# data[].attributes.body
เช้าวันนึงฉันออกไปเซเว่นหน้าบ้านตามเคย ระหว่างทางฉันเห็นเจ้าหมากับเจ้าเเมวทะเลาะกันเเย่งอาหาร ฉันจึงพูดไกล่เกลี่ยให้เจ้าหมากับเจ้าเเมว ใช่เเล้วฉันพูดภาษาสัตว์ได้ ฟังเเล้วก็พูดได้ด้วย เเต่ที่บ้านฉันไม่ชอบสัตว์ ฉันเลยอดคุยกับพวกตัวน่ารักเลย ฉันใช้ความสามารถของฉันคอยแอบฟังเรื่องชาวบ้าน โดยใช้เจ้าหมาเจ้าเเมวนี่แหละเป็นยอดนักสอดส่องให้ฉันโดยเเลกกับอาหารให้พวกเจ้าหมาเจ้าเเมว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของป้าข้างบ้านหรือลุงข้างบ้านฉันก็รู้หมด ภายหลังฉันก็เพิ่งรู้ว่าลุงข้างบ้านของฉันเป็นพวกโกงกิน โกงแบบทุเรศเลยล่ะ ลุงแกก็มีอายุเเล้วยังไม่เลิกทำงานเสียที บางฉันว่าออกไปแล้วให้คนรุ่นใหม่มาทำน่าจะดีกว่านะ มีเจ้าหมาเเมวเป็นนักสอดให้เนี่ยดีจริงๆเล้ย เเล้วชีวิตของฉันกับความสามารถแปลกๆนี้ก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆจนจบ

# data[].attributes.body
ตอนกลางวันของวันธรรมดาวันหนึ่ง
มีฝูงมดเเดงกำลังเเบกอาหารไปที่รังเพื่อป้อนลูกอ่อน
ตอนกลางวันของวันนั้นเอง มีมนุษย์ตนหนึ่งมาเเกล้ง
มดเเดงโดยการเอาน้ำหรือใช้ปากเป่า เพื่อความสนุก
มดเเดงก็ทรมาณ เเล้วมีวันหนึ่งมดเเดงประชุมกันเพื่อ เเก้เเค้นมนุษย์ โดยการส่งมดเเดงทั้งหมดไปบุกในบ้านของมนุษย์เเล้วไปกัดมนุษย์ตอนที่หลับอยู่
วันถัดไป มดเเดงเริ่มปฏิบัติภารกิจที่วางกันไว้
พอเข้าไปในบ้านก็เห็นมนุษย์หลับอยู่ มดเเดงก็เห็นโอกาสที่เข้าไปรุมกัดมนุษย์ได้จึงไม่รอช้า มดเเดงทุกตัวรีบวิ่งสุดกำลังไปกัดมนุษย์เพื่อที่จะเเก้เเค้น
เเต่มนุษย์รู้อยู่เเล้วว่ามดเเดงต้องมาเเก้เเค้นเเน่ๆ
เขาเลยลองเเกล้งหลับเเล้วถือ สเปรย์ที่จะใช้กำจัดมดเเดง ตัดไปที่ฝั่งมดเเดง มดเเดงนั้นไม่รู้อะไรเลย
จึงวิ่งต่อไปคิดเเต่ว่าจะล้างเเค้น พอมดเเดงเข้าไปใกล้
กำลังที่จะกัดมนุษย์ก็หันมาอย่างรวดเร็วเเล้ว ฉีดสเปรย์
ใส่มดเเดงทุกตัว บางตัวพอเห็นเเล้วก็พยายามจะหนีเเต่ก็ไม่ทัน มดเเดงก็ทรมาณมาก ดิ้นรนเพื่อที่จะเอาชีวิตรอด พอมนุษย์เห็นว่ามดเเดงไม่ขยับ ก็เลยปล่อยไป
เเล้วไปเล่นอย่างอื่น มดเเดงบางตัวรอดบางตัวตาย
มดเเดงที่รอดก็กลับไปที่รังเเล้วประชุมกันว่าจะไม่ไปยุ่งกับมนุษย์อีก
หลังจากวันนั้นมนุษย์ก็ไม่เห็นมดเเดงอีกเลย

# data[].attributes.body
วันหนึ่งเรื่องมันมีอยู่ว่าเเมวมันวิ่งไล่จิ้งจกไปรอบๆบ้านเป็นประจำอยู่เเล้ววันไหนโชคดีพอจับได้มันกูจะกินผมก็ไม่เข้าใจมันหน้ากินตรงไหนตัวขาวๆนิ่มตาโปนๆหน้าเกลียดมากพอหางมันขาดยังงอกใหม่ได้อีกวันนึงมันก็วิ่งไล่จับจิ้งจกเหมือนเดิมเเต่มีจังหวะนึงจิ้งจกได้ไต่ขึ้นไปบนเพดานเเมวก็นั่งจ้องอยู่รอมันลงมาเเล้วจิ้งจกก็ตกลงมาตรงกับตู้ปลาเเล้วก็ถูกกินปลาก็กินจิ้งจก จบ

# data[].attributes.body
วันหนึ่งที่ประเทศเเห่งหนึ่งมีตัวเงินตัวทองตัวหนึ่งได้ขึ้นมาเป็นผู้นำเทศในช่วงแรกๆก็เหมือนจะดีแต่เมื่อเวลาผ่านไป7ปีแล้วก็ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้นมันซักอย่างมีแต่จะล่มจม ประชาชนก็ออกมาประท้วงแต่เขาก็ไม่ยอมออกจนคนในประเทศจะ ชห. กันหมดแล้ว

# data[].attributes.body
วันประวัติศาสตร์กำลังจะมาถึง เมื่อหัวหน้าหมาเอ่ยขึ้นมาว่า " ตอนนี้เราก็มีอายุมากแล้ว เราต้องการจะหาคนที่จะมาสืบอำนาจในครั้งนี้" ทำให้หมาตัวอื่นๆต่างพากันมองหน้ากันแล้วเสนอตัวที่จะมาเป็นหัวหน้าแทน แต่หัวหน้าหมาก็มีกฎว่าคนที่จะเป็นหัวหน้าหมาได้ต้องมีคนที่สนับสนุนเยอะ หลังจากนั้นหัวหน้าหมาก็ไห้ตัวที่อยากจะเป็นหัวหน้าไปหาคนสนับสนุนมา โดยไอดำใช้เงินในการซื้อคนสนับสนุนจึงมีคนสนับสนุนเยอะ ส่วนไอขาวก็อยากเป็นหัวหน้าเหมือนกันแต่ไอขาวเลือกใช้วิธีบอกความคิดและนโยบายที่ตนเองจะทำหลังจากได้เป็นหัวหน้าแทน เมื่อเวลาผ่านไปก็ไม่มีใครได้มาเป็นหัวหน้าสักทีเพราะ ไอเขียวที่ปรึกษาของหัวหน้าหมายุให้หัวหน้าเป็นหัวหน้าต่อและสุดท้ายไอเขียวก็ฆ่าหัวหน้าหมาและขึ้นเป็นหัวหน้าเอง

# data[].attributes.body
เมื่อหลายวันก่อนฝนตกหนักทำให้เกิดน้ำท่วม พวกสัตว์ต่างอพยพเข้ากระท่อมหลังเล็กๆที่มีมนุษย์กลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ พวกสัตว์รับรู้ได้ว่าบ้านหลังนี้มีมนุษย์อยู่เลยต้องแอบซ่อน แต่พวกสัตว์ก็หิวมากแต่ก็ต้องทน เพราะพวกสัตว์จะได้กินอาหารในถังขยะในตอนเที่ยงคืนของทุกวัน ทั้งมด จิ้งจก เพราะเป็นเวลาที่มนุษย์หลับ แต่กระรอกเป็นกลุ่มสัตว์ที่สบายสุดเพราะสามารถหาของกินได้ตลอดเวลาจากต้นมะม่วงข้างบ้านแต่ก็ชอบทะเลาะแย่งถิ่นกับนกอยู่บ่อยๆ วันหนึ่งครอบครัวในบ้านหลังนี้มีการกินเลี้ยงครั้งใหญ่ ซึ่งกินกันแบบโต้รุ่ง เลยเที่ยงคืนมาแล้วสามชั่วโมง แมลงสาบตัวหนึ่งที่หิวมากได้กลิ่นของกินในขยะที่มหาศาล เกิดความโหยหาที่ควบคุมไม่ได้เลยบินไปในถังขยะตอนมนุษย์เผลอ ในนั้นเหมือนเป็นสวรรค์ของพวกสัตว์ แต่สัตว์ตัวอื่นๆก็ได้แต่มองอยู่ห่างๆเพราะกลัวกันมาก ขนะที่แมลงสาบอิ่มท้องจนบินไม่ขึ้นก็มีมนุษย์คนหนึ่งเจอเข้าแมลงสาบตัวนั้นพยายามหนีแต่กินเยอะจนลุกไม่ขึ้น โชคดีที่มนุษย์คนนั้นเป็นคนกลัวแมลงสาบ แต่แมลงสาบตัวนั้นไม่รู้เรื่อง คิดว่าถึงแก่ความตายแล้ว เลยอยากจะกินให้ถึงที่สุดก่อนตาย ทำให้แทนที่จะโดนมนุษย์ใช้ไม้กวาดตีนั้นแมลงสาบตัวนั้นกลับท้องแตกตาย

# data[].attributes.body
วันนึงมีแมวตัวนึงพยายามไล่จิ้งจงจนไปชนเข้ากับชั้นวางของ ทำให้มีของตกลงมาใส่หัวแมวทำให้แมวสลบไป จิ้งจกก็หันกับไปดูว่าแมวเป็นอะไรไป พอหันไปก็เห็นว่าแมวสลบไป ทำให้จิ้งจกพยายามข่วยด้วยการเรียกเพื่อนมันมาช่วยลากไปแต่ก็ลากไม่ไป เลยต้องเปลี่ยนไปทำให้แมวตื่น จิ้งจกก็เลยเอาน้ำมาสาดให้หน้าแมว ทำให้แมวตื่นมาแล้วเจอจิ้งจกอยู่บนหน้า แมวก็ตกใจแล้วลุกขึ้นมาอย่างแรง แล้วถามว่าเกิดอะไรขึ้น จิ้งจกก็เลยอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด แล้วแมวกับจิ้งจกก็ปรับความเข้าใจกันได้แล้ว จากนี้ก็จะคอยช่วยเหลือกัน

# data[].attributes.body
ณ บ้านหลังนึงมีสัตว์อยู่ด้วยกัน 2 ชนิด ได้แก่ จิ้งจก และ แมงมุม ทั้ง2อยู่ร่วมกันอย่างสงบ แต่แล้วก็มีสัตว์อีกชนิดเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยนั้นคือ นก หลังจากที่นกเข้ามาในบ้านก็ทำให้ แมงมุมกับจิ้งจกกลัวนก เพราะ กลัวว่าจะถูกกินทำให้แมงมุมกับจิ้งจกไม่กล้าเข้าไปคุยกับนก นกก็เลยพยายามพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นมิตร หลังจากผ่านไปหลายวัน แมงมุมและจิ้งจกจึงยอมรับและเป็นเพื่อนด้วย

# data[].attributes.body
ณ บ้านหลังหนึ่งที่อยู่กลางทะเลสาบอันกว่างใหญ่ที่มีเเต่เสียงนำ้ใหล ที่บ้านนั้นมีผลไม้ที่หากินได้ยากมาเเละมีรสชาติที่อร่อยมากก มีกระรอก2ตัวที่หิวโหยจึงออกไปหาของกินในป่า เเม่ของเจ้ากระรอกทั้ง2บอกว่าห้ามเข้าไปในบ้านนั้นเด็ดขาด พอมัน2ตัวไปเห็นบ้านที่อยู่กลางทะเลสาบ เจ้ากระรอกทั้ง2จึงคิดที่จะออกห่าง เเต่ด้วยความอยากรู้ของเจ้ากระรอกทั้ง2จึงหาวิธีเข้าไปในบ้านนั้น พวกมัน2ตัวจึงว่ายนำ้ไปเเต่รู้มันว่าในนำ้มีปลาปีรันยาอยู่มหาศาลอยู่ระหว่างว่ายนำ้ไปมีฝูกปลากำลังว่ายนำ้ที่จะมากินเจ้ากระรากทั้ง2 เเต่ทันได้นั้นก็มีปลาตัวหนึ่งกัดเจ้ากระรอกตัวหนึ่งได้ พวกมันจึงรีบขึ้นฝั่ง จนไปถึงบ้านที่พวกมันไป เจ้ากระรอกตัวหนึ่งที่บาดเจ็บทนพิษบาดเเผลไม่ไหวจึงตายไปเจ้ากระรองอีกตัวเสียใจมากจึงโทษตัวเองว่าเราไม่น่ามที่นี่เลย เจ้ากระรอกเลยลองเข้าไปในบ้านเเต่ในบ้านนั้นมันไม่มีอะไรเลยผลไม้ที่เข้าบอกกนว่าอร่อยนักอร่อยหนาเจ้ากระรอกจึงคิดว่าจะว่ายนำ้กลับไปเเต่เจ้าปลาปิรันยามันอยู่เต็มไปหมดมันจึงรวบรวมความกล้าว่ายนำ้ไปเเต่ยังไม่ถึงฝั่งมันโดนปลาปิรันยากัดกันตาย พ่อเเม่ของกระรอกทั้ง2เสียใจมากจึงตรอมใจตายในที่สุด

# data[].attributes.body
เช้าวันหนึ่ง ในวันที่พระอาทิตย์ขึ้นเร็วกว่าปกติ ท้องฟ้าสว่างจ้าตั้งแต่หกโมงเช้า ฉันค่อยๆลืมตาตื่นเพราะแสงแดดที่แยงตาเข้ามา ฉันยืดเส้นยืดสายก่อนที่จะเดินไปบ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังนั้นไม่ใช่เจ้าของของฉัน แต่ที่บ้านนั้นมีเบาะนุ่มๆให้ฉันนั่ง มีน้ำให้ฉันดื่ม มีอาหารให้ฉันกิน เจ้าของบ้านหลังนั้นมีทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ เมื่อใดก็ตามที่ฉันเดินผ่าน ก็จะมีคนเอาหมูฝอยมาให้ฉันกิน ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าแมวตัวอื่นๆกินหมูฝอยเหมือนฉันมั้ย แต่หมูฝอยกับปลาทาโร่เป็นของที่ฉันโปรดปรานที่สุด ฉันกินจนท้องโต แทบจะเดินไม่ไหวแล้ว จึงไปนั่งลงที่เบาะและดื่มด่ำกับบรรยากาศช่วงเช้า จากนั้นเริ่มมีเสียงเอะอะดังขึ้น เท่าที่จับใจความได้ มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนว่าเจอหนูอยู่หลังบ้านของตัวเอง เธอเดินไปบอกแม่ของเธอและเริ่มชี้มาทางฉัน หลังจากนั้น แม่ของเธอก็เดินตรงมาที่ฉันและอุ้มฉันไปที่หลังบ้าน ฉันตกใจมากเพราะไม่คิดว่าจะมีคนอุ้มสิ่งมีชีวิตที่หนักสิบกว่ากิโลอย่างฉันได้ เขาปล่อยฉันวางลง พยายามให้ฉันมองอะไรบางอย่างหลังตู้เก็บของ แล้วฉันก็เจอหนูสีน้ำตาลตัวหนึ่ง ยืนหลบอยู่หลังตู้ด้วยความกลัว ฉันพยายามบอกหนูตัวนั้นว่าฉันจะไม่จับมันหรอก เพราะฉันไม่กินหนู ฉันกินแต่หมูฝอย หลังจากที่เจรจากันเสร็จฉันจึงเดินจากไป สร้างความผิดหวังให้กับมนุษย์ที่อยู่บ้านหลังนี้ไม่น้อย แต่ฉันไม่แคร์หรอก ฉันจึงเดินจากหลังบ้านกลับไปที่หน้าบ้าน ระหว่างทางก็เจอจิ้งจกอยู่สองสามตัว และนกจำนวนหนึ่ง ฉันทักทายพวกมัน ถามถึงความเป็นอยู่ซักเล็กน้อย แล้วเดินจากไป กลับไปที่บ้านของตัวฉันเอง ชีวิตของฉันก็มีแค่นี้แหละ ตื่น กิน นอน ใครๆก็เลยเรียกฉันว่าเป็นแมวอ้วนสีส้มที่วันๆเอาแต่นอน แต่แล้วไงล่ะ "ฉันไม่แคร์สักหน่อย"

# data[].attributes.body
เรื่องเกิดนานแล้วบ้านหลังหนึ่ง อยู่ในป่าที่ลึกมากมีหมา 2 ตัวที่เป็นหมาเพศผู้กับเพศเมียวิ่งเล่นอยู่ในป่าวิ่งไปวิ่งมาหมา2 ตัววิ่งไปเห็นตุ๊กแกเกาะอยู่ตรงข้างบ้านกำลังกินจิ้งจกอยู่หมาเลยถามนายจะกินพวกเขาทำไมตุ๊กแกก็บอกอร่อยดีและอยู่ดีๆตุ๊กแกก็กระโดดกันหมาตัวเมียทำให้หมาตัวผู้อยากจะเอาคืนเลยเอาจิ้งจกไปล้อไว่แล้วจากนั้นหมาก็กระโดดกัดตุ๊กแกและทำให้ตุ๊กแกเจ็บมากรเองลั่นบ้านหมาตัวผู้ลำคาญก็เลยกินตุ๊กแกตัวนั้นหลังจากเอาคืนตุ๊กแกได้จิ้งจกก็มาขอบคุณหมาตัวผู้หมาตัวเมียก็ขอบคุณหมาตัวผู้มากแลัเขาทั้งคู่ก็ดีใจสุดๆ

# data[].attributes.body
ในช่วงเช้าตรู่ของวันอาทิตย์ มีฝูงแมวซึ่งประกอบด้วยแม่แมวและลูกอีกสองตัว ได้มาขออาหารจากมนุษย์กิน มนุษย์ก็เอ็นดูให้กินอยู่เรื่อยๆ ทุกวันๆ พวกแมวจะได้กินข้าวคลุกปลาทู ของโปรดพวกแมว เมื่อกินเสร็จพวกแมวก็จะออกไปวิ่งเล่นหาเพื่อน ไปจับหนู ไปหาอาหารเพิ่ม จนพวกแมวเติบโตและแข็งแรง มีอยู่วันหนึ่ง มนุษย์ทำข้าวคลุกปลาทูเหมือนเดิม แต่คราวนี้มีก้างปลาปะปนมาด้วย ลูกแมวตัวหนึ่งกินเข้าไปและก้างปลานั้นติดคอ มันร้องออกมาอย่างทรมาน หลังจากเหตุการณ์นั้น พวกแมวก็ไม่ไปบ้านมนุษย์อีกเลย และเกลียดมนุษย์ไปตลอดกาล จากนั้นมันจึงไปหานกแก้วที่อยู่ข้างบ้าน บอกให้นกแก้วช่วยใช้เสียงอันทรงพลังเรียกสัตว์ตัวอื่นๆมารวมแก๊งกัน สัตว์ที่เข้ามาเพิ่มมีกิ้งก่าและมด พวกแมวดีใจและคิดอยากล้างแค้นพวกมนุษย์ แมวเป็นหัวหน้าแก๊ง ซึ่งทำหน้าที่สั่งการสัตว์อื่นๆ ให้นกแก้วเป็นประชาสัมพันธ์ให้แมว ให้กิ้งก่าไปหาอาหาร ให้มดไปทำงานและขนของ สัตว์ที่ทำงานหนักสุดคือมดและกิ้งก่า พวกมันจึงตัดสินใจลาออกจากแก๊ง แต่แมวไม่ให้ออก แมวจึงสั่งให้นกแก้วกินมด และฆ่ากิ้งก่าให้ตาย นกแก้วซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อแมวมาก อยู่มาวันหนึ่ง แมวเริ่มเบื่อนกแก้วเนื่องจากนกแก้วมีอายุมากและทำงานช้า พวกแมวจึงอยากกลับไปหามนุษย์ พวกแมวจึงหนีนกแก้ว และกลับไปหาบ้านมนุษย์ แต่พอไปถึง บ้านนั้นกลายเป็นร้านขายสุนัข พวกแมวกลัวที่จะเข้าไปมาก จึงตัดสินใจไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับมนุษย์แล้ว พวกแมวต้องใช้ชีวิตอย่างเร่ร่อน ไม่มีที่นอนและไม่มีความสุข

# data[].attributes.body
นานมาแล้วฉันเคยขอแม่เลี้ยงหมาแต่แม่ก็ไม่อนุญาต เวลาผ่านไปหลายปีฉันก็ได้เจอหมาจรจัดมันชอบมาอยู่ที่บ้านฉันในตอนกลางวัน จะมีหมาสีขาวและสีน้ำตาลมันชอบมาเดินเล่นที่บ้านฉันและพอตอนเย็นพวกมันก็จะพากันไปวิ่งในสวนข้างบ้านฉัน พอกลางคืนพวกมันก็จะวิ่งกลับมาที่บ้านฉันและฉันก็จะให้อาหารมันทุกวันฉันเลยลองขอแม่ว่าฉันขอเลี้ยงมันได้มั้ย แต่แม่ก็ไม่อนุญาต แต่ฉันก็แอบให้อาหารมันทุกวันและตอนนี้มันก็มาอยู่ที่บ้านฉัน

# data[].attributes.body
ณ บ้านแห่งหนึ่งมีสัตว์หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นน้อนจิ้งจก น้อนแมลงต่างๆ น้อนกระรอก แต่มีอยู่วันหนึ่งในขณะที่สัตว์ตัวอื่นก็ได้ใช้ชีวิตอย่างค่อนข้างอิสระ ไม่ค่อยมีขอบเขต แต่มีเจ้าแมงมุมตัวเล็กตัวหนึ่ง ได้เข้าไปติดในที่ๆออกยาก นั่นคือคุกแห่งหน้าต่าง แมงมุมได้ไปติดอยู่ในนั้นแบบไม่มีสาเหตุ ในวันแรกที่ติดเขาพยายามหาทางออกให้ได้ มันก็ปีนไปเรื่อยของมันในช่องหน้าต่างนั้น ในขณะที่สัตว์ตัวอื่นก็วิ่งอยู่ที่รั้วอย่างสบายใจ และสนุกสนาน แต่เจ้าแมงมุมกลับต้องติดอยู่ในที่แห่งนี้ ผ่านไปจะเป็นอาทิตย์แล้วเจ้าแมงมุมก็ยังคงติดอยู่ในที่แห่งนี้อยู่ต่อไป มันไม่มีทางออก พยายามแล้งพยายามอีกก็ออกไม่ได้ ราวกับในอยู่ใน Time Loop ที่ทำอะไรกับมันไม่ได้ แมงมุมตัวนี้ก็คงเศร้าน่าดู เพราะมันต้องเห็นกระรอกปีนรั้ว นกบินไปเรื่อยอย่างมีความสุข แต่เจ้าแมงมุมก็คงต้องแห้งตายในตอนจบ

# data[].attributes.body
ณ วันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2000 มีสุนัขตัวหนึ่งได้ถูกเคลื่อนย้ายจากกรงเล็กๆที่หนึ่ง มาถึงบ้านที่สุนัขตัวนี้ไม่เคยได้เห็นหรือเคยอยู่มาก่อน สุนัขตัวนี้มีความสุขมากที่ได้กินข้าวในทุกๆมื้อ ไม่เหมือนแต่ก่อน มันกินไปทุกๆวัน จนมีวันหนึ่ง สุนัขตัวนี้ได้ค้นพบขนมอันหนึ่งที่อร่อยมากๆและมันจึงเลือกที่จะไม่กินอาหารเดิมอีกต่อไปแล้ว จนตอนนี้ก็เลยเป็นสุนัขผอมแห้ง มาจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.body
ในบ่ายแก่ของวันหยุดสุดสัปดาห์ แสงอาทิตย์สอดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างและประตูบานใส เด็กชายสีหน้ามัวหมองนั่งขมีขมันจดจ่อกับการบ้านโจทย์คณิตศาสตร์ที่ยาวราวกับหางว่าว ประหนึ่งว่าเป็นภาระงานที่ถูกสั่งการมาตลอดทั้งปี บรรยากาศเต็มไปด้วยด้วยเงียบงันและแสงอาทิตย์ยามบ่าย แต่ไม่ทันไรนั้นความเงียบนั้นก็ถูกทำลายลงฉับพลับ "ก๊าบ" เด็กชายสะดุ้งตกใจกับเสียงดังกล่าวราวกับว่าเป็นเสียงนาฬิกาปลุกยามเช้า จากความตกใจก็ได้ผันแปรเป็นความหงุดหงิด เด็กชายลุกออกจากเก้าอี้ และตรงไปยังสวนหน้าบ้าน สวนที่เขามั่นใจว่าต้นกำเนิดของเสียงดังกล่าวต้องอยู่ที่นี่แน่ๆ แต่ทันใดที่เด็กชายได้สัมผัสลงกับพื้นหญ้าเขาก็ต้องแปลกใจ เพราะภาพตรงหน้าที่เขาเห็นไร้ซึ่งวี่แววของสิ่งมีชีวิตใดๆนอกจากตัวเขาเอง เด็กชายเดินวนไปรอบๆสวนเจ้ากรรมแต่ก็ไม่พบอะไรเช่นเดิม แล้วเสียงที่เขาได้ยินล่ะ? คืออะไรกันแน่?

# data[].attributes.body
ในวันที่เเสนธรรมดาวันหนึ่ง มีเเม่เเมวตัวสีขาวเเอบเข้ามาในบ้านจากทางด้านหลัง มันหาทที่เงียบๆเเละปลอดภัยสำหรับการออกลูกของมัน จากนั้นผ่านไป 2-3 วัน ก็มีหมาตัวหนึ่งในบ้านไปเจอกลิ่นเเม่เเมวตัวนั้นเข้า จากนั้นฉันก็ได้ยินเสียงลูกเเมว เเละตามเสียงไป ก็ได้เจอกับเเม่เเมวเเละลูกของมันอีกหลายตัว เเละมีสุนัขอีกตัวพยายามไล่เเมวกับลูกมันไป โดยที่ไม่สนใจว่า เเม่เเมวยังได้รับบาดเจ็บจากการคลอดลูกอยู่ ทำให้สัตว์ตัวอื่นๆที่อยู่เเถวๆนั้นรู้สึกไม่พอใจ เพราะคิดว่าถ้าคนอื่นต้องการช่วยเหลือเราก็ควรช่วยเท่าที่เราทำได้ จากนั้นพวกสัตว์ อื่นๆ ก็คอยช่วยเเม่เเมวอย่างเต็มที่จนเเม่เเมว หายดีเเละพาลูกๆกลับไป

# data[].attributes.body
เป็นเรื่องราวของควายตัวหนึ่งซึ่งไม่ได้มีความพิเศษหรือสูงส่งอะไร จนกระทั่งวันหนึ่งควายตัวนั้นได้รับเลือกเป็นหัวหน้าฝูง ควายตัวนั้นดีใจมาก เเล้วบอกกับสัตว์ทุกตัวเเถวนั้นว่าจะนำพาความเจริญมาให้ พอสัตว์ทั้งหลายได้ยินเเบบนั้นเเล้วก็ได้นำทรัพย์สินบางส่วนมาให้ควายตัวนั้นหวังว่าจะพอเป็นกำลังสนับสนุนเพื่อให้เเถวที่อยู่นั้นเจริญ เเต่ควายตัวนั้นกลับเอาไปใช้กับความสุขของตน พอเป็นอย่างนั้นจึงเกิดความขัดเเย้งของสัตว์ทั้งหลาย

# data[].attributes.body
จิ้งจกที่อยู่ในบ้านเป็นสัตว์ที่หลายคนกลัวแต่สำหรับผู้หญิงคนนึงมันทำให้เขาหายกลัวได้ถึงเมื่ออาทิตย์ก่อนจะโดนมันกระโดดใส่เรื่องมีอยู่ว่ามีผู้หญิงคนนึงเขาเป็นคนที่เชื่อว่าสัตว์ทุกตัวเข้าใจที่เขาพูดรวมถึงรู้ว่ากลัว นั่นคือผู้หญิงคนนี้เขาก็คิดแบบนั้นในช่วงเวลาอันแสนพิศวงเขาได้ฟังเรื่องหลอนจนเขาไม่มีกะจิตกะใจจะไปอาบน้ำเขาพลั่มภาวนาว่าอย่าให้เจอ ในขณะที่เขากำลังจะอาบน้ำเขาเหลือบไปเห็นจิ้งจกราวๆ3ตัวที่กำแพง น่าแปลกที่เขาโล่งใจเขาจึงได้พูดคุยกับจิ้งจกตัวนั้น”สวัสดี”จิ้งจกไม่ได้ตอบแต่จ้องมาที่เขา ถือเป็โชคดีที่มันไม่กระโดดมา แต่ความกลัวไม่ได้หายในตอนที่เขาต้องล้างหน้า ผีในกระจก คนยืนข้างหลัง หรือไม่ใช่หน้าตัวเอง มันทำให้เขารู้สึกกลัวมากแต่เขาก็ได้เห็นจิ้งจกอยู่ด้านข้าง “ขอบคุณนะ มาทุกวันเลยนะ”เขากล่าว ในวันต่อมาในขณะที่เขากำลังล้างหน้าจิ้งจกตัวนั้นก็มาเกาะผนังตลอด จบบริบูรณ์

# data[].attributes.body
เรื่องมันอยู่ว่าแมวจรตัวหนึ่งกำลังตั้งท้องแต่สงสัยว่าตนนั้นตั้งท้องกับใคร
จึงได้เกิดการประชุมแมวครั้งใหญ่ มีคนน่าสงสัยอยู๋หลายตัว ตัวที่1 แมวดำ
ตัวที่ 2 แมวส้ม ตัวที่ 3 แมวน้ำตาล และได้เกิดการสืบสวน แมวนักสืบได้มาทำการสืบสวนแมวทั้ง3 และทั้ง3ได้ตอบว่าเป็นลูกของตน วันถัดมา ไม่สามารถสรุปได้ว่า ลูกนั้นเป็นของใครและผู้ต้องสงสัยนั้นเป็นไปได้ทั้งสาม
และต้องลุ้นว่า แมวนักสืบจะจับคนที่โกหกได้ไหม

# data[].attributes.body
เรื่องมันเกิดเมื่อกี้เหละจริงๆบ้านของผมมีนกอยู่สองตัวตัวเเรกมันไม่ดุเเม่กับพี่จึงเอาออกมาบ่อยอีกตัวนึงมันดุจึงไม่ได้เอาออกมาเล่นข้างนอกเลยทำให้นกทั้งสองตัวรับไม่ได้ถึงความลำเอียงจึงวางเเผนกันสองตัวเพื่อยึดอำนาจในวันจันทร์ตอนเช้าเเม่เอานกออกมาตาทเเผนนกตัวเเรกได้เอาเศษเมล็ดทานตะวันกันกรงไว้เพื่อให้อีกตัวบินออกมาได้พอเข้าไปในบ้านมันเริ่มเเผนกานมันกัดหูเเม่ผมขาดสบั้นพร้อมกับร้องเสียงดีงประกาศเอกราศนกอีกตัวจึงตามมาอย่างรวดเร็วเเละพากันบินออกไปพร้อมกับจิกต้นไม้ลูกรักเเม่ไปด้วยเเม่ผมจึงฝังใจไม่เลื้องสัตว์อีก

# data[].attributes.body
ว้าวดูนั้นสิ.. จิ้งจกที่มี 4 ขากำลังจ้องมาที่เราตามันช่างเปร่งประกาย เงางามซะจริง นะเวลานั้นฉันก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงดีแบบว่า เอ่อ... ใจนึงฉันก็กลัว อีกใจฉันก็รู้สึกสนุกที่ได้จ้องมันอย่างสนุกสนาน นะเวลานั้น! จิ้งจกกำลังจ้องเราอย่างเขม่งขมั่น และจากนั้นจิ้งจก ค่อยๆ.. ค่อยๆ.. เดินเข้ามาเรื่อยๆ มาหาที่ฉัน และฉันก็ทำตัวไม่ถูก และมือซ้ายก็คว้าไปหยิบสมุดแบบกะทันหัน ส่วนตาก็จ้องมองจิ้งจกที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ ช้า.. มือซ้ายที่ถือสมุดอยู่ ก็ได้ ตบ...! ไปที่จิ้งจก อย่างรุนแรง ในความสนุกสนานและความกลัว จิ้งจกตัวนั้นก็ได้ตายอย่างเฉียบพลัน เพื่อไม่ให้ทรมาณ และฉันก็พนมมือไว้อาลัยจิ้งจกตัวนั้น และก็จบ...(บ้านผมไม่มีจิ้งจกนะ!)

# data[].attributes.body
เรื่องเล่า "Animal Farm ของฉัน"
ช่วงนี้ช่างน่ารำคาญเสียจริง ดูเหมือนว่าเจ้ามนุษย์คนนั้นอยู่บ้านบ่อยมาก หรือจริงๆ แล้วอยู่ทุกวันเลยก็ว่าได้ เพราะฉันมักจะเห็นนางออกมาดูต้นไม้อยู่บ่อยๆ หรือบางครั้งก็เห็นเดินไปเดินมาอยู่ในบ้าน อ้อ แล้วก็ชอบออกมารับของที่มีรถใหญ่น้อยมาส่งอยู่เป็นประจำ นี่นางทำงานรับของหรืออย่างไรนี่ แรกที่มาจ๊ะเอ๋กันตอนที่ฉันกำลังไต่ต้นมะม่วงอยู่ ฉันก็ตกใจอยู่พอควร นางช่างไม่รู้จักมารยาทเอาเสียเลย กระรอกอย่างฉันกำลังหาจับแมลงตามเปลือกไม้บนต้นมะม่วงอย่างสบายใจ นางก็โผล่มาให้ตกใจอยู่เรื่อย
ตอนนี้ฉันคิดว่า ฉันจะไม่ยอมกับความทะเล่อทะล่าของนางอีกแล้ว วันนี้ฉันเลยลองสู้ดูบ้าง ฉันเกาะต้นไม้นิ่งๆ เมื่อนางเดินผ่านมา พอนางเงยหน้าขึ้นมาเห็นฉัน นางก็ผงะ แต่ฉันไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด กลับนิ่งอยู่อ่างนั้น แถมจ้องหน้านางกลับอีกด้วย คราวนี้นางดูประหลาดใจเป็นอย่างมาก แล้วก็ค่อยๆ หันหน้าเดินกลับเข้าบ้านไป เออ น่าจะได้ผลแฮะ นางคงจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง และไม่มารบกวนฉันบ่อยๆ อีก
อันที่จริงเคล็ดลับการสู้แบบนี้ฉันได้มาจากพี่แมวโชนที่เป็นแมวจรผ่านมาแถวนี้อยู่เป็นครั้งคราว คราวหน้าถ้าเจอพี่แมวแกอีก จะเล่าให้แกฟัง

# data[].attributes.body
มันเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้วแต่ก็ไม่นานเกินไปที่จะนึกถึง  บ้านหลังหนึ่งที่รายล้อมด้วยท้องทุ่ง  ท่ามกลางความเงียบแต่ก็ไม่เงียบจนไร้เสียง  แมวสองตัวที่ตกลูกรวมกันได้ 9 ตัว พวกมันส่งเสียงร้อง เสียงที่ว่าไม่ได้ดังมาก แต่มันก็ดังเหลือเกินในโสตประสาทของเจ้าตูบทั้ง 3  พวกมันเดินกันให้ว่อนเพื่อตามหาต้นตอของเสียง โชคดีที่ลูกแมวเหล่านั้นอยู่ในอ้อมกอดอุ่น ๆ ของแม่แมวบนที่นอนในบ้าน มันจึงรอดมาได้   และตัวเลขเหล่านี้ก็สร้างเรื่องที่ยิ่งใหญ่ในบ้านหลังน้อย  เมื่อหญิงสาววัยกลางคนเห็นลูกแมว  "93" เธอพูดขึ้น  งวดนี้93 แมว 9  หมา 3 มันมาแน่  ผมได้แต่ฟังด้วยใบหน้าที่รับรู้แต่ไม่เคยเข้าใจสิ่งเหล่านี้เลยในความคิด  และแล้ววันที่ 16 เวลา 16.00 น. ก็มาถึง  ผมถามว่าเธอว่างวดนี้ถูกมั้ย  เธอด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมพลังว่า "ถูก"  ผมยินดีกับเธอ  "ถูกกิน" เธอกล่าวทิ้งท้าย.

# data[].attributes.headline
ชื่อเล่น เลขที่

# data[].attributes.subject
ชื่อเล่น เลขที่

# data[].attributes.body
พิมพ์เรื่องเล่า