# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Rola rodziców w wychowaniu dziecka i powinności z tym związanych"

Cele zebrania:
- poznanie i integracja zespołu rodziców,
- uświadomienie rodzicom, czym jest więź między nimi, a dzieckiem i jak można ją budować i wzmacniać,
- zwrócenie uwagi na powinności rodziców wobec dziecka,
- dostarczenie podstawowej wiedzy na temat podstawowych potrzeb dziecka,
- dostarczenie podstawowej wiedzy na temat osobowości dziecka,
- zwrócenie uwagi rodziców na konieczność dbania o harmonijny rozwój dziecka,
- wzbudzenie autorefleksji rodziców.

Metody i techniki:
- metoda integracyjna,
- burza mózgów,
- technika kierowania skojarzeń,
- prezentacja,
- dyskusja.

Formy pracy:
- rozmowa kierowana,
- praca zbiorowa,
- praca w grupach,
- praca indywidualna.

Materiały:
- prezentacja multimedialna w Power Point,
- tekst Diane Loomans Gdybym mogła od nowa wychowywać swoje dziecko (w: J. Canfield, M. V Hansen Balsam dla duszy Il. s. 91) - kserokopia dla każdego rodzica,
- plakat z kontraktem,
- emblematy z imionami rodziców,
- różnokolorowe kartki i flamastry/długopisy.

Opis sytuacji:

Rodzice i wychowawca siedzą na krzesłach w kręgu.
Ważne jest stworzenie atmosfery SPOTKANIA, uspokojenie rodziców, że nikt nie będzie nikogo pouczał i wyrywał do odpowiedzi. Temat jest bardzo delikatny. Wychowawca powinien zaznaczyć, że rola rodzica należy do najważniejszych i najtrudniejszych ról społecznych oraz uzmysłowić rodzicom, że nie ma idealnych rodziców, a dobrzy też popełniają błędy. Stworzenie atmosfery życzliwości i zaufania jest podstawą powodzenia tego spotkania.

1. Powitanie w kręgu.
2. Przyklejenie karteczek z imionami rodziców do ich ubrań. 3. Wyjaśnienie celu spotkania podanie ram czasowych. Stworzenie (60 minut) przyjaznej, życzliwej atmosfery. 4. Ustalenie kontraktu i zapisanie w formie plakatu: a) Zwracamy się do siebie po imieniu. b) Wyłączamy telefony komórkowe. c) Mówimy w swoim imieniu. d) Szanujemy poglądy innych. e) Nie oceniamy. f) Jesteśmy aktywni.

g) Nie przerywamy sobie nawzajem.

5. Rozdanie rodzicom kolorowych karteczek samoprzylepnych i długopisów. Poproszenie rodziców o napisanie na karteczkach 1-3 przykładów pozytywnych relacji, kontaktów, wspomnień (hasłowo) z dzieciństwa związanych z osobami dorosłymi (babcią, dziadkiem, ciocią wujkiem, rodzicami, sąsiadem, nauczycielem, nianią, wychowawczynią z przedszkola itp). Poproszenie rodziców o zastanowienie się nad rolą tych relacji w ich późniejszym życiu, jak one na nich wpłynęły, jak ukształtowały, co wspominają do dzisiaj, za co cenią te osoby. Wybranie jednej najważniejszej ich zdaniem sytuacji.

6. Chętni rodzice opowiadają o wybranych relacjach, zdarzeniach. Nie wyrywamy nikogo do odpowiedzi. W sytuacji, gdyby żaden z rodziców nie rozpoczął wypowiedzi, dobrze, aby wychowawca miał przygotowaną własną historię.

7. Rozdanie rodzicom kartek A4 i poproszenie o odrysowanie na nich konturu własnej dłoni. Kolejne zadanie rodziców polega na napisaniu na każdym palcu dłoni jednej zalety/talentu/umiejętności/cechy charakteru swojego dziecka. Dzięki temu ćwiczeniu rodzice myślą pozytywnie o swoich dzieciach, przypominają sobie miłe sytuacje i zdarzenia.

8. Rundka: w tym wypadku wszyscy rodzice wypowiadają się na temat pozytywnych cech swojego dziecka.

9. Podsumowanie przez wychowawcę pierwszej części spotkania:

Nasze dzieci są dla nas najważniejsze. Nawet jeśli nie mamy dla nich czasu, czasami jesteśmy zmęczeni, zirytowani, to nadal je kochamy. Staramy się zapewnić im jak najlepsze warunki życia, rozwoju i nauki.
10. Mini wykład z wykorzystaniem prezentacji - omówienie slajdów 2 -5. Uzmysłowienie Rodzicom ich roli w procesie wychowania dziecka.

11. Ćwiczenie Koniczynka" uświadamia, że zbyt duży nacisk położony na jedną ze sfer zaburza funkcjonowanie wszystkich pozostałych, a w konsekwencji powoduje złe funkcjonowanie dziecka także w życiu dorosłym. Autorefleksja dorosłych.

12. Wyjaśnieniem rodzicom, że osobowość dziecka można porównać do naszej koniczynki. Każdy płatek to odrębna, ważna i niepowtarzalna sfera. Rozwój każdej sfery powinien być równomierny.

13. Burza mózgów. Rodzice siadają przy 4 stolikach w grupach kilkuosobowych. Każda grupa otrzymuje jedną sferę (ciało, umysł, psychika, duchowość). Rodzice spisują na plakacie jak największą liczbę pomysłów: „Czym można zranić, skrzywdzić każdą ze sfer u dziecka". Następnie każda grupa krótko podsumowuje każdą zranioną sferę na forum. Celem jest refleksja indywidualna.
Zasady:
15. W ramach podsumowania mini wykładu wychowawca odczytuje tekst Diane Loomans "Gdybym mogła od nowa wychowywać swoje dziecko" (w: J. Canfield, M. V Hansen Balsam dla duszy Il. s. 91).

Gdybym mogła od nowa wychowywać dziecko,
Częściej używałabym palca do malowania, a rzadziej do wytykania. Mniej bym upominała, a bardziej dbała o bliski kontakt.
Zamiast patrzeć stale na zegarek, patrzyłabym na to, co robi. Wiedziałabym mniej, lecz za to umiałabym okazać troskę. Robilibyśmy więcej wycieczek i puszczali więcej latawców. Przestałabym odgrywać poważną, a zaczęła poważnie się bawić. Przebiegałabym więcej pól i obejrzała więcej gwiazd.
Rzadziej bym szarpała, a częściej przytulała.
Rzadziej byłabym nieugięta, a częściej wspierała.
Budowałabym najpierw poczucie własnej wartości, a dopiero potem dom.
Nie uczyłabym zamiłowania do władzy, lecz potęgi miłości.

- pomysły powinny być zgłaszane śmiało,

- pomysłów nie należy uzasadniać,

- pomysły nie powinny być komentowane przez prowadzącego, ani przez uczestników.
14. Omówienie slajdu nr 6.

18. Zabawa na zakończenie spotkania z rodzicami.

Podstawą wychowania jest zaufanie więc wykonajcie ostatnie ćwiczenie. Stańcie w parach. Jedna z osób niech usiądzie na krześle i zamknie oczy, a następnie niech wstanie (oczy nadal zamknięte). Druga osoba z hałasem niech odstawi krzesło, a potem na hasło cichutko postawi je z powrotem. Osoba z zamkniętymi oczami niech usiądzie. Potem zamieńcie się rolami.

- Powiedzcie co czuliście w czasie ćwiczenia?
- Co by było gdyby krzesła nie było?
Zaufanie trudno budować, łatwo stracić, odzyskać...prawie niemożliwe.
Zachęcenie rodziców do pomyślenia o odpowiedzialności, jaka spoczywa na osobie, która podsuwa krzesło. 17. Podsumowanie - rezygnujemy z komentarza. Wychowawca odczytuje bajkę na pożegnanie. Morał pozostawia do przemyślenia rodzicom w drodze do domu.

"Na pewnym wiejskim podwórku toczyło się gospodarskie życie. Mieszkały tam różne zwierzęta.
Kogut chodził po podwórku bardzo dumny ze swojej rodziny Matka Kura, dumna pani, z zacietrzewieniem ochraniała i pilnowała swoje dzieci. Za wszelką cenę starała się nikogo do nich nie dopuścić i nie pozwalała też kurczątkom oddalać się od niej. Ciągle tłumaczyła, że jak oddalą się od niej, to może je złapać nieznośny Burek, porwać w szpony jastrząb lub zadusić łasica. Biegała więc Kura i gdakała kurczątkom: nie oddalajcie się ode mnie, bądźcie blisko. A jeżeli któreś z nich samodzielnie oddaliło się, od razu podbiegała i dziobała w głowę, starając się wymierzyć małemu karę.

Małe kurczaki, bojąc się matki i bojąc się wszystkich na podwórku, chodziły smutne i zastraszone. Nie wiedziały, z kim porozmawiać o swoich problemach, bo matka Kura tylko gdakała, jaki ten świat okrutny, i nie pozwalała im na samodzielne poznawanie podwórka. Matka Kura nie chciała nawet słuchać argumentów swoich pociech, nie miała nawet na to zbytnio czasu, bo przecież tak bardzo była zajęta pilnowaniem dzieci, dogadzaniem im i trzymaniem pod swoimi skrzydłami.
Kurczątka rosły żółty puch zmienił się w pierwsze małe piórka, ale nasza Kura nawet tego nie zauważyła, bo tak była zajęta ciągłym gdakaniem własnym; nie zauważyła, iż jej dzieci też zaczynają gdakać.
Pewnego dnia jednak stała się rzecz straszna, bowiem stało się tak, jak Kura przez całe życie gdakała - na podwórku pojawiła się łasica. Wpadła do kurnika i ... No właśnie i... i wtedy Kura zobaczyła rzecz straszną... za wszelką cenę starała się zgarnąć wszystkie swoje dzieci pod swoje skrzydła... ale one już nie mieściły się tam. Były za duże... A kura dotychczas tego nie zauważyła. Wystraszone i zalęknione dzieci nie wiedziały, co robić, przecież matka nie nauczyła ich tego, jak mają sobie radzić w życiu, nigdy nie pozwoliła im samodzielnie decydować, nie umiały więc podjąć właściwej decyzji... Skuliły się bezradnie i czekały na to, co będzie robić łasica. A łasica, widząc taki łatwy kąsek, już... już miała dopaść największe z nich... Ale tym razem do akcji wkroczył gospodarz i przepędził pazerną łasicę. Kurczątka ocalały. Kura zaś cicho przykucnęła i chyba po raz pierwszy w życiu postanowiła się zastanowić, gdzie popełniła błąd..."

Kilka praktycznych rad dla prowadzącego spotkanie z rodzicami

Podstawowe warunki wiarygodności nauczyciela:

· Ubiór, wygląd - elegancko ubrani ludzie wydają się być bardziej wiarygodni, niż osoby ubrane nieformalnie.

· Fachowość - dobre przygotowanie merytoryczne, doskonała znajomość przedmiotu prezentacji. Osoba chcąca być wiarygodną musi być przygotowana na każdą ewentualność, na każde pytanie czy obiekcję.

· Entuzjazm - jest zaraźliwy, jeśli go okazujemy to nasi odbiorcy także nabierają przekonania do proponowanego przez nas pomysłu.

Jest podstawowym narzędziem dobrego kontaktu i osiągnięcia porozumienia. Jest wyrazem zainteresowania, akceptacji, zaufania, życzliwości i sympatii dla osoby, z którą rozmawiamy. Umożliwia również pokazanie rozmówcy, że go naprawdę słuchamy. Jest to niezbędny element na drodze budowania partnerskiego kontaktu. „Należy dokonać rozróżnienia pomiędzy słyszeniem a słuchaniem. Słyszenie jest procesem, który w minimalnym stopniu podlega naszej świadomej kontroli. Słuchanie zaś jest aktywnym procesem odbierania informacji, którym możemy świadomie sterować. Badania wykazują, że ludzie słuchają aktywnie tylko 25 do 50% czasu rozmowy. Resztę tego czasu, a więc 50 do 75% poświęcają na inne czynności.[1]

1. Koncentracja uwagi na tym, co mówi Nadawca.

2. Powstrzymywanie się od wyrażania własnej opinii, przerywania komunikatu.

4. Pozycja ciała: lekko pochylona w stronę Nadawcy, kontakt wzrokowy utrzymywany od 15-30% rozmowy.

5. Wypowiedzi otwierające, pytania otwarte, otwartość na inny, niż własny punkt widzenia.

6. Używanie zachęcających zwrotów podtrzymujących rozmowę.

7. Klaryfikacja, czyli dążenie do uzyskania wyjaśnienia.

9. Empatia: wczucie się w emocje i sytuacje o jakiej mówi Nadawca.

10. Rozumienie znaczenia mowy ciała (zarówno własnej jak i Nadawcy). Odzwierciedlanie zachowań niewerbalnych.

11. Zgodność mowy ciała z treścią przekazu.

[1] Za: Domaradzka-Grochowalska, Z., Wachowiak, J. (2012). Szkoła jako organizacja ucząca się. Rola zewnętrznego wsparcia

# data[].attributes.attachment_link.description
„Rola rodziców w wychowaniu dziecka i powinności z tym związanych" Cele zebrania: - poznanie i integracja zespołu rodziców,- uświadomienie rodzicom, czym jest więź między nimi, a dzieckiem i jak można ją budować i wzmacniać,- zwrócenie uwagi na powinności rodziców wobec dziecka,- dostarczenie podstawowej wiedzy na temat podstawowych potrzeb dziecka,- dostarczenie podstawowej wiedzy na temat osobowości dziecka,- zwrócenie uwagi rodziców na konieczność dbania o harmonijny rozwój dziecka,- wzbudzenie autorefleksji rodziców.

# data[].attributes.attachment_link.title
Warsztaty dla nauczycieli Klubu Młodego Odkrywcy

# data[].attributes.attachment_link.description
Ten blog powstał specjalnie na warsztaty prowadzone dla Opiekunów Klubów Młodego Odkrywcy w Centrum Nauki Kopernik.

# data[].attributes.body
Nowoczesne nauczania

# data[].attributes.attachment_link.title
Rejestracja na kursy 2015/2016 - Kursy organizowane przez Warszawskie Centrum GeoGebry oraz Fundację AKCES

# data[].attributes.attachment_link.description
Aktualizacja danych Cennik: Kurs GeoGebry dla początkujących 225 zł Kurs GeoGebry średniozaawansowany 275 zł Kurs GeoGebry dla nauczycieli szkół podstawowych 275 zł Kurs GeoGebry dla nauczycieli gimnazjów 275 zł Kurs GeoGebry dla nauczycieli szkół ponadgimnazjalnych 275 zł Widok Grafiki 3D w GeoGebrze 325 zł Kurs GeoGebry zaawansowany 325 zł

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Uprzejmie informujemy, że zakończyła się Aktywna Edukacja. Serdecznie zapraszamy do udziału w naszych innych programach, które przygotowaliśmy dla nauczycielek i nauczycieli oraz uczennic i uczniów a także dla dyrekcji i kadry pedagogicznej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Uprzejmie informujemy, że zakończyła się Aktywna Edukacja. Serdecznie zapraszamy do udziału w naszych innych programach, które przygotowaliśmy dla nauczycielek i nauczycieli oraz uczennic i uczniów a także dla dyrekcji i kadry pedagogicznej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Skierowane są do wszystkich zarejestrowanych w programie eTwinning nauczycieli, dowolnej specjalności, zainteresowanych współpracą ze szkołami europejskimi i realizacją projektów w ramach eTwinning. Poświęcone są merytorycznym i technicznym aspektom Programu oraz różnorodnym zewnętrznym narzędziom przydatnym w realizacji projektów eTwinning.

# data[].attributes.attachment_link.description
Creative Commons to międzynarodowy projekt oferujący darmowe rozwiązania prawne i inne narzędzia służące zarządzaniu przez twórców prawami autorskimi do swoich utworów. Creative Commons wspiera wol...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Opisz problem jaki chcesz rozwiązać

Klasa sprawiająca trudności wychowawcze, mająca opinię klasy trudnej.
Uczniowie sprawiają duże trudności wychowawcze w czasie lekcji. Bardzo często swoim zachowaniem (głównie rozmowami) utrudniają prowadzenie lekcji. Dodatkowo bardzo często zdarzają się nieprzygotowania do lekcji (brak pracy domowej, brak zadań, brak potrzebnych materiałów, przyborów, podręczników itp).
Klasa jest także bardzo słabo zintegrowana. Z tego wynikają częste konflikty między uczniami. Większą radość sprawia uczniom czyjaś porażka niż sukces.
Uczniom brak pozytywnym wzorców, sukcesów.

Kogo dotyczy ten problem? Kto jest grupą docelową projektu?

Grupą docelową jest klasa 5 szkoły podstawowej, uczniowie w wieku 10-11 lat.

Wypisz przyczyny wewnętrzne problemu

Brak wiary w siebie, trudności w osiąganiu sukcesów, brak motywacji do pracy.

Wypisz przyczyny zewnętrzne problemu

Traktowanie klasy jako "trudnej". Brak pozytywnych wzorców. Duże zmiany w zespole klasowym (po klasie III część uczniów odeszła do innej klasy ich miejsce zajęły nowe osoby).

Opisz cele projektu

Poprawa zachowania i nastawienia klasy.

Wypisz zachowania, których oczekujesz od graczy, żebyś osiągnął cele grywalizacji.

Zwracanie uwagi na sukcesy kolegów, docenianie ich.
Integracja zespołu klasowego.
Poprawa zachowania w czasie lekcji oraz przerw.
Większe zaangażowanie w lekcje (wykonywanie zadań domowych, czytanie lektur itp.)

Imię, nazwisko i wiek osoby

Adam Piekarz

Cytat

Nie chce mi się.

Kim jest?

Adam przychodzi do szkoły bardzo niechętnie. Czasem specjalnie spóźnia się na pierwsze lekcje, szczególnie, gdy było zadanie domowe, którego nie zrobił. Uważa, że nie warto się wysilać, bo i tak większość klasy nie będzie miała zrobionego zadania. Niezbyt też lubi swoją klasę, która w czasie lekcji zachowuje się głośno. To powoduje, że bardzo trudno jest skupić się na lekcji. Czasem jest tak niezainteresowany lekcją, że nie zapisuje tego, co ważne (np. poleceń). Przerwy spędza w małej grupce kolegów z klasy. Chętnie robi innym osobą nieprzyjemne żarty. Lubi, gdy osoby w klasie się kłócą. Sporą atrakcją są te spory, które czasem potrafią zakończyć się przepychankami.
Po szkole idzie do domu, gdzie sporą część czasu spędza przy komputerze lub telewizorze. Często zwyczajnie w domu nie robiąc nic.

Co ją motywuje?

Chęć uniknięcia kary.
Otrzymanie nagrody.
Sytuacje, w których coś się dzieje.

W jakich okolicznościach będzie grać?

Uczeń dowie się o grze od wychowawcy klasy w czasie zajęć mających na celu zaprojektowanie szkolnej gry planszowej.
Grać będzie poprzez wykonywanie codziennych czynności, wykonując typowo szkolne zadania, przestrzegając szkolnych zasad, angażując się w różnego rodzaju działania w czasie zajęć dodatkowych.

Opisz, dlaczego ta grywalizacja będzie fajna dla członków grupy docelowej

Dzięki wykonywaniu codziennych szkolnych zadań, dzięki przestrzeganiu zasad uczniowie zdobywać będą karty szkolnych superbohaterów, których nazwy sami wymyślili. Każda zdobyta karta pozwoli na wykonanie ruchu w grze planszowej (zaprojektowanej przez uczniów).

Wypisz elementy mechaniczne, które zastosujesz w swojej grywalizacji

Nagrody - jest to jeden z najbardziej motywujących elementów
Tury - wykonanie poszczególnych szkolnych działań powoduje wejście na kolejny, trudniejszy poziom rozgrywki.
Wyzwania - aby zakończyć kolejne etapy uczeń będzie musiał starać się coraz bardziej
Współzawodnictwo - uczniowie będą rywalizowali na dwa sposoby - zdobycie jak największej liczby kart szkolnych superbohaterów oraz rywalizacja w grze planszowej

Wypisz elementy dynamiczne, które zastosujesz w swojej grywalizacji

Fabuła - gra toczy się w szkole, jest to nie tylko miejsce wykonywania zadań, ale także motyw przewodni gry planszowej.
Emocje - pozycja ucznia w grze zależeć będzie przede wszystkim od własnego zaangażowania, co powinno powodować ograniczenie negatywnych emocji (złości, frustracji), sukcesy powinny wywoływać pozytywne emocje (radość, chęć dalszej pracy nad sobą)
Relacje - część zadań będzie wymagało znalezienia innej osoby z klasy, z którą trzeba będzie wykonać zadania.
Progres - ciągła poprawa wizerunku ucznia w wielu szkolnych aspektach (zachowanie, oceny, relacje z innymi)

Wypisz komponenty, które zastosujesz w swojej grywalizacji

Odznaki - karty szkolnych superbohaterów, które uczniowie będą otrzymywać po zakończeniu kolejnych etapów/zdobyciu kolejnych "sprawności"
Poziomy - gra podzielona będzie na kilka poziomów różniących się stopniem trudności
Odblokowanie treści - dzięki zakończeniu kolejnych poziomów uczeń będzie mógł wykonać kolejne ruchy w grze planszowej

Opisz sposób, w jaki zastosujesz elementy gier, aby zintensyfikować frajdę płynącą z gry.

Co tydzień uczniowie otrzymają informację na jakim etapie gry są. Co musza zrobić, by zakończyć kolejny etap.
Osoby, które zakończą etap wykonają ruch na grze planszowej, będzie to rzut kostką, tak, jak w typowej grze planszowej. Podobnie i tu będą pola zadań, pola które przenoszą do przodu, czy cofają gracza na planszy.
Rywalizacja między uczniami będzie odbywać się w dwóch przestrzeniach - zdobywanie kart szkolnych superbohaterów i gra planszowa. Zwycięzcy (zdobywcy największej liczby kart i osoba będąca najdalej na planszy lub, która jako pierwsza ukończy grę) obu przestrzeni na koniec roku szkolnego zostaną dodatkowo nagrodzeniu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Opisz problem jaki chcesz rozwiązać Klasa sprawiająca trudności wychowawcze, mająca opinię klasy trudnej. Uczniowie sprawiają duże trudności wychowawcze w czasie lekcji. Bardzo często swoim zachowaniem (głównie rozmowami) utrudniają prowadzenie lekcji. Dodatkowo bardzo często zdarzają się nieprzygotowania do lekcji (brak pracy domowej, brak zadań, brak potrzebnych materiałów, przyborów, podręczników itp).

# data[].attributes.attachment_link.description
Rozpoczynając nowy rok szkolny, wracam do wydarzeń, które miały miejsce jeszcze przed wakacjami. Mam nadzieję, że taki "krok w przeszłość" będzie inspiracją do interesujących działań w przyszłości. Przedstawiony zarys aktywności dotyczy zajęć z matematyki, ale uniwersalna konstrukcja umożliwia wykorzystanie mechaniki na dowolnym przedmiocie oraz na zajęciach międzyprzedmiotowych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Superbelfrzy RP - Blog grupy Superbelfrzy RP - eduzmieniaczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog grupy Superbelfrzy RP - eduzmieniaczy

# data[].attributes.attachment_link.description
INTERNET - sieć wszystkich sieci, gdzie każdy może znaleźć wszystko i zamieścić wszystko. Jednak nad treściami, zdjęciami, filmami i tym, co zawierają serwisy i portale internetowe nie ma właściwie kontroli. Coraz więcej jest w internecie przemocy i materiałów, których zdecydowanie nie powinno tam być. Sieć jest wykorzystywana do coraz gorszych rzeczy - oszukiwania i okradania ludzi.

# data[].attributes.body
Dnia 12 stycznia 2015 r. odbędzie się zebranie z rodzcmi