# data[].attributes.headline
A primeira achega da escola de Vilacide. Grazas a Erea e a sua familia.

# data[].attributes.subject
A primeira achega da escola de Vilacide. Grazas a Erea e a sua familia.

# data[].attributes.body
Conta Alvira que cando alguén quere poñerse moi guapx, ainda que lle supoña incomodidade ou molestia díselle:

Aiii! Por campar, rabear!

# data[].attributes.body
Conta Estrela que cando queres dicir que vas chegar nun período curto de tempo dise: Vou decontado!

Peroooo,agora xa non se di tanto porque a xente calca do castelán e di barbaridades, por iso todos andan dacabalo dun rato...

E ti como dis?

Vou decontado!

Ou

Vou nun rato!

# data[].attributes.body
En Senra chegou esta cantiga popular. Alguén a recoñece?

# data[].attributes.body
Hoxe descubrimos que usamos diferentes palabras para un mesmo animal: lamaghachas, lesmas, babosas, limacos, leghachemas.

# data[].attributes.headline
Os lamberones: é unha palabra que se usa para designar un amorodo silvestre e bravo que nace onde hai borralla.

# data[].attributes.subject
Os lamberones: é unha palabra que se usa para designar un amorodo silvestre e bravo que nace onde hai borralla.

# data[].attributes.body
Temos que dar as grazas a escola de Deixebre por aportar unha gravación do ano 1976 de como é o proceso do liño. Queredes escoitala? Tedes a trascrición na outra entrada.

# data[].attributes.body
Zuleiro/celeiro: lugar onde se gardan os pipos de viño, os ovos, as colleitas e onde está o baño de salgar a carne. Adoita haber ratos.

Escola de Trasmonte.

# data[].attributes.headline
Un conto popular que chega de Deixebre: Pedro Arteiro.

# data[].attributes.subject
Un conto popular que chega de Deixebre: Pedro Arteiro.

# data[].attributes.body
Escoitade co conto que é maravilloso e moi divertido!

# data[].attributes.body
Letra:

É neniño é, pan do birulé,

mamá foi a feira, o papá tamén.

É neniño é, pan do birulé,

papá foi a feira, foi buscar café.

É neniño é, pan do birulé,

mamá foi a feira, foi a comprar mel.

# data[].attributes.body
Dende Senra chegan estos ditos e refráns e algún ven dende Carballo.

# data[].attributes.body
Cando se aprecian as raiolas do sol como se foran varas entre as plantas eso quere dicir que pronto vai chover. A auga xa se ule!

# data[].attributes.body
Dise de algo que está levantado ou abombado, para arriba.

# data[].attributes.body
Cando queres que alguén esté ben arroupado e tapado. Podes dicirlle man acocharte. Esta palabra usaba moito Manuel Carballido López (1912 - 1999), o bisavó materno de Mario e Alex Barreiro Carballido.

# data[].attributes.body
Un camino fondo e estreito. Unha corredora pequena. Esto dicíao Mari Pepa (familiar duns nenos de Senra).

# data[].attributes.body
Quen non foi algunha vez na sua vida un pousafoles?. Non sabedes o que é. Dise das casa que sempre están cheas de xente e que todo o mundo vai parar alí. Cando alguén precisa ajuda, chamar por algo... sempre acuden ao mesmo fogar.

# data[].attributes.headline
A vida é dura, como o cañoto da verdura.

# data[].attributes.subject
A vida é dura, como o cañoto da verdura.

# data[].attributes.body
Este dito escoitase en Senra cando no nos apetece facer algo pero non queda máis remedio que realizalo.

# data[].attributes.body
Cando alguén non está conforme con algo ou non quere facer unha cousa díselle este dito para facer calar a persoa.

# data[].attributes.body
Reláxate...