# data[].attributes.body
Kültürü içten belirleme denemelerine, hemen daima bir global kültür kuramı yön verir. Çok sayıdaki kültür kuramlarını dört tip altında toplamak olanaklıdır:

1. Bütüncü/holistik kuramlar
2. Felsefî antropoloji/kültür antropolojisi
3. Kültür öğeleri kuramları
4. Hermeneutik kuramlar
1. Bütüncü/holistik kuramlar
Bütüncü/holistik kültür kuramlarının tipik örneği Hegel’in KÜLTÜR İDEALİZMİdir. Burada tüm kültürün tözsel taşıyıcısı olan bir tin’e (Geist) dayanılır ve kültür alanları ve kültürel gelişim basamakları tin’in kendini açıp gösterme alanları ve gelişim basamakları olarak gösterilir ve kültür bütünlüğünü garanti eden şey de zaten bu tin’den başka bir şey değildir. Hegel kendi sisteminde öznel tin, nesnel tin ve mutlak tin ayırımları yapmış ve sonuncusunu, yani mutlak tini, aynı zamanda "dünya tini" olarak adlandırmış ve "dünya tini"ni tekil ulus ve kültürlerin sonunda onda birleşecekleri en genel ve nihaî kültür durumu saymıştır.
Bu kültür idealizminin bir başka türüne (H. Rickert’in "KÜLTÜR DEĞERLERİ FELSEFESİ"nde rastlanır. Rickert’in öğretisine göre, değerler, bir bakıma Platon’un idealarına benzerler. Onlar insanların kendilerini benimseyip benimsememelerinden bağımsız olarak, kendi tümellik/evrensellikleri içinde "vardırlar". Bu değerler, insanlar tarafından benimsenip yaşama geçirilebildikleri oranda "geçerli" olurlar. Dolayısıyla onların yaşama geçirilmeleri insanca bir çabaya, bir edimselleştirmeye muhtaçtır.
Çok sayıdaki bu değerler üç grupta toplanırlar:

1. Doğruluk/Bilgi değerleri (hakikat)
2. Ahlâksal değerler (iyi)
3. Estetik değerler (güzel)
Rickert’e göre "kültür", insanların her tarihsel dönemde bu değerlere yükledikleri ve kendi çağlarına veya dönemlerine, toplumlarına özgü kalan değişik anlamlar çerçevesinde gerçekleştirdikleri herşeydir. İnsanlar bu değerlerin mutlak anlamlarına hiçbir zaman ulaşamazlar. Olsa olsa kendi çağ, dönem ve toplumlarına özgü ve göreli kalan bir anlamı de facto mutlaklaştırırlar ve kendi kül- türlerini mutlaklaştırdıkları bu anlamlara göre kurup geliştirirler. Fakat tam da bu yüzden, yani değerlerin mutlak olamayıp da mutlak kabul edilmiş anlamlarının her dönemde değişmesi dolayısıyla, kültürler, nelik (mâhiyet) gereği hep tarihsellik ve tekillik gösterirler ve hiçbir zaman Hegel’in öngördüğü şekilde nihaî bir tamamlanmışlık noktasında birleşmezler. Rickert’e göre sosyal bilimlerin (Rickert’te: "kültür bilimleri") görevi, tek tek kültürleri, kendi tarihsellikleri ve tekillikleri içinde ve bu kültürleri belirleyen değerler altında tanımaya çalışmaktır. Bu nedenle sosyal bilimlerin yöntemi, genelleştirici doğa bilimlerinin aksine, tekilleştirici bireyselleştirici olmalıdır. Bu yüzden bir kültür felsefesi de, bugünün kendine özgü "evrensel değerler"i (bu demektir ki, bizatihi evrensel olmayıp evrensel olduğuna inanılan değerler) ışığında gerçekleştirilen bir kültür eleştirisinden başka bir şey olmaz.
Bütüncü/holistik kültür kuramları arasında, kültür idealizmine karşıt kuramlar olarak, KÜLTÜR POZİTİVİZMZİ ve KÜLTÜR MATERYALİZMİ adları altında toplanabilecek kuramlar yer alır.

Kültür Pozitivizmi

# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Celebrities Who Committed Terrible Crimes

# data[].attributes.attachment_link.title
İnsanlar niçin intihar eder ? - Emile Durkheim ( Why do People Commit Suicide )

# data[].attributes.attachment_link.description
"İnsanlar niçin intihar eder?" Emile Durkheim bu soru üzerine çalışan ilk sosyal kuramcılardandı.

# data[].attributes.body
15 Nisan 1858 tarihinde Epinal, Loren'de bir Yahudi Hahambaşı'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Felsefe öğretmenliği yaptı. 1885 de Almanya'da bulundu. Fransa'ya dönüşte yayımladığı makaleler ilgi topladı. 1887 Bordeaux Üniversitesi'nde ders vermeye başladı. 1902 yılında Sorbonne Edebiyat Fakültesi'nde çalışmalarını sürdürdü. 1906 yılında Buisson'un ölümü üzerine Sorbonne Eğitimbilim Profesörlüğüne getirildi.

Durkheim toplumbilimi kendi olgularını kendi ön dayanaklarıyla işleyen bir bilim durumuna getirdi. Auguste Comte'un fiziği, Herbert Spencer'in biyolojiyi örnek alıp inceledikleri toplumsal olaylar ona göre yalnız kendi türünden olaylarla açıklanabilir, "toplumsal olay" bireye bağlı ve bireyle başlayıp biten bir süreç değildir. Toplumsal olay bireyi aşkındır, birey ona katılır. Her birey için toplumsal olaya katılmak kaçınılmaz bir zorunluktur. Çünkü toplumsal olaylar; genel zorunlu bireyi ve bireyler arası ilişkileri belirleyen din, ekonomi, hukuk, ahlâk, siyaset, bilim ve sanat türünden olaylardır. İnsanın kendine özgü bireyliğini ve topluma özgü toplumsallığını saptar. İnsan genel doğruları hazırca, tartışıp araştırmadan toplumdan alır. Bu doğrular: bireyin, kendisi, başkaları, insanlar arası ilişkiler, doğa, evren olguları üzerine yargılarına temel dayanak olur.

Toplum bir başka yanıyla da insana ilişkin her kurumun temeli olup doğal bir bileşimdir. Kurumlar örneğin din ve Tanrı anlayışı da topluma bağlıdır ve onunla birlikte gelişip evrimleşir.

Durkheim bilgi anlayışında toplumun görüşünü örnek alır. Bilgide en genel kavramlar tek tek şeylerin tümünden bağımsız olmayıp tersine onlara uygulanabilen, topluma ilişkin kavramlar olduklarından en geçerli kavramlardır. Bunların mutlak, öncesiz sonrasızca doğru ve kesin kavramlar oldukları da söylenemez. Bilginin temel taşları olan genel kavramlar toplumla birlikte zaman ve uzam bağlamında değişip gelişen kavramlardır.

Din sosyolojisi ile ciddi olarak ilgilenen Durkheim'in eserlerinin bir kısmı Türkçeye çevrilmiştir. Comte'un takipçisidir. Tanrı'nın ve evrenin varlığı konusunda emin olmadığı sadece Sosyoloji ve Din olaraktan Tanrı'nın toplum olduğunu, Toplumun da Tanrı'nın felsefesine uygun inançları "Teizm, Ateizm, Deizm, Budizm ve Agnostizm.."gibi farklı inanclara göre bölünmesini değerlendiriyordu nasıl toplumu gözettiği "birey"inde davranışlarda bulunurken toplumu temel ahlak esasına ve pozitif yaklaşıma çağrıştırıldığını düşünüyordu.

15 Kasım 1917'de Paris'te ölmüştür.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Thirdly : In the "modern society religion is in changed forms whereas in the ancient societies there is intellectual and moral conformity.

Lastly : He wanted that religion should be understood for its nature with reference to an individual about its compulsory and permanent position for humanity.

He studied ancient religion to throw a better light on modern religion. He holds that in the ancient society, religion surrounds the whole life of an individual of his collective morals but with the progress of a society, the religion sector shrinks and instead of being a collective conscious of the whole society is limited to collective representation. Through it, expresses collective passions but other some institutions become a source of expression of collective morals whereas in the ancient society, this is all within the religion and remains in its circle.

Sacred and Profane :
Durkheim had the question before him as which is the source of modem religion because specialization and ideological smoke-screen creates difficulties in understanding the foundations of religion. The question was that from where ancient and modern religion came. Durkheim concluded that society is the main source of religion. The society while explaining the natural phenomena about sacred or profane, creates religion. The sacred should be kept apart from forbidden and be assured of religion whereas the rest are profane-things and actions-days, places, needs, etc. The sacred creates regard and honour in behahviour, a sense of mystery. The respect of phenomena changes it from profane to sacred.
Durkheim describes three conditions for this :

First : There should be a system of religious beliefs referring the nature of sacred things. This system also expresses the relation between the sacred beliefs and profane things.

Second : Religious. prayer system should present, explaining the behaviour of an individual in the presence of the sacred things.

Third : A religion wants such a place or class that should establish a relation between sacred things, beliefs and prayers. Keeping in view the above concepts, Durkheim explains religion in the words given below :
"A religion is a unified system of beliefs and practices which unites it into one single community, all these adhere to them." (1912-62)

Totemism

Totemism is a religious system in which some trees and animals have a sacred status and called a sign of a tribe or sect. Totems are not really these things like tree, animal but are anonymous and impersonal forces, related to these things but are not limited or impersonal in these things. individuals die, races pass but these forces remain alive throughout ages. These animate today as those animated in the past and. will do so in future. Totemism is really a religion which is described from collective morals and is under impersonal forces.
Durkheim states the summary of his religion views in these words :
A "Totemism is symbolic representation of collective conscious which is
derived from society, therefore, it is a source of all collective conscious, religion concept of God and every sacred thing. Therefore, it can be said that sacred things including God and society one and the same. These were as clear and transparent in the ancient society as they are today though on the basis of modern age and its complications, these relations have become obscured."

# data[].attributes.attachment_link.title
Discuss the theory of religion by Emile's Durkheim

# data[].attributes.attachment_link.description
Thirdly : In the "modern society religion is in changed forms whereas in the ancient societies there is intellectual and moral conformity. Lastly : He wanted that religion should be understood for its nature with reference to an individual about its compulsory and permanent position for humanity.

# data[].attributes.headline
Weber'in Toplumbilim Teorisine Genel Bakış

# data[].attributes.subject
Weber'in Toplumbilim Teorisine Genel Bakış

# data[].attributes.body
1.1.1 Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu
KONUSU :
Max Weber  temel olarak kapitalizmin gelişimini Protestan ahlakının yaygınlaşmasına bağlamaktadır. "Ne oldu da geleneksel toplumdan modern topluma geçildi?" sorusuyla kapitalizmin dinamiklerine açıklama getirmeye çalışmaktadır.

Bu geçişte Weber, temel farklılığı düşünce yapısındaki "Rasyonalite" kavramı ile açıklamakta ve insanlar modern zamanlarda daha çok mantığı ve aklı kullanmaktadır, demektedir. Bu durumu ise rasyonalite kavramı ile açıklamaktadır. Buna karşılık, geleneksel toplumdaki insan, daha çok din ve metafiziğe göre düşünce üretmekte ve mantık yürütmektedir.

# data[].attributes.body
1. MAX WEBER

Max Weber (21 Nisan 1864 - 14 Haziran 1920), Alman düşünür, sosyolog ve ekonomi politik uzmanı. Modern antipozitivistik sosyoloji incelemesinin babası olduğu düşünülür. Sosyolojiyi metodolojik olgunluğa eriştirmiştir.

Weber, siyaset sosyolojisi ve eğitim sosyolojisi alanında yaptığı araştırmalarıyla da tanınır. Marx'ın sınıf temelli çözümlemelerinin yerine statü kavramını getirmiştir. Bürokrasi üzerine çalışmalarıyla tanınır.

Heinrich Rickert'e göre, Weber'in düşüncesi büyük ölçüde Alman idealizminden, özellikle de Yeni-Kantcılık'tan etkilenmiştir.[2] Özellikle gerçekliğin kaotik ve anlaşılamaz olduğu, insanların dikkatlerini gerçekliğin bazı görünümlerine odakladığı ve sonuçta oluşan algılarını organize etme yoluyla akılcı bir çıkarım yaptıkları şeklindeki Yeni-Kantçı inanış Weber'in eserlerinde önemlidir.[2] Weber'in fikirleri sosyal bilimler metedolojisi açısından çağdaşı olan Yeni-Kantçı filozof ve önemli sosyolog Georg Simmel'in çalışmaları ile paralellik taşır.[3]

Weber, dinsel kesinliklerin kaybolduğu modern çağda anlamsız hale gelmiş olmasına rağmen, Kantçı ahlaktan da etkilenmişti. Bunun dışında Friedrich Nietzsche'nin felsefesinden etkilendiği de belirgindir.[2] Stanford Encyclopedia of Philosophy'ye göre "Kantçı ahlaki zorunluluklar ile Nietzscheci modern kültürel yaşamın kavranması arasındaki derin gerilim Weber'in etik dünya görüşüne koyu bir trajik ve agnostik gölge vermektedir."[2] Weber'in hayatı ve fikirleri üzerindeki bir diğer önemli etki ise Karl Marx'ın yazıları ve akademide ve aktif politikada sosyalist düşüncedeki çalışmalar oldu. Weber, Marx'ın bürokratik sistemler ile ilgili korkularını paylaşır ve bunların insan özgürlüğü ve otonomisine zarar verebilecek kapasitede olduklarını öne çıkarmaya çalışırken, bu yaklaşımı sürekli ve kaçınılmaz biçimde varolan ütopyalarla çatışıyor ve ütopya ruhuna bir türlü uymuyordu.[4]Annesinin Kalvinci dinsel bağlılığı Weber'in tüm yaşamı ve eserlerinde görülür olmasına ve dinlerle ilgili çalışmaları yaşamı boyunca sürdürmesine karşın, kişisel olarak dinsiz olduğu açıktı.[5][6]