# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wiadomość po angielsku to jedna z krótkich form wypowiedzi, z którymi można spotkać się zarówno w pracy domowej, jak i na maturze podstawowej z języka angielskiego. Poniżej znajdziecie informacje i wskazówki, jak napisać w pełni poprawną wiadomość po angielsku.

Wiadomość po angielsku - zasady pisania

Wiadomość jest czymś pomiędzy notatką, a listem. Jest nieco dłuższa i bardziej treściwa od notatki, ale krótsza od listu. Jej głównym celem jest przekazanie w tekście wszystkich informacji podanych w zadaniu. (w zadaniach maturalnych są to 4 informacje podane w poleceniu)
Wiadomość powinna mieć odpowiednią formę i zawierać w sobie kolejno następujące elementy:
- Przywitanie i adresata

np. Hey Mark!

- Treść wiadomości, przekazanie wszystkich informacji

np. As you have noticed, I am not at home anymore. I have gone to my job, because I received a sudden call from my boss. He has a small crysis in the company and he needs me. If you want to eat something, check the fridge. There should be some food which you can prepare in the microwave.

- Zakończenie (opcjonalnie, gdy adresat może się nie domyślić podpis)

np. I'll be back as soon as possible,
Mia
Wiadomość po angielsku - przydatne zwroty:

Hey / Hello (imię) - Cześć (imię)

Sorry, but ... - Wybacz, ale ...

If you are back at home ... - Jeśli wróciłeś do domu ...

I didn't do ... because I had to ... Could you ... ? - Nie zrobiłem ... bo musiałem ... Czy mógłbyś ... ?

I hope that ... - Mam nadzieję, że ...

I have to stay longer. Don't wait for me. - Muszę zostać dłużej. Nie czekaj na mnie.

Don't forget about/to ... - Nie zapomnij o/żeby ...

Remember to ... - Pamiętaj, żeby ...

I'll be back in 3 hours / at 8 a.m. / next week / on Saturday. - Wrócę za 3 godziny / o 8 rano / w przyszłym tygodniu / w sobotę.

Please text me. - Proszę, napisz mi smsa.

Call me. - Zadzwoń do mnie.

Let me know. - Daj mi znać.

I will be back in five minutes - Będę z powrotem za 5 minut

ASAP - As Soon As Possible - Tak szybko jak to możliwe

Call back as soon as it's possible - Oddzwoń najszybciej jak to możliwe.

Could you ... ? - Czy mógłbyś ... ?

Thanks in advance! - Z góry dzięki!

See you later. - Do zobaczenia.

Bye - Pa

Wiadomość po angielsku - wzór

Przykład wiadomości nr 1

Telefonowała mama twojego współlokatora, informując, że zachorował jego brat. Napisz wiadomość, w której przekażesz:
- informację o chorobie,
- informację o zastosowanej terapii,
- prośbę o pomoc,
- przekonanie, że chory wkrótce powróci do zdrowia.
Podpisz się jako XYZ. W zadaniu nie jest określony limit słów.

Wiadomość o chorobie brata
Hi John!
Your mother called you this morning, but since you were out of reach, she asked me to pass the information to you. Unfortunately, your brother has got flu and will not be able to come by anytime soon. He is already being treated with proper drugs, so hopefully the disease will be rid of shortly. Your mom also asked you to call Jack and support him, as it will surely help him recover.
Przykład wiadomości nr 2

Gościsz u siebie w domu koleżankę z Anglii. Wcześnie rano musisz wyjść z domu, zostaw wiadomość w której przekażesz:

- dlaczego musiałeś / aś wyjść
- jak długo cię nie będzie
- co może zjeść koleżanka na śniadanie
- co będziecie robić kiedy wrócisz

Wiadomość o wcześniejszym wyjściu z domu

Dear Rachel,
As you have noticed, I am not at home. I received a message from my boss saying that I needed to get to work early, but he also let me come back home earlier than usually - I will be back by 4 pm. Please, have a bowl of cereal and an orange for breakfast - all of the ingredients I have left for you on the table. Once I am back, we will take a tour around the town. I hope you like it!

Przykład wiadomości nr 3

Jesteś na kursie językowym za granicą. Napisz wiadomość do kolegi/koleżanki a w niej:

- poinformuj o odwołaniu meczu, w którym mieliście wziąć udział po południu,
- napisz, dlaczego mecz się nie odbędzie,
- poproś o przekazanie wiadomości o odwołaniu meczu pozostałym kolegom/koleżankom,
- zaproponuj sposób wspólnego spędzenia popołudnia.

Wiadomość o odwołaniu meczu

Hi Tom,
You will not like it, but the football match we were to have this afternoon has been cancelled. The authorities said that the pitch was not prepared well enough and it would have been dangerous to play on such a dilapitated grass. Could you please pass the information on to others? I suggest we could have a nice scrabble session instead. What do you think about it?

Przykład wiadomości nr 4

W czasie pobytu na wakacjach w Londynie wynajmujesz pokój z kolegą lub koleżanką. Zamierzasz wrócić dziś późno do domu. Napisz wiadomość dla niej / niego a w niej:

- napisz o swoich planach na wieczór,
- poinformuj, z kim zamierzasz spędzić wieczór,
- podaj orientacyjną godzinę powrotu do domu,
- poproś o zrobienie zakupów.
Podpisz się jako XYZ. W zadaniu nie jest określony limit słów.

Wiadomość o późniejszym powrocie do domu

Hello Laura!
I want to let you know that I will be back home later than usually. I have arranged a meeting with Terrence to talk about the project I have told you about. I should be back by midnight, but do not be surprised if the meeting gets a bit longer. I would also like to ask you to do some shopping for me if you would. The list, money and a little gift for you is on my desk.
Thanks in advance!
XYZ

# data[].attributes.attachment_link.description
Wiadomość po angielsku to jedna z krótkich form wypowiedzi, z którymi można spotkać się zarówno w pracy domowej, jak i na maturze podstawowej z języka angielskiego. Poniżej znajdziecie informacje i wskazówki, jak napisać w pełni poprawną wiadomość po angielsku. Wiadomość jest czymś pomiędzy notatką, a listem.

# data[].attributes.body
Z faktami się nie dyskutuje ;)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W mowie zależnej nie ma konieczności dokonywania zmiany czasu, gdy:

1. Mówimy o sytuacjach, które są wciąż aktualne.

She said her husband is an English teacher.

Jeśli jej mąż jest wciąż nauczycielem angielskiego, nie ma potrzeby "cofania czasu".

2. Relacjonujemy czyjąś wypowiedź w krótkim odstępie czasu. Często ma to miejsce np. wtedy, gdy powtarzamy czyjeś słowa komuś, kto ich nie usłyszał.

3. Mówimy o rzeczach niezmiennych, prawdach ogólnych, prawach przyrody etc.

He said that mercury is a liquid metal.

We told them that bananas don't grow in Norway.

The teacher said that Australia is the smallest continent.

Następnym razem zrobimy parę ćwiczeń, zamykając w ten sposób temat mowy zależnej :)
Spis tematów Poprzedni temat Następny temat
Komentarze do tego tekstu możesz znaleźć na forum.

# data[].attributes.attachment_link.description
W mowie zależnej nie ma konieczności dokonywania zmiany czasu, gdy: Mówimy o sytuacjach, które są wciąż aktualne. She said her husband is an English teacher. Jeśli jej mąż jest wciąż nauczycielem angielskiego, nie ma potrzeby "cofania czasu". Relacjonujemy czyjąś wypowiedź w krótkim odstępie czasu. Często ma to miejsce np.

# data[].attributes.body
Istotne zmiany

# data[].attributes.body
Zamiana czasu

# data[].attributes.body
https://bit.ly/2Xew8Ei

https://bit.ly/3rYtwZ2

https://bit.ly/3rYZpRA

https://bit.ly/3nn80di

https://bit.ly/3pREMog

https://bit.ly/3pQxpxA

# data[].attributes.attachment_link.title
Po co nam STRONA BIERNA? Passive: część 3 | ROCK YOUR ENGLISH #28

# data[].attributes.attachment_link.title
Strona Bierna kontratakuje! Passive: część 2 | ROCK YOUR ENGLISH #27

# data[].attributes.attachment_link.title
Strona Bierna (Passive): Część 1 | ROCK YOUR ENGLISH #26

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Should (n't) (nie) powinno się

Must - musieć

Musn't - nie wolno

May/might - móc

Needn't - nie musieć

Can (n't)/couldn't - móc, umieć, potrafić

Powyższe czasowniki nazywamy modalnymi, ponieważ nie potrzebują żadnego operatora, by tworzyć pytania czy przeczenia. Można powiedzieć, że same się modelują. Między modalnym, a czasownikiem następującympo nim nic nie stawiamy.

ZDANIE TWIERDZĄCE

You should eat 5 portions of fruit and vegetable every day. -Codziennie powinno się jeść 5 porcji owoców i warzyw.

Aby utworzyć PYTANIE wystarczy przestawić modalny przed podmiot (inwersja):

Should I eat 4 or 5 portions of fruit and vegetable every day? Codziennie powinno się jeść 4 czy 5 porcji owoców i warzyw?

Aby stworzyć PRZECZENIE dodajemy 'not' do modalnego:

You shouldn'tdisturb your sister. Nie powinieneś przeszkadzać siostrze.

Tzw. Czasownikiem półmodalnym jest 'have to' oznaczające musieć, które potrzebuje operatora do/does/did. W 3 os. l. poj. występuje has to. Tym różni się tym od must, że wyraża czynności, które musimy zrobić, ponieważ ktoś nam każe, ponieważ jest to narzucony obowiązek, natomiast must używamy mówiąc zobowiązaniach wypływających z naszego sumienia, poczucia obowiązku.
Przeciwieństwem do must (musieć) jest don't have to (nie musieć) , a nie UWAGA musn't, które oznacza nie wolno.

Did you have to drink milk when you was little? Czy musiałeś pić mleko, kiedy byłeś mały?

I don't have to go to school tomorrow. Nie musze jutro iść do szkoły.

She has to write two compositions in this semester. W tym semestrze musi napisać dwa wypracowania.

MODAL VERB+ HAVE + PAST PARTICIPLE (III forma czasownika)

Czasowników modalnych + have + czasownik III forma używamy kiedy rozmawiamy o prawdopodobieństwie zaistnienia jakiś wydarzeń w przeszłości:

May/might have been - może coś się stało w przeszłości (nie jesteśmy pewni)

He might have loved her before. Mógł ją kochać wcześniej

Must have been -coś musiało było się stać (jesteśmy pewni)

He must have visited hera few times. Musiał był odwiedzać ją kilka razy

Should have been - coś powinno było być zrobione, ale nie było zrobione

I should have gone there. Powinnam była tam pójść.

Shouldn't have been - coś nie powinno było być zrobione, ale zostało wykonane

You shouldn't have bought it. Nie powinieneś był tego kupować.

Can't/couldn't have been - niemożliwe, aby coś się stało.

Tom can't/couldn't have called. His mobile is broken. - niemożliwe, aby Tom dzwonił. Ma zepsutą komórkę.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
czasowniki modalne i modal perefct infinitive

# data[].attributes.attachment_link.title
Czasowniki modalne i modal + perefct infinitive

# data[].attributes.attachment_link.description
Should (n't) (nie) powinno się Must - musieć Musn't - nie wolno May/might - móc Needn't - nie musieć Can (n't)/couldn't - móc, umieć, potrafić Powyższe czasowniki nazywamy modalnymi, ponieważ nie potrzebują żadnego operatora, by tworzyć pytania czy przeczenia. Można powiedzieć, że same się modelują. Między modalnym, a czasownikiem następującympo nim nic nie stawiamy.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Types of If Clauses in English, Conditional clauses type 0, type 1, type 2, type 3 and mixed type;

If Clauses (conditional Clauses) Type 0

If Clauses (conditional Clauses) Type 1

If Clauses (conditional Clauses) Type 2

If Clauses (conditional Clauses) Type 3

If Clauses (conditional Clauses) Type Mixed

# data[].attributes.attachment_link.description
Types of If Clauses in English, Conditional clauses type 0, type 1, type 2, type 3 and mixed type; If Clauses (conditional Clauses) Type 0 If Clauses (conditional Clauses) Type 1 If Clauses (conditional Clauses) Type 2 If Clauses (conditional Clauses) Type 3 If Clauses (conditional Clauses) Type Mixed

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zero conditional - grammar chart

We use the zero conditional to talk about general truths or results that always happen if a condition is present. We are talking in general, not about one particular situation.

We can put the main clause at the beginning. Then we don't use a comma between the two clauses.

We can usually replace the if in this conditional with when without changing the meaning.

First conditional - grammar chart

The first conditional is used to talk about things that might happen in the future if a condition is present. We don't know if those things will happen or not, but they are a real possibility.

We don't use will in the if clause.

unless = if (not)

We can also use unless in conditional sentences to mean if ... ( not)

in case

We use in case to talk about the possibility of something happening. After in case we also use present to talk about the future.

But the meaning of in case is different from if. Compare:

First vs zero conditional

We use the first conditional to talk about a particular situation, whereas we use the zero conditional to talk about what happens in general.

Future time clauses - grammar chart

When we are talking about the future we use the present, (NOTwill)after the expressions when, as soon as, until, once, before, after, while. After these expressions we can use any form of present (present simple, present continuous, present perfect) to talk about the future.

As it happens with the conditional sentences, we use a comma when we begin the sentence with a time clause. But we don't use a comma if we put the time clause at the end of the sentence.

With present perfect

We can often use the present perfect after the time word. The meaning is similar to using the present simple, but with the present perfect we emphasise that the action will be completed.
Do the exercises

# data[].attributes.attachment_link.title
Zero and first conditional and future time clauses

# data[].attributes.attachment_link.description
We use the zero conditional to talk about general truths or results that always happen if a condition is present. We are talking in general, not about one particular situation. We can put the main clause at the beginning. Then we don't use a comma between the two clauses.

# data[].attributes.attachment_link.description
Join an activity with your class and find or create your own quizzes and flashcards.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zastosowanie tłumaczymy na język polski gdybyś tylko wzór zdania j ako zwrot wyrażający życzenie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tłumaczymy na język polski jako chciałbym, życzyłbym sobie, pragnąłbym, a także żałuję że Należy pamiętać, że nie zawsze przeczenie występuje w języku polskim i angielskim. Dlatego dla ułatwienia dobrze jest samemu zamienić sobie zdanie zaczynające się od żałuję, że na zdanie zaczynające się od chciałbym.

- I wish I could play the piano Żałuję, że nie umiem grać na pianinie.

- Chciałbym umieć grać na pianinie.

I wish you would fix it tomorrow - Chciałbym żebyś to jutro naprawił .

I wish you wouldn't have to fix it. - Chciałbym żebyś nie musiał tego naprawiać.

She wishes she weren't so busy - Chciałaby nie być taka zajęta/ Żałuje że jest taka zajęta

I wish you had arrived on time. - Chciałabym żebyś przyjechał na czas.

I wish I hadn't told her your secret - Chciałabym nie mówić jej twojego sekretu/ Żałuję że powiedziałam jej twój sekret.

# data[].attributes.attachment_link.description
Tłumaczymy na język polski jako chciałbym, życzyłbym sobie, pragnąłbym, a także żałuję że Należy pamiętać, że nie zawsze przeczenie występuje w języku polskim i angielskim. Dlatego dla ułatwienia dobrze jest samemu zamienić sobie zdanie zaczynające się od żałuję, że na zdanie zaczynające się od chciałbym.

# data[].attributes.attachment_link.title
Past Perfect Continuous i Future Perfect Continuous | ROCK YOUR ENGLISH #67

# data[].attributes.attachment_link.title
Future Simple vs. Future Continuous | ROCK YOUR ENGLISH # 6

# data[].attributes.attachment_link.title
Present Perfect Continuous vs. Present Perfect Simple | ROCK YOUR ENGLISH #10

# data[].attributes.body
26th January 2021

# data[].attributes.body
ex.1 https://bit.ly/3oeN48O
ex.2 https://bit.ly/37nuIvJ

extra one:
https://quizizz.com/join?gc=62432580

# data[].attributes.headline
Lesson                                                     25th November

# data[].attributes.subject
Lesson                                                     25th November

# data[].attributes.body
Short test

# data[].attributes.attachment_link.description
Too or enough online worksheet for grade 3 elementary. You can do the exercises online or download the worksheet as pdf.

# data[].attributes.attachment_link.description
Too or enough online activity for INT. You can do the exercises online or download the worksheet as pdf.

# data[].attributes.body
http://www.angielski.slowka.pl/gramatyka,czasowniki-wystepujace-z-forma-ing-lub-z-bezokolicznikiem,m,1395.html

https://www.gramatyka-angielska.info/s/2046/54167-Gramatyka-angielska/4095256-Verb-2-czasowniki-razem-kiedy-stosowac-forme-ing-a-kiedy-bezokolicznik.htm

https://www.gettinenglish.com/infinitive-gerund/

# data[].attributes.body
Kahoot! First Conditional

# data[].attributes.headline
Lesson                                              11th May

# data[].attributes.subject
Lesson                                              11th May

# data[].attributes.body
First Conditional

# data[].attributes.body
https://samequizy.pl/diary-of-the-a-wimpy-kind-quiz/

# data[].attributes.headline
Lesson                                                 8th May

# data[].attributes.subject
Lesson                                                 8th May

# data[].attributes.body
https://create.kahoot.it/details/favorite-books/81d04728-67ce-4721-8f99-1bad4e0b4e87

# data[].attributes.headline
Lesson                                                      20th April

# data[].attributes.subject
Lesson                                                      20th April

# data[].attributes.body
Pamiętajcie o Lerni.com (gr.z.)

# data[].attributes.headline
Lesson                                                         17th April

# data[].attributes.subject
Lesson                                                         17th April

# data[].attributes.body
Zaczynacie od kartkówki :)

# data[].attributes.headline
Lesson                                                                         16th April

# data[].attributes.subject
Lesson                                                                         16th April

# data[].attributes.headline
Lesson                                                           6th April

# data[].attributes.subject
Lesson                                                           6th April

# data[].attributes.headline
Lesson                                                            3rd April

# data[].attributes.subject
Lesson                                                            3rd April

# data[].attributes.headline
Lesson                                             2nd April

# data[].attributes.subject
Lesson                                             2nd April

# data[].attributes.headline
Lekcja online dziś (30th March) o  godz. 10.40 - klasy łączone

# data[].attributes.subject
Lekcja online dziś (30th March) o  godz. 10.40 - klasy łączone

# data[].attributes.body
Join Zoom Meeting
https://us04web.zoom.us/j/9921798851
Homework

gr.p ex 1,2/38

gr.z ex 1,2,3/38

# data[].attributes.headline
Lekcja online dziś (26th March) o 10:10  - klasy łączone

# data[].attributes.subject
Lekcja online dziś (26th March) o 10:10  - klasy łączone

# data[].attributes.body
Załączam kilka stron z zezytu ćwiczeń, zdjęcie zadanych ćwiczeń proszę wysyłać w wiadmości prywatnej na  Messenger.
gr.p ex 7,8 / 35
gr.z ex 1,2,3 / 36

# data[].attributes.body
You have to log in. Deadline 26th March, 12:00. Good luck :)

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.description
My sister has eaten my cake., The children have lost their passports., Your friend hasn't been happy all day., We have cut our hair today., She hasn't brushed her teeth yet., Why haven't you done your homework?, She has already cleaned up her room., We have lived here for ten years., How long has he been to London?, I have just started learning Spanish., Have you ever been to Moscow?, We have practised tennis since 2019..

# data[].attributes.body
~be creative~

# data[].attributes.body
Przypominam o zaległościach na learningapps.org, wrzuciłam kilka nowych zadań do rozwiązania do piątku (13th March)

# data[].attributes.body
DO or Make?

# data[].attributes.body
Write a letter to Her Majesty, remember it has to be a formal letter :) Good luck!

# data[].attributes.body
gr. 4

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ekokrytyka, a także rozważania nad emocjami i afektami wywoływanymi przez obrazy filmowe są zagadnieniami, które powoli wchodzą do repertuaru zainteresowań rodzimego filmoznawstwa. W artykule przyjrzę się temu, w jaki sposób twórcy Pokotu i Okji, filmów z różnych obszarów kulturowych, wykorzystują obrazy środowiska naturalnego w celu wywołania odpowiednich afektów i emocji, a co za tym idzie - jak próbują za ich pośrednictwem przekazać określony, proekologiczny światopogląd.

Okja (2017), reż. Joon-​ho Bong

Tytułowa postać filmu Bonga to ogromnych rozmiarów świnia wyprodukowana przez koncern spożywczy Mirando. Korporacja ogłasza konkurs na najlepszą superświnię, w ramach którego prosięta zostają rozesłane do dwudziestu sześciu krajów, a farmer, który wyhoduje największy i najpiękniejszy okaz, zdobędzie nagrodę. Następnie akcja przenosi się dziesięć lat później do górzystej prowincji Korei Południowej, gdzie jedna ze świń, Okja, dorastała w towarzystwie dziewczynki o imieniu Mija. Dzieło Bonga rozpoczyna się jak typowy film familijny, portretujący beztroskę i sielankowość dotychczasowego życia Miji i Okji. Dopiero przeniesienie miejsca akcji do zatłoczonego Seulu, a potem Nowego Jorku, powoduje dysonans i wprowadza opozycję dobra wieś-złe miasto. Zmianie ulega także konwencja gatunkowa: z opowieści w duchu kina rodzinnego reżyser przechodzi do poetyki filmu sensacyjnego, dobitnie podkreślając kontrast między przestrzenią wiejską i miejską. Zabieg ten składa się nie tylko na krytykę późnego kapitalizmu, ale odwołuje się też do emocji widza, asocjując poczucie bezpieczeństwa i spokoju w środowisku naturalnym, a wielkomiejską scenerię wiążąc z natłokiem bodźców, wrażeń, niebezpieczeństw i etycznie wątpliwych ludzkich działań.

(...)

Pokot (2017), reż. Agnieszka Holland

Nieco inaczej przedstawione zostaje środowisko naturalne w Pokocie Agnieszki Holland, luźnej adaptacji powieści Prowadź swój pług przez kości umarłych Olgi Tokarczuk (która współtworzyła scenariusz filmu). Pierwsze ujęcia prezentują sudeckie krajobrazy, w których rozegra się akcja. Nie są to obszary nietknięte przez człowieka, ponieważ widzimy wieżę strażniczą. Nie ma tu atmosfery sielanki, jak w Okji, lecz przeczucie, że wydarzy się coś niepokojącego. I rzeczywiście, wkrótce pojawia się samochód wiozący miejscowych myśliwych, którzy pod osłoną nocy wybierają się na polowanie.

Główna bohaterka filmu, Janina Duszejko, ma wiele wspólnego z Miją. Obok przekonania, że więź z naturą mogą odczuwać głównie kobiety i dzieci, ich zachowanie można także opisać za pomocą terminu „biofilia", ukutego przez Edwarda O. Wilsona na określenie wrodzonej ludzkiej potrzeby wchodzenia w interakcję z naturą. Nawet jeśli z założenia biofilia zawiera w sobie zarówno pozytywne, jak i negatywne emocje, jakie człowiek może żywić do środowiska[1], i wcale nie musi zawierać się w sugerowanym przez etymologię „umiłowaniu", to obie bohaterki reprezentują podobną wersję tejże hipotezy.

(...)
Cały artykuł dostępny jest w wersji papierowej „Fragile" nr 2 (36) 2017.
Przypisy:

[1] K. Milton, Loving Nature. Towards an Ecology of Emotion, London and New York 2003, s. 60-61.

Franciszek Drąg - student Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w ramach których zgłębia filmoznawstwo.

# data[].attributes.attachment_link.title
Fragile. Pismo kulturalne " Naturalne afekty, naturalne emocje. O ekologii i uczuciach w „Okji" Joon-ho Bonga i „Pokocie" Agnieszki Holland

# data[].attributes.attachment_link.description
Ekokrytyka, a także rozważania nad emocjami i afektami wywoływanymi przez obrazy filmowe są zagadnieniami, które powoli wchodzą do repertuaru zainteresowań rodzimego filmoznawstwa. W artykule przyjrzę się temu, w jaki sposób twórcy Pokotu i Okji, filmów z różnych obszarów kulturowych, wykorzystują obrazy środowiska naturalnego w celu wywołania odpowiednich afektów i emocji, a co za tym idzie - jak próbują za ich pośrednictwem przekazać określony, proekologiczny światopogląd.

# data[].attributes.body
gr. 3

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odrzucona w dzieciństwie przez najbliższych ludzi miała do wyboru: poddać się i zamknąć w sobie czy nawet popełnić samobójstwo lub zawalczyć o siebie. Podjęła wyzwanie.

Simona miała fenomenalny instynkt opiekuńczy, dała mi wszystko to, czego nie dostała od swoich rodziców: miłość, uwagę, szacunek. Przejęła cały ciężar wychowywania, bo moja mama nie miała dla mnie czasu.

Głos Simony, mówcy zwierząt i rzecznika praw przyrody sięga coraz dalej i szerzej. Ostatnio ukazały się wznowienia jej książek "Saga Puszczy Białowieskiej" i "O ziołach i zwierzętach".

Joanna Kossak - siostrzenica Simony Kossak. Malarka, graficzka, tłumaczka. W czasach krakowskich projektowała okładki książek, śpiewała w "Piwnicy Pod Baranami". Mieszka w Białowieży, wychowuje córkę Idę i syna Dana, kocha puszczę i konie.

Katarzyna Kazimierowska, "Sens": Czy Simona uciekła w dzicz od własnej rodziny?

Joanna Kossak: Moja ciotka pochodziła z dynastii, w której zaczęła gasnąć linia męska, więc kobiety stawiały sobie za cel danie życia potomkowi. Tymczasem Jerzemu Kossakowi urodziła się kolejna córka, i to była tragedia. Nie dość że dziewczynka, to jeszcze z rozszczepem podniebienia i krzywicą... Dorastała w cieniu swojej pięknej i utalentowanej siostry - mojej matki, w domu, w którym rodzice się nią nie interesowali, gdzie nie miała nikogo bliskiego. Miała do wyboru: poddać się i zamknąć w sobie czy nawet popełnić samobójstwo lub zawalczyć o siebie. I na szczęście miała taki zestaw cech, że podjęła wyzwanie.

I wybrała przyrodę.

Simona była pozytywnym przykładem człowieka, który - właśnie dzięki wyjątkowo nierokującej pozycji startowej i wymierzonym w niego inwazyjno-destrukcyjnym działaniom rodziny - postanawia sama się sobą zaopiekować. Uznała, że wobec ludzkich wynaturzeń tylko przyroda jest uczciwa i tylko jej można zaufać. Wybrała studia biologiczne, wzięła się za barki z nielubianą matematyką i fizyką, obroniła dyplom i zaczęła szukać pracy tam, gdzie było najbardziej dziko, jak najdalej od ludzi i znienawidzonego Krakowa. Chciała pracować w ukochanych Tatrach albo Bieszczadach, ale wakat dla biologa był tylko w Białowieży w zakładzie badania ssaków. Przyjęła więc posadę, zakładając, że to sytuacja tymczasowa. Ostatecznie została na całe życie.

Skąd tak wielka miłość do przyrody?

Kossakowie kochali nie tylko konie, sama Simona też jeździła konno, współtworzyła Akademicki Klub Jeździecki. W ich domu od zawsze roiło się od zwierząt. Poza tym do naszego domu, Kossakówki, należał park - wielki zapuszczony ogród w środku miasta. To dopiero było pole do obserwacji przyrodniczych! Mnie też od dziecka ciągnęło do przyrody, dlatego ten ogród był moim azylem, w którym się zaszywałam i podglądałam na przykład życie mrówek, udając, że jestem Guliwerem w Krainie Liliputów. Potem zasypywałam Simonę, moją mentorkę, pytaniami o szczegóły biologiczne flory i fauny, a ona cierpliwie wszystko wyjaśniała.

Simona mieszkała w dość spartańskich warunkach w leśniczówce zwanej Dziedzinką. Pani przyjechała tam po raz pierwszy na początku lat 70. Czy to miejsce też wydawało się pani rajem na ziemi?

Na moje pierwsze wakacje u Simony przyjechałam w 1971 roku i nigdy nie zapomnę tej euforii. To była arkadia w środku lasu, ile tam było zwierząt! Wszystko mnie zachwycało, i ten zwierzyniec, i sama Simona, która "na Dziedzince" odżyła. Na początku, co prawda, bałam się śmiertelnie Lecha Wilczka, jej współlokatora, a przyszłego partnera życiowego. Simona była wściekła, gdy okazało się, że za ścianą ktoś mieszka. Nie chciała towarzystwa żadnych ludzi, zwłaszcza mężczyzn. Lech odczuwał to samo, tylko w drugą stronę - nie chciał towarzystwa kobiet. A że żadne z nich nie chciało się wynieść, postanowili wziąć się na przetrzymanie. Powiedziała mi: "Nie martw się, on tu długo nie posiedzi, nie lubię go". Lech oczywiście został (śmiech). I stał się, obok moich dzieci, najbliższym mi człowiekiem.

Jak wyglądało życie na Dziedzince?

Było bliskie ideału. Tętniło wspólną pasją dwojga stymulujących się twórczo, niezwykle silnych osobowości, naukowca i artysty. Na Dziedzince bywały osoby wówczas dla mnie niemal boskie, legendarni przyrodnicy - Włodzimierz Puchalski, państwo Gucwińscy, Bożena i Jan Walencikowie, i wielu innych pięknych ludzi. Zapierało mi dech w piersiach ze szczęścia. Własny ogród i inwentarz, pękająca w szwach spiżarnia, dobra kuchnia i pyszne ciasta. Ideał domu w najszerszym tego słowa znaczeniu.

Simona i Lech dużo pracowali, ale codziennie, przy posiłku lub wieczorem, spotykali się i wtedy zaczynał się fascynujący dla mnie spektakl. Rozmawiali godzinami, a ja czułam się, jakbym oglądała "Sondę" albo "Z kamerą wśród zwierząt", bo to były intelektualne dysputy dwójki pasjonatów. Potrafili też wejść w nastrój liryczno-aktorski i recytować z pamięci całe utwory, śpiewać, odtwarzać scenki rodzajowe. To była ożywcza, nieustanna wymiana energii, wykluczająca rutynę... a do tego dziesiątki oswojonych dzikich zwierząt. Dla mnie to był urzeczywistniony raj. Po powrocie do piekła, czyli do Kossakówki, ratowały mnie jedynie książki przyrodnicze, Tolkien, Curwood i seriale typu "Elza z afrykańskiego buszu". Myślami zawsze byłam na Dziedzince.

Simona Kossak z krukiem Koraskiem na podwórku leśniczówki Dziedzinka w Puszczy Białowieskiej, 1974 r.

Jaką osobą była Simona? Na podstawie lektury jej biografii i tego, jak zajmowała się zwierzętami, można podejrzewać, że miała silny instynkt opiekuńczy, wręcz macierzyński.

Miała fenomenalny instynkt opiekuńczy, dała mi wszystko to, czego nie dostałam od swoich rodziców: miłość, uwagę, szacunek. Nauczyła mnie czytać. Podsuwała lektury, zabierała na cudowne wycieczki do ogrodu zoologicznego. Przejęła cały ciężar wychowywania, bo moja mama nie miała dla mnie czasu. Simona dawała mi poczucie bezpieczeństwa. Była wzorem wychowawcy, miała anielską cierpliwość i zdolność jasnego przekazu, nigdy nie podniosła na mnie głosu, choć też nie musiała, bo byłam dzieckiem uważnym i bardzo posłusznym.

Simona w stosunku do tzw. zwykłych ludzi była prostolinijna i serdeczna. Ale, gdy trzeba było walczyć o przyrodę, zamieniała się w maszynkę do mielenia mięsa - w naturze wojownika nie ma zbyt dużo miejsca na empatię dla przeciwnika. A ona była wojownikiem, który nigdy nie uleczył strasznej rany, zadanej przez najbliższe osoby. I dlatego w walce o ideę - a jej ideą było dobro przyrody - robiła się bezwzględna, nie było "zlituj się". Bardzo niewiele osób rozumiało, że jej chodziło tylko o zwierzęta i ochronę przyrody, a nie o "wykoszenie" konkurencji. Bo kiedy przychodziło do obrony jej samej, ustępowała pola i wracała zdruzgotana. To była serdeczna i ciepła osoba, która żyła w przekonaniu, że nienawidzi ludzi.

Szerzyła wiedzę o dzikich zwierzętach i o Puszczy Białowieskiej. Czy na Podlasiu się o niej pamięta?

Simona stała się ikoną Podlasia. Ma "swoje" ulice, szkoły i przedszkole, powstały fundacje, stypendia i imprezy jej imienia. Jest nawet izba pamięci Simony, planowane są następne. Taksówkarz czy pani z warzywniaka wzruszają się, gdy o niej mówią. Dziedzinka zamienia się w miejsce kultowe, odwiedzane przez ludzi z całej Polski. Mówimy o tej samej osobie, którą "wielka" rodzina spisała na straty. Trudno o większą inspirację i o lepszy drogowskaz dla wszystkich tych odrzuconych i "rozjechanych" przez swoich najbliższych.

Po latach odwiedzania Simony postanowiła się pani przenieść do Białowieży na stałe.

Od pierwszego dnia na Dziedzince jedynym moim marzeniem było dołączyć do Simony. W 1992 roku na dobre przeprowadziłam się do Białowieży i nie żałowałam tej decyzji ani przez chwilę. Wielu serdecznych przyjaciół z Krakowa regularnie mnie tu odwiedza.

Jaki miała pani plan na życie?

Planowałam służyć Simonie i Lechowi - gotować, sprzątać, pielić w ogródku, pracować dla nich za wikt i dach nad głową. To było moje jedyne pragnienie - wyciszenie i medytacja przy wykonywaniu prostych zajęć domowych. Nie chciałam malować, nie chciałam związku, zakładania rodziny. Ale Simona uznała, że to jest skandaliczne podejście, że moim obowiązkiem jest kontynuować tradycję rodzinną, zacząć żyć na własny rachunek i zasłużyć na swoje nazwisko. Dla mnie to było jak wygnanie z raju.

Rozpoczęłam własne życie w Białowieży z Simoną w tle. Założyłam rodzinę, urodziłam piękne zdrowe dzieci. A potem przyszło trzęsienie ziemi - paraliż naszego syna i diagnoza, że ma przed sobą najwyżej rok życia, moje wycieńczenie fizyczne, choroby, w końcu rozpad rodziny i samotna ciężka walka o powrót do świata żywych i zdrowych. Zajęło mi to 13 lat. I... jestem bezgranicznie wdzięczna Simonie za odcięcie pępowiny. To dzięki narzędziom, które mi dała w młodości, podjęłam zwycięską walkę. Odzyskałam zdrowie, wróciłam do malowania i pełnej aktywności.

Białowieża okazała się skarbnicą darów.

Bezcennych darów. Uważam, że wszystko, co przydarza się w naszym życiu, ma głęboki sens, choćby wydawało się najgorszym horrorem. Porównuję to do zakładania ogrodu. To analogia z Dziedzinki. Warunkiem obfitych, życiodajnych plonów i urzekającego piękna jest równie obfita ilość nawozu - ekskrementów i truchła. Tym właśnie jest najlepszy, najbogatszy nawóz, bez niego otrzymamy sterylną pustynię. Każdy z nas dostaje od życia tony tych substancji. Kłopot w tym, że niewielu wie o konieczności ich "przekompostowania" - przepracowania, bez którego zwyczajnie spalimy uprawę - czyli siebie samych, nasze życie, naszych bliskich. Podstawą mojego obecnego dobrostanu jest właśnie przyjęcie tej analogii za życiowy aksjomat.

Minęło 10 lat od śmierci Simony. Co się stało z jej dziedzictwem, z jej pracą, walką o przyrodę?

Głos Simony, mówcy zwierząt i rzecznika praw przyrody sięga coraz dalej i szerzej. Ostatnio ukazały się wznowienia jej książek "Saga Puszczy Białowieskiej" i "O ziołach i zwierzętach", niedługo będzie też trzecie wydanie przepięknego albumu zrobionego przez Lecha. Radio wciąż wznawia emisję króciutkich gawęd radiowych Simony. W prosty sposób, ze swadą i humorem, genialnie opowiadała o tym, jak widzą świat zwierzęta, otworzyła oczy i serca tysięcy ludzi. Byli wśród nich i tacy, którzy przedtem w ogóle nie interesowali się przyrodą. Dla nich informacja o tym, że zwierzęta kochają, nienawidzą, cierpią, cieszą się, bawią i kombinują jak ludzie, była odkryciem, które trwale zmieniło ich widzenie świata. Spotykam ich na co dzień, przekazują to dalej. Nasza rozmowa też jest potwierdzeniem sukcesu Simony.

Komentując korzystasz z narzędzia Facebooka. Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami Użytkowników. Aby zgłosić naruszenie - kliknij w link „Zgłoś Facebookowi" przy wybranym poście. Regulamin i zasady obowiązujące na Facebooku znajdują się pod adresem https://www.facebook.com/policies

# data[].attributes.attachment_link.title
Simona Kossak - superbohaterka z Puszczy Białowieskiej

# data[].attributes.attachment_link.description
Brzydka dziewczynka, osamotniona w rodzinie artystów, wybrała miłość do przyrody. Simona Kossak trafiła do Białowieży na chwilę, a została na zawsze. Po latach także jej siostrzenica Joanna wolała przenieść się z Krakowa na Podlasie. W rozmowie z Katarzyną Kazimierowską wspomina ukochaną ciotkę, która w walce o dobro przyrody zamieniała się w nieustraszonego wojownika.

# data[].attributes.body
gr. 2

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Areta Szpura (Fot. Michaela Metesová/Bulletproof Warsaw)

„Jak uratować świat? Czyli co dobrego możesz zrobić dla planety" Arety Szpury to pierwszy na polskim rynku podręcznik, który wprowadza w tajniki świadomego życia w duchu eko - od mody vintage, przez roślinną kuchnię, aż po segregację śmieci.

Księżniczka ery Tumblra, influencerka czasów Instagrama. Areta zawsze potrafiła znaleźć w popkulturze to, co poruszało jej pokolenie. Swoimi pasjami zarażała znajomych i tysiące obserwatorów. Razem z nimi kształtuje rzeczywistość. Kiedyś tworząc wpływową markę modową, teraz wdrażając filozofię „małych kroków" w codziennej walce o planetę. Kilka lat temu jej flagowe hasło brzmiało „Doing real stuff sucks", ale od tego czasu Areta przebyła długą drogę. Rozstała się z branżą mody, skoncentrowała na ekologii i właśnie wydała książkę „Jak uratować świat? Czyli co dobrego możesz zrobić dla planety".

(Fot. Michaela Metesová/Bulletproof Warsaw)

Z hiperkonsumpcyjnej dziewczyny, która zadrukowała bluzy dolarami, stałaś się ekspertką od życia w duchu eko. Dziś kupujesz ubrania z drugiej ręki, kawę pijesz z wielorazowego kubka, walczysz z plastikowymi słomkami. Jak to się stało?

Kiedyś na wakacjach wpadła mi w ręce książka „Overdressed: The Shockingly High Cost of Cheap Fashion". Sięgnęłam po nią trochę z nudów, ale też dlatego, że należałam do tego świata. Pomyślałam, że może dowiem się czegoś nowego. I dowiedziałam się. Zobaczyłam zupełnie inny świat. Nie zdawałam sobie sprawy z jego istnienia. Nadprodukcja, praca dzieci w nieludzkich warunkach, za stawki, z których nie da się wyżyć, zanieczyszczenie środowiska... A ja przecież przez tyle lat cieszyłam się nowymi kolekcjami i wrzucałam na swoje media społecznościowe zdjęcia rzeczy z sieciówek. Dawałam ludziom napęd do ciągłego kupowania. Po tej książce zrozumiałam, że dałam się nabrać, a w dodatku, stałam się częścią całej tej konsumpcyjnej machiny.

Jedna książka zmieniła twoje życie o 180 stopni?

Widziałem jeszcze film „The True Cost", a algorytmy w sieci działają tak, że jeśli zaczynasz się czymś interesować, internet zaczyna pokazywać ci podobne strony. Szybko zalała mnie lawina informacji, których do tej pory w mojej bańce nie zauważałam.

Byłaś wtedy współwłaścicielką świetnie prosperującej marki. Trudno w takiej sytuacji z dnia na dzień wszystko zanegować.

Areta Szpura (Fot. Michaela Metesová/Bulletproof Warsaw)

Miałam potrzebę zmian. Chciałam zacząć od firmy, ale moje pomysły nie wzbudzały entuzjazmu. Przestałam być właściwą osobą na właściwym miejscu, więc odeszłam. Nie miałam wtedy jeszcze pomysłu na to, co będzie dalej. Chciałam dać sobie czas, bo ufam mojej intuicji.

Jakoś tak się składa, że na wszystkie dobre pomysły wpadam w Nowym Jorku. Pojechałam się tam powłóczyć. Nogi zaniosły mnie do Package Free Shop, pop-upu Lauren Singer, blogerki, która zajmowała się ekologią. Zobaczyłam tam metalowe pudełka, wielorazowe podpaski, łyżko-widelce, bambusowe kubki na kawę. Po raz pierwszy przekonałam się, że ten styl życia może być też estetyczny i instagramowy. Wcześniej takie rzeczy kojarzyły mi się tylko z biwakiem. Zrobiłam mnóstwo zdjęć, wrzuciłam na Instagram, przeszło mi przez myśl, że to może być mój nowy świat. Wtedy jeszcze uważałam, że to trend, a nie rewolucja.

Areta Szpura (Fot. Michaela Metesová/Bulletproof Warsaw)

A kiedy poczułaś się zaangażowaną aktywistką?

Ludzie zaczęli mnie tak widzieć. Sama nigdy nie czułam się żadną ekspertką. Zadawałam pytania, interesowałam się i dzieliłam doświadczeniami. W pewnym momencie zaczęłam mówić o słomkach, które stały się dla mnie symbolem czegoś, co jest zupełnie zbędne, a szkodzi środowisku. Wystarczy zobaczyć zdjęcia żółwi z rurkami wbitymi w głowę albo dryfujących wysp plastiku. To się dzieje naprawdę! Dostałam wsparcie mediów, więc o rurkach zrobiło się głośno. Różne osoby zaczęły przyłączać się do akcji, w pewnym momencie miałam nawet wrażenie, że wszystko wymyka mi się spod kontroli. Ale dziś wiem, że to było dobre. Warto schować ego i odpuścić, przekazać energię innym. Obserwowałam, jak ludzie zaczęli zmieniać nawyki, a knajpy wymieniać rurki na wielorazowe z metalu. Czułam się niesamowicie. Odkryłam też, że w grupie możemy zdziałać dużo więcej niż w pojedynkę.

Wtedy zaproponowano ci wydanie książki.

Tak, byłam bardzo zaskoczona. Moją pierwszą reakcją było: „nie!". Przecież jestem człowiekiem z internetu. Nie piszę, tylko działam i robię zdjęcia. Ale po pewnym czasie rozpisałam sobie wszystkie „za" i „przeciw", zrobiłam rozpoznanie rynku i odkryłam, że może to i ma jakiś sens. Nie znalazłam niczego w wersji polskojęzycznej, co byłoby dobrym wprowadzeniem do ekologicznego życia. W przystępny sposób opowiadało o zero waste albo roślinnym stylu życia, czy segregowaniu śmieci. Uznałam, że trzeba zrobić taki przewodnik - zbiór podstaw z rożnych dziedzin. Do projektu zaprosiłam ludzi, których poznałam na swojej ścieżce i których bardzo szanuję. Chciałam zrobić tę książkę najlepiej, jak się da. Zaczynając od wartości merytorycznej, a skończywszy na ekologicznym papierze.

Zaprosiłaś do projektu ekspertów z różnych dziedzin, pokoleń i światów. Teksty napisały m.in. Emilia Obrzut - ekspertka od detergentów DIY, Anna Pięta - specjalistka od świadomej mody, czy Marcin Popkiewicz - naukowiec zajmujący się zmianami klimatu.

Pisanie książki zajęło kilka miesięcy, ale tak naprawdę wiedzę do niej gromadziłam intensywnie na przestrzeni ostatnich dwóch lat. Jestem w szoku, że wszyscy zaproszeni zgodzili się wziąć udział w projekcie. Na polu ekologii jest jednak łatwiej, bo tu wszyscy mają jeden cel.

# data[].attributes.attachment_link.title
Areta Szpura: zrozumiałam, że dałam się nabrać

# data[].attributes.attachment_link.description
„Jak uratować świat? Czyli co dobrego możesz zrobić dla planety" Arety Szpury to pierwszy na polskim rynku podręcznik, który wprowadza w tajniki świadomego życia w duchu eko - od mody vintage, przez roślinną kuchnię, aż po segregację śmieci. Księżniczka ery Tumblra, influencerka czasów Instagrama. Areta zawsze potrafiła znaleźć w popkulturze to, co poruszało jej pokolenie.

# data[].attributes.body
"Mogę Być" gr.1

# data[].attributes.body
To ją wygrajcie! :)

# data[].attributes.body
https://pl.padlet.com/my_teacher/7m7el7hpsdio

# data[].attributes.headline
Will you add something (yellow or green or blue?)

# data[].attributes.subject
Will you add something (yellow or green or blue?)

# data[].attributes.body
https://www.tricider.com/admin/3F9GKuj3UJJ/7UIfdHfrc2F

# data[].attributes.body
Let's travel through Europe !

# data[].attributes.headline
Will you add something (yellow or green or blue?)

# data[].attributes.subject
Will you add something (yellow or green or blue?)

# data[].attributes.body
https://www.tricider.com/admin/3F9GKuj3UJJ/7UIfdHfrc2F

# data[].attributes.body
Wiktoria Kaleta

https://samequizy.pl/knowledge-quiz-about-plants-and-animals/

# data[].attributes.body
Konrad Mochocki

https://create.kahoot.it/share/trees-and-seeds/a1fc7b07-f62c-4fae-9d3f-808c66e00ee6

# data[].attributes.body
Quiz wykonał:
Andrzej Krzysiek
Sprawdź swoją wiedzę na temat roślin i innych rzeczy z nimi związanych.
https://samequizy.pl/a-quiz-about-plants/

# data[].attributes.body
Quiz wykonały
Kinga Stokowiec
Anna Krzysiek

https://samequizy.pl/what-do-you-know-about-plants/

# data[].attributes.body
Quiz wykonały:
Anna Tomczyk
Agnieszka Jawor

Jeżeli chcesz sprawdzić swoją wiedzę na temat roślin i innych rzeczy z nimi związanymi to:  |
|
Kliknij Tutaj               V

# data[].attributes.body
Quiz about plants and nature made by Kacper Kasprzyk,Oliwia Kasprzyk and Karolina Tomczyk.:)

# data[].attributes.attachment_link.title
KNOWLEDGE QUIZ ABOUT PLANTS AND NATURE | sameQuizy

# data[].attributes.attachment_link.description
If you want to check how much you know about plants and nature, solve this quiz!!

# data[].attributes.body
What can bring back the dead; make us cry, make us laugh, make us young; born in an instant yet lasts a life time?

# data[].attributes.body
Where will you find roads without cars, forests without trees and cities without houses?

# data[].attributes.body
I have holes on the top and bottom.
I have holes on my left and on my right.
And I have holes in the middle, yet I still hold water.
What am I?

# data[].attributes.attachment_link.description
Make any video your lesson. Pick a video, add your magical touch and track your students' understanding.

# data[].attributes.body
https://quizizz.com/admin/quiz/584d4edb96ba95590959bec2/past-simple

# data[].attributes.body
zaloguj się na EDpuzzle i zaczynamy nową przygodę :D
https://edpuzzle.com/join/uporatz

# data[].attributes.body
Poprawione.

https://www.voki.com/site/pickup?scid=15192566&chsm=89d208d58931d3a25e3d7e1f22a36e26

# data[].attributes.body
You are awsome! There are few mistakes but we are going to work them out :) Great work!
~your English teacher~

# data[].attributes.body
http://tinyurl.com/y7befv7m

# data[].attributes.body
O mnie
https://www.voki.com/site/pickup?scid=15101082&chsm=66cd310eb87b0eb256d9c9197f2674f9

# data[].attributes.body
O mnie
http://tinyurl.com/y827yccy

# data[].attributes.body
O mnie
http://tinyurl.com/yagxpv6j

# data[].attributes.body
O mnie

# data[].attributes.body
http://tinyurl.com/ybstbym5
O mnie :)

# data[].attributes.body
http://tinyurl.com/ydyhl7np
O mnie.

# data[].attributes.body
http://tinyurl.com/y9bek4zv
O mnie.

# data[].attributes.body
http://tinyurl.com/ybg2jj35
O mnie.

# data[].attributes.body
http://tinyurl.com/y8dq5uqv