film. Ik bekijk zijn werk en lees artikelen. Met mijn eerdere zoekopdracht verschijnt er ook een link naar een ogenschijnlijk Vlaamse website. Het zit boordevol, met vaak Franstalige films, die door meer mensen bekeken zijn, die scenes bespreken en voorzien van hun eigen subject zijn. Ik herken films en documentaires als , Die Welle, Being in the world. De website lijkt opgetuigd te zijn voor een speciale studie, misschien uit Leuven. Voor mij is het in elk geval een onverwachte inspirerende ontdekking.

Aan alle bezoekers in het LUX Nijmegen - zo'n 50 in totaal - wordt woensdagmiddag 8 maart gevraagd op een speciale manier te gaan kijken. Daarvoor worden er kaartjes verdeeld met daarop drie begrippen: vrijheid, gelijkheid en vorming. Het zijn, zo vertellen de moderatoren Ingeborg van de Heuvel, Johan Smarius en Miriam Zwaan, pedagogische begrippen die in later werk van Jan Masschelein met Maarten Simons - De leerling centraal in het onderwijs - uitvoerig worden besproken. Er staat een centrale vraag op het kaartje: Hoe speelt vrijheid een rol in de film? Ga samen de dialoog aan! Gevolgd door een paar korte richtinggevende stellingen op de achterkant: Onderwijs als oefenplaats. En: Onderwijs breekt met voorbestemming.

Hors Normes ( The Specials) blijkt een film te zijn van de makers van de kaskraker Intouchables (uit 2011 alweer). Twee mannen werken met jongeren en volwassenen met een ernstige vorm van autisme, die eigenlijk nergens terecht kunnen. Ze vangen ze op, doen wat er gedaan moet worden, vanuit het hart, ondanks knellende regels en systemen waarmee ze te maken hebben. Het sentiment gaat ook in deze gepaard met humor. Zeker tegen het einde komen er ook voor mij ontroerende scenes voorbij. 'Ik heb het niet helemaal droog gehouden,' beken ik, als we in groepjes van vier onze ervaringen delen. Via een handige Padlet - waarop we allemaal iets kunnen intikken - verschijnen alle stemmen in korte zinnen op het grote scherm. Daarna kan er ook een bredere dialoog plaatsvinden.

Ik luister en herken de vragen in het plenaire deel, de ambigue werkelijkheid van het leven die ook in deze film wordt geschetst. Joseph en Dylan worden mensen zoals jij en ik. Verlangend naar veiligheid, vertrouwen en liefde. En tegelijk zo uniek en authentiek, als we ze in een van de slotscènes over het toneel zien dansen. Vrijheid zit voor mij vast aan het gevoel van verbondenheid en verantwoordelijkheid, zo laat Hors Normes mij zien. En aan de ruimte die je de ander telkens weer laat. Zonder jezelf achter te houden. Ook Bruno en Malik - de begeleiders van de autististische jongeren, hebben hun grenzen. Maar er is altijd een nieuwe kans. Of, in hun eigen hoopvolle woorden: ' We zijn er bijna.' En: 'We bedenken wel iets.'

Joseph en Dylan worden mensen zoals jij en ik. Verlangend naar veiligheid, vertrouwen en liefde. En tegelijk zo uniek en authentiek.''

Ik zal er op deze plek verder niets meer over zeggen, zodat het waardevol blijft om de film met je medestudenten in opleiding, of met een bestaand schoolteam, te bekijken. Maar je kunt natuurlijk evengoed een eigen keuzefilm of documentaire gebruiken. Via Netflix, 2Doc, HBO+ of amndere streamingdiensten is er tegenwoordig een aanbod waar je altijd wel iets van je gading terugvindt. Immers, zo lees ik in de aankondiging van Maaike en Carlos: 'Een onderwijsfilm is eigenlijk niets anders dan een liefdesfilm, een fascinatie (en soms zelfs een obsessie) met het in beeld brengen van leren, groeien en groter worden.'

PS. Op de valreep lees ik een post van Jan Lauwrens Haisma op LinkedIn. Hij haalt een filmtip van Gert Biesta aan, JoJo Rabbit, over subjectificatie. Hij beschrijft zijn ervaring. Lees hier meer.

# data[].attributes.attachment_link.title
Movies that matter bij MOVEL: 'Hoe speelt vrijheid een rol in deze film? En gelijkheid, of vorming?'

# data[].attributes.attachment_link.description
Film opent nieuwe werelden. De wereld van de kunsten of de wetenschap, de wereld van de techniek of de wereld van de pedagogiek, van hoe te verhouden tot de ander en het andere. Rob van der Poel zat recent in de bioscoop in Nijmegen met leraren uit po, vo en hbo, zette een pedagogisch bril op en voerde na afloop gesprek.

# data[].attributes.body
In deze tijd van toenemende onzekerheid en verandering is het meer dan ooit van belang dat het onderwijs aansluiting vindt bij de maatschappelijke veranderingen. Waar veel scholen vasthouden aan een traditionele aanpak, zijn er ook scholen die een andere weg inslaan en op zoek gaan naar de vernieuwing

# data[].attributes.attachment_link.description
In deze tijd van toenemende onzekerheid en verandering is het meer dan ooit van belang dat het onderwijs aansluiting vindt bij de maatschappelijke veranderingen. Waar veel scholen vast houden aan een traditionele aanpak, zijn er ook scholen die een andere weg in slaan en opzoek gaan naar de vernieuwing.

# data[].attributes.body
François maakt zich klaar voor een nieuw jaar op een school in een moeilijke wijk, waar culturen en denkwijzen vaak met elkaar botsen

# data[].attributes.attachment_link.description
François maakt zich klaar voor een nieuw jaar op een school in een moeilijke wijk, waar culturen en denkwijzen vaak met elkaar botsen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kiet is een lerares die je ieder kind toewenst. Ze is liefdevol en altijd rechtvaardig. Haar geduld is oneindig. Ze leert haar kinderen Nederlands lezen en schrijven, maar vooral ook hoe je met elkaar omgaat en samen problemen oplost. De kinderen in de klas van juf Kiet zijn nog maar pas in Nederland. Alles is nog nieuw en verwarrend. In het begin hebben ze over alles en niets ruzie. De liefdevolle, maar strenge hand van juf Kiet werkt helend. Langzamerhand winnen de kinderen aan zelfvertrouwen.

In een observerende stijl volgen Petra en Peter Lataster vier leerlingen in de klas van juf Kiet. De film wordt vanuit het perspectief van de kinderen verteld: we zien hun geworstel met elkaar en met de nieuwe taal, ruzies en ontluikende liefdes, vriendschappen die ontstaan en weer teloorgaan. De liefdevolle, maar strenge hand van juf Kiet werkt helend voor de kinderen. Langzamerhand winnen ze aan zelfvertrouwen. Dankzij het geduld en de toewijding van de onderwijzeres ontstaat uiteindelijk een liefdevolle gemeenschap.

'De kinderen van juf Kiet'is een hartverwarmende, grappige en aangrijpende documentaire; een film waardoor je je als kijker weer op de lagere school waant; een ode aan de juf die ieder kind verdient.
Regie: Peter en Petra Lataster
Omroep: KRO-NCRV

# data[].attributes.attachment_link.description
De kinderen in de klas van juf Kiet zijn nog maar pas in Nederland. Alles is nieuw en verwarrend. Onder de strenge, maar liefdevolle hand van juf Kiet leren de kinderen niet alleen lezen en schrijven, maar weer kind zijn. Een ode aan de juf die ieder kind verdient.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stichting NIVOZ biedt in haar opleidingen een vrijplaats waar je met collega's en onze docenten je pedagogische kompas kunt ijken, vanuit jouw eigen onderwijspraktijk. Wat betekenen jouw antwoorden voor wie jij bent als leraar of als schoolleider? Hoe vormen jullie op school een pedagogisch team? Hoe versterk je je pedagogisch handelen? De verbinding met je leerlingen?

De vragen

In de filmpjes (± 2 min.)gaat Gert Biesta kort in op deze vragen (de komende tijd worden de filmpjes een voor een toegevoegd):.

'Waar gaat het nu eigenlijk om in ons onderwijs?'

'Zetten we het kind en zijn talenten of de leerstof centraal?'

'Niet alles wat je leerling wenst, is wenselijk. Hoe laat je hem dat zien?'

'Hoe kan een leraar als pedagoog zijn leerlingen laten oefenen met hun vrijheid?'

'Hoe blijf je als school pedagogisch in vorm?'

'Hoe houd je als schoolteam oog voor je pedagogische opdracht?'

'Waarom moet een kind in het onderwijs zijn eigen 'ík' kunnen ontmoeten?'

# data[].attributes.attachment_link.description
Stichting NIVOZ biedt in haar opleidingen een vrijplaats waar je met collega's en onze docenten je pedagogische kompas kunt ijken, vanuit jouw eigen onderwijspraktijk. Wat betekenen jouw antwoorden voor wie jij bent als leraar of als schoolleider? Hoe vormen jullie op school een pedagogisch team? Hoe versterk je je pedagogisch handelen?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Plenair kan het spel worden afgesloten met vragen als: 'Wie is verrast door de uitkomst?', 'Hoe zijn de verschillende legitimatie-typen verdeeld over de groep?' en 'Wat betekent dat voor het werken in een lerarenteam? Door de scoreverdeling op het bord te tekenen, wordt zichtbaar hoe de groep verdeeld is.

# data[].attributes.attachment_link.description
Binnenkort is er een professionele versie van het spel. Tot die tijd kun je het Prioriteitenspel downloaden en printen.

# data[].attributes.attachment_caption
Filmmaker Yara Hannema (1983) zat tien jaar lang op de Amsterdamse Platoschool, die in 2002 de deuren moest sluiten.  

# data[].attributes.attachment_link.title
De Platoschool gemist? Start met kijken op NPO Start

# data[].attributes.attachment_link.description
De ongelofelijke geschiedenis van de Platoschool, een school die het anders deed en uiteindelijk ten onder ging aan onmogelijke idealen.

# data[].attributes.attachment_caption
Jongeren uit het praktijkonderwijs gaan de confrontatie aan met zichzelf, door in gesprek te gaan met hun spiegelbeeld. 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De leerlingen in 'Spiegeldromen' gaan allemaal naar het praktijkonderwijs. Dit schoolniveau is er voor jongeren tussen de 12 en 18 jaar met een IQ tussen 55 en 80 en een leerachterstand op het gebied van lezen en rekenen. Jongeren op het praktijkonderwijs leren beter door praktijkervaring dan door theorie en zijn vaak niet in staat om een vmbo-diploma te behalen. Op 175 kleinschalige praktijkscholen in Nederland bereiden ongeveer 29.000 kinderen zich voor de toekomst.

De leerlingen krijgen veel persoonlijke aandacht op de praktijkschool: er wordt een individueel ontwikkelingsplan opgesteld voor elke leerling aan de hand van zijn doelen en zijn sectorkeuze en er is intensieve begeleiding. Jongeren leren hoe ze zelfstandig kunnen functioneren in de Nederlandse maatschappij met lessen over wonen, werken, burgerschap, leren en vrije tijd, maar ze worden ook voorbereid op de arbeidsmarkt met vakken als Nederlands, rekenen, zorg, horeca en voeding en groen- en dierverzorging.

In de onderbouw ligt de focus op algemene vorming, basisvaardigheden en oriëntatie op de verschillende sectoren op de arbeidsmarkt. In de bovenbouw maken leerlingen de keuze voor een beroepsrichting en gaan ze stagelopen. Veel leerlingen beginnen na vijf of zes jaar praktijkonderwijs met een getuigschrift met een baan. Sommige leerlingen stromen door naar het mbo.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jongeren uit het praktijkonderwijs gaan de confrontatie aan met zichzelf, door in gesprek te gaan met hun spiegelbeeld. Onbevangen vertellen ze over de kwetsbare kanten en dromen ze over de toekomst: professioneel vuurwerkafschieter worden, het bedrijf van mijn vader overnemen (maar dat gaat niet lukken want daar ben ik niet slim genoeg voor), op vakantie naar Parijs.

# data[].attributes.attachment_caption
Artikel: Zijn in tijden van worden: Het recht van de mens op de dag van vandaag.magz_velov_41-3 kaat-verhaeghe

# data[].attributes.attachment_caption
Boek: Van Kan, C.A. (2021). De waarde(n) van onderwijs: Het primaat van de pedagogische professionaliteit van leraren. Hogeschool Rotterdam. 

# data[].attributes.attachment_caption
-	Boek: Van Kan, C.A., Brouwer, P. & Zitter, I. (2013). Bumpy moments in de dagelijkse onderwijspraktijk.

# data[].attributes.attachment_caption
Boek: Van Kan, C. A. (2020). Bumpy Moments: Een handreiking voor het verkennen verwoorden en bespreken van pedagogische waarden.

# data[].attributes.attachment_caption
Fragment Van Manen, M. (2014). Wat te doen wanneer je niet weet wat te doen: Pedagogische sensitiviteit in de omgang met kinderen. Nivoz. 

# data[].attributes.attachment_caption
Masschelein, J., & Simons, M. (2019). Het failliet van onderwijs op maat: naar pedagogische werkplekken. Pedagogiek, 39(3), 349-366

# data[].attributes.headline
Pedagogisch tact in een digitale context

# data[].attributes.subject
Pedagogisch tact in een digitale context

# data[].attributes.attachment_link.title
Pedagogische tact in een digitale context

# data[].attributes.attachment_link.description
Wat betekent het om met tact en sensitiviteit in de klas te staan? En hoe kunnen leraren zich met pedagogische tact tot de digitale wereld van leerlingen verhouden? Aan de hand van het gedachtegoed van Max van Manen, een Canadese pedagoog, geven kenners Wouter Pols en Geert Bors in deze podcast a…

# data[].attributes.headline
Gert Biesta over wereldgericht onderwijs

# data[].attributes.subject
Gert Biesta over wereldgericht onderwijs

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Te gast is Gert Biesta en we spreken naar aanleiding van zijn boek World centered education. In dit vlot leesbare boek scherpt Gert zijn visie aan op subjectificatie, wereld gericht onderwijs, de school in relatie tot de samenleving en het leraarschap.
We spreken over de kernnotie van dat boek, subjectificatie, en begonnen met een schoolvoorbeeld daarvan uit het boek. Gert vertelt hoe ene Homer Lane een moeilijk opvoedbare leerling confronteert met zijn eigen vrijheid te handelen als een zelf.
Subjectificatie gaat dus over vrijheid. Geen ongebreidelde vrijheid, maar existentiële vrijheid om reactie vanuit jouw zelf te geven op een appel uit de wereld, zowel uit de sociale als de natuurlijke wereld. Subjectificatie is per definitie wereldgericht.
Hierna ging Gert in op veelvoorkomende misvattingen over dit begrip, zoals eigenaarschap, subjectiviteit, identiteits- of persoonlijkheidsvorming. Subjectificatie is niet het worden van jezelf, maar van een zelf, niet wie je bent maar hoe je bent.
Ten slotte bespreken we nog drie thema's:

De Parks-Eichmanparadox, waarmee Gert twee paradigma's bespreekt die allebei nodig zijn: onderwijs is cultivatie en existentie; en die laatste maakt subjectificatie mogelijk.
De verhouding tussen school en samenleving aan de hand van twee geschiedenissen: voorbereiden op de samenleving en als vrije tijd; en die laatste maakt subjectificatie mogelijk.
Het leraarschap als een drievoudig geschenk: van het wijzen op de wereld, van de dubbele waarheidsgeving en van zichzelf als leerling, subjectificatie dus.

De drie thema's verduidelijken dat subjectificatie kan gebeuren terwijl je als leraar bezig bent met andere dingen, zoals onderwijzen, cultiveren en voorbereiden op de samenleving, dus tijdens activiteiten van kwalificatie en socialisatie. Gert wijst erop in het begin van de podcast.
Tips van Gert om meer te leren over subjectificatie zijn de boeken van Janusz Korsac en Homer Lane, het boek Summerhill van A.S. Neill en de film Jojo rabbit.
Deze podcast is mede mogelijk gemaakt door ATTC, schoolleidersopleiding in Hilversum en Arkade onderwijsadvies.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
30. gert biesta over wereldgericht onderwijs en subjectificatie n.a.v. zijn meest recente boek

# data[].attributes.attachment_link.title
‎Onderwijs leiden met hart en ziel: 30. Gert Biesta over wereldgericht onderwijs en subjectificatie n.a.v. zijn meest recente boek op Apple Podcasts

# data[].attributes.attachment_link.description
Te gast is Gert Biesta en we spreken naar aanleiding van zijn boek World centered education. In dit vlot leesbare boek scherpt Gert zijn visie aan op subjectificatie, wereld gericht onderwijs, de school in relatie tot de samenleving en het leraarschap. We spreken over de kernnotie van dat boek, subj...

# data[].attributes.headline
Cornelis Verhoeven en zijn betekenis voor vandaag

# data[].attributes.subject
Cornelis Verhoeven en zijn betekenis voor vandaag

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hester IJsseling en Joop Berding spreken in deze NIVOZ-podcast het werk en de betekenis van filosoof Cornelis Verhoeven (1928-2001) voor het onderwijs van vandaag. Over het belang van verwonderen, vertragen en uitstellen.
Je kunt je abonneren op de NIVOZ-podcast via Spotify en Apple Podcasts. We publiceren ongeveer tweewekelijks. Je krijgt dan bij elke publicatie automatisch een melding. Dit is aflevering 33.

Hester IJsseling - lector Professionaliseren met Hart en Ziel aan de Thomas More Hogeschool in Rotterdam - volgde tijdens haar studie filosofie eind jaren tachtig college bij Cornelis Verhoeven. De ontmoeting met de persoon en diens werk is van blijvende invloed op haar denken over onderwijs, zo vertelt ze.

Joop Berding - tot zijn pensioen in 2017 docent en onderzoeker aan de Hogeschool Rotterdam - kwam Verhoeven op het spoor tijdens zijn studie Pedagogiek, al in de jaren zeventig. In zijn recente boek Opvoeding en onderwijs tussen geduld en ongeduldgaat hij uitvoerig in op wat Verhoeven heeft geschreven over verwondering, over vertraging en over uitstel.

Wat zou Cornelis Verhoeven de leraren nu vertellen als hij een lezing zou geven? Het is een van de vragen die NIVOZ-collega Rikie van Blijswijk in deze podcast stelt. Want hoewel het Verhoeven aan officiële erkenningen van zijn talent niet ontbroken heeft, bleef hij tijdens zijn leven voor het grote publiek goeddeels een onbekende. Toch was hij de meest oorspronkelijke denker van ons taalgebied in de twintigste eeuw. En zijn werk is volgens Joop en Hester nog steeds van grote schoonheid en betekenis.

Cornelis (Kees) Verhoeven werd geboren op 2 februari 1928 en maakte de Tweede Wereldoorlog als adolescent mee. Hij stamt uit een Brabants boerenmilieu waarin het rooms-katholieke geloof centraal stond. Naar de verwachting van zijn ouders zou hij priester worden, maar daarvan kwam niets terecht; hij verliet het seminarie en ging in Nijmegen studeren: oude talen, filosofie en godsdienst. Hij studeerde af met drie scripties, waarvan hij er een omwerkte tot een proefschrift (1956).

Ondertussen was hij als leraar klassieke talen in Den Bosch gaan werken, wat hij ruim een kwart eeuw volhield. Het jaartal 1967 markeert een hoogtepunt in zijn oeuvre: de publicatie van Inleiding tot de verwondering, een boek dat de kern van zijn denken bevat. In 1980 ontving hij de P.C. Hooftprijs voor letterkunde. In 1982 werd hij hoogleraar Antieke wijsbegeerte aan de UvA, waar hij in 1993 met emeritaat ging.

Verhoeven hield zich vooral met klassieke teksten bezig, die hij ook vertaalde. Het denken van Plato bleef hem zijn hele leven lang boeien en hij had daar een eigenzinnige kijk op (zie bijvoorbeeld De ogen van Plato, 2000). Van het geïnstitutionaliseerde geloof, met zijn ambten en riten, nam hij flink afstand.

Verhoeven en zijn vrouw kregen twee kinderen; hij schreef een prachtig boek over hun taalontwikkeling (Een vogeltje in mijn buik, 1976).

Verhoeven heeft een ongekend aantal publicaties achter zijn naam staan: circa 80 boeken en duizenden artikelen. Naast Inleiding tot de verwondering zijn belangrijke titels: Tegen het geweld (1967); De resten van het vaderschap (1975); Tractaat over het spieken. Het onderwijs als producent van schijn (1980). Een aantal boeken werd in een reeks heruitgegeven door uitgeverij Damon.

Cornelis Verhoeven overleed op 11 juni 2001.

# data[].attributes.attachment_link.title
Podcast over Cornelis Verhoeven en zijn betekenis voor het onderwijs van vandaag

# data[].attributes.attachment_link.description
Hester IJsseling en Joop Berding spreken in deze NIVOZ-podcast het werk en de betekenis van filosoof Cornelis Verhoeven (1928-2001) voor het onderwijs van vandaag. Over het belang van verwonderen, vertragen en uitstellen. Je kunt je abonneren op de NIVOZ-podcast via Spotify en Apple Podcasts . We publiceren ongeveer tweewekelijks.

# data[].attributes.attachment_caption
Scholen moeten hun leerlingen weerstand leren bieden tegen het grote aantal digitale beïnvloeders in onze samenleving.

# data[].attributes.headline
Simon Verwer over Meirieu, pedagogiek en digitale geletterdheid

# data[].attributes.subject
Simon Verwer over Meirieu, pedagogiek en digitale geletterdheid

# data[].attributes.attachment_link.title
Simon Verwer over Meirieu, pedagogiek en digitale geletterdheid

# data[].attributes.attachment_link.description
Scholen moeten hun leerlingen weerstand leren bieden. Weerstand tegen het grote aantal digitale beïnvloeders in onze samenleving. Dat is één van de lessen die we kunnen leren van de invloedrijke Franse pedagoog Philippe Meirieu, aldus Simon Verwer (docent aan het Hyperion Lyceum) in de Kennisnet…

# data[].attributes.attachment_link.title
Afscheidscollege mei 2017 Micha de Winter

# data[].attributes.attachment_caption
Essay van Gert Biesta uit het boek; De echte dingen. Essays over de kwaliteit van onderwijs. Amsterdam: Gopher, pp. 57-68. Digitaal beschikbaar gemaakt

# data[].attributes.headline
Goed onderwijs, functioneel of dysfunctioneel?

# data[].attributes.subject
Goed onderwijs, functioneel of dysfunctioneel?

# data[].attributes.attachment_caption
Publicatie van Gert Biesta. Over wijsheid en virtuositeit in onderwijs en onderwijzen. Tijdschrift voor Lerarenopleiders, 32(3), pp. 4-11. Open Access

# data[].attributes.attachment_caption
Wouter Pols over pedagogische professionaliteit in het Tijdschrift voor lerarenopleiders

# data[].attributes.attachment_caption
Kan, C.A. van, Zitter, I, Brouwer, P. & Van Wijk, B.(2014). Onderwijspedagogische visies van mbo- docenten: wat dient het belang van studenten? ’s-Hertogenbosch

# data[].attributes.headline
Onderwijs pedagogische visies van MBO docenten

# data[].attributes.subject
Onderwijs pedagogische visies van MBO docenten

# data[].attributes.attachment_caption
Ruyter, D. J., & Kole, J. J. (2010). Our teachers want to be the best: On the necessity of intra-professional reflection about moral

# data[].attributes.attachment_caption
Kan, C.A. van, Ponte, P. & Verloop, N. (2013a). How do teachers legitimize their classroom interactions 

# data[].attributes.attachment_caption
De Beer, F., & Van Kan, C. A. (2020). Het Pedagogische Prioriteitenspel: Studenten verkennen eigen pedagogische waarden en idealen in een internationale context