# data[].attributes.attachment_caption
มาทำความรู้จักนโยบายการคลังกัน

# data[].attributes.headline
                      ความหมายของนโยบายการคลัง

# data[].attributes.subject
                      ความหมายของนโยบายการคลัง

# data[].attributes.body
นโยบายการคลัง หมายถึง แผนการจัดหารายได้  การใช้จ่ายและการจัดการเกี่ยวกับหนี้สินของรัฐบาลหรือการกำหนดนโยบายดำเนินการด้านการเงินของรัฐบาลในการหารายได้จากการเก็บภาษีอากร  การขายสินค้าและบริการ รวมทั้งการกู้ยืมเงินภายในและภายนอกประเทศเพื่อให้บรรลุเป้าหมายทางเศรษฐกิจ

# data[].attributes.attachment_caption
เป้าหมายของรัฐบาลในการใช้นโยบายการคลังเพื่ออะไร?

# data[].attributes.headline
วัตถุประสงค์ของนโยบายการคลัง

# data[].attributes.subject
วัตถุประสงค์ของนโยบายการคลัง

# data[].attributes.attachment_caption
รัฐต้องรับให้มากกว่าจ่าย

# data[].attributes.headline
เครื่องมือของนโยบายการคลังแบบหดตัว

# data[].attributes.subject
เครื่องมือของนโยบายการคลังแบบหดตัว

# data[].attributes.body
การดำเนินนโยบายการคลังแบบหดตัวจะนำไปสู่การลดแรงกดดัน

ของภาวะเงินเฟ้อและลดความเฟื่องฟูของเศรษฐกิจที่มีมากเกินไป โดยมีเครื่องมือดังนี้
1.  เพิ่มการเก็บภาษี
2. ใช้งบประมาณแบบเกินดุล

# data[].attributes.attachment_link.title
Thaipublica_ก้าวอย่างยั่งยืน_นโยบายการคลัง-e1669114357949

# data[].attributes.headline
รายได้ของรัฐบาล

# data[].attributes.subject
รายได้ของรัฐบาล

# data[].attributes.body
รายได้ ที่รัฐบาลสามารถจัดหามาได้จากแหล่งที่สำคัญ ๆ และนำส่งคลังในแต่ละปีงบประมาณ แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ รายได้จากภาษีอากร  และรายได้มิใช่ภาษีอากร
1. รายได้จากภาษีอากร 2 รูปแบบย่อย คือ
•  ภาษีทางตรง

ภาษีที่ผู้เสียภาษีเป็นผู้แบกรับภาระของภาษีนั้นทั้งหมดหรือเป็นส่วนใหญ่ ไม่สามารถผลักภาระภาษีไปให้ผู้อื่นได้  เช่น ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ภาษีเงินได้นิติบุคคล ภาษีเงินได้ปิโตรเลียม ภาษีป้าย ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ภาษีมรดก ภาษีทรัพย์สินต่าง ๆ
เป็นต้น
•  ภาษีทางอ้อม

ภาษีที่ผู้เสียภาษีไม่ได้เป็นผู้แบกรับภาระของภาษีนั้นไว้ทั้งหมด แต่สามารถผลักภาระภาษีไปให้ผู้อื่นได้ ซึ่งอาจจะเป็นการผลักภาระให้ผู้อื่นรับผิดชอบได้เพียงบางส่วนหรือรับผิดชอบทั้งหมด เช่น  ภาษีมูลค่าเพิ่ม  ภาษีศุลกากร ภาษีสรรพสามิต ภาษีธุรกิจเฉพาะ เป็นต้น
2. รายได้ที่มิใช่ภาษีอากร
• รายได้จากการขายสิ่งของและบริการต่าง ๆ เช่น การขายหรือเช่าที่ดิน อาคาร

สิ่งปลูกสร้าง ทรัพยากรธรรมชาติ ของกลางทุกประเภทที่ทางการยึดมาได้ ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ
• รายได้จากรัฐพาณิชย์ เช่น การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย  ธนาคารอาคารสงเคราะห์ ธนาคารออมสิน บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน)
• รายได้อื่น ๆ

ข้อมูลประมาณการรายได้ จำแนกตามหน่วยงานที่จัดเก็บ ปีงบประมาณ 2556 - 2565
http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/19.aspx

# data[].attributes.headline
รายจ่ายของรัฐบาล

# data[].attributes.subject
รายจ่ายของรัฐบาล

# data[].attributes.body
รายจ่ายจริงจากเงินงบประมาณประจำปีงบประมาณนั้น ๆ และรายจ่ายจากปีงบประมาณก่อน ๆ  เป็นการใช้จ่ายเงินในการบริหารตามภาระหน้าที่ของรัฐบาลเพื่อจัดให้มีสินค้าและบริการต่าง ๆ อันเป็นประโยชน์แก่ประชาชน ประเภทงบรายจ่ายจำแนกออกเป็น 5 ประเภทงบรายจ่าย ได้แก่
1. งบบุคลากร
2. งบดำเนินงาน
3. งบลงทุน
4. งบเงินอุดหนุน
5. งบรายจ่ายอื่น

ค้นหาข้อมูลรายจ่ายรัฐบาลจากลิ้งค์นี้
http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/19.aspx

# data[].attributes.body
เงินคงคลัง  คือ ปริมาณหรือจำนวนเงินสด หรือสิ่งใกล้เคียงเงินสดที่เป็นรายได้เหลือจากการใช้จ่ายของรัฐบาลในการดำเนินการของรัฐซึ่งถูกเก็บสะสมไว้ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เปรียบเสมือนเป็นเงินออมของประเทศ ซึ่งเงินคงคลังมีด้วยกันหลายประเภท

เงินคงคลัง นับว่าเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่สำคัญในบริหารจัดการสภาพคล่องของรัฐบาล เปรียบเสมือนเป็นเงินออมของประเทศ การที่รัฐบาลมีเงินคงคลังในระดับที่เพียงพอจะช่วยสร้างความมั่นใจว่า รัฐบาลจะยังมีเงินไว้ใช้จ่ายในกรณีฉุกเฉิน จึงช่วยป้องกันปัญหาทางเศรษฐกิจ และรักษาเสถียรภาพทางการคลังของประเทศ แต่ถ้าเงินคงคลังอยู่ในระดับต่ำก็จะก่อให้เกิดความกังวลว่ารัฐบาลอาจไม่มีเงินสำหรับการเบิกใช้ในกรณีฉุกเฉิน และอาจประสบปัญหาการขาดสภาพคล่องก็เป็นได้ อย่างไรก็ตาม หากมีเงินคงคลังมากไป ก็จะมีภาระเรื่องการเสียภาษี และอาจเสียโอกาสในการนำเงินนั้นไปพัฒนาประเทศ

# data[].attributes.headline
งบประมาณแผ่นดิน

# data[].attributes.subject
งบประมาณแผ่นดิน

# data[].attributes.body
เครื่องมือของนโยบายการคลังที่สำคัญคือ งบประมาณแผ่นดิน ซึ่งเป็นแผนการใช้จ่ายเงินแผ่นดินและแผนการบริหารการเงินการคลังของรัฐบาล งบประมาณแผ่นดินมี 3 ประเภท ได้แก่
1. งบประมาณแผ่นดินแบบสมดุล คือ การจัดทำงบประมาณในลักษณะที่มีรายได้รวมเท่ากับรายจ่ายรวม
2. งบประมาณแผ่นดินแบบเกินดุล คือ การจัดทำงบประมาณในลักษณะที่มีรายได้มากกว่ารายจ่าย เกิดขึ้นเมื่อรัฐบาลเห็นว่าระบบเศรษฐกิจมีการขยายตัวสูง และอาจมีปัญหาราคาสินค้าโดยทั่วไปเพิ่มขึ้น รัฐบาลต้องลดรายจ่าย และเก็บภาษีมากกว่ารายจ่าย เพื่อลดความสามารถในการใช้จ่ายของภาคเศรษฐกิจ
3. งบประมาณแผ่นดินแบบขาดดุล คือ การจัดทำงบประมาณในลักษณะที่มีรายได้น้อยกว่ารายจ่าย เกิดขึ้นเมื่อรัฐบาลเห็นว่าระบบเศรษฐกิจชะลอตัว จึงต้องกระตุ้นให้มีการจ้างงานและผลิตสินค้าและบริการเพิ่มสูงขึ้น รัฐบาลต้องเพิ่มรายจ่าย และเก็บภาษีให้น้อยลง เพื่อเพิ่มความสามารถในการใช้จ่ายของภาคเศรษฐกิจ

# data[].attributes.attachment_caption
ปัญหาเศรษฐกิจต่างกันใช้นโยบายการคลังแก้ไม่เหมือนกัน

# data[].attributes.headline
ประเภทของนโยบายการคลัง

# data[].attributes.subject
ประเภทของนโยบายการคลัง

# data[].attributes.body
นโยบายการคลัง หมายถึง นโยบายที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในด้านรายรับรายจ่ายของรัฐบาล เพื่อจัดสรรทรัพยากรให้มีประสิทธิภาพ กระจายรายได้อย่างเป็นธรรม สร้างความเจริญเติบโตและรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ นโยบายการคลังจำแนกได้ 2 ประเภทคือ
1. นโยบายการคลังแบบเข้มงวด เป็นนโยบายที่ก่อให้เกิดการใช้จ่ายของรัฐบาลและลงทุนทางเศรษฐกิจโดยการเพิ่มการใช้จ่ายและลดภาษี เช่น การเพิ่มเงินรายจ่ายด้านการลงทุน โดยเพิ่มโครงการสร้างถนน ซึ่งจะทำให้เกิดการจ้างงานในส่วนนี้เพิ่มขึ้น เงินก็ไปถึงมือแรงงานเพื่อจับจ่ายใช้สอยมากขึ้น อีกตัวอย่างหนึ่งคือการเพิ่มเงินโอนให้ผู้ยากไร้เพื่อเพิ่มการใช้จ่ายของประชาชน เมื่อภาษีลดลงประชาชนก็มีเงินใช้จ่ายมากขึ้น ภาคธุรกิจก็ได้เงินจากประชาชนมากขึ้น เศรษฐกิจก็จะกระตุ้น ที่รัฐควรระวังคือถ้าใช้จ่ายมากแต่รายได้ไม่พอกับรายจ่ายนาน ๆ หนี้สาธารณะจะเพิ่มขึ้นซึ่งเป็นภาระต่อประเทศในอนาคตที่ต้องมาจ่ายหนี้ทดแทน ในภาวะเงินเฟ้อ รัฐบาลจะใช้นโยบายการการคลังแบบเข้มงวด เพื่อดึงเงินจากเอกชนเข้าสู่รัฐบาล
2. นโยบายการคลังแบบผ่อนคลาย เป็นนโยบายที่เกี่ยวกับการลดค่าใช้จ่ายของรัฐบาลและเพิ่มภาษี รัฐจะใช้นโยบายนี้ต่อเมื่อเศรษฐกิจมีการเติบโตเร็วเกินไป ซึ่งอาจจะก่อให้เกิดผลเสียในด้านการเพิ่มของอัตราเงินเฟ้อ หรือการเพิ่มตัวของราคาสินค้าในตลาดอย่างรวดเร็ว ซึ่งถ้ามันเร็วเกินไป ภาคผู้บริโภคและผู้ผลิตก็อาจจะตั้งตัวไม่ทันทำให้เศรษฐกิจอ่อนไหว ในภาวะเงินฝืด  รัฐบาลจะใช้นโยบายการการคลังแบบขยายตัวเพื่อเพิ่มเงินในระบบเศรษฐกิจ

# data[].attributes.attachment_caption
รัฐต้องจ่ายให้มากกว่ารับ

# data[].attributes.headline
เครื่องมือของนโยบายการคลังแบบขยายตัว

# data[].attributes.subject
เครื่องมือของนโยบายการคลังแบบขยายตัว

# data[].attributes.body
การดำเนินนโยบายการคลังแบบขยายตัวทำให้เศรษฐกิจขยายตัว

แก้ปัญหาเงินฝืด เกิดการจ้างงาน และรายได้ประชาชาติเพิ่มสูงขึ้นโดยรัฐบาลใช้เครื่องมือดังนี้
1. ลดการเก็บภาษี
2.ใช้งบประมาณแบบขาดดุล

# data[].attributes.attachment_caption
หนี้สาธารณะคืออะไร?

# data[].attributes.body
หนี้สาธารณะ หมายถึง การกู้ยืมเงินของรัฐบาลเมื่อรัฐบาลมีรายได้ไม่เพียงพอกับรายจ่าย จึงจําเป็นต้องกู้เงินมาใช้จ่ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งรัฐบาลของประเทศกําลังพัฒนา แต่เดิมเรามักมีความรู้สึกเกี่ยวกับการก่อหนี้ยืมสินไปในทางที่ไม่ดี ครัวเรือนใดมีหนี้สินล้นพ้นตัวแสดงว่าฐานะการเงินไม่ดี สังคมอาจไม่ยอมรับนับถือประเทศใดมีหนี้สินอยู่มากแสดงว่าฐานะทางเศรษฐกิจไม่มั่นคงและอาจจะล้มละลายได้ ปัจจุบันแนวความคิดเหล่านี้เริ่มเปลี่ยนไป ผู้ที่ดําเนินธุรกิจเพียงเท่าที่มีทุนธุรกิจอาจไม่เจริญก้าวหน้า แต่ถ้ากู้เงินธนาคารมาลงทุนขยายกิจการตามโครงการอย่างรอบคอบแล้ว กิจการก็อาจจะเจริญก้าวหน้าจนสามารถชําระหนี้คืนและขยายกิจการให้กว้างขวางยิ่งขึ้น ประเทศชาติก็ทํานองเดียวกัน รัฐบาลอาจมีความจําเป็นต้องใช้จ่ายเงิน เพื่อพัฒนาประเทศลงทุนสร้างถนนหนทางไฟฟ้า ประปา และพลังงานต่าง ๆ

เพื่อกระตุ้นให้ประชาชนขยายการลงทุนในกิจการต่าง ๆ ทําให้ประชาชนมีงานทํา มีรายได้สูงขึ้นเมื่อรายได้ประชาชาติเพิ่มสูงขึ้น รัฐบาล ก็จะสามารถเก็บภาษีเงินได้จากประชาชนเพิ่มขึ้นเพื่อชําระหนี้คืน รัฐบาลของประเทศต่าง ๆ ทั้งที่พัฒนาแล้ว และกําลังพัฒนาต่างก็มีหนี้สาธารณะอยู่เป็นจํานวนไม่น้อย หนี้สาธารณะนี้เราจะมองได้ทั้ง 2 ด้าน คือ เมื่อรัฐบาลยืมเงินเข้ามาก็จัดเป็นรายรับของรัฐบาลทางหนึ่ง และเมื่อหนี้ถึงกําหนดชําระรัฐบาลก็ต้องตั้งเป็นงบประมาณรายจ่ายเพื่อชําระหนี้การก่อหนี้สาธารณะของรัฐบาลจึงมีผลต่อเศรษฐกิจส่วนรวมของประเทศ

วัตถุประสงค์ในการก่อหนี้สาธารณะ
1. ใช้พัฒนาเศรษฐกิจและสังคม
2. ใช้จ่ายในยามสงครามหรือ

เพื่อความมั่นคงของประเทศ
3. ใช้จ่ายในการบริหารการคลังของรัฐบาลในระยะสั้น
4. ใช้ชำระหนี้เก่าที่ถึงกำหนดชำระเงินต้นและดอกเบี้ยคืน
5. ใช้ปรับโครงสร้างหนี้

ประเภทการก่อหนี้สาธารณะ
1. การก่อหนี้ภายในประเทศ เป็นการก่อหนี้โดยรัฐบาลออกตราสารการขายเงินให้แก่เอกชนและสถาบันการเงินภายในประเทศ
2. การก่อหนี้ต่างประเทศ เป็นการก่อหนี้จากการกู้โดยตรงและค้ำประกันของรัฐบาลกับหน่วยงาน หรือองค์กรภายนอกประเทศ เช่น ธนาคารโลก ธนาคารพัฒนาเอเชีย เป็นต้น

ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับหนี้สาธารณะเพิ่มเติมที่นี่
https://www.pdmo.go.th/th/public-debt/debt-outstanding?ft=monthly&ms=9&ys=2021&me=12&ye=2022

# data[].attributes.headline
เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับภาษีอากร

# data[].attributes.subject
เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับภาษีอากร

# data[].attributes.body
อัตราภาษีอากร คือ ร้อยละที่จัดเก็บภาษี จะแบ่งเป็น 3 ประเภท คือ แบบคงที่ แบบก้าวหน้า แบบถดถอย โดยพิจาณาจากการเปลี่ยนแปลงของฐานภาษี ขึ้นอยู่กับกฎหมายกำหนดไว้ เช่น
1. อัตราภาษีแบบคงที่ คือ ฐานภาษีเปลี่ยนแปลง แต่อัตราภาษีคงที่เท่าเดิม เช่น
- ภาษีเงินได้นิติบุคคล อัตราร้อยละ 20 จากฐานกำไรสุทธิ(ไม่ใช้อัตราลด)
- ภาษีมูลค่าเพิ่ม อัตราร้อยละ 7 ของมูลค่าการบริโภค
2. อัตราภาษีแบบก้าวหน้า คือ ฐานภาษีเพิ่มขึ้นอัตราภาษีก็จะเพิ่มขึ้น เช่น ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา
3. อัตราภาษีแบบถดถอย คือ ฐานภาษีเพิ่มขึ้น แต่อัตราภาษีกลับลดลง  อัตราภาษีแบบนี้ไม่เป็นที่นิยมใช้เพราะไม่สอดคล้องกับความเป็นธรรมทางภาษี เนื่องจากเมื่อฐานภาษีเพิ่มขึ้น ควรจะทำให้เสียภาษีสูงขึ้น แต่กลับเสียลดลง ทำให้รัฐบาลมีรายได้ลงลง